جماعت دعوت و اصلاح

دل شاد بودن

🌐 www.islahweb.org

🆔 @islahweb

547 views14:01

دل شاد بودن

إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ، قطعا این قلبا، این دلا. تَمَلُّ، مَلول میشن، بی میل میشن، دچار خستگی و ملالت میشن. كَمَا تَمَلُّ الْأَبْدَانُ، همونطوری که بدنا ملول میشن، ملالت پیدا میکنن. فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ الْحِكَمِ، پس واسه دلاتون "طرائف الحکم" جور کنین، لطائف و ظرائفِ حکیمانه، مثل: هنر، موسیقی، خلاقیت، انگیزه، سرگرمی. هر چیزی که دلتون رو شاد کنه، روحتون رو به وجد بیاره، حال دلتون رو خوب کنه.

میگه: ملولی دل، مثل ملولی بدنه؛ ما چه موقع بیمار میشیم، ملالت جسمی پیدا میکنیم؟ وقتی مشکل تغذیه یا تحرک داشته باشیم. غذای خوب و ضروری به بدنمون نرسه، چیزای بد و نامناسب به بدنمون بدیم. تحرک کافی جسمانی نداشته باشیم.

دل و روح و روان ما هم همینطوره. ممکنه شرایط زندگی از خیلی جهات واقعا خوب باشه، ولی چشممون دائما به نیمۀ خالی، و دلمون کوک نباشه. چون غذای خوب و ضروری به روحمون نمی رسونیم، مثل: هنر، علم، تخصص، آگاهی، خلاقیت، شادی. چیزای بد و نامناسب به دلمون راه میدیم، مثل: ترس، نا امیدی، نا شُکری، کینه، غم. تحرک کافی روحی هم نداریم، انگیزه و هدف و شوق زندگی نداریم. انقدر تو عمق نداشته ها اسیر شدیم، که آزادی عمل واسه لذت بردن از داشته های کوچیک و سطحی زندگی رو از خودمون گرفتیم.

بهترین الگوی شاد بودن، همین بچه های 5-4 سالۀ اطرافمون هستن. دنبال چیزای دور و بزرگ نمیرن، با همون چیزای کوچیکی که دَمِ دستشونه بازی میکنن، سرگرم میشن. این بازی تا تموم شد، بازی بعدی. یه جا بند نمیشن، میخوان از همه چیز سر در بیارن. میخندن و گریه میکنن، احساساتشون رو سریع و شفاف بُروز میدن. روی کاغذ یا در و دیوار نقاشی میکشن، در خلال کاراشون آواز میخونن. یه چیزایی میسازن، یه چیزایی رو خراب میکنن! اگه زخمی یا تنبیه شدن، چه به حق باشه چه ناحق، یکم گریه و زاری میکنن، بعدش سریع به خودشون میان. نه افسرده میشن، نه کینه به دل میگیرن. جسم و مغزشون دائما درگیر لحظۀ حاله، نه گذشته نه آینده. توقع ندارن یکی از بیرون بهشون انرژی بده، تا شاد بشن. برعکس، کافیه کسی کاری به کارشون نداشته باشه، تا به روش سادۀ خودشون با شادی زندگی رو تجربه کنن.

این بچه ها، یه آدمای دیگه نیستن، خود ما هستیم، خود ما بودیم! پس من امروز برای رها شدن از افسردگی و دل مُردگی، نیاز به توجه دیگران یا امکانات بیشتر ندارم؛ شادی من، یه جایی در آیندۀ دور در انتظارم نیست. بلکه یه جایی در گذشتۀ زندگیم، گمش کردم. لازمه با خودم خلوت کنم، به عقب برگردم. سری به دوران کودکی و نوجوونیم بزنم. ببینیم اون شادی و لبخند، رضایت و آرامش، خلاقیت و کنجکاوی، هنر و انگیزه و اشتیاق، از کجا میومد؟ الان کجا رفته؟ چطور میتونم مجدد تجربش کنم، شادیای کوچیک زندگیم رو زنده کنم؟ از این همه نعمتی که دارم و تکراری شده برام، مجدد چطور استفاده کنم، تا بیشتر لذت داشته هامو ببرم.

شاد بودن، دلیل خاصی نمیخواد. خجالت نکش از بیدلیل شاد بودن! نگران حرف مردم نباش، شاید اونا هم مثل تو شادی زندگیشون رو یجا گم کردن، یا با غم و ناله راحت ترن. هنر و آموزش و تفریح و انگیزه های کوچیک واسه خودت جور کن. توقع نداشته باش کسی بجز خودت شادت کنه، بهت انرژی بده. همه این روزا کمبود انرژی دارن، غمگینن. خودت شاد باش، خنده مُسریه، دل اطرافیات هم شاد میشه!

🌐 www.islahweb.org

🆔 @islahweb

922 views14:01