🔺مقابلۀ زنان روزنامه نگار برزیلی با سوءرفتار جنسی

◽️جامعه نو: به گزارش گاردین، به تازگی در برزیل پویشی با هشتگ DeixaElaTrabalhar به معنی "بگذارید زن شغلش را انجام دهد" به راه افتاده که خواستار دفاع از حقوق زنان در برابر سوءرفتارهای جنسی مختلف -از پیشنهادات ناشایست تا انواع تهدید- است. به نقل از همین منبع این گام برای نخستین بار از سوی گزارشگران ورزشی زن برداشته شد که در طول تهیۀ گزارش موارد عدیده ای از انواع آزارهای جنسی را تجربه می کردند. تاکنون شمار قابل ملاحظه ای از مردان نیز به این پویش پیوسته اند.
🆔 @jameeno

🔸بخاطر کودکانمان، پایتخت را نبینیم!

◽️فرشید یزدانی*
خشونت علیه کودکان یکی از بزرگترین معضلات عرصه کودکی کشورمان به شمار می‌رود. خشونتی که جنبه‌های مختلف دارد، از خشونت‌های جسمی و روانی گرفته تا خشونت‌های جنسی. نمودهای آن را می‌توان در آمار کودک‌آزاری در خانواده‌ها و مدارس، کار کودکان و ازدواج کودکان دید. درحالی‌که قریب به یک چهارم ازدواج‌های کشورمان، ازدواج‌های کودکانه است و در‌حالی‌که مطابق آمار ثبت‌احوال فقط در سال 94 قریب به 13 هزار کودک به‌واسطه طلاق‌، بیوه شده‌اند، متأسفانه صدا‌و‌سیما نیز مروج این‌گونه خشونت‌ورزی شده است. حداقل انتظار از مسئولان محترم این نهاد این است که اگر مرهمی بر زخم‌های جامعه نیستند، نمک‌پاش بر این زخم‌ها نیز نباشند.
در سریال پربیننده‌ای چون پایتخت، دو کودک در معرض معامله هستند برای ازدواج. این رویکرد یعنی ترویج برده‌داری جنسی و خشونت جنسی علیه کودکان، در لفافه‌ای از تکنیک‌های سمعی و بصری و البته موعظه‌های شبه‌اخلاقی. موعظه‌هایی که مبانی ایجابی آن عمدتاً برخاسته از چارچوب‌های سلطه‌گری و رویکردهای مردسالارانه است. رویکردی که زنان و دخترکان را ابزاری برای ارضای هواهای نفسانی خود می‌بیند. رویکردی که نه با مبانی، چارچوب‌ها و نفس کرامت‌بخش دینی همخوان است و نه در چارچوب‌های انسانی می‌گنجد. این سریال خشونتی پنهان را چنان ترویج می‌کند که گویا امری عادی و مسلم است و نه امری تقبیح‌شده. خواستگاری از دو کودک 12-13 ساله و استفاده از آن به‌عنوان یکی از سوژه‌های اصلی سریال و طبیعی نشان دادن آن، بدون آنکه به مبانی انتخاب در ازدواج پرداخته شود، نشانی از تفوق امر سوداگری در این میان است. لازم است به دست‌اندرکاران این سریال یادآور شد که برای جذابیت سریال نیازی به تخریب مناسبات اجتماعی و توسل به هر امری هر چند مذموم نیست.
چنانچه گفته شود این امر یک امری واقعی است که در جامعه اتفاق می‌افتد، این پرسش نیز باید جواب داده شود، پس نقش هنر و رویکرد نقادانه و اصلاح‌گرانه در این میانه چیست؟ آیا ترویج همان مناسبات خطای اجتماعی است؟ پس ترویج اختلاس و فساد نیز بدون رویکرد نقادانه باید نمایش داده شود؟
همان‌گونه که می‌دانیم، ازدواج یکی از بزرگترین و شاید بزرگترین انتخاب هر فرد در زندگی خصوصی‌اش است، انتخابی که باید تمامی وجوه عقلانی و احساسی فرد بر آن صحه بگذارد، اما معلوم نیست چگونه کودکی که امکان دادوستد اموال منقول(دارای سند) و غیرمنقول را ندارد، می‌تواند به عقد ازدواج درآید. کودکان بنا به رفتار بزرگسالان، ازدواج را بیشتر یک بازی می‌بینند، نه اقدامی که تمامی سرنوشت آنان را جهت می‌دهد. ازدواج امری است بسیار فراتر از مسایل جنسی، اما سریال مذکور با یک رویکرد بزرگسال‌محور و سلطه‌گرانه ازدواج کودکان را امری طبیعی می‌نمایاند. کاش دست‌اندرکاران این سریال اندکی بیشتر به عواقب این اقدام خود می‌اندیشیدند.
بخاطر کودکانتان، کودکانمان و به حرمت کودکی‌هایمان این سریال را نبینید.

*مدیرعامل انجمن حمایت از حقوق کودکان
🆔 @jameeno

#یادداشت_مهمان

🔹"اول ایرانی بعد کالا"
✍ پدرام سلطانی

▫️در این چند سالی که دستی در کسب و کار و سری در تشکل گرایی داشته ام، هیچ دولت و دولتمرد، و هیچ مجلس و وکیلی را ندیده‌ام که به باور و بر سبیل خودش به حمایت از کالای ایرانی نپرداخته باشد. اصولا باید بعید پنداشت که در کشوری این مسئله مدنظر کشورداران نباشد. اما ما در شمار کشورهایی هستیم که در این رویکرد نتایج مطلوبی نگرفته‌ایم و نخواهیم گرفت، زیرا گفته‌ها و تصمیمات همین چند روز، بوی نم سیاست‌های کهنه را دوباره به مشام مى رساند و خاک کتاب‌های قدیمی روی طاقچه را بلند کرده است.

جای بسی پرسش است که چرا به جای عجله در پیشنهاد و تصویب این کهنه سیاست‌ها، به اندیشه در علل و عوامل ناکامی کالای ایرانی پرداخته نمی‌شود. برای یک کشور سیاست‌زده راه بالندگی کالای وطنی از دالان‌های دیگری می‌گذرد. ما در حالی تمام این سال‌ها نسخه‌های کلیشه‌ای برای تقویت تولید ایرانی پیچیده‌ایم که بیماری اقتصاد ما دیگر به این درمان‌ها جواب نمی‌دهد. میکرب‌های اقتصاد ایران به داروهای روی پیشخوان مقاوم شده‌اند زیرا آنها در بهترین حالت فقط تب این بیمار را برای کوتاه زمان پایین می‌آورند اما علاج بیماری او نیستند. پس رنجوری "کالای ایرانی" از چیست؟

مشتری کالای ایرانی دو گروه هستند: شهروندانی ایرانی و خریداران سایر کشورها

مشتری وطنی، گسست عاطفی با کالای ایرانی پیدا کرده است. ایرانی که به فکر مهاجرت است، شهروندی که غرور ملی خود را در گذشته به ودیعه گذاشته است، ملتی که برای تکریم عناصر هویت ایرانی دچار چالش است، ناخودآگاه نمی‌تواند با کالای ایرانی ارتباط قوی برقرار کند. اعتبار کالای ایرانی به ادراک او از اعتبار شهروندی گره خورده است. اگر تولیدکننده مسئول کیفیت کالای ایرانی است، دولت هم مسئول کیفیت شهروندی ایرانی است. شهروندی که حاضر به پرداخت مبالغ کلان برای گرفتن گذرنامه کشور دیگر یا اقامت یک کشور اروپایی است، خواه ناخواه ارزش شهروندی ایرانی در ذهنش فرو می‌افتد و علاقه ی او به هر چیزی که نام ایران را یدک می‌کشد کمرنگ می‌شود. شهروندی که برای خرید کالای عمومی (کالایی که تولید آن وظیفه دولت است) به سایر کشورها سفر می‌کند طبیعتا به همان سیاق، کالای ایرانی را عیار پائین‌تر می‌زند.

اما در خصوص خریدار خارجی کالای ایرانی هم این موضوع به شکل دیگری صادق است. در علم بازاریابی اصلی وجود دارد که می‌گوید: "خریدار زمانی به خرید یک کالا مبادرت می‌کند که ارزش ادراکی کالا برای وی از برچسب قیمت روی کالا بالاتر باشد." به بیان دیگر، خریدار فقط برای تصاحب فیزیک کالا پول نمی‌دهد، بلکه برای اعتبار و برند آن هم پول می‌پردازد. در سالهای اخیر، تعاملات بین‌المللی ما با دنیا و هزینه نکرده ما برای ترویج و تصحیح برند ایران، ذهنیت و ارزش مثبت ادراکی در خریدار خارجی به وجود نیاورده است. دوست عربی از کشورهای حاشیه جنوبی خلیج‌فارس داشتم که می‌گفت: "نسل پدران ما از کالای ایرانی ذهنیت مثبتی داشتند و در زمان ایشان هر کالایی را که می‌خواستند بفروشند، راست یا دروغ، می‌گفتند ایرانی است. اما اکنون این ذهنیت تغییر یافته است و نسل جدید نگاه دیگری به کالای ایرانی دارد." بر من، که به کیفیت کالای ایرانی آشنا هستم، معلوم است که کیفیت کالای ایرانی تغییر نزولی مشهودی نداشته است. آنچه که تغییر کرده است ذهنیت مصرف‌کننده خارجی از برند ایران ماست.

بنا بر این بهترین حمایت از کالای ایرانی، بازسازی هویت و اعتبار شهروندی ایرانی برای خریدار ایرانی و بهسازی چهره ایران در نزد خریدار خارجی است. اگر به این مهم نگاه انتزاعی نداشته باشیم می‌دانیم که وجهه و اعتبار یک کشور سر نخ سایر تعاملات نیز هست. رابطه خوب در ادامه با خود، توافقات تجاری، عضویت در سازمان‌های اقتصادی منطقه‌ای و جهانی، خطوط اعتباری، افزایش ورود گردشگر، تغییر رویکرد رسانه‌های بین‌المللی نسبت به کشور و خروج از تیتر یک اخبار منفی را به دنبال خواهد داشت. فهم این موضوع ساده است که کسی که شب گذشته و شب‌های قبلش مرتب نام ایران را در اخبار و شایعات خبری رسانه‌های کشورش با لعابی منفی شنیده و دیده باشد، روز بعد در خرید کالای ایرانی درنگ می‌کند.
تیغ سیاست‌های انبساطی و حمایتی اقتصاد ما برای بریدن پیله تولید داخلی کندتر از همیشه شده است. حمایت مؤثر و پایدار از کالای ایرانی از مسیر ترمیم زخم‌های چهره شهروندی ایرانی می‌گذرد. این ترمیم یکی از آن تصمیمات سختی است که در یادداشت نوروزی اشاره کرده بودم. در این جراحی بزرگ و وسیع نیروهای سیاسی، فرهنگی، امنیتی و نظامی سهمی کمتر از نیروهای اقتصادی ندارند. فردریک باستیا، اقتصاددان معروف سوئیسی قرن نوزدهم جمله ی پرمغزی دارد. او گفته است: "اگر کالاها از مرزها عبور نکنند، سربازان عبور خواهند کرد." ما در این دوگانه چگونه تصمیم خواهیم گرفت؟
🆔 @jameeno

🔺 نامه بیش از صد مقام آمریکایی به کاخ سفید برای جانبداری از حفظ برجام

▫️جامعه نو: روزنامه نیویورک تایمز ضمن گزارشی از نامه صد مقام امنیتی کهنه‌کار در روز گذشته به کاخ سفید، دلایل این مقامات برای ضرورت حمایت ترامپ از توافق هسته‌ای را ذکر کرده است.
این افراد که شامل بیش از 50 افسر بازنشسته و دست کم چهار سفیر سابق آمریکا در اسرائیل می‌شوند همصدا با بازرسان سازمان ملل متحد که بر فعالیت‌های هسته‌ای ایران نظارت دارند اعلام داشته‌اند برجام چنانکه باید، مفید واقع شده و مزایای آن از این قرار هستند؛ حفظ روابط نزدیک با متحدین اروپایی که هوادار برجام بوده‌اند، و همچنین احتمال دستیابی به توافق با کره شمالی، چون در صورت عقب‌نشینی آمریکا از تعهدات بین‌المللی، اساس اعتماد کره شمالی به آمریکا مخدوش، و مذاکره بین این دو کشور منتفی خواهد شد.
به عقیده امضاکنندگان این نامه، رد برجام هیچ منفعتی عاید امنیت ملی در امريکا نخواهد کرد.
این افراد که طیفی از دیپلمات‌های برجسته از هر دو جناح دموکرات و جمهوری‌خواه را تشکيل می‌دادند جملگی از دهها سال تجربه فعاليت در سياست خارجی برخوردارند. این در حالیست که وندی شرمن، مذاکره‌کننده ارشد آمریکایی برای توافق هسته‌ای، اخیرا ضمن مقاله‌ای در نیویورک تایمز نوشت انتصاب جان بولتون این تصور را ایجاد کرده که امید به تداوم قرارداد هسته‌ای چندان نمی‌پاید.
🆔 @jameeno

🔹اسکی روی مریخ

🔺متخصصین هواشناسی می‌گویند هر پنج سال یک بار در اروپا برفِ آغشته به شن نارنجی می‌بارد/ ترجمه: گلبرگ برزین

◽️جامعه نو: بارش برف برخی نقاط اروپای شرقی را هاله‌ای طلایی صورتی بخشیده و قله‌های برفی روسیه، بلغارستان، اوکراین، رومانی، مالدووی را شبیه به ساحل دریا یا مناظری غیرزمینی کرده است. یکی از کاربران شبکه‌های اجتماعی که در پیست سوچی در روسیه بوده، نوشته است که: «ما امروز روی مریخ اسکی کردیم.»
اما چه چیز علت این پدیده نارنجی است؟ آیا پیش از این روی داده یا دوباره روی خواهد داد؟

از روز جمعه گذشته و در طی چند روز بعد برف این منطقه، در اثر وزش شن از توفان‌های صحرای آفریقا به رنگ قرمز روشن درآمد. بادهایی که بر اثر سیستم کم‌فشار بالای اروپا که از شرق به غرب می‌وزد، بر بادهای جنوب به جنوب شرقی از سوی صحرا تأثیر گذاشته، شن این منطقه را به فضای جو کشیده است. شن آفریقا با برف و باران مخلوط شده و از آسمان اروپا بر قله‌های برفی باریده است.

استیون کیتز، متخصص هواشناسی، به ایندپندنت گفته است: «وقتی شن به سطوح بالایی جو می‌رسد، به مناطق دیگر نیز نفوذ می‌کند. زمانی که برف و باران می‌بارد هر چه در آن سطوح موجود باشد، از جمله شن، را با خود پایین می‌آورد.»

به گزارش گاردین، ذرات گرده گیاهان نیز در این آمیزه یافت شده است.

روز پنج‌شنبه، پیش از خبر برف نارنجی، بادهای مملو از شن‌های صحرا از بالای مدیترانه گذشتند و جزیره کرت در یونان در مِهی زنگارگون فرو رفت، میدان دید محدود شد و این شن به ترکیه نیز رسید. بنا به گفته رصدخانه آتن که در طی ۱۰ سال اخیر از غلظت بالای شن آفریقا در جو گزارش کرده است، این بار انتقال شن از صحرا به یونان با بالاترین میزان غلظت که تابحال مشاهده شده، بوده است. در اروپای شرقی، این غلظت بالاتر از میزان معمول گزارش شده و مردم از شنی که به دهانشان وارد می‌شده، شکایت داشته‌اند.

بنا به گفته بی‌بی‌سی، این ماجرای آلودگی شن هر پنج سال یک بار روی می‌دهد. در ماه اکتبر گذشته، توفان افیلیا شن صحرا را تا بالای انگلستان با خود برد، آسمان آن منطقه را قرمز رنگ کرد و بادهای شدید از آن سو باعث ایجاد آتش‌سوزی در جنگل‌های پرتغال و اسپانیا شد. در سال ۲۰۰۷، برفی نارنجی در برخی نقاط سیبری بارید که به ماده‌ای روغنی و بدبو آلوده بود؛ ماده‌ای با غلظت بالایی از آهن، اسید و نیترات و گمان می‌رفت که ناشی از آلودگی‌های شیمیایی در کشور قزاقستان باشد.
منبع: نشنال‌جئوگرافیک

🆔 @jameeno

http://uupload.ir/files/uyko_photo_2018-03-27_23-46-01.jpg

🔺هشدار جان کری برای حفظ برجام
▫️جامعه نو: به گزارش واشنگتن پست، جان کری، وزیر پیشین امور خارجۀ ایالات متحده، روز گذشته هشدار داده در صورت عقب‌نشینی از برجام، دهها سال طول خواهد کشید تا مجددا مذاکره‌ای برای محدود کردن فعالیت‌های هسته‌ای تهران صورت گیرد.
در این گزارش از قول جان کری چنین نقل شده: «به جای پاسخگویی به نیازهای آشکار، خودمان و منافع ایدئولوژیکی را می‌بینیم که منافع حقیقی ملت ما را به قهقرا می‌برند.»
🆔 @jameeno

#یادداشت_مهمان

🔹مزیت رقابتی مهم است نه صرف واردات

✍دکتر حامد قدوسی: انتظار داریم که امسال انواع و اقسام خبرها بیرون بیاید که مثلا کشور سال گذشته «چهار میلیون دلار سنجاق سر» یا «۳ میلیون دلار پشم بز» یا «۲.۵ میلون دلار میخ فولادی» و امثال آن وارد کرده است و از این موضوع شکایت شود. برای این‌که راجع به این موضوع دقیق‌تر فکر کنیم و سریع قضاوت نکنیم، شاید بد نباشد ببینیم تئوری اقتصاد بین‌الملل به ما چه می‌گوید؟ برخی درس‌ها این‌ها است:

۱) «تنوع» کالای در دسترس برای مطلوبیت مصرف‌کنندگان و بهره‌وری تولیدکنندگان کشور واردکننده مهم است. سنجاق سر و میخ و پشم و الخ انواع مختلف دارند و چند میلیون دلار واردات از نوع مخصوصی از آن‌ها ممکن است نیازهای خاصی را برآورده کند که مهم باشد.

۲) هیچ کشوری همه تنوع‌های یک کالا را تولید نمی‌کند. بزرگ‌ترین و مفتخرترین تولیدکنندگان پنیر هم هرکدام روی نوع خاصی از پنیر متمرکز می‌شوند و با هم تجارت می‌کنند. در بازار مصرف همه این کشورها پنیرهایی که در همه آن‌ها تولید شده است دیده می‌شود. اگر مردم این کشورها صرفا به «واردات» پنیر نگاه می‌کردند نتایج ترسناکی می‌گرفتند ولی اگر به «تجارت پنیر» نگاه کنند حس مثبتی خواهند داشت. تولیدکنندگان بزرگ خودرو و لوازم الکترونیک و امثال آن همه‌گی حجم عظیم واردات (و صادرات متقابل) دارند.

۳) بسیاری از کالا در دنیای امروز نیاز به اقتصاد مقیاس عظیم دارد وگرنه برای مصرف‌کننده گران می‌شود. اکثر کشورهای موفق ترجیح می‌دهند چند میلیون دلار مصرف سالیانه سنجاق سر را از تنها و بزرگ‌ترین شرکت تولیدکننده این کالا وارد کنند تا این‌که برای هر کدام از این آیتم‌های خرد یک کارخانه با مقیاس پایین و هزینه ناکارآمد جداگانه ایجاد کنند.

۴) عدد واردات را باید در نسبت با کل اقتصاد کشور سنجید. برای یک اقتصاد ۵۰۰ میلیارد دلاری، ۲-۳ میلیارد واردات صدها نوع کالای خرد و ریز و با ارزش افزوده پایین اهمیت زیادی ندارد. سوال این است که چرا صادرات غیرنفتی این اقتصاد ۵۰۰ میلیارد دلاری، مثلا صد میلیارد دلار نیست.

۵) تقویت مزیت رقابتی داخلی و تبدیل شدن به صادرکننده و بازی‌گر کلیدی جهانی مهم است. شما کدام را ترجیح می‌دهید؟
الف) کشوری که در هیچ زمینه‌ای در دنیا سرآمد نیست ولی از سنجاق سر تا آفتابه و چتر را در داخل تولید می‌کند و مفتخر است که واردات این کالاها را ندارد.
ب) کشوری که مشهورترین و بزرگ‌ترین تولیدکننده تجهیزات مدیریت آب یا شیرهای فشار صنعت نفت یا نرم‌افزارهای ویژه یا محصولات فناوری بالای پایین‌دست گاز و محصولات غذایی پسته-محور در دنیا است و سالیانه ۵۰ میلیارد دلار از این کالاها تولید و صادر می‌کند و در عوض از سنجاق سر تا آفتابه را همه را از کشورهای کم‌تر پیشرفته وارد می‌کند.
حدس می‌زنم که آرمان خیلی از ما تبدیل شدن کشور به گزینه ب است.

جمع‌بندی: چند میلیون دلار واردات اقلام با قیمت واحد و ارزش‌افزوده کم و فناوری پایین به خودی خود چیز بدی نیست (هر چند در موارد خاصی ممکن است نشان از یک مساله باشد). این نوع واردات اتفاقا نشان می‌دهد که کشور ترجیح می‌دهند منابع محدودش را صرف این اقلام غیرمهم نکند و روی محورهای مهم‌تر متمرکز شود. خوب است یک هیستوگرام از این نوع واردات ترسیم شود تا ببینیم سهم این‌ها از کل تجارت خارجی ما چه قدر است. سوال کلیدی ما باید باشد که چه محدودیت‌ها و ضعف‌هایی باعث می‌شود که شرکت‌های صنعتی و خدماتی ما در مقیاس جهانی نباشند و روی رفع این محدودیت‌ها و تقویت چند محور رقابتی محدود متمرکز باشیم.
🆔 @jameeno

🔺در فضای آنلاین، چیزی به نام حریم خصوصی وجود ندارد.

◽️جامعه نو: بلومبرگ در گزارشی ضمن اشاره به رسوایی اخیر فیسبوک در نامحفوظ گذاشتن اطلاعات کاربران، پرسیده شگفت زدگی همگانی از این رسوایی چه معنایی دارد؟ درصورتی که همه می دانند اطلاعاتی که در فضای مجازی عرضه می کنند ممکن است برای مقاصد تجاری و حتی اهدافی بزهکارانه مورد سوءاستفاده قرار گیرند. برای نمونه در چین هر کس می داند عرضۀ اطلاعات فردی در فضای آنلاین به معنای زمینه چینی برای کاربرد آن اطلاعات علیه خود فرد است. تا جاییکه هفتۀ گذشته، اپراتور محبوبترین سرویس پیامرسان در میان رسانه های اجتماعی چین یعنی ویچت، اعلام کرد کاربران این پیامرسان مطمئن باشند اطلاعاتشان مشابه آنچه در فیسبوگ گذشت، به بیرون درز نخواهد کرد. متعاقب چنین ادعایی، پرسش از دسترسی دولت چین به اطلاعات مزبور مطرح شد. رئیس شرکت هلدینگ اینترنتی تنست در پاسخ گفت همکاری با نهادهای قانونی موضوعی دیگر است. گرچه افراد زیادی از مردم چین به اینکه تحت نظارت باشند اهمیت نمی دهند اما برخی کاربران از پیامهای رمزگذاری شده بهره می گیرند تا از زیر نگاههای همیشه ناظر قسر در بروند (برای مثال "خرچنگ رودخانه" معادلی کدگذاری شده برای "حزب کمونیست" است)
بااین اوصاف، و به ویژه بعد از انتشار هشتگ "فیسبوک را پاک کن"، آیا وقت آن نرسیده به این باور برسیم که هیچ دولت، نهاد یا شرکتی نیست که اطلاعات خصوصی کاربر را برای او حفظ کند؟ به نظر میرسد در حال حاضر مقبول ترین راهکار محدود کردن میزان ارائه اطلاعات شخصی در فضای مجازی باشد.
🆔 @jameeno

🔹تحریمهای تازه اتحادیه اروپا علیه ایران برای حفظ برجام

▫️جامعه نو: به گزارش خبرگزاری رویترز، روز گذشته نمایندگان اتحادیه اروپا وضع تحریم‌های احتمالی تازه علیه ایران را بررسی کردند. هدف از این تصمیم، ترغیب ترامپ به حفظ توافق بین‌المللی با تهران است.
اتحادیه اروپا در نظر دارد تا در چارچوب مذاکرات بروکسل و طی نشستی که ماه آینده بین وزرای امور خارجه در لوکزامبورگ برگزار می‌شود، شروط تازه‌ای برای تداوم برجام طرح کند. انگلیس، فرانسه و آلمان تحریم‌های جدیدی برای محدود کردن برنامه‌های موشکی ایران و حضور در سوریه پیشنهاد کرده‌اند.
به گفته یکی از دیپلمات‌ها، هدف از این کار اتخاذ تصمیم نهایی در شورای روابط خارجی آوریل برای تحریم‌های ایران است. این شروط تازه شامل تحریم‌هایی که به موجب توافق هسته ای از میان برداشته شدند، نمی‌گردد بلکه حاميان برنامه‌های موشکی و ارتباط با سوریه را هدف قرار مي‌دهد؛ این افراد از سفر به اروپا یا رابطه تجاری با شرکت‌های مستقر در کشورهای وابسته به اروپا منع خواهند شد.
این در حالی است که ایران بارها اعلام کرده هدفش از برنامه‌های موشکی تنها جنبه دفاعی دارد.
🆔 @jameeno

🔺پیروزی مجدد عبدالفتاح السيسى در انتخابات رياست جمهوری مصر
▫️جامعه نو: خبرگزاری ووکس، دو روز پیش در مقاله‌ای تحلیلی ضمن قریب‌الوقوع خواندن پیروزی "هم‌پیمان مورد علاقه ترامپ در خاورمیانه" هشدار داده بود السيسى باید نگران مخالفت‌هايى باشد که در اثر اعمال فشار بر اپوزیسیون و سرکوب‌هاى متمادی برانگیخته است. به گزارش الجزیره هم اکنون عده‌ای از مخالفان السيسى که شرکت در انتخابات را تحریم کرده بودند به اتهام "اقدام برای سرنگونی رژیم" تحت پیگرد هستند.
🆔 @jameeno

🔸27 آوریل، تاریخ تعیین شده برای یک دیدار تاریخی

▫️جامعه نو: رهبر کره شمالی و رئیس جمهور کره جنوبی، ماه آینده در منطقه ای غیرنظامی و در سرحد میان دو کشور دیدار خواهند داشت. این سومین دیدار مقامات ارشد هر دو کشور از دهه 1950 میلادی است. به گزارش برخی منابع چینی، این نشست میتواند در کناره گیری کره شمالی از فعالیتهای هسته‌ای مفید واقع شود.
🆔 @jameeno

🔹عذرخواهی پاول دوروف بابت قطعی تلگرام در اروپا و خاورميانه

▫️جامعه نو: دوروف، ضمن پیامی در کانال شخصی خود، با عذرخواهی از مشکلات فنی بروزيافته در تلگرام یادآوری کرده هر سرويسي که رشد پرشتاب دارد از ضعف و اشکال ناگزیر است. هفته گذشته تلگرام نيوز شمار کاربران خود در یک ماه گذشته را بالغ بر رقم دویست میلیون اعلام داشته و خاطرنشان کرده بود اگر تلگرام یک کشور بود، ششمین کشور پرجمعیت جهان به شمار می رفت.
🆔 @jameeno

🔺طرح جلد شمارۀ آتی مجلۀ #تایم
🔹عنوان روی جلد: راهنمای بازی دیکتاتور؛ اجلاس‌های پرمخاطرۀ کیم جونگ اون چگونه می‌توانند نظم جهانی را از نو شکل دهند؟
🆔 @jameeno

🔸چگونه محمد بن سلمان ایرانیانِ ناهمسو را همسو می کند؟

▫️جامعه نو: خلق "دشمن خارجی" به منظور کمرنگ جلوه دادن مسائل داخلی، از مفاهیمی بدیهی در علوم سیاسی است. خبرگزاری المونیتور ضمن گزارشی از دعاوی شاهزاده عربستان علیه ایران، شیوۀ سخنگویی محمدبن سلمان درباره ایران را از مصادیق این مفهوم دانسته و نوشته به اعتقاد برخی تحلیلگران ایرانی یکی از دلایل عمده ای که سبب میشود بن سلمان، هنگام سخن گفتن از ایران، لحنی تند و آمیخته به خشم را برگزیند، تلاش او برای از چشم انداختن مشکلات داخلی کشورش است، اما از این نکته غافل مانده که با این روند، حس میهن پرستی ایرانیان را برمی انگیزد. این شاهزاده اتحادی را در میان مردم ایجاد می کند که "تبلیغ برای ترویج یکپارچگی" از آن عاجز است. همین سبب می شود مقامات ایرانی در برابر تهدیدات و ماجراجوییهای محمد بن سلمان احساس پشتگرمی کنند. آنچه به این وضعیت دامن می زند، اتحاد ولیعهد عربستان با همپیمان آمریکایی اش یعنی ترامپ است که با اظهارات خود دربارۀ ایران، ناخواسته همین خوش خدمتی را در حق مقامات سیاسی ایران می کند.
🆔 @jameeno

🔺جامعه نو: مجله #تایم بعد از رونمایی از جلد آتی خود که مقرر بود در تاریخ نهم آوریل منتشر شود، بدون ارائۀ هیچ توضیحی تصویر دیگری را با عنوان "هیچ کس ورای قانون نیست؛ محاکمات جف سشنز" جایگزین مورد قبلی کرد. از آنجا که قطعاً ملاحظاتی سبب این تغییر شده، جامعه نو طی ارسال نامه ای الکترونیکی به سرویس پاسخگوی این نشریه جویای دلیل این دگرگونی شد. کماکان در انتظار پاسخ هستیم. در صورت دریافت پاسخ، مطلب به اطلاع مخاطبان گرانقدر جامعه نو خواهد رسید.
🆔 @jameeno

🔺ضروری خواندن جنگ علیه ایران از سوی آمریکا، بر تصوراتی بی اساس مبتنی است.

▫️جامعه نو: روزنامه ایندیپندنت با اشاره به بالا گرفتن زمزمه جنگ میان ايران و آمریکا و شبيه خواندن دولت ترامپ به دولت بوش هنگام فراخواندن جنگ علیه عراق یادآوری کرده هر دو دولت از "لزوم به کارگیری نیروی نظامی در منطقه" سخن می‌گفتند و می‌گویند بی‌ آنکه تصویر روشنی از آنچه بیان می‌کنند، داشته باشند.
بعد از سقوط صدام در 2003 نومحافظه‌کاران آمریکایی شعار می‌دادند "امروز بغداد، فردا تهران و دمشق". اما همین ادعا کافی بود تا ایران و سوریه به نیروهای تضعیف‌کننده حضور آمریکا در عراق تبدیل شوند. حمله به عراق نقطه عطف سلطه قدرت‌های آنگلوساکسون یعنی آمریکا و انگلیس در صحنه جهانی بود.
همین عدم شناخت از وضعیت، موجب شد نمایش قدرت به موقعیتی جهت برملا شدن ضعف‌های ناپيدا تبدیل شود. دخالت در لیبی و سوریه در 2011 نیز تجربه‌های مشابهی را در پی داشتند. اگر هم اکنون تیغ آمریکا را بیخ گوش ایران حس می‌کنیم از یاد نبریم، این تیغ، تیزی زمان حمله به عراق را ندارد.
آمریکا به سبب اختلافات داخلی و از دست دادن اعتماد هم‌پیمانانش، دیگر نمی‌تواند به قوت قبل، گرداننده بازی‌هایی باشد که راه می‌اندازد. برای مثال چندماه قبل ترامپ وعده پشتیبانی از بن‌سلمان در برابر ایران را داد اما معلوم آمد مقصود اصلی عربستان و امارات، نه ایران بلکه قطر بوده است. حاصل آنکه کل دستاورد ترامپ نقض اتحاد سران عرب در ضدیت با ایران بود. نمونه دیگر دعاوی تيلرسون در خصوص حفظ مواضع آمریکا در سوریه بعد از نابودی داعش بود که واقعیت امر ثابت کرد این ادعا رویایی بیش نبوده است.
🆔 @jameeno

🔹چگونه درگیری‌های نوار غزه آتش خشم را در سرتاسر خاورمیانه شعله‌ور می‌کند.

▫️جامعه نو: سیمون تیسدال، روزنامه‌نگار گاردین در گزارشی، این پرسش را به میان کشیده که آیا درگیری‌های اخیر در نوار غزه به تنش‌های شدیدتری در منطقه دامن نمی‌زند؟
تیسدال نوشته اعمال خشونت روز گذشته احتمالا به تنش میان اسرائیل و فلسطین محدود نمی‌ماند و چه بسا سوریه و لبنان و ایران را نیز درگیر کند.
به بیان وی فقدان صلح نسبی میان طرفین، موجب بروز درگیری اخیر شد، چنانکه در سال 2000 همزمان با آغاز انتفاضۀ دوم و همچنین در 2014 همین واقعه روی داد. این بار نیز حماس و حامیانش در غزه که از سوی اسرائیل و مصر و حزب حاکم تشکیلات خودگردان به انزوا کشیده شده‌اند، بر آن بودند تا ضمن اعتراضاتی مدنی به محاصرۀ خود پایان دهند. این بار نیز رهبران راستگرای اسرائیل که از دستیابی به راه حل دودولتی عاجز هستند، به اعمال زور و خشونت دست زدند. اما آنچه وضع کنونی را خطرناک‌تر از همیشه جلوه می‌دهد، موقعیت زمانی و زمینه‌های چیده شده است.
روز جمعه، اولین روز تظاهرات 6 هفته‌ای بود که مقرر است تا روز 15 می - همزمان با هفتادمین سالگرد "یوم النکبه" یعنی روز تأسیس اسرائیل- ادامه یابد. آمریکا نیز قرار است در ماه می سفارت خود را به اورشلیم منتقل کند.
چنانکه پیداست فصل زبانه کشیدن شعله‌های خشم از هم اکنون آغاز شده است. از قدرت‌های بزرگ هم کار چندانی برنمی آید. بعید به نظر می رسد حزب‌الله این بار سکوت کند، و در پی آن، ایران نیز از هم‌پیمان خود حمایت خواهد کرد. حتی شورای امنیت سازمان ملل در این مورد عقیم است تا جایی که نشست فوری این شورا در جمعه شب برای بحث پیرامون غزه راه به جایی نبرد.
عربستان سعودی که در گذشته طرحی را برای صلح دنبال می کرد در حال حاضر هودار اسرائیل و در تقابل با ایران است. همچون مصر که در آن، السیسی به مخالفت سرسختانۀ خود با نیروهای جهادی ادامه می‌دهد.
درخواست از آمریکا برای پادرمیانی نیز بی‌فایده است. دونالد ترامپ بارها ثابت کرده نسبت به این اختلافات جاهل است و تعصبی کورکورانه دارد. اما هنوز آتش دیگری هم برای شعله‌ور شدن در ماه می، در انتظار است. مقرر است ترامپ در 12 می، وضعیت نهایی توافق هسته‌ای با ایران را اعلام کند.
منبع: گاردین
🆔 @jameeno

🔺گزارش مقدماتی زمین‌لرزه

بزرگی: 5.3
محل وقوع: استان كرمانشاه - حوالی سرپل ذهاب
تاریخ و زمان وقوع به وقت محلی: 1397/01/12 13:05:25
طول جغرافیایی: 45.81
عرض جغرافیایی: 34.42
عمق زمین‌لرزه: 8 کیلومتر

نزدیک‌ترین شهرها:
6 کیلومتری سرپل ذهاب (كرمانشاه)
23 کیلومتری قصر شيرين (كرمانشاه)
32 کیلومتری گيلانغرب (كرمانشاه)

🆔 @jameeno