💠وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ

و اما کسی که [از انفاق ثروت] بخل ورزید و خود را بی نیاز نشان داد

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠هنرِ همدلی در روزهای سخت

انسان، ناآرام و ناشکیبا آفریده شده است؛ پس اگر در روزهایِ سوگ یا هنگامِ درگیری با مصیبت، کلامی ناخوشایند از کسی شنیدید، دلگیر نشوید. حالِ او را درک کنید و به یاد آورید که بهترینِ مردمان، آنان‌اند که برای لغزشِ دیگران، «عذری نیکو» می‌تراشند.
دنیا، گذرگاهی است که هیچ‌کس را در آن اقامتِ ابدی نیست؛ چه پیامبر باشد، چه گنه‌کار؛ حاکم باشد یا محکوم؛ فقیر باشد یا توانگر. همه و همه، ناگزیر از این مسیر عبور خواهند کرد.
اگرچه فقدانِ محبوب، جانکاه است و تلخیِ مرگ، استخوان‌سوز؛ اما تسلیم در برابرِ تقدیرِ الهی، خردمندانه‌ترین مواجهه است. «خانه‌ی ستایش» (بیت‌الحمد) در بهشت، تنها برای کسانی بنا می‌شود که در همان نخستین لحظاتِ مصیبت، سرِ تسلیم و رضا در برابر امرِ خدا فرود می‌آورند؛ چرا که بزرگ‌ترین درجه‌ی صبر، همان خویشتن‌داری در آغازِ درگیری با مصیبت است.

برگرفته از کتاب «بر مسیر نبوت»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠محمود ویسی

🔸سوره : یوسف

▷ ◉───────── ۵۵:۰۰

🔻آیه: ۳۲-۲۲

#پادکست_آوای_اصلاح۳۲

#تفسیر_قرآن_کریم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌سیاست و دیانت در سیره نبوی؛ از بعثت تا تأسیس جامعه

نویسنده: محمدعلی سوره

این مقاله با مرور سیره نبوی از مکّه تا مدینه نشان می‌دهد که هدف اصلی بعثت، «اخلاقی کردن سیاست» و خادم‌ساختن قدرت در جهت عدالت، کرامت انسان و آگاهی جمعی بوده است، نه «سیاسی‌کردن ابزاریِ دین»؛ روندی که در مکه با دگرگونی وجودی و مبارزه با ظلم آغاز شد و در مدینه از طریق پایه‌ریزی نخستین میثاق شهروندی (پیمان مدینه)، رسمیت بخشیدن به تکثّرگرایی و مهار قدرت با اصل مشورت به بار نشست تا ثابت کند مشروعیت هر حکومتی نه در ادّعاهای دینی، بلکه در عیار عدالت‌ورزی و پاسداشت حقوق مردم نهفته است.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#سیاست_و_دیانت #سیره_نبوی #اخلاقی_کردن_سیاست #بعثت_تا_جامعه #پیمان_مدینه #عدالت_و_کرامت #عقلانیت_جمعی #شورای_نبوی #حقوق_شهروندی #اندیشه_سیاسی_اسلام

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠 قیافه نگیر!

✍🏻الحاق جوادی

✓ فرض کن سر یک بازی با بچه‌ها، گل قشنگی زده‌ای یا حرکتی کرده‌ای که همه را به تعجب انداخته.
در این لحظه دو راه داری:
می‌توانی طوری راه بروی، دست‌هایت را بالا ببری و قیافه بگیری که انگار می‌خواهی بگویی: «دیدید چه کار کردم؟ اگر من نبودم، باخته بودید!»
یا خیلی عادی به بازی ادامه بدهی و چند ثانیه بعد، خودِ دوستت بیاید و بزند روی شانه‌ات و بگوید: «عجب شوتی زدی!»
تفاوت این دو صحنه کوچک است، اما فاصله میان دو جور شخصیت را نشان می‌دهد.
✓ لقمان به پسرش می‌گفت:

﴿وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ﴾

لقمان: ۱۸
«با تکبر از مردم روی برنگردان و مغرورانه در زمین راه نرو، زیرا خداوند هیچ خودپسند فخرفروشی را دوست ندارد.»

✓ لقمان روی نکته ظریفی دست می‌گذارد:
غرور فقط در حرف زدن نیست؛ گاهی قبل از اینکه زبانت باز شود، زبانِ بدنت آن را لو می‌دهد.
نگاهت، حالت چهره‌ات، طرز راه رفتنت و رفتارت با دیگران می‌تواند این پیام را بدهد:
«من از شما بالاترم.»
✓ چرا؟
چون گاهی کسی که مدام موفقیت‌ها و داشته‌هایش را به رخ دیگران می‌کشد، بیشتر از آنکه از درون آرام باشد، به تأیید دیگران نیاز دارد.
انگار تا دیگران تحسینش نکنند، خودش هم نمی‌تواند ارزشش را باور کند.
اما کسی که ارزش خودش را می‌شناسد، لازم نیست هر لحظه آن را به دیگران ثابت کند.
✓ تفاوتش ساده است:

اعتمادبه‌نفس می‌گوید: «من توانمندم.»
غرور می‌گوید: «من از شما بهترم!»

اولی تو را قوی می‌کند؛ دومی تو را محتاج نگاه دیگران نگه می‌دارد.
اگر نمره خوبی گرفتی، گل زدی، استعداد خوبی داری یا لباس تازه‌ای خریدی، از آن لذت ببر؛ اما کاری نکن دیگران احساس کنند از تو کمترند.

◻️ یک چالش:
امروز اگر موفقیتی داشتی، لازم نیست خودت را به رخ بکشی.
بگذار کارت خودش حرف بزند.
و فرصت بده دیگران هم دیده شوند.
شب از خودت بپرس:
«ارزش من به این است که دیگران مرا ببینند، یا به این است که خودم ارزشم را بدانم؟»

👌 ارزش واقعی تو با کوچک کردن دیگران بیشتر نمی‌شود.

گاهی بزرگ‌ترین نشانه بزرگی این است که دیگر نیازی به بزرگ نشان دادن خودت نداری.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠 آیا راهکارهایی برای پرورش نوجوان شاد وجود دارد؟

✍🏻 جهاندار امینی

در بخش‌های پیشین، از تشویق نوجوان، توجهِ واقعی به او، فرصت‌دادن برای تجربه‌های تازه و تقویت اعتمادبه‌نفس گفتیم. اما نوجوانِ شاد، به جسمی سالم و برنامه‌ای منظم نیز نیاز دارد؛ زیرا سلامت جسم و آرامش روان، دو بال پروازِ او هستند.
اکنون به پنجمین راهکار می‌پردازیم:

۵. زندگی سالم را به او آموزش دهید 🌿💪
دوران نوجوانی، بهترین زمان برای شکل‌گیری عادت‌هایی است که تا پایان عمر همراه او خواهند بود. به نوجوان خود بیاموزید که داشتن بدنی سالم و روحیه‌ای شاد، نیازمند مراقبت روزانه است:

🔸 خواب کافی: شبانه ۸ تا ۱۰ ساعت بخوابد تا بدنش رشد کند و ذهنش برای یادگیری آماده باشد.

🔸 ورزش منظم: روزانه حدود ۱ ساعت فعالیت بدنی داشته باشد؛ ورزش، انرژی و نشاط او را چند برابر می‌کند.

🔸 تغذیه‌ی سالم: غذاها و نوشیدنی‌های سالم بخورد و از خوراکی‌های ناسالم دوری کند.

🔸 برنامه‌ریزی روزانه: ساعت مشخصی برای بازی و سرگرمی، انجام کارهای شخصی و ضروری، و مطالعه داشته باشد.

وقتی این عادت‌ها به بخشی از برنامه‌ی روزانه‌ی نوجوان تبدیل شوند، او هم جسمی سالم خواهد داشت و هم ذهنی آرام؛ و این، زیربنای یک نوجوانی شاد و پرانرژی است.

☆ ادامه دارد ☆

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠سه گانه تعامل انسان با خدا

✍فرزان خاموشی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠سیرهٔ معنوی پیامبر اکرم ﷺ (( یــازدهـــم ربیــع الأوّل ))

✍🏻حمزه خان‌بیگی

«حضورِ قلب در عبادت»

در گسترهٔ سیرهٔ نبوی، یکی از عمیق‌ترین وبنیادی ترین آموزه‌ها، حقیقتِ «حضورِ قلب»در عبادت است؛حقیقتی که نه تنها روحِ عبادت را معنا می‌بخشد،بلکه بنیانِ تربیتِ ایمانی،تهذیبِ نفس وسلوکِ معنوی را در زندگی انسان پی‌ریزی می‌کند.

عبادت درنگاه پیامبر اکرم ﷺ،صِرف انجامِ اعمالِ ظاهری نیست؛بلکه سفری درونی است از پراکندگی به جمع، ازغفلت به حضور، و ازظاهر به حقیقت. این حضور،نقطهٔ اتصال میان انسان و پروردگار، وسرچشمهٔ نور، آرامش، حکمت و اخلاق در زندگی پیامبر و امت اوست.

در قرآن کریم،عبادت همواره با«ذکر»،«خشوع»،«تدبر» و«قرب» همراه است؛مفاهیمی که همگی برحضورِ آگاهانهٔ دل دلالت دارند.
📖 خداوند می‌فرماید:

«وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِکْرِی»؛
نماز را برای یادِ من برپا دار.

این یاد، یادِ زبانیِ صرف نیست؛ یادِ قلبی است، یادِ حضوری است. پیامبر اکرم ﷺ در تمام عبادات خویش، این حضور را به کامل‌ترین صورت محقق می‌ساخت.

نماز او،تلاوت او،دعا ومناجات او،همه آمیخته با توجهی ژرف،خشوعی آرام وآگاهی‌ای روشن بود.
در روایت آمده است که چون پیامبر به نماز می‌ایستاد، گویی جهان از حرکت می‌ایستاد و دل او در برابر خداوند، در نهایتِ حضور می‌تپید.

در این افق،حضورِ قلب در عبادت، درنگاه پیامبر، نه حالتی استثنایی، بلکه اصلِ عبادت است؛ زیرا عبادتِ بی‌حضور، پوسته‌ای بی‌جان است، و عبادتِ با حضور، نوری زنده و اثرگذار.
📖 قرآن کریم بارها بر خشوع، تدبر و توجه در عبادت تأکید می‌کند.

در آغازِ سورهٔ مؤمنون، نخستین ویژگی اهل ایمان چنین بیان می‌شود:
«قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ*الَّذِینَ هُمْ فِی صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ»
مؤمنان رستگار شدند؛ آنان که در نمازهایشان خاشع‌اند.

خشوع، همان حضورِ قلب است؛ حضوری آمیخته با فروتنی، آگاهی، محبت و توجه. پیامبر اکرم ﷺ این خشوع را نه تنها در نماز، بلکه در همهٔ لحظاتِ عبادت و ذکر خویش جاری می‌ساخت.

تلاوتِ قرآن او،تلاوتی آمیخته با تدبر بود؛چنان‌که روایت شده است گاه بر یک آیه می‌ایستاد و آن را بارها تکرار می‌کرد تا معنای آن درجانش بنشیند و به صورتِ خلق وسلوک در زندگی‌اش جلوه کند.

در سورهٔ مزمل، خداوند پیامبر را به قیامِ شبانه و تلاوتِ ترتیلی قرآن فرمان می‌دهد؛فرمانی که نشان می‌دهد حضورِ قلب،شرطِ فهمِ عمیقِ قرآن و شرطِ حملِ رسالت است:

«وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا»
قرآن را با ترتیل بخوان.ترتیل،یعنی تلاوتِ آگاهانه، آرام،همراه با تدبر وحضور؛خواندنی که در آن،دل پیش از زبان حاضر است.

در سیرهٔ پیامبر،حضورِ قلب تنها یک حالتِ معنویِ لطیف نیست؛بلکه روشی تربیتی برای ساختنِ انسان است.عبادتِ آگاهانه،انسان را از غفلت می‌رهاند،ازپراکندگی جمع می‌کند و از اسارتِ نفس آزاد می‌سازد.

پیامبر ﷺ با حضورِ قلب در عبادت، به امت خویش می‌آموخت که:
عبادت، تمرینِ توجه است؛
توجه، مقدمهٔ تهذیبِ نفس است؛
تهذیبِ نفس، مقدمهٔ اخلاق است؛
و اخلاق، ثمرهٔ حضور در پیشگاهِ خداست.

کسی که درنماز،دلش حاضر است، در زندگی نیزحضور دارد؛در رفتار،در گفتار،درتصمیم‌ها و در روابط. حضورِ قلب،انسان را از سطحی‌نگری به عمق، از شتاب به آرامش، و از غفلت به بصیرت می‌برد.در این مدرسهٔ تربیتی، عبادت، تنها انجامِ تکلیف نیست؛بلکه آینه‌ای است که انسان در آن،خود و پروردگار خویش را می‌بیند و راهِ اصلاحِ درون را می‌یابد.

اخلاقِ پیامبر،میوهٔ عبادتِ آگاهانهٔ او بود.رحمتِ بی‌پایانش،حلمش دربرابر دشمنان،صبرش دربرابر سختی‌ها،تواضعش دراوجِ قدرت،ومهربانی‌اش باکوچک وبزرگ،همه ازحضورِ قلب درعبادت سرچشمه می‌گرفت.پیامبر،درنماز،دربرابر خداوند می‌ایستاد؛و در روز،دربرابر خلق،با رحمت رفتار می‌کرد.این پیوند میان عبادت واخلاق،یکی ازمهم‌ترین درس‌های تربیتیِ سیرهٔ نبوی است.

این حضور،سرچشمهٔ اخلاقِ نبوی، پشتوانهٔ رسالت،و اساسِ سلوکِ عرفانیِ پیامبر است.هر کس در این مسیر قدم بگذارد، طعمِ آرامش، نور،حضور و قرب را خواهد چشید؛ وخواهد فهمید که عبادت، اگر با حضور باشد،زندگی را دگرگون می‌کند؛واگر بی‌حضور باشد،تنها سایه‌ای ازحقیقت است.

این سیرهٔ نورانی،ما را فرا می‌خواند که دل را در عبادت حاضر کنیم،تاخداوند در زندگیِ ما حاضر شود؛و این، رازِتربیتِ نبوی و راهِ رسیدن به آرامش و نور است.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ

و آنان را در بهشتی که در دنیا به آنان شناسانده در می آورد.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠پالایشِ قلب؛ کوتاهترین مسیر تا بهشت

اصحابِ پیامبر (ص) چنان بودند که اگر رسول خدا کسی را می‌ستود، هرگز در دلشان نسبت به آن شخص غباری از بدگمانی یا حسد نمی‌نشست. آنان برای دیگران، همان‌قدر خوبی می‌خواستند که برای خویش می‌طلبیدند؛ چرا که قلب‌هایشان از غل‌وغش، پاک و پیراسته بود.
فراموش نکن که موفقیتِ دیگران، هرگز به معنایِ شکستِ تو نیست؛ ثروتِ آنان، فقرِ تو را رقم نمی‌زند و خوشبختی‌شان، موجبِ تیره‎‌روزی تو نخواهد شد. پس قلبت را پالایش کن و آن را به «دوست داشتنِ مردم» عادت بده. به قلبت بیاموز که از شادیِ دیگران شادمان شود و از اندوهشان به درد آید. این «قلبِ سلیم»، کوتاهترین میان‌بُر برای رسیدن به بهشت است.
در میانِ مردم، پیام‌آورِ خیر باش:
همانند هدهدِ سلیمان، پیام‌آورِ خیر باش و تنها خبرِ درست را نقل کن.
همانند کبوترِ نوح، نویدبخشِ پایانِ طوفان باش و بذرِ امید بپاش.
در غیابِ دیگران، زبان به خیر بگشا و بدی‌ها را بپوشان؛ مبادا فرستاده‌ی ابلیس شوی و آتشِ تفرقه را با سخن‌چینی شعله‌ور کنی.
با مردم چنان زندگی کن که بودنِ تو، پناهی برایشان باشد.

برگرفته از کتاب «بر مسیر نبوت»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌چراغ‌هایی که خاموش نمی‌شوند؛ روایتی از دیدار ماموستا ملا مصطفی ستوده و یاد فقید علامه ماموستا عبدالله احمدیان

✍️ دکتر فرزاد ولیدی

این نوشتار روایتی از دیدار نویسنده با دو خاندان علمی و دینی مهاباد است: حاج ماموستا ملا مصطفی ستوده، که پس از نزدیک به نود سال همچنان منشأ دانش، تربیت و خدمت است، و خانواده مرحوم حاج ماموستا عبدالله احمدیان که ۲۲ سال پس از درگذشت او، میراث علمی و فرهنگی‌اش را زنده نگه داشته‌اند. نویسنده با اشاره به فرزندان شایسته هر دو بزرگمرد، بر این نکته تأکید می‌کند که ماندگاری انسان‌ها تنها به حضور جسمانی آنان نیست، بلکه در تربیت نسل‌های پس از خود، آثار علمی و خدمت به جامعه تداوم می‌یابد. این دو دیدار، از نگاه نویسنده، نمونه‌ای از تداوم چراغ دانش، ایمان، تربیت و فرهنگ در نسل‌های پی‌درپی و ضرورت ثبت خاطرات و میراث عالمان و بزرگان فرهنگی یک دیار است.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#ماموستا_ملا_مصطفی_ستوده #ماموستا_عبدالله_احمدیان #مهاباد #دانش_و_ایمان #تاریخ_شفاهی #فرهنگ_کردستان #علم_و_فرهنگ #جماعت_دعوت_و_اصلاح #فرزاد_ولیدی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠محمود ویسی

🔸سوره: یوسف

▷ ◉───────── ۱:۰۶:۳۲
🔻آیه: ۴۰-۳۳

#پادکست_آوای_اصلاح۳۳

#تفسیر_قرآن_کریم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠گزیده‌اخبارجهان 🔻

#کانال‌خبری‌دما

🔘پس از تشدید تحریم‌های اقتصادی آمریکا، ایران تهدید کرد که تلافی خواهد کرد

🔘وزارت خزانه‌داری آمریکا تحریم‌های جدیدی را علیه ۶۰ فرد، نهاد و کشتی اعلام کرد

🔘پاکستان: فرمانده ارتش درباره جلوگیری از تشدید تنش با ایران گفتگو کرد

🔘آمریکا سوریه را از فهرست حامیان تروریسم حذف کرد و مانع اصلی سرمایه‌گذاری را از میان برداشت

🔘اندونزی، مالزی و سنگاپور متعهد شدند که تنگه‌های مالاکا و سنگاپور را «باز» و «آزاد» نگه دارند

🔘این تعهد در هفدهمین مجمع همکاری که در سنگاپور برگزار شد، مطرح شد.

🔘 تی آرتی ورلد: حملات شهرک‌نشینان غیرقانونی اسرائیلی در کرانه باختری اشغالی ۶۳ درصد افزایش یافته است

🔘آمریکا و کره جنوبی بر همکاری نزدیک برای حل مسئله هسته‌ای کره شمالی تأکید کردند

🔘این توافق در تماس تلفنی بین مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، و چو هیون، وزیر امور خارجه کره جنوبی حاصل شد.

🔘عربستان سعودی و فرانسه از تشکیل کشور فلسطین حمایت و خواستار خروج اسرائیل از لبنان شدند

🔘پیروزی دیگری برای ترامپ: چراغ سبز برای محدود کردن رأی‌گیری پستی قبل از انتخابات کنگره

🔘دیوان عالی ایالات متحده حکم دادگاهی را که مانع از اجرای فرمان اجرایی دونالد ترامپ مبنی بر محدود کردن استفاده از رأی‌گیری پستی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در ماه نوامبر می‌شد، لغو کرد.


#کانال‌تحلیلی‌خبری‌دما

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠چرا باید پیامبر اسلام(ص) را دوست داشت؟

✍🏻جمال سبحانی

میلاد پیامبر گرامی اسلام(ص)، فرصتی ارزشمند برای شناخت بیشتر شخصیت ایشان و بازنگری در میزان محبت و پیروی ما از آن حضرت است. محبت به پیامبر نباید تنها یک احساس عاطفی یا سخنی مناسبتی باشد،  بلکه باید حقیقتی عمیق باشد که در فکر، اخلاق و رفتار انسان نمایان شود.
نخستین دلیل شایستگی پیامبر برای محبت، انتخاب الهی ایشان است. خداوند خود بهتر از هرکس می‌داند چه کسی شایسته دریافت رسالت است و می‌فرماید:

«اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ»

خداوند بهتر می‌داند رسالت خویش را در کجا قرار دهد.

بنابراین پیامبر اسلام(ص) انسانی برگزیده و شایسته بود که خداوند او را برای بزرگ‌ترین مسئولیت، یعنی هدایت انسان‌ها، انتخاب کرد. او برای نجات بشر از جهل، ظلم، خرافه و گمراهی مبعوث شد. خداوند درباره هدف بعثت او می‌فرماید:

«وَما أَرْسَلْناكَ إِلّا رَحْمَةً لِلعالَمينَ»

و ما تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم.

پیامبر(ص) مظهر رحمت الهی بود. مهربانی او تنها شامل مؤمنان نمی‌شد، بلکه با همه انسان‌ها، حتی مخالفان و دشمنان خود، تا آنجا که ممکن بود با گذشت، صبر و دلسوزی رفتار می‌کرد. قرآن کریم درباره علاقه شدید او به هدایت مردم می‌فرماید:

«عَزيزٌ عَلَيهِ ما عَنِتُّم حَريصٌ عَلَيكُم بِالمُؤمِنينَ رَءوفٌ رَحيمٌ»

رنج و سختی مردم برای پیامبر سنگین بود و او برای سعادت آنان دلسوزی فراوان داشت.
از سوی دیگر، پیامبر اسلام(ص) فرشته یا موجودی دور از دسترس نبود؛ او انسانی از جنس ما بود:

«قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحىٰ إِلَيَّ»

تفاوت بزرگ او با دیگر انسان‌ها در ارتباط با وحی الهی و پاکی، شایستگی و ظرفیت بی‌نظیر او بود. او در شرایط سخت زندگی کرد، گرسنگی و دشواری را تحمل کرد، با مشکلات اجتماعی و دشمنی‌ها روبه‌رو شد؛ اما هرگز از مسیر حق و مهربانی فاصله نگرفت. همین ویژگی، پیروی از او را برای ما لازم  و امیدبخش می‌کند.
خداوند پیامبر را الگوی نیکوی زندگی معرفی کرده است:

«لَقَدْ كانَ لَكُمْ في رَسولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ»

همچنین درباره عظمت اخلاقی ایشان می‌فرماید:

«وَإِنَّكَ لَعَلىٰ خُلُقٍ عَظيمٍ»

پس دوست داشتن پیامبر یعنی دوست داشتن راستگویی، عدالت، تواضع، گذشت، وفاداری و مهربانی. محبت واقعی زمانی آشکار می‌شود که رفتار ما به رفتار پیامبر نزدیک‌تر شود.
این محبت باید از محبت به نزدیک‌ترین افراد زندگی نیز برتر باشد. خداوند در قرآن می‌فرماید اگر پدران، فرزندان، برادران، همسران، خویشاوندان و اموال، نزد انسان محبوب‌تر از خدا و پیامبر باشند، انسان باید در محبت خود تجدیدنظر کند. دلیل این جایگاه آن است که پیامبر بیش از هرکس برای هدایت و نجات ما نسل بشر  تلاش کرد.
تبعیت از پیامبر همچنین راه رسیدن به محبت خداوند است:

«فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»

اگر امروز فرصتی پیش می آمد و در برابر پیامبر گرامی اسلام(ص) قرار می‌گرفتیم، نخست با شایسته‌ترین سلام‌ها به محضر آن حضرت عرض می‌کردیم:

«السَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسولَ‌الله، السَّلامُ عَلَیْکَ یا حَبیبَ‌الله، السَّلامُ عَلَیْکَ یا رَحْمَةً لِلْعالَمین.»
پس از آن، با شرمندگی و اندوه اعتراف می‌کردیم که ما مسلمانان، آن‌گونه که شایسته است، از هدایت الهی و رهنمودهای پیامبر پیروی نکرده‌ایم. قرآن را در بسیاری از مواقع تلاوت کرده‌ایم، اما در زندگی به دستورهای آن عمل نکرده‌ایم؛ از پیامبر سخن گفته‌ایم، اما از اخلاق، عدالت، مهربانی، صداقت و سیره ایشان فاصله گرفته‌ایم. اصلا  یکی از مهم‌ترین عوامل ضعف، پراکندگی و ذلت مسلمانان، همین دوری از قرآن و سنت پاک پیامبر(ص) است.
از آن حضرت درخواست می‌کردیم برای بیداری امت اسلامی دعا کند؛ دعا کند که مسلمانان از غفلت، تفرقه، جهل، ظلم و وابستگی نجات یابند، دوباره به قرآن بازگردند، سیره و سنت پیامبر را بشناسند و در زندگی فردی و اجتماعی خود اجرا کنند. از پیامبر می‌خواستیم خداوند دل‌های مسلمانان را به نور ایمان روشن کند، آنان را به وحدت و عزت بازگرداند و از این وضعیت اسفبار نجات دهد. و در پایان عهد می‌کردیم که محبت خود را تنها با زبان نشان ندهیم، بلکه با پیروی از راه پیامبر(ص) به اثبات برسانیم.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠میلاد پیامبر رحمت و اخلاق مبارک

دوازدهم ربیع‌الاول، یادآور طلوع خورشید رسالت و میلاد پیامبری است که رحمت، اخلاق نیکو و کرامت انسانی را به والاترین شکل به جهانیان آموخت.
حضرت محمد ﷺ با گفتار و کردار خویش نشان داد که ایمان، در مهربانی با مردم، گذشت، راست‌گویی، عدالت و حفظ حرمت انسان‌ها معنا پیدا می‌کند.
بیاییم در این روز فرخنده، با الهام از سیرهٔ پیامبر رحمت ﷺ، اخلاق نیکو را در زندگی خود پررنگ‌تر کنیم و پیام‌آور محبت، صلح و خیر برای خانواده و جامعه‌مان باشیم.
میلاد پیامبر رحمت و اخلاق، حضرت محمد مصطفی ﷺ، بر همهٔ مسلمانان مبارک باد. 🌹
#میلاد_پیامبر
#ربیع_الاول
#پیامبر_رحمت
#اخلاق_نبوی
#سیره_نبوی
#حضرت_محمدﷺ
#جماعت_دعوت_و_اصلاح

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠قواعد قرآنی (50)

✍🏻عبدالظاهر سلطانی

سَيَجْعَلُ اللهُ بعدَ عُسْرٍ يُسرًا

طلاق/7
خدا پس از هر سختی، یک آسانی می‌آورد.


در سوره شرح دوبار با تأکید فرموده که سختی و آسانی همیشه همراه هم هستند؛ إن مع العسر يسرا،
چون تا دشواری نباشد، مفهوم آسانی درک نمی‌شود.

اما جالب است در سوره طلاق گفته: ابتدا دشواری می‌آید و بعد آسانی! آن هم با تقدیر و قرار الهی.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠 سیرهٔ اجتماعی پیامبر اکرم ﷺ (( دوازدهـــم ربیـع الأوّل ))

✍🏻حمزه خان‌بیگی

«عدالت؛ ستون استوار جامعهٔ نبوی»

درمیان همهٔ فضایل اجتماعی پیامبر اکرم ﷺ،«عدالت»جایگاهی یگانه وبنیادین دارد؛فضیلتی که نه تنها ساختار جامعهٔ نبوی را سامان داد،بلکه روحِ رسالت را درعرصهٔ اجتماع متجلی ساخت.عدالت درنگاه پیامبر،صرفاً یک اصل حقوقی یا تدبیر سیاسی نبود؛بلکه حقیقتی الهی،تربیتی واخلاقی بود که ازعمق ایمان سرچشمه می‌گرفت ودر رفتار،گفتار،قضاوت،مدیریت وکوچک‌ترین تعاملات اجتماعی او جلوه می‌یافت.عدالت، در سیرهٔ نبوی، نه شعار، بلکه شیوهٔ زیستن بود؛ شیوه‌ای که انسان را در برابر خدا، در برابر خویشتن و در برابر جامعه، مسئول و پاسخ‌گو می‌سازد.

در قرآن کریم، عدالت به‌عنوان یکی از ارکان بندگی و حیات اجتماعی معرفی شده است:
«إِنَّ اللّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ»؛
خداوند به عدالت و نیکوکاری فرمان می‌دهد.

این فرمان، تنها یک دستور اجتماعی نیست؛ بلکه بیانگر حقیقتی الهی است: عدالت، راهِ نزدیک شدن به خداست.پیامبر اکرم ﷺاین حقیقت را درتمام شئون زندگی خویش جاری ساخت.عدالت او از معرفت توحیدی برمی‌خاست؛زیرا کسی که خدا را یگانه می‌بیند،نمی‌تواند در برابر خلق او، تبعیض، ظلم یا بی‌انصافی روا دارد. عدالت، در نگاه پیامبر، تجلی ایمان بود؛ ایمانی زنده که در رفتار اجتماعی ظهور می‌یابد.

عدالت پیامبر، همواره با رحمت همراه بود؛ زیرا عدالتِ خشک، دل‌ها را می‌شکند و رحمتِ بی‌قاعده، حق‌ها را ضایع می‌کند. پیامبر میان این دو، توازنی الهی برقرار می‌کرد؛ توازنی که جامعهٔ نبوی را به الگویی بی‌نظیر از انصاف، امنیت، کرامت و همبستگی تبدیل ساخت.

در قضاوت‌ها،هیچ‌کس را بر دیگری ترجیح نمی‌داد؛ نه به سبب نسب،نه ثروت،نه جایگاه اجتماعی. روایت مشهور است که فرمود:

«لو أن فاطمة بنت محمد سرقت لقطعتُ یدَها»؛
اگر فاطمه دختر محمد نیز دزدی می‌کرد، دستش را قطع می‌کردم.

این سخن، نه ازسخت‌گیری،بلکه ازعدالتِ مطلق او حکایت دارد؛عدالتی که هیچ‌کس را از دایرهٔ قانون و حق بیرون نمی‌گذارد و نشان می‌دهد که در میزانِ حق، همه برابرند.

پیامبر اکرم ﷺ عدالت را تنها در مقام قضاوت اعمال نمی‌کرد، بلکه آن را در تار و پود جامعهٔ نبوی نهادینه ساخت. عدالت او در عرصهٔ اقتصاد با تقسیم درست بیت‌المال و حمایت از نیازمندان، در عرصهٔ اجتماعی با زدودن تبعیض‌های نژادی و قبیله‌ای و قرار دادن بلال، سلمان و صهیب در کنار بزرگان قریش، در عرصهٔ سیاسی با مشارکت دادن همهٔ گروه‌ها و رعایت حقوق اقلیت‌ها، و در عرصهٔ اخلاقی با رفتار برابر، احترام به همگان و پرهیز از هرگونه تحقیر و بی‌انصافی جلوه‌گر بود.

درجامعهٔ نبوی،عدالت،نه قانونی خشک،بلکه روحی جاری در روابط اجتماعی بود؛روحی که کرامت انسان را احیا می‌کرد وجامعه را ازظلم،تبعیض وفساد می‌رهاند.پیامبر،با سیرهٔ خود،نشان داد که عدالت،تنها در دادگاه‌ها معنا نمی‌یابد؛ بلکه درخانه،دربازار،درمسجد،درمیدان،و درهرجایی که انسان با انسان روبه‌رو می‌شود،بایدحضور داشته باشد.عدالت،دراین نگاه،به معنای قرار دادن هرچیز درجای خود، دادن هرحق به صاحب حق،و نگاه کردن به انسان‌ها با میزانِ حق،نه باعینکِ تعصب وهواهای نفس است.
عدالت پیامبر، مدرسه‌ای تربیتی برای ساختن انسانِ مسئول، آگاه و اخلاقی بود. او به امت خویش می‌آموخت که عدالت، ستونِ ایمان است؛ شرطِ سلامت جامعه است؛ راهِ رسیدن به قرب الهی است؛ و معیارِ سنجشِ اخلاق انسان است. کسی که درخانه، در بازار،درقضاوت،در روابط، در سخن و درتصمیم‌ها عادل باشد، در حقیقت، در مسیر نبوی قدم گذاشته است. عدالت، انسان را از خودمحوری به حق‌محوری، از تعصب به انصاف، و از ظلم به رحمتِ مبتنی بر حق می‌برد.

سیرهٔ اجتماعی پیامبر ﷺ در عدالت، دعوتی زنده برای انسان امروز است؛ انسانی که در میانِ پیچیدگی‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، بیش از هر زمان دیگر نیازمندِ بازگشت به عدالت است. این سیره به ما می‌آموزد که عدالت را از خود آغاز کنیم؛در روابط، گفتار و تصمیم‌ها، حق را بر هواهای نفس ترجیح دهیم؛ در جامعه،مدافع حقِ مظلوم و مانعِ ظلم باشیم؛ در قضاوت‌ها، از تعصب، شتاب و پیش‌داوری بپرهیزیم؛ وعدالت را نه یک شعار،بلکه شیوهٔ زیستن بدانیم.جامعه‌ای که در آن، عدالت به‌راستی جاری باشد،جامعه‌ای است که در آن،انسان، درسایهٔ حق و رحمت،به شکوفایی می‌رسد.

این سیرهٔ نورانی، ما را فرا می‌خواند که عدالت را در زندگی خویش جاری سازیم؛ در خانه، در جامعه، در روابط، در تصمیم‌ها و در نگاه به انسان‌ها. عدالت، راهِ رسیدن به نور است؛ راهِ رسیدن به آرامش، به کرامت، و به جامعه‌ای که در آن، انسان، در سایهٔ حق و رحمت، به زندگیِ شایستهٔ خویش نزدیک می‌شود.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠آزادی، روح رسالت پیامبر صلی الله علیه و سلم

✍وصفی ابوزید

رسالت نهایی اسلام نیامد تا زنجیری تازه بر دست‌وپای انسان بیفزاید یا دین را به ابزاری در دست زورگویان تبدیل کند؛ بلکه آمد تا انسانِ گرامی را از هرگونه بندگی، جز بندگی خدا، رهایی بخشد. این بندگی، خود حقیقتِ آزادی است؛ زیرا انسان را از سلطه هر چیزی غیر از حق آزاد می‌کند و عقل او را از اسارت خرافه‌ها و هواهای نفسانی می‌رهاند.

از همین رو، قرآن مأموریت پیامبر ﷺ را چنین توصیف می‌کند:

﴿وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ﴾

«بارهای سنگین و زنجیرهایی را که بر آنان بود، از دوششان برمی‌دارد.» (اعراف: ۱۵۷)

بنابراین، آزادی در اسلام پیش از آنکه یک نظام اجتماعی یا سیاسی باشد، حقیقتی درونی است؛ آزادی‌ای که دل را از بت‌های پنهان پاک می‌کند، اندیشه را از باورهای نادرست و خرافات رها می‌سازد و زندگی را بر پایه عدالت و انصاف بنا می‌نهد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠 آیا راهکارهایی برای پرورش نوجوان شاد وجود دارد؟ (قسمت پایانی)

✍🏻 جهاندار امینی

در این سلسله‌مباحث، ۶ گامِ کلیدی را برای پرورش یک نوجوان شاد با هم مرور کردیم: از «تشویق» و «توجه»، تا «تجربه‌های تازه»، «اعتمادبه‌نفس»، «سبک زندگی سالم» و در نهایت، گامِ آخر: «محبت».

۶. به نوجوان خود محبت کنید 💖🤗

از ابراز محبت به فرزندتان نترسید. عشق و مهرورزی، نه‌تنها نوجوان را از نظر عاطفی آرام می‌کند، بلکه به او می‌آموزد چگونه خود نیز انسانی مهربان و ارتباط‌پذیر باشد.
محبت، فقط در کلام نیست؛ در آغوش گرفتن، نگاهِ گرم، لحنِ آرام و حضورِ صمیمانه نیز معنا پیدا می‌کند. نوجوانی که در فضای محبت رشد می‌کند، احساس امنیتِ عمیقی دارد، بهتر می‌تواند با چالش‌های زندگی روبه‌رو شود و نشانه‌های یک نوجوان شاد را در رفتار و روان خود به نمایش می‌گذارد.

به او محبت کنید و این عشق را پنهان نکنید؛ چرا که نوجوان، همان‌قدر که به راهنمایی نیاز دارد، به مهرِ بی‌قید و شرط نیز محتاج است.

سخن پایانی:
امیدواریم این ۶ راهکار، چراغِ راهی در مسیر شیرین اما پرچالشِ تربیتِ فرزند برای شما باشد. یادمان باشد که تغییرات بزرگ، در اثر گام‌های کوچک و مداومِ ما در خانه شکل می‌گیرند.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات