♥️ خبر رسید که حکومت اعدامی بیشرم اسلامی، امروز با صدای اذان و به نام فرقه تبهکار بابک شهبازی را به اتهام ساختگی «جاسوسی برای موساد» در ایران اعدام کرد.

#جمهوری_نکبت_اسلامی_سرنگون_باد

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 اصفهان فرونشست چند متری رخ داده. الان هم فوم حفاری یا دوغاب بتنی از خونه زندگی مردم زده بیرون. احتمالا مربوط به مترو باشه.

🤮 میگه زمین حالت تهوع گرفته

🧞‍♂️ رفتیم مرحله بعد از بی‌برقی و بی‌آبی

⚠️ محل فوم تا فرونشست ۵۰ متر فاصله داره و تا میدان نقش جهان حدود ۵۰۰ متر

🕌 بزودی: فوم آبی در حوض مسجد شاه میدان نقش‌جهان

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 چند ساعت پس از اعدام بابک شهبازی، برادر او در ویدیویی در کنار فرزند خردسال بابک، سخنانی کوبنده خطاب به عاملان این جنایت بیان کرد.

او گفت: «خیال نکنید با کشتن یک انسان بی‌گناه می‌توانید مردم و آزادی‌خواهان ایران را بترسانید. کور خوانده‌اید اگر فکر می‌کنید ملت ایران عقب‌نشینی می‌کند.»

وی با اشاره به اشک‌های مادر و نگاه مصمم نسل جوان افزود: «این نسل دهه هشتادی و نودی تا آخر در برابر ظلم خواهد ایستاد.»

این عضو خانواده شهبازی سخنان خود را با جمله‌ای که به گفته او «بیش از هر چیز قاتلان را می‌آزارد» به پایان رساند:
«همیشه نور بر تاریکی پیروز است.»

در پایان ویدیو، او و سام، فرزند بابک شهبازی، این جمله را با هم تکرار می‌کنند.
#نه_به_اعدام
#بابک_شهبازی

💎 @iranyarannetwork1398

🔹🔹درگیری حراست کاخ مرمر رامسر با دختران بازدیدکننده بر سر حجاب

تصاویر منتشر شده نشان می‌دهد، مزدوران حراست کاخ مرمر رامسر وحشیانه به دختران بازدیدکننده بخاطر حجاب حمله کرده و آنها را مورد ضرب و شتم قرار دادند. همچنین بازدیدکنندگان نیز در این درگیری هدف اسپری فلفل و ضرب و شتم قرار گرفتند.

🔹 پانوشت؛ نگفتیم تا قانون تغییر نکند تا ساختار سیاسی و رژیم تغییر نکند هیچگونه تضمینی برای آزادیهای اجتماعی نیست.

💎 @iranyarannetwork1398

🔹🔹 آیا ممکن است مردم ایران یک دهه دیگر همینطور که هست ادامه دهند؟ «بقای حداقلی» یا «پیشرفت پایدار»

نویسنده؛ ویکتوریا آزاد
۲۷ شهریور ۲۵۸۴ (۱۴۰۴)

واقعیت این است که جامعه ایران بیش از چهار دهه گذشته همواره در شرایط تورم بالا، محدودیت آزادی‌ها و فشارهای سیاسی–اقتصادی زیسته است، اما همچنان نوعی تاب‌آوری اجتماعی در میان مردم ایران وجود داشته و هم اکنون نیز وجود دارد.

🔻تنها از سال ۱۴۰۰ بود که اکثریت مردم ایران به صندوق رأی حکومت پشت کردند و در ابعاد وسیع و سراسری انتخابات ریاست جمهوری را تحریم کردند.
طبعا این نوع واکنش دلایل تاریخی ، سیاسی و فرهنگی دارد.
تمکین به قضا و قدر و پذیرش سرنوشت خویش نوعی فرهنگ است که متاسفانه در ایران بشدت تبلیغ و ترویج شده. همچنین ضرب المثلهای فراوانی بفارسی داریم که نشان‌دهنده بی‌توجهی کامل به مشکلات دیگران و تمرکز صرف بر خود است و اوج فردگرایی را نشان می‌دهد. در کنار زیباییهای فرهنگی ایرانی معضلات دیگری نیز هست که باید در ملاحظات سیاسی لحاظ کرد. عدم توهم، صداقت و واقع بینی در سیاست اصل مهمی است که بدون آن سیاست رنگ میبازد.

1. سازوکار بقا؛

ایرانی‌ها به دلیل تداوم بحران‌ها، مهارت بالایی در سازگاری با شرایط پیدا کرده‌اند: مشاغل دوم و سوم، فعالیت‌های غیررسمی اقتصادی، مهاجرت موقت برای کار، سرمایه‌گذاری در طلا و ارز، قاچاق، صنعت تن فروشی و شبکه‌های خانوادگی. همین باعث شده که اکثریت جامعه در فقر مطلق نیفتد، بلکه در سطحی از رفاه نسبی باقی بمانند.

2. تورم و فقر نسبی؛

درصد زیادی از مردم شاید به ظاهر رفاه نسبی داشته باشند (خانه، ماشین، لوازم رفاهی)، اما قدرت خرید و امنیت اقتصادی‌شان شکننده است. یعنی به محض یک بحران ارزی یا تورمی جدید، بخش بزرگی از این رفاه کمرنگ یا نابود می‌شود.

3. دوگانه فشار و سازگاری؛

حکومت تا امروز توانسته از طریق ترکیب سرکوب سیاسی + کنترل اجتماعی + تزریق حداقلی منابع (یارانه، حقوق کارمندی، رانت‌های کوچک) جامعه را در وضعیتی نگه دارد که نه در رفاه کامل است و نه در فروپاشی مطلق.

4. آینده و امکان تداوم این وضعیت؛

🔹درست است که مردم نشان داده‌اند که می‌توانند با مشکلات کنار بیایند، اما این به معنای پایداری بی‌نهایت نیست.
اگر فشارها بیش از حد شود (مثلاً تورم افسارگسیخته یا بحران شدید سیاسی)، همان تاب‌آوری هم فرو می‌ریزد.

🔹اما اگر وضعیت مثل سال‌های اخیر «نه خیلی خوب، نه خیلی فاجعه‌بار» بماند، حمله نظامی دوم سطحی و محدود باشد و مردم میلیون میلیون به خیابانها نیایند، احتمالاً یک دهه دیگر هم مردم می‌توانند بهمین شکل ادامه دهند.

🔹«ملت ایران چهار دهه است که در مدار بقای حداقلی گرفتار آمده؛ نه سقوط کامل رژیم، نه پیشرفت پایدار. برای آزادی و رهایی از این حکومت خونهای بسیاری ریخته شده و جانهای بسیاری فرسوده شده. آندسته که مبارزه را بر ذلت ترجیح دادند و میدهند متاسفانه در اقلیت هستند، هر چند در گذر زمان تعداد مبارزین هر روز بیشتر از دیروز میشود اما باز کافی نیست. هنوز میلیونها ایرانی عزم و اراده رهایی ندارد. هنوز میلیونها ایرانی در پی بیرون کشیدن گلیم خود میباشند و نه نجات کل کشور.

🔹چه باید کرد؟

واقعیت اینست که این وضعیت تنها با تغییر بنیادین حکومت اسلامی و استقرار یک حکومت مردمی ، سکولار و دموکراتیک پایان خواهد یافت. لیاقت ایرانیان زندگی در رفاه، آزادی و توسعه است، نه بقای حداقلی. زمان انتخاب است یا پیشرفت پایدار یا بقای حداقلی؟

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 ترامپ پس از مرگ چارلی کرک، از تصمیم خود برای معرفی «آنتیفا» به‌عنوان سازمان تروریستی خبر داد

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، ساعاتی پس از مرگ چارلی کرک، چهره شاخص محافظه‌کاران آمریکایی، در اقدامی قاطعانه اعلام کرد که گروه «آنتیفا» را به‌عنوان یک «سازمان تروریستی بزرگ» معرفی خواهد کرد. او این جریان را «فاجعه‌ای بیمار، خطرناک و رادیکال از جناح چپ» خواند و تأکید کرد که تمامی منابع مالی مرتبط با آن باید تحت شدیدترین تحقیقات و بررسی‌های قانونی قرار گیرند.

ترجمه متن پست پرزیدنت ترامپ در شبکه اجتماعی تروث:
«خوشحالم که به میهن‌پرستان فراوان کشورمان در ایالات متحده اعلام کنم که آنتیفا، این فاجعه بیمار، خطرناک و رادیکالِ جناح چپ را به‌عنوان یک سازمان تروریستی بزرگ معرفی می‌کنم.

همچنین قویاً توصیه می‌کنم کسانی که آنتیفا را تأمین مالی می‌کنند، به‌طور کامل و مطابق با بالاترین استانداردها و رویه‌های حقوقی مورد تحقیق قرار گیرند.»

💎 @iranyarannetwork1398

🔹🔹 آمریکا تمام معافیت های تحریمی در قبال بندر چابهار را لغو کرد. این تحریم ها شامل هندی ها هم میشود.

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 جمهوری اسلامی بزرگ‌ترین بازنده سیاسی و اقتصادی لغو معافیتهای تحریمی در قبال بندر چابهار

✍️ویکتوریا آزاد
۲۷ شهریور ۲۵۸۴ (۱۴۰۴)

با لغو معافیتهای تحریمی در قبال بندر چابهاراگرچه هند ضربه می‌خورد، اما بزرگ‌ترین بازنده این تصمیم امریکا جمهوری اسلامی است، چون؛

1. از دست دادن یک شریک کلیدی غیرغربی:

چابهار برای تهران یک فرصت طلایی بود تا بدون نیاز به چین و روسیه، با یک قدرت بزرگ مثل هند پیوند بخورد. توقف یا عقب‌نشینی هند یعنی انزوای بیشتر جمهوری اسلامی.

2. کاهش درآمد و سرمایه‌گذاری:

پروژه چابهار میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری و توسعه زیربنایی می‌طلبید. با کنار کشیدن هند، این سرمایه‌گذاری‌ها یا متوقف می‌شوند.

3. بی‌اعتبار شدن راهبرد «چابهار به‌عنوان رقیب گوادر»؛

ایران سال‌ها روی این طرح مانور داد تا نشان دهد بندر خودش جایگزین مناسبی برای پاکستان و گوادرِ تحت کنترل چین است. لغو معافیت‌ها این برتری را عملاً نابود می‌کند.

4. تشدید وابستگی به چین؛

جمهوری اسلامی ناچار می‌شود بیشتر به چین امتیاز بدهد تا جای خالی هند را پر کند؛ در نتیجه به‌جای تنوع‌بخشی به شرکا، در تله یک‌جانبه‌گرایی چین گرفتار می‌شود.

5. فشار سیاسی داخلی؛
رژیم تبلیغ می‌کرد که چابهار دروازه طلایی تجارت منطقه است. حالا با شکست پروژه، مردم و حتی بخشی از نخبگان اقتصادی داخل هم این ناکارآمدی را خواهند دید و واکنش ها شروع میشود.

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

هند؛ لغو معافیت‌های تحریمی آمریکا علیه بندر چابهار، برای هند هم پیامدهای مهمی دارد، چون دهلی‌نو این بندر را به‌عنوان مسیر جایگزین برای دور زدن پاکستان و اتصال به افغانستان و آسیای میانه توسعه می‌داد. اگر تحریم‌ها بازگردند، چند اثر اصلی برای هند میشود متصور بود:

1. کاهش نفوذ منطقه‌ای هند؛

چابهار ابزار ژئوپولیتیکی مهمی برای هند در رقابت با چین و پاکستان بود. فشار تحریم‌ها می‌تواند این برتری را تضعیف کند و هند را از بخشی از نفوذش در آسیای میانه و افغانستان محروم سازد.

2. هزینه‌های بیشتر و دشواری در تجارت؛

شرکت‌ها و بانک‌های هندی ممکن است از ترس تحریم‌های ثانویه آمریکا همکاری با پروژه چابهار را متوقف کنند. این باعث افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و زمان برای دسترسی هند به بازارهای آسیای میانه می‌شود.

3. تقویت چین و پاکستان؛

اگر هند عقب‌نشینی کند، چین با استفاده از بندر گوادر در پاکستان (بخش کلیدی کریدور اقتصادی چین–پاکستان) جای خالی را پر خواهد کرد. این موضوع می‌تواند توازن ژئوپولیتیکی را به نفع پکن و اسلام‌آباد تغییر دهد.

4. تضاد دیپلماتیک برای دهلی‌نو؛

هند روابط نزدیکی هم با آمریکا و هم با ایران دارد. لغو معافیت‌ها، دهلی‌نو را در موقعیتی دشوار قرار می‌دهد: یا باید از پروژه عقب‌نشینی کند تا روابطش با واشنگتن آسیب نبیند، یا با ریسک تنش با آمریکا همچنان به همکاری با ایران ادامه دهد که مسلما عقب نشینی را انتخاب خواهد کرد.


🔻پس:
هند زیان‌ راهبردی میبیند، چون دسترسی به آسیای میانه سخت‌تر می‌شود اما جمهوری اسلامی بزرگ‌ترین بازنده سیاسی و اقتصادی این تصمیم امریکا است، چون فرصت تنوع‌بخشی به شرکایش را از دست می‌دهد و مجبور می‌شود بیش‌ازپیش به چین و روسیه بچسبد و چین و روسیه هم چندان روی خوشی به حکومت ایران نشان نمیدهند و روابط شان با امریکا برایشان مهمتر است.

#آهای_درمانده

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 ترامپ: ما در تلاشیم پایگاه هوایی بگرام در افغانستان را پس بگیریم.

این پایگاه یک ساعت با جایی که چین سلاح‌های هسته‌ای خود را می‌سازد، فاصله دارد.

🔹 آزاد سازی افغانستان از سلطه طالبان کلید خورد

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 #رادیو_صدای_زندانیان_سیاسی

«خاطرات زندان» 

نامه حسین رونقی از زندان

عنوان: گذشته از جان باید بگذشت از طوفان‌ها

گوینده و تهیه کننده: رویا غیاثی
مسئول فنی: الناز کریمی

https://t.me/stophonorkilling

«۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵» «۲۷ شهریور ۱۴۰۴»

#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 قطع امید پزشکان از نجات جان سمیه رشیدی؛ زندانی سیاسی قربانی سیاست «محرومیت درمانی» رژیم جمهوری اسلامی

گزارش‌های اختصاصی از ایران اینترنشنال آشکار می‌کند، پزشکان از نجات جان سمیه رشیدی، زندانی سیاسی ۴۱ ساله، قطع امید کرده‌اند. او پس از پنج ماه بی‌خبری و محرومیت عمدی از درمان، در حالی از زندان قرچک ورامین به بیمارستان منتقل شده که سطح هوشیاری‌اش به «پنج» رسیده است. کمی پیش‌تر، سازمان دیده‌بان حقوق بشر هشدار داده بود جمهوری اسلامی با محروم‌سازی زندانیان سیاسی از خدمات درمانی، آنان را «مجازات و وادار به سکوت» می‌کند.

به گزارش ایران اینترنشنال، سمیه رشیدی، زندانی سیاسی که در اردیبهشت‌ماه هنگام شعارنویسی در محله جوادیه تهران بازداشت شد، اکنون در بیمارستان مفتح ورامین در وضعیت وخیم به‌سر می‌برد. یک منبع مطلع به این رسانه گفت:
«سمیه رشیدی در ماه‌های گذشته چندین‌بار به بهداری زندان مراجعه کرد اما هر بار پزشک زندان به او گفته تمارض می‌کند و قرص‌های اعصاب به او می‌دادند و از اعزام‌اش به بیمارستان جلوگیری می‌کردند. او نهایتا از اوایل این هفته چند بار دچار تشنج شد، هر چه می‌خورد را بالا می‌آورد و مسئولان زندان ناچار شدند او را به بیمارستان منتقل کنند.»

این منبع افزود:
«رشیدی وقتی به بیمارستان منتقل شد که وضعیتش وخیم شده بود. حالا پزشکان با بیان اینکه از او قطع امید کرده‌اند، گفته‌اند به‌دلیل رسیدگی نشدن به وضعیتش، فشارهای عصبی وارده در زندان و داروهایی که به اشتباه برایش تجویز کردند، حالش وخیم شده و سطح هوشیاری‌اش به سطح پنج رسیده. در صورتی که این وضعیت ادامه پیدا کند و سطح هوشیاری‌اش به سه برسد جانش را از دست خواهد داد.»

بر اساس اطلاعات رسیده، نهادهای امنیتی و مسئولان زندان کوشیده‌اند علت انتقال او به بیمارستان را «اقدام به خودکشی» جلوه دهند تا مسئولیت وضعیت وخیم این زندانی سیاسی را از دوش خود بردارند. یک منبع نزدیک به خانواده رشیدی تاکید کرده است که «او مدت‌ها پیش از ماموران به‌دلیل ضرب‌وشتم شکایت کرده بود» و در زمان بازداشت «سرش را به دیوار کوبیدند، بر روی سینه‌اش نشستند و ضربات متعددی به صورت، شکم و پاهایش زدند.»

رشیدی متولد ۱۳۶۲ است و پس از بازداشت، ابتدا به زندان اوین منتقل شد و سپس در پی حمله دوم تیرماه اسرائیل به این زندان، به زندان قرچک ورامین انتقال یافت. خانواده‌اش بارها نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی کرده‌اند.

زندان قرچک ورامین، یکی از بدنام‌ترین زندان‌های زنان در جمهوری اسلامی است. یکی از زندانیان سابق این زندان به ایران اینترنشنال گفت:
«مسئولان زندان و بهداری‌ها در زندان قرچک ورامین و دیگر زندان‌های ایران بدون تجویز و تشخیص پزشک متخصص به زندانیان هر دارویی می‌دهند که فقط آرامشان کنند و آن‌ها را از سر باز کنند. به همین خاطر در بسیاری موارد این تجویز اشتباه دارو به بروز مشکلات بسیاری برای زندانیان و حتی در مواردی مرگ آن‌ها منجر شده است.»

سازمان دیده‌بان حقوق بشر نیز در فروردین‌ماه هشدار داده بود که؛
جمهوری اسلامی از دیرباز سیاست محروم‌سازی زندانیان از درمان را برای «مجازات و وادار کردن به سکوت» پیش گرفته است.

این نهاد تأکید کرده بود که
بر اساس حداقل معیارهای سازمان ملل، محروم‌سازی زندانیان از درمان، «مصداق شکنجه و دیگر بدرفتاری‌ها» است.

در سال‌های اخیر موارد متعددی از مرگ زندانیان سیاسی و عقیدتی از جمله زنده یاد بهنام محجوبی و بکتاش آبتین در ایران گزارش شده، اما رژیم جمهوری اسلامی هیچ‌گاه مسئولیت این مرگ‌ها را که ناشی از شکنجه، فشارهای روحی یا محرومیت از درمان بوده بر عهده نگرفته است.

💎 @iranyarannetwork1398