💠در فضیلت سلامت

✍بخش تحریریه کانال خبری دما

🔸سلامت گران‌بهاترین هدیه‌ای است که انسان می‌تواند داشته باشد و در همه‌ی ادیان بزرگ الهی، ارزشی جهانی و مقدس دارد. در اسلام، سلامت تنها به معنای نبود بیماری نیست، بلکه حالتی جامع از تندرستی جسمی، روانی، معنوی و اجتماعی است. در آیه 80 سوره ی شعرای قرآن آمده است: «و چون بیمار شوم، اوست که شفایم می‌دهد.» بدین‌سان، سلامت را امانتی الهی و مسئولیتی مقدس شمرده می شود؛ امری که در تمامی سطوح حیات بشری جاری است.

در سطح فرد: امانتی الهی

1. سلامت  برای فرد هم نعمت و هم یک وظیفه است. پیامبر اکرم(ص) فرموده است: «دو نعمت مغبون نزد بسیاری از مردم، تندرستی و فراغت است.» بدن انسان، امانت خداوندی است و نگهداری از آن، عبادت محسوب می‌شود. اسلام به پاکیزگی (نیمی از ایمان)، تغذیه پاک، ورزش و پرهیز از هرگونه زیان‌رسانی سفارش می‌کند. سلامت روان و تعادل روحی، همراه با یاد خدا و دوری از اضطراب نیز از ارکان این نگاه است. انسان در برابر تندرستی خود مسئول است و جستجوی درمان در هنگام بیماری، حقی وتکلیفی شرعی به شمار می‌آید.

در سطح خانواده: بنیاد تندرستی

2. خانواده، نخستین نهاد پرورش دهنده‌ی سلامت است. برابر آموزه‌های اسلامی، پدر و مادر مسئول رشد جسمی و معنوی فرزندان هستند. خانواده‌ی سالم - سرشار از محبت، همدلی و راهنمایی اخلاقی - افراد سالمی را پرورش می‌دهد. خانه، جایگاهی است که عادت‌های بهداشتی، تغذیه‌ای و حمایت عاطفی در آن شکل می‌گیرد؛ وقتی عضوی از خانواده بیمار شود، وظیفه ی مراقبت جمعی بر دوش همه اعضا می‌افتد؛ این همان پیوند ناگسستنی انسان‌هاست.

در سطح جامعه: مسئولیتی همگانی

3. سلامت در اسلام ماهیتی اجتماعی دارد. تندرستی فرد و خانواده، از سلامت کل جامعه جدا نیست. دولت مؤظف است دسترسی همگانی به بهداشت و درمان را برای همه، به ویژه فقرا و آسیب‌پذیران، فراهم آورد. قرآن نجات جان یک انسان را برابر با نجات همه بشریت می‌داند (مائده، ۳۲) و بدین‌گونه همبستگی اجتماعی را به اوج می‌رساند. در طول تاریخ تمدن اسلامی، بیمارستان‌های دولتی و موقوفات درمانی، خدمات درمانی را در حد رایگان  به عموم مردم ارائه ‌داده اند. در عین حال پیشگیری نیز اولویت دارد و مقاصد شریعت (حفظ دین، جان، عقل، نسل و مال) همگی با سلامت پیوندی عمیق دارند.

در سطح ملت و امت: برادری جهانی

4. اسلام فراتر از مرزهای ملی، سلامت را دغدغه ی همه‌ی امت اسلامی می‌داند. بنابراین دانش پزشکی را گسترش داده است؛ از سرآغاز، تمدن اسلامی بیمارستان‌های منظم را بنیاد نهاد و پزشکانی تربیت کرد که به همه مردم، بدون ‌در نظر گرفتن دین، خدمت می‌کردند. امروز، امت اسلامی با چالش‌های نابرابری در دسترسی، تخریب محیط زیست و بیماری‌های فراگیر روبه‌روست که همکاری جمعی بر پایه ارزش‌های رحمت و عدالت را ضروری می‌سازد.

در سطح جامعه بین‌المللی: انسانیت مشترک

5.در نهایت، سلامت حقی همگانی و فرادینی است که همه‌ی جوامع جهانی را به هم پیوند می‌زند. سازمان بهداشت جهانی، بُعد معنوی سلامت را به رسمیت شناخته و بر جایگاه آن در سیاست‌های جهانی تأکید دارد. اصول اسلامی با این نگاه کاملاً هماهنگ است؛ قرآن پیامبر را «رحمت برای جهانیان» می‌خواند (انبیاء، ۱۰۷) و توجه به تندرستی را فراتر از مسلمانان، به همه بشریت گسترش می‌دهد.

نتیجه گیری:

🔸در عصر ما که با فزونی همه‌گیری‌ها، تغییرات اقلیمی و نابرابری‌های بهداشتی همراه می باشد، تأکید اسلام بر پیشگیری، همدلی و مسئولیت جمعی‌؛ ارائه کننده حکمتی جاودانه برای حکمرانی جهانی سلامت است.

سلامت، کالایی تجاری نیست، بلکه خیر مشترک و پلی است که ادیان، ملت‌ها و کشورها را در راه کرامت و شکوفایی انسان گرد هم می‌آورد. بنابراین، سلامت، فضیلتی مقدس و وظیفه‌ای اخلاقی است. سلامت، بنیاد آرامش، شرط عبادت و در حال حاضر معیار تمدن جهانی به شمار می‌رود.

#کانال‌خبری‌دما


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات