🔥 روزنامه «تایمز»: جمهوری اسلامی در آستانه مذاکره با آمریکا برای نیابتی‌ها در عراق موشک فرستاد

روزنامه بریتانیایی «تایمز» گزارش داد جمهوری اسلامی در حالی که برای مذاکره با آمریکا آماده می‌شود، برای نخستین بار موشک‌های دوربُرد به نیروهای نیابتی خود در عراق منتقل کرده است.
-در این گزارش آمده، حکومت ایران تلاش می‌کند با ارسال محموله‌ تسلیحاتی برای شبه‌نظامیان شیعه در عراق، حضور نظامی خود را در منطقه که به دنبال حمله‌های اسرائیل به حماس و حزب‌الله به شدت تضعیف شده، بازسازی کند.
-یک منبع اطلاعاتی منطقه‌ای می‌گوید، «جمهوری اسلامی اخیراً موشک‌هایی را به شبه‌نظامیان شیعه در عراق منتقل کرده که دوربُرد هستند و قبلاً اینها را در اختیار نداشتند... این اقدام از سر استیصال است اما ثبات عراق را به خطر می‌اندازد».
-ویلیام البرکه پژوهشگر مهمان در «مرکز استیمسون» می‌گوید: «جمهوری اسلامی حمایت نظامی خود را افزایش می‌دهد تا شبه‌نظامیان را متقاعد کند مذاکرات را رها کنند و به مقاومت ادامه دهند اما این احتمال هم وجود دارد که آنها این کمک‌ها را دریافت کنند نا از آن به‌ عنوان اهرم فشار در مذاکرات استفاده ببرند و نه اینکه قصد داشته باشند وارد یک جنگ بلندمدت، پرهزینه و خطرناک شوند».

چهارشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۴ برابر با ۰۹ آپریل ۲۰۲۵

💎 @iranyarannetwork1398

🔥 پاشو برقص …. #طنز_تلخ

💎 @iranyarannetwork1398

🔥صحبت های یکی از مدیر برنامه های دختران تن فروش ایرانی در ترکیه!

🔹میگوید: اولش با تعداد دخترای کمی شروع کردم ولی الان روز به روز دارن بیشتر میشن و کسب و کارم رو‌ رونق دادند.

📌از دستاوردهای اسلام ناب محمدی در ج.اسلامی

#جمهوری_نکبت_اسلامی_سرنگون_باد

💎 @iranyarannetwork1398

🔴 بی‌سوادی ۷۰ درصدی دانش آموزشان ایران؟

طبق گزارش روزنامه اعتماد، در آزمون‌های بین‌المللی، ۷۰ درصد دانش‌آموزان ایرانی زیر حد متوسط جهانی‌ هستند و ۴۰ درصد آنها حتی به حداقل یادگیری نمی‌رسند. چرا چنین وضعیتی دانش‌آموزان کشورمان را هدف قرار داده؟
گفتگو با خانم سهیلا دشتی،
تحلیلگر امور سیاسی

💎 @iranyarannetwork1398

🔥🔥🔥 خبرگزاری حکومتی فارس،ارگان خبری سپاه پاسداران در تحلیلی نسبت به احتمال شکست مذاکرات و دشواری کنترل آنچه «افکار عمومی» نامید هشدار داد.

🔴 این خبرگزاری در مطلبی با عنوان: شروع دوباره شرطی شدن اقتصاد با اسم رمز مذاکرات شنبه با ابراز تردید نسبت به وعده‌های مقامات درباره «بهبود وضعیت اقتصادی»
و «افزایش سرمایه‌گذاری‌ خارجی» در صورت توافق با آمریکا، نوشت:
این رویکرد در مواجهه با مذاکره همچون گذشته به شرطی شدن جامعه و افکار عمومی به مذاکرات و تصمیمات خارجی‌ها ختم می‌شود.

👈آنچه خبرگزاری فارس شری شدن جامعه و افکار عمومی به مذاکرات نام گذاشته، اشاره‌ای است به اعتراضات عمومی نسبت به شرایط بد اقتصادی بعد از توافق برجام است. در اعتراضات ضد حکومتی سال ۱۳۹۶، معترضان حکومت را متهم می‌کردند که سود حاصل از توافق برجام در ساختار فاسد اقتصادی حکومت به هدر می‌رود و حکومت از بخشی از درآمد ناشی از برجام برای کمک به نیروهای نیابتی‌اش استفاده می‌کند.

👈ارگان خبری سپاه با اشاره به نارضایتی گسترده از وضعیت بد اقتصادی و احتمال شکست مذاکرات نوشت:
در صورت شکست مذاکرات برنامه دولت برای رفع مشکلات اقتصادی چیست؟

💎 @iranyarannetwork1398

🔥🔥🔥 کاخ سفید در توییت خود در شبکه ایکس با تصویر ترامپ نوشت:

LET HIM COOK !
بگذار او بپزد! طبعا منظورش خامنه ای است.

لینک توییت https://x.com/whitehouse/status/1910072885789573505?s=46&t=auKQyaXoKCMkBcgLlMbZ4Q

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 معلوم شد که چرا جمهوری اسلامی از مذاکره مستقیم وحشت دارد هر چند که پرزیدنت ترامپ اعلام کرده که شنبه مذاکره مستقیم صورت خواهد گرفت. وحشت رژیم از اینست که یقه گرفتن تیم ترامپ در نبود یک عنصر میانجی منجر به شکست تیم رژیم در مذاکرات بشود.

اسماعیل کوثری عضو کمیسیون سیاست خارجی و امنیت ملی مجلس ایران گفت که تهران «به ‌هیچ‌وجه» از مواضع خود در مذاکرات با آمریکا، «کوتاه نخواهد آمد».

کوثری در گفت‌وگو با وبسایت «دفاع پرس» با رد طرح «لیبی‌گونه» برای پایان دادن به فعالیت‌های هسته‌ای گفت: «طبق گفت‌وگو هایی که با وزیر امور خارجه در کمیسیون امنیت ملی مطرح شد مذاکرات آتی کاملا غیر مستقیم خواهد بود و مذاکره مستقیم به هیچ وجه انجام نخواهد شد زیرا باید یک گروه میانجی و سومی باشد.»

با این حال به گزارش «واشینگتن‌پست»، دولت آمریکا اصرار بر گفت‌وگوهای مستقیم کرده و دو مقام آمریکایی به این روزنامه گفته‌اند: «درصورتی که این مذاکرات مستقیم نباشد، ویتکاف احتمالا به عمان نخواهد رفت».

استیو ویتکاف نماینده ویژه ترامپ در امور خاورمیانه و عباس عراقچی وزیر خارجه ایران قرار است روز شنبه در عمان مذاکراتی را برای دستیابی به توافق هسته‌ای بین ایران و آمریکا انجام دهند.

💎 @iranyarannetwork1398

💠 امروز در اصفهان؛
۲۱ فروردین ۲۵۸۴

🔹 در ایران نافرمانی مدنی به مقاومت مدنی فرا روییده. امروز در یکی از بانکهای اصفهان، این خانم، کارمند بانک را به چالش طلبید. آزادی پوشش به یُمن مبارزات زنان قهرمان ایران به رژیم اسلامی قویا تحمیل شده و میرود که بنیان رژیم را در هم فرو بریزد. زنان ایران پیشقراولان مبارزه برای زندگی و آزادی هستند!

با تعظیم به عزم راسخ زنان دلاور ایران برای رهایی از قیود بندگی ✊

ویکتوریا آزاد

💎 @iranyarannetwork1398

💠 دوران گذار، دموکراسی یا اقتدار؟ نقدی بر نظرات بهاره هدایت و گرایش‌های نظام ریاستی برای ایران آینده

🗣️لینک مصاحبه مهدی نصیری با بهاره هدایتhttps://youtu.be/SydljU7XCjc

📘📘 دوران گذار، دموکراسی یا اقتدار؟ نقدی بر نظرات بهاره هدایت و گرایش‌های نظام ریاستی برای ایران آینده

✍️ نویسنده: ویکتوریا آزاد
۲۱ فروردین ۲۵۸۴

لینک مقاله👇👇
https://tinyurl.se/bpC

بنظرم آسیب‌شناسی رویکردهای شخصیتهای سیاسی در مورد نظام سیاسی مطلوب برای ایران آینده به بهانه نقد نظرات خانم بهاره هدایت که جمهوری ریاستی را برای ایران مناسب میبینند واجب است. فارغ از فرم نظام، محتوایی که بهاره هدایت گرامی ارائه داد اگر همه گیر شود زنگ خطری برای آینده ایران است. این نظرات بهاره هدایت البته مشابه نظرات مشاورین شاهزاده رضا پهلوی منتها در فرم پادشاهی است. بنظر میرسد این دوستان از رژیم اسلامی عبور کرده اند اما هنوز از بنیان های فکری تحکیم وحدت عبور نکرده اند ! 
در سال‌های اخیر و به‌ویژه در دل جنبش‌های آزادی‌خواهانه مردم ایران، پرسش در خصوص نظام سیاسی مطلوب برای آینده ایران به یکی از مباحث محوری تبدیل شده است. در این میان، برخی فعالین سیاسی از جمله خانم بهاره هدایت و بخشی از طیف طرفداران شاهزاده رضا پهلوی، نظام پارلمانی را برای ایران آینده نامناسب دانسته و بر اشکال نظام ریاستی در فرم های پادشاهی و یا جمهوری تأکید می‌کنند. اما آیا چنین نسخه‌ای برای ایران، صحیح، واقع‌بینانه و در مسیر دموکراسی پایدار است؟ یا به عکس، می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری اقتدارگرایی مدرن در لباسی جدید باشد؟ خانم بهاره هدایت معتقد است شاهزاده رضا پهلوی از آن اقبال برخوردار است که مردم پشت سرش بایستند و لذا برای گذار ورود ایشان و اقتدار ریاستی ایشان لازم است اما در ادامه یک جمهوری ریاستی را ترجیح میدهند. این درهم آشفتگی نظری بنظر طبیعی نمی آید و لازم است بهاره هدایت عزیز در اینمورد نظرات خود را صیقل بزند و تدقیق کند. در ابتدا میپردازم به تعریف معنایی دو نظام پارلمانی و ریاستی و سپس نقد نظرات بهاره هدیت. جان کلام او را در کلیپ ضمیمه این مقاله مشاهده
میکنید.

نظام پارلمانی، مانند آنچه در بریتانیا، آلمان، هند و کشورهای اسکاندیناوی جریان دارد، ساختاری است که قدرت در آن میان قوه مقننه و دولت توزیع شده است. نخست‌وزیر از دل پارلمان برمی‌خیزد و به‌طور مداوم زیر نظارت پارلمان است. در ساختار پارلمانی:
• امکان سقوط دولت با رأی عدم اعتماد مجلس ممکن میشود،
• دولت و پارلمان و کلیه مقامات سیاسی موظف به پاسخگویی دائم به جامعه هستند،
• تشکیل دولت ائتلافی و مشارکتی متشکل از احزاب مختلف ممکن می‌شود
در نظام های پارلمانی، قدرت سیاسی بر مبنای رقابت برنامه‌محور احزاب شکل می‌گیرد. اما در ایران امروز، احزاب قدرتمند و فراگیر وجود ندارند؛ آنچه هست، عمدتاً گروه‌های قومی، چپ‌گرایان کلاسیک یا ساختارهای فرقه‌ای هستند. بنابراین، برای تحقق یک دموکراسی واقعی، باید مسیر شکل‌گیری و نهادینه‌سازی احزاب را از ابتدا طراحی و اجرا کرد.
در ایران پسا‌جمهوری اسلامی، اگر قرار باشد دموکراسی واقعی برقرار شود، باید ساختاری طراحی شود که:
• قدرت را از پایین به بالا توزیع کند، نه در بالا متمرکز سازد.
• سیستم محوری، گفت‌وگو، مسئولیت‌پذیری و نظارت جمعی را جایگزین فردمحوری کند.
• پاسخگوی تنوع عظیم قومی، فرهنگی، و سیاسی مردم ایران باشد و ساختار قدرت را غیرمتمرکز کند. 
نظام پارلمانی بر اساس شفافیت، توازن قوا، و مشارکت همگانی، پی ریزی میشود و پارلمان عالیترین ارگان تصمیم گیری است.

نمونه‌های موفق جهانی
نظام‌های پارلمانی موفق:

1. آلمان
• نظام پارلمانی فدرال با نخست‌وزیری مقتدر.
• ثبات سیاسی بالا، ائتلاف‌سازی مؤثر، اقتصاد نیرومند.
• درس: ترکیب پارلمان‌گرایی با فدرالیسم و نهادهای مستقل نظارتی، اقتدار را مهار می‌کند.

2. سوئد
• نظام پارلمانی با پادشاهی مشروطه.
• تمرکز بر شفافیت، پاسخگویی، اعتماد عمومی.
• دولت ائتلافی با قدرت محدود و نظارت دائمی مردم.
• درس: شفافیت اداری و نقش فعال رسانه‌ها برای سلامت ساختار مهم است.

3. هند
• جمهوری پارلمانی در کشوری با تنوع شدید قومی، زبانی، و مذهبی.
• امکان نمایندگی اقلیت‌ها و ایجاد توازن قدرت منطقه‌ای.
• درس: برای کشورهایی با شکاف‌های قومی و زبانی، نظام پارلمانی کاراتر است.

در مقابل، در نظام های ریاستی که فاقد احزاب قوی و نهادهای مدنی هستند، قدرت اجرایی در دستان یک رئیس‌جمهور یا شاه مقتدر متمرکز می‌شود هر چند که سیستم انتخابی باشد. 
«در نظام‌های ریاستی، اگر نهادهای واسط قوی، احزاب ریشه‌دار، نظام قضایی مستقل و رسانه‌های آزاد وجود نداشته باشند، خطر تمرکز قدرت و کیش شخصیت به شدت افزایش پیدا می‌کند.» مثال‌های روشن این
وضعیت را در برخی کشورهای آمریکای لاتین یا آفریقا می‌بینیم، جایی که:
ادامه مقاله 👇👇

ادامه مقاله بخش دوم

• رؤسای جمهور منتخب، به دلیل نبود احزاب قوی و نظارت مؤثر، به سمت اقتدارگرایی گرایش دارند؛
• پارلمان‌ ضعیف و بی اختیار است؛
• فرآیند پاسخ‌گویی به مردم و تعادل سه قوا مختل است.
در کشورهایی با سابقه استبداد، فقدان نهادهای مدنی و احزاب ضعیف یا فرقه‌ای، ریاستی شدن ساختار سیاسی نه‌تنها تضمینی برای کارآمدی نیست، بلکه خطر اقتدارگرایی مدرن را به شدت افزایش می‌دهد.

نمونه نظام‌های ریاستی موفق (با اما و اگر):

1. ایالات متحده آمریکا
• رئیس‌جمهور با اختیارات بالا، ولی با محدودیت‌های شدید نهادی (کنگره، دیوان عالی، ایالات فدرال).
• سیستم فدرالی و سنت‌های دیرینه دموکراتیک و‌نهادهای مدنی با سابقه در امریکا مانع تمرکز قدرت شده‌اند.
• درس: نظام ریاستی تنها در حضور نهادهای بسیار قوی و فرهنگ دموکراتیک کار می‌کند.

2. برزیل (نسبتاً موفق، ولی پرچالش)
• ریاست‌جمهوری قدرتمند ولی با نوسانات و فساد گسترده.
• تنش‌های زیاد بین رئیس‌جمهور و پارلمان.
• درس: در نبود نهادهای مدنی قوی، نظام ریاستی می‌تواند منجر به بحران و بی‌ثباتی و انقلابی دوباره شود.

نتیجه‌گیری برای ایران؛
• ایران کشوری با تکثر فرهنگی، بحران مشروعیت، نهادهای ضعیف و زخم‌های تاریخی از تمرکز قدرت است.
• نظام ریاستی برای چنین جامعه‌ای بلافاصله بعد از تغییر رژیم اسلامی خطرناک است، چون امکان بازتولید استبداد بسیار بالاست.
• نظام پارلمانی با نهادهای نظارتی، رسانه‌های آزاد، و احزاب قوی می‌تواند بستر مناسبی برای گذار از اقتدارگرایی به دموکراسی واقعی باشد.
• به‌ویژه مدل‌هایی مانند آلمان یا سوئد (با اصلاحات بومی‌شده) برای ایران آینده قابل مطالعه و الهام‌بخش‌اند.

۱. در ایران که تجربه تاریخی تمرکزگرایی (از سلطنت مطلقه تا ولایت فقیه) وجود دارد، نظام ریاستی می‌تواند بستر بازتولید اقتدارگرایی باشد.

• در چنین ساختاری، مکانیزم‌های نظارت و کنترل بر قدرت اجرایی ضعیف‌ترند.
• خطر استفاده ابزاری از نهادهای امنیتی، قضایی و رسانه‌ای برای تحکیم قدرت شخصی افزایش می‌یابد.
• مردم به‌جای مشارکت سازمان‌یافته در سیاست، دوباره به نجات‌دهنده‌ها و «مردان مقتدر» امید می‌بندند.

۲. تضعیف نهادهای میانی و احزاب
در نظام ریاستی، نهادهای میانی مثل احزاب، اتحادیه‌ها، انجمن‌ها و پارلمان معمولاً نقش کمرنگ‌تری دارند، چون تمرکز بر شخص رهبر (رئیس‌جمهور یا پادشاه مقتدر) است.

• این باعث تضعیف فرهنگ مشارکت جمعی می‌شود.
• در حالی که در نظام‌های پارلمانی، دولت وابسته به رأی اعتماد مجلس است و ائتلاف‌ها و سازوکارهای تفاهم و مصالحه تقویت می‌شوند.
• در ایران که جامعه‌ای هنوز در حال گذار است، نیاز به پرورش نهادهای میانی بیش از هر زمان احساس می‌شود.

۳. زمینه‌سازی برای «رهبری کاریزماتیک» و مقتدر‌؛
گرایش به نظام ریاستی در ایران اغلب با این توجیه مطرح می‌شود که جامعه ایران نیاز به «یک رهبر قاطع و‌چکمه پوش» دارد که کشور را از بحران نجات دهد. اما:
• این نگاه همان ذهنیت کهن‌سالارانه و پدرسالارانه است که اقتدارگرایی را بازتولید می‌کند.
• یک استبداد را با یک استبداد دیگر جایگزین میکند.
• تجربه جمهوری اسلامی نیز نشان داد که نظام‌های تمرکزگرا حتی با شعار مردم‌سالاری می‌توانند به دیکتاتوری ختم شوند.

۴. نادیده‌گرفتن تنوع اجتماعی، قومی و زبانی ایران
ایران کشوری متکثر و چندلایه است. نظام‌های ریاستی معمولاً در کشورهایی با تنوع بالا موجب:
• حذف صدای اقلیت‌ها و‌تبعیض گسترده
• افزایش نارضایتی‌ها و شکاف‌های اجتماعی
• و در نهایت بی‌ثباتی سیاسی می‌شوند.
نظام‌های پارلمانی اما به دلیل مکانیزم ائتلاف‌سازی، ظرفیت بالاتری برای نمایندگی این تنوع را دارند.

۵. تاریخ سیاسی ایران: چرخه ناکام نوسازی بدون دموکراتیزاسیون در ایران، تلاش برای نوسازی همواره با اقتدارگرایی همراه بوده (از رضا شاه تا جمهوری اسلامی). دلیل آن، غلبه نگاه تمرکزگرایانه و بی‌اعتمادی به نهادها‌و نمایندگان مردم است.
• نظام پارلمانی می‌تواند این چرخه را قطع کند، زیرا مردم را به مشارکت فعال، نظارت و مسئولیت‌پذیری سوق می‌دهد.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

با این پیش زمینه می پردازیم به نقد نظرات اخیر بهاره هدایت؛

با سقوط رژیم اسلامی در چشم‌انداز آینده‌ی ایران، بحث بر سر ساختار نظام سیاسی جایگزین به یکی از جدی‌ترین مناظرات سیاسی بدل شده است. در همین رابطه خانم بهاره هدایت و بخشی از نیروهای سیاسی دیگر که غالباً سابقه‌ای در اصلاح‌طلبی داشته‌اند و اکثرا به سمت رضا پهلوی گرایش پیدا کرده اند به‌طور جدی از مدل جمهوری یا پادشاهی ریاستی دفاع می‌کنند.
استدلال اصلی آنان این است که در دوران گذار نیاز به یک «اقتدار مشروع و متمرکز» داریم که بتواند شجاعانه تصمیم بگیرد، کشور را از بحران خارج کند، و مانع از هرج‌ومرج شود.

ادامه مقاله بخش سوم 👇👇