💠قرآن چگونه با انسان سخن می‌گوید؟

✍ عبدالکریم بکار

بخش اول

ما می‌دانیم قرآن به انسان چه می‌گوید، اما کمتر درنگ می‌کنیم و از خود می‌پرسیم: قرآن چگونه با انسان سخن می‌گوید؟

چگونه ممکن است کتابی که بیش از چهارده قرن پیش نازل شده، همچنان با عقل، دل، فطرت، ترس‌ها و امیدهای انسان سخن بگوید؛ به گونه‌ای که هر خواننده احساس کند بخشی از آن مستقیماً با او سخن می‌گوید؟

شاید راز آن در این باشد که قرآن از یک راه با انسان سخن نمی‌گوید؛ زیرا انسان تنها عقل نیست که فقط با استدلال قانع شود، و تنها احساس نیست که فقط با عاطفه به حرکت درآید. از همین رو، شیوه‌های خطاب قرآن متنوع است؛ گویی قرآن به‌خوبی می‌داند که هر بُعد از وجود انسان، راهی ویژه برای هدایت دارد.

نخست: قرآن با انسان متناسب با جایگاه و وضعیت او سخن می‌گوید. گاهی خطابش عمومی است: «ای مردم!» و همه انسان‌ها را، پیش از هر تفاوتی در عقیده و جایگاه، مخاطب قرار می‌دهد. گاهی نیز مؤمنان را فرا می‌خواند: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید!» تا همین خطاب، یادآور مسئولیتی باشد که ایمان بر دوش آنان می‌گذارد.

گاهی مخاطب یک فرد، یک گروه یا یک امت است؛ اما خواننده هرگز احساس نمی‌کند که فقط ناظر ماجراست، بلکه خود را در بسیاری از آیات، مخاطب پرسش، هشدار یا وعده الهی می‌یابد.

دوم: قرآن هم عقل را مخاطب قرار می‌دهد و هم فطرت را. قرآن از انسان نمی‌خواهد عقل خود را کنار بگذارد، بلکه آن را با پرسش‌هایی مانند «آیا نمی‌اندیشید؟»، «آیا در قرآن تدبر نمی‌کنند؟» و «آیا نمی‌نگرند؟» بیدار می‌کند.

در کنار آن، فطرت خدادادی انسان را نیز بیدار می‌سازد؛ چنان‌که می‌فرماید: «آیا درباره خدا، آفریننده آسمان‌ها و زمین، تردیدی هست؟»

پرسش، عقل را به حرکت درمی‌آورد و فطرت، آمادگی درونی انسان را برای شناخت حقیقت زنده می‌کند. سپس وحی، معیار و میزان می‌شود تا انسان نه در اثر عقلِ بی‌راهنما گمراه شود و نه اسیر خواسته‌های نفسانی خویش گردد.

سوم: قرآن مفاهیم را فقط بیان نمی‌کند، بلکه آن‌ها را به تصویر می‌کشد. می‌توانست تنها بگوید: فریب ثروت را نخور، به قدرت مغرور نشو و در سختی‌ها شکیبا باش.

اما به‌جای آن، قارون را نشان می‌دهد که ثروتش مایه هلاکت او شد، فرعون را که قدرت او را به طغیان کشاند، یوسف(ع) را در برابر وسوسه و ایوب(ع) را در میان رنج و بلا.

داستان‌های قرآن، مفاهیم را از حالت انتزاعی بیرون می‌آورند و آن‌ها را در متن زندگی به نمایش می‌گذارند. به همین دلیل، ممکن است انسان یک تعریف را فراموش کند، اما یک صحنه یا یک داستان را سال‌ها در ذهن خود نگه دارد.

چهارم: قرآن میان بیم و امید تعادل برقرار می‌کند. انسان هم به هشداری نیاز دارد که او را از خطا بازدارد و هم به امیدی که راه بازگشت را به رویش بگشاید.

ازاین‌رو، قرآن هم از رحمت خدا سخن می‌گوید: «از رحمت خدا ناامید نشوید.» و هم از حساب و پیامد اعمال یاد می‌کند تا رحمت الهی بهانه سستی و غفلت نشود.

قرآن نمی‌خواهد انسانی هراس‌زده یا بی‌پروا تربیت کند؛ بلکه انسانی متعادل می‌خواهد که هم به گشوده بودن درِ توبه ایمان داشته باشد و هم بداند هر راهی سرانجامی دارد.

پنجم: قرآن نگاه انسان را به پدیده‌ها تغییر می‌دهد. وقتی از غیبت نهی می‌کند، تنها حکم آن را بیان نمی‌کند، بلکه تصویری تکان‌دهنده می‌آفریند: «آیا کسی از شما دوست دارد گوشت برادر مرده خود را بخورد؟»

در اینجا، تنها حکم تغییر نمی‌کند، بلکه نگاه انسان به آن رفتار نیز دگرگون می‌شود.

همچنین در خطاب محبت‌آمیز ابراهیم(ع) به پدرش: «ای پدر عزیزم» و سخن لقمان با فرزندش: «ای پسر عزیزم»، می‌آموزیم که شیوه بیان نیز بخشی از پیام است؛ زیرا یک سخن، هم می‌تواند حقیقت را منتقل کند و هم مهر و محبت را.

ششم: قرآن انسان را به تاریخ بازمی‌گرداند تا خودش را بهتر بشناسد. قرآن داستان ملت‌های گذشته را تنها برای نقل تاریخ بیان نمی‌کند، بلکه از انسان می‌خواهد سنت‌های الهی را که در طول تاریخ تکرار می‌شوند، بشناسد.

اینکه قدرت چگونه شکل می‌گیرد، نعمت چگونه به غفلت تبدیل می‌شود و چرا امت‌هایی که عوامل بقا را داشتند، به سبب فساد درونی سقوط کردند.

ازاین‌رو می‌فرماید: «پس ای صاحبان بصیرت، عبرت بگیرید.» تاریخ در قرآن گذشته‌ای دور نیست، بلکه آیینه‌ای است که انسان می‌تواند حال و آینده خود را در آن ببیند.

☆ ادامه دارد ☆

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠قرآن چگونه با انسان سخن می‌گوید؟

✍ عبدالکریم بکار

ادامه بخش اول

هفتم: قرآن رحمت و قاطعیت را در کنار هم قرار می‌دهد. قرآن می‌داند که انسان همیشه به یک نوع سخن نیاز ندارد. گاهی باید با جمله‌ای امیدوارکننده از یأس نجات یابد: «ای بندگان من که بر خود ستم کرده‌اید...» و گاهی باید با فرمانی روشن، به مسئولیت فراخوانده شود: «هر اندازه توان دارید، برای مقابله با آنان نیرو آماده کنید.»

بدین ترتیب، قرآن نه انسانی سست و بی‌مسئولیت می‌پرورد و نه انسانی سخت‌دل و بی‌رحم؛ بلکه میان امید و مسئولیت، و میان مهربانی و استواری تعادل برقرار می‌کند.

شاید به همین دلیل است که انسان در دوره‌های مختلف زندگی، یک آیه را بارها می‌خواند، اما هر بار معنای تازه‌ای در آن می‌یابد.

نه از آن رو که قرآن تغییر کرده است، بلکه چون خود انسان تغییر کرده و اکنون با بُعد دیگری از پیام قرآن روبه‌رو شده است.

شاید رابطه ما با قرآن تنها در این پرسش خلاصه نشود که: قرآن چه می‌گوید؟

بلکه پرسش عمیق‌تر این است:

قرآن چگونه هر بار راه خود را به دل و جان انسان پیدا می‌کند؟


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌رهبری اجتماعی چیست؟

✍️ترجمه و گردآوری: اصلاح‌وب

رهبری اجتماعی فرایندی برای هدایت، توانمندسازی و همراه‌کردن افراد در جهت حل مسائل مشترک و تحقق خیر عمومی است. رهبر اجتماعی با تکیه بر اخلاق، خلاقیت، تفکر راهبردی، مهارت ارتباطی و توانایی حل مسئله می‌کوشد ظرفیت‌های جامعه را فعال کند، مشارکت اجتماعی را افزایش دهد و زمینهٔ توسعه و همبستگی اجتماعی را فراهم سازد. رهبری پایدار نیز با درنظرگرفتن پیامدهای تصمیم‌های امروز برای نسل‌های آینده، میان نیازهای کنونی و مسئولیت نسبت به آینده تعادل برقرار می‌کند. خلاصه اینکه جامعه فقط به مدیر نیاز ندارد، به آدم‌هایی نیاز دارد که بلد باشند دیگران را برای ساختن آینده‌ای بهتر با خود همراه کنند؛ ظاهراً همین بخش سادهٔ ماجرا همیشه سخت‌ترین قسمت است.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#رهبری_اجتماعی #رهبری #رهبری_اخلاقی #رهبری_تحول‌آفرین #رهبری_خلاق #مسئولیت_اجتماعی #توسعه_پایدار #مشارکت_اجتماعی #سرمایه_اجتماعی #توسعه_اجتماعی #مدیریت #مهارت‌های_رهبری #جامعه #توانمندسازی #رهبری_پایدار

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌درخشش حافظ عبدالله رسولی‌زاده در سی‌امین جشنواره قرآن و عترت وزارت بهداشت

ایرانشهر- پایگاه اطلاع‌رسانی اصلاح

حافظ عبدالله رسولی‌زاده با کسب رتبه نخست رشته حفظ قرآن کریم در سی‌امین جشنواره قرآن و عترت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، افتخاری ارزشمند در عرصه فعالیت‌های قرآنی به دست آورد.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#قرآن_کریم #حفظ_قرآن #جشنواره_قرآن_و_عترت #عبدالله_رسولی_زاده #شاهرود #وزارت_بهداشت #فعالیت_قرآنی #نظام_سلامت #قرآنی #سیستان_و_بلوچستان

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#حدیث

💠 از عمر بن خطابس روایت است که گفت:

«روزى ما نزد پیامبر اکرم ص نشسته بودیم، مردى بر ما وارد شد که جامه او کاملاً سفید بود، و موهاى سرش بسیار سیاه، کسى از ما او را نمى شناخت، و هیچ اثر سفر بر او نبود که بگوییم از جایی دور آمده است، تا این که نزد پیامبر ص نشست و دو زانوى خود را به دو زانوى پیامبر ص چسپاند، و دو دستش را بر دو ران آن حضرت ص نهاد و گفت: اى محمد ص مرا از اسلام خبر ده. پیامبر ص در پاسخ فرمود: اسلام عبارت است از این که گواهى دهى و یقین داشته باشى، معبودى بحق جز خداى یکتا نیست، و اینکه محمد ص فرستاده خداست، و نماز را بر پا بدارى، و زکات بدهى، و روزه [ماه مبارک] رمضان بگیرى، و حج خانه خـدا کنى، اگر توانایی بدنى و مالى و توشه راه و وسیله اى براى سفر داشته باشى. آن مرد گفت: راست گفتى. ما به شگفت آمدیم که از رسول اکرم ص سؤال مى کند [در حالى که سئوال، علامت ندانستن است] و تصدیق مى نماید [در حالى که تصدیق نشانه دانستن است].

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

به گفتار پیغمبرت راه جوی
نویسنده: سید احمد الهاشمی
مترجم: حسن سیدعزیزی
ناشر:  ئالای رووناکی
سال چاپ: ١٤٠٥
نوبت چاپ: دوم
قطع: رقعی

هر دو نسخه‌ی الکترونیکی عربی و ترجمه‌ی فارسی کتاب به صورت رایگان در دسترس علاقەمندان است!

🖇 ادامه‌ی معرفی کتاب

#به_گفتار_پیغمبرت_راه_جوی #مختارالاحادیث_النبویة #احادیث_نبوی #پیامبر_اکرمﷺ #کتاب_دینی #کتاب_اسلامی #ترجمه #ماموستا_حسن_سیدعزیزی #کمال_مولودپوری #مهاباد #سنندج #فرهنگ_اسلامی #معرفی_کتاب

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠 سیرهٔ علمی و آموزشی پیامبر اکرم ﷺ((بیست و پنجــــم ربیـع الأوّل))

✍🏻حمزه خان‌بیگی

«تربیت شاگردان و صحابه؛ هندسهٔ نبویِ پرورش انسان و بنا نهادن امت»

بـخــش اوّل

سیرهٔ علمی و آموزشی پیامبر اکرمﷺ،تنها روایتِ انتقالِ دانش نیست؛بلکه طرحی الهی برای«ساختن انسان» است؛ انسانی موحّد، اخلاقی، مسئول و اهلِ حضور.
پیامبر،نه فقط معلمِ قرآن،که معمارِ دل‌ها بود؛نه تنها آموزگارِ احکام،که پرورش‌دهندهٔ روح‌ها؛نه صرفاً بیان‌کنندهٔ معارف، که مجسّم‌کنندهٔ آن‌ها در رفتار و سلوک روزانه.

🔶در مدرسهٔ نبوت، تربیت، سه لایهٔ درهم‌تنیده دارد:
🔸لایهٔ علمی: آموزشِ قرآن، حدیث، احکام، معارف و حکمت‌ها؛
🔸لایهٔ اخلاقی: پرورشِ تواضع، صدق، حلم، صبر، اخلاص و خیرخواهی؛
🔸لایهٔ سلوکی–عرفانی: ساختنِ نسبتِ دل با خدا؛ حضور، مراقبه، توکل، خشیت و محبت.

این سه لایه، در وجود پیامبر ﷺ، به‌گونه‌ای یکپارچه و هماهنگ جلوه‌گر بود؛ و همین هماهنگی، تربیتِ صحابه را به تربیتی جامع، عمیق و ماندگار تبدیل کرد.
تربیت در مدرسهٔ نبوت؛ از انتقال دانش تا ساختن انسان
   در نگاه نبوی، تربیت، فراتر از آموزشِ گزاره‌هاست؛ تربیت، دعوتِ انسان به «بودن» است، نه صرفاً «دانستن».

پیامبر ﷺ، صحابه را چنان پرورش داد که علم،در جانشان به اخلاق بدل شود، واخلاق، در رفتارشان به حضور ومسئولیت.

در این مدرسه، علم،بی‌اخلاق، ناقص است؛ واخلاق،بی‌حضورِ الهی، بی‌ریشه.تربیتِ نبوی،انسان را از سطحِ محفوظات، به عمقِ حضور می‌برد؛ از سطحِ رفتار، به عمقِ نیت؛ ازسطحِ ظاهر، به حقیقتِ باطن.
روش‌های علمی و آموزشی پیامبر ﷺ؛ هندسهٔ نبویِ تعلیم
🔸 تعلیمِ تدریجی؛ ساختنِ فهم، نه انباشتنِ محفوظات
پیامبر ﷺ، علم را تدریجی می‌آموخت؛ نه یک‌باره، نه سنگین، نه فرساینده.قرآن نیز بر این اصل تأکید دارد:

﴿وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَى مُكْثٍ﴾
«و قرآنی را بخش‌بخش نازل کردیم تا آن را آرام‌آرام بر مردم بخوانی.»

این تدریج،تربیت را ازسطحِ حفظ،به سطحِ فهم وعمل می‌رساند.صحابه،هرآیه رامی‌آموختند، می‌فهمیدند، در جان می‌نشاندند، و سپس به سراغِ آیهٔ بعد می‌رفتند؛ بدین‌سان، قرآن در جانشان ریشه می‌دواند، نه فقط در زبانشان.
🔸 آموزش با حضور؛ تربیت در سایهٔ زندگی
پیامبر ﷺ، تنها در مسجد آموزش نمی‌داد؛ بلکه در خانه، درسفر، در میدان، در بازار،در لحظه‌های بحران و آرامش، معلمِ دل‌ها بود.

تربیتِ نبوی، «حضورمحور» بود؛ شاگرد، با دیدنِ رفتار پیامبر، با شنیدنِ کلام او، با همراهیِ او در زندگی، تربیت می‌شد.

این حضور، تربیت را از «درس» به «زیست» تبدیل می‌کرد؛ از «کلاس» به «زندگی».
🔸آموزش با محبت؛ نرم‌کردن دل‌ها پیش از سخت‌کردن احکام
  پیامبر ﷺ،دل‌ها را نرم می‌کرد، سپس احکام را می‌آموخت؛زیرا دلِ سخت، علم را نمی‌پذیرد، ودلِ نرم،علم را به عمل تبدیل می‌کند. محبتِ پیامبر، نه احساسِ سطحی، بلکه راهبردی تربیتی بود؛ راهبردی که صحابه را به انسان‌هایی عاشقِ حق، مشتاقِ علم و آمادهٔ عمل تبدیل کرد.
🔸 آموزش با سؤال؛ بیدار کردنِ عقل، نه انفعالِ ذهن
   پیامبر ﷺ،با سؤال تربیت می‌کرد؛سؤال‌هایی که ذهن را بیدار می‌کرد،دل را به تفکر می‌کشاند،وفهم را به عمق می‌برد.

این روش، تربیت را از«پذیرشِ منفعل» به«جست‌وجوی فعال» تبدیل می‌کرد؛ صحابه، تنها شنونده نبودند، جوینده بودند.

🔸 آموزش با عمل؛ پیوندِ علم و رفتار
پیامبر ﷺ، علم را در رفتار نشان می‌داد؛ نماز را با خشوع، صدقه را با اخلاص، جهاد را با حلم، صلح را با حکمت، اخلاق را با حضور.

صحابه،علم را نه فقط از زبان پیامبر،بلکه از رفتار او می‌آموختند؛ واین،تربیت را به «تجربهٔ زیسته» بدل می‌کرد.

تربیتِ صحابه؛ پرورشِ نسلِ نور
🔸 ساختنِ شخصیت، نه صرفاً انتقالِ دانش
   پیامبر ﷺ، ازصحابه، تنها «دانش‌وران» نساخت؛بلکه«شخصیت‌ها»ساخت؛شخصیت‌هایی که علم، اخلاق،حضور، تواضع،شجاعت، حلم و اخلاص را در کنار هم داشتند. این شخصیت‌سازی،رازِ ماندگاریِ تربیتِ نبوی است؛ زیرا انسانِ ساخته‌شده، خود،منبعِ تربیت برای دیگران می‌شود.
🔸 تربیتِ فردی؛ توجه به تفاوت‌ها

پیامبر ﷺ، هر صحابی را بر اساسِ ظرفیت، روحیه، نیاز و استعدادش تربیت می‌کرد؛ برای هر کس، راهی خاص، سخنی خاص، شیوه‌ای خاص. این تربیتِ فردی، صحابه را به انسان‌هایی یگانه و اثرگذار تبدیل کرد؛ هر یک، نقشی ویژه در امت بر عهده گرفت.

☆ ادامه دارد ☆

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠 سیرهٔ علمی و آموزشی پیامبر اکرم ﷺ((بیست و پنجــــم ربیـع الأوّل))

✍🏻حمزه خان‌بیگی

«تربیت شاگردان و صحابه؛ هندسهٔ نبویِ پرورش انسان و بنا نهادن امت»

ادامه بخش اوّل

🔸تربیتِ جمعی؛ ساختنِ امت

در کنار تربیتِ فردی، پیامبر ﷺ، «روحِ جمعی» می‌ساخت؛ روحی که در آن، محبت، اخوت، مسئولیت، همدلی، ایثار و وحدت جاری بود. این روحِ جمعی، امت را از پراکندگی به انسجام، و از ضعف به قدرت رساند؛ تربیت، از فرد، به جامعه سرایت کرد.

🔸 تربیت در بحران؛ ساختنِ دل‌های مقاوم

پیامبر ﷺ، در بحران‌ها، دل‌ها را تربیت می‌کرد؛ در بدر، در احد، در خندق، در حدیبیه، در حنین. بحران، در مدرسهٔ نبوت، «میدانِ تربیت» بود؛ میدانی که در آن، ایمان، توکل، صبر و حضور، به تجربهٔ زیسته تبدیل می‌شد؛ دل‌ها، در آتشِ امتحان، صیقل می‌یافتند.

اصول تربیتِ نبوی؛ هندسهٔ علمی–سلوکیِ پیامبر ﷺ

🔶از مجموعِ سیرهٔ نبوی، می‌توان اصولی استخراج کرد که تربیتِ پیامبر را از هر الگوی بشری ممتاز می‌سازد:
🔸علم در مدارِ توحید: علم، در مدرسهٔ نبوت، از توحید جدا نیست؛ علم، راهی به سوی خداست، نه انباشتی ذهنی و نه افتخاری اجتماعی.
🔸تربیت در مدارِ محبت: محبت، ستونِ تربیتِ نبوی است؛ محبت، دل را نرم می‌کند؛ و دلِ نرم، علم را می‌پذیرد و به عمل تبدیل می‌کند.
🔸تربیت در مدارِ حضور: پیامبر ﷺ، با حضور تربیت می‌کرد؛ حضور در زندگی، در بحران، در شادی، در عبادت؛ شاگرد، در سایهٔ این حضور، رشد می‌کرد.
🔸تربیت در مدارِ عمل: علم، بدون عمل، در مدرسهٔ نبوت، ناقص است؛ و عمل، بدون علم، بی‌ریشه. پیوندِ این دو، تربیت را ریشه‌دار و اثرگذار می‌سازد.
🔸تربیت در مدارِ اخلاق: اخلاق، روحِ تربیتِ نبوی است؛ اخلاق، علم را نورانی می‌کند؛ و تربیت را به حقیقتِ انسانی نزدیک می‌سازد.
🔸تربیت در مدارِ آینده‌نگری: پیامبر ﷺ، آینده را می‌دید؛ تربیت را برای فردا می‌ساخت؛ فردای امت، فردای دعوت، فردای تاریخ.

افق عرفانیِ تربیتِ نبوی؛ ساختنِ دلِ موحّد
در نگاه عرفانی، تربیتِ پیامبر ﷺ، تربیتِ دل است؛ دلِ موحّد، دلِ آرام، دلِ حاضر، دلِ عاشق، دلِ پاک. پیامبر، دل‌ها را از غفلت به حضور، از ترس به توکل، از کینه به محبت، از اضطراب به سکینه می‌برد.

این تربیت، انسان را از «دانستن» به «بودن» می‌رساند؛ از «حفظ» به «حضور»؛ از «ظاهر» به حقیقتِ باطن. در این افق، شاگردِ نبوی، تنها عالم نیست؛ «سالک» است؛ سالکی که علم، او را به خدا نزدیک می‌کند، نه به خود.

تربیتِ علمی و آموزشیِ پیامبر اکرم ﷺ، حقیقتی ژرف، نورانی، تربیتی و عرفانی است؛ حقیقتی که انسان را از سطحِ دانش، به عمقِ حضور می‌برد؛ از سطحِ محفوظات، به عمقِ اخلاق؛ از سطحِ رفتار، به عمقِ دل.
این سیرهٔ روشن، ما را فرا می‌خواند که تربیت را در مدارِ توحید سامان دهیم؛ علم را با اخلاق بیامیزیم؛ آموزش را با محبت همراه سازیم؛ و در همهٔ مسیرها، حضورِ الهی را محور قرار دهیم.

در این افق، تربیتِ نبوی، نه فقط الگویی آموزشی، بلکه راهی برای «ساختنِ انسان» است؛ انسانی که در نورِ خدا می‌زید، در اخلاقِ پیامبر می‌بالد، و در مسیرِ حق، امت را می‌سازد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_قرآنی

💠‏أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبًا
‏«یا آب آن در زمین فرو رود، به‌گونه‌ای که نتوانی آن را به دست آوری.»
🔖‏سوره کهف آیه ۴۱

‏گاهی به نعمت‌هایی چنان عادت می‌کنیم که گمان می‌کنیم همیشه در اختیارمان خواهند بود؛ غافل از اینکه هر نعمتی تنها لطف و بخشش خداست و می‌تواند در یک لحظه از ما گرفته شود.
💎 پس به داشته‌ها مغرور نشو؛ شکرگزار باش، فروتن بمان و از خدا بخواه نعمت‌هایش را برایت پایدار نگه دارد.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠﴿قُل لَّا تُسۡ‍َٔلُونَ عَمَّآ أَجۡرَمۡنَا وَلَا نُسۡ‍َٔلُ عَمَّا تَعۡمَلُونَ ٢٥﴾

بگو: از شما درباره گناهانی که ما کرده‌ایم، و از ما درباره گناهانی که شما کرده‌اید، پرسیده نمی‌شود (و پافشاری ما برای راهنمائی شما تنها جنبه دلسوزی به حال شما دارد و بس).‏

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات