🔹🔹 زندانیانِ سیاسی را قربانیِ اختلاف عقیده‌ هایمان نکنیم.
‏⁧ #حسین_رونقی⁩ اعلام کرده از روز چهارشنبه وارد اعتصاب غذا خواهد شد. ‏«برای آزادیِ تمام زندانیان سیاسی»

‏نامه حسین رونقی
‏از زندان قزلحصار به مردم عزیز ایران

‏مردم عزیز ایران،
‏الوعده وفا.
‏گذشته از جان باید بگذشت از طوفان‌ها...

‏زمانی جان به لب می‌رسد و انسان سر به عصیان برمی‌دارد که قانون ابزار ظلم، عدالت تهی از معنا و سفره‌ها خالی از نان می‌شوند و وطن‌دوستی جرم انگاشته می‌شود و موجودیت و انسانیت مردم لگدمال می‌شود. در چنین شرایطی که حکومت ما را بنده و برده خود می‌بیند و می‌خواهد، آزادی دست‌یافتنی نیست.

‏در تجربه اسفناک و تلخ اخیر، پس از روزها جابجایی در بازداشتگاه و زندان‌های مختلف، به بند انسان‌کش ۳۵ واحد ۳ قزلحصار (معروف به رجایی‌شهر و بند انفرادی که زندانیان خطرناک و محکومان به اعدام قبل از اجرای حکم غیرانسانی در آن نگهداری می‌شوند) و سپس به گوردخمه‌های بند ۲۰ سالن ۳ واحد ۴ قزلحصار، که محل اسارت زندانیان سیاسی و عقیدتی است، منتقل شدم. آنچه در بند ۳۵ و زخمی که بر تن زندانیان سیاسی دیدم، حقیقتاً بیانگر روزگار مرگ انسانیت در دوران ماست. به چشم دیدن چنین ستم‌هایی، عزم مرا بر تصمیم خود راسخ‌تر کرد. (هنوز باورش سخت است که چند وقت بعد از قتل الهه حسین‌نژاد، چند سلول آن‌طرف‌تر با قاتلش بهمن فرزانه در یک بند نگهداری شوم؛ آن هم به جرم اظهار نظر و عقیده و دفاع از حق حاکمیت ملت ایران.)

‏این روزها که ایران در جنگ و مصیبت و خطر فرو رفته است و جامعه به دلیل چند دهه حکمرانی نادرست به سمت فروپاشی می‌رود، ایران نیازمند فداکاری ماست. آزادی و آبادی ایران، حفظ یکپارچگی کشور و ملتش، و حق حاکمیت مردم بر پایه قانون و عدالت، خواست همه ماست. اگر بهای آن حتی خون ما باشد، آماده‌ایم با افتخار و شرافتمندانه مقابل ملت ایران تعظیم کرده و جانمان را فدای ایران کنیم تا امید را در آب و خاک این سرزمین و در دل مردمان رنج‌دیده‌اش زنده نگه داریم و آینده را آنگونه که همگان می‌خواهیم بسازیم و به ارمغان بیاوریم.

‏بنابراین، تصمیم بنده این است: روی اصول و ارزش‌های انسانی و ملی که به آن‌ها باورمندم بایستم و آتشی به جان بیفکنم که شاید قفس‌ها و حصارهای موجود را بسوزاند و نوری به قلب مردم ایران بتاباند؛ شاید که از این درد و رنج ملی رها شویم. چنین تصمیمی گرفته‌ام چون معتقدم: نه زندگی آن‌قدر شیرین است که به هر ذلتی تن دهیم و نه مرگ آن‌قدر ترسناک که از آن بگریزیم. اما اکنون که ایران و مردمانش غرق در فقر، رنج و اندوه‌اند و در اعتراض به شرایط و وضعیت حاکم ـ و اینکه همچنان ایرانیان صرف بیان نظر و عقیده خود بازداشت و زندانی می‌شوند یا پای چوبه‌دار می‌روند ـ آگاهانه آنچنان که شاعر آزاده، فرخی یزدی، گفته است: «آن زمانی که سر بنهادم به پای آزادی، دست خود ز جان شستم از برای آزادی»، ذره‌ذره جان خود را در زندان و در مقابل دیدگان آنان که ما را به جرم دوست داشتن ایران و مردم عزیزش، غریبانه در سرزمین خودمان به بند و اسارت کشیده‌اند، فدای ایران و مردمانش خواهم کرد.

‏چو باور دارم: ایران هرگز نخواهد مرد. شاید تلنگری باشد... دست می‌کشم از خودم، اما دست‌بردار این خاک نیستم، حتی اگر حاصلخیز نباشد. (شعر از بهاره رضایی)

‏پاینده ایران
‏حسین رونقی
‏زندان قزلحصار

‏ـ طبق اطلاع دریافتی، اعتصاب غذای حسین رونقی، از بعد از ظهر روز چهارشنبه ۱۲ شهریور ماه ۱۴۰۴ آغاز می‌شود.

‏از طرف ادمین

‏⁧ #حسین_رونقی⁩

💎 @iranyarannetwork1398

🚨 🚨 🤩 پیام وحید بهشتی، فعال سیاسی و موسس "جبهه احیای قانون و حاکمیت ملی ایران" به مردم ایران:

وخامت حال #حسین_رونقی در هشتمین روز اعتصاب

تسلیمنانه قاهره و تغییر موضع رژیم کمتر از چندساعت

بیانیه کواد از عواقب موضع ضعف رژیم و پایان بازی فریب خرید وقت

سالگرد اقدام تروریستی یازده سپتامبر و نقش جمهوری اسلامی

پرانگیزه‌تر از همیشه روزهای پایانی جمهوری اسلامی را پشت سر می گذاریم

روز ۹۳۱ تحصن پس از ۷۲ روز #اعتصاب_غذا مقابل وزارت خارجه بریتانیا

اگر می خواهیم #ایران بماند، این دشمن متجاوز یعنی #جمهوری_اسلامی باید برود.

قسم به خون یاران ایستاده ایم تا پایان

#انقلاب_ایران
#آب_برق_زندگی
#جبهه_احیای_قانون_و_حاکمیت_ملی_ایران
⚪️ @DORRTV

🚨 وحید بهشتی از کمپ مبارزه مردم ایران در مقابل وزارت خارجه بریتانیا در لندن


دومین روز اعتصاب خشک #حسین_رونقی در ۲۴مین روز اعتصاب

پیامدهای فعال شدن #مکانیسم_ماشه و به شماره افتادن نفسهای رژیم شیطانی ملاها

شب ۹۴۸ تحصن پس از ۷۲ روز #اعتصاب_غذا مقابل وزارت خارجه بریتانیا

اگر می خواهیم #ایران بماند، این دشمن متجاوز یعنی #جمهوری_اسلامی باید برود.

قسم به خون یاران ایستاده ایم تا پایان

#جبهه_احیای_قانون_و_حاکمیت_ملی_ایران
#IRGCterrorists
#آب_برق_زندگی

💎 @iranyarannetwork1398

🔹 هشدار آرش صادقی : مرگ حسین، اگر رخ دهد، مرگ یک انسان تنها نیست؛ مرگ بخشی از آرمان جمعی ماست.یعنی آزادی. اگر زندگی‌اش بماند، سندی است بر صدها انسانی که حتی در دوران تاریکی، نوری هایی هستند که خاموش نمی‌شوند.او نه از سر خودویرانگری، که از ژرفای تعهد به مقاومت، تن به این راه سپرده است. راهی که هرچند به ظاهر سوی مرگ دارد، اما به‌راستی مسیری‌ست به‌سوی زندگی.
‏حسین رونقی تلنگریست برای بی تفاوتی،فراموشی. فراموشی انسان، فراموشی درد، و فراموشی مسئولیت.
‏ما، اگر هنوز با وجدانیم، باید صدای این فریاد خاموش باشیم. پیش از آن‌که دیر شود. پیش از آن‌که یک جان دیگر مثل سمیه رشیدی زیر بار بی‌تفاوتی ما، خاموش شود.
‏ما، ناظرانِ این تراژدیِ زنده، اگر در برابر این مرگ احتمالی خاموش بمانیم، نه فقط انسانی را از دست داده‌ایم، بلکه بخشی از توان خود برای معنا بخشیدن به جهان را فراموش کرده ایم. چرا که هر مرگِ آگاهانه‌ای که بی‌پاسخ بماند، مرگی‌ست در وجدان جمعی ما.
‏در نهایت، مسئله فقط زنده ماندن یا مردن حسین رونقی نیست. مسئله این است که آیا ما، در برابر رنج او، هنوز توان پرسش و شرم، را داریم؟ یا اینکه آن‌چنان در عادت به زیستنِ بی‌مسئولیت فرو رفته‌ایم که مرگِ یک انسان، دیگر لرزه‌ای بر استخوان وجدان‌مان نمی‌اندازد؟
‏با وضعیتی که همبندیانش شرح داده اند
‏شاید او بمیرد. اما پیش از آن، این ماییم که باید از خود بپرسیم: آیا هنوز زنده‌ایم؟

‏⁧ #حسین_رونقی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

💎⁩ @iranyarannetwork1398