🔹 فقر، مانع یا جرقهٔ آزادی؟

🔹 چند تجربهٔ از ملت‌هایی که با شکم خالی قیام کردند، خطاب به آنها که میگویند ما بضاعت مالی نداریم انقلاب کنیم

✍️ به قلم: ویکتوریا آزاد
۲۲ آبان ۲۵۸۴ کوروشی (۱۴۰۴)

بسیاری از ایرانیان باور دارند که چون وضع معیشت‌شان بد است، توان و امکان اعتصاب ندارند. می‌گویند: «گرسنه‌ایم، چطور اعتصاب کنیم؟»
اما تاریخ با صدای بلند پاسخ می‌دهد: اتفاقاً در بسیاری از کشورها همین فقر و گرسنگی، بزرگ‌ترین سوخت انقلاب‌ها و آزادی‌ها بوده است.

در سراسر جهان، ملت‌هایی در فقر مطلق دست از کار کشیدند، نافرمانی کردند و پایه‌های حکومت‌های استبدادی را لرزاندند. آنان فهمیدند که اگر فقر دلیل سکوت باشد، همان فقر تا ابد ادامه خواهد داشت.

🍃لهستان – کارگرانِ فقیر و انقلابِ «همبستگی»

در دههٔ ۱۹۸۰، کارگران کشتی‌سازی گدانسک با دستمزدهایی ناچیز و سفره‌ای خالی، اعتصاب کردند. حکومت کمونیستی تهدیدشان کرد، ارتش را به خیابان آورد، اما آن‌ها عقب ننشستند.
جنبش کارگری «همبستگی» از دل همین فقر زاده شد و بعدها کل بلوک شرق را لرزاند. سقوط کمونیسم در اروپای شرقی از همان کارخانه‌های زنگ‌زده آغاز شد.

🍃هند – گرسنگان علیه امپراتوری

در دوران استعمار بریتانیا، مردم هند فقیرتر از همیشه بودند. اما با رهبری گاندی، کارگران 🍃نساجی، راه‌آهن و معدن با نافرمانی مدنی، چرخ امپراتوری را از کار انداختند.
اعتصاب‌ها، تظاهرات و مقاومت بدون خشونت باعث شد استعمار پیر در برابر ملتی گرسنه زانو بزند. استقلال هند از شکم‌های خالی آغاز شد، نه از خزانه‌های پر.

آفریقای جنوبی – فقر، ابزار شکست تبعیض

در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی، کارگران سیاه‌پوست با وجود فقر شدید و سرکوب نژادی، در معادن و بنادر دست از کار کشیدند.
اعتصاب‌های پی‌درپی هزینهٔ اقتصادی سنگینی بر دوش حکومت آپارتاید گذاشت و در نهایت به فروپاشی آن انجامید. جهان فهمید که عدالت نژادی از مسیر جیب کارگران می‌گذرد، نه جلسات سیاسی.

مصر – نان، آزادی، کرامت انسانی

سال‌ها پیش از انقلاب ۲۰۱۱، کارگران کارخانه‌های نساجی، فولاد و بنادر مصر با دستمزدهای ناچیز اعتصاب کردند.
شعارشان ساده بود: نان، آزادی، کرامت انسانی.
وقتی میلیون‌ها نفر به میدان التحریر آمدند، همین اعتصاب‌ها ستون فقرات انقلاب شدند و رژیم مبارک را از پا انداختند.

ایران – تجربهٔ خود ما

در انقلاب ۱۳۵۷، بسیاری از کارگران نفت و کارمندان دولت فقیر بودند. اما با این وجود، با اعتصاب‌های پیاپی، شاه را از نظر مالی فلج کردند.
آن روزها حقوق‌ها قطع شد، فشارها زیاد بود، اما آن‌ها فهمیده بودند که اگر نایستند، فقرشان برای همیشه تضمین می‌شود.
اعتصاب کارگران نفت بود که ماشین اقتصادی رژیم را از کار انداخت و کل معادلهٔ سیاسی را تغییر داد.

🔹 حقیقت تلخ و روشن

در هیچ‌یک از این کشورها، مردم منتظر نان شب نماندند تا آزادی را طلب کنند.
آنان فهمیدند که آزادی بدون هزینه به دست نمی‌آید، و هزینهٔ امروزِ ایستادگی کمتر از هزینهٔ فردای بردگی است.

فقر، اگر با آگاهی و همبستگی همراه شود، دیگر زنجیر نیست؛ سلاحی است برای تغییر.

🔸 پیام امروز برای ایران

اگر کارگران، معلمان، پرستاران، کارمندان و مردم عادی دست در دست هم بدهند و چرخهٔ تولید، حمل‌ونقل و خدمات را متوقف کنند، حکومت در چند هفته نفسش به شمارش می‌افتد. قدرت واقع در دستان کسانی است که چرخ تولید کشور را می‌چرخانند.

خاموشی و ترس، بزرگ‌ترین یار دیکتاتور است. اما اتحاد، حتی در فقر، نیرومندترین نیروی تاریخ است.

آزادی بهای خود را می‌طلبد.
و ملت‌هایی که این بها را پرداختند، با شکم‌های گرسنه ولی قلب‌های پرامید، سرنوشتشان را خودشان نوشتند.
آیا زمان آن نرسیده که ما نیز چنین کنیم؟

#ویکتوریا_آزاد

💎 @iranyarannetwork1398

🚨 ای وای که هوای تمام مناطق مختلف ایران ناسالم است، اینطور که پیش میرود کم کم ایران کشوری غیرقابل سکونت خواهد شد.
مردم به تماشای نابودی کشور خود نشسته اند و برخی در کشتی تایتانیک مشغول اجرای کنسرتند و برخی مشغول نورمال جلوه دادن زندگی در ایران…. سیخ کباب و رستورانهای آنچنانی و دورهمی های بشکن و بالا بندازو ، ویدیوهای حال و هول در شمال و موتورهای آنچنانی و ماشین های سوپرمدل …را به نمایش میگذارند و هزاران لایک در اینستاگرام میگیرند غافل از آنکه تا نابودی ایران چندان زمانی باقی نمانده😭

هیچ ملتی بدون پرداخت هزینه آزاد نشده و نمیشود❗️
#ویکتوریا_آزاد


💎 @iranyarannetwork1398