فعالیت‌های ساختمانی جدید که پیش از «جنگ دوازده‌روزه ژوئن» آغاز شده و پس از آن نیز ادامه یافته است، در محل سابق تأسیسات «طالقان ۲» در جریان است؛ سایتی که در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ بر اثر بمباران اسرائیل نابود شد.

از حدود اواسط ماه مه، تلاش‌هایی برای بازسازی ساختمانی که در حمله اکتبر ۲۰۲۴ تخریب شده بود آغاز شد. تصاویر ماهواره‌ای ۲۰ مه ۲۰۲۵ نشان می‌دهد یک پوشش موقت سیاه‌رنگ به‌سرعت بر روی ساختمان تخریب‌شده نصب شده است. تا ۱۲ ژوئن ۲۰۲۵، تصاویر نشان می‌دهد آماده‌سازی زمین و احداث پی‌ریزی در مقابل پوشش موقت آغاز شده است. این محل در جریان جنگ دوازده‌روزه بمباران نشده بود.

تا ۳۰ اوت ۲۰۲۵، یک سازه بزرگ با سقف قوسی (به ابعاد تقریبی ۴۵ در ۱۷ متر) در حال ساخت بر روی ساختمان موقت است که ناحیه ساختمان سابق طالقان ۲ را می‌پوشاند. دو سازه قوسی کوچک‌تر (تقریباً ۲۰ در ۷ متر) نیز در دو سوی این ساختمان بر روی پی‌های پیش‌تر احداث‌شده بنا شده‌اند. تصاویر ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵ نشان می‌دهد سازه قوسی سوم نیز اضافه شده و سایر ساختمان‌های قوسی پیشرفت جزئی داشته‌اند.

چیدمان دو ساختمان جانبی کوچک به‌گونه‌ای طراحی شده که در صورت پوشاندن با خاک، هر یک دارای سازوکاری برای کاهش اثر انفجار موسوم به «تله انفجار» در انتهای خود باشند. همچنین به نظر می‌رسد ایران یک تأسیسات پشتیبانی جدید در فاصله ۲۰۰ متری در امتداد جاده شرقی (در شرق ساختمان طالقان ۱) ساخته است. ساخت این تأسیسات از مه ۲۰۲۵ مشاهده شده و هنوز ادامه دارد.

هدف دقیق ساخت‌وسازهای جدید از تصاویر قابل تشخیص نیست و احتمال دارد اهداف غیرهسته‌ای نیز مطرح باشند. با این حال، انجام ساخت‌وساز در محل سابق طرح آماد موجب نگرانی جدی و طرح پرسش‌های اساسی درباره ماهیت واقعی این فعالیت‌ها شده است.
اگرچه هیچ مدرک قطعی درباره اهداف مرتبط با تسلیحات هسته‌ای وجود ندارد، لازم است بررسی شود آیا ایران در پی ایجاد دوباره تأسیسات آزمایش انفجارهای شدید مرتبط با سلاح‌های هسته‌ای طرح آماد است یا در حال بازسازی توان تولید مواد منفجره پلاستیکی PETN است که از اجزای کلیدی برنامه تسلیحاتی ایران محسوب می‌شد.

ساختمان بزرگ‌تر می‌تواند محل احتمالی ازسرگیری این فعالیت‌ها باشد و دو ساختمان کوچک‌تر برای کنترل و آزمایش فرآیند تولید یا تحلیل‌های مرتبط در نظر گرفته شده باشند. برای ارزیابی دقیق‌تر به اطلاعات بیشتری نیاز است.

با توجه به طراحی سقف‌های قوسی، احتمال می‌رود این سازه‌ها در نهایت با خاک پوشانده و به حالت پناهگاه زیرزمینی تبدیل شوند تا در برابر حملات هوایی آینده مقاوم گردند. در این حالت، دو ساختمان کوچک‌تر ممکن است تنها نقش ورودی به ساختمان اصلی را داشته باشند و با سازه میانی سومی متصل شوند تا در برابر موج انفجار احتمالی محافظت ایجاد کنند.

مؤسسه علوم و امنیت بین‌المللی اعلام کرده است که به رصد و گزارش تغییرات قابل‌توجه در این سایت ادامه خواهد داد.