#پیام_روز

💠عقل طبیعی و عقلِ زندگی

عقل بر دو گونه است:
۱. عقلِ طبیعی: عقلی که هر انسانی از هنگام تولد از آن برخوردار است.
۲. عقلِ تجربی یا عقلِ زندگی: عقلی که در پرتوِ دانش‌اندوزی، تجربه و آموختن از فراز و نشیب‌های زندگی، قابلیتِ رشد و تکامل دارد.
عقل، غریزه‌ای است که با دانش و تجربه‌اندوزی فزونی می‌یابد. انسان تنها به یاریِ عقل می‌تواند بر مشکلاتِ روزگار چیره شود. تلاشِ فراوان برای کسبِ علم و دانش، درهای تعقل را به روی انسان می‌گشاید.
نبودِ رشدِ فکری، تجربه و پختگی در امورِ زندگی ــ یا در بخشی از آن ــ نتیجه‌ی فقدانِ «عقلِ زندگی» است. به بیانِ دیگر، انسان در کنارِ عقلِ طبیعی، به نوعِ دیگری از عقل نیازمند است که آن را «عقلِ زندگی» می‌نامیم.
هر صاحبِ عقلی، لزوماً عاقل نیست؛ زیرا هرکسی نمی‌تواند راهِ درستِ زندگی را برای خویش بازشناسد و در زمینه‌هایی چون همسرداری، فرزندداری، مردم‌داری، مدیریت و تدبیر، عملکردی شایسته داشته باشد.

برگرفته از کتاب «زندگی موفق»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠انسانیت، گمشده‌ی جهانِ مدرن

ما سرعت را توسعه داده‌ایم، اما خود را محصور کرده‌ایم. ماشین‌آلاتی که فراوانی را برایمان به ارمغان می‌آورند، ما را در فقرِ معنا رها کرده‌اند. دانش، ما را بدبین کرده است و زیرکی‌مان، سرد و بی‌رحم شده است. ما بیش از حد فکر می‌کنیم و خیلی کم احساس می‌کنیم.
ما بیش از ماشین‌آلات، به “انسانیت” نیاز داریم؛ بیش از زیرکی، به “مهربانی و لطافت” محتاجیم. بدون این ویژگی‌ها، زندگی خشونت‌بار خواهد بود و همه چیز از دست خواهد رفت…
هواپیما و رادیو ما را به هم نزدیک‌تر کرده‌اند؛ ماهیتِ این اختراعات، برای خوبی در انسان‌ها، برای برادریِ جهانی و برای وحدتِ همه‌ی ما فریاد می‌زند.

برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید درک کنید»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠خردمند، تنها آن نیست که خوب را از بد بازشناسد؛ بلکه کسی است که بد را از بدتر تشخیص دهد.
خداوند بر انسان منّت نهاد و قدرتِ انتخاب را به او عطا فرمود. اختیار و قدرتِ انتخاب، که از آثارِ عقل است، از ویژگی‌های اختصاصیِ انسان است؛ در حالی که در حیوانات، تنها به‌صورتِ غریزه ظهور می‌کند. انتخاب و اراده، هر دو از کارکردهای عقل‌اند؛ ازاین‌رو، تکلیف نیز بر مدارِ عقل می‌چرخد.
تمامِ هدف و فوزِ اکبرِ انسان در نوعِ انتخابِ او نهفته است؛ یعنی هنرِ برگزیدنِ «خوب» از میانِ خوب و بد، انتخابِ «سعادت» در مواجهه با شقاوت، و ترجیحِ «آخرت» بر دنیا.

برگرفته از کتاب «زندگی موفق»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠نگه‌داشتنِ دلخوری‌های گذشته، مانند حمل‌کردنِ بمبی ساعتی است که ممکن است هر لحظه منفجر شود و به خودمان و اطرافیانمان آسیب برساند.

خاطراتِ حل‌نشده تا چه اندازه می‌توانند بر زندگیِ ما تأثیر بگذارند؟ ما آدم‌ها سرشار از خاطره‌ایم؛ برخی شیرین و برخی تلخ. هنگامی که خاطراتِ ناخوشایند را فراموش می‌کنیم یا می‌کوشیم آن‌ها را نادیده بگیریم، در اعماقِ ذهنمان باقی می‌مانند و حتی ممکن است موجبِ بروزِ مشکلاتی در روابطمان شوند.
«هدفِ زندگی، بازگشت به عشق است. ما خودمان مسئولِ خلقِ زندگیِ خویش هستیم و این افکارِ ما هستند که واقعیتِ ما را می‌سازند. مشکلاتِ ما بیرون از وجودمان نیستند؛ بلکه ریشه در ذهنِ ما دارند.»

برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید درک کنید»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠چرا کتاب می‌خوانیم؟

کتاب‌خوانی، فراتر از کسبِ آگاهی یا نمره‌ است؛ فرصتی است برای رشدِ شخصی، تعالیِ ذهن و کشفِ خویشتن. با خواندنِ کتاب، به پرسش‌هایمان پاسخ می‌دهیم، مهارت‌های تازه می‌آموزیم و درکی عمیق‌تر از جهانِ پیرامونمان پیدا می‌کنیم.
نیوتن می‌گفت: «اگر دورترها را دیده‌ام، به این دلیل است که بر شانه‌های غول‌ها ایستاده‌ام.» کتاب‌ها، همان شانه‌های ستبرِ اندیشمندان هستند که ما را در رسیدن به دیدگاه‌های نو یاری می‌دهند. با خواندنِ کتاب، ما از عصاره‌ی تجربیات و دانشِ دیگران بهره‌مند می‌شویم و مسیرِ دشوارِ فهمیدن را میان‌بر می‌زنیم.
به یاد داشته باشیم که «عمقِ مطالعه» مهم‌تر از «تعدادِ کتاب‌های خوانده‌شده» است. به‌جای شتاب برای اتمامِ کتاب‌های متعدد، بهتر است بر آثارِ ارزشمند تمرکز کنیم و آن‌ها را به تأمل بخوانیم. کتاب‌خوانی، سرمایه‌گذاری بر «خویشتن» و سفری اکتشافی به اعماقِ ذهن و روح است. هر کتاب، پنجره‌ای به دنیایی تازه است که درکِ ما را از خود و دیگران غنی‌تر می‌کند؛ به ما می‌آموزد که چگونه رشد کنیم، خلاق باشیم و با چالش‌های زندگی، خردمندانه‌تر مواجه شویم.
بیایید با کتاب، زندگی‌مان را غنی‌تر کنیم.

برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید درک کنید»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠تربیتِ اسلامی و اصلاحِ بینش و منش، یا همان تعلیم و تزکیه، فرآیندِ تبدیلِ «معرفت به رفتار» در انسان است. این فرایند، زمینه‌سازِ انجامِ خیر و شر، و صعود یا سقوطِ آدمی است که از بامدادِ زندگی و طلوعِ رشدِ عقلی تا شامگاهِ مرگ، استمرار دارد؛ و انسان در این مسیر، همواره در ستیز و مبارزه‌ای دائمی است.»

دبیر کل جماعت دعوت و اصلاح

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠عقلِ زندگی؛ کلیدِ گشایشِ بن‌بست‌ها

در مسائلِ زندگی، علاوه بر عقلِ طبیعی، باید از “عقلِ زندگی” نیز بهره‌مند بود؛ عقلی که از راه‌های گوناگون به دست می‌آید؛ مانندِ به کار بستنِ عقلِ طبیعی، بهره‌گیری از تجربه‌های خود و دیگران، مشورت، و پیروی از رهنمودهای انبیا، اولیای الهی و دستورهای ارشادیِ ادیانِ آسمانی.
اینکه می‌گویند یک رهبر، یک مدیر یا یک رئیس‌جمهور باید مدیر و مدبر باشد، به این معناست که باید عاقل و صاحب‌تدبیر باشد؛ چراکه مدیریت از عهده‌ی هر کسی ساخته نیست و نیاز به عقلِ تجربی، عقلِ اجتماعی و همان “عقلِ زندگی” دارد.

بهره‌مندی از عقلِ زندگی، به پیشرفت و موفقیتِ انسان کمک می‌کند و در فراز و نشیب‌ها به یاریِ آدمی می‌شتابد تا او را از بن‌بست‌ها رهایی بخشد.

برگرفته از کتاب «زندگی موفق»


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠اخلاق و عبادت؛ دو بالِ صعود

آراستنِ خویش به اخلاقِ نیکو و التزام به عبادت و موازینِ شرعی، تکامل‌بخشِ ایمان و مایه‌ی تجدیدِ آن است.
نماز، به‌عنوانِ مهم‌ترین ابزار برای استمرارِ مراقبتِ آگاهانه بر نفس در طولِ شبانه‌روز، و همچنین «تلاوتِ متدبرانه‌ی قرآن» و «تفکر در اسمای حسنای خداوند» جهتِ تعمیقِ فهمِ آیات و تطبیقِ آن بر خویش و آراسته شدن به اوصافِ الهی، از مصادیقِ بارز و اهمیت‌دار در این مسیر به شمار می‌روند.
همان‌گونه که تجدیدِ ایمان مطلوب و بایسته است، «تجدیدِ اخلاق» نیز امری پسندیده و ستودنی است. مجاهدت با نفس و دگرگونی در آن‌چه بدان خو گرفته‌ایم، و نیز اصلاحِ عادت‌های نادرست و ناهمگون با شأن و جایگاهِ انسانِ مؤمن و سالکِ طریقِ دین، ضرورتی است که نباید از آن غفلت ورزید.

دبیر کل جماعت دعوت و اصلاح

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠چرا تحقق، مهم‌تر است؟

دانشِ بدون عمل، مانند بنایی بی‌سقف است؛ ممکن است بسیار زیبا و محکم به نظر برسد، اما کارکردِ حقیقیِ خود را ندارد. هنگامی که مفهومی را درک می‌کنیم، اما آن را در زندگی‌مان به کار نمی‌بندیم، در واقع از تمامِ ظرفیتِ آن بهره نگرفته‌ایم.
تحقق، دانش را واردِ زندگی ما می‌کند. وقتی مفهومی را به‌صورتِ عملی تجربه می‌کنیم، آن مفهوم در ذهن ما جای می‌گیرد و به بخشی از شخصیتِ ما تبدیل می‌شود. در این صورت، بی‌آنکه نیازمندِ فکر کردنِ فراوان باشیم، به‌طور ناخودآگاه از آن دانش بهره می‌بریم.
برای مثال، اگر مدتی مراقبه را تمرین کنیم، آرامش و تمرکزی که تجربه می‌کنیم، به‌تدریج در زندگیِ روزمره‌ی ما نمود پیدا می‌کند؛ تا آنجا که حتی در موقعیت‌های پراسترس نیز، به‌طور طبیعی به شیوه‌های آرام‌سازی‌ای که آموخته‌ایم، روی می‌آوریم.
در نهایت، تحقق به ما کمک می‌کند رشد کنیم و به ظرفیت‌ها و توانمندی‌های خود دست یابیم.
بنابراین، درک و تحقق، دو روی یک سکه نیستند؛ بلکه دو مرحله از یک فرایندِ یادگیری‌اند. برای آنکه از دانشِ خود بیشترین بهره را ببریم، باید از مرحله‌ی درک فراتر رویم و آن را در متنِ زندگی‌مان پیاده کنیم.

برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید درک کنید»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠عقلِ کامل و سخنِ سنجیده

هرگاه عقلِ انسان کامل شود، سخنش اندک می‌گردد.
پرحرفی از موانعِ پیشرفت است؛ زیرا آدمی را گرفتارِ تزلزل و گزافه‌گویی می‌کند. افزون بر آن، آخرتِ انسان را ویران می‌سازد و زمینه‌سازِ غیبت، تهمت، دروغ، شایعه‌پراکنی، تحقیرِ دیگران، سخن‌چینی، تملق و مانندِ آن می‌شود. پرحرفی، دین و ایمانِ آدمی را آسیب می‌زند و در عین حال، دنیای او را نیز تباه می‌کند.
ازاین‌رو، مقتضای عقل آن است که انسان کم‌سخن باشد و زبانِ خویش را نیکو، سنجیده و به‌اندازه بگشاید.
انسانِ عاقل هرگز پرحرفی نمی‌کند؛ بلکه کوتاه، گزیده و به‌اندازه سخن می‌گوید. گفته‌اند: «زبانِ انسانِ عاقل، پشتِ اندیشه‌ی اوست؛ ولی اندیشه‌ی احمق و نادان، پشتِ زبانِ اوست.» یعنی انسانِ خردمند نخست می‌اندیشد و سپس سخن می‌گوید؛ اما نادان ابتدا سخن می‌گوید و آنگاه می‌اندیشد که آیا گفتنِ آن سخن، درست و ضروری بوده است یا نه.

برگرفته از کتاب «زندگی موفق»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠ذکرِ الهی؛ پادزهرِ قساوتِ قلب

هنگامی که قلبِ انسان دچارِ قساوت شود، تنها یادِ خداوند است که می‌تواند آن را از این حجابِ ضخیم بیرون آورد. در عصرِ حاضر که بسیاری از قلب‌ها در تیرگیِ غفلت فرو رفته و معنویت‌شان به ضعف گراییده است، بی‌شک برای سلامتِ جانِ خویش، بیش از هر زمانِ دیگری نیازمندِ ذکر و یادِ پروردگاریم.
زمانی که گناه و نافرمانی به امری عادی بدل می‌شود و قبحِ معصیت از میان می‌رود، نخستین قربانی، قلبِ آدمی است؛ همان جایگاهی که باید آینه‌ی محبتِ خداوند باشد.
دینِ مبینِ اسلام، فلسفه‌ی بسیاری از عبادت‌ها را در «اقامه‌ی ذکر» جست‌وجو کرده است. ذکرِ خداوند، نه تنها غم و اندوه و هراس را از دل می‌زداید، بلکه توانِ روحیِ انسان را فزونی می‌بخشد، آستانه‌ی صبرِ او را بالا می‌برد و او را در تحملِ مشقت‌ها و پذیرشِ خردمندانه‌ی قضا و قدرِ الهی، شکیبا و توانمند می‌سازد.

✍🏻دبیر کل جماعت دعوت و اصلاح

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات