🔹 هشدار وزارت خارجه آمریکا از بی‌توجهی عمدی رژیم جمهوری اسلامی نسبت به کودکان ایران در بحبوحه بحران‌های داخلی و تمرکز بر گسترش نفوذ در خارج

در حالی که ایران با بحران‌های عمیق زیست‌محیطی، اقتصادی و آموزشی روبه‌روست، رژیم جمهوری اسلامی به جای رسیدگی به مشکلات مردم، بودجه و توان خود را صرف پروژه‌های برون‌مرزی می‌کند. مدارس بسیاری در داخل ایران به دلیل کمبود امکانات تعطیل شده‌اند، اما این رژیم در عراق و عربستان سعودی برای تقویت نفوذ خود مدرسه افتتاح می‌کند؛ اقدامی که انتقادهای گسترده‌ای درباره بی‌توجهی این رژیم تبهکار به حقوق اساسی شهروندان، به‌ویژه کودکان، برانگیخته است. وزارت خارجه آمریکا در پستی به زبان فارسی این سیاست‌ها را محکوم کرده و بر سوءاستفاده، بی‌توجهی سیستماتیک و قربانی کردن جوانان و کودکان ایران از سوی این رژیم تأکید کرده است.

🔹متن کامل پست حساب رسمی وزارت خارجه آمریکا در شبکه اجتماعی ایکس:

«کمبود آب. آلودگی شدید هوا. مشکلات اقتصادی. افزایش سرسام‌آور قیمت غذا. مدارس سراسر ایران در حال تعطیلی هستند و بسیاری از کودکان دسترسی به آموزش ندارند.

در همین حال، رژیم جمهوری اسلامی مدارسی در عراق و عربستان سعودی افتتاح می‌کند تا تأثیر آموزشی خود را گسترش دهد، و کودکان ایران را نادیده می‌گیرد.

رژیم جمهوری اسلامی همواره منابع مالی خود را صرف خارج از کشور می‌کند به جای اینکه برای جوانان ایران سرمایه‌گذاری کند، آن‌ها و مردم ایران را به حال خویش رها می‌کند.»

💎 @iranyarannetwork1398

🚨 دُر تی وی؛ بغداد عملاً ترمز جبهه تروریستی و نامشروع موسوم به «مقاومت» را کشید، حزب‌الله و حوثی‌ها وارد در فهرست تروریستی عراق و مشمول توقیف فوری اموال شدند

دولت عراق با انتشار یک سند رسمی در روزنامه دولتی «الوقائع العراقیة» شماره ۴۸۴۸ (۱۷ نوامبر ۲۰۲۵)، دو بازیگر اصلی محور نیابتی تروریستی جمهوری اسلامی ـ حزب‌الله لبنان و انصارالله یمن ـ را در چارچوب قانون عراق، «سازمان تروریستی» اعلام و تمامی اموال و منابع اقتصادی آنان را در خاک عراق مشمول توقیف فوری کرد.

این تصمیم بر اساس مصوبه شماره ۶۱ مورخ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۵ صادر شده که توسط «کمیته تجمید أموال الإرهابیین» وابسته به دبیرخانه هیئت وزیران عراق به اجرا گذاشته شده است. در این سند، فهرستی شامل ۲۴ گروه تروریستی منتشر شده که در ردیف‌های ۱۸ و ۱۹ آن، به‌ترتیب «حزب‌الله – لبنان» و «حوثی‌های یمن» درج شده‌اند؛ هر دو با عنوان اتهامی «مشارکت در ارتکاب عمل تروریستی».

بر اساس متن منتشر‌شده در «الوقائع العراقیة»، این طبقه‌بندی بر پایه: قانون مبارزه با پول‌شویی و تأمین مالی تروریسم (قانون شماره ۳۹ سال ۲۰۱۵)، نظام‌نامه «تجمید اموال تروریست‌ها» (نظام شماره ۶ سال ۲۰۲۳) و قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل در حوزه مبارزه با تروریسم انجام شده و بانک‌ها و مؤسسات مالی عراق موظف‌اند همه اموال منقول و غیرمنقول، حساب‌ها و منابع اقتصادی این دو گروه را مسدود و از هرگونه انتقال، برداشت یا استفاده از آن جلوگیری کنند.

🔴پیام سیاسی: پایان کارزار «محور نامشروع و تروریستی موسوم به مقاومت» در عراق

انتشار علنی این سند، که نسخه آن توسط نماینده پارلمان مصطفی سند نیز منتشر شده، نشانه‌ای واضح از چرخش بغداد به‌سوی استانداردهای بین‌المللی مبارزه با تروریسم و قطع مسیرهای مالی گروه‌های وابسته به جمهوری اسلامی است. این اقدام برای نخستین‌بار مشروعیت سیاسی و مالی «جبهه تروریستی و نامشروع موسوم به مقاومت» در عراق را فرو می‌ریزد و خاک عراق را از منظر حقوقی به محیطی غیرقابل‌استفاده برای حزب‌الله و حوثی‌ها تبدیل می‌کند.

💎 @iranyarannetwork1398

🔴🥇 سخنگوی ارتش اسرائیل: در اسرائیل کمبود آب معنا ندارد - حتی مازاد آب شیرین‌شده به کشورهای همسایه صادر می‌شود

🔹🔹کمال پنحاسی، سخنگوی ایرانی تبار و فارسی زبان ارتش اسرائیل:

🔹در اسرائیل کمبود آب معنا ندارد — حتی مازاد آب شیرین‌شده به کشورهای همسایه صادر می‌شود.
همهٔ این‌ها نتیجه تصمیمات راهبردی و سرمایه‌گذاری درست سال‌ها پیش است.

ای کاش روزی ایران هم چنین آینده‌نگری‌ای را تجربه کند.

💎 @iranyarannetwork1398

🔴🚨 هشدار جدی یک زندانی سیاسی که در مرخصی به سر می‌برد: بحران اعدام‌ها و درمان در زندان لاکان

جمشید عزیزی، زندانی سیاسی زندان لاکان رشت که به‌تازگی به مرخصی آمده، در یک ویدیو نسبت به تشدید خطر اعدام‌ها و وضعیت به‌شدت بحرانی خدمات درمانی در این زندان هشدار داده است.

این شاعر و فعال ترک‌تبار با اشاره به پرونده شریفه محمدی که حکم اعدامش پس از اعتراضات گسترده لغو و به ۳۰ سال زندان کاهش یافت گفت:
«حتی صدور لحظه‌ای چنین حکمی تکان‌دهنده و باورنکردنی بود.»

عزیزی همچنین به احکام اعدام صادر شده برای منوچهر فلاح، پیمان فرح‌آور، یعقوب درخشان و زهرا شهناز طبری پرداخت و این احکام را «بی‌اساس و نشانۀ استیصال دستگاه قضایی» دانست. او در ادامه از شرایط نامناسب و فشارهای روانی شدید بر زندانیان سیاسی در لاکان سخن گفت و این وضعیت را نگران‌کننده توصیف کرد.

این زندانی سیاسی در پایان تأکید کرد:
«موضع ما روشن است؛ ما با هر شکل از مجازات اعدام و برای هر جرمی مخالفیم. اعدام نه راه‌حل است و نه پاسخی عادلانه؛ بلکه لکه ننگی پایدار بر پیشانی هر حکومتی است که آن را اجرا می‌کند.»


💎 @iranyarannetwork1398

🔴ویکتوریا آزاد: دیپلماسی معامله‌محور ترامپ و امکان صلح در اوکراین، بستری لازم برای سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی

نویسنده: ویکتوریا آزاد - پنج شنبه ۱۳ آذر ۲۸۵۴ (۱۴۰۴)

دیدار اخیر جرد کوشنر و استیون ویتکاف با ولادیمیر پوتین در مسکو، بار دیگر ضعف ساختاری دیپلماسی اروپا و ناتو را در برابر واقعیت‌های ژئوپولیتیک آشکار کرد. در نقطه مقابل، مدل ترامپ – مبتنی بر مذاکره مستقیم، شخصی و معامله‌گرانه – بیش از هر زمان دیگر به‌عنوان تنها مسیر واقعی پایان جنگ اوکراین مطرح شده است.

این دیدار را نباید صرفاً «لابی» یا «کانال موازی» دانست. بلکه نشانه‌ای از بازگشت به دیپلماسی واقع‌گرایانه است؛ دیپلماسی‌ای که با شخصیت پوتین، منافع آمریکا و ناتوانایی اروپا سازگارتر است.

۱) مسیر واقعی صلح: معامله پوتین–ترامپ، نه پروژه بروکسل
سه سال جنگ نشان داده که اروپا نه قدرت نظامی دارد، نه ابتکار راهبردی و نه زبان مشترک با کرملین. پوتین تنها با رهبرانی مذاکره می‌کند که شخصاً تصمیم می‌گیرند—نه با نهادهای چندلایه و بوروکراتیک.
ترامپ دقیقاً همین مدل را در این موضوع خاص اعمال می‌کندو‌البته قطعا رای کنگره و مردم را با خود دارد.

۲) ترامپ زبان پوتین را می‌فهمد
ترامپ و پوتین هر دو «معامله‌محور» هستند.
نه ایدئولوگ، نه ارزشی و نه اسیر بوروکراسی.این هم‌زبانی پایه اصلی هر توافق بالقوه ای است.

۳) واقعیت دونتسک و شرق اوکراین
دونتسک، لوهانسک و بخش‌هایی از شرق اوکراین از نظر تاریخی، فرهنگی و زبانی هویت روسی دارند. نادیده گرفتن این واقعیت فقط عمر جنگ را طولانی می‌کند. یک طرح صلح واقعی باید این واقعیت را به رسمیت بشناسد.
ترامپ این موضوع را میفهمد.

۴) بی‌طرفی نظامی اوکراین: ستون ضروری صلح بین روییه و اوکراین
عضویت اوکراین در ناتو خط قرمز قطعی مسکو است.
پافشاری اروپا روی این موضوع به‌جای کاهش خطر، شکاف را عمیق‌تر کرد. بی‌طرفی اوکراین – نسخه اتریش یا فنلاند قدیم – تنها مدل پایدار برای پایان جنگ است.

۵) اروپا شریک قابل اعتمادی برای امریکا و روسیه نیست: ضعیف شده، رشد فساد و بحران و بی‌ارتباط با واقعیت های موجود
اروپا نه قدرت واقعی دارد، نه وحدت سیاسی. به بوروکراسی و عقب انداختن پروژه ها عادت دارد و مؤثر عمل نمیکند. فساد ساختاری (از بلژیک و موگرینی و قطرگیت تا رسد بنیادگرایی اسلامی و بحرانهای اقتصادی) اعتماد سیاسی به اتحادیه اروپا را بسیار تخریب کرده است. اروپا بیشتر به سهم‌خواهی و افزایش جایگاه و پرستیژ خود در سیاست بین الملل فکر می‌کند تا صلح بین روسیه و اوکراین.

۶) نقش تاریخی اروپا در بدتر شدن رابطه روسیه–غرب: جلوگیری از عضویت روسیه در ناتو
این بخش از تاریخ معمولاً فراموش می‌شود:

بعد از فروپاشی شوروی، روسیه چند بار تمایل خود را برای نزدیکی به ناتو و حتی عضویت احتمالی ابراز کرد.
اما این اروپایی‌ها بودند که مخالفت کردند—نه آمریکا.
به‌ویژه فرانسه و آلمان، که نمی‌خواستند روسیه وارد معماری امنیتی غرب شود و نقش مسلط اروپا را محدود کند.

این رفتار، از نگاه روسیه:
• تحقیر استراتژیک
• عدم اعتماد غرب
• و تلاش برای دور کردن روسیه از ساختارهای امنیتی اروپا

در نتیجه، روسیه به‌جای غرب،
به سمت چین، ایران و نظام‌های شبه‌اقتدارگرا حرکت کرد.

و امروز همان اروپا که عضویت روسیه را رد کرد، ادعا دارد که «امنیت اروپا بدون مهار روسیه ممکن نیست».
تناقضی که تحلیل ژئوپولیتیک اروپا را بی‌اعتبار کرده است.

۷) کنار زدن اروپا توسط ترامپ، احتمال صلح را افزایش می‌دهد
هر بار اروپا در مذاکرات حضور پررنگ داشته ، روند صلح قفل شده است. ترامپ با حذف بروکسل و ورود مستقیم به میز مذاکره با پوتین، گرهی را هدف گرفته که اروپایی ها توانایی باز کردنش را ندارند.

۸) نزدیکی آمریکا–روسیه، اهمیت جمهوری اسلامی و ایران را برای روسیه کمتر خواهد کرد
اگر روسیه از بحران اوکراین عبور کند و وارد دوره جدیدی از همکاری اقتصادی با آمریکا شود، نیاز کرملین به ایران – به‌عنوان ابزار فشار و عمق راهبردی – کمتر می‌شود.
این می‌تواند معادله قدرت در خاورمیانه را نیز تغییر دهد.

🔴جمع‌بندی نهایی از توافق احتمالی امریکا و روسیه
در چشم‌انداز واقع‌گرایانه، صلح در اوکراین نه امری اخلاقی است، نه محصول اجماع اروپایی ها. این صلح تنها از مسیر مدل قدرتی امکان‌پذیر است که بازیگران اصلی آن پوتین و ترامپ هستند.

در این چارچوب:
۱. جنگ اوکراین فقط از مسیر «معامله پوتین–ترامپ» پایان می‌یابد.
۲. ترامپ زبان پوتین را می‌فهمد، چون هر دو معامله‌گرند.
۳. دونتسک باید واقع‌بینانه به روسیه واگذار شود.
۴. اوکراین باید بی‌طرف بماند، نه عضو ناتو.
۵. اروپا در این بحران نقش مخرب، فاسد و ناکارآمد دارد. ...

💠 برای مطالعه ادامه مقاله اینجا کلیک کنید.

#انقلاب_ایران
#آب_برق_زندگی
#جبهه_احیای_قانون_و_حاکمیت_ملی_ایران
🔘 @DORRTV

🚨 جلوگیری از تبدیل برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی به تهدیدی علیه آمریکا، یک ضرورت راهبردی است

🔹وزارت خارجه آمریکا به فارسی:

مارکو روبیو، وزیر امور خارجه: «این که ایران برنامه هسته‌ای نداشته باشد که بتواند آن را به برنامه تسلیحاتی تبدیل کند و روزی آمریکا را تهدید کند، در راستای منافع ملی ما بود. و رئیس‌جمهور فرصتی یافت تا کاری درباره آن انجام دهد، و انجامش داد.»

ویدیو همراه با زیرنویس فارسی است.

💎 @iranyarannetwork1398

🚨 ادعای دو مقام ارشد اسرائیلی: ایران و اسرائیل در یک ماه آینده دور جدیدی از جنگ را آغاز خواهند کرد

💎 @iranyarannetwork1398

🟣تلگراف:
مادورو حفظ ۲۰۰ میلیون دلار سرمایه اش را شرط کناره گیری دانست

نشریه تلگراف به نقل از منابع مطلع گزارش داد نیکولاس مادورو، رییس‌جمهور ونزوئلا، در گفت‌وگوی تلفنی اخیر خود با دونالد ترامپ درخواست کرده که برای تسلیم شدن و گریختن از کشورش از ۲۰۰ میلیون دلار از اموال شخصی‌اش محافظت شود و مقام‌های ارشد دولتش هم عفو کامل داشته باشند.
شرط دیگر او پناه داشتن در یک کشور دوست گزارش شده است.

تلگراف نوشت طرح موردنظر به دلیل درخواست مادورو برای عفو کامل حدود ۱۰۰ مقام ارشد شکست خورد.

بنا بر این گزارش، در جریان این مکالمه ۱۵ دقیقه‌ای، همچنین بر سر نحوه تشکیل دولت انتقالی و محل اقامت مادورو پس از خروج از ونزوئلا اختلاف داشتند.

تلگراف نوشت طبق گفته یک منبع، ترامپ، چین یا روسیه را پیشنهاد کرده بود، اما مادورو اصرار داشت که در نیم‌کره غربی بماند؛ مثلاً در کشوری دوست مانند کوبا. در این میان، قطر به‌عنوان یک گزینه میانی مطرح شده است.

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 موگرینی استعفا داد!ً

فدریکا موگرینی مسئول پیشین سیاست خارجی اتحادیه اروپا در پی تحقیقات مربوط به فساد مالی از سمت ریاست کالج اروپا استعفا داد.

‏موگرینی ⁦ #Mogherini⁩ طی دوران مسئولیت خود، در قبال ایران سیاستی اتخاذ کرد که بسیاری آن را سیاست مماشات (appeasement) می‌دانستند.
‏مهم‌ترین محورهای انتقاد:
‏🔺•چشم‌پوشی آشکار بر نقض گستردهٔ حقوق بشر در ایران
‏•عدم واکنش مؤثر به سرکوب اعتراضات مردمی ۲۰۱۷، ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹
‏•عدم محکومیت علنی اعدام‌ها و سرکوب زنان
‏•تمرکز تقریباً کامل بر حفظ برجام حتی به قیمت نادیده‌گرفتن رفتارهای منطقه‌ای رژیم
‏در نتیجه، بسیاری موگرینی را نماینده‌ی «واقع‌گرایی منفعل» اروپا در برابر رژیم ایران می‌دانستند.
‏🔺ارتباط نزدیک با مقامات جمهوری اسلامی

‏موگرینی در دورهٔ مسئولیتش بارها به ایران سفر کرد و با مقامات جمهوری اسلامی دیدار داشت.

‏نکات مورد نقد:
‏•حضور او در مراسم تحلیف حسن روحانی (۲۰۱۷)
‏•عکس‌هایی که با لبخند و صمیمیت در کنار مقامات ایران منتشر شد
‏•عدم همراه‌داشتن پیام‌های جدی درباره حقوق بشر
‏•تمایل آشکار به «تثبیت روابط اقتصادی» اروپا با رژیم

‏منتقدان می‌گفتند موگرینی نقش پلی میان لابی‌های اقتصادی اروپا و حکومت ایران ایفا می‌کرد.

‏🔺ابزار مالی INSTEX و تلاش برای دور زدن تحریم‌ها

‏موگرینی از اصلی‌ترین بنیان‌گذاران INSTEX بود؛ سازوکاری اروپایی برای ادامهٔ تجارت با ایران بدون استفاده از دلار یا سیستم بانکی جهانی.

‏منتقدان معتقد بودند:
‏•این ابزار عملاً حمایت مالی غیرمستقیم از رژیم ایران بود.
‏•پول تجارت اروپا با ایران شفاف نبود.
‏•اروپا با این سازوکار به حفظ درآمدهای رژیم کمک کرد در حالی که ایران در حال سرکوب شدید اعتراضات بود.

💎 @iranyarannetwork1398

🔹وحید بهشتی؛ تحولات شگرف در زبان وزارت خارجه دولت آمریکا در تبیین تهدید موجودیتی جمهوری اسلامی برای تمدن بشری

‏روز ۱۰۱۷ تحصن پس از ۷۲ روز ⁧ #اعتصاب_غذا⁩ مقابل وزارت خارجه بریتانیا

‏اگر می خواهیم ⁧ #ایران⁩ بماند، این دشمن متجاوز یعنی ⁧ #جمهوری_اسلامی⁩ باید برود.

‏قسم به خون یاران ایستاده ایم تا پایان

‏ ⁧ #جبهه_احیای_قانون_و_حاکمیت_ملی_ایران⁩
‏ ⁦ #IRGCterrorists⁩
‏ ⁧ #آب_برق_زندگی⁩

💎 @iranyarannetwork1398

🔹دادگاه تجدیدنظر؛ نگین امین‌زاده به حبس تعلیقی و ممنوع الخروجی محکوم شد

دادگاه تجدیدنظر استان فارس #نگین_امین‌زاده، هنرمند ساکن شیراز را به دو سال حبس تعلیقی و ممنوعیت خروج از کشور محکوم کرد.

به گزارش فعالان حقوق بشر در ایران، با حکم دادگاه تجدیدنظر استان فارس نگین امین‌زاده، به حبس و ممنوع الخروجی محکوم شد.

در حکم صادره آمده است که متهم به دلیل انتشار “استوری موهن نسبت به مقام رهبری”، به دو سال حبس که اجرای آن به مدت پنج سال به تعویق افتاده، معرفی ماهانه به اداره اطلاعات، ممنوعیت خروج از کشور و ابطال گذرنامه محکوم شده است.
بر اساس این حکم، دادگاه تجدیدنظر بخش مربوط به ممنوعیت فعالیت در فضای مجازی را قانونی ندانسته و آن را لغو کرده است. سایر بخش‌های حکم، از جمله حبس تعلیقی و محدودیت‌های سفر، تایید و قطعی اعلام شده‌اند.

#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#اعتصابات_سراسری
#جمهوری_نکبت_اسلامی_سرنگون_باد

💎 @iranyarannetwork1398

🔹🔹جان حشمت اله طبرزدی در خطر است!طبرزدی در خطر دریافت حکم‌ اعدام است!
                                               
حشمت طبرزدی روزنامه نگار و فعال سیاسی ایرانی از آخر شهریور سال ۱۴۰۱ در زندان دستگرد اصفهان در بند است و اکنون سه سال و سه ماه است که در زندان بسر میبرد. (با احتساب زندان‌های سی سال گذشته ایشان لااقل ۱۷ سال زندان کشیده).

جمعا ۴۸/۵ سال به ایشان حبس داده اند که اشد آن میشود ۱۸ ساله و قابل اجراست.

طبعا این حکم ناعادلانه و ظالمانه برای مردی صادر شده که هم اکنون ۶۶ سال سن دارد،...

ماشین کشتار جمهوری اسلامی سرعت گرفته و خطر صدور حکم اعدام برای حشمت اله طبرزدی هم وجود دارد.

صدای حشمت اله طبرزدی باشید.

اعدام زندانیان سیاسی در ایران باید متوقف شود.

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#نه_به_اعدام

💎 @iranyarannetwork1398

🔴 هشدار متی هِوِن در جویش کرونیکل: همان یهودستیزی و افراط‌گرایی که ایران را ویران کرد، اکنون در بریتانیا در حال ریشه دواندن است

در مقاله‌ای در جویش کرونیکل، مَتی هِوِن، سیاستمدار ایرانی–بریتانیایی و از مدیران جبهه احیای قانون و حاکمیت ملی ایران، با استناد به تجربه زیسته خود از سقوط آزادی در ایران، هشدار می‌دهد که همان الگوهای یهودستیزی، نفرت‌پراکنی و افراط‌گرایی اسلام‌گرایانه که مسیر قدرت‌گیری رژیم فعلی ایران را هموار کرد، امروز در خیابان‌ها و صحنه سیاسی بریتانیا دیده می‌شود. او می‌نویسد افراط‌گرایانی که سال‌ها ایدئولوژی رادیکال و روایت‌های تحریف‌شده را ترویج کرده‌اند، اکنون از بحران غزه برای تعمیق نفوذ خود بهره می‌برند؛ نفوذی که نه با صلح و همزیستی، بلکه با فشار، ارعاب و حمله به جامعه یهودی بریتانیا معنا پیدا می‌کند. خانم هِوِن تأکید می‌کند که ظهور دوباره یهودستیزی نشانه بیماری یک جامعه است و هشدار می‌دهد که «آنچه با یهودیان آغاز می‌شود، هرگز به آن‌ها ختم نخواهد شد.»

🔴ترجمه مقاله:

آزادی بیان قلب تپنده دموکراسی بریتانیاست. این آزادی است که به ما اجازه می‌دهد اختلاف‌نظر داشته باشیم، بحث کنیم و قدرت را پاسخ‌گو نگه داریم. اما امروز، این آزادی زیر فریاد بلندترین و افراطی‌ترین صداها خفه می‌شود. من برای نخستین‌بار در سال ۲۰۱۹ این تغییر را از نزدیک دیدم، زمانی که در حوزه انتخابیه جنوب کاونتری در برابر زارا سولتانا نامزد شدم و با وجود کاهش ۸ هزار رأی اکثریت حزب کارگر، در نهایت تنها با اختلاف ۴۰۱ رأی شکست خوردم.

آن لحظه حقیقتی سخت را درباره سیاست امروز آشکار کرد: کسانی که بلندتر فریاد می‌زنند بیشترین توجه را جلب می‌کنند – و هرچه بیشتر موفق می‌شوند اراده سیاسی خود را بر جامعه تحمیل کنند. به همین دلیل، به شکلی طنزآمیز، باید بگویم که من برای زارا سولتانا احترام قائلم.

نه به این دلیل که با سیاست‌های او موافقم؛ نیستم. نه به این دلیل که از مواضع او حمایت می‌کنم؛ کاملاً با آن‌ها مخالفم. بلکه به این دلیل که او در دوره‌ای که کنشگری سیاسی بر دیده‌شدن و ایجاد سر و صدا متکی است، بی‌پرده و بدون عذرخواهی پشت باورهایش می‌ایستد.

نمونه بارز این مسئله، شناسایی اخیر فلسطین به‌عنوان یک کشور از سوی بریتانیاست – اقدامی چشمگیر که در شرایط حاکمیت حماس بر غزه، چیزی جز یک مصالحه سیاسی نبود. در زمانی که اسرائیل در مرزهای خود با تروریسم روبه‌روست و خیابان‌های بریتانیا هر هفته شاهد تظاهراتی هستند که این تروریسم را تجلیل می‌کنند، تصمیم دولت نه صلح را تقویت کرد و نه ثبات را. بلکه حماس را گستاختر ساخت و تاکتیک‌های فشار خیابانی را که امروز فضای عمومی ما را قبضه کرده، پاداش داد.

این تصمیم چه پیامی داشت؟ اینکه ایجاد اخلال نتیجه می‌دهد. اینکه ارعاب نتیجه می‌دهد. اینکه اگر به قدرکافی‌ بلند فریاد بزنی، سیاست تغییر خواهد کرد.

به همین ترتیب است که اکنون در لحظه‌ای قرار گرفته‌ایم که نمایندگان پارلمان نه بر پایه نمایندگی از جامعه محلی، بلکه بر اساس بهره‌برداری از یک درگیری خارجی انتخاب می‌شوند. کافی‌ست عبارت «Gaza MP UK» را در گوگل جست‌وجو کنید؛ نام ایوب خان، نماینده حوزه انتخابیه پری بار در بیرمنگام، آشکارا با چنین توصیفی ظاهر می‌شود. این وضعیت چندفرهنگی بودن نیست. این انحراف در نمایندگی دموکراتیک است – جایی که به‌جای پرداختن به نیازهای مردم بریتانیا، حوزه‌های انتخابیه به سکویی برای پیگیری منازعات خارجی تبدیل می‌شوند.

نباید از گفتن این حقیقت بترسیم؛ همان حقیقتی که بسیاری از مسلمانان بریتانیا در جلسات خصوصی بارها مطرح می‌کنند: مسئله فلسطین به‌دست افراط‌گرایانی مصادره شده که هدفشان نه صلح است، نه همزیستی و نه ارزش‌های بریتانیایی.

از زمان حمله وحشیانه ۷ اکتبر توسط حماس، جان‌های بی‌گناه در هر دو سوی درگیری از دست رفته‌اند. مرگ هر غیرنظامی، چه اسرائیلی و چه فلسطینی، تراژدی است. اما آنچه در بریتانیا رخ می‌دهد بهره‌برداری سیاسی از این فاجعه انسانی است؛ بهره‌برداری‌ای که ارزش‌های دموکراتیکی را که این کشور بر پایه آن بنا شده، می‌پیچاند و تحریف می‌کند.

افراط‌گرایانی که سال‌ها ایدئولوژی اسلام‌گرایی رادیکال را گسترش داده، حقیقت را با روایت‌های گزینشی خم کرده و احساسات عمومی را دست‌کاری کرده‌اند، اکنون از این لحظه استفاده می‌کنند تا دستورکار خود را عمیق‌تر وارد جامعه بریتانیا کنند. آن‌ها زمانی که اسرائیل از خود دفاع می‌کند درباره رنج فلسطینیان فریاد می‌زنند، اما هنگامی که حماس کودکان فلسطینی را اعدام می‌کرد، مخالفان را شکنجه می‌داد یا غیرنظامیان را سپر انسانی می‌کرد، سکوت کرده بودند. این خشم گزینشی همه‌چیز را آشکار می‌کند. این نه همبستگی با فلسطینیان، بلکه فرصت‌طلبی ایدئولوژیک است.

🔵لینک قسمت دوم ترجمه مقاله متی هِوِن در جویش
کرونیکل

💎 @iranyarannetwork1398

🔴 هشدار متی هِوِن در جویش کرونیکل: همان یهودستیزی و افراط‌گرایی که ایران را ویران کرد، اکنون در بریتانیا در حال ریشه دواندن است

در مقاله‌ای در جویش کرونیکل، مَتی هِوِن، سیاستمدار ایرانی–بریتانیایی و از مدیران جبهه احیای قانون و حاکمیت ملی ایران، با استناد به تجربه زیسته خود از سقوط آزادی در ایران، هشدار می‌دهد که همان الگوهای یهودستیزی، نفرت‌پراکنی و افراط‌گرایی اسلام‌گرایانه که مسیر قدرت‌گیری رژیم فعلی ایران را هموار کرد، امروز در خیابان‌ها و صحنه سیاسی بریتانیا دیده می‌شود. او می‌نویسد افراط‌گرایانی که سال‌ها ایدئولوژی رادیکال و روایت‌های تحریف‌شده را ترویج کرده‌اند، اکنون از بحران غزه برای تعمیق نفوذ خود بهره می‌برند؛ نفوذی که نه با صلح و همزیستی، بلکه با فشار، ارعاب و حمله به جامعه یهودی بریتانیا معنا پیدا می‌کند. خانم هِوِن تأکید می‌کند که ظهور دوباره یهودستیزی نشانه بیماری یک جامعه است و هشدار می‌دهد که «آنچه با یهودیان آغاز می‌شود، هرگز به آن‌ها ختم نخواهد شد.»

🔴ترجمه مقاله:

آزادی بیان قلب تپنده دموکراسی بریتانیاست. این آزادی است که به ما اجازه می‌دهد اختلاف‌نظر داشته باشیم، بحث کنیم و قدرت را پاسخ‌گو نگه داریم. اما امروز، این آزادی زیر فریاد بلندترین و افراطی‌ترین صداها خفه می‌شود. من برای نخستین‌بار در سال ۲۰۱۹ این تغییر را از نزدیک دیدم، زمانی که در حوزه انتخابیه جنوب کاونتری در برابر زارا سولتانا نامزد شدم و با وجود کاهش ۸ هزار رأی اکثریت حزب کارگر، در نهایت تنها با اختلاف ۴۰۱ رأی شکست خوردم.

آن لحظه حقیقتی سخت را درباره سیاست امروز آشکار کرد: کسانی که بلندتر فریاد می‌زنند بیشترین توجه را جلب می‌کنند – و هرچه بیشتر موفق می‌شوند اراده سیاسی خود را بر جامعه تحمیل کنند. به همین دلیل، به شکلی طنزآمیز، باید بگویم که من برای زارا سولتانا احترام قائلم.

نه به این دلیل که با سیاست‌های او موافقم؛ نیستم. نه به این دلیل که از مواضع او حمایت می‌کنم؛ کاملاً با آن‌ها مخالفم. بلکه به این دلیل که او در دوره‌ای که کنشگری سیاسی بر دیده‌شدن و ایجاد سر و صدا متکی است، بی‌پرده و بدون عذرخواهی پشت باورهایش می‌ایستد.

نمونه بارز این مسئله، شناسایی اخیر فلسطین به‌عنوان یک کشور از سوی بریتانیاست – اقدامی چشمگیر که در شرایط حاکمیت حماس بر غزه، چیزی جز یک مصالحه سیاسی نبود. در زمانی که اسرائیل در مرزهای خود با تروریسم روبه‌روست و خیابان‌های بریتانیا هر هفته شاهد تظاهراتی هستند که این تروریسم را تجلیل می‌کنند، تصمیم دولت نه صلح را تقویت کرد و نه ثبات را. بلکه حماس را گستاختر ساخت و تاکتیک‌های فشار خیابانی را که امروز فضای عمومی ما را قبضه کرده، پاداش داد.

این تصمیم چه پیامی داشت؟ اینکه ایجاد اخلال نتیجه می‌دهد. اینکه ارعاب نتیجه می‌دهد. اینکه اگر به قدرکافی‌ بلند فریاد بزنی، سیاست تغییر خواهد کرد.

به همین ترتیب است که اکنون در لحظه‌ای قرار گرفته‌ایم که نمایندگان پارلمان نه بر پایه نمایندگی از جامعه محلی، بلکه بر اساس بهره‌برداری از یک درگیری خارجی انتخاب می‌شوند. کافی‌ست عبارت «Gaza MP UK» را در گوگل جست‌وجو کنید؛ نام ایوب خان، نماینده حوزه انتخابیه پری بار در بیرمنگام، آشکارا با چنین توصیفی ظاهر می‌شود. این وضعیت چندفرهنگی بودن نیست. این انحراف در نمایندگی دموکراتیک است – جایی که به‌جای پرداختن به نیازهای مردم بریتانیا، حوزه‌های انتخابیه به سکویی برای پیگیری منازعات خارجی تبدیل می‌شوند.

نباید از گفتن این حقیقت بترسیم؛ همان حقیقتی که بسیاری از مسلمانان بریتانیا در جلسات خصوصی بارها مطرح می‌کنند: مسئله فلسطین به‌دست افراط‌گرایانی مصادره شده که هدفشان نه صلح است، نه همزیستی و نه ارزش‌های بریتانیایی.

از زمان حمله وحشیانه ۷ اکتبر توسط حماس، جان‌های بی‌گناه در هر دو سوی درگیری از دست رفته‌اند. مرگ هر غیرنظامی، چه اسرائیلی و چه فلسطینی، تراژدی است. اما آنچه در بریتانیا رخ می‌دهد بهره‌برداری سیاسی از این فاجعه انسانی است؛ بهره‌برداری‌ای که ارزش‌های دموکراتیکی را که این کشور بر پایه آن بنا شده، می‌پیچاند و تحریف می‌کند.

افراط‌گرایانی که سال‌ها ایدئولوژی اسلام‌گرایی رادیکال را گسترش داده، حقیقت را با روایت‌های گزینشی خم کرده و احساسات عمومی را دست‌کاری کرده‌اند، اکنون از این لحظه استفاده می‌کنند تا دستورکار خود را عمیق‌تر وارد جامعه بریتانیا کنند. آن‌ها زمانی که اسرائیل از خود دفاع می‌کند درباره رنج فلسطینیان فریاد می‌زنند، اما هنگامی که حماس کودکان فلسطینی را اعدام می‌کرد، مخالفان را شکنجه می‌داد یا غیرنظامیان را سپر انسانی می‌کرد، سکوت کرده بودند. این خشم گزینشی همه‌چیز را آشکار می‌کند. این نه همبستگی با فلسطینیان، بلکه فرصت‌طلبی ایدئولوژیک است.

🔵لینک قسمت دوم ترجمه مقاله متی هِوِن در جویش
کرونیکل

💎 @iranyarannetwork1398

🔴زلنسکی تقریباً ترور شد؟ رئیس جمهور به سختی از حمله پهپادی جان سالم به در برد

🚨به گزارش روزنامه والدیمیر زلنسکی، همزمان با پرواز هواپیمای ولادیمیر زلنسکی از ایرلند، چهار پهپاد بزرگ به سمت فرودگاه دوبلین در حرکت بودند. پهپادها حدود ساعت 11 شب به نقطه‌ای که قرار بود هواپیمای ریاست جمهوری از آنجا عبور کند، رسیدند، اما هواپیما زودتر از موعد فرود آمد و از هدف دور ماند.

به گفته سرویس امنیتی ایرلند، پهپادها «بسیار گران، بزرگ و برای اهداف نظامی طراحی شده بودند». این حادثه به عنوان یک حمله ترکیبی طبقه‌بندی شده است.

💎 @iranyarannetwork1398