جماعت دعوت و اصلاح

‏تجارت سودآور

نوشته: ادهم شرقاوی
ترجمه: عبدالخالق احسان

دوست من!
مکه بر مسلمانان تنگ شده بود، و یکی از آنان احساس می‌کرد که کوه ابوقبیس به روی سینه‌اش افتاده است؛ اما در مدینه دین و ایمان در حال گسترش بود، و قلب‌ها به سوی آن شوق داشته و پذیرایی ایمان بودند، دو قبیله‌ی اوس و خزرج، شمشیر و عصای دعوت شدند و پیامبر صلی الله علیه و سلم در میان شان، آغاز دوره‌ای جدیدی را اعلان می‌نماید. به زودی چهره‌ی زمین برای همیشه دگرگون شده و اسلام دارای دولت مقتدری می‌گردد.
و اما اصحابی که در مکه باقی ماندند، دلتنگ هستند و به سختی نفس می‌کشند، یکی پی دیگری به سوی مدینه مهاجر می‌شوند، چون در آن‌جا ماه شب چهارده درحال درخشیدن است و اگر در آسمان، مهتابی است که روشنایی آفتاب را انعکاس می‌دهد، در مدینه مهتابی است که تمام زمین را به وسیله‌ی قرآن روشنایی بخشیده است، روشنایی آسمان‌ها و زمین از آن خداست.
صهیب رومی در بلندای مکه قدم می‌زند و آرزومند است که خاک پای پیامبر صلی الله علیه و سلم را سرمه‌ی چشمانش کند؛ اما قریشیانی که به پیامبر شان رحم نکردند، صهیب را رها نمی‌کنند تا هر جا بخواهد برود و زمانی که از رفتن صهیب به طرف مدینه باخبر می‌شوند، به دنبال او را می‌روند تا از هجرت باز دارند.
صهیب برای شان می‌گوید: آیا نمی‌دانید که من تیرانداز ماهری هستم، به الله سوگند هیچ تیر من به خطا نمی‌رود و هر کسی که نزدیک شود با شمشیر نابودش می‌کنم، برایش گفتند: زمانی که به مکه آمدی، هیچ چیزی نداشته و فقیر و مستمند بودی و حالا میخواهی با انبوهی از دارایی از مکه بیرون شوی، به الله سوگند اجازه نمی‌دهیم.
صهیب گفت: اگر تمام دارایی خود را برای شما بدهم، من را اجازه می‌دهید بروم؟ گفتند: بلی اجازه می‌دهیم.
تمام دارایی خود را به اختیار مشرکان قرار داده و دست و جیب خالی به سوی مدینه‌ی منوره حرکت کرد، و جبرئیل علیه السلام این معامله‌ی صهیب را به صورت کامل به پیامبر صلی الله علیه و سلم حکایت می‌نمود و پیامبر مهربانی‌ها چشم انتظار صهیب بود، آنگاه که صهیب به مدینه رسید، رسول الله صلی الله علیه و سلم با چهره‌ی خندان و شادان مثل قرص ماه به استقبال او شتافته و فرمود: صهیب در معامله‌ی خود سود برد.
دوست من!
صهیب به خاطری سود برد که با الله معامله نمود!
هر معامله‌ی که با الله باشد، سودبخش است، به معامله‌ی صهیب بنگر، اگر به فقیر و نیازمندی صدقه‌ای می‌دهی، سودبخشی در داد و ستد خویش را احساس نما و اگر به خدمت یکی از پدر و مادرت قرار داری، سودبخشی این عملت را احساس کن، هرگاه به خاطر الله از انتقام گرفتن می‌گذری و توانایی انتقام را داری، سودمندی در کارت را احساس کن و هرگاه بدی را با بدی پاسخ ندادی در حالی که توانایی آن را داشتی، سودبخشی کردارت را احساس کن.
دوست من!
با خداوند تجارت کن، تجارتی که هیچ خسارت و ضرری ندارد!

🌐 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:‌

🔸Instagram🔸Telegram 🌐Web 🔸Aparat

👍5❤2👏2

860 viewsedited 07:55