⭕️ ۲۹شهریور ۱۳۶۰ روزنامه کیهان #میر_حسین_موسوی :
یکی از احکام ج.ا و اسلام این است که هر کس در مقابل این نظام عادل اسلامی بایستد باید کشته شود و زخمی آنان باید زخمی تر شوند تا بمیرند.
این احکام اسلام است که از اول بوده و تا پایان خواهد بود.
‏
‏

💎 @iranyarannetwork1398

💠پروژه‌ی جعلی رفراندوم آقای میرحسین موسوی؛ بازتولید بن‌بست اصلاح‌طلبی در لباسی نو

✍️ ویکتوریا آزاد
مؤسس شبکه ایرانیاران / عضو جبهه احیای قانون و حاکمیت ملی ایران
۲۶ تیرماه ۱۴۰۴

در شرایطی که رژیم جمهوری اسلامی در بحران بی‌سابقه‌ای از مشروعیت، کارآمدی و انسجام درونی فرو رفته، پروژه‌هایی از جنس «رفراندوم تحت نظارت جمهوری اسلامی» بار دیگر به‌مثابه ترفندی برای بازسازی نظم فرسوده‌ی حاکم مطرح می‌شوند. پروژه‌ای که این بار با امضای #میر_حسین_موسوی و حامیانش، به اسم مردم و با شعار بازگشت به قانون اساسی، از دل همان سیستم امنیتی‌ای بیرون آمده که دهه‌هاست بر ایران سایه انداخته است.

رفراندوم در قاموس دموکراسی، ابزاری برای رجوع مستقیم به اراده مردم در مورد تصمیمات کلان ملی است؛ اما در شرایط حکومت‌های تمامیت‌خواه، به‌ویژه نظام‌های ایدئولوژیک با تسلط نهادهای سرکوب، این ابزار نه‌تنها به ابزاری رهایی‌بخش بدل نمی‌شود، بلکه می‌تواند پوششی برای تثبیت نظم موجود باشد.

نویسنده‌ی این سطور، بیست سال پیش در مقاله‌ای با عنوان «کوبا و جنبش رفراندوم؛ بازگوئی یک تجربه» (منتشر شده در سال ۲۰۰۵)، به بررسی نقش رفراندوم‌های کنترل‌شده در کشورهای توتالیتر پرداخته و هشدار داده بود که تا زمانی که یک نظام امنیتی–ایدئولوژیک بر کشور حاکم است، امکان برگزاری رفراندومی آزاد، واقعی و فراگیر وجود ندارد. این مقاله از تجربه‌ی کوبا استفاده کرد، اما پیام آن امروز به طرز تکان‌دهنده‌ای برای ایران نیز صادق است.

بازگشت پروژه میرحسین موسوی به میدان سیاست، نه حاصل یک تحول نظری یا پاسخ به نیازهای مردم، بلکه حاصل بی‌اعتبار شدن کامل مدل اصلاحات از درون سیستم است. اکنون همان‌هایی که تا دیروز سنگ «بازگشت به قانون اساسی» را بر سینه می‌زدند، تلاش می‌کنند با نقاب رفراندوم، مجدد نظم پوسیده را احیا کنند. این‌گونه تلاش‌ها نه‌تنها کمکی به عبور از وضعیت بحرانی کشور نمی‌کنند، بلکه میدان سیاست را از امکان‌های واقعی و گذار دموکراتیک دور می‌سازند.

این پروژه نه از دل جامعه برخاسته، نه با خیزش‌های مردمی همسو است، نه افق روشنی برای دموکراسی دارد. همان نظامی که مانع ابتدایی‌ترین آزادی‌هاست، چگونه می‌تواند داور بی‌طرف یک رفراندوم ملی باشد؟

با تأکید بر ضرورت گذار کامل از کلیت نظام جمهوری اسلامی، هرگونه «رفراندوم تحت این نظام» را جعلی، بی‌اعتبار و خیانت به اراده ملت ایران می‌دانم. تنها رفراندومی مشروع است که در فردای سقوط این نظام، با نظارت نهادهای بین‌المللی بی‌طرف و در فضایی آزاد، متکثر و امن برگزار شود؛ و آن هم نه بر سر «ماندن یا رفتن» جمهوری اسلامی، بلکه برای انتخاب نظام آینده ایران و تایید قانون اساسی نوین.

#ویکتوریا_آزاد
#جبهه_احیای_قانون_و_حاکمیت_ملی_ایران

🟦 Referendum Under the Islamic Republic? A Dead-End Fantasy

By Victoria Azad – Founder of IranYaran Network / Member of the National Front for the Restoration of Law and Sovereignty in Iran

July 2025

Once again, in the midst of a nationwide crisis, the engineered figure of Mir Hossein Mousavi reappears with the same recycled slogan: “Referendum under the Islamic Republic.” This idea, dressed as reformist thought, has been repeatedly exposed over the past two decades as a tactical tool of the regime to mislead the people and weaken revolutionary resolve.

As early as 2005, I analyzed a similar misleading narrative in my article titled “Cuba and the Referendum Movement – A Recurring Experience”, highlighting how dictatorships instrumentalize calls for referenda to legitimize themselves and buy time.
👉 Read full article here

Any genuine referendum requires free media, political pluralism, independent observers, and freedom of expression — all of which are brutally crushed under the Islamic Republic.

Let’s be clear:
As long as this regime remains in power, the idea of a free and fair referendum is not only naïve but dangerous. It diverts the struggle from total regime change to a bureaucratic illusion, benefiting only the power-holding elite.

The people of Iran have already rejected this narrative.
We must focus on unity, national mobilization, and the fall of the regime — not fantasies manufactured in the shadow of tyranny.

💎 @iranyarannetwork1398