🔸بررسی انتقادی «نسبت اندیشه اسلامی با عمل سیاسی» در سلوک سیاسی و اجتماعی آیت الله طالقانی

🔻 آیا اندیشه مرحوم طالقانی برای یافتن مرام سیاسی و اجتماعی خود بر پایه باورهای دینی، اشتباه بود؟


▫️به مناسبت چهل و یکمین سالگرد درگذشت آیت الله سید محمود طالقانی و با حضور: دکتر حاتم قادری و دکتر احسان شریعتی


منبع: کانال تلگرامی «طالقانی و‌ زمانه ما»

پی‌نوشت: این نشست به دلیل محدودیت های ایام شیوع کرونا، بدون حضور علاقه مندان و در کانون توحید تهران برگزار شد‌.

🆔 @jameeno

#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو

🔹سخنی با وزیر آموزش و پرورش

🖌علی اکبر اسماعیل پور

▫️جناب آقای وزیر
شاید اطلاع داشته باشید که کشور ما در سال ۱۳۷۳ پیمان نامه جهانی حقوق کودک را پذیرفته و متعهد به جرای مفاد ان شده است . در این تعهد بین المللی تاکید شده است که دولت ها برای سیاستگزاری ها و تصمیم سازی ها باید "منافع عالیه کودکان " را در نظر بگیرند .
تمامی شواهد و قرائن نشان از آن دارد که در جریان همه گیری ویروس کرونا وزارتخانه تحت امر شما یکی از ناکارآمدترین دستگاهها بوده و برنامه " شاد" که در بوق و کرنا به عنوان یکی از افتخارات خود اعلام کرده اید، فقط یک نمونه از این ناکارامدی ها است . در حالی که نرم افزارهای موفقی در دنیا مختص آموزش و سمینارهای آنلاین ازموده شده و ضعف های ان هم به تدریج شناسایی و برطرف شده است ، اصرار بر اجرای برنامه بسیار ناقص و مبهم شاد نمونه ای از نادیده گرفتن منافع عالیه کودکان است.
تصمیم فی البداهه اخیر شما برای بازگشایی مدارس، در حالی که همه متخصصان بهداشت و درمان و برخی از اعضای ستاد کرونا بارها در خصوص خطراتی که جان فرزندان ما را تهدید می کند، هشدار داده بودند، نمونه ای دیگر از ناکارامدی وازتخانه تحت امر شما و همچنین نادیده گرفتن منافع عالیه کودکان توسط شخص شماست .
در چند روزی که از اعلام بازگشایی مدارس می گذرد، درصد بالایی از خانواده ها با تصمیم شما برای بازگشایی مدارس مخالفت کرده اند و این مخالفت در حضور بسیار کمرنگ دانش آموزان در مدارس آشکار است . با ابن حال اصرار به ادامه این روند شکست خورده چیست ؟
جناب آقای وزیر
خانواده ها به شدت نگرانند و این که رئیس دولت و وزیر آموزش و پرورش در مقابل نگرانی و توصیه های دلسوزان و متخصصان بهداشت و درمان به لجبازی افتاده و همچنان اصرار به بازگشایی مدارس داشته باشند جای ابهام فراوان دارد ، رئیس جمهور که تا دیروز در نقش حقوق دان ، ژست حمایتی وکیل ملت به خودش گرفته بود، و امروز در نقش سرهنگ ظاهر شده و دستور نظم پادگانی به مدارس می دهد، این رفتار دوگانه مانند بسیاری از رفتارهای دوگانه کاندیدای دیروز و رئیس جمهور امروز برای خانواده ها به طنزی تلخ می ماند .
آقای وزیر
از هشدارهای متعدد متخصصان در روزهای اخیر که بگذریم، آموزش و پرورش در طول سالیان گذشته نشان داده است که برای حفاظت از جان بچه های ما برنامه، چک لیست و استاندارد های مدونی ندارد ، هنوز داغ بچه های سفیلان را فراموش نکردیم، چهره های سوخته در آتش بی مهری دخترکان شین آباد را یادمان هست ، داغ خانواده های کودکان قربانی درحوادث رانندگی راهیان نور فراموش ناشدنی است و حوادث متعدد راندگی سرویس های مدارس که در هر سال تکرار می شود ...
حال که با مقاومت بسیار گویا و روشن خانواده ها روبرو شده اید خیلی سریع به فکر تامین تبلت دانش آموزی و اینترنت رایگان برای آن دسته از دانش آموزانی باشید که به خاطر اجرای آموزش های مجازی از درس و تحصیل دور خواهند شد ، کار ساده ای است یا از صندوق ذخیره برداشت کنید که حق مسلم این کودکان است و یا فراخوان بین المللی بدهید و درخواست کمک کنید برای آموزش بچه ها ، پس از آن شاد را که به نماد ناتوانی آموزش و پرورش بدل شده است را محترمانه کنار بگذارید و سپس چند تا نرم افزار امتحان پس داده خوب را لیست کنید و دست مدارس را بازگذارید که از بین آن انتخاب کنند .
جناب آقای وزیر
ما نگران هستیم و فرزندان ما بلاتکلیف ، وقتی از ۳۳ دانش آموز یک کلاس فقط ۳ نفر سر کلاس حاضر هستند ، در اصرار بر تدریس دروس برای آن سه نفر چه تدبیری نهفته است که ما نمی دانیم ؟ چرا همواره در جدال با مردمِ خود هستید؟
ما نگران جان فرزندان خودمان و همچنین کادر زحمتکش مدارس هستیم ، به نگرانی به حق مادرها و پدرها احترام بگذارید، امکانات سخت افزاری شما با بودجه و سرانه اندکی که به مدارس اختصاص می دهید در حد پذیرش فرزندان ما در روزهای کرونایی نیست . مدرسه نیمه فعال را تعطیل کنید و چاره ای بیندیشید .

🆔 @jameeno

#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو

🔸آنها قابل حذف نیستند!

🖌کبری دولتی / معلم

▫️باورنکردنی بود.حذف عکس کارتونی دخترکانی با لباس مدرسه، با مقنعه و با هدبند!! از روی جلد کتاب ریاضی سوم دبستان!
این دختربچه‌ها در واقعیت می‌توانند نه ساله باشند و حتی می‌شد تصویری بدون حجاب از آنها را روی جلد کتاب زد. اگر قوانین اسلامی به درستی و بدون افراط اجرا می‌شد. ولی در کمال ناباوری امسال در چاپ جدید کتابهای درسی، عکس دختران حذف شده است.

نمی‌خواهم از تاریخ درخشان حضور زنان و دختران بگویم، صد البته آن که بخواهد بداند می‌داند و آنکه چشمش را بر این موضوع ‌بسته است، هیچگاه باز نخواهد کرد.
نمیخواهم لیست بلندبالای دختران موفق ایرانی را بشمارم چرا که با حذف یا بدون حذف زنان از متن جامعه، بر تارک بلند ایران تا ابد خواهند درخشید.
نمی‌توانم تصور کنم در اتاقی که برای این موضوع تشکیل شده، چه کسانی حضور داشته‌اند؟ در چه خانواده‌هایی و با چه خط فکری پرورش یافته‌اند؟ چه بحث‌هایی صورت گرفته؟ آیا خود آن افراد دختر داشته‌اند یا نه؟ اولویت و حیاتی بودن این موضوع نسبت به مشکلات عدیده‌ای که با آن روبرو هستیم در چه حد بوده که منجر به این تصمیم شده است؟ ولی برای من به عنوان یک ایرانی، یک مادر، یک زن و کسی که به صورت میانگین پس از ۲۶ سال سابقه تدریس برای بیش از ۵۰۰۰ دانش آموز دختر، مادری کرده‌ام، این اتفاق را یک لکه ننگ بزرگ میدانم بر دامن فرهنگ کشورم.
خودم را محق می‌دانم از مسئولین ذی‌ربط این سوال را بپرسم که دلیل حذف تصویر نمادین دختران از روی جلد کتاب درسی چه بوده است؟

🆔 @jameeno

#الف

🔸پول را تعقیب کن!

▫️شورای سردبیری : "تعقیب‌پول" یک روش سردرآوردن از ماهیت اعمال اقتصادی حکومتهاوسرمایه‌داران عمده حاکم بر اقتصاد است. معنی مشخصی‌میتوان برای این اصطلاح عرضه کرد: ببین پول درکجا خلق میشود، گردش آن چگونه است، درنهایت کجا رسوب میکند، و چه کسی هزینه نهایی خلق پول را میدهد تا متوجه شوی در عرصه اقتصاد چه میگذرد. واقعیت آن است که مجموعه حکومتها و کلان‌سرمایه داران که دستگاه‌حاکمه را شکل میدهند،علاقه‌ ندارندتوده و عوام از ماهیت گردش اقتصاد سر دربیاورند و اعمال خود را در پوششی از نامگذاریهای پیچیده و اصطلاحات حسابداری پنهان میکنند. به عنوان تازه‌ترین نمونه این شگردحکومتی، طرح تازه با عنوان اختصاص بخشی از منابع صندوق ملی توسعه به حمایت از بازار سهام را زیر ذره‌بین "تعقیب‌پول" میگذاریم.

این داستان تعقیب‌پول از آنجا آغاز می‌شود که حکومت سیاست کشاندن پس‌اندازها به بازار سرمایه را با هدف استفاده از آن در مسیر تامین کسر بودجه شروع کرد. مانند کسی که با کش‌رفتن یک مشت گردو مزه آن را چشیده و چون لو نرفته با گونی به سراغ انبار میرود، در نزدیک به ده ماه اخیر با طعمه قراردادن سرمایه‌های موسسات عمومی جریان‌یابی پس اندازها به بازار سرمایه را از شکل جوی و نهر به صورت سیلابی در آورد. گفته‌شده که درآمد حاصله ازواگذاری سهام به منابع هزینه‌ای دولت و موسسات عمومی مانند تامین اجتماعی تبدیل شده است. در واقع‌مردم دربرابر دریافت سهام، با پس انداز خود هزینه دولت وپرداخت حقوقها( مثلا حقوق بازنشسته‌های تامین اجتماعی) را تامین کرده‌اند. نکته این است که حکومت برای دریافت ریال هرچه بیشتر، در بادکنک قیمت سهام دمیده است، زیراهمه اهل فن قبول دارند که افزایش های غیر عادی در ارزش ریالی سهام با واقعیات اقتصاد ایران همخوان نبود. حبابی بود که یا باید میترکید و یا باید با افزایش سریع نرخ تورم ارزش سهام تعدیل و حباب در دل تورم گم میشد. چیزی که اکنون به عنوان بخشی از پروسه تعدیل در حال رخ دادن است.

🆔 @jameeno

🔻اینجا بیشتر بخوانید.

https://telegra.ph/cv-09-12-2

#الف

🔸افسانه‌های ارزی!

▫️تحریریه جامعه‌نو: چند روز پیش، یک شخص باسواد و موجه در انتقاد از وضع کشور به این نیز اشاره کرد که سوء‌استفاده‌کنندگانی ارز ۴۲۰۰ تومانی گرفته‌و در بازار آزاد فروخته‌اند. اولین بار نیست که این داستان عوام پسند بر زبان آگاهان می‌آید. حساب حکومتیها که پشت این افسانه چیزهای مهمی را پنهان میکنند جداست، ولی ظاهرا خیلی از اشخاصی که انتظار نمیرود نیز این قصه را باور کرده‌اند. اما ماجرا اصلا این نیست.

تخصیص ارز به اشخاص و شرکتهای وارد کننده کار پیش پا افتاده‌ای نیست. تقاضای واردات براساس مکاتباتی با یک بانک خارجی برآورده میشود. مختصر معمولش این است که پس از طی مراحل اولیه و ارائه پیش فاکتور خارجی، واردکننده ازطریق بانک خودش پول ارز تخصیصی را متعهد میشود و امکان پرداخت ارزی پیدا میکند. سپس بر اساس نوع قراردادخرید ، مثلا پرداخت بهای کالاهنگامی که محموله ازکارخانه خارج شد و یاهنگامی که به بندر رسید بانک ایرانی ارز را به بانک فروشنده خارجی منتقل میکند. یعنی اصلا ارز دست کسی داده نمیشود که در بازار بفروشد. البته امکان زدوبند با تامین کنندگان خارجی وجود دارد، ولی پروسه دریافت ارز دست یک نفر نیست که قابل کنترل نباشد که کی بوده و چه کرده. به خاطر تحریمها هم یک سری خریدهای حواله ای هست که اگرتقلبی در آنها صورت گیرد پای بانکها و مقامات در آن هست وگرنه ارزی را نمیتوان جابجا کرد. بنابراین داستان ارزگرفتند و دربازار آزاد فروختند انحرافی و خررنگ کن است.

اصل ماجرای ارز ۴۲۰۰تومانی هم آن نیست که گفتند. اول اینکه روز اول اعلام آن توسط جهانگیری همه مقامات به خط شدند و از آن دفاع کردند. الان صف کشیده‌اند و میگویند موافق نبوده‌اند. واقعش این است که فرمول تعیین رقم ۴۲۰۰تومان به ازای هردلار نیز جعلی است. نقل رسمی اش این است که میگویندجوانک کم‌سوادی که برادر معاون وزیر خارجه هم بوده در بانک مرکزی براساس یک جمله شایع در روزنامه ها (نرخ ارز واقعی هرسال از ضرب مابه‌التفاوت نرخ تورم خارجی و داخلی درنرخ سال پیش بدست میآید) این عدد را به دست جهانگیری داده که فقط نصف آن واقع است: تعیین این نرخ درست زمانی صورت گرفت که ترامپ دراوایل ۹۷تحریمها و تهدید بانکها را درمورد انتقالات مرتبط با ایران شروع کرد. عقل ملی و غیرخبیث در آن مقطع حکم میکرد حکومت محکم درخزانه را بگیرد چون دوران سختی آغاز میشد. عقل غیرملی وکج‌دست که از جای دیگر فرمان میدادتوصیه میکرد عوامل تامیتوانندبا نرخ پایین ارزخارج کنند برای همه انواع هزینه های پنهان. به همین خاطر بود که در دوران اوج تخصیص (فروردین و اردیبهشت ۹۷) وقایع عجیبی رخ داد. شرکتهای و اشخاص مجهول‌الهویه که محل کار هفتگی اجاره کرده بودند ، اوراق جعلی داشتند و کسی سوالات زیادی از آنها نمیکرد متقاضی ارز خارجی شدند و همینها هستند که گفته میشود پول را برده اما کالا وارد نکرده‌اند. اماباور کردن بی هویت بودن آنها نیز ساده‌انگارانه است. میتوان پرسید بهای ارز دریافتی این اشخاص از کجا واریز شده است ؟برای دریافت ۱۰۰ میلیون دلار ارز باید ۴۲۰ میلیارد تومان پرداخت میشده ، آیا میتوانید در ایران این مقدار پول در حساب داشته باشید و دستگاه امنیت کاری به هویت‌تان نداشته باشد؟ جوابش یک نه محکم است.

داستان کارت بازرگانی کارتن خواب ها هم در ابعادی با حجم تجارت خارجی از اساس بی‌بنیاد است. میتوان با کارت ملی یک کارتن‌خواب خریدوفروشی کرد و به خاطر کندی سیستم مالیاتی در رسیدگی آن بدبخت را گرفتار کرد و از دادن مالیات در رفت، ولی نمیتوان باکارت بازرگانی کارتن‌خواب صادرات و واردات کرد و از چشم دستگاه امنیت و سیستم گمرک و ناظران نظام توزیع پنهان ماند... این افسانه‌پردازیها، میخواهدچیزهایی را از چشم ما پنهان کند: چپاول سیستماتیک و داستانسرایی تلویزیونی به موازات هم جلو میروند!

اما فقط افسانه‌ها نیستند که با هدف پنهان‌سازی چپاول ساخته میشوند. سیاستهای رسمی هم در همین جهت حرکت میکنند. نپیوستن به کنوانسیونهای جهانی ردگیری حرکت پول(مثلا اف‌ای‌تی‌اف) با همین هدف رذیلانه صورت میگیرند،درحالیکه کارکرد آنهاجلوگیری از این غارتهااست و در آنها هم افسانه‌سرایی هست. مثلا اینکه این خارجیها میخواهند از کارما سردربیاورند و جاسوسی کنندو... راستش آنها از درون اتاقهای دربسته ماهم خبرها دارند و تا به حال نشده کاری کنیم که آنها ردش را نزنند. مساله فقط این است که انتقالات غارتگرانه باید پنهان بمانند.

آنچه در مقابل چشمان ما بویژه در تلویزیون جریان دارد روکردن پرونده تاجران متقلبی است که در بخش خصوصی غیرخودی و در شراکت با مباشران درجه‌سوم حکومت از کانالها، سوراخها و نقب‌های تعبیه و یا به عمد دیده نشده بدون اجازه به نفع خودشان حسن‌استفاده کرده‌اند! آنها را دراز میکنند، اما... بخش اعظم این کوه یخ از چشم ما پنهان است و قرار است پنهان بماند.

🆔 @jameeno

#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو

🔸 رسانه‌های عصرگوتنبرگ و دموکراسی خواهی

🖌مرتضی حق بیان

▫️میزان آزادی‌های فردی و اجتماعی یک کشور را با نگاه به وضعیت رسانه‌های آن کشور می‌توان سنجید. این جمله را بسیاری از جامعه شناسان و صاحب نظران علوم ارتباطات درلابه‌لای سخنان خود گفته‌اند. اما چه رسانه‌ای؟
گفتنی ست وجود رسانه در هر جامعه‌ به خودی خود نشان دهنده تمایل آن جامعه به دموکراسی خواهی‌ ست، چون ذات این شاخه از علوم اجتماعی و ارتباطات به کثرت گرایی، دگراندیشی، انبساطی، خردورزی و به روز رسانی‌گرایش دارد و هر یک ازاین ویژگی ها، نشانه‌هایی از دموکراسی‌ طلبی‌ست که با معیار رسانه سنجیده می‌شود. اما چه رسانه‌هایی قدرت این سنجش را دارد؟
«اسكات» اولين سردبير روزنامه گاردين درمورد نقش مطبوعات مي‌گويد؛ «مطبوعات به عنوان يكي از وسايل ارتباط جمعي داراي دو نقش اساسی است يكي اطلاع‌رساني و ديگري بيان عقايد.»
اطلاع رسانی درست، به موقع و به جا می‌تواند مردم را به نسبت اتفاقات و مسائل جامعه با خبر کند و مردم را از حق اولیه خود یعنی حق دانستن، برخوردار نماید. همچنین باعث شفاف سازی و عامل بازدارنده از فساد می‌شود.
شفافيت كُـنش‌هاي حكومتی، يكي از اركان نظام‌هاي دموكراتيك است و به تبع انتظار می‌رود حاکمیت هم از رسانه انتشار مطالب شفاف و به دور از سانسور و دروغ را بخواهد. انتشارمطالب شفاف و بدون سانسور، از بروز فساد و رفتارهای غیرشرعی، غیر عرفی و غیرمسئولانه جلوگیری می‌کند و به عنوان مکانیسم نظارتی این قابلیت را دارد به دستگاه قضایی و قانونگذار هر کشور کمک کند.
جامعه مردم سالار، یک جامعه منبسط، آگاه و به روز است؛ هر فرد در آن جامعه جایگاه خود را دارند و در حوزه خود تاثیر گذار و مسئولیت پذیری‌اند. تکثرگرایی و دگراندیشی درجامعه‌ی منبسط اتفاق می‌افتد و هیچ کس در پی حذف دیگری نیست. رسانه‌های آزاد در جامعه دمکرات مجال ترویج تفکر بسته و انقباضی را نمی‌دهد و جامعه را درسطح بالایی از رشد وآگاهی نگه می‌دارد وحتی ضامن آن است.
اعتقاد دانشمندان براین است باورپذیری افراد به نسبت پیش نیازهای تفکر دموکراتیک، از درون فرد شکل می‌گیرد ومنجر به رفتار بیرونی می‌شود و ابزارهایی چون رسانه جمعی دراین تاثیرگذاری نقش بسزایی دارند و عاملی بازدارنده برای رفتارهای غیر دموکراتیک است.

🆔 @jameeno

🔻اینجا بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/med-09-15

#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو

🔹 واکاوی ریشه های اسطوره ۷ آبان

🖌رضا داودی

🔺"عشق به گذشته ی کهن از نفرت از حال آب می خورد "

▫️زایش اسطوره ی ۷ آبان و نام گذاری چنین روزی به نام روز کورش در دو دهه ی اخیر که مصادف با ورود کورش به بابل است ؛ مستلزم تامل و بررسی است .بدون شک چرایی و چگونگی ظهور این اسطوره در عصر حاضر پرسش و بررسی بیشتری را می طلبد . فقدان نام گذاری و ساخت چنین اسطوره و برگزاری مراسمی به افتخار کورش در پاسارگاد در ذهن ایدئولوگ های حکومت پهلوی ، بیانگر توجه بیشتر به تضادهای کنونی فکری در جامعه است . ظهور اسطوره ای با ماهیتی ایدئولوژیک و نوستالژیک نمایانگر تداوم و تقویت دوگانه ی تکراری اسلامیت - ایرانیت است .

در جامعه ای که به شدت اسیر دوگانه هاست پیدایش اسطوره های قطبی شده و بسیار افراطی چندان دور از انتظار نمی نماید .

شاید اکثر هوادارن اسطوره ی ۷ آبان از منشا و علت نامگذاری چنین روزی بی خبرند و بر این باورند که ۷ آبان روز تولد کورش است . ولی برخی از هواداران این اسطوره ، رویداد ورود کورش به بابل و اصولا فتح بابل را یکی از نقاط عطف تاریخ ایران برای خلق اعتبار و افتخار کاذب می دانند و در نهایت یک نوستالژی به شدت قطبی شده را بازتولید می کنند .

این اسطوره به زعم باورمندان به آن ، نشانه های بزرگترین تساهل مذهبی تاریخی و رعایت موازین حقوق بشری را در بن مایه ی خود دارد و ۷ آبان را مبدل به نماد ملی گرایی و فخر به گذشته ساخته است . طرفداران این نوع نگرش ، از استوانه ی گلی کورش در بابل به عنوان اولین سند حقوق بشر یاد می کنند و آن را مایه ی فخر و مباهات ایران و ایرانی می پندارند . اگر چه اینان همانند دسته ای که تصور می کنند ۷ آبان روز تولد کورش است از حقوق بشر و مفهوم و تاریخچه ی آن به کلی بی خبرند و فقط مستمسکی در اختیار دارند که به آن افتخار کنند و باور به دوگانه ها را تقویت کنند و با انکار هویت واقعی و انکار بخش بزرگی از تاریخ ایران بر طبل هویتی تخیلی می کوبند .

مضحک تر اینکه این افراد متعصب و دو آتشه با هر نیتی ، حتی متن استوانه را یا نخوانده اند و یا ارجاعشان به ترجمه های ایدئولوژیک و تحریف آمیز دوران پهلوی از استوانه ی گلی است . این دسته حتی از دشواری های ترجمه ی کتیبه ها و خطوط باستانی و حتی از شکستگی های برخی خطوط استوانه و ابهام های استوانه بی خبرند همانگونه که از مفاهمیی چون حقوق ، بشر و تساهل ناآگاهند .

به زایش اسطوره ی ۷ آبان می توان از دو منظر نگریست.
عدم آگاهی تاریخی و دوگانه ی تکراری ایرانیت - اسلامیت .
رویکرد و هدف این نوشتار آگاهی و هویدا ساختن حقایق تاریخی است و علل گرایش به دوگانه مزبور نیازمند تحلیل های عمیق تر و تخصصی تر جامعه شناختی ، فلسفی ، روانشناختی و ... است . آلفرد شوتس جامعه شناس اتریشی معتقد است قلمرو کنش های اسلاف ( vorwelt ) برای ما دشوار است ، زیرا در این مورد ناچاریم مقولات فکری امروزی را با نگاهی به گذشته ی تاریخی به کار ببندیم و معمولا از مقولات رایج در زمانه ی آنها استفاده نمی کنیم . استفاده از مقولات فکری امروزی برای تحلیل کنش های گذشتگان ، کاری است که امروزه برخی افراد عمدا یا سهوا با نیات مختلف از اعمال کورش انجام می دهند و نتایج دلخواه خود را می گیرند . با توجه به دشواری های موجود به دلایل گوناگون از جمله فقدان اسناد و عدم تطبیق زمانی و فهم دقیق کنش های انسان هزاران سال پیش ، تحلیل و فهم اتفاقی در گذشته ای دور با منطقی بسیار متفاوت از روزگار کنونی ، تحلیل و کشف حقیقت را برای افراد طالب حقیقت و ژرف نگر دشوار می سازد .

واقعه ی ورود کورش بدون خشونت و خون ریزی به بابل ، جهت واکاوی اسطوره ی ۷ آبان در درجه ی اول اهمیت قرار دارد . استناد چنین ادعایی لوح گلی یا منشور کورش است .
اما منابع اطلاعاتی درباره ی فتح بابل عبارتند از :

۱- استوانه کورش
۲-سالنامه ی نبونید
۳-مدیحه یا خطابه ی ستایش آمیز کورش
۴-منابع مذهبی یهودی
۵- منابع تاریخی یونانی


🆔 @jameeno

🔻اینجا بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/cv-09-17-2

🔻 شکارچیان، حیوانات " چه م سو" را قتل عام کرده اند

▫️ اجلال قوامی / جامعه نو: منطقه زیبا با طبیعتی بکر که این روزها صدای گلوله شکارچیان آرامش را از آن گرفته و بوی دود و خون حیوانات از همه جای آن به مشام می رسد.اینجا "چه م سو" در ۲۵ کیلومتری سنندج است که روستاهای زیادی در این منطقه واقع شده اند.شکایت و شکوائیه اهالی این روستاها از شکارچیان به سازمان حفاظت محیط زیست کردستان هم به جایی نرسیده و این منطقه به جولانگاه شکارچیان تبدیل شده است.شعیب رحمانی از فعالان زیست محیطی که خود در این منطقه به کشاورزی هم مشغول است،با نگرانی از کشتن حیوانات و پرندگان به ویژه " کبک ها" می گوید؛ تاکنون چندین بار از اقدامات غیر قانونی شکارچیان که حیوانات و پرندگان منطقه " سو" را قتل عام کرده اند به مسئولان سازمان حفاظت محیط زیست کردستان شکایت برده ایم اما اقدام جدی در این زمینه صورت نگرفته است.این فعال زیست محیطی در ادامه از صدای ممتد شلیک گلوله در شب که آرامش روستاها را برهم زده به شدت نگران است و گفت: ظاهرا شکارچیان خیالشان راحت است که کسی مانع آن ها نمی شود و نسل حیوانات و پرندگان کمیاب در این روستاها با این کشتارها در معرض نابودی است و کسی هم پاسخگو نیست.در سال های اخیر سودجویان و شکارچیان در تاریکی شب در تیم های چند نفره در این روستاها به کشتار وسیع گونه های نادر جانوری دست زده اند و در این میان نهاد قانونی حفاظت از محیط زیست هم سکوت کرده و این مساله هم انتقاد فعالان زیست محیطی از بی توجهی سازمان عریض و طویلی که وظیفه اش حفاظت از زیست جانوری است را به دنبال داشته است.قصه ی بی توجهی و سکوت در برابرتخریب محیط زیست داستان دنباله داری است که داد همه را درآورده است و در این میان تنها مردم و فعالان زیست محیطی هستند که صدای شان به جایی نمی رسد.

🆔 @jameeno

🔻سوریه به کدام طرف می‌رود؟

🔹سوریه به زودی قرارداد صلح با اسرائیل منعقد خواهد ساخت. در صورت محقق‌شدن اهداف محور مقاومت!

▫️جامعه نو: مهدی دخل الله، یکی از اعضای شورای رهبری حزب بعث سوریه: با تحقق اهداف محور مقاومت، سوریه به زودی از محور مقاومت خارج خواهد شد.

مهدی دخل الله این موضوع را در گفتگویی تصریح کرد که با شبکه سوری الاخباریه انجام داده و موضوع ان بررسی توافق‌های اخیر کشورها با اسرائیل بود.

او گفت: " اردن و حتی عربستان سعودی در پی ان هستند که در صورت تشکیل دولت فلسطین و بازگشت جولان، پیمان‌هایی را با اسرائیل ببندند. در ان صورت ما در برابر چه چیزی مقاومت میکنیم؟ هدف مقاومت در این صورت تحقق پیدا کرده و موضوع پایان یافته است"

او اضافه کرد: "اگر چنین چیزی در یک توافق روسی آمریکایی حاصل شود، طبیعی است که سوریه هم به ان رضایت خواهد داد، چون در این صورت اهداف مقاومت تحقق یافته است"

دخل الله در پاسخ به سوال مجری که آیا سناریوی رضایت و توافق سوریه فقط در درازمدت امکان تحقق دارد؟ گفت: "توافق به زودی صورت خواهد گرفت... و خواهیم دید"

🆔 @jameeno

#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو

🔸آسوده بخواب!

🖌احسان آزاد

📎این یادداشت یادآوری چند نکته است در خصوص یادداشتی که با عنوان "واکاوی ریشه های اسطوره ۷ آبان" اخیرا در کانال تلگرام جامعه نو انتشار یافته است.

در اینجا به تحلیل تاریخی مفصلی که نگارنده یادداشت از نحوه ی فتح بابل بدست کوروش می دهد و همچنین منابع اشاره شده، به این دلیل که تاریخ در تخصص ام نیست، نمی پردازم. اما با توجه به شناخت از مبانی پژوهش در علوم اجتماعی و نیز از منظر کارکرد سیاسی به چند نکته اشاره میکنم.

۱. نگارنده با این استدلال که چون روایت غالب از پدیده ها و اتفاقات تاریخی که بدست صاحبان قدرت یا فاتحان نگارش شده است، خالی از حب و بغض نیست، از حقیقت به دور بوده و قابلیت استناد ندارد. فارغ از ایرادات نظری به این استدلال که در ادامه می آید، بر همین مبنا روایت یونانی از واقعه فتح بابل که از طرف نگارنده بعنوان روایت صحیح ارائه شده است را نیز می توان مخدوش شمرد. چرا که راویان یونانی آن نیز قطعا خالی از حب و بغض نسبت به امپراطوری کوروش نبوده اند.

۲. از نگاه نظری اما نکته اصلی اینجاست که در بر خورد با پدیده های اجتماعی آیا ما اساسا با حقیقتی ثابت و آبژکتیو روبرو هستیم که بتوان بر آن مبنا فرضیه ها و تحلیل های مختلف را قضاوت کرد و یا حقیقت پدیده های اجتماعی سیال و منقطع است و بر این مبنا با نگاه پوسیتیو( positive) در مفهوم پوپری آن، نمی توان به رد یا اثبات این فرضیه ها پرداخت. بر این اساس به نظر می رسد در تحلیل پدیده های اجتماعی به خاطر ماهیت پویا و پیچیده ی آنها بر خلاف علوم طبیعی، رویکرد هرمنوتیک(Hermeneutics) یا تاویلی متناسب تر باشد.
۳. نگارنده سعی دارد القا کند که اسطوره کوروش با آن ویژگی های خاص، بیشتر بر ساخته ای جعلی توسط ذهن اجتماع ست تا حقیقت تاریخی. در پاسخ باید گفت اساسا پدیده ها و مفاهیم اجتماعی در زمینه اجتماعی به طور مداوم باز تولید می شوند و پدیده ها و شخصیت های تاریخی هم از آن جدا نیستند. به روایتی اساسا هویت فردی و آنچنان که برگر و لوکمان ( Berger& Luckman) ارائه می کنند حتی " واقعیت" به طور اجتماعی ساخته می شود. لذا از این منظر کشف این حقیقت از اعتبار این مفاهیم و پدیده ها نمی کاهد.
۴. فارغ از این مباحث نظری از منظر کارکرد سیاسی، به نظر می رسد نگارنده با نگرانی در خصوص موج ملی گرایی اخیر که مورد استقبال قشر وسیعی از توده ی مردم بویژه جوانان قرار گرفته است، سعی دارد با نشان دادن جعلی بودن گذشته ی به اصطلاح با شکوه( کوروش بعنوان نماد اصلی آن ) البته به روایت اسناد و شواهد، سوء استفاده جریان های اپوزیسیون در راستای قدرت طلبی و کم سوادی توده ی نا آگاه را علل اصلی این استقبال بر شمارد. آنچنانکه در همین راستا به دوگانه اسلامیت-ملیت نیز اشاره می کند. واقعیت اما این است که توده ی اجتماع اسطوره های خود را که معمولا حامل همه ی ویژگی های آرمانی، فراموش شده و تحقیر شده اش است، در کتابخانه ها و لا به لای اسناد تاریخی جستجو نمی کند! جریان های سیاسی ، در این زمینه مشخص اپوزسیون خارج نشین هم سال های سال است که با همین گفتمان شبه تاریخی سعی در جذب مخاطب داشته است. آنچه هر چه بیشتر این روایتها و گرایشات ملی گرایانه را تقویت می کند و کرده است نه اپوزیسیون فرصت طلب و نه عدم اگاهی توده بلکه، رویکرد حکومت با ارزشها و هویت ملی یک جامعه با تاریخ و تمدن کهن است که به طور سیستماتیک طی سالها بر مبنای حذف، تحقیر و انکار بوده است. از رسوم و سنتهای ملی گرفته تا سبک زندگی و فرهنگ همه و همه از پسوند ملی تهی گردیده و در فرایند دگردیسی مذهب گرایانه به زور از هویت ملی خالی گشته است. در چنین بستری قطعا مردمان از هویت خود منقطع، دست به دامان اسطوره سازی برای بازیابی هویت خویش می شوند. لذا تا این زمینه ی انکار و تحقیر وجود داشته باشد این موج روز به روز فراگیر تر شده و مردمان بدنبال ایده آل های گم شده شان، دست به دامان اسطوره می شوند. تجربه انقلاب ۵۷ و گرایش توده ی مردم به گفتمان اسلامی برای مبارزه با رژیم گذشته هم بر همین مبنا قابل تفسیر است و گرنه روضه ها همان روضه ها و منبر ها همان منبرها بودند، تغییر اصلی در مستمعین خشمگین و تحقیر شده بود که روایت خود را از امام و یزید زمان می ساختند!
لذا با جهانخوار دانستن کوروش به جای منادی تساهل و تسامح، نه تنها چیزی عوض نمی شود بلکه به این احساس سرخوردگی ملی عمومی نیز دامن زده می شود.

🆔 @jameeno

#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو

🔸آسوده نخواب؛ منتقدان بیدارند

🔺پاسخ به نقد آقای احسان آزاد با عنوان آسوده بخواب

🖌رضا داودی

▫️پس از انتشار مطلب واکاوی ریشه های اسطوره ی ۷ آبان توسط کانال جامعه نو و انتشار آن در فضای مجازی ، سیل ناسزاها و برچسب های گوناگون به سمت اینجانب روانه شد و هیچ نقد منصفانه ای به جز نقد جناب آقای احسان آزاد تحت عنوان آسوده بخواب ندیدم . ضمن تشکر و سپاس فراوان از ایشان که عرایض نسبتا طولانی اینجانب را مطالعه فرمودند و بر سر من منت نهادند و عرایض مرا نقد فرمودن لازم می دانم در پاسخ به لطف ایشان نکاتی را متذکر شوم .

در پاسخ به ایراد اول ایشان باید عرض کنم اگر مجددا متن را مطالعه فرمایند پاسخ ایراد خود را در متن خواهند یافت . ولی در عین حال به صورت خلاصه و کوتاه دلایل ابطال روایت رایج و عمومی از فتح بابل را ذکر می کنم . ضمن اینکه با آگاهی از ادعای متخصصان تاریخ ، روایات مورخان کلاسیک یونانی را نمی توان فارغ از حب و بغض دانست . تکیه من برای ابطال تصور رایج درباره ی کورش و فتح بابل در ابتدا به کتاب های بریان مورخ معاصر و پیوندها و ردپاهای تز ارائه شده توسط بریان در کتابهایی امثال تاریخ اندیشه های دینی میرچا الیاده بوده است . که متاسفانه نام این کتاب را فهرست در منابع ذکر نکردم . که در همین جا لیست منابع را اصلاح می کنم .
چنانچه در متن هم آمده است و بر سر این مسئله بین اساتید و بزرگان تاریخ اجماع نیز وجود دارد ؛ منشور کورش شباهت زیادی با منشورهای قبل و بعد خود در بابل دارد که کاتبان بابلی در مدح پادشاهان فاتح می نوشتند . همچنین تضادهای متن سالنامه ی بابلی نمایانگر تحریف واقعیت توسط کاتبان بابلی است.

🆔 @jameeno

🔻اینجا بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/Cr-09-22

‍ ‍ #دیدگاه_همراهان_جامعه_نو

🔸ید الله فوق ایدیهم

🖌مرتضی عنایتی

▫️اواخر دهه‌ی چهل، در اوان نوجوانی ام، هر از گاه با پدرم همراه می‌شدم. آن وقت‌ها اتوبوس‌ دو طبقه هم بود و من دوست داشتم بنشینم طبقه‌ی دوم تا همه‌ چیز را از بالا ببینم. وقتی از پنجره ی اتوبوس گرم تماشا می شدم، گاه پدرم نکته‌های دینی‌ای می گفت. از قرآن می‌گفت. نکته ای که خیلی خوب یادم مانده، بخشی از آیه‌ی ۱۰ سوره‌ی فتح "ید الله فوق ایدیهم" و معنایش است. در میان همه ی آموخته‌های دینی خانواده و مدرسه و بویژه فراگیری قرآن، این تکه آن‌چنان در ذهنم حک شده که فراموشی‌اش غیر ممکن است!

"دست خدا بالاترین دست‌هاست" معنایی بود که از پدرم برای این آیه شنیدم و دستان خدا را دستانی تصور می کردم از جنس دستان بشر منتهی با قدرت و قوتی به اندازه‌ی خیالم!

دیری است که از باورهای دوران کودکی و نوجوانی‌ام فاصله گرفته ام. در این سال ها آموخته ام که خدا را انسان وار نبینم و خُلق و خوی انسانی برایش قائل نشوم. اما چندی است که «خداوند دستانی دارد که بالاتر از همه‌ی دستان است » دوباره معنایی یافته که بی‌شباهت با همان تصورات دوران کودکی و نوجوانی‌ام نیست. دوباره دستان خداوند را دستانی انسان وار می‌بینم، اما با تفاوتی اندک. این بار برایم دستان خدا، دست کسانی است که از هم‌نوعان خود حمایت می‌کنند و قلب‌شان برای همه‌ی انسان‌ها می‌طپد. دوباره بالاترین دستها برایم دستانی است که برای تحقق نیازهای انسانی، با رأفت و عشق در تلاشند؛ دستانی‌ست که برای صلح بشر می‌کوشند؛ دستانی‌ست که شادی‌ آفرینند...

🆔 @jameeno

#الف

🔺بروجلو، دارمت!

▫️شورای سردبیری: "...اگر به جای جمهوری اسلامی، حکومت سلطنتی پهلوی الان سر کار بود، یا حتی اگر حزب توده و چریک فداییها یا مجاهدین خلق کشور را به دست می‌گرفتند یا حتی اگر آدمهای گوگوری مگوری و سراسر صلح و آشتی مثل نلسون ماندلا یا دالایی لاما در ایران حکومت می‌کردند، باز هم ایران و عربستان در همین نقاط با یکدیگر تضاد منافع داشتند و سرشاخ بودند..".

از خوانندگان به خاطر بازنشر توهینی که نویسنده متن فوق به ماندلا و دالایی‌لاما کرده عذر می‌خواهیم. عقلش نرسیده که این‌دو نفر پادشاه و رهبر رژیمهایی آزمند نبوده‌اند و کارکردشان در جهان ما با کارکرد شاه عربستان و شاه و رهبر ایران تفاوت دارد.

اما اهمیت وماهیت این متن چیز دیگری است: تایید استراتژی امنیت ملی فعلی حکومت ایران توسط مخالفان(!) و تاکید بر اینکه توهم عمق استراتژیک و رویکرد پرهزینه‌ جنگ نیابتی ناگزیر است. مصیبتی حک شده بر پیشانی مردم ایران!

این فرض که ایران و عربستان تضادهایی دارند که همواره باید سرشاخ بمانند بسیار بی‌پایه است. این تعمیم از اوضاع و درگیریهای کنونی استخراج‌ شده است. اما همیشه اینگونه نبوده. فارغ از تعارض و رقابت مذهبی، روزگاری ایران در دوران جنگ سرد در جنوب یمن مشغول پاک‌سازی کمونیستهایی بود که عربستان و ارباب آمریکایی‌اش آنها را خوش نداشتند و بنابر این درواقع متحد بودند، امروز ایران در همانجا با عربستان پنجه در پنجه است.

این‌روزها رسم است آدمها واقع‌بین بودن خود در عرصه سیاسی را با زدن مهرطبیعی و قطعی بودن روندهای مسلط به نمایش بگذارند. از همان نوع قطعیتی که امثال جان بولتون برای تصورات خود از جهان قائلند. این رویکرد میگوید رقابت و خشونت همواره در حالت حداکثری خود درسیاست کشورها متبلور است و روند تشدید شونده دارد. این مبانی همان پایه‌هایی هستند که سیاست اقتدارگرایان ایران بر آنها استوار است و کشور را به آستانه فروپاشی کشانده است: تعارض بورز تا حدی که ترس طرف مقابل را از میدان به در کند!

سیاست امنیت ملی کنونی ایران را که حمایت ضمنی نویسنده سطور فوق را همراه دارد قبلا به عنوان مغلوط سیاست دفاع پیرامونی اسرائیل چند بار در جامعه‌نو توصیف کرده‌ایم: محاصره کردن دشمن از طریق پیدا کردن جای پا در خاور میانه ، و به‌وسیله آنچه در ایران حمایت از ملتها مینامیم.نتیجه آن نیز همواره رودررو قرار گرفتن با دولتها بوده است . آخرین نمونه‌اش عراق همسایه بلافصل است. غافل از اینکه اگر بخواهید peripheral strategy را دنبال کنید، باید با کسانی متحد شوید که همسایگان شما را در میان گرفته‌اند ؛ اولین آنها میشود اسرائیل، بعد هند و دیگران!!

بدیهی است انتظار نداریم حکومتی که تمام پیکره خود را با مهر دین و شریعت خالکوبی کرده چنین کند و آنچه به کار اسرائیل آمد، لااقل فعلا به کار این حکومت نمی آید! اما آنچه اکنون در عرصه استراتژی امنیت ملی جریان دارد نیز کشور را به رویارویی دائمی میکشد و با تخلیه توان آن بسیار نامفید به حال امنیت ملی است. بدیل آن، پیشبرد منافع امنیتی در قالب توسعه تجارت منطقه‌ای و به موازات آن تقویت بنیه دفاعی است که استراتژی خارپشت نام گرفته است: تنها ظرفیتهای اقتصادی و توسعه انسانی (فعلا هنوز برتر) ایران است که ممکن است نفوذی برای ایران روی سیاستهای منطقه ای فراهم آورد. و البته بدیهی است این به معنی کاهش یا تحدید ظرفیتهای دفاعی نیست بلکه ضامن رها شدن آن از سوءظن همسایگان است. با این حساب ، نتیجه گیری نویسنده که " پیش نیاز برگشت رابطه ایران و عربستان به بیست سال قبل، دست برداشتن هر دو طرف از منافعشان در این پهنه بزرگ از عالم است، که آن هم محال است و غیرعاقلانه... " ضمن اینکه ناقض ادعای نویسنده درباره سرشاخ بودن قطعی با وجود هر نوع رژیمی است، مهر تاییدی است بر سیاستهای ویرانگر اقتدارگرایان که در هنگام غوطه خوردن در اشتباهاتشان از کلمه "محال" زیاد استفاده کرده‌اند(محال بودن بخشیدن فهد، محال بودن دست برداشتن از سر صدام...) .

ظاهراهمه این تحریکها ناکافی بوده که آقای فرهمند ، متخصص خاورمیانه بی‌بی‌سی در پایان صراحت به خرج میدهد: "...نفوذ در محیط اطراف و انگولک کردن همسایگان برای هر دو کشور، ضروری و حیاتی است. هر کدام شل بیاید، سفت می خورد."

این ادبیات کیهان‌منش‌ البته مفهوم کاملا مشخصی دارد: مسیر درست است؛ بروجلو!

🆔 @jameeno