#مه

مه ابری است که با زمین تماس دارد. هیچ فرق اساسی میان ابری که در بالای جو است با مه وجود ندارد. بنابراین، اگر ابری آنقدر پایین آمده باشد که نزدیک به زمین یا دریا و یا در تماس با آنها بوده، مه نامیده می شود.

در پاییز این گونه مه ها زیاد دیده می شود. زیرا هوا روز به روز زودتر از آب با زمین خنک می شود. در شب های آرام پس از تاریکی، لایه های نازکی از مه در سرزمین های پست، نزدیک زمین، شکل می گیرد. همین که زمین در شب خنک می شود، هوای مجاور خود را نییز خنک می کند. آنگاه چون این هوا با هوای گرم تر و مرطوب بالای خود تماس دارد، مه در آنجا تشکیل می شود.

به طور کلی، مه هایی که بر فراز شهرها پدید می آیند از مه روستاها ضخیم تر هستند. زیرا هوای شهر پر از غبار و دوده است که این ها با ذرات آب موجود در هوا، به هم می آمیزند و لایه ی ضخیم تری را تشکیل می دهند.

دلیل آنکه چرا غالبا مه به نظر ما غلیظ‌تر از ابر می آید این است که قطره های آب در مه بسیار کوچک تر هستند. قطره های ریزتر بیشتر می توانند نور را جذب کنند تا قطره های درشت تری که در ابرها وجود دارند. از این رو مه از ابر انبوه تر و غلیظ‌تر به نظر ما جلوه می کند.