🔺من یکی از اعضای جنبش مقاومت در حکومت ترامپ هستم (نامه عضو ناشناس کابینه ترامپ به نیویورک تایمز)
🖌برگردان مهسا صباغی
▫️اختصاصی جامعه نو: من با رییسجمهور کار میکنم، اما صرفا همکار او هستم و سوگند خوردهام که بخشی از دستورات و بدترین انحرافات او را خنثی کنم.
توضیحات تایمز: تایمز امروز کاری نادر انجام داده: انتشار یک جستار با نویسنده ناشناس. ما این کار را به دلیل درخواست خود نویسنده انجام دادهایم؛ مقامی بلندپایه در دولت ترامپ که هویتش بر ما روشن است و افشای آن، شغل او را به خطر خواهند انداخت. به اعتقاد ما، انتشار این جستار به صورت ناشناس، تنها راه رساندن این پیام مهم به خوانندگان ماست.
ریاست رییسجمهور ترامپ در معرض آزمون قرار گرفته است، برخلاف دیگر رهبران مدرن آمریکایی. موضوع فقط این نیست که وکیل ویژه او افشاگری میکند یا بزرگنمایی؛ یا اینکه کشور برپایه رهبری ترامپ، شقهشقه شده است؛ یا حتی موضوع این نیست که بعید نیست حزب او، با سقوطش کاخ را به اپوزوسیون ببازد.
مسئلهای که او نیز چندان پی به آن نبرده، این است که بسیاری از مقامات بلندپایه در حاکمیت خود او، سرسختانه از داخل در حال خنثی کردن دستورات و بدترین انحرافات او هستند.
من این جریان را میشناسم. من یکی از آنها هستم.
🔻یادداشت کامل را در لینک زیر بخوانید
🆔 @jameeno
https://telegra.ph/resistance-09-08
🖌برگردان مهسا صباغی
▫️اختصاصی جامعه نو: من با رییسجمهور کار میکنم، اما صرفا همکار او هستم و سوگند خوردهام که بخشی از دستورات و بدترین انحرافات او را خنثی کنم.
توضیحات تایمز: تایمز امروز کاری نادر انجام داده: انتشار یک جستار با نویسنده ناشناس. ما این کار را به دلیل درخواست خود نویسنده انجام دادهایم؛ مقامی بلندپایه در دولت ترامپ که هویتش بر ما روشن است و افشای آن، شغل او را به خطر خواهند انداخت. به اعتقاد ما، انتشار این جستار به صورت ناشناس، تنها راه رساندن این پیام مهم به خوانندگان ماست.
ریاست رییسجمهور ترامپ در معرض آزمون قرار گرفته است، برخلاف دیگر رهبران مدرن آمریکایی. موضوع فقط این نیست که وکیل ویژه او افشاگری میکند یا بزرگنمایی؛ یا اینکه کشور برپایه رهبری ترامپ، شقهشقه شده است؛ یا حتی موضوع این نیست که بعید نیست حزب او، با سقوطش کاخ را به اپوزوسیون ببازد.
مسئلهای که او نیز چندان پی به آن نبرده، این است که بسیاری از مقامات بلندپایه در حاکمیت خود او، سرسختانه از داخل در حال خنثی کردن دستورات و بدترین انحرافات او هستند.
من این جریان را میشناسم. من یکی از آنها هستم.
🔻یادداشت کامل را در لینک زیر بخوانید
🆔 @jameeno
https://telegra.ph/resistance-09-08
Telegraph
من یکی از اعضای جنبش مقاومت در حکومت ترامپ هستم
من با رییسجمهور کار میکنم، اما صرفا همکار او هستم و سوگند خوردهام که بخشی از دستورات و بدترین انحرافات او را خنثی کنم. توضیحات تایمز: تایمز امروز کاری نادر انجام داده: انتشار یک جستار با نویسنده ناشناس. ما این کار را به دلیل درخواست خود نویسنده انجام…
#الف
🔹تعمیر ساعت با چکش!
▫شورای سردبیری: دور دیگری از کشمکش تبلیغاتی بین اصلاحطلبان و محافظهکاران در مجلس و رسانهها درگرفته که پیرامون نطق دو نماینده اصلاحطلب است. نمایندهها نطق تندی کردهاند که نقطه حساس آنها پیشنهاد برگزاری رفراندوم بوده است :" ... جا دارد برای حل برخی معضلات داخلی و خارجی از مراجعه به آرای عمومی استفاده کنیم" این تکه بیش از چندین انتقاد دیگر سبب بروز طوفانی از خشم در پیکره محافظهکارانی شده که بخش استبدادطلب خود را برای مقابله به میدان فرستادند. ۲۰ نماینده ورود قوه قضائیه به ماجرا و برخورد قضایی با نمایندهها را خواستار شدند، عدهای شکایت به تشکیلات کنترل رفتار نمایندگان مجلس بردند و فوجی هم به فحاشی پردامنه پرداختند. دلیل روشنی هم دارد: باید آنقدر محکم و پرزور تقاضای اخراج از مجلس و روبرو شدن با قضات را به میان بیاورند که نماینده دیگری جرأت طرح موضوع رفراندوم را نداشته باشد.
اصلاحطلبان هم بیکار نبودند و ثناگویی و تقدیس دو نماینده بیوقفه ادامه دارد. اتهامات استبدادطلبان از اتهام تشویش اذهان عمومی شروع میشد و به کپیبرداری از متون اتاق فکر استکبار جهانی میرسید و تحسینها و به عرش بردنها از برچسب سلحشور (برگرفته از نام یکی از دو نماینده) و تکستاره مجلس شروع میشد و به اعطای لقب نماد حریت ختم.
در میانه تبادل این اتهامها و ستایشها، نه آن طرف میپرسد منظور از "مراجعه به آرای عمومی در مورد برخی مسائل داخلی و خارجی" چیست و محتوای رفراندوم چه هست، نه این طرف فکر میکند ممکن است از میان میلیونها مخاطب اصلاحطلب یک نفر نیازمند این باشد که بداند آن "برخی مسائل داخلی و خارجی" با چه فرمولی حل میشوند. اما نماینده دیگر که موضوع را بازمیشکافت فهرستی چهارگانه درباره اداره صدا و سیما، مجلس خبرگان، نظارت استصوابی و سیاست خارجی مطرح میساخت. نشانیهایی سرراست، که از یک تقابل با محتوایی فرااصلاحات خبر میدهد.
داستان برای ناظرانی که این تقابل را برای سالهایی طولانی دنبال کردهاند بیش از یک دههونیم ادامه دارد. نخستینبار تقاضای رفراندم در اوایل دور دوم انتخاب آقای خاتمی به ریاستجمهوری یعنی اوایل دهه ۸۰ مطرح شد. در آن زمان اصلاحات اقتصادی نسبتاً خوب پیش میرفت، اصلاحات اجتماعی در مسیری پر شیب و سنگلاخ به زحمت پیش میرفت و راه اصلاحات سیاسی بهکلی بسته شده بود. پروژه جنبش اصلاحات برای بالا بردن سطح رهبری اصلاحات و تبدیل روند اصلاحی به مسیر کل حاکمیت جمهوری بکلی ناکام مانده بود، استبدادطلبان دور کانون قدرت را گرفته بودند و هر منفذی را با خشونت میبستند. درخواست برگزاری رفراندم در چنین شرایط ناامیدانهای مطرح شد بدون توجه به محتوای قانون اساسی که راه تغییرات منتهی به تغییر توازن قوا را بسته است. آن زمان کسی از بین اصلاحطلبان نمیتوانست توضیح دقیقی درباره محتوای رفراندم بدهد. اصلاحطلبان در ذهن خود رفراندم را دری به محوطه حصاری بیرون از قلعه چندینحصاری قدرت میدیدند که با باز شدن آن بخشی از جمعیت وسیع طرفدار اصلاحات را در قدرت سیاسی شریک میساخت و سبب تحکیم پایههای اجتماعی نظام میشد. این نیت خیر هنگامی که به مرحله تعیین موضوع میرسید دچار لکنت میشد. به نظر میرسید دروازه نمادین یاد شده نه به یک حصار بیرونی قلعه قدرت، بلکه بطور مستقیم به نوک قلعه ختم میشود و موضوع رفراندم هرچه باشد، معنا و نتیجه آن به رأی گذاشتن حذف اختیارات گسترده ولایت فقیه است که خودش مفهومی جز به رأی عمومی گذاشتن کلیت این جمهوری نیست... بسیار احمقانه مینمود در حالی که رهبر کشور مذاکره با ایالات متحده را بر نمیتابید (مذاکره با ایالات متحده و اختیارات رئیسجمهوری دو معضل اصلی آن دوره بود) مردم رأی ۷۵ درصدی بدهند که ما مذاکره با آمریکا میخواهیم. نتیجهاش بند نشدن سنگ روی سنگ بود و اصلاحطلبان هم هیچگاه چنین قصدی نداشتند. در آن دوره هم استبدادطلبان گردآمده به دور سینی قدرت با تبلیغاتی بسیار پردامنه هدف نهایی اصلاحات را حذف ولیفقیه عنوان میکردند و فضا را مهآلودتر از آن که بود مینمودند. همانطور که میبینیم، این فضاسازی تندروها تغییری نکرده است.
گنگی تقاضای اصلاحطلبان نیز تغییر نکرده است. میدانند چه میخواهند اما نمیدانند چگونه به آن برسند. وقتی به سراغ متن تاریخ میروند، آن خواست دهه چهل ملیگرایان را که میگفتند "شاه باید سلطنت کند نه حکومت" تحسین میکنند و وقتی به این زمان برمیگردند آن حکمت را در همان دهه جا میگذارند. راهنمایی آنها کار ما روزنامهنگاران نیست، اما میتوان در توصیف موقعیت و تقاضایشان گفت تحت شرایط واقعی و عینی کنونی سیاست در ایران، اصلاحات درون سیستمی، از هر مسیری رد شود، از کانال رفراندم نمیگذرد. حداقل به دلیل اینکه خودشان نمیتوانند موضوع آن را تعریف و تدقیق کنند.
🆔 @jameeno
🔹تعمیر ساعت با چکش!
▫شورای سردبیری: دور دیگری از کشمکش تبلیغاتی بین اصلاحطلبان و محافظهکاران در مجلس و رسانهها درگرفته که پیرامون نطق دو نماینده اصلاحطلب است. نمایندهها نطق تندی کردهاند که نقطه حساس آنها پیشنهاد برگزاری رفراندوم بوده است :" ... جا دارد برای حل برخی معضلات داخلی و خارجی از مراجعه به آرای عمومی استفاده کنیم" این تکه بیش از چندین انتقاد دیگر سبب بروز طوفانی از خشم در پیکره محافظهکارانی شده که بخش استبدادطلب خود را برای مقابله به میدان فرستادند. ۲۰ نماینده ورود قوه قضائیه به ماجرا و برخورد قضایی با نمایندهها را خواستار شدند، عدهای شکایت به تشکیلات کنترل رفتار نمایندگان مجلس بردند و فوجی هم به فحاشی پردامنه پرداختند. دلیل روشنی هم دارد: باید آنقدر محکم و پرزور تقاضای اخراج از مجلس و روبرو شدن با قضات را به میان بیاورند که نماینده دیگری جرأت طرح موضوع رفراندوم را نداشته باشد.
اصلاحطلبان هم بیکار نبودند و ثناگویی و تقدیس دو نماینده بیوقفه ادامه دارد. اتهامات استبدادطلبان از اتهام تشویش اذهان عمومی شروع میشد و به کپیبرداری از متون اتاق فکر استکبار جهانی میرسید و تحسینها و به عرش بردنها از برچسب سلحشور (برگرفته از نام یکی از دو نماینده) و تکستاره مجلس شروع میشد و به اعطای لقب نماد حریت ختم.
در میانه تبادل این اتهامها و ستایشها، نه آن طرف میپرسد منظور از "مراجعه به آرای عمومی در مورد برخی مسائل داخلی و خارجی" چیست و محتوای رفراندوم چه هست، نه این طرف فکر میکند ممکن است از میان میلیونها مخاطب اصلاحطلب یک نفر نیازمند این باشد که بداند آن "برخی مسائل داخلی و خارجی" با چه فرمولی حل میشوند. اما نماینده دیگر که موضوع را بازمیشکافت فهرستی چهارگانه درباره اداره صدا و سیما، مجلس خبرگان، نظارت استصوابی و سیاست خارجی مطرح میساخت. نشانیهایی سرراست، که از یک تقابل با محتوایی فرااصلاحات خبر میدهد.
داستان برای ناظرانی که این تقابل را برای سالهایی طولانی دنبال کردهاند بیش از یک دههونیم ادامه دارد. نخستینبار تقاضای رفراندم در اوایل دور دوم انتخاب آقای خاتمی به ریاستجمهوری یعنی اوایل دهه ۸۰ مطرح شد. در آن زمان اصلاحات اقتصادی نسبتاً خوب پیش میرفت، اصلاحات اجتماعی در مسیری پر شیب و سنگلاخ به زحمت پیش میرفت و راه اصلاحات سیاسی بهکلی بسته شده بود. پروژه جنبش اصلاحات برای بالا بردن سطح رهبری اصلاحات و تبدیل روند اصلاحی به مسیر کل حاکمیت جمهوری بکلی ناکام مانده بود، استبدادطلبان دور کانون قدرت را گرفته بودند و هر منفذی را با خشونت میبستند. درخواست برگزاری رفراندم در چنین شرایط ناامیدانهای مطرح شد بدون توجه به محتوای قانون اساسی که راه تغییرات منتهی به تغییر توازن قوا را بسته است. آن زمان کسی از بین اصلاحطلبان نمیتوانست توضیح دقیقی درباره محتوای رفراندم بدهد. اصلاحطلبان در ذهن خود رفراندم را دری به محوطه حصاری بیرون از قلعه چندینحصاری قدرت میدیدند که با باز شدن آن بخشی از جمعیت وسیع طرفدار اصلاحات را در قدرت سیاسی شریک میساخت و سبب تحکیم پایههای اجتماعی نظام میشد. این نیت خیر هنگامی که به مرحله تعیین موضوع میرسید دچار لکنت میشد. به نظر میرسید دروازه نمادین یاد شده نه به یک حصار بیرونی قلعه قدرت، بلکه بطور مستقیم به نوک قلعه ختم میشود و موضوع رفراندم هرچه باشد، معنا و نتیجه آن به رأی گذاشتن حذف اختیارات گسترده ولایت فقیه است که خودش مفهومی جز به رأی عمومی گذاشتن کلیت این جمهوری نیست... بسیار احمقانه مینمود در حالی که رهبر کشور مذاکره با ایالات متحده را بر نمیتابید (مذاکره با ایالات متحده و اختیارات رئیسجمهوری دو معضل اصلی آن دوره بود) مردم رأی ۷۵ درصدی بدهند که ما مذاکره با آمریکا میخواهیم. نتیجهاش بند نشدن سنگ روی سنگ بود و اصلاحطلبان هم هیچگاه چنین قصدی نداشتند. در آن دوره هم استبدادطلبان گردآمده به دور سینی قدرت با تبلیغاتی بسیار پردامنه هدف نهایی اصلاحات را حذف ولیفقیه عنوان میکردند و فضا را مهآلودتر از آن که بود مینمودند. همانطور که میبینیم، این فضاسازی تندروها تغییری نکرده است.
گنگی تقاضای اصلاحطلبان نیز تغییر نکرده است. میدانند چه میخواهند اما نمیدانند چگونه به آن برسند. وقتی به سراغ متن تاریخ میروند، آن خواست دهه چهل ملیگرایان را که میگفتند "شاه باید سلطنت کند نه حکومت" تحسین میکنند و وقتی به این زمان برمیگردند آن حکمت را در همان دهه جا میگذارند. راهنمایی آنها کار ما روزنامهنگاران نیست، اما میتوان در توصیف موقعیت و تقاضایشان گفت تحت شرایط واقعی و عینی کنونی سیاست در ایران، اصلاحات درون سیستمی، از هر مسیری رد شود، از کانال رفراندم نمیگذرد. حداقل به دلیل اینکه خودشان نمیتوانند موضوع آن را تعریف و تدقیق کنند.
🆔 @jameeno
🔸صدای نو | ۱۷ شهریور ۹۷
موشکهای سپاه؛ به سوی کردستان یا کنسولگری ایران؟
صدای نوی امشب را از کانال جامعه نو و در ساندکلاود بشنوید.
🆔 @jameeno
موشکهای سپاه؛ به سوی کردستان یا کنسولگری ایران؟
صدای نوی امشب را از کانال جامعه نو و در ساندکلاود بشنوید.
🆔 @jameeno
صدای نو | ۱۷ شهریور ۹۷
گروه جامعه نو
🔸صدای نو | ۱۷ شهریور ۹۷
موشکهای سپاه؛ به سوی کردستان یا کنسولگری ایران؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود.
🆔 @jameeno
موشکهای سپاه؛ به سوی کردستان یا کنسولگری ایران؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود.
🆔 @jameeno
#یادداشت_منتخب
🔺ایران، ونزوئلا نیست.
▫️پویا ناظران: ایران در وضعیت ونزوئلایی نیست، به سمت ونزوئلایی شدن هم پیش نمیره، و همه با هم جلوی ونزوئلایی شدنش رو خواهیم گرفت.
چطور؟
ابتدا، برای این که بفهمیم چرا ایران ونزوئلایی نیست، باید بفهمیم چی شد که کار ونزوئلا به اینجا کشید.
- تا اواخر سال ۲۰۱۴ رشد ماهانه نقدینگی ونزوئلا حدود ۳٪ بود.
- از اواخر ۲۰۱۴ تا نیمه ۲۰۱۶، رشد نقدینگی در ونزوئلا بین ۵٪ تا ۶٪ در ماه بود.
- از نیمه ۲۰۱۶، رشد ماهانه نقدینگی دو رقمی شد.
- فروردین پارسال برای اولین بار، سرعت رشد نقدینگی بیشتر از ماهی ۲۰٪ شد.
- در طول بهار امسال، سرعت رشد نقدینگی ونزوئلا بیش از ماهی ۶۰٪ بوده!
اینجوری شد که ونزوئلا مبتلا به تورمهای چند هزار درصدی شد.
ظرف پنج سال اخیر، نقدینگی ونزوئلا بیش از ۲۲۰۰ برابر شده، در حالیکه نقدینگی ایران ۳/۳ برابر شده.
👈 وضعیت امروز ایران با همه بدیاش، قابل مقایسه با وضعیت ونزوئلا نیست.
آیا به سمت ونزوئلایی شدن پیش نمیریم؟
از زمانی که ونزوئلا برای اولین بار سه ماه پیاپی رشد نقدینگی بالای ۵٪ تجربه کرد، سه سال طول کشید تا دچار بحران بشه.
رشد نقدینگی ایران بطور ماهانه، در سه سال اخیر کمتر از ۲٪، و در طول بهار امسال کمتر از ۱/۵٪ بوده.
در واقع رشد نقدینگی ایران در طول چهل سال گذشته بسیار کمنوسان بوده و چندان از میانگین رشد ۱/۸٪ی خودش منحرف نمیشده.
در واقع یک بحث و چالش جدی امروز بین اقتصاددانان ایرانی، نحوه کاهش رشد نقدینگی به زیر ۱٪ه، چرا که سرعت رشد نقدینگی بسیار در برابر تغییر مقاومه.
بعبارت دیگه، افزایش پایدار سرعت رشد نقدینگی به سطح بالای ۱/۸٪ آسون نیست، اگرچه احتمالش هست.
چه نوع اتفاقاتی میتونه سرعت رشد نقدینگی ایران رو مثل ونزوئلا بکنه؟
باید حواسمون به سیاستهایی که نقدینگی رو بیش از حد افزایش میدهند باشه. رشد کم نقدینگی طبیعیه. اما اتخاذ سیاستهایی که رشد نقدینگی رو چنان افزایش بدهند که بطور پایدار، بیش از میانگین گذشتهاش بشه خطرناکه. مثلا افزایش سرعت رشد نقدینگی ماهانه به بیش از ۵٪، میتونه ایران رو به سمت ونزوئلایی شدن هل بده.
وضعیت اقتصادی ایران خوب نیست. مشکلات امروز از طرفی معلول سیاستهای غلط پنج سال اخیره، و از طرف دیگه معلول سیاستهای غلط پنجاه سال اخیر.
منتها نسبت به شدت بحران اقتصادی باید واقع بین باشیم. اغراق در این مورد، هم استرس بیجهت بهمون میده، هم در یافتن راه اصلاح، گمراهمون میکنه.
❇️ نقدینگی ونزوئلا بیش از ۲۲۰۰ برابر شد، که اینجوری شد. نقدینگی ایران ۳/۳ برابر شده. سرعت رشد نقدینگی ایران باید کند بشه، اما ما کجا و ونزوئلا کجا.
منبع: کانال یادداشتهای شخصی نگارنده
🆔 @jameeno
🔺ایران، ونزوئلا نیست.
▫️پویا ناظران: ایران در وضعیت ونزوئلایی نیست، به سمت ونزوئلایی شدن هم پیش نمیره، و همه با هم جلوی ونزوئلایی شدنش رو خواهیم گرفت.
چطور؟
ابتدا، برای این که بفهمیم چرا ایران ونزوئلایی نیست، باید بفهمیم چی شد که کار ونزوئلا به اینجا کشید.
- تا اواخر سال ۲۰۱۴ رشد ماهانه نقدینگی ونزوئلا حدود ۳٪ بود.
- از اواخر ۲۰۱۴ تا نیمه ۲۰۱۶، رشد نقدینگی در ونزوئلا بین ۵٪ تا ۶٪ در ماه بود.
- از نیمه ۲۰۱۶، رشد ماهانه نقدینگی دو رقمی شد.
- فروردین پارسال برای اولین بار، سرعت رشد نقدینگی بیشتر از ماهی ۲۰٪ شد.
- در طول بهار امسال، سرعت رشد نقدینگی ونزوئلا بیش از ماهی ۶۰٪ بوده!
اینجوری شد که ونزوئلا مبتلا به تورمهای چند هزار درصدی شد.
ظرف پنج سال اخیر، نقدینگی ونزوئلا بیش از ۲۲۰۰ برابر شده، در حالیکه نقدینگی ایران ۳/۳ برابر شده.
👈 وضعیت امروز ایران با همه بدیاش، قابل مقایسه با وضعیت ونزوئلا نیست.
آیا به سمت ونزوئلایی شدن پیش نمیریم؟
از زمانی که ونزوئلا برای اولین بار سه ماه پیاپی رشد نقدینگی بالای ۵٪ تجربه کرد، سه سال طول کشید تا دچار بحران بشه.
رشد نقدینگی ایران بطور ماهانه، در سه سال اخیر کمتر از ۲٪، و در طول بهار امسال کمتر از ۱/۵٪ بوده.
در واقع رشد نقدینگی ایران در طول چهل سال گذشته بسیار کمنوسان بوده و چندان از میانگین رشد ۱/۸٪ی خودش منحرف نمیشده.
در واقع یک بحث و چالش جدی امروز بین اقتصاددانان ایرانی، نحوه کاهش رشد نقدینگی به زیر ۱٪ه، چرا که سرعت رشد نقدینگی بسیار در برابر تغییر مقاومه.
بعبارت دیگه، افزایش پایدار سرعت رشد نقدینگی به سطح بالای ۱/۸٪ آسون نیست، اگرچه احتمالش هست.
چه نوع اتفاقاتی میتونه سرعت رشد نقدینگی ایران رو مثل ونزوئلا بکنه؟
باید حواسمون به سیاستهایی که نقدینگی رو بیش از حد افزایش میدهند باشه. رشد کم نقدینگی طبیعیه. اما اتخاذ سیاستهایی که رشد نقدینگی رو چنان افزایش بدهند که بطور پایدار، بیش از میانگین گذشتهاش بشه خطرناکه. مثلا افزایش سرعت رشد نقدینگی ماهانه به بیش از ۵٪، میتونه ایران رو به سمت ونزوئلایی شدن هل بده.
وضعیت اقتصادی ایران خوب نیست. مشکلات امروز از طرفی معلول سیاستهای غلط پنج سال اخیره، و از طرف دیگه معلول سیاستهای غلط پنجاه سال اخیر.
منتها نسبت به شدت بحران اقتصادی باید واقع بین باشیم. اغراق در این مورد، هم استرس بیجهت بهمون میده، هم در یافتن راه اصلاح، گمراهمون میکنه.
❇️ نقدینگی ونزوئلا بیش از ۲۲۰۰ برابر شد، که اینجوری شد. نقدینگی ایران ۳/۳ برابر شده. سرعت رشد نقدینگی ایران باید کند بشه، اما ما کجا و ونزوئلا کجا.
منبع: کانال یادداشتهای شخصی نگارنده
🆔 @jameeno
🔸صدای نو | ۱۸ شهریور ۹۷
آیا سلامت جامعه قربانی تورم میشود؟
صدای نوی امشب را میتوانید از اینجا در کانال جامعهنو و یا از ساندکلاود صداینو بشنوید.
🆔 @jameeno
آیا سلامت جامعه قربانی تورم میشود؟
صدای نوی امشب را میتوانید از اینجا در کانال جامعهنو و یا از ساندکلاود صداینو بشنوید.
🆔 @jameeno
صدای نو | ۱۸ شهریور ۹۷
گروه جامعه نو
🔸صدای نو | ۱۸ شهریور ۹۷
آیا سلامت جامعه قربانی تورم میشود؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود .
🆔 @jameeno
آیا سلامت جامعه قربانی تورم میشود؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود .
🆔 @jameeno
#الف
🔸بذر در بستر رود!
▫️ شورای سردبیری: داستان غریبی در حال شکلگیری است. ماندن یمن بین ایران و عربستان ، به شکلی در عراق تکرار میشود. حالا، جنوب عراق بین ایران و عربستان گیر میکند و دو نقطه جغرافیایی که میتوانند حیاط خلوت دو کشور بزرگ منطقه محسوب شوند، وضعیتی کمابیش مشابه پدید میآورند. سعودیها معتقدند یمن حیاط خلوت آنهاست و ایران باید از آن دور شود. ایران هم که این را نمیگوید، همان احساس را نسبت به جنوب عراق دارد. آیا ایران از موقعیت واقعی خود آگاه است؟
اگر استراتژیستهای ایرانی با هوش بوده باشند، دو سال پیش که مقتدا صدر روحانی شیعه عراقی عازم ریاض شد، نشان دادن چنگ و دندان به ایران را شروع کرد و خطمشی ملیگرایانه مشهودی را به جای وجهه مذهبی شیعی برگزید و شعارهای ناسیونالیستی رواج داد، باید شروع یک تحول را میفهمیدند. باید متوجه میشدند سعودی ها بر بستر پول خود و تعصب عربیت که به عنوان یک گرایش ضد ایرانی تقویت میشود، ازدواج موقتی با گروه صدر ترتیب دادهاند و ایران باید بزودی با نتایج آن روبرو شود . همینطور که شعارهای ناسیونالیستی صدر افزایش مییافت، باید کسی میفهمید او و عربستان به پدید آوردن یک جبهه سیاسی پارلمانی بسنده نمیکنند و به تدریج شرایطی را پدید میآورند که تعلقخاطر مذهبی جنوب عراق به ایران را کنترل کرده تغییر جهت دهند. رخداد های این روزها نشان میدهد کم موفق نبودهاند.
حداقل موفقیت آنها دوپاره کردن شیعیان جنوب عراق از جنبه دیدگاههای سیاسی بوده است. نه به دو دسته موافق و مخالف ایران، بلکه به دو گرایش ملی دموکراتیک و مذهبی فرقهای که نتایج وخیمتری برای ایران داشته است. تصویر عمومی که اکنون از عراق داریم حاکی از کاهش جهتدهندگی و هیمنه مذهبی در عرصه سیاست آن، به علت بحرانزا بودن است و در نتیجه، در آینده گرایشی که غیرفرقهگرا عمل میکند بخت بیشتری در جلب اقبال جامعه دارد. واقعیت آن است که سیستم سیاسی فرقه محور بنا شده در عراق با ملات آمریکاییها و ورزدادگی ایرانیها، از همان ابتدا با نیازهای دوران و استانداردها و نرمهای جوامع جدید ناهمخوان بود: چون فرقهای و دارای محتوای مشخص قابل شناسایی توسط توده و عوام بود زود مستقر شد و به همان دلیل که فرقهای بود از همان روز اول به کشمکش پایانناپذیر و خونین دچار شد. اما تجربه پر از خون و رنج و ناکارای دموکراسی فرقهای (!) درحدود یک دهه و نیم کافی بود که فضا را برای پذیرش جهاننگریهای غیرفرقهای و گرایشهای غیرمذهبی باز کند. معمولا در چنین مقاطعی ناسیونالیسم دمدستترین و زود رشدکنندهترین بذری است که میتوان در جامعه پاشید. از سعودیها که بعید است، اما احتمالا مشاوران آنها این را خیلی زود فهمیدند. آنچه که اکنون در جنوب عراق شاهد آنیم و بصره شیعی را دوپاره آشتیناپذیر مییابیم که نیمی از ان با وجود برخورداری از بذل و بخشش و محبتی عظیم از سوی ایران با نام ایران خصومت میورزد، تبلور عینی این فهم و تحول حاصل از آن است .
استراتژیستهای ایران معمولا از این مسائل سردرنمی آورند و هنوز مست شنیدن توصیفاتی هستند (" آمریکا عراق را در سینی طلا به ایران تقدیم کرده" ) که محافل ضد ایرانی امریکا، گروه رجوی، و نویسندگان کیهان از خودشان صادر میکنند. نها حتی گزارشهای داخلی را به خوبی مطالعه نمیکنند. اخیرا خبرگزاری فارس گزارشی مستند، هرچند ناکامل، درباره ماهیت راهپیماییهای ضدایرانی در بصره منتشر کرده که در آن به خیابان آوردن و جهتدهی زنان بصره به نهادهای مدنی و جنبش های دموکراتیک دارای ماهیت رشدیابنده غیرفرقهای نسبت داده شده است. نا گفته پیداست متاعی که این گروهها در پوشش سادهترین شعارهای شوونیستی به مردم بی آب و برق و ناراضی از درگیریهای پایانناپذیر فرقهای عرضه میکنند به خوبی خریدار پیدا میکند. ظاهرا این گروهها مورد حمایت کنسولگری آمریکا در بصره هم هستند که از جنبه کارکردشان نقطه قوتی برای آنها محسوب میشود.
هنوز زود است، ولی میتوان تصور کرد بزودی تحرکات سعودیها در جنوب عراق و بیخ گوش ایران و جایی که برخی از ما به غلط حیاط خلوت خود پنداشتهایم، ما را درگیر کند. آنقدر در گیر، که نمیدانیم باید ساختمان تازه ای برای کنسولگری بسازیم، یا اینکه حفاظت از سفارت خود در بغداد را نیروی بیشتری بدهیم. کار درست را فقط هنگامی انجام خواهیم داد که فارغ از اینکه دهها گروه فرقهگرای مشکوک و مسلح چقدر از چه کسی میگیرند و به چه نیروهای پنهانی خدمت میکنند، روند های اجتماعی و تحولات ذهنی میلیونها عراقی خسته از خونریزی و جنگ و فرقهگرایی و مداخله بیگانه (هر بیگانهای) در کشورشان را بازشناسیم و در پیریزی روابط خود با این همسایه دیوار به دیوار به کار بگیریم.
🆔 @jameeno
🔸بذر در بستر رود!
▫️ شورای سردبیری: داستان غریبی در حال شکلگیری است. ماندن یمن بین ایران و عربستان ، به شکلی در عراق تکرار میشود. حالا، جنوب عراق بین ایران و عربستان گیر میکند و دو نقطه جغرافیایی که میتوانند حیاط خلوت دو کشور بزرگ منطقه محسوب شوند، وضعیتی کمابیش مشابه پدید میآورند. سعودیها معتقدند یمن حیاط خلوت آنهاست و ایران باید از آن دور شود. ایران هم که این را نمیگوید، همان احساس را نسبت به جنوب عراق دارد. آیا ایران از موقعیت واقعی خود آگاه است؟
اگر استراتژیستهای ایرانی با هوش بوده باشند، دو سال پیش که مقتدا صدر روحانی شیعه عراقی عازم ریاض شد، نشان دادن چنگ و دندان به ایران را شروع کرد و خطمشی ملیگرایانه مشهودی را به جای وجهه مذهبی شیعی برگزید و شعارهای ناسیونالیستی رواج داد، باید شروع یک تحول را میفهمیدند. باید متوجه میشدند سعودی ها بر بستر پول خود و تعصب عربیت که به عنوان یک گرایش ضد ایرانی تقویت میشود، ازدواج موقتی با گروه صدر ترتیب دادهاند و ایران باید بزودی با نتایج آن روبرو شود . همینطور که شعارهای ناسیونالیستی صدر افزایش مییافت، باید کسی میفهمید او و عربستان به پدید آوردن یک جبهه سیاسی پارلمانی بسنده نمیکنند و به تدریج شرایطی را پدید میآورند که تعلقخاطر مذهبی جنوب عراق به ایران را کنترل کرده تغییر جهت دهند. رخداد های این روزها نشان میدهد کم موفق نبودهاند.
حداقل موفقیت آنها دوپاره کردن شیعیان جنوب عراق از جنبه دیدگاههای سیاسی بوده است. نه به دو دسته موافق و مخالف ایران، بلکه به دو گرایش ملی دموکراتیک و مذهبی فرقهای که نتایج وخیمتری برای ایران داشته است. تصویر عمومی که اکنون از عراق داریم حاکی از کاهش جهتدهندگی و هیمنه مذهبی در عرصه سیاست آن، به علت بحرانزا بودن است و در نتیجه، در آینده گرایشی که غیرفرقهگرا عمل میکند بخت بیشتری در جلب اقبال جامعه دارد. واقعیت آن است که سیستم سیاسی فرقه محور بنا شده در عراق با ملات آمریکاییها و ورزدادگی ایرانیها، از همان ابتدا با نیازهای دوران و استانداردها و نرمهای جوامع جدید ناهمخوان بود: چون فرقهای و دارای محتوای مشخص قابل شناسایی توسط توده و عوام بود زود مستقر شد و به همان دلیل که فرقهای بود از همان روز اول به کشمکش پایانناپذیر و خونین دچار شد. اما تجربه پر از خون و رنج و ناکارای دموکراسی فرقهای (!) درحدود یک دهه و نیم کافی بود که فضا را برای پذیرش جهاننگریهای غیرفرقهای و گرایشهای غیرمذهبی باز کند. معمولا در چنین مقاطعی ناسیونالیسم دمدستترین و زود رشدکنندهترین بذری است که میتوان در جامعه پاشید. از سعودیها که بعید است، اما احتمالا مشاوران آنها این را خیلی زود فهمیدند. آنچه که اکنون در جنوب عراق شاهد آنیم و بصره شیعی را دوپاره آشتیناپذیر مییابیم که نیمی از ان با وجود برخورداری از بذل و بخشش و محبتی عظیم از سوی ایران با نام ایران خصومت میورزد، تبلور عینی این فهم و تحول حاصل از آن است .
استراتژیستهای ایران معمولا از این مسائل سردرنمی آورند و هنوز مست شنیدن توصیفاتی هستند (" آمریکا عراق را در سینی طلا به ایران تقدیم کرده" ) که محافل ضد ایرانی امریکا، گروه رجوی، و نویسندگان کیهان از خودشان صادر میکنند. نها حتی گزارشهای داخلی را به خوبی مطالعه نمیکنند. اخیرا خبرگزاری فارس گزارشی مستند، هرچند ناکامل، درباره ماهیت راهپیماییهای ضدایرانی در بصره منتشر کرده که در آن به خیابان آوردن و جهتدهی زنان بصره به نهادهای مدنی و جنبش های دموکراتیک دارای ماهیت رشدیابنده غیرفرقهای نسبت داده شده است. نا گفته پیداست متاعی که این گروهها در پوشش سادهترین شعارهای شوونیستی به مردم بی آب و برق و ناراضی از درگیریهای پایانناپذیر فرقهای عرضه میکنند به خوبی خریدار پیدا میکند. ظاهرا این گروهها مورد حمایت کنسولگری آمریکا در بصره هم هستند که از جنبه کارکردشان نقطه قوتی برای آنها محسوب میشود.
هنوز زود است، ولی میتوان تصور کرد بزودی تحرکات سعودیها در جنوب عراق و بیخ گوش ایران و جایی که برخی از ما به غلط حیاط خلوت خود پنداشتهایم، ما را درگیر کند. آنقدر در گیر، که نمیدانیم باید ساختمان تازه ای برای کنسولگری بسازیم، یا اینکه حفاظت از سفارت خود در بغداد را نیروی بیشتری بدهیم. کار درست را فقط هنگامی انجام خواهیم داد که فارغ از اینکه دهها گروه فرقهگرای مشکوک و مسلح چقدر از چه کسی میگیرند و به چه نیروهای پنهانی خدمت میکنند، روند های اجتماعی و تحولات ذهنی میلیونها عراقی خسته از خونریزی و جنگ و فرقهگرایی و مداخله بیگانه (هر بیگانهای) در کشورشان را بازشناسیم و در پیریزی روابط خود با این همسایه دیوار به دیوار به کار بگیریم.
🆔 @jameeno
🔹حضور بهاور در شورای عالی اصلاح طلبان مشروط است
🖌محمد توسلی،دبیر کل نهضت آزادی ایران
▫️اختصاصی جامعه نو: پس از انتخابات سال گذشته شاهد آن هستیم که نقدهای بسیاری به تشکیلات اصلاح طلبان از سوی منتقدین آن مطرح می شود و طی روزهای گذشته این نقدها باعث شد تا چهره های جدیدی وارد شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان شوند که مهم ترین تشکیلات این گروه از سال 94 تا کنون بوده است. در این شرایط نهضت آزادی هم سعی کرده است تا با ورود به این شورا بتواند در تغییر سیاست ها نقش آفرینی کند. درباره این مساله نکاتی وجود دارد که باید به آن توجه کرد. در مورد اصلاح طلبی همانگونه که قبلا به تفضیل توضیح داده شده، باید در نگاه اصلاح طلبانی که در قدرت هستند تغییر به وجود آید و باید بپذیرند که جنبش اصلاحات باید نگاهی جامعه محور داشته باشد و جامعه مدنی را تقویت کند و اگر درون قدرت قرار گرفتند هماهنگ با جنبش اجتماعی حرکت کنند. متاسفانه بخش قابل توجهی از اصلاح طلبان وقتی در درون قدرت قرار گرفتند، به مطالبات اصلاح طلبی که شامل بحث آزادی، حاکمیت ملی، حقوق بشر و اجرای بندهای مغفول مانده قانون اساسی می شود کم تر توجه کرده اند. برخی از آن ها به قدرت چسبیدند و برخی هم به فساد آلوده شده اند. بنابراین شورای عالی اصلاح طلبان همانطور که پیش از این گفته شده یک شورای موقتی است و باید تغییرات اساسی در ساختار و مدیریت آن بوجود آید تا بتواند جنبش اصلاح طلبی در ایران را نمایندگی کند؛ نه فقط اصلاح طلبان درون قدرت.
متاسفانه نگاه های اصلاح طلبان بر برنامه های انتخاباتی بوده و کم تر به بقیه راه هایی که اصلاح طلبان برای پاسخگویی به مطالبات تاریخی ملت ایران داشتند را فراهم کرده اند. البته انتخابات یکی از راه هایی است که اصلاح طلبان باید از فرصت هایش استفاده کنند و گذار به دموکراسی و این فرآیند را تقویت کنند؛ اما تصور برخی از اصلاح طلبان این است که باید در انتخابات شرکت کنند و وارد قدرت شوند و از مزایای آن استفاده کنند. به همین دلیل باید این نگاه اصلاح شود و اگر اصلاح طلبان درون قدرت قرار گرفتند هماهنگ با جنبش اجتماعی ایران در راستای تامین مطالبات تاریخی ملت ایران در درون قدرت عمل کنند. بر همین اساس آقای مهندس عماد بهاور که اخیرا به عنوان یکی از اعضای جدید شواری اصلاح طلبان انتخاب شده اند. البته این مساله مهم را باید تاکید کنم که پذیر ایشان در آنجا مشروط به یک زمان محدود است که شورای عالی اصلاح طلبان بتواند پاسخگوی مطالبات جنبش اصلاح طلبی جامعه محور باشد و ساختارش آنچنان تغییر کند که سخنگوی همه احزاب، گروه های سیاسی و نهادهای مدنی باشد. اگر شاهد چنین اتفاقی نباشیم و همان روش گذشته را دنبال کنند، قطعا آقای عماد بهاور این شورا را ترک خواهد کرد.
🆔 @jameeno
🖌محمد توسلی،دبیر کل نهضت آزادی ایران
▫️اختصاصی جامعه نو: پس از انتخابات سال گذشته شاهد آن هستیم که نقدهای بسیاری به تشکیلات اصلاح طلبان از سوی منتقدین آن مطرح می شود و طی روزهای گذشته این نقدها باعث شد تا چهره های جدیدی وارد شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان شوند که مهم ترین تشکیلات این گروه از سال 94 تا کنون بوده است. در این شرایط نهضت آزادی هم سعی کرده است تا با ورود به این شورا بتواند در تغییر سیاست ها نقش آفرینی کند. درباره این مساله نکاتی وجود دارد که باید به آن توجه کرد. در مورد اصلاح طلبی همانگونه که قبلا به تفضیل توضیح داده شده، باید در نگاه اصلاح طلبانی که در قدرت هستند تغییر به وجود آید و باید بپذیرند که جنبش اصلاحات باید نگاهی جامعه محور داشته باشد و جامعه مدنی را تقویت کند و اگر درون قدرت قرار گرفتند هماهنگ با جنبش اجتماعی حرکت کنند. متاسفانه بخش قابل توجهی از اصلاح طلبان وقتی در درون قدرت قرار گرفتند، به مطالبات اصلاح طلبی که شامل بحث آزادی، حاکمیت ملی، حقوق بشر و اجرای بندهای مغفول مانده قانون اساسی می شود کم تر توجه کرده اند. برخی از آن ها به قدرت چسبیدند و برخی هم به فساد آلوده شده اند. بنابراین شورای عالی اصلاح طلبان همانطور که پیش از این گفته شده یک شورای موقتی است و باید تغییرات اساسی در ساختار و مدیریت آن بوجود آید تا بتواند جنبش اصلاح طلبی در ایران را نمایندگی کند؛ نه فقط اصلاح طلبان درون قدرت.
متاسفانه نگاه های اصلاح طلبان بر برنامه های انتخاباتی بوده و کم تر به بقیه راه هایی که اصلاح طلبان برای پاسخگویی به مطالبات تاریخی ملت ایران داشتند را فراهم کرده اند. البته انتخابات یکی از راه هایی است که اصلاح طلبان باید از فرصت هایش استفاده کنند و گذار به دموکراسی و این فرآیند را تقویت کنند؛ اما تصور برخی از اصلاح طلبان این است که باید در انتخابات شرکت کنند و وارد قدرت شوند و از مزایای آن استفاده کنند. به همین دلیل باید این نگاه اصلاح شود و اگر اصلاح طلبان درون قدرت قرار گرفتند هماهنگ با جنبش اجتماعی ایران در راستای تامین مطالبات تاریخی ملت ایران در درون قدرت عمل کنند. بر همین اساس آقای مهندس عماد بهاور که اخیرا به عنوان یکی از اعضای جدید شواری اصلاح طلبان انتخاب شده اند. البته این مساله مهم را باید تاکید کنم که پذیر ایشان در آنجا مشروط به یک زمان محدود است که شورای عالی اصلاح طلبان بتواند پاسخگوی مطالبات جنبش اصلاح طلبی جامعه محور باشد و ساختارش آنچنان تغییر کند که سخنگوی همه احزاب، گروه های سیاسی و نهادهای مدنی باشد. اگر شاهد چنین اتفاقی نباشیم و همان روش گذشته را دنبال کنند، قطعا آقای عماد بهاور این شورا را ترک خواهد کرد.
🆔 @jameeno
🔸صدای نو | ۱۹ شهریور ۹۷
آموزش در روزگار تحریم و تورم چه سرنوشتی خواهد داشت؟
صدای نوی امشب را میتوانید از اینجا در کانال جامعهنو و یا از ساندکلاود صداینو بشنوید.
🆔 @jameeno
آموزش در روزگار تحریم و تورم چه سرنوشتی خواهد داشت؟
صدای نوی امشب را میتوانید از اینجا در کانال جامعهنو و یا از ساندکلاود صداینو بشنوید.
🆔 @jameeno
صدای نو | ۱۹ شهریور ۹۷
گروه جامعه نو
🔸صدای نو | ۱۹ شهریور ۹۷
آموزش در روزگار تحریم و تورم چه سرنوشتی خواهد داشت؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود.
🆔 @jameeno
آموزش در روزگار تحریم و تورم چه سرنوشتی خواهد داشت؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود.
🆔 @jameeno
#یادداشت_منتخب
🖌 مرتضی ایمانی راد
🔸آیا نقدینگی بالا در اقتصاد ایران هراس دارد؟
▫️بله هراس دارد، ولی امروزه در شرایطی نیستیم که مشکل اصلی کشور نقدینگی باشد. چون از هر دو طرف نقدینگی به نوعی محدود شده است که ترجیح میدهم بگویم قفل شده است.
از یک طرف سیستم بانکی حجم سپرده های نزد خود را ندارد. بخشی سوخت شده، بخشی نزد دولت است که نمی تواند بدهد و بخش سوم داراییهایی غیر پولی بانکها است . این ها مانع می شود که بانکها بتوانند همه سپرده های مردم را به چرخش درآورند. پس از طرف بانکها چرخش پول محدودیت دارد.
سپرده گذاران هم با مدت دار کردن سپرده های خود استفاده از آنها را قفل کرده اند. نمی خواهند آنها را به حسابهای جاریشان منتقل کنند. در این چند ماهه تنها یک درصد از سپرده های غیر دیداری به سپرده های دیداری منتقل شده است. پس از این طرف هم منابع قفل است. حالا اگر مردم هجوم ببرند و بخواهند از سپرده های خودشان استفاده کنند ( یعنی به حسابهای دیداری خود منتقل کنند) ، نه بانکها می توانند پرداخت کنند و نه دولت میگذارد. بانک مرکزی با یک بخشنامه جلوی تخلیه سپرده های غیر دیداری را میگیرد. پس پول آزاد و درگردش سریع کل پول ( نه شبه پول ) به اضافه آن قسمت از شبه پول است که میتواند با کمترین زمان مورد استفاده قرار گیرد.
بنابراین اگر در آینده چیزی غیر عادی رخ ندهد، میتوان گفت که :
اول ، احتمال افزایش قیمت مسکن با موجهای بلند همانند گذشته وجود ندارد.
دوم، احتمال ونزوئلایی شدن اقتصاد ایران نزدیک به صفراست . مگر اینکه اتفاقات عجیبی بیفتد.
سوم، احتمال تورم های افسارگسیخته و مهار نشدنی بسیار کم است .
چهارم، اگر تحریک های سیاسی از بین بروند، احتمال کاهش دلار به زیر ده هزار تومان زیاد خواهد بود.
پنجم، اینکه نقدینگی همانند آبی پشت سد گیر کرده است و با یک اتفاق ممکن است اقتصاد ایران را سیل ببرد، به دلیل قفل شدگی نقدینگی نا محتمل است.
ششم، چون نقدینگی جدید هم عمدتا در بانکها و از طریق ضریب فزاینده نقدینگی شکل می گیرد، نمی تواند خیلی ترسناک باشد.
هفتم، عامل تهدید کننده اقتصاد کشور در شرایط فعلی نقدینگی نیست ، بلکه نرخ ارز است. نرخ ارز بازار آزاد هم آنقدر حجم بالایی ندارد که برای بالا رفتنش نیاز به نقدینگی زیاد داشته باشد. اتفاقا به دلایل متعددی میتوان استدلال کرد که همین افزایش نرخ ارز اهرم قدرتمندی برای فشار به اقتصاد ایران برای افزایش نقدینگی است، یعنی معلول جای علت نشسته است.
سرعت گردش پایین پول در کشور که به زیر یک رسیده است نشان دهنده رکود و افزایش هزینه مبادله نیست . بلکه نشاندهنده گیر کردن پول در چندین ایستگاه در اقتصاد ایران است.
منبع: موسسه بامداد
🆔 @jameeno
🖌 مرتضی ایمانی راد
🔸آیا نقدینگی بالا در اقتصاد ایران هراس دارد؟
▫️بله هراس دارد، ولی امروزه در شرایطی نیستیم که مشکل اصلی کشور نقدینگی باشد. چون از هر دو طرف نقدینگی به نوعی محدود شده است که ترجیح میدهم بگویم قفل شده است.
از یک طرف سیستم بانکی حجم سپرده های نزد خود را ندارد. بخشی سوخت شده، بخشی نزد دولت است که نمی تواند بدهد و بخش سوم داراییهایی غیر پولی بانکها است . این ها مانع می شود که بانکها بتوانند همه سپرده های مردم را به چرخش درآورند. پس از طرف بانکها چرخش پول محدودیت دارد.
سپرده گذاران هم با مدت دار کردن سپرده های خود استفاده از آنها را قفل کرده اند. نمی خواهند آنها را به حسابهای جاریشان منتقل کنند. در این چند ماهه تنها یک درصد از سپرده های غیر دیداری به سپرده های دیداری منتقل شده است. پس از این طرف هم منابع قفل است. حالا اگر مردم هجوم ببرند و بخواهند از سپرده های خودشان استفاده کنند ( یعنی به حسابهای دیداری خود منتقل کنند) ، نه بانکها می توانند پرداخت کنند و نه دولت میگذارد. بانک مرکزی با یک بخشنامه جلوی تخلیه سپرده های غیر دیداری را میگیرد. پس پول آزاد و درگردش سریع کل پول ( نه شبه پول ) به اضافه آن قسمت از شبه پول است که میتواند با کمترین زمان مورد استفاده قرار گیرد.
بنابراین اگر در آینده چیزی غیر عادی رخ ندهد، میتوان گفت که :
اول ، احتمال افزایش قیمت مسکن با موجهای بلند همانند گذشته وجود ندارد.
دوم، احتمال ونزوئلایی شدن اقتصاد ایران نزدیک به صفراست . مگر اینکه اتفاقات عجیبی بیفتد.
سوم، احتمال تورم های افسارگسیخته و مهار نشدنی بسیار کم است .
چهارم، اگر تحریک های سیاسی از بین بروند، احتمال کاهش دلار به زیر ده هزار تومان زیاد خواهد بود.
پنجم، اینکه نقدینگی همانند آبی پشت سد گیر کرده است و با یک اتفاق ممکن است اقتصاد ایران را سیل ببرد، به دلیل قفل شدگی نقدینگی نا محتمل است.
ششم، چون نقدینگی جدید هم عمدتا در بانکها و از طریق ضریب فزاینده نقدینگی شکل می گیرد، نمی تواند خیلی ترسناک باشد.
هفتم، عامل تهدید کننده اقتصاد کشور در شرایط فعلی نقدینگی نیست ، بلکه نرخ ارز است. نرخ ارز بازار آزاد هم آنقدر حجم بالایی ندارد که برای بالا رفتنش نیاز به نقدینگی زیاد داشته باشد. اتفاقا به دلایل متعددی میتوان استدلال کرد که همین افزایش نرخ ارز اهرم قدرتمندی برای فشار به اقتصاد ایران برای افزایش نقدینگی است، یعنی معلول جای علت نشسته است.
سرعت گردش پایین پول در کشور که به زیر یک رسیده است نشان دهنده رکود و افزایش هزینه مبادله نیست . بلکه نشاندهنده گیر کردن پول در چندین ایستگاه در اقتصاد ایران است.
منبع: موسسه بامداد
🆔 @jameeno
صدای نو | ۲۰ شهریور ۹۷
گروه جامعه نو
🔸صدای نو | ۲۰ شهریور ۹۷
آیا دولت به فکر سقف بالای سر فرودستان هم هست؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود .
🆔 @jameeno
آیا دولت به فکر سقف بالای سر فرودستان هم هست؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود .
🆔 @jameeno
🔸صدای نو | ۲۰ شهریور ۹۷
آیا دولت به فکر سقف بالای سر فرودستان هم هست؟
صدای نوی امشب را میتوانید از اینجا در کانال جامعهنو و یا از ساندکلاود صداینو بشنوید.
🆔 @jameeno
آیا دولت به فکر سقف بالای سر فرودستان هم هست؟
صدای نوی امشب را میتوانید از اینجا در کانال جامعهنو و یا از ساندکلاود صداینو بشنوید.
🆔 @jameeno
#الف
🔹در ستایش جدول ضرب!
▫️شورای سردبیری: دوشب پیش، یک مقام قضایی، آقای اژهای، در یک برنامه تلویزیونی پرده از یک راز بزرگ برداشت: مدیران مهم تصمیمساز حوزه پولی کشور، درمعرض اتهام خیانت هستند، زیرا به نامه هشدار وزارت اطلاعات توجه نکردهاند. محتوای نامه، هشدار در باره اشتباه بودن سیاست پیشفروش سکه بوده است و بیتوجهی به آن گویا به از دست رفتن ۳۶ تن از ذخیره طلای کشور منجر شده است.
لااقل اینجا، به این موضوع که هدف آن برنامه چه بوده و توجیه علمیاش چه بوده و چه کسی مسئول تصمیم گیری در باره آن بوده کاری نمیتوان داشت. نکته ظریف دیگری در این ماجرا هست: در جمهوری ما حرف درست، درست نیست مگر آنکه بر زبان اشخاص خودی جاری شده باشد. هشداری که از آن حرف زده شده، بسیار پیش از ادارهای در وزارت اطلاعات، توسط اقتصاددانان داده شده بود. تعداد زیادی از اقتصاددانان و نه فقط یک نفر. اما به آنها هیچ اعتنایی نشد. مساله این است که بر اساس برخی پیشفرضهای شکل گرفته از روز نخست تولد این جمهوری، دانشگاهیان هرچند متخصص باشند اما تعهد ندارند و بطور ذاتی با حکومت مخالفند و بر ضد آن حرف میزنند. پس از نزدیک به ۳۰ سال، متجاوز از ۶۰ استاد اقتصاد دانشگاهها در سال ۸۶ به محمود احمدینژاد رئیسجمهور دلخواه کسانی که این کشور را متعلق به خود و بخش اعظم مردمش را بیگانه میدانند نامهای نوشته و مسیر اشتباه او را با استدلال علمی روشن کردند. پاسخ آنها هجمه رسانهای، فحاشی و بیاعتنایی در راس حکومت و از جمله در وزارت اطلاعات بود که از قضای روزگار، در آن دوران همین آقای اژهای که کاشف نامههای هشدار به رئیس بانک مرکزی است وزیر آن بود. نامه دیگر اساتید اقتصاد در اواخر سال ۹۱ در باره مسیر اشتباهی که به آن افتخار می،شد، اما به سازش قهرمانانه ختم شد. انها را تا مرز اتهام خیانت زیر ضربه قرار داد و مورد بیاعتنایی محض قرار گرفت.
آن میراث، هنوز در مواردی خود را نشان میدهد که مورد اخیر یکی از آنهاست. میتوان تصور کرد شخص دلنگرانی در وزارت اطلاعات - که به خاطر این توجه خدا پدرش را بیامرزد - تحت تاثیر آنچه اهل دانش اقتصاد به کرات بیان کردهاند بالاخره بیدار شده و هسته درست انتقادها را گرفته و به بانک مرکزی منتقل کرده است. حالا قوه قضائیه که مجبور است به هر موضوعی ورودکند، اما دانش بسیاری از امور و از جمله اقتصاد را ندارد و احتمالا از هشدارهای اقتصاددانان حتی سر در نمیآورده، نامه آن فرد را یافته و براساس آن پرونده برای کارمندان عالیرتبه دولت (که البته ما دفاعی از عملکرد آنها نداریم) درست میکند تا آنها را تعقیب کند. این وجه نیز از طرفه شیوههای عمل در این جمهوری است. اگر جرمی واقعی در این میان متوجه مثلا آقای سیف باشد، این است که به عنوان یک بروکرات کاملا پرورده در دستگاه حکومت و بلهقربانگویی بیارزش، به دیدگاههای اقتصاددانان توجه نکرده، از آنها مشاوره نگرفته و آسیب مالی زده است. سیف هم البته میتواند این دفاع را داشته باشد که انجام چنین کاری او را احتمالا با جرم جاسوسی روانه زندان میکرده است. استدلالش هم درست است. از نظر رئوس حکومت، آنهایی که به طریقی وارد دستگاه دولت نشده و به حکومت سر نسپردهاند بهطور بالفعل بیگانه وبه صورت بالقوه مرتبط با ضدانقلاب و بیگانگان هستند. به تشخیص شورای نگهبان، نامحرم هستند. این را کسانی که به یاد میآورند شورای نگهبان چرا با ترکیب پیشبینی شده برای اعضای شورای پول و اعتبار مخالفت کرد به راحتی تایید میکنند. چند سال پیش، این شورا وجود نمایندهای از اتاق بازرگانی در شورای پول و اعتبار و کسی از میان اساتید دانشگاه را در مصوبه تعیین اعضای شورای پول و اعتبار برنتابید و آنها را غریبههایی دانست که نباید نقش تاثیرگذاری بر اختیارات انحصاری دولت به دست آنها بیفتد. علت بنیادین البته روشن است. کسی که حقوق بگیر حکومت نیست، وفاداری لازمه را ندارد و گوش به فرمان نیست . این تلقی، کماکان در اعماق ذهن آقایان وجود دارد.
دانشگاهیان و بویژه اقتصاددانان نه از اقتصاد هیاتی چیزی میفهمند، نه به وجود اقتصادی با صفت اسلامی قائلند، نه معنایی از اقتصاد مقاومتی در دانش خود می یابند، نه به فایده حضور صندوقهای اعتباری قرضالحسنه باور دارند، فقط معجزه نهفته در جدول ضرب را درک کرده، درس خوانده و میتوانند روزی بیست غلط از اعمال و سیاستهای اقتصادی حکومت بگیرند و به آن نمره صفر بدهند. در مقابل جمع وسیع مدعیان ناخردمند، خداوند نصرتشان دهد.
🆔 @jameeno
🔹در ستایش جدول ضرب!
▫️شورای سردبیری: دوشب پیش، یک مقام قضایی، آقای اژهای، در یک برنامه تلویزیونی پرده از یک راز بزرگ برداشت: مدیران مهم تصمیمساز حوزه پولی کشور، درمعرض اتهام خیانت هستند، زیرا به نامه هشدار وزارت اطلاعات توجه نکردهاند. محتوای نامه، هشدار در باره اشتباه بودن سیاست پیشفروش سکه بوده است و بیتوجهی به آن گویا به از دست رفتن ۳۶ تن از ذخیره طلای کشور منجر شده است.
لااقل اینجا، به این موضوع که هدف آن برنامه چه بوده و توجیه علمیاش چه بوده و چه کسی مسئول تصمیم گیری در باره آن بوده کاری نمیتوان داشت. نکته ظریف دیگری در این ماجرا هست: در جمهوری ما حرف درست، درست نیست مگر آنکه بر زبان اشخاص خودی جاری شده باشد. هشداری که از آن حرف زده شده، بسیار پیش از ادارهای در وزارت اطلاعات، توسط اقتصاددانان داده شده بود. تعداد زیادی از اقتصاددانان و نه فقط یک نفر. اما به آنها هیچ اعتنایی نشد. مساله این است که بر اساس برخی پیشفرضهای شکل گرفته از روز نخست تولد این جمهوری، دانشگاهیان هرچند متخصص باشند اما تعهد ندارند و بطور ذاتی با حکومت مخالفند و بر ضد آن حرف میزنند. پس از نزدیک به ۳۰ سال، متجاوز از ۶۰ استاد اقتصاد دانشگاهها در سال ۸۶ به محمود احمدینژاد رئیسجمهور دلخواه کسانی که این کشور را متعلق به خود و بخش اعظم مردمش را بیگانه میدانند نامهای نوشته و مسیر اشتباه او را با استدلال علمی روشن کردند. پاسخ آنها هجمه رسانهای، فحاشی و بیاعتنایی در راس حکومت و از جمله در وزارت اطلاعات بود که از قضای روزگار، در آن دوران همین آقای اژهای که کاشف نامههای هشدار به رئیس بانک مرکزی است وزیر آن بود. نامه دیگر اساتید اقتصاد در اواخر سال ۹۱ در باره مسیر اشتباهی که به آن افتخار می،شد، اما به سازش قهرمانانه ختم شد. انها را تا مرز اتهام خیانت زیر ضربه قرار داد و مورد بیاعتنایی محض قرار گرفت.
آن میراث، هنوز در مواردی خود را نشان میدهد که مورد اخیر یکی از آنهاست. میتوان تصور کرد شخص دلنگرانی در وزارت اطلاعات - که به خاطر این توجه خدا پدرش را بیامرزد - تحت تاثیر آنچه اهل دانش اقتصاد به کرات بیان کردهاند بالاخره بیدار شده و هسته درست انتقادها را گرفته و به بانک مرکزی منتقل کرده است. حالا قوه قضائیه که مجبور است به هر موضوعی ورودکند، اما دانش بسیاری از امور و از جمله اقتصاد را ندارد و احتمالا از هشدارهای اقتصاددانان حتی سر در نمیآورده، نامه آن فرد را یافته و براساس آن پرونده برای کارمندان عالیرتبه دولت (که البته ما دفاعی از عملکرد آنها نداریم) درست میکند تا آنها را تعقیب کند. این وجه نیز از طرفه شیوههای عمل در این جمهوری است. اگر جرمی واقعی در این میان متوجه مثلا آقای سیف باشد، این است که به عنوان یک بروکرات کاملا پرورده در دستگاه حکومت و بلهقربانگویی بیارزش، به دیدگاههای اقتصاددانان توجه نکرده، از آنها مشاوره نگرفته و آسیب مالی زده است. سیف هم البته میتواند این دفاع را داشته باشد که انجام چنین کاری او را احتمالا با جرم جاسوسی روانه زندان میکرده است. استدلالش هم درست است. از نظر رئوس حکومت، آنهایی که به طریقی وارد دستگاه دولت نشده و به حکومت سر نسپردهاند بهطور بالفعل بیگانه وبه صورت بالقوه مرتبط با ضدانقلاب و بیگانگان هستند. به تشخیص شورای نگهبان، نامحرم هستند. این را کسانی که به یاد میآورند شورای نگهبان چرا با ترکیب پیشبینی شده برای اعضای شورای پول و اعتبار مخالفت کرد به راحتی تایید میکنند. چند سال پیش، این شورا وجود نمایندهای از اتاق بازرگانی در شورای پول و اعتبار و کسی از میان اساتید دانشگاه را در مصوبه تعیین اعضای شورای پول و اعتبار برنتابید و آنها را غریبههایی دانست که نباید نقش تاثیرگذاری بر اختیارات انحصاری دولت به دست آنها بیفتد. علت بنیادین البته روشن است. کسی که حقوق بگیر حکومت نیست، وفاداری لازمه را ندارد و گوش به فرمان نیست . این تلقی، کماکان در اعماق ذهن آقایان وجود دارد.
دانشگاهیان و بویژه اقتصاددانان نه از اقتصاد هیاتی چیزی میفهمند، نه به وجود اقتصادی با صفت اسلامی قائلند، نه معنایی از اقتصاد مقاومتی در دانش خود می یابند، نه به فایده حضور صندوقهای اعتباری قرضالحسنه باور دارند، فقط معجزه نهفته در جدول ضرب را درک کرده، درس خوانده و میتوانند روزی بیست غلط از اعمال و سیاستهای اقتصادی حکومت بگیرند و به آن نمره صفر بدهند. در مقابل جمع وسیع مدعیان ناخردمند، خداوند نصرتشان دهد.
🆔 @jameeno
🔸صدای نو | ۲۱ شهریور ۹۷
اوضاع اقتصادی کشور چقدر خراب است؟
صدای نوی امشب را میتوانید از اینجا در کانال جامعهنو و یا از ساندکلاود صداینو بشنوید.
🆔 @jameeno
اوضاع اقتصادی کشور چقدر خراب است؟
صدای نوی امشب را میتوانید از اینجا در کانال جامعهنو و یا از ساندکلاود صداینو بشنوید.
🆔 @jameeno
صدای نو | ۲۱ شهرویور ۹۷
گروه جامعه نو
🔸صدای نو | ۲۱ شهریور ۹۷
اوضاع اقتصادی کشور چقدر خراب است؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود.
🆔 @jameeno
اوضاع اقتصادی کشور چقدر خراب است؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود.
🆔 @jameeno
#یادداشت_منتخب
🔸آیا ایران واقعا برای مقابله با تحریمها آماده است؟
✍ امیر صبّاغ
⚠️ دورزدن تحریمها هر روز سخت تر میشود؛ فناوری به کمک کشورهای متخاصم آمده و در ایران همچنان به شیوه قدیمی به دنبال دور زدن تحریمها هستیم!
🗣 با مدیران ارشد که صحبت میکنیم، پاسخها یکسان است: "چطور زمان آقای دکتر احمدی نژاد توانستیم، امروز که اروپا و چین و سایر کشورها با ما هستند، قطعا میتوانیم"
💡واقعیت این است که قوانین دنیا نسبت به ۶ سال قبل بروزرسانی شده و فناوری اطلاعات پیشرفت زیادی کرده و همه چیز امروز آنلاین است.
🏦 وزارت خزانه داری آمریکا بر انتقال پول افراد حقیقی و حقوقی دنیا سیطره کامل دارد و همه چیز ثبت و ضبط میشود؛
🛰 ماهواره ها و پهپادها، بهصورت مستقیم وضعیت بارگیری و تخلیه کشتیها در بنادر ایران و دنیا را رصد میکنند و به OFAC در وزارت دارایی آمریکا گزارش میدهند؛
💬 نمونه اطلاعات منتشر شده امروز:
🚢 امروز ۵ کشتی در خارک پر از نفت شده و به دنبال بازار میگردند ... نام کشتیها: Halti - Navarz - Happiness1-Aedy-SeaClif میباشد؛ کشتی Humanity نیز از میدان سروش نفت گیری کرده و به دنبال مشتری است.
⛴ امروز ۲ کشتی ایرانی نیز در ساحل امارات پهلوگیری کرده و پر از میعانات گازی تولیدی پارس جنوبی است؛ نام کشتیها Felicity و Salina میباشند...
🚨 کره جنوبی بهدلیل تحریم از خرید محموله خودداری میکند و چین نیز فعلاً در فصل تقاضای میعانات نیست (بدلیل بوی شدید ناشی از مرکاپتان)؛ امارات نیز برای تخلیه کشتی-کشتی محدودیت ایجاد میکند.
❓آیا ایران واقعاً برای مقابله با تحریمها آماده است و یا صحبتهای مقامات دولت صرفاً جنبه دادن انرژی مثبت به جامعه دارد؟ استراتژی 2 ساله و 5 ساله مقاومت چیست؟ اگر استراتژی مقاومت بلندمدت ۵ ساله باشد، بایستی بسیاری از طرحهای توسعه در دست اجرا سریعا متوقف شود، چون در برخی موارد بعضا تا ۹۰% مواد اولیه آن وارداتی بوده و در فضای تحریم امکان تامین و تولید و صادرات ندارد! ...
⚠️ حداقل به مدیران میانی دولت هیچ گونه ابلاغیه ای در خصوص طول زمان برنامه ریزی صادر نشده و همه منتظرند!
👁🗨 در ضمن نوسانات دلار نشان از ضعف برنامه ریزی در براورد عرضه-تقاضای ارز داشته و تا شروع تحریمهای ماه نوامبر کمتر از ۲ ماه مانده است./ کامودیتی
🆔 @jameeno
https://bit.ly/2MlEmT7
🔸آیا ایران واقعا برای مقابله با تحریمها آماده است؟
✍ امیر صبّاغ
⚠️ دورزدن تحریمها هر روز سخت تر میشود؛ فناوری به کمک کشورهای متخاصم آمده و در ایران همچنان به شیوه قدیمی به دنبال دور زدن تحریمها هستیم!
🗣 با مدیران ارشد که صحبت میکنیم، پاسخها یکسان است: "چطور زمان آقای دکتر احمدی نژاد توانستیم، امروز که اروپا و چین و سایر کشورها با ما هستند، قطعا میتوانیم"
💡واقعیت این است که قوانین دنیا نسبت به ۶ سال قبل بروزرسانی شده و فناوری اطلاعات پیشرفت زیادی کرده و همه چیز امروز آنلاین است.
🏦 وزارت خزانه داری آمریکا بر انتقال پول افراد حقیقی و حقوقی دنیا سیطره کامل دارد و همه چیز ثبت و ضبط میشود؛
🛰 ماهواره ها و پهپادها، بهصورت مستقیم وضعیت بارگیری و تخلیه کشتیها در بنادر ایران و دنیا را رصد میکنند و به OFAC در وزارت دارایی آمریکا گزارش میدهند؛
💬 نمونه اطلاعات منتشر شده امروز:
🚢 امروز ۵ کشتی در خارک پر از نفت شده و به دنبال بازار میگردند ... نام کشتیها: Halti - Navarz - Happiness1-Aedy-SeaClif میباشد؛ کشتی Humanity نیز از میدان سروش نفت گیری کرده و به دنبال مشتری است.
⛴ امروز ۲ کشتی ایرانی نیز در ساحل امارات پهلوگیری کرده و پر از میعانات گازی تولیدی پارس جنوبی است؛ نام کشتیها Felicity و Salina میباشند...
🚨 کره جنوبی بهدلیل تحریم از خرید محموله خودداری میکند و چین نیز فعلاً در فصل تقاضای میعانات نیست (بدلیل بوی شدید ناشی از مرکاپتان)؛ امارات نیز برای تخلیه کشتی-کشتی محدودیت ایجاد میکند.
❓آیا ایران واقعاً برای مقابله با تحریمها آماده است و یا صحبتهای مقامات دولت صرفاً جنبه دادن انرژی مثبت به جامعه دارد؟ استراتژی 2 ساله و 5 ساله مقاومت چیست؟ اگر استراتژی مقاومت بلندمدت ۵ ساله باشد، بایستی بسیاری از طرحهای توسعه در دست اجرا سریعا متوقف شود، چون در برخی موارد بعضا تا ۹۰% مواد اولیه آن وارداتی بوده و در فضای تحریم امکان تامین و تولید و صادرات ندارد! ...
⚠️ حداقل به مدیران میانی دولت هیچ گونه ابلاغیه ای در خصوص طول زمان برنامه ریزی صادر نشده و همه منتظرند!
👁🗨 در ضمن نوسانات دلار نشان از ضعف برنامه ریزی در براورد عرضه-تقاضای ارز داشته و تا شروع تحریمهای ماه نوامبر کمتر از ۲ ماه مانده است./ کامودیتی
🆔 @jameeno
https://bit.ly/2MlEmT7
صدای نو | ۲۲ شهریور ۹۷
گروه جامعه نو
🔸صدای نو | ۲۲ شهریور ۹۷
آیا آمریکایی ها برای رویارویی با ترامپ، به ایران کمک می کنند؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود.
🆔 @jameeno
آیا آمریکایی ها برای رویارویی با ترامپ، به ایران کمک می کنند؟
صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صداینو در ساندکلاود.
🆔 @jameeno