ایران کم‌وبیش ۶٬۰۰۰ کیلومتر با کشورهای ترکیه🇹🇷، آذربایجان🇦🇿، ترکمنستان🇹🇲، پاکستان🇵🇰، عراق🇮🇶، افغانستان🏳 و ارمنستان🇦🇲 مرز زمینی دارد. ایران همچنین دارای ۲٬۷۰۰ کیلومتر مرز آبی در دریای خزر و خلیج فارس و دریای عمان است. ایران طولانی‌ترین مرز را با عراق و کوتاه‌ترین مرز را با ارمنستان دارد.

این کشور همچنین دارای ۱۶ استان مرزی است که از میان آن‌ها، ۹ استان تنها مرز زمینی (آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، خراسان رضوی، خراسان شمالی، کرمانشاه، کردستان، ایلام و خراسان جنوبی) دارند؛ ۳ تای آن‌ها مرز دریایی (مازندران، هرمزگان و بوشهر) دارند و ۴ تا از استان‌ها هم هر دو مرز زمینی و دریایی (گیلان، گلستان، سیستان و بلوچستان و خوزستان) را دارا هستند.

🟢 سبز: عرب
🟡 زرد: کرد
🔴 سرخ: آشوری و سریانی و ارمنی
🔵 آبی: ترکمان و چرکس

برخلاف اکثریت قاطع عرب، جمعیت کنونی کردهای سوریه عمدتاً محصول موج‌های مهاجرتی قرن بیستم بوده است، نه استمرار یک جمعیت دیرپای؛ به دیگر سخن، هرچند حضور جمعیتی خرد از کردها در شمال سوریه قدمت طولانی داشته، اما کوچ گستردۀ آنان پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی و به‌ویژه در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ رخ داد؛ وقتی سرکوب‌های دولت وقت ترکیه بسیاری از کردها را وادار به ترک زادگاهشان کرد. در دورۀ قیمومت فرانسه، این مهاجران عمدتاً در شمال منطقۀ جزیره (شرق فرات) اسکان یافتند. این روند، ساختار جمعیتی و هویتی مرزهای شمال سوریه را به‌طور چشمگیری دگرگون کرد و زمینه‌ساز شکل‌گیری جامعۀ بزرگ کردهای سوریه تا امروز شد. بااین‌حال، عموم کردهای سوریه همانند اکثریت عرب این کشور مردمانی مسلمان و اهل‌سنت هستند و آنچه آتش ستیز را بینشان شعله‌ور می‌کند، همان جاهلیت ناسیونالیسم قومی است که از قبل توسط حزب بعث و گروهک‌های قسد و خلاصه پانیسم قومی تعقیب می‌شده است.