🔹تحلیل نیویورک تایمز در باره تاثیر سیاست ایرانی ترامپ بر مذاکرات با کره شمالی
▫️جامعه نو: نیویورک تایمز به ترامپ هشدار داد اگر در حالی که ایران برجام را نقض نکرده است از این توافق خارج شود ،مذاکرات با کیم جونگ اون به نتیجه نخواهد رسید. نیویورک تایمز معتقد است ماهیت مذاکرات با کره شمالی، بامذاکرات منتهی به برجام یکسان است و زیر پا گذاشتن برجام اعتماد کره شمالی را از بین میبرد.
شورای سردبیری این روزنامه دیروز تحت عنوان "تهدید ایران توسط ترامپ ممکن است مذاکره با کره شمالی را تخریب کند" نوشت: درحالی که ترامپ برای مذاکره با کیم جونگ اون درباره محدود کردن سلاح های هسته ای کره شمالی آماده میشود، با بزرگترین چالش پیچیده امنیت ملی خود تا امروز روبروست. او کار را بر خود سخت کرده زیرا تهدید کرده است زیر تنها معاهده موجود و اخیر درباره کنترل برنامه هستهای میزند که با ایران امضا شده است.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: نیویورک تایمز به ترامپ هشدار داد اگر در حالی که ایران برجام را نقض نکرده است از این توافق خارج شود ،مذاکرات با کیم جونگ اون به نتیجه نخواهد رسید. نیویورک تایمز معتقد است ماهیت مذاکرات با کره شمالی، بامذاکرات منتهی به برجام یکسان است و زیر پا گذاشتن برجام اعتماد کره شمالی را از بین میبرد.
شورای سردبیری این روزنامه دیروز تحت عنوان "تهدید ایران توسط ترامپ ممکن است مذاکره با کره شمالی را تخریب کند" نوشت: درحالی که ترامپ برای مذاکره با کیم جونگ اون درباره محدود کردن سلاح های هسته ای کره شمالی آماده میشود، با بزرگترین چالش پیچیده امنیت ملی خود تا امروز روبروست. او کار را بر خود سخت کرده زیرا تهدید کرده است زیر تنها معاهده موجود و اخیر درباره کنترل برنامه هستهای میزند که با ایران امضا شده است.
🆔 @jameeno
🔺نومازامو وينيفرد زانياوى ماديکيزلا معروف به وینی ماندلا، از چهرههای شاخص ضد تبعیض در سن هشتادویک سالگی درگذشت.
▫️جامعه نو: روزنامه نيو ایج از وینی ماندلا به عنوان نماد مبارزه در راه آزادی، و زنی جویای احقاق حقوق رانده شدگان یاد کرده. سخنگوی نهاد مدنى آفریقای جنوبی به نقل از همین منبع گفته نباید وینی ماندلا را در سایه نام و مقام نلسون ماندلا دید، چه بسا وی برای شناخته شدن نیازی به نام همسرش نداشته و ندارد. او به خودی خود، مستقل از نلسون ماندلا، یک رهبر آزادیخواه بود.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: روزنامه نيو ایج از وینی ماندلا به عنوان نماد مبارزه در راه آزادی، و زنی جویای احقاق حقوق رانده شدگان یاد کرده. سخنگوی نهاد مدنى آفریقای جنوبی به نقل از همین منبع گفته نباید وینی ماندلا را در سایه نام و مقام نلسون ماندلا دید، چه بسا وی برای شناخته شدن نیازی به نام همسرش نداشته و ندارد. او به خودی خود، مستقل از نلسون ماندلا، یک رهبر آزادیخواه بود.
🆔 @jameeno
#الف
🔹نگرانی های ۹۷
▫️شورای سردبیری: در سالی که شروع کرده ایم باید در سطح ملی نگران چه چیزهایی باشیم؟ثبات سیستم؟ثبات حکومت؟ثبات اقتصاد؟
نگران خیلی چیزهای دیگر هم میتوان بود که اتفاقا ثبات آنها نگرانی آور است و نه بی ثباتی آنها: ثبات روندسریع فروپاشی اجتماعی، ثبات نرخ کاهش بارندگی سالیانه، ثبات روند تخریب محیط زیست، ..... سرجمع، باید دچار نگرانی همه جانبه ای باشیم. کشور در استانه بحرانهایی عمیق است و تظاهر به اینکه اوضاع خوب است ،کار درستی نیست. همان آواز خوانی در دل شبی تیره درکوچه های ناآشنا و ترسناک است. متاسفانه به این هم عادت کرده ایم که وقتی اوضاع مساعد نیست، ابوعطا بخوانیم.
اولین چیزی که در سال پیش رو هم حکومت و هم ناظران آگاه را میترساند وقوع مجدد شورشهای اجتماعی است که حکومت تنها راه پیشگیری از وقوع آنها را از میان برداشتن شبکه تلگرام میداند.تجربه بد اما به خیر گذشته سال قبل ، به جای انکه حکومت را به روی ریل اصلاح بیاورد، در نهایت آن را به سمت فرا فکنی،توجیه موقعیت، پافشاری بر تئوری های توطئه، و مفیدتر یافتن افزایش گستره سرکوب راند. حالا، یکی از نگرانی های اهل سیاست این است که برخوردهای وسیع با فعالان مدنی و تلاش برای بستن راه تنفس و ارتباط مورد استفاده عوام ، حجم ناامیدی جامعه از اصلاح روشهای حکومت را افزایش دهد. بازتاب این ناامیدی میزان نیروی شورشهای کور بنیان کن را افزایش میدهد. این نگرانی،در واقع همان نگرانی در باره ثبات حکومت و ایضا ثبات سیستم است.
دومین نگرانی قابل توجه، استقبال بخش قابل توجه و موثر حکومت از تهدیدهای ترامپ است. معدود افرادی که در حکومت نگران سرنوشت سیستم هستند، در جستجوی مفر و راه گریز از دام رویارویی با دارودسته ترامپ اند، ولی آنهایی که در حکومت منافع مادی یا جناحی خود را پی میجویند، بدون واهمه ، از وخیم تر شدن موقعیت بین المللی کشور و سایه تحریم و جنگ استقبال میکنند. ماهیت این نگرانی دوم نیز ترس از احتمال تداوم رفتار غیر عقلانی حکومت در برابر موقعیتی است مرکب از گرفتاری های خود ساخته ، و سلطه اوباش سیاسی بر سیاست خارجی ایالات متحده. شاید جنگی در کار نباشد،ولی سیاست کنونی حکومت که انفعال و انجماد در عرصه های لازم و تحرک در حوزه های نامربوط است، کشور رادوباره دچار وضعیتی بشدت فرسایشی وپرهزینه خواهد کرد.
موارد مهم دیگری نیز در حوزه جامعه وجود دارد که میتوان و باید در باره آنها بسیار نگران بود ، برای کوتاه کردن سخن آنهارا وامیگذاریم، آگاه بر اینکه ، نقطه آغاز کاهش نگرانی در باره عمده ترین این موارد، دقیقا در کانونی ترین بخشهای حکومت نهفته است.
🆔 @jameeno
🔹نگرانی های ۹۷
▫️شورای سردبیری: در سالی که شروع کرده ایم باید در سطح ملی نگران چه چیزهایی باشیم؟ثبات سیستم؟ثبات حکومت؟ثبات اقتصاد؟
نگران خیلی چیزهای دیگر هم میتوان بود که اتفاقا ثبات آنها نگرانی آور است و نه بی ثباتی آنها: ثبات روندسریع فروپاشی اجتماعی، ثبات نرخ کاهش بارندگی سالیانه، ثبات روند تخریب محیط زیست، ..... سرجمع، باید دچار نگرانی همه جانبه ای باشیم. کشور در استانه بحرانهایی عمیق است و تظاهر به اینکه اوضاع خوب است ،کار درستی نیست. همان آواز خوانی در دل شبی تیره درکوچه های ناآشنا و ترسناک است. متاسفانه به این هم عادت کرده ایم که وقتی اوضاع مساعد نیست، ابوعطا بخوانیم.
اولین چیزی که در سال پیش رو هم حکومت و هم ناظران آگاه را میترساند وقوع مجدد شورشهای اجتماعی است که حکومت تنها راه پیشگیری از وقوع آنها را از میان برداشتن شبکه تلگرام میداند.تجربه بد اما به خیر گذشته سال قبل ، به جای انکه حکومت را به روی ریل اصلاح بیاورد، در نهایت آن را به سمت فرا فکنی،توجیه موقعیت، پافشاری بر تئوری های توطئه، و مفیدتر یافتن افزایش گستره سرکوب راند. حالا، یکی از نگرانی های اهل سیاست این است که برخوردهای وسیع با فعالان مدنی و تلاش برای بستن راه تنفس و ارتباط مورد استفاده عوام ، حجم ناامیدی جامعه از اصلاح روشهای حکومت را افزایش دهد. بازتاب این ناامیدی میزان نیروی شورشهای کور بنیان کن را افزایش میدهد. این نگرانی،در واقع همان نگرانی در باره ثبات حکومت و ایضا ثبات سیستم است.
دومین نگرانی قابل توجه، استقبال بخش قابل توجه و موثر حکومت از تهدیدهای ترامپ است. معدود افرادی که در حکومت نگران سرنوشت سیستم هستند، در جستجوی مفر و راه گریز از دام رویارویی با دارودسته ترامپ اند، ولی آنهایی که در حکومت منافع مادی یا جناحی خود را پی میجویند، بدون واهمه ، از وخیم تر شدن موقعیت بین المللی کشور و سایه تحریم و جنگ استقبال میکنند. ماهیت این نگرانی دوم نیز ترس از احتمال تداوم رفتار غیر عقلانی حکومت در برابر موقعیتی است مرکب از گرفتاری های خود ساخته ، و سلطه اوباش سیاسی بر سیاست خارجی ایالات متحده. شاید جنگی در کار نباشد،ولی سیاست کنونی حکومت که انفعال و انجماد در عرصه های لازم و تحرک در حوزه های نامربوط است، کشور رادوباره دچار وضعیتی بشدت فرسایشی وپرهزینه خواهد کرد.
موارد مهم دیگری نیز در حوزه جامعه وجود دارد که میتوان و باید در باره آنها بسیار نگران بود ، برای کوتاه کردن سخن آنهارا وامیگذاریم، آگاه بر اینکه ، نقطه آغاز کاهش نگرانی در باره عمده ترین این موارد، دقیقا در کانونی ترین بخشهای حکومت نهفته است.
🆔 @jameeno
#یادداشت_مهمان
🔸در باب تلگرام و باقی قضایا
✍ امیرحسین خالقی
▫️"منظره میدان جنگ پس از نبرد باورکردنی نبود، هزارها کشته همچنان سرپا بودند و تل کشتهها که روی هم تلنبار شده بودند مثل پشت بند دیوار آنها را در هوا نگه میداشت... تل کشتگان را رگبار مسلسل درو کرده بود. فرماندهان ارتش ها تجربه تیربار نداشتند و متعلق به عصر تفنگهای سرپر، تک تیر یا خشابی بودند. در برابر چنین تفنگهایی سربازان مهاجم اگر سریع میدویدند بخت این را داشتند که شمشیر به دست بر سر نفرات دشمن فرود آیند، اینک گلوله توپهای جدید و تیربارها چنان پیاپی و تنگ هم میبارید که به دیواری از تگرگ سرب و فولاد و آتش میماند و احتمال اینکه حتی به یک وجب از زمین طی چند دقیقه پیاپی تیر یا ترکشی اصابت نکند ناچیز بود...
جایی که مسلسل را فقط پس از درو شدن دهها هزار نفر با کت آبی و کلاه و شلوار قرمز (لباس رسمی ارتش فرانسه) جدی بگیرند تعجبی ندارد که هواپیما را اصلا جدی نگیرند، وقتی پیشنهاد استفاده از هواپیما به عنوان سلاح تهاجمی و ایجاد نیروی هوایی را دادند، ژنرال فردینان فوش، رئیس و استاد استراتژی مدرسه عالی جنگ، گفت: اینها مال ورزش است، برای استفاده ارتش، هواپیما صفر است...
جنگ جهانی اول فاجعهای بود در استفاده از فناوری قرن بیستم با طرز فکر و تاکتیکهای قرن نوزدهم و حتی پیش از آن. ابزار مدرن بود، آدمها قدیمی بودند... استراتژیستهایی که نه تنها ایمان داشتند نظریههای دو قرن پیش درباره هنر جنگ همچنان معتبر است، بلکه فیل به میدان آوردن در نبرد با رومیان را سرمشقی ابدی میدانستند..."
آنچه آمد بخشی از مقدمه کتاب "توپهای ماه اوت" نوشته باربارا تاکمن و ترجمه محمد قائد است، در چند روز اخیر که صحبتهای رسمی از فیلترینگ تلگرام را میخواندم، دیدم میتوان کم وبیش همین مضمون را برای ما هم به کار برد، کسانی همچنان فکر میکنند در قرن 21 اگر چیزی را زیاد تکرار کنند تبدیل به واقعیت میشود، یکی در برنامه رسمی از این گله میکند که فناوری جدید باعث میشود آنها که در آژانس املاک و مانند آن مشغولند از کار بیکار شوند! در جایی دیگر گفته میشود که فلان کشورهای اروپایی هم به فکر سامان دادن به شبکههای اجتماعی افتادهاند و چین چقدر در این زمینه "پیشرو" بوده است و ...
متاسفانه خیلیها هنوز متوجه نیستند حکومتداری در جامعه شبکهای چیزی به کلی متفاوت از دوره ناصرالدین شاه است، هنوز متوجه نیستند در ممالک مترقی وقتی طرف حرف از بازنگری در شبکههای اجتماعی میزند، قضیه با صحاری خاورمیانه متفاوت است. آنجا هزاران روشنفکر و اهل فن سالها به "حریم شخصی" و "حق ناشناس بودن" و "آزادی بیان" و مانند آن پرداختهاند (یک نمونه رسمی قانون حریم شخصی 1974 امریکا) و خوبیت ندارد اینجا ما همین حرفها را تکرار و فکر کنیم رعایا هم باور میکنند. در دنیای متمدن در مواردی که به زیر آبی رفتن و سوءاستفاده از اعتماد مردم مربوط میشود، بدون حضور دولت جامعه واکنشی جدی نشان میدهد، به تازگی در فقرهای مشابه ارزش سهام فیسبوک 58 میلیارد دلار کاهش پیدا کرد و رسانهها آبرو برای این غول تکنولوژی باقی نگذاشتند، در حوالی ما البته اوضاع متفاوت است.
خیلیها معتقدند شبکههای اجتماعی بر اساس مدل لیبرال و آزاد از اجتماعات به وجود آمدهاند، منطق حاکم بر آنها به کلی متفاوت است، دوران فیلتر کردن و محدودسازی گذشته است. میدانیم که برای اکثریتی از افراد به شدت مهم است که دیگران از چیزی که برایشان شخصی و محرمانه تلقی میشوند باخبر نشوند؛ برای خیلیها مهم است که با هویتی متفاوت از آنچه در واقعیت هستند در فضای مجازی حضور پیدا کنند، برای خیلیها مهم هست اطمینان پیدا کنند کسی به بهانههایی مثل امنیت و مانند آن نتواند آنها را محدود کند و چیزی به نام قانون هست که میتوانند به اجرای آن اطمینان داشته باشند و... اینها را باید پاسخ دهیم که البته نتوانستهایم.
یک پیشنهاد خوب اینست به جای پاک کردن صورت مسئله با نگاهی تازه به آن بنگریم، باور کنیم تکنیک "شرایط حساس کنونی و ضرورت همکاری همه جانبه مردم فهیم برای مقابله با اجانب" زیادی زنگ زده شده است و "کشتیبان را سیاستی دگر باید" و وقتش رسیده است که جوانترهای آشنا با دنیای جدید پای کار بیایند، والله اعلم.
منبع: کانال راهبرد
🆔 @jameeno
🔸در باب تلگرام و باقی قضایا
✍ امیرحسین خالقی
▫️"منظره میدان جنگ پس از نبرد باورکردنی نبود، هزارها کشته همچنان سرپا بودند و تل کشتهها که روی هم تلنبار شده بودند مثل پشت بند دیوار آنها را در هوا نگه میداشت... تل کشتگان را رگبار مسلسل درو کرده بود. فرماندهان ارتش ها تجربه تیربار نداشتند و متعلق به عصر تفنگهای سرپر، تک تیر یا خشابی بودند. در برابر چنین تفنگهایی سربازان مهاجم اگر سریع میدویدند بخت این را داشتند که شمشیر به دست بر سر نفرات دشمن فرود آیند، اینک گلوله توپهای جدید و تیربارها چنان پیاپی و تنگ هم میبارید که به دیواری از تگرگ سرب و فولاد و آتش میماند و احتمال اینکه حتی به یک وجب از زمین طی چند دقیقه پیاپی تیر یا ترکشی اصابت نکند ناچیز بود...
جایی که مسلسل را فقط پس از درو شدن دهها هزار نفر با کت آبی و کلاه و شلوار قرمز (لباس رسمی ارتش فرانسه) جدی بگیرند تعجبی ندارد که هواپیما را اصلا جدی نگیرند، وقتی پیشنهاد استفاده از هواپیما به عنوان سلاح تهاجمی و ایجاد نیروی هوایی را دادند، ژنرال فردینان فوش، رئیس و استاد استراتژی مدرسه عالی جنگ، گفت: اینها مال ورزش است، برای استفاده ارتش، هواپیما صفر است...
جنگ جهانی اول فاجعهای بود در استفاده از فناوری قرن بیستم با طرز فکر و تاکتیکهای قرن نوزدهم و حتی پیش از آن. ابزار مدرن بود، آدمها قدیمی بودند... استراتژیستهایی که نه تنها ایمان داشتند نظریههای دو قرن پیش درباره هنر جنگ همچنان معتبر است، بلکه فیل به میدان آوردن در نبرد با رومیان را سرمشقی ابدی میدانستند..."
آنچه آمد بخشی از مقدمه کتاب "توپهای ماه اوت" نوشته باربارا تاکمن و ترجمه محمد قائد است، در چند روز اخیر که صحبتهای رسمی از فیلترینگ تلگرام را میخواندم، دیدم میتوان کم وبیش همین مضمون را برای ما هم به کار برد، کسانی همچنان فکر میکنند در قرن 21 اگر چیزی را زیاد تکرار کنند تبدیل به واقعیت میشود، یکی در برنامه رسمی از این گله میکند که فناوری جدید باعث میشود آنها که در آژانس املاک و مانند آن مشغولند از کار بیکار شوند! در جایی دیگر گفته میشود که فلان کشورهای اروپایی هم به فکر سامان دادن به شبکههای اجتماعی افتادهاند و چین چقدر در این زمینه "پیشرو" بوده است و ...
متاسفانه خیلیها هنوز متوجه نیستند حکومتداری در جامعه شبکهای چیزی به کلی متفاوت از دوره ناصرالدین شاه است، هنوز متوجه نیستند در ممالک مترقی وقتی طرف حرف از بازنگری در شبکههای اجتماعی میزند، قضیه با صحاری خاورمیانه متفاوت است. آنجا هزاران روشنفکر و اهل فن سالها به "حریم شخصی" و "حق ناشناس بودن" و "آزادی بیان" و مانند آن پرداختهاند (یک نمونه رسمی قانون حریم شخصی 1974 امریکا) و خوبیت ندارد اینجا ما همین حرفها را تکرار و فکر کنیم رعایا هم باور میکنند. در دنیای متمدن در مواردی که به زیر آبی رفتن و سوءاستفاده از اعتماد مردم مربوط میشود، بدون حضور دولت جامعه واکنشی جدی نشان میدهد، به تازگی در فقرهای مشابه ارزش سهام فیسبوک 58 میلیارد دلار کاهش پیدا کرد و رسانهها آبرو برای این غول تکنولوژی باقی نگذاشتند، در حوالی ما البته اوضاع متفاوت است.
خیلیها معتقدند شبکههای اجتماعی بر اساس مدل لیبرال و آزاد از اجتماعات به وجود آمدهاند، منطق حاکم بر آنها به کلی متفاوت است، دوران فیلتر کردن و محدودسازی گذشته است. میدانیم که برای اکثریتی از افراد به شدت مهم است که دیگران از چیزی که برایشان شخصی و محرمانه تلقی میشوند باخبر نشوند؛ برای خیلیها مهم است که با هویتی متفاوت از آنچه در واقعیت هستند در فضای مجازی حضور پیدا کنند، برای خیلیها مهم هست اطمینان پیدا کنند کسی به بهانههایی مثل امنیت و مانند آن نتواند آنها را محدود کند و چیزی به نام قانون هست که میتوانند به اجرای آن اطمینان داشته باشند و... اینها را باید پاسخ دهیم که البته نتوانستهایم.
یک پیشنهاد خوب اینست به جای پاک کردن صورت مسئله با نگاهی تازه به آن بنگریم، باور کنیم تکنیک "شرایط حساس کنونی و ضرورت همکاری همه جانبه مردم فهیم برای مقابله با اجانب" زیادی زنگ زده شده است و "کشتیبان را سیاستی دگر باید" و وقتش رسیده است که جوانترهای آشنا با دنیای جدید پای کار بیایند، والله اعلم.
منبع: کانال راهبرد
🆔 @jameeno
جامعه نو
#الف 🔹نگرانی های ۹۷ ▫️شورای سردبیری: در سالی که شروع کرده ایم باید در سطح ملی نگران چه چیزهایی باشیم؟ثبات سیستم؟ثبات حکومت؟ثبات اقتصاد؟ نگران خیلی چیزهای دیگر هم میتوان بود که اتفاقا ثبات آنها نگرانی آور است و نه بی ثباتی آنها: ثبات روندسریع فروپاشی اجتماعی،…
Audio
🔹شصت و ششمین پادکست سرمقاله #جامعه_نو
شورای سردبیری
🔻عنوان: نگرانیهای 97
🎤 با صدای #مریم_میری
🆔 @jameeno
شورای سردبیری
🔻عنوان: نگرانیهای 97
🎤 با صدای #مریم_میری
🆔 @jameeno
#الف
🔹نظام و حکومت
▫️شورای سردبیری: کشورهای کمتر توسعهیافته و توسعهیافته تفاوتهای بسیاری با یکدیگر دارند. از جمله مهمترین این تفاوتها، تفاوت بین سیستم یا نظام، با حکومت (به معنای دولت حاکم) در کشورهای توسعهیافته، و یکی بودن آنها در کشورهای کمتر توسعهیافته است. این تفاوت به ظاهر کوچک است و چشمگیر نیست، اما در عمل سبب تفاوتهای ماهوی بسیار بزرگ میشود.
علت این پدیده، تبدیل شدن حکومت به سیستم یا نظام در کشورهای یاد شده است، در غالب این کشورها، بویژه اگر استقلال سیاسی داشته باشند و تحتالحمایه نباشند، در عرصه حقوقی و تعاریف قانون اساسی، حکومت چیزی جدا از نظام تعریف میشود: حکومت یا دولت معمولا عوضشدنی است، ولی سیستم یا نظام ثابت و بلاتغییر است، اما این تفاوت در اکثر اوقات روی کاغذ میماند و در این کشورها، نظام همان حکومت است.
چه عیبی دارد؟ نطفه شکلگیری فلاکت کشورهاست. وقتی حکومت همان نظام است، تغییر آن به دگرگونی وسیع سیاسی نیاز دارد که معمولا انقلاب است. از همین روست که در نظامهای طراحی شده بر اساس خرد بشری و تضمین شده بر بنیان توافق اجتماعی، بالاترین مقام حکومت در سلسله مراتب قدرت را قطعا به صورت انتخابی قرار میدهند. نخستوزیر بریتانیا یا هند و رئیس جمهور فرانسه یا صدراعظم آلمان، کارگزاران یک نظام هستند که هرگز اهمیتی همطراز با آن نظام نمییابند و به اصل نظام تبدیل نمیشوند، اما بشار اسد به اصطلاح رئیس جمهوری سوریه چنین نیست. اگر قرار باشد که به هر دلیلی پست خود را ترک کند، هزاران نفر کشته میشوند و همراه با او نظام بعثی تعبیه شده توسط خاندان حافظ اسد نیز به تاریخ میپیوندد. درست مانند نظام بعثی عراق یا نظام ادعایی سوسیالیست معمر قذافی در لیبی. این کشورها تازهترین نمونهها از نظاماتی هستند که حیات آنها با کشتار مردم و فرار و مرگ رئیس حکومتشان به پایان میرسد.
تاملبرانگیزتر اینکه، تجربه نشان میدهد با رفتن این رهبران، فلاکت مردمان تازه شروع میشود. نظام که میپاشد، نخ تسبیح امور کشور نیز گسسته شده و انقلابی رخ میدهد. زمانی که این گونه روسای جمهوری یا پیشوایان به اصل نظام تبدیل شده از میانه بروند، بلایای بسیاری بر این کشورها نازل میشود. در عراق و لیبی، در پس خروج صدام و قذافی گرفتاریهای اصلی شروع شد: فروپاشی و تجزیه، مداخله خارجی، ویرانی اقتصاد و ارزان شدن فلاکت و مرگ برای هزاران انسان، به عنوان قربانیان بینام حکومتهای مستبد. مردم سوریه بداقبالترند، چون چند سال دیگر باید دوباره برای رفتن خانواده اسد از سوریه هزینه بدهند.
نظامهایی که به جای قرار گرفتن در جایگاه حفظ چارچوبهای رابطه حقوقی بین اجزای جامعه به منظور تداوم معقول اداره آن، خودشان به حکومت تبدیل میشوند، حداکثر به اندازه عمر یک حاکم به درازا میانجامند. عمری دراز مانند جمهوری فرانسه یا پادشاهی بریتانیا ، یا ایالات متحده آمریکا ندارند، ولی دنبالهای دراز از تباهی و فلاکت ملی، حتما دارند.
🆔 @jameeno
🔹نظام و حکومت
▫️شورای سردبیری: کشورهای کمتر توسعهیافته و توسعهیافته تفاوتهای بسیاری با یکدیگر دارند. از جمله مهمترین این تفاوتها، تفاوت بین سیستم یا نظام، با حکومت (به معنای دولت حاکم) در کشورهای توسعهیافته، و یکی بودن آنها در کشورهای کمتر توسعهیافته است. این تفاوت به ظاهر کوچک است و چشمگیر نیست، اما در عمل سبب تفاوتهای ماهوی بسیار بزرگ میشود.
علت این پدیده، تبدیل شدن حکومت به سیستم یا نظام در کشورهای یاد شده است، در غالب این کشورها، بویژه اگر استقلال سیاسی داشته باشند و تحتالحمایه نباشند، در عرصه حقوقی و تعاریف قانون اساسی، حکومت چیزی جدا از نظام تعریف میشود: حکومت یا دولت معمولا عوضشدنی است، ولی سیستم یا نظام ثابت و بلاتغییر است، اما این تفاوت در اکثر اوقات روی کاغذ میماند و در این کشورها، نظام همان حکومت است.
چه عیبی دارد؟ نطفه شکلگیری فلاکت کشورهاست. وقتی حکومت همان نظام است، تغییر آن به دگرگونی وسیع سیاسی نیاز دارد که معمولا انقلاب است. از همین روست که در نظامهای طراحی شده بر اساس خرد بشری و تضمین شده بر بنیان توافق اجتماعی، بالاترین مقام حکومت در سلسله مراتب قدرت را قطعا به صورت انتخابی قرار میدهند. نخستوزیر بریتانیا یا هند و رئیس جمهور فرانسه یا صدراعظم آلمان، کارگزاران یک نظام هستند که هرگز اهمیتی همطراز با آن نظام نمییابند و به اصل نظام تبدیل نمیشوند، اما بشار اسد به اصطلاح رئیس جمهوری سوریه چنین نیست. اگر قرار باشد که به هر دلیلی پست خود را ترک کند، هزاران نفر کشته میشوند و همراه با او نظام بعثی تعبیه شده توسط خاندان حافظ اسد نیز به تاریخ میپیوندد. درست مانند نظام بعثی عراق یا نظام ادعایی سوسیالیست معمر قذافی در لیبی. این کشورها تازهترین نمونهها از نظاماتی هستند که حیات آنها با کشتار مردم و فرار و مرگ رئیس حکومتشان به پایان میرسد.
تاملبرانگیزتر اینکه، تجربه نشان میدهد با رفتن این رهبران، فلاکت مردمان تازه شروع میشود. نظام که میپاشد، نخ تسبیح امور کشور نیز گسسته شده و انقلابی رخ میدهد. زمانی که این گونه روسای جمهوری یا پیشوایان به اصل نظام تبدیل شده از میانه بروند، بلایای بسیاری بر این کشورها نازل میشود. در عراق و لیبی، در پس خروج صدام و قذافی گرفتاریهای اصلی شروع شد: فروپاشی و تجزیه، مداخله خارجی، ویرانی اقتصاد و ارزان شدن فلاکت و مرگ برای هزاران انسان، به عنوان قربانیان بینام حکومتهای مستبد. مردم سوریه بداقبالترند، چون چند سال دیگر باید دوباره برای رفتن خانواده اسد از سوریه هزینه بدهند.
نظامهایی که به جای قرار گرفتن در جایگاه حفظ چارچوبهای رابطه حقوقی بین اجزای جامعه به منظور تداوم معقول اداره آن، خودشان به حکومت تبدیل میشوند، حداکثر به اندازه عمر یک حاکم به درازا میانجامند. عمری دراز مانند جمهوری فرانسه یا پادشاهی بریتانیا ، یا ایالات متحده آمریکا ندارند، ولی دنبالهای دراز از تباهی و فلاکت ملی، حتما دارند.
🆔 @jameeno
جامعه نو
#الف 🔹نظام و حکومت ▫️شورای سردبیری: کشورهای کمتر توسعهیافته و توسعهیافته تفاوتهای بسیاری با یکدیگر دارند. از جمله مهمترین این تفاوتها، تفاوت بین سیستم یا نظام، با حکومت (به معنای دولت حاکم) در کشورهای توسعهیافته، و یکی بودن آنها در کشورهای کمتر توسعهیافته…
Audio
🔹شصت و هفتمین پادکست سرمقاله #جامعه_نو
شورای سردبیری
🔻عنوان: نظام و حکومت
🎤 با صدای #مریم_میری
🆔 @jameeno
شورای سردبیری
🔻عنوان: نظام و حکومت
🎤 با صدای #مریم_میری
🆔 @jameeno
🔸عرضاندام هنر ایرانی در بازار جهانی هنر
▫️جامعه نو: روزنامۀ گاردین در گزارشی از گشایش گالری "کاما"در لندن خبر داده که به آثار هنرمندان ایرانی اختصاص دارد. گاردین این نمایشگاه را پنجرهای نادر و گشوده بر آثار هنرمندان ایرانی نوظهور توصیف کرده است. ریلی فراست که در رشتۀ انسانشناسی هنر تحصیل کرده و از بانیان این نمایشگاه است، در گفتگو با گاردین اظهار داشته هنر میتواند ابزاری برای تفکیک مردم معمولی از مفهوم "ملتی متعلق به یک کشور" باشد. به گفتۀ وی: «وقتی نام ایران به گوش میرسد، مواردی به ذهن متبادر میشوند که صرفاً جنبۀ سیاسی دارند و نقش ایران در روابط بینالمللی را تداعی میکنند؛ اما این تصویر که از رهگذر رسانهها در ذهنها نقش میبندد بازنمودِ مردم ایران نیست. اثر هنری از عمق به سطح میآید و نه برعکس؛ تفاوت سیاست خارجی و نقشی که هنر ایفا میکند در همین است.»
همچنین وی افزوده قرار بر آن است تا "کاما" یک گالری ایرانی در غرب باشد، نه نمایشگاهی در غرب که قصد دارد هنر ایرانی را به فروش بگذارد. به عقیدۀ وی این نمایشگاه مقبولترین فرصت برای عرض اندام هنر ایرانی را فراهم میآورد چون آثاری در آن ارائه میشوند که برای نگاه غربی تازگی دارند.
مونا خوشاقبال، میزبان نمایشگاه نیز در وصف هنر ایرانی و وجه تمایزش از هنر غربی، عمق آن را حاصل سانسور معرفی کرده و گفته ممیزی در هنر ایرانی صبغهای بس طولانی دارد و چه بسا می توان ما به ازای ادبی آن را در میان اشعار شاعرانی چون مولانا و سعدی یافت که برای بیان مقصود خود به تمثیل و کنایه متمسک میشدند. از این رو هنر و ادبیات ایرانی، ناخواسته به گنجاندن معانی عمیق در قالبهای ساده میل داشته و دارد.
توضیح تصویر: "اسطوره نبرد" کاری از علی ندایی، ارائه شده در گالری کاما
🆔 @jameeno
http://uupload.ir/files/riec_1035.jpg
▫️جامعه نو: روزنامۀ گاردین در گزارشی از گشایش گالری "کاما"در لندن خبر داده که به آثار هنرمندان ایرانی اختصاص دارد. گاردین این نمایشگاه را پنجرهای نادر و گشوده بر آثار هنرمندان ایرانی نوظهور توصیف کرده است. ریلی فراست که در رشتۀ انسانشناسی هنر تحصیل کرده و از بانیان این نمایشگاه است، در گفتگو با گاردین اظهار داشته هنر میتواند ابزاری برای تفکیک مردم معمولی از مفهوم "ملتی متعلق به یک کشور" باشد. به گفتۀ وی: «وقتی نام ایران به گوش میرسد، مواردی به ذهن متبادر میشوند که صرفاً جنبۀ سیاسی دارند و نقش ایران در روابط بینالمللی را تداعی میکنند؛ اما این تصویر که از رهگذر رسانهها در ذهنها نقش میبندد بازنمودِ مردم ایران نیست. اثر هنری از عمق به سطح میآید و نه برعکس؛ تفاوت سیاست خارجی و نقشی که هنر ایفا میکند در همین است.»
همچنین وی افزوده قرار بر آن است تا "کاما" یک گالری ایرانی در غرب باشد، نه نمایشگاهی در غرب که قصد دارد هنر ایرانی را به فروش بگذارد. به عقیدۀ وی این نمایشگاه مقبولترین فرصت برای عرض اندام هنر ایرانی را فراهم میآورد چون آثاری در آن ارائه میشوند که برای نگاه غربی تازگی دارند.
مونا خوشاقبال، میزبان نمایشگاه نیز در وصف هنر ایرانی و وجه تمایزش از هنر غربی، عمق آن را حاصل سانسور معرفی کرده و گفته ممیزی در هنر ایرانی صبغهای بس طولانی دارد و چه بسا می توان ما به ازای ادبی آن را در میان اشعار شاعرانی چون مولانا و سعدی یافت که برای بیان مقصود خود به تمثیل و کنایه متمسک میشدند. از این رو هنر و ادبیات ایرانی، ناخواسته به گنجاندن معانی عمیق در قالبهای ساده میل داشته و دارد.
توضیح تصویر: "اسطوره نبرد" کاری از علی ندایی، ارائه شده در گالری کاما
🆔 @jameeno
http://uupload.ir/files/riec_1035.jpg
🔺ایران با تعطیلی تلگرام برنده خواهد بود یا بازنده؟
▫️جامعه نو: در پی بالا گرفتن زمزمههای فیلتر شدن تلگرام در ایران، خبرگزاری فوربس در گزارشی پیرامون احتمال فیلترینگ تلگرام، به ناآرامیهای دی ماه اشاره کرده و نوشته وقتی در اثر بالا رفتن قیمت تخم مرغ، شاهد چنان واکنشهایی در ایران بودیم، بسته شدن تلگرام با چهل میلیون کاربر، و نیم میلیون شاغل که از طریق این اپلیکیشن مخارج خود را تأمین میکنند چه بازتابی خواهد داشت؟
این منبع نقل قولی از فرید موسوی، نماینده مردم تهران آورده که گفته بود: «بستن تلگرام موجب روی آوردن مردم به مواضع وطنی نمیشود بلکه نتیجه عکس میدهد.»
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: در پی بالا گرفتن زمزمههای فیلتر شدن تلگرام در ایران، خبرگزاری فوربس در گزارشی پیرامون احتمال فیلترینگ تلگرام، به ناآرامیهای دی ماه اشاره کرده و نوشته وقتی در اثر بالا رفتن قیمت تخم مرغ، شاهد چنان واکنشهایی در ایران بودیم، بسته شدن تلگرام با چهل میلیون کاربر، و نیم میلیون شاغل که از طریق این اپلیکیشن مخارج خود را تأمین میکنند چه بازتابی خواهد داشت؟
این منبع نقل قولی از فرید موسوی، نماینده مردم تهران آورده که گفته بود: «بستن تلگرام موجب روی آوردن مردم به مواضع وطنی نمیشود بلکه نتیجه عکس میدهد.»
🆔 @jameeno
🔸منبع خبر "پرواز جنگندههای اسرائیلی در آسمان ایران" چه کسی بود؟
▫️جامعه نو: چندی پیش برخی خبرگزاریها به نقل از روزنامۀ کویتی الجریده خبری منتشر کردند که مدعی بود جنگندههای اسرائیلی اف35 وارد قلمرو هوایی ایران شدهاند بیاینکه رادارهای روسی در سوریه، قادر به رصد کردن آنها باشند.
نشنال اینترست در گزارشی، ضمن ناممکن خواندن تحقق این ادعا از حیث مقتضیات فنی و ناکارایی مخزنهای سوختی اف35 برای طی مسیر تلآویو تا تهران بدون توقف، یادآوری کرده شاید فرماندهان نظامی اسرائیل جسور باشند، اما میان جسارت و حماقت از جهت درگیر شدن با نیروی هوایی ایران تفاوت زیادی وجود دارد.
تنها کافی است این فرض محال را در نظر بگیریم که چنین جنگندههایی از مرز هوایی ایران گذشتهاند، در این صورت اگر ایران آنها را مهار میکرد، تصور کنید چه رسوایی بزرگی برای اسرائیل به بار میآمد.
در حالی که مقامات عالیرتبه ایران و اسرائیل هرگز این خبر را تأیید نکردند، پس انتشار این خبر کار چه کسی بود؟ آیا میتوان آن را به عربستان سعودی نسبت داد که در حوزۀ خلیجفارس با ایران جنگ سرد به راه انداخته و مایل است شاهد درگیری تلآویو و تهران باشد؟ یا آن را باید زیر سر سایر کشورهای حوزۀ خلیج دانست؟ ممکن است کار سازمان سیا بوده باشد؟
روسیه نیز در واکنش به این ادعا، آن را حماقتی تمامعیار و ناشدنی خواند.
نشنال اینترست در پایان گزارش تأکید کرده اگر تیغ اوکام را به کار اندازیم و به دور از پیچیدهگویی، به دمدستترین پیشفرضها روی آوریم میبینیم، این اتفاق هرگز امکان وقوع نداشته است.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: چندی پیش برخی خبرگزاریها به نقل از روزنامۀ کویتی الجریده خبری منتشر کردند که مدعی بود جنگندههای اسرائیلی اف35 وارد قلمرو هوایی ایران شدهاند بیاینکه رادارهای روسی در سوریه، قادر به رصد کردن آنها باشند.
نشنال اینترست در گزارشی، ضمن ناممکن خواندن تحقق این ادعا از حیث مقتضیات فنی و ناکارایی مخزنهای سوختی اف35 برای طی مسیر تلآویو تا تهران بدون توقف، یادآوری کرده شاید فرماندهان نظامی اسرائیل جسور باشند، اما میان جسارت و حماقت از جهت درگیر شدن با نیروی هوایی ایران تفاوت زیادی وجود دارد.
تنها کافی است این فرض محال را در نظر بگیریم که چنین جنگندههایی از مرز هوایی ایران گذشتهاند، در این صورت اگر ایران آنها را مهار میکرد، تصور کنید چه رسوایی بزرگی برای اسرائیل به بار میآمد.
در حالی که مقامات عالیرتبه ایران و اسرائیل هرگز این خبر را تأیید نکردند، پس انتشار این خبر کار چه کسی بود؟ آیا میتوان آن را به عربستان سعودی نسبت داد که در حوزۀ خلیجفارس با ایران جنگ سرد به راه انداخته و مایل است شاهد درگیری تلآویو و تهران باشد؟ یا آن را باید زیر سر سایر کشورهای حوزۀ خلیج دانست؟ ممکن است کار سازمان سیا بوده باشد؟
روسیه نیز در واکنش به این ادعا، آن را حماقتی تمامعیار و ناشدنی خواند.
نشنال اینترست در پایان گزارش تأکید کرده اگر تیغ اوکام را به کار اندازیم و به دور از پیچیدهگویی، به دمدستترین پیشفرضها روی آوریم میبینیم، این اتفاق هرگز امکان وقوع نداشته است.
🆔 @jameeno