💠🎵#ترانه «آلت جنسی» از #خالد_صمدزاده

🎵 شعر و آهنگ از #شهرام_فرشید

📣📣 در ایران هم سن قانونی برای ازدواج دختران ۱۳سال و برای پسران ۱۵سال است. کودک‌ همسری در ایران هم بیداد میکند، در سال‌های ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ به ترتيب به ۳۱ هزار و ۶۴۶ و ۳۲ هزار و ۶۵۵ مورد رسيد. از زمستان ۱۴۰۰ تا آخر پاييز ۱۴۰۱ دست‌كم ۲۷ هزار و ۴۴۸ دختر زير ۱۵ سال در ايران ازدواج کرده‌اند: روزنامه اعتماد شماره یکشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۲‌. براساس اطلاعات جدول آمار ازدواج دختران زیر ۱۵ سال در پاییز ۱۴۰۱ نسبت به تابستان همان سال ۹۳۳ مورد افزایش یافته است.

#کودک‌همسری
#حکومتهای_طالبانی_محکوم_به_فنا_هستند
#وقت_سرنگونیه
#من_به_راهپیمایی_میلیونی_میپیوندم

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 نگاهی به مستند ترانه علیدوستی؛

✍️ویکتوریا آزاد
۵ دیماه ۱۴۰۴ خورشیدی، ۲۵۸۴ کوروشی

🔹با دیدن مستند ترانه علیدوستی، بیش از پیش به دستاوردهای انقلاب زن، زندگی، آزادی افتخار کردم.
این انقلاب، به‌لحاظ کمّی و تعداد شرکت‌کنندگان، نمونه‌ای کلاسیک از انقلاب‌های متعارف در تاریخ و جهان نبود؛ آنچه آن را خاص، ماندگار و به‌راستی انقلابی کرد، تحول عمیق فکری‌ای بود که در راهبرد و جوهره‌ی آن نهفته بود. زن، زندگی، آزادی، انقلابی بود که از روشن شدن لامپ خرد و تفکر در ذهن انسانها آغاز شد.
شعار «زن، زندگی، آزادی» از دل مبارزات زنان کردستان ترکیه و در مبارزه با داعش برخاسته، و ریشه در جنبش‌های فمینیستی کردها دارد، اما با مرگ «مهسا (ژینا) امینی» در ایران در سال ۱۴۰۱ به نماد اصلی اعتراضات سراسری در ایران تبدیل شد و از خطهٔ سقز به سرعت در سراسر ایران و جهان گسترش یافت و به شعار محوری خیزش "مهسا" و انقلاب دمکراتیک در ایران بدل گردید.

این تحول بزرگ فکری، نخستین‌بار با خون جانفدایان بسیاری در سراسر ایران چنین نبشته شد:
🔹نه به قواعد من‌درآوردی آخوندها،
🔹نه به حجاب اجباری،
🔹نه به جلوه‌های استبداد و سرکوب،
🔹نه به مرگ، خفت و غم.
🔹نه به مردسالاری،
🔹نه به قتل زنان و دختران آزادی‌خواهی چون مهسا،
🔹نه به جمهوری اسلامی.

و در برابر آن:
🔹آری به زندگی،
🔹آری به حقوق بشر،
🔹آری به انسان‌سالاری،
🔹آری به احقاق حقوق زنان
🔹آری به آزادی

🔹انقلاب زن زندگی آزادی، انقلاب عدد و آمار نبود، انقلاب معنا بود

🔹زن، زندگی، آزادی را نمی‌توان با معیارهای مرسوم انقلاب‌ها سنجید؛ نه با تعداد تسخیر خیابان‌ها، نه با سقوط فوری قدرت سیاسی. این جنبش، پیش از آنکه یک رخداد بیرونی باشد، دگرگونی در دستگاه فکری جامعه بود؛ تغییری که مشروعیت ایدئولوژیک جمهوری اسلامی را از درون تهی کرد.

این انقلاب، «مرگ» را از مرکز گفتمان رسمی که جمهوری اسلامی بیرقدار آن هست بیرون کشید و مطالبه «زندگی و آزادی و زن» را به کانون سیاست بازگرداند. در این معنا، زن زندگی آزادی صرفاً اعتراض به یک قانون یا یک حاکمیت بد نبود؛ بلکه نه گفتن به فلسفه و نگاهی از قدرت بود که بر حذف، اطاعت و تقدیس خشونت بنا شده است.

🔹ترانه علیدوستی؛ از سکوت حرفه‌ای تا کنش اخلاقی

در همین چارچوب است که سخنان #ترانه_علیدوستی در گفت‌وگو با پگاه آهنگرانی در بی‌بی‌سی فارسی اهمیت پیدا می‌کند. آنچه او بیان می‌کند، نه یک ژست سیاسی و نه یک واکنش احساسی است؛ بلکه اعترافی صادقانه به یک تحول درونی است.

او با شفافیت و شهامت اخلاقی از لحظه‌ای سخن می‌گوید که دیگر نمی‌توان «بی‌طرف» ماند؛ جایی که انسان میان امنیت فردی و مسئولیت اخلاقی ناچار به انتخاب می‌شود.
اهمیت این موضع‌گیری دقیقاً در همین‌جاست: شکستن عادی‌سازی سکوت.

🔹علیدوستی نشان می‌دهد که زن، زندگی، آزادی تنها خیابان نبود؛ فرآیندی درونی بود که بسیاری را واداشت نسبت خود را با ترس، قدرت و مسئولیت بازتعریف کنند.

🔹 زن؛ از سوژه‌ی سرکوب تا فاعل آگاهی

یکی از رادیکال‌ترین دستاوردهای این انقلاب، تغییر جایگاه «زن» است. زن در این گفتمان، نه قربانی صرف است و نه نماد تزئینی؛ بلکه فاعل اخلاقی و سیاسی است.
نه بدنِ تحت کنترل، بلکه انسانِ صاحب انتخاب. نه موضوع قانون، بلکه سرچشمه‌ی مشروعیت.

در این معنا، زن زندگی آزادی نفی صرف حجاب اجباری نبود؛ نفی کلیت نظامی بود که انسان را به ابزار ایدئولوژی فرو می‌کاهد و زن را سوژه قدرتنمایی خود. جنبش زن زندگی آزادی چرخش موقعیت فرودست زنان در ایران به موقعیت فرادست در روند تکاملی اوست. روندی که میرود ساختار و قوانین عهد دقیانوس را درهم شکند و به قدرت سیاسی معنایی «اسطوره ای» دهد.

🚨نقد ضروری: خطر فرسایش اگر به ساختار نرسد

با همه‌ی اینها، یک نقد جدی و ضروری باقی می‌ماند:
حتی انقلابات فکری، اگر به زبان برنامه، نهادسازی و سازمان‌یافتگی جهت تغییر نهایی وضع موجود ترجمه نشود، در معرض فرسایش تدریجی قرار می‌گیرد.

🔹شجاعت فردی انسانهای درخشان و الهام‌بخش—جایگزین کنش جمعیِ پایدار نمی‌شود.

اما این نقد، از ارزش لحظه‌ی کنونی نمی‌کاهد؛ بلکه آن را دقیق‌تر می‌کند. بدون این مرحله‌ی آگاهی، هیچ سازمان و ساختاری نیز مشروعیت نخواهد داشت.

جمع‌بندی

زن، زندگی، آزادی شاید هنوز به پیروزی نهایی سیاسی نرسیده باشد، اما از نظر اخلاقی، معرفتی و گفتمانی، جمهوری اسلامی را شکست داده است.

و صدای زنانی چون ترانه علیدوستی، نه پایان این مسیر،
که نشانه‌ای است از زنده بودن همان تحول عمیق فکری—
تحولی که از ذهن آغاز شد،
و هنوز ادامه دارد و میرود تا به پیروزی نهایی دست یابد.

#ویکتوریا_آزاد

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 توییت مقالهٔ نگاهی به مستند ترانه علیدوستی؛

✍️ویکتوریا آزاد
۵ دیماه ۱۴۰۴ خورشیدی، ۲۵۸۴ کوروشی

🔹با دیدن مستند ترانه علیدوستی، بیش از پیش به دستاوردهای انقلاب زن، زندگی، آزادی افتخار کردم.
این انقلاب، به‌لحاظ کمّی و تعداد شرکت‌کنندگان، نمونه‌ای کلاسیک از انقلاب‌های متعارف در تاریخ و جهان نبود؛ آنچه آن را خاص، ماندگار و به‌راستی انقلابی کرد، تحول عمیق فکری‌ای بود که در راهبرد و جوهره‌ی آن نهفته بود. زن، زندگی، آزادی، انقلابی بود که از روشن شدن لامپ خرد و تفکر در ذهن انسانها آغاز شد.

https://x.com/victoriaazad24/status/2004518209244844124?s=46&t=auKQyaXoKCMkBcgLlMbZ4Q