#الف
🔺اتحادیهقدرت!
▫️تحریریه جامعهنو: همچون پاسبانی که باتوم خود رادائمابه کسی نشان دهد، تندروهای حکومت امکان محاکمه دولتروحانی رابه رخ میکشند، درهمین حال احمدینژاد که دردوسال آخرصدارتش حکومت راروی انگشت خودنشانده بود ومیچرخاند، شبها به حکومت میتازد وروزها درمجمع تشخیصحکومت به ریشش میخندد. اینها راچگونه توضیح دهیم؟
رقابتورفاقت درونی مجموعهای که تحت نام حاکمیت جمهوریاسلامی میشناسیم همواره ناظران راگیج کرده است : روحانی عامل حکومت بود یایک رقیب آن؟ هاشمی رفسنجانی جزئی ازحکومت بود یااپوزیسیون؟ خطیب وعلوی چقدرمتفاوتند؟ اختلاف احمدینژاد وحکومت پشتیبانش چه بود؟چرااجزایی ازداخل حکومت تلاش کردند برجام را ازکارایی بیندازند؟... این نوع پرسشها دائما دربرابر ماقرارمیگیرند یابه ذهنمان میایند: جمهوری اسلامی ساختاردوآلیته سیاسی ودوجناحی دارد یا یک اتحادیه"قدرت ومنافع"مسلط بر کشور است؟
این پرسشها رامیتوان تاسال ۵۸پیش برد: تادوران اخراج نهضتآزادی ازدستگاه حکومت، تادعوای بنیصدر- رجایی، تا کشمکش موسوی - خامنهای، و بیا تادهه هفتادو پول حکومت به طبرزدی که هاشمی رئیسجمهور را ازحلقه بیرون بداند و براند،... وحتی داستان دولت اصلاحات ، دولت معجزه هزاره، واین آخری دولت روحانی، که هیچکدام بدون چالش و درگیری باحکومت وپرونده های باز پرازخصومت ، ۲۴سال اززندگی کشور را له شده وبیثمر به تاریخ نسپردند.
پرسشی اندیشهسوز است که منشاء این درگیری مداوم چیست وآیاماهیت این رقابت وجود دوگرایش مختلف درانتخاب مسیر توسعه اقتصادی، اجتماعی وسیاسی است یاتضادطبقاتی یا...؟ در بسیاری مواردنمیتوان وجود اختلاف دیدگاه وخط مشی را به عنوان دلیل پذیرفت: درسطح کلان، نه هاشمی دهه۹۰ هاشمی دهه ۶۰ بود، نه روحانی دوران برجام آن چهره امنیتی دهه پیشین بود، نه احمدی نژاد امروزآن استاندار دهه هفتاداست، ونه حتی دیگران رامیتوان همان سخنوران آزادیخواه سال ۵۸ دانست. ابتنای هویت سیاسی اینگونه اشخاص بر یک خطمشی وبرنامه اندیشیده وچارچوبدارنیست، بیشتربه نظر میرسد شخصیت ژلهای ومقتضای روز وموقعیت حال تعیین کننده تغییرات اعتقادی ورفتاری وهویت سیاسی وبرنامههای اشخاص بوده است: سیاستمدار را به پیشرانهایدئولوژیک، یابرنامه توسعه اعلام شده، و یاثبات آرمانهای ترقیخواه ویامتحجرانهاش میشناسند. فعلادر دستگاه حکومت ازاینگونه اشخاص وجودندارد. البتهبودهاند کسانی درمراتب بالای حکومت، که نه آن جایگاه هویت آنهاراتعریف کرده ونه عزل یاحذف یاحصر آنها راتغییر داده است، اماقاعده این است که هویت اجزای حکومت را"اقتضا"، "مصلحت"، "منفعت"، وعوامل دیگری تعیین میکند که همگیفرصتطلبی راتعریف میکنند!
درست است که عمل همه حکومتها راهمین عوامل پیشگفته تعیین وجهتدهی میکنند، امادر حکومتهای مبتنی بر خرد عرفی یک"میثاق" هم وجود داردکه به همه اقتضاها و مصلحتها انتظام سیستمی میبخشد ومنافع ومصلحت افرادرا دربرابر یک منفعت بزرگتر وعمومیتر کنترل ومتعادل میسازد.مثلا دردموکراسیهای اروپایی، آمریت وتعیین کنندگی قوانین اساسی ومقررات مادر، همان میثاقی است که منفعتطلبی اشخاص ورفتارهای متعاقب آن را قاعدهمند وکنترل میکند. نظم سیاسی، انتظام حقوقی وساختارچند حزبی ازدل همین وضعیت درمیآید: یک پیکره بزرگ از توافق(قانون اساسی)، که اجزای متفاوتی(گرایشات حزبی) بر آن رستهاند. ماننددرختی باریشه و تنه مشترک که شاخههای آن متفاوتند. مرزتحرک ومیزان تغییرخواهی وحرف وهدف هر گرایش در این سیستم مشخص است.
این توصیف میتواند مارا به پاسخ پرسشهایمان نزدیک کند. اختلافات درون حکومتی ما حاصل اعتقاد به یک میثاق کلی واختلاف بر سرجزئیات نیست؛ حاصل رهابودن از باور به حتی یک اصل است ، چه برسد به آن ۱۸۷ اصل! پیشرانه حکومتگران(و پس از آنان حکومت شوندگان)حداکثرسازی منفعت و پیش بردن مصلحت خویشتن است. این البته عبارت خیلی شیکی است برای توصیف یک جنگل ، یاسازمانی مافیایی ، والبته وجوه مافیایی آشکاری در اطراف مابه چشم میاید: فسادسازمان یافته وگسترده ، سازوکارهای تقسیم منافع، روابط فامیلی و تقسیم محاسبه شده موقعیتهای شغلی، تجارتهای مسمومومجوزهای انحصاری ورانتی،...و یک دستگاه برای تنبیه هرکسی که اعتراضش رابه این سازوکارآشکار کند.
حالامیرسیم به پرسش ابتدای مطلب: بین اجزای حکومتی که کارگزارانش دائما درحال تدارک حذف یکدیگرند چه رابطهای وجود دارد؟ چرارفاقت و "هماسراری"شرکایی که مسیر، اعمال ، و منافعشان مشترک است همواره توام باپروسه حذف ازطریق پرونده سازی ومرگ است؟ احمدی نژاد کدام اسرار رامخفی کرده که چیزی فراترازحقالسکوت طلب میکند؟...
تنهایک پاسخ وجوددارد: فقط تطورماهوی وروابط مافیایی میتوانست شمایل جمهوری ۵۷راچنین تغییردهد: دگرگونگی جوکیان زاهد به کمیساران قدرت!
🆔 @jameeno
🔺اتحادیهقدرت!
▫️تحریریه جامعهنو: همچون پاسبانی که باتوم خود رادائمابه کسی نشان دهد، تندروهای حکومت امکان محاکمه دولتروحانی رابه رخ میکشند، درهمین حال احمدینژاد که دردوسال آخرصدارتش حکومت راروی انگشت خودنشانده بود ومیچرخاند، شبها به حکومت میتازد وروزها درمجمع تشخیصحکومت به ریشش میخندد. اینها راچگونه توضیح دهیم؟
رقابتورفاقت درونی مجموعهای که تحت نام حاکمیت جمهوریاسلامی میشناسیم همواره ناظران راگیج کرده است : روحانی عامل حکومت بود یایک رقیب آن؟ هاشمی رفسنجانی جزئی ازحکومت بود یااپوزیسیون؟ خطیب وعلوی چقدرمتفاوتند؟ اختلاف احمدینژاد وحکومت پشتیبانش چه بود؟چرااجزایی ازداخل حکومت تلاش کردند برجام را ازکارایی بیندازند؟... این نوع پرسشها دائما دربرابر ماقرارمیگیرند یابه ذهنمان میایند: جمهوری اسلامی ساختاردوآلیته سیاسی ودوجناحی دارد یا یک اتحادیه"قدرت ومنافع"مسلط بر کشور است؟
این پرسشها رامیتوان تاسال ۵۸پیش برد: تادوران اخراج نهضتآزادی ازدستگاه حکومت، تادعوای بنیصدر- رجایی، تا کشمکش موسوی - خامنهای، و بیا تادهه هفتادو پول حکومت به طبرزدی که هاشمی رئیسجمهور را ازحلقه بیرون بداند و براند،... وحتی داستان دولت اصلاحات ، دولت معجزه هزاره، واین آخری دولت روحانی، که هیچکدام بدون چالش و درگیری باحکومت وپرونده های باز پرازخصومت ، ۲۴سال اززندگی کشور را له شده وبیثمر به تاریخ نسپردند.
پرسشی اندیشهسوز است که منشاء این درگیری مداوم چیست وآیاماهیت این رقابت وجود دوگرایش مختلف درانتخاب مسیر توسعه اقتصادی، اجتماعی وسیاسی است یاتضادطبقاتی یا...؟ در بسیاری مواردنمیتوان وجود اختلاف دیدگاه وخط مشی را به عنوان دلیل پذیرفت: درسطح کلان، نه هاشمی دهه۹۰ هاشمی دهه ۶۰ بود، نه روحانی دوران برجام آن چهره امنیتی دهه پیشین بود، نه احمدی نژاد امروزآن استاندار دهه هفتاداست، ونه حتی دیگران رامیتوان همان سخنوران آزادیخواه سال ۵۸ دانست. ابتنای هویت سیاسی اینگونه اشخاص بر یک خطمشی وبرنامه اندیشیده وچارچوبدارنیست، بیشتربه نظر میرسد شخصیت ژلهای ومقتضای روز وموقعیت حال تعیین کننده تغییرات اعتقادی ورفتاری وهویت سیاسی وبرنامههای اشخاص بوده است: سیاستمدار را به پیشرانهایدئولوژیک، یابرنامه توسعه اعلام شده، و یاثبات آرمانهای ترقیخواه ویامتحجرانهاش میشناسند. فعلادر دستگاه حکومت ازاینگونه اشخاص وجودندارد. البتهبودهاند کسانی درمراتب بالای حکومت، که نه آن جایگاه هویت آنهاراتعریف کرده ونه عزل یاحذف یاحصر آنها راتغییر داده است، اماقاعده این است که هویت اجزای حکومت را"اقتضا"، "مصلحت"، "منفعت"، وعوامل دیگری تعیین میکند که همگیفرصتطلبی راتعریف میکنند!
درست است که عمل همه حکومتها راهمین عوامل پیشگفته تعیین وجهتدهی میکنند، امادر حکومتهای مبتنی بر خرد عرفی یک"میثاق" هم وجود داردکه به همه اقتضاها و مصلحتها انتظام سیستمی میبخشد ومنافع ومصلحت افرادرا دربرابر یک منفعت بزرگتر وعمومیتر کنترل ومتعادل میسازد.مثلا دردموکراسیهای اروپایی، آمریت وتعیین کنندگی قوانین اساسی ومقررات مادر، همان میثاقی است که منفعتطلبی اشخاص ورفتارهای متعاقب آن را قاعدهمند وکنترل میکند. نظم سیاسی، انتظام حقوقی وساختارچند حزبی ازدل همین وضعیت درمیآید: یک پیکره بزرگ از توافق(قانون اساسی)، که اجزای متفاوتی(گرایشات حزبی) بر آن رستهاند. ماننددرختی باریشه و تنه مشترک که شاخههای آن متفاوتند. مرزتحرک ومیزان تغییرخواهی وحرف وهدف هر گرایش در این سیستم مشخص است.
این توصیف میتواند مارا به پاسخ پرسشهایمان نزدیک کند. اختلافات درون حکومتی ما حاصل اعتقاد به یک میثاق کلی واختلاف بر سرجزئیات نیست؛ حاصل رهابودن از باور به حتی یک اصل است ، چه برسد به آن ۱۸۷ اصل! پیشرانه حکومتگران(و پس از آنان حکومت شوندگان)حداکثرسازی منفعت و پیش بردن مصلحت خویشتن است. این البته عبارت خیلی شیکی است برای توصیف یک جنگل ، یاسازمانی مافیایی ، والبته وجوه مافیایی آشکاری در اطراف مابه چشم میاید: فسادسازمان یافته وگسترده ، سازوکارهای تقسیم منافع، روابط فامیلی و تقسیم محاسبه شده موقعیتهای شغلی، تجارتهای مسمومومجوزهای انحصاری ورانتی،...و یک دستگاه برای تنبیه هرکسی که اعتراضش رابه این سازوکارآشکار کند.
حالامیرسیم به پرسش ابتدای مطلب: بین اجزای حکومتی که کارگزارانش دائما درحال تدارک حذف یکدیگرند چه رابطهای وجود دارد؟ چرارفاقت و "هماسراری"شرکایی که مسیر، اعمال ، و منافعشان مشترک است همواره توام باپروسه حذف ازطریق پرونده سازی ومرگ است؟ احمدی نژاد کدام اسرار رامخفی کرده که چیزی فراترازحقالسکوت طلب میکند؟...
تنهایک پاسخ وجوددارد: فقط تطورماهوی وروابط مافیایی میتوانست شمایل جمهوری ۵۷راچنین تغییردهد: دگرگونگی جوکیان زاهد به کمیساران قدرت!
🆔 @jameeno
👍1
🔸مستند بیبیجان ساختهی نرگس جودکی و ایمان پاکنهاد در بخش فیلمهای کوتاه مسابقه ملی پانزدهمین جشنواره سینما حقیقت اکران میشود.
این مستند روایت مصائب خانوادهای مهاجر در ایران است. شخصیت بیبیجان یکی از اعضای این خانواده است که پس از ده سال داستان تلخ زندگیاش بازگو میشود. او زمانی که دخترکی 13 ساله بود با جبر خانواده تن به ازدواج داد و یک روز پس از عروسی دچار حادثه شد.
«بیبیجان» همچنین تلاش زنانی را بهتصویر میکشد که در طول سالها نگذاشتهاند رنجی که بر بیبیجان رفت فراموش شود.
ساخت این مستند پس از حدود یک سال تحقیق آغاز شد و تا دو سال بعد ادامه یافت. ایمان پاکنهاد و نرگس جودکی، تهیهکننده و کارگردانان این مستند هر دو از روزنامهنگاران اجتماعی هستند.
سایر عوامل این مستند عبارتند از: رضا تیموری و عباس کوثری (فیلمبردار)، پویان شعلهور (تدوینگر)، بامداد افشار (آهنگساز)، میثم حسنلو (صدابردار) و امین شول سیرجانی (مدیر تولید).
پانزدهمین دوره جشنواره سینما حقیقت هجدهم آذر آغاز میشود و تا 25 آذر ادامه دارد.
🆔 @jameeno
این مستند روایت مصائب خانوادهای مهاجر در ایران است. شخصیت بیبیجان یکی از اعضای این خانواده است که پس از ده سال داستان تلخ زندگیاش بازگو میشود. او زمانی که دخترکی 13 ساله بود با جبر خانواده تن به ازدواج داد و یک روز پس از عروسی دچار حادثه شد.
«بیبیجان» همچنین تلاش زنانی را بهتصویر میکشد که در طول سالها نگذاشتهاند رنجی که بر بیبیجان رفت فراموش شود.
ساخت این مستند پس از حدود یک سال تحقیق آغاز شد و تا دو سال بعد ادامه یافت. ایمان پاکنهاد و نرگس جودکی، تهیهکننده و کارگردانان این مستند هر دو از روزنامهنگاران اجتماعی هستند.
سایر عوامل این مستند عبارتند از: رضا تیموری و عباس کوثری (فیلمبردار)، پویان شعلهور (تدوینگر)، بامداد افشار (آهنگساز)، میثم حسنلو (صدابردار) و امین شول سیرجانی (مدیر تولید).
پانزدهمین دوره جشنواره سینما حقیقت هجدهم آذر آغاز میشود و تا 25 آذر ادامه دارد.
🆔 @jameeno
#الف
🔸چه باید کرد؟
▫️شورای سردبیری: دو پرسش مهم در ذهن بسیاری از ما و برخی همراهانِ پرسشگرمان هست: عاقبت این اوضاع چیست و چگونه نمایان خواهد شد و نتیجهاش چه میشود و، باید چه کنیم تا پاسخِ این پرسشها به خیر باشد!
راستش اینها پرسشهایی بنیادین با پاسخهای مشروحاند که بخش اعظم مطالب «جامعه نو» در سالهای اخیر صرف یافتن پاسخ آنها شده است. بااینحال تلاش میکنیم دوباره مختصرترین پاسخِ ممکن را عرضه کنیم.
حکومتِ کنونی بر مبنای یک هیجان ملی و در حالتی انقلابی شکل گرفته است و هرچند تلاش کرده در زمان تولد از الگویهای دموکراتیکِ خود تبعیت کند و میثاقی ملی (قانون اساسی) پدید آورد تا چرخِ کشور بر سازوکار آن بگردد، اما نه بر این پیمان مانده است و نه اگر به فرض محال میماند، میتوانست جلوی رشدِ هستۀ تلخی را که در آن جاسازی شده بود بگیرد. نمیتوانست جلوی رشد ماهیتِ فرقهای و استبدادخیز و ناهمخوانِ آن را با جهان امروز بگیرد. بههرحال و پس از حدود ۴۴ سال ما اکنون اینجاییم: حکومتی تمامیتخواه، مبتنی بر زور، سرشار از خطا و سرکش در پاسخگویی.
اما میتوانستیم آن را با داشتن همین صفات توجیه کنیم و حتی پذیرا باشیم! مگر تاریخِ ایران سرشار از شاهانِ مستبد و سرکش در پاسخگویی نبوده است؟
میتوانستیم به یک شرط؛ به این شرط که توسعهگرا میبود، فساد از سر و پایش نمیریخت و منافع ملی را پاس میداشت. هیچکدام از اینها نبود و نیست و دلیلش کارنامۀ پیشِ روست. اقتصادی فروپاشیده با نرخ رشد منفی، مبتلا به نازایی و انواع بیماریهای اقتصادی، جدا افتاده از جهان، جامعهای افتاده به شیبِ تندِ سلطۀ فقر و، رویاروی چشماندازی مخوف! بحثِ بسیاری این است که ونزوئلایی میشویم یا نه!
به همین خاطراست که درجبینِ حکومت، نورِعافیت دیده نمیشود ویک چیزهایی بایدتغییر کند. این همان «چه میشود» است که گفتیم: بینِ ناظران اختلافی دربارۀ اینکه این وضع دوام ندارد نیست اما دربارۀ اینکه «چگونه» رخ میدهد و«چه باید کرد» اختلاف است.
🆔 @jameeno
🔻ادامۀ یادداشت را اینجا بخوانید
🔸چه باید کرد؟
▫️شورای سردبیری: دو پرسش مهم در ذهن بسیاری از ما و برخی همراهانِ پرسشگرمان هست: عاقبت این اوضاع چیست و چگونه نمایان خواهد شد و نتیجهاش چه میشود و، باید چه کنیم تا پاسخِ این پرسشها به خیر باشد!
راستش اینها پرسشهایی بنیادین با پاسخهای مشروحاند که بخش اعظم مطالب «جامعه نو» در سالهای اخیر صرف یافتن پاسخ آنها شده است. بااینحال تلاش میکنیم دوباره مختصرترین پاسخِ ممکن را عرضه کنیم.
حکومتِ کنونی بر مبنای یک هیجان ملی و در حالتی انقلابی شکل گرفته است و هرچند تلاش کرده در زمان تولد از الگویهای دموکراتیکِ خود تبعیت کند و میثاقی ملی (قانون اساسی) پدید آورد تا چرخِ کشور بر سازوکار آن بگردد، اما نه بر این پیمان مانده است و نه اگر به فرض محال میماند، میتوانست جلوی رشدِ هستۀ تلخی را که در آن جاسازی شده بود بگیرد. نمیتوانست جلوی رشد ماهیتِ فرقهای و استبدادخیز و ناهمخوانِ آن را با جهان امروز بگیرد. بههرحال و پس از حدود ۴۴ سال ما اکنون اینجاییم: حکومتی تمامیتخواه، مبتنی بر زور، سرشار از خطا و سرکش در پاسخگویی.
اما میتوانستیم آن را با داشتن همین صفات توجیه کنیم و حتی پذیرا باشیم! مگر تاریخِ ایران سرشار از شاهانِ مستبد و سرکش در پاسخگویی نبوده است؟
میتوانستیم به یک شرط؛ به این شرط که توسعهگرا میبود، فساد از سر و پایش نمیریخت و منافع ملی را پاس میداشت. هیچکدام از اینها نبود و نیست و دلیلش کارنامۀ پیشِ روست. اقتصادی فروپاشیده با نرخ رشد منفی، مبتلا به نازایی و انواع بیماریهای اقتصادی، جدا افتاده از جهان، جامعهای افتاده به شیبِ تندِ سلطۀ فقر و، رویاروی چشماندازی مخوف! بحثِ بسیاری این است که ونزوئلایی میشویم یا نه!
به همین خاطراست که درجبینِ حکومت، نورِعافیت دیده نمیشود ویک چیزهایی بایدتغییر کند. این همان «چه میشود» است که گفتیم: بینِ ناظران اختلافی دربارۀ اینکه این وضع دوام ندارد نیست اما دربارۀ اینکه «چگونه» رخ میدهد و«چه باید کرد» اختلاف است.
🆔 @jameeno
🔻ادامۀ یادداشت را اینجا بخوانید
Telegraph
چه باید کرد؟
شورای سردبیری: دو پرسش مهم در ذهن بسیاری از ما و برخی همراهانِ پرسشگرمان هست: عاقبت این اوضاع چیست و چگونه نمایان خواهد شد و نتیجهاش چه میشود و، باید چه کنیم تا پاسخِ این پرسشها به خیر باشد! راستش اینها پرسشهایی بنیادین با پاسخهای مشروحاند که بخش اعظم…
#الف
🔸 کامپیوتر و پتک!
▫️ شورای سردبیری: امروز برای ما روز بزرگی است. میخواهیم حرف دستگاه امنیتی کشور را صادقانه و باورپذیر اعلام کنیم. میخواهیم بگوییم آری، داستان آن است که شما روایت میکنید و جز حقیقت نمیگویید.
حالا چرا روز بزرگ؟ چون دقیقاً چهلوچهار سال است جز نادانی، کمهوشی، بیکفایتی، بیعرضگی و بلاهت و در نتیجۀ همۀ آنها، جز شکست، دروغِ سرشار از وقاحت، معاملاتِ مشکوک با دستگاههای رقیب، قمپز و خیطشدگی و، سیاستِ مشت آهنین در داخل، چیزی از سیستم امنیتیِ حکومت ندیدهایم. البته نمیخواهیم امروز که روز بزرگی است پروندۀ سیستم امنیتی را باز کنیم لذا اجازه بدهید برویم سراغ این مناسبت!
https://yun.ir/icw043
🆔@jameeno
🔸 کامپیوتر و پتک!
▫️ شورای سردبیری: امروز برای ما روز بزرگی است. میخواهیم حرف دستگاه امنیتی کشور را صادقانه و باورپذیر اعلام کنیم. میخواهیم بگوییم آری، داستان آن است که شما روایت میکنید و جز حقیقت نمیگویید.
حالا چرا روز بزرگ؟ چون دقیقاً چهلوچهار سال است جز نادانی، کمهوشی، بیکفایتی، بیعرضگی و بلاهت و در نتیجۀ همۀ آنها، جز شکست، دروغِ سرشار از وقاحت، معاملاتِ مشکوک با دستگاههای رقیب، قمپز و خیطشدگی و، سیاستِ مشت آهنین در داخل، چیزی از سیستم امنیتیِ حکومت ندیدهایم. البته نمیخواهیم امروز که روز بزرگی است پروندۀ سیستم امنیتی را باز کنیم لذا اجازه بدهید برویم سراغ این مناسبت!
https://yun.ir/icw043
🆔@jameeno
Telegraph
کامپیوتر و پتک!
شورای سردبیری: امروز برای ما روز بزرگی است. میخواهیم حرف دستگاه امنیتی کشور را صادقانه و باورپذیر اعلام کنیم. میخواهیم بگوییم آری، داستان آن است که شما روایت میکنید و جز حقیقت نمیگویید. حالا چرا روز بزرگ؟ چون دقیقاً چهلوچهار سال است جز نادانی، کمهوشی،…
#ارسالی_همراهان_جامعه_نو
🔺پویش مهربانی،برای عبور از سرمای زمستان
▫️تهیه ی لباس گرم و پتو برای کودکان و سالمندان مهجور و نحیفِ محروم ترین نقطه ی استان خوزستان
▫️لباس گرم(کاپشن،شلوار،کفش)نو و دست دوم،پتو برای سالمندان از پا افتاده که تعداد ۱۷۶ نفر شناسایی شده است.
▫️لباس گرم برای کودکان ۱۷۰ تومان
▫️پتو برای سالمندان ۲۵۰ تومان
▫️شماره کارت به نام موسسه پایکار آدلان تاراز جهت واریز کمک های نقدی:
۶۰۳۷۷۰۷۰۰۰۳۷۴۶۴۹
▫️شماره شبا: Ir۹۷۰۱۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۹۹۹۵۱۸۳۸۹
▫️آدرس جهت ارسال کمک های غیر نقدی: خوزستان، اندیکا، قلعه خواجه، جنب اداره آموزش و پرورش
▫️شماره تماس جهت هماهنگی و کسب اطلاعات بیشتر: ۰۹۹۳۹۴۳۳۹۵۰
🆔 @jameeno
🔺پویش مهربانی،برای عبور از سرمای زمستان
▫️تهیه ی لباس گرم و پتو برای کودکان و سالمندان مهجور و نحیفِ محروم ترین نقطه ی استان خوزستان
▫️لباس گرم(کاپشن،شلوار،کفش)نو و دست دوم،پتو برای سالمندان از پا افتاده که تعداد ۱۷۶ نفر شناسایی شده است.
▫️لباس گرم برای کودکان ۱۷۰ تومان
▫️پتو برای سالمندان ۲۵۰ تومان
▫️شماره کارت به نام موسسه پایکار آدلان تاراز جهت واریز کمک های نقدی:
۶۰۳۷۷۰۷۰۰۰۳۷۴۶۴۹
▫️شماره شبا: Ir۹۷۰۱۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۹۹۹۵۱۸۳۸۹
▫️آدرس جهت ارسال کمک های غیر نقدی: خوزستان، اندیکا، قلعه خواجه، جنب اداره آموزش و پرورش
▫️شماره تماس جهت هماهنگی و کسب اطلاعات بیشتر: ۰۹۹۳۹۴۳۳۹۵۰
🆔 @jameeno
#الف
🔸در پوست پلنگ، در محاصره!
▫️شورای سردبیری: دو سال پیش، پسازآنکه یک خبرگزاری هندی سفر محرمانۀ مشاور ارشد عمران خان،نخستوزیر پاکستان به اسرائیل و مذاکرات چندروزهاش با رئیس موساد را افشا کرد، معلوم شد ارتباطات پنهانیِ آنها بیش از آن است که در زمان ژنرال مشرف افشا شده بود. در آن روزها، در ایران جز یک رسانه، کسی به این سفر اعتنا نکرد و استراتژیستهایی که حواسشان به لنگبندهای یمن بود (که چقدر به مارب نزدیک شدهاند) اصلاً متوجه این سفر نشدند. در آن سالها کسی توجه نمیکرد اسرائیل نهتنها با آذربایجان و ترکمنستان و همۀ اعراب، بلکه با پاکستان هم رابطۀ محرمانه برقرار کرده و در حال تعمیقِ ارتباطات نظامی ـ امنیتی و، اقتصادی و سیاسی است. اگر رک بگوییم، حکومتِ بیکفایت و خیالبافِ ایران که سالها در سودای محاصره و ضربه زدن به اسرائیل بود، توجه نکرد کمکم توسط ارتباطاتِ امنیتی ـ نظامیِ اسرائیل محاصره میشود. امروز هم خود را به ندیدن میزند.
داستانی قدیمی است که «جامعه نو» بارها در توضیح استراتژیِ دفاعیِ #خارپشت، برای خوانندگان تعریف کرد. ایران الگوبرداریِ ناشیانهای از استراتژیِ دفاعیِ اسرائیل موسوم به دفاع پیرامونی (peripheral) میکرد و حالا دوباره خودش با کاربردِ همان استراتژی به دام افتاده و برای مقاصدی نامعلوم محاصره شده است.
استراتژی اولیۀ اسرائیل در دوران بنگوریون این بود که اعرابِ محاط بر خود را توسط متحدانی غیرعرب (ایران، کردها، ترکیه و اتیوپی) محاصره کند تا توانِ مقاومتش بیشتر شود. پس از انقلابِ ایران، حکومت کوشید (ابتدا غریزی و اکنون آگاهانه) اسرائیل را با همین روش محاصره و نابود کند که داستان هزینههایش را در لبنان و سوریه و غزه همه میدانند. دستاوردی هم نداشته و علتش شرطبندیِ اشتباه روی یابوها (بهجای اسبها) بوده است. حاکم سوریه از ایران فقط سواری میگیرد و با اسرائیل، اشغالگرِ زمینهایش کاری ندارد. حزبالله لبنان نیز ایران را میدوشد و نهایتِ آمالش حفظ مرزهای لبنان در برابر تجاوز صهیونیستهاست. مسئلۀ نهاییِ تندروترین فلسطینیها در غزه و ساحلِ غربی هم، اجرای درستِ فرمولِ صلح در برابر زمین است که ربطی به شعارهای ایران دربارۀ اسرائیل ندارد. داستانِ یک بستر و چند رؤیاست؛ هیچ کشوری (حتی عراقِ بهاصطلاح حیاطخلوت هم) با استراتژی و شعارهای ایران همسویی ندارد.
در این روزها، استراتژیستهای محورمقاومتی با یک حقیقت تلخ مواجهاند؛ دچار وضعیتیاند که میخواستند اسرائیل را دچار آن کنند: رژیم صهیونیستی یکسره مشغول بوده که با هر کس همسایۀ ایران است ببندد و ایران را محاصره کند؛ اکنون این پیوندهای ماهیتاً امنیتی علنی شدهاند. نشانههای عینیِ آن ناپیداست مگر از روی قرائن و یا رخدادهایی که علناً نمایشیاند. یکی از آن نشانههای آشکار، حضور نخستوزیر اسرائیل در جنوب خلیجفارس است و یکی از قرینهها، آنچه در تازهترین جلسۀ شورای حکومتهای عرب اعلام شد که حمله به یکی از آنها حمله به سایر اعضاست؛ هر دو مورد در همین هفته! با توجه به اینکه مضمونِ «حمله به یکی حمله به همه است!» محورِ سازمان ناتوست، ناتوی عربی (که سالها پیش به حکومتهای عربِ ناتوان و بیعرضه توصیه شده بود) با مدیریت اسرائیل شکل میگیرد. قبلاً گفته بودیم که اسرائیل خواهانِ جنگ با ایران است اما جنگ باید به سمتِ رویارویی با مجموعۀ اعراب سوق داده شود و اسرائیل فقط فتیله را روشن کند.
نه حکومت، نه واضعانِ فرقهگرای استراتژی امنیت ملی و نه ناظران پرمدعای پرحرف و کمجربزه، دربارۀ موقعیت کنونی حرف نمیزنند؛ اما بهزودی غدۀ این استراتژی سر باز میکند. حتی اگر به روش لیبی سانتریفوژها را بارِ هواپیما کنند، ماجرا تمام نمیشود. فارغ از آدمهای این حکومت، تقاضای نهفته، برگرداندنِ ایران به موقعیت منطقهایِ نیمۀ اولِ دهۀ هفتادِ قرنِ پیش است و حکومتِ کنونی عقلِ ردِ این تقاضای بازگشت را نداشته است. بخشی از داستانِ جاریِ اتمی را باید با همین مسئله توضیح داد؛ پنداشته میشود که تنها ضامنِ خروجِ کشور از زیرِ بارِ آوارِ سنگینِ سیاستهای منطقهایِ پیشین و گریز از این آچمزِ خودساخته، توسعۀ ظرفیتهای اتمی است و از سوی دیگر، امریکا و اسرائیل تنها دستِ نامطمئن برای حفظِ بیخطرِ دستاوردهای هستهایِ ایران را، دستِ حکومتِ موجود میدانند؛ لذا بیفرجامی و ناایمنی، ذاتِ جداییناپذیرِ موقعیتِ کنونی است؛ یعنی با موفقیت یا شکستِ مذاکرۀ وین به پایانِ داستان نمیرسیم.
نمیخواهیم کسی را بترسانیم اما اگر این ماجرا با چیزی شبیه سناریوی خلع اتمی لیبی تمام شد و فرصتِ تنفسی به دست آمد، تنها یک راه برای آیندۀ ایمنتر داریم؛ خروج از آچمزی که استراتژی امنیت ملی ساخته است. شاهکلیدِ آن، تغییر سیاستِ منطقهای و بیرون آمدن از پوست پلنگ است. آنرا قبلاً شرح دادهایم.
🆔 @jameeno
🔸در پوست پلنگ، در محاصره!
▫️شورای سردبیری: دو سال پیش، پسازآنکه یک خبرگزاری هندی سفر محرمانۀ مشاور ارشد عمران خان،نخستوزیر پاکستان به اسرائیل و مذاکرات چندروزهاش با رئیس موساد را افشا کرد، معلوم شد ارتباطات پنهانیِ آنها بیش از آن است که در زمان ژنرال مشرف افشا شده بود. در آن روزها، در ایران جز یک رسانه، کسی به این سفر اعتنا نکرد و استراتژیستهایی که حواسشان به لنگبندهای یمن بود (که چقدر به مارب نزدیک شدهاند) اصلاً متوجه این سفر نشدند. در آن سالها کسی توجه نمیکرد اسرائیل نهتنها با آذربایجان و ترکمنستان و همۀ اعراب، بلکه با پاکستان هم رابطۀ محرمانه برقرار کرده و در حال تعمیقِ ارتباطات نظامی ـ امنیتی و، اقتصادی و سیاسی است. اگر رک بگوییم، حکومتِ بیکفایت و خیالبافِ ایران که سالها در سودای محاصره و ضربه زدن به اسرائیل بود، توجه نکرد کمکم توسط ارتباطاتِ امنیتی ـ نظامیِ اسرائیل محاصره میشود. امروز هم خود را به ندیدن میزند.
داستانی قدیمی است که «جامعه نو» بارها در توضیح استراتژیِ دفاعیِ #خارپشت، برای خوانندگان تعریف کرد. ایران الگوبرداریِ ناشیانهای از استراتژیِ دفاعیِ اسرائیل موسوم به دفاع پیرامونی (peripheral) میکرد و حالا دوباره خودش با کاربردِ همان استراتژی به دام افتاده و برای مقاصدی نامعلوم محاصره شده است.
استراتژی اولیۀ اسرائیل در دوران بنگوریون این بود که اعرابِ محاط بر خود را توسط متحدانی غیرعرب (ایران، کردها، ترکیه و اتیوپی) محاصره کند تا توانِ مقاومتش بیشتر شود. پس از انقلابِ ایران، حکومت کوشید (ابتدا غریزی و اکنون آگاهانه) اسرائیل را با همین روش محاصره و نابود کند که داستان هزینههایش را در لبنان و سوریه و غزه همه میدانند. دستاوردی هم نداشته و علتش شرطبندیِ اشتباه روی یابوها (بهجای اسبها) بوده است. حاکم سوریه از ایران فقط سواری میگیرد و با اسرائیل، اشغالگرِ زمینهایش کاری ندارد. حزبالله لبنان نیز ایران را میدوشد و نهایتِ آمالش حفظ مرزهای لبنان در برابر تجاوز صهیونیستهاست. مسئلۀ نهاییِ تندروترین فلسطینیها در غزه و ساحلِ غربی هم، اجرای درستِ فرمولِ صلح در برابر زمین است که ربطی به شعارهای ایران دربارۀ اسرائیل ندارد. داستانِ یک بستر و چند رؤیاست؛ هیچ کشوری (حتی عراقِ بهاصطلاح حیاطخلوت هم) با استراتژی و شعارهای ایران همسویی ندارد.
در این روزها، استراتژیستهای محورمقاومتی با یک حقیقت تلخ مواجهاند؛ دچار وضعیتیاند که میخواستند اسرائیل را دچار آن کنند: رژیم صهیونیستی یکسره مشغول بوده که با هر کس همسایۀ ایران است ببندد و ایران را محاصره کند؛ اکنون این پیوندهای ماهیتاً امنیتی علنی شدهاند. نشانههای عینیِ آن ناپیداست مگر از روی قرائن و یا رخدادهایی که علناً نمایشیاند. یکی از آن نشانههای آشکار، حضور نخستوزیر اسرائیل در جنوب خلیجفارس است و یکی از قرینهها، آنچه در تازهترین جلسۀ شورای حکومتهای عرب اعلام شد که حمله به یکی از آنها حمله به سایر اعضاست؛ هر دو مورد در همین هفته! با توجه به اینکه مضمونِ «حمله به یکی حمله به همه است!» محورِ سازمان ناتوست، ناتوی عربی (که سالها پیش به حکومتهای عربِ ناتوان و بیعرضه توصیه شده بود) با مدیریت اسرائیل شکل میگیرد. قبلاً گفته بودیم که اسرائیل خواهانِ جنگ با ایران است اما جنگ باید به سمتِ رویارویی با مجموعۀ اعراب سوق داده شود و اسرائیل فقط فتیله را روشن کند.
نه حکومت، نه واضعانِ فرقهگرای استراتژی امنیت ملی و نه ناظران پرمدعای پرحرف و کمجربزه، دربارۀ موقعیت کنونی حرف نمیزنند؛ اما بهزودی غدۀ این استراتژی سر باز میکند. حتی اگر به روش لیبی سانتریفوژها را بارِ هواپیما کنند، ماجرا تمام نمیشود. فارغ از آدمهای این حکومت، تقاضای نهفته، برگرداندنِ ایران به موقعیت منطقهایِ نیمۀ اولِ دهۀ هفتادِ قرنِ پیش است و حکومتِ کنونی عقلِ ردِ این تقاضای بازگشت را نداشته است. بخشی از داستانِ جاریِ اتمی را باید با همین مسئله توضیح داد؛ پنداشته میشود که تنها ضامنِ خروجِ کشور از زیرِ بارِ آوارِ سنگینِ سیاستهای منطقهایِ پیشین و گریز از این آچمزِ خودساخته، توسعۀ ظرفیتهای اتمی است و از سوی دیگر، امریکا و اسرائیل تنها دستِ نامطمئن برای حفظِ بیخطرِ دستاوردهای هستهایِ ایران را، دستِ حکومتِ موجود میدانند؛ لذا بیفرجامی و ناایمنی، ذاتِ جداییناپذیرِ موقعیتِ کنونی است؛ یعنی با موفقیت یا شکستِ مذاکرۀ وین به پایانِ داستان نمیرسیم.
نمیخواهیم کسی را بترسانیم اما اگر این ماجرا با چیزی شبیه سناریوی خلع اتمی لیبی تمام شد و فرصتِ تنفسی به دست آمد، تنها یک راه برای آیندۀ ایمنتر داریم؛ خروج از آچمزی که استراتژی امنیت ملی ساخته است. شاهکلیدِ آن، تغییر سیاستِ منطقهای و بیرون آمدن از پوست پلنگ است. آنرا قبلاً شرح دادهایم.
🆔 @jameeno
#یادآوری
🔸 علتِ دلایلِ جفنگ!
▫️بالاخره علی لاریجانی به طریقی، دلایلِ رد صلاحیتش را که شورای نگهبان به او اعلام کرده بود آشکار کرد و حالا همه در حال ارزیابیِ میزانِ منطقی بودنِ این دلایلاند؛ اما فارغ از اینکه این دلایل چقدر با واقعیت و عقلِ آدمی معارضاند، علتِ استناد به آنها هنوز برای بسیاری مبهم است. در همان روزهای پیش از انتخاباتِ ریاستجمهوری، «جامعه نو» علت استناد به این دلایلِ جفنگ را توضیح داده بود. آن علت را که بخشی از الفِ «سایهها!» بود برایتان تکرار میکنیم؛ با این توضیح که حوادثِ بعدی (استعفای صادق لاریجانی از شورای نگهبان) وجود آن علت را تأیید کرد.
نوشته بودیم : «....قطار انتخابات ریاستجمهوری به مقصد رسید. بسیاری از ما از همان اول از مقصدش آگاه بودیم اما درباره اینکه از کدام مسیر به مقصد میرسد گیج میزدیم و نقشه مهندسی را صفحه پازلی میدیدیم که برخی اجزایش مشخص یا پیدا نمیشد. حالا میتوانیم بگوییم طرح پیچیدهای بود شامل دو فاز ؛ فاز کمتر قابلتوجه، حذف کامل بقایای جناح اصلاحطلب بود و فاز دومش پاک و بیمزاحم کردن مسیر جابجایی قدرت در سالهای آینده: رفع احتمال سلطه عددی خانواده لاریجانیها در آن شورای سهنفره معروف ، در روز مبادا!
علت روشن اما ناگفتهای داشت: باید احتمال رئیسجمهور شدن علی لاریجانی به صفر میرسید مبادا روزی در کنار برادرش بهعنوان نماینده شورای نگهبان دو عضو از سه عضو شورای موقت رهبری باشند. حالا، لاریجانی حذف نشده و احترامش بهجاست، اما در «آن مورد» خنثی شده است!...»
بنابراین، آن حذف به شورای نگهبان (که ابزاری بیش نیست) و زیر پا گذاشتن عدالت انتخاباتی هیچ ربطی ندارد. علتش مصلحتِ نظام بوده است و مهم نیست دلایلِ جفنگش را کدام اشخاص بر مبنای کدام واقع یا ناواقع بههمبافتهاند!
🆔@jameeno
🔸 علتِ دلایلِ جفنگ!
▫️بالاخره علی لاریجانی به طریقی، دلایلِ رد صلاحیتش را که شورای نگهبان به او اعلام کرده بود آشکار کرد و حالا همه در حال ارزیابیِ میزانِ منطقی بودنِ این دلایلاند؛ اما فارغ از اینکه این دلایل چقدر با واقعیت و عقلِ آدمی معارضاند، علتِ استناد به آنها هنوز برای بسیاری مبهم است. در همان روزهای پیش از انتخاباتِ ریاستجمهوری، «جامعه نو» علت استناد به این دلایلِ جفنگ را توضیح داده بود. آن علت را که بخشی از الفِ «سایهها!» بود برایتان تکرار میکنیم؛ با این توضیح که حوادثِ بعدی (استعفای صادق لاریجانی از شورای نگهبان) وجود آن علت را تأیید کرد.
نوشته بودیم : «....قطار انتخابات ریاستجمهوری به مقصد رسید. بسیاری از ما از همان اول از مقصدش آگاه بودیم اما درباره اینکه از کدام مسیر به مقصد میرسد گیج میزدیم و نقشه مهندسی را صفحه پازلی میدیدیم که برخی اجزایش مشخص یا پیدا نمیشد. حالا میتوانیم بگوییم طرح پیچیدهای بود شامل دو فاز ؛ فاز کمتر قابلتوجه، حذف کامل بقایای جناح اصلاحطلب بود و فاز دومش پاک و بیمزاحم کردن مسیر جابجایی قدرت در سالهای آینده: رفع احتمال سلطه عددی خانواده لاریجانیها در آن شورای سهنفره معروف ، در روز مبادا!
علت روشن اما ناگفتهای داشت: باید احتمال رئیسجمهور شدن علی لاریجانی به صفر میرسید مبادا روزی در کنار برادرش بهعنوان نماینده شورای نگهبان دو عضو از سه عضو شورای موقت رهبری باشند. حالا، لاریجانی حذف نشده و احترامش بهجاست، اما در «آن مورد» خنثی شده است!...»
بنابراین، آن حذف به شورای نگهبان (که ابزاری بیش نیست) و زیر پا گذاشتن عدالت انتخاباتی هیچ ربطی ندارد. علتش مصلحتِ نظام بوده است و مهم نیست دلایلِ جفنگش را کدام اشخاص بر مبنای کدام واقع یا ناواقع بههمبافتهاند!
🆔@jameeno
👍1
#رصد
🔸ارزها را که برد؟
◽️ تحریریه «جامعه نو»: برای حذف ارز موسوم به ۴۲۰۰ تومانی، که دستاویزِ گرانیِ همۀ کالاهای اساسی (بهجز نان) است، بار دیگر افسانهسراییِ تبلیغاتی در دستگاه اصلیِ تبلیعاتِ حکومت شدت گرفته است. البته این بار گفته میشود ما ارزِ ارزان به بازرگانان دادیم، آنها کالا آوردند و گران فروختند، پس باید توزیعِ ارز را قطع کنیم. حتماً این هم هست ولی اصلِ داستانِ ارز ۴۲۰۰ تومانی و ول کردنِ سرِ کیسۀ خزانۀ کشور، ماجرایی کاملاً متفاوت دارد. در سالهای گذشته، کارتنخوابها و افرادِ بیهویت بهعنوانِ دریافتکنندۀ ارز ۴۲۰۰ تومانی معرفی میشدند (که علت خاصی داشت) اما حالا برنامۀ تبلیغات عوض شده است و صرفاً میگویند که بازرگانان مقصرند. تبلیعاتِ شبانهروزی و توفانیِ کنونی، ما را وامیدارد به همراهان توصیه کنیم دو مطلبِ «افسانههای ارزی!» و «موش کور» را (که یکونیم تا دو سالِ پیش منتشر کردهایم) دوباره بخوانند و جهت افزایشِ آگاهی عمومی (در صورت امکان) برای دوستان خود نیز ارسال کنند.
🆔@jameeno
🔸ارزها را که برد؟
◽️ تحریریه «جامعه نو»: برای حذف ارز موسوم به ۴۲۰۰ تومانی، که دستاویزِ گرانیِ همۀ کالاهای اساسی (بهجز نان) است، بار دیگر افسانهسراییِ تبلیغاتی در دستگاه اصلیِ تبلیعاتِ حکومت شدت گرفته است. البته این بار گفته میشود ما ارزِ ارزان به بازرگانان دادیم، آنها کالا آوردند و گران فروختند، پس باید توزیعِ ارز را قطع کنیم. حتماً این هم هست ولی اصلِ داستانِ ارز ۴۲۰۰ تومانی و ول کردنِ سرِ کیسۀ خزانۀ کشور، ماجرایی کاملاً متفاوت دارد. در سالهای گذشته، کارتنخوابها و افرادِ بیهویت بهعنوانِ دریافتکنندۀ ارز ۴۲۰۰ تومانی معرفی میشدند (که علت خاصی داشت) اما حالا برنامۀ تبلیغات عوض شده است و صرفاً میگویند که بازرگانان مقصرند. تبلیعاتِ شبانهروزی و توفانیِ کنونی، ما را وامیدارد به همراهان توصیه کنیم دو مطلبِ «افسانههای ارزی!» و «موش کور» را (که یکونیم تا دو سالِ پیش منتشر کردهایم) دوباره بخوانند و جهت افزایشِ آگاهی عمومی (در صورت امکان) برای دوستان خود نیز ارسال کنند.
🆔@jameeno
Telegram
جامعه نو
#الف
🔸افسانههای ارزی!
▫️تحریریه جامعهنو: چند روز پیش، یک شخص باسواد و موجه در انتقاد از وضع کشور به این نیز اشاره کرد که سوءاستفادهکنندگانی ارز ۴۲۰۰ تومانی گرفتهو در بازار آزاد فروختهاند. اولین بار نیست که این داستان عوام پسند بر زبان آگاهان میآید.…
🔸افسانههای ارزی!
▫️تحریریه جامعهنو: چند روز پیش، یک شخص باسواد و موجه در انتقاد از وضع کشور به این نیز اشاره کرد که سوءاستفادهکنندگانی ارز ۴۲۰۰ تومانی گرفتهو در بازار آزاد فروختهاند. اولین بار نیست که این داستان عوام پسند بر زبان آگاهان میآید.…
👍1