👍 اندلس (ایبریا: اسپانیا و پرتغال)⌛️ دوره: ۷۱۱ تا ۱۴۹۲📍 حکومت: خلافت اموی، امویان اندلس، سپس دولتهای طوایف، مرابطون، موحدون و نهایتاً امارت غرناطه.📝 تاریخچه: مسلمانان در اوج قدرت، سراسر شبهجزیرۀ ایبری یا بیشینۀ آن را در اختیار داشتند. شهرهایی مانند قرطبه، اشبیلیه و غرناطه از مهمترین مراکز علمی، فرهنگی و معماری جهان اسلام بودند. با پایان جنگهای موسوم به رکونکیستا، آخرین حکومت اسلامی در غرناطه در سال ۱۴۹۲ میلادی سقوط کرد و ایبریا به اشغال نصاری درآمد.
⚡ سیسیل و جنوب ایتالیا⌛️ دوره: حدود ۸۲۷ تا ۱۰۹۱📍 حکومت: امارت سیسیل (اغلبیان و سپس فاطمیان و کلبیان).📝 تاریخچه: مسلمانان بخش بزرگی از جزیرۀ سیسیل را فتح کردند و تا اشغال آن توسط نورمنها بر آن حکومت داشتند. نفوذ فرهنگی و فنون کشاورزی آنان تا قرنها بعد باقی ماند.
🇹🇷 بالکان و جنوب شرقی اروپا⌛️ دوره: از قرن چهارده تا بیستم.📍 حکومت: امپراتوری عثمانی📝 تاریخچه: عثمانیان بر بخشهای وسیعی از جنوبشرقی اروپا از جمله یونان، بلغارستان، صربستان، بوسنی، آلبانی، کوزوو، مقدونیۀ شمالی و بخشهایی از رومانی، مجارستان، کرواسی و... حکومت کردند. برخی مناطق بیش از ۴۰۰ سال جزو قلمرو دولت عثمانی بودند.
🇰🇿 شبهجزیرۀ کریمه و اروپای شرقی⌛️ دوره: حدود قرن پانزدهم تا ۱۷۸۳📍 حکومت: خانات کریمه و اردوی زرین.📝 تاریخچه: کریمه و نواحی اطراف دریای سیاه برای چندین قرن تحت حکومت دولتهای مسلمان قرار داشتند تا اینکه به امپراتوری روسیه ضمیمه شدند. اروپای شرقی نیز در زمان مغولان با مسلمان شدن برکهخان جزو قلمروهای مسلمانان بود.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍34❤25❤🔥18🫡11
سرویس پلیس آفریقای جنوبی (SAPS) و دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC).
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤯12👍5😱4🔥2
۱. شهر سِبته (۱۴۱۵م):
سبته نخستین بندر و دژ مرزی مغرب بود که به دست نیروهای استعمارگر افتاد. در سال ۱۴۱۵ میلادی، نیروهای پرتغال با یورش گستردهای این شهر را غافلگیر کردند و با استفاده از ضعف حکومت مرینیان و درگیریهای داخلی آن، شهر را به تصرف خود درآوردند. سبته تا سال ۱۵۸۰ میلادی در اختیار پرتغال باقی ماند؛ اما هنگامی که پادشاهی اسپانیا تاجوتخت پرتغال را نیز در اختیار گرفت، این شهر نیز مستقیماً تحت اشغال اسپانیا قرار گرفت و به دژی نظامی و بسته جدا از خاک مغرب تبدیل شد.
۲. شهر مِلیلیه (۱۴۹۷م):
چند سال پس از سقوط تراژدیک غرناطه و پایان حضور مسلمانان در اندلس با اشغال کامل آن در سال ۱۴۹۲ میلادی، پادشاهی کاستیل توجه خود را به سواحل مغرب عربی معطوف کرد. در سال ۱۴۹۷ میلادی، فرمانده اسپانیایی «دون خوان آلفونسو گوسمان» (دوک مدینا سیدونیا) با فرماندهی یک ناوگان نظامی، شهر ملیلیه را اشغال کرد. او این شهر را در پی درگیریهای محلی میان فاسیان و تلمسانیان، تقریباً متروک و ویران یافت. پس از آن، اسپانیاییها سلطهٔ خود را بر ملیلیه استوار کردند و آن را به پایگاهی استعماری در ساحل شرقی مغرب تبدیل ساختند.
۳. جزیرهٔ قمیره (۱۵۰۸/۱۵۶۴م):
این صخرهٔ راهبردی نخستین بار در سال ۱۵۰۸ میلادی به دست اسپانیاییها افتاد. هرچند نیروهای مغربی و مجاهدان برای مدتی کوتاه توانستند کنترل آن را بازپس گیرند، اما اسپانیا در سال ۱۵۶۴ میلادی، در پی یک لشکرکشی دریایی به فرماندهی «گارسیا دِ تولدو»، بار دیگر و این بار بهطور قطعی آن را اشغال کرد. از آن زمان تاکنون، این صخره همچنان در اشغال اسپانیاست، هرچند بر اثر دگرگونیهای جغرافیایی به شبهجزیرهای متصل به خاک مغرب تبدیل شده است.
۴. جزایر الحسیمه (۱۶۷۳م):
این سه جزیرۀ کوچک در خلیج الحسیمه قرار دارند و در سال ۱۶۷۳ میلادی، در دوران سلطنت سلطان مولای اسماعیل، به اشغال اسپانیا درآمدند. نیروهای اسپانیایی با قصد تسلط بر مسیرهای بازرگانی و کشتیرانی در این صخرهها پیاده شدند و آنها را تصرف کردند. سپس با استحکامبخشی، این مواضع اشغالی را به یک پایگاه نظامی مشرف بر سواحل مغرب تبدیل کردند.
۵. جزایر جعفریه (۱۸۴۸م):
این مجمعالجزایر از سه جزیره در مقابل سواحل استان ناظور تشکیل شده است: جزیرهٔ عایشه، جزیرهٔ ایزابلا و جزیرهٔ کُنگریسو. اسپانیا در سال ۱۸۴۸ میلادی با یک اقدام نظامی غافلگیرانه این جزایر را اشغال کرد. ناوگان اسپانیا با شتاب به منطقه اعزام شد و پیش از آنکه فرانسه ــ که از سمت الجزایر در تدارک اشغال این جزایر بود ــ بتواند دست به اقدام بزند، آنها را به تصرف خود درآورد. بدین ترتیب، اسپانیا بدون رویارویی مستقیم نظامی با مغرب در آن زمان، سلطهٔ استعماری خود را بر این جزایر تحمیل کرد.
۶. جزیرهٔ لیلی (توره):
جزیرهٔ لیلی صخرهای کوچک و غیرمسکونی در نزدیکی سواحل شمالی مغرب و در فاصلهای اندک از شهر اشغالی سبته است. این جزیره اگرچه فاقد جمعیت دائمی است، اما بهدلیل موقعیت راهبردی خود همواره محل اختلاف میان رباط و مادرید بوده است. در ژوئیهٔ ۲۰۰۲، پس از استقرار نظامیان مغربی در این جزیره، بحران دیپلماتیکی میان دو کشور شکل گرفت و اسپانیا با تهاجم نظامی نیروهای مغربی را از آن خارج کرد. پس از میانجیگری آمریکا، وضعیت جزیره به حالت پیشین بازگشت؛ یعنی بدون حضور نظامی دائمی باقی ماند، اما اختلاف حاکمیتی میان دو کشور همچنان پابرجاست.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍62💔13
🏳️ قیام باسماچی یکی از مهمترین جنبشهای مقاومت اسلامی در تاریخ آسیای مرکزی بود که از سال ۱۹۱۶، در واکنش به سیاستهای امپراتوری روسیه و سپس حکومت بلشویکی شوروی، در سرزمینهای آسیای مرکزی شکل گرفت. این جنبش که عمدتاً از اقوام ترکتبار و مسلمان منطقه، از جمله ازبکها، ترکمنها، قرقیزها، قزاقها و همچنین تاجیکها تشکیل شده بود، هدف خود را دفاع از استقلال و هویت اسلامی و مقابله با سلطهٔ روسها اعلام میکرد. باسماچیها طی نزدیک به دو دهه، با وجود اختلافات داخلی و کمبود امکانات، بخشهای گستردهای از آسیای مرکزی را به میدان نبرد با ارتش سرخ تبدیل کردند. اگرچه مقاومت سازمانیافتهٔ ایشان تا حدود سال ۱۹۳۴ سرکوب شد، اما این جنبش همچنان بهعنوان یکی از مهمترین نمادهای مبارزه برای استقلال در تاریخ معاصر آسیای مرکزی شناخته میشود.
🇺🇿 این جنبش با آمدن اسماعیل انورپاشا وزیر جنگ پیشین عثمانی به بخارای شرقی تقویت شد.
انور پاشا از برجستهترین شخصیتهای سیاسی و نظامی اواخر امپراتوری عثمانی و از رهبران اصلی کمیتهٔ اتحاد و ترقی به شمار میرفت. پس از پایان جنگ جهانی اول، او با هجرت به ماوراءالنهر و پیوستن به جنبش باسماچی، کوشید مبارزه با گسترش نفوذ بلشویکها در آسیای مرکزی را سامان دهد. حضور او موجب افزایش چشمگیر هماهنگی میان بخشی از نیروهای باسماچی و جلب توجه بیشتر به این جنبش شد، هرچند اختلافات داخلی، برتری نظامی ارتش سرخ و مشکلات لجستیکی و ترور وی، مانع از تحقق هدف او برای ایجاد جبههای متحد در ترکستان گردید.
در ۴ اوت ۱۹۲۲، هنگامی که انورپاشا به همراه یارانش در مقر فرماندهی مشغول برگزاری مراسم عید قربان بود، واحدی از نیروهای روس به فرماندهی یاکوف ملکوموف به آنان حمله کرد. انور پاشا در نبرد آبیدریا، درحالیکه حدود سی سوار او را همراهی میکردند، به فوز شهادت رسید. وفات او یکی از مهمترین نقاط عطف در تضعیف رهبری نظامی و سیاسی بخشی از جنبش باسماچی به شمار میرود، هرچند مقاومت این جنبش تا بیش از یک دهه پس از آن ادامه یافت.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🫡28👍19❤13
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍16💯4❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🇵🇸 نبرد کرامه (معركة الكرامة) درگیری نظامی مسلحانهای بود که در ۲۱ مارس ۱۹۶۸ (نوروز ۱۳۴۷) در شهرک کرامه واقع در پادشاهی هاشمی اردن، در مرز غربی این کشور رخ داد. این نبرد بهمدت ۱۵ ساعت میان نیروهای ارتش رژیم اسرائیل و نیروهای مسلح اردن، با همراهی گروههای وابسته به سازمان آزادیبخش فلسطین (جنبش فتح)، در دورهای که به «جنگ فرسایشی» شهرت دارد، ادامه یافت. در آن روز، متجاوزان صهیونیست کوشیدند به دلایلی که آن را راهبردی میدانستند، بر رود اردن مسلط شوند. آنان با اجرای عملیات احداث پلهای موقت و تحت پوشش گستردۀ هوایی، از چند محور از رودخانه عبور کردند. در مقابل، ارتش اردن در سراسر جبهۀ نبرد، از شمالیترین نقطۀ این کشور تا جنوب دریای مرده، به مقابله با مهاجمان پرداخت. در روستای کرامه نیز ارتش اردن و نیروهای فدایی فلسطینی با نیروهای اسرائیلی وارد نبرد شدند؛ درگیریای که حدود پنجاه دقیقه به طول انجامید. پس از آن، نبرد میان ارتش اردن و نیروهای اسرائیلی بیش از ۱۶ ساعت ادامه یافت و در نهایت، نیروهای اسرائیلی ناچار به عقبنشینی کامل از میدان نبرد شدند و برای نخستین بار کشتهها و بخشی از تجهیزات خود را در منطقه بر جای گذاشتند، بیآنکه بتوانند آنها را با خود خارج کنند. بدینترتیب، ارتش اردن موفق شد نیروهای اسرائیلی را از میدان نبرد بیرون براند و اهداف نظامی و اشغالگرانۀ اسرائیل نیز تحقق نیافت.
🇵🇸 نبرد کرامه از جایگاه مهمی در تاریخ معاصر فلسطین برخوردار است. این نبرد از نگاه بسیاری، نقطۀ عطفی در افزایش نفوذ و نقش نیروهای فدایی فلسطینی، بهویژه جنبش فتح، در عرصۀ سیاسی فلسطین و در سازمان آزادیبخش فلسطین به شمار میرود. همچنین، این رویداد به تثبیت حضور نیروهای فدایی در شرق اردن انجامید و حمایت گستردۀ مردمی در میان فلسطینیان و جهان عرب برای آنان به همراه داشت. افزون بر این، نبرد کرامه به تقویت راهبرد «جنگ چریکی» و «جنگ آزادیبخش مردمی» علیه رژیم غاصب کمک کرد؛ راهبردی که پس از شکست ارتشهای عربی در جنگ ژوئن ۱۹۶۷ و اشغال مناطق کرانۀ باختری، نوار غزه، بلندیهای جولان و شبهجزیرۀ سینا توسط رژیم اسرائیل، اهمیت بیشتری یافت. این نبرد برخلاف انتظار رژیم اسرائیل، نهتنها جنبش فتح را تضعیف نکرد، بلکه قدرت مضاعفی به آن بخشید و توجه بینالمللی را به مسئلۀ فلسطین برانگیخت. فقط در ۴۸ ساعت اول پس از پایان جنگ، ۵ هزار فلسطینی خواستار عضویت در این سازمان شدند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤34❤🔥20👍17🫡13
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Telegram
꧁ کمپین جمع آوری کمکهای مردمی برای غزه ꧂
✅ شماره کارت جهت واریز کمک های شما عزیزان به مسلمانان غزه:
فوادمحمدی ۶۰۳۷۹۹۷۳۹۶۱۱۵۳۶۳
عبدالجبارلطفی ۵۸۵۹۸۳۱۱۳۹۷۰۹۶۵۲
جهت ارتباط
@mamostalotfi
✨️ڪەناڵێك تایبەت بە یارمەتی بۆ غزة
♦️کانالی مختص برای جمع آوری کمکهای مردمی برای غزه
فوادمحمدی ۶۰۳۷۹۹۷۳۹۶۱۱۵۳۶۳
عبدالجبارلطفی ۵۸۵۹۸۳۱۱۳۹۷۰۹۶۵۲
جهت ارتباط
@mamostalotfi
✨️ڪەناڵێك تایبەت بە یارمەتی بۆ غزة
♦️کانالی مختص برای جمع آوری کمکهای مردمی برای غزه
❤38👍31❤🔥22💯18
🌏 تا سال ۱۹۴۲، امپراتوری ژاپن به بیشترین گسترهٔ سرزمینی خود در طول تاریخ رسید و مناطق وسیعی در سراسر شرق و جنوبشرق آسیا و اقیانوس آرام را تحت اشغال خود درآورد. تنها در چند ماه پس از حمله به پرل هاربر، نیروهای ژاپنی سرزمینهایی را از منچوری و کره تا برمه، فیلیپین، اندونزی و شمار زیادی از جزایر اقیانوس آرام اشغال کردند.
🇯🇵 این گسترش سریع، تحت تأثیر جاهطلبی ژاپن برای ایجاد «حوزهٔ همزیستی مشترک آسیای بزرگ» قرار داشت؛ طرحی که از سوی ژاپن بهعنوان چشماندازی برای رهبری منطقه و رهایی ملتهای آسیایی از سلطهٔ استعمار غربی معرفی میشد. بااینحال، در عمل بسیاری از مناطق تحت اشغال با حکومت نظامی سختگیرانه، کار اجباری، بهرهبرداری از منابع و جنایات گستردۀ ژاپنیها مواجه شدند.
💣 در اوج قدرت، امپراتوری ژاپن بر صدها میلیون نفر حکومت میکرد یا کنترل سیاسی و نظامی آنان را در اختیار داشت. با این وجود، این دورهٔ گسترش سرزمینی دوام چندانی نیافت. تنها سه سال بعد، پس از شکستهای ویرانگر در جبههٔ اقیانوس آرام و بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی (ناگازاکی) توسط ایالات متحده در ۶ و ۹ اوت ۱۹۴۵، ژاپن تسلیم شد؛ رویدادی که به پایان جنگ جهانی دوم و فروپاشی امپراتوری ژاپن انجامید.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍19🔥6⚡3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
این نقشۀ متحرک، تحولات سیاسی و جغرافیایی تاریخ ایران را از اواخر دورۀ قاجاریه تا امروز نمایش میدهد. در این بازۀ زمانی، وقایع تاریخی انقلاب مشروطه، جنگ جهانی اول، کودتای ۳ اسفند (سوم حوت) ۱۲۹۹، روی کار آمدن پهلویها، اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، اخراج و تبعید رضاخان، جلوس محمدرضاشاه، کودتای ۲۸ مرداد، انقلاب ۱۳۵۷ و فرار و سرنگونی شاه، جنگ ایران و عراق و تحولات پس از آن بهویژه جنگ اخیر با آمریکا و اسرائیل، به ترتیب زمانی قابل مشاهده است. هدف این ویدئو، ارائۀ تصویری فشرده از مهمترین تحولات و دگرگونیهای تاریخ معاصر ایران و تأثیر رویدادهای داخلی و خارجی بر وضعیت سیاسی و جغرافیایی این کشور است.
📍 توجه داشته باشید که نام شهر اصفهان در این نقشه سهواً تهران نوشته شده که البته قابل اغماض است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍19
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤33❤🔥22👍18🫡16
این نقشه، تصویری گویا از ۱۰۰ سال زلزله در ایران است. هر نقطۀ نورانی روی این تصویر، نمایانگر یک زمینلرزۀ ثبتشدۀ است. اگر خوب دقت کنید، میبینید که این نقاط یک حلقۀ نورانی و متراکم را دورتادور کشور تشکیل دادهاند؛ این حلقه دقیقاً روی گسلهای اصلی و رشتهکوههای زاگرس، البرز و مکران و خراسان قرار دارد. در مقابل، نواحی مرکزی و کویری که به رنگ تیره و تاریک دیده میشوند، از نظر لرزهخیزی شرایط بسیار آرامتری دارند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍9⚡6🆒4
Forwarded from Pezhvaak | پژواک
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 پایان حرفۀ یک کشیش
مدت زیادی بود که ویدئوهایی از یک کشیش ایرانی در فضای مجازی دستبهدست میشد. در این فرصت به سطح علمی او میپردازیم و به چند شبهه که دربارۀ اسلام مطرح کرده است پاسخ میدهیم.
مقدمه 00:00
شاهکار کشیش در نقد ترجمۀ الهیقمشهای 02:06
آیا سیوطی قائل به تحریف قرآن است؟ 03:44
معنای ﴿الصمد﴾ چیست؟ 05:56
آیا قرآن دربارۀ شرک مسیحیان اشتباه کرده است؟! 12:44
در یوتوب، با کیفیت دلخواه تماشا کنید
#ویدئو
__________________
@pezhvaak_ch
مدت زیادی بود که ویدئوهایی از یک کشیش ایرانی در فضای مجازی دستبهدست میشد. در این فرصت به سطح علمی او میپردازیم و به چند شبهه که دربارۀ اسلام مطرح کرده است پاسخ میدهیم.
مقدمه 00:00
شاهکار کشیش در نقد ترجمۀ الهیقمشهای 02:06
آیا سیوطی قائل به تحریف قرآن است؟ 03:44
معنای ﴿الصمد﴾ چیست؟ 05:56
آیا قرآن دربارۀ شرک مسیحیان اشتباه کرده است؟! 12:44
در یوتوب، با کیفیت دلخواه تماشا کنید
#ویدئو
__________________
@pezhvaak_ch
🔥27💯22👍14👏11
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍14
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍17💯9🔥5⚡2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍19
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
منطقۀ سرسبز جولان، فلاتی مرتفع و صخرهای است که حدود ۶۰ کیلومتر با دمشق (پایتخت سوریه) فاصله دارد. این منطقه بر جلیل و دریاچۀ طبریه اشراف دارد و در مجاورت مرزهای سوریه با لبنان و اردن قرار گرفته است. جولان علاوهبر موقعیت راهبردی، از حاصلخیزترین مناطق جهان است و با برخورداری از منابع آبی، زمینهای کشاورزی، باغات سیب و انگور و مراتع گسترده برای دامداری، اهمیت اقتصادی و حیاتی ویژهای دارد.
پیش از اشغال در سال ۱۹۶۷، حدود ۱۴۰ هزار نفر در جولان زندگی میکردند که در میان آنان هزاران آوارۀ فلسطینیِ جنگ ۱۹۴۸ نیز حضور داشتند. پس از اشغال، بخش بزرگی از این جمعیت از منطقه رانده یا آواره شدند و بسیاری از روستاها نیز تخریب و خالی از سکنه شدند. در ادامه، رژیم اسرائیل با ایجاد و گسترش شهرکهای یهودینشین، درصدد تثبیت حضور و کنترل خود بر منطقه برآمد.
ارتفاعات جولان از نظر نظامی موقعیتی مسلط بر شمال اسرائیل ایجاد میکند و همین ویژگی، آن را به منطقهای با اهمیت راهبردی برای امنیت رژیم اسرائیل تبدیل کرده است. کمبود مزمن آب در اسرائیل و اهمیت منابع آبی جولان، این منطقه را پیش از اشغال، به یکی از اهداف مهم اسرائیل بدل کرده بود.
رژیم اسرائیل در جریان جنگ ششروزه، در ژوئن ۱۹۶۷، بخش عمدۀ بلندیهای جولان سوریه را اشغال کرد. در آن زمان، حافظ اسد وزیر دفاع سوریه و یکی از چهرههای شاخص رژیم بعث بود که سه سال بعد نیز با کودتا به حکومت رسید.
در ژوئن ۱۹۶۷، اسرائیل در جریان جنگ ششروزه بخش عمدۀ بلندیهای جولان سوریه را به اشغال خود درآورد. اما سقوط جولان فقط نتیجۀ اقدام نظامی اسرائیل نبود؛ عملکرد نظامی حافظ اسد که وزیر دفاع رژیم بعث بود و مسئولیت مستقیم فرماندهی و دفاع از این جبهه را بر عهده داشت نیز نقشی اصلی و تعیینکننده داشت.
حافظ اسد بهعنوان وزیر دفاع سوریه، مسئولیت مستقیم سیاسی و نظامی سنگینی در فاجعۀ سقوط جولان داشت. عملکرد فرماندهی سوریه در جریان جنگ ۱۹۶۷، از جمله ماجرای اعلام سقوط قنیطره پیش از تصرف کامل آن، از عوامل مهمی بود که به فروپاشی جبهۀ جولان و عقبنشینی کامل نیروهای سوری با دستور فوری حافظ اسد انجامید؛ شکستی که در نهایت به اشغال بخش عمدۀ جولان توسط اسرائیل منجر شد.
رژیم اسرائیل پس از اشغال جولان، بیتوجه به انشاهای شورای امنیت سازمان ملل و بدون عقبنشینی، سیاست تثبیت کنترل بر منطقه را از طریق شهرکسازی و تغییر بافتار جمعیتی و قومی منطقه بهنفع قرود یهود دنبال کرد که تاکنون ۳۳ شهرکنشین با ۳۰ هزار جمعیت در آن حضور دارد. رژیم اسرائیل همچنین جولان را بدل به منطقهای با مراکز گردشگری و هتلها و کارخانههای تولید مشروبات کرده است.
البته حافظ اسد بعدها تلاش کرد شکست مفتضحانۀ ۱۹۶۷ را جبران کند ولی بار دیگر بدتر شکست خورد. در جنگ اکتبر ۱۹۷۳، ارتش بعث برای بازپسگیری جولان حمله کرد و در روزهای نخست توانست پیشرویهایی داشته باشد، اما در نهایت باز هم اسرائیل بخش عمدۀ سرزمین اشغالشده را حفظ کرد و با شکست اسد ۲۳ روستای دیگر در نزدیکی دمشق را اشغال کرد که نهایتاً با آتشبس ۱۹۷۴ عقب نشست و منطقۀ حائل با اشراف سازمان ملل ایجاد شد.
بنابراین داستان جولان دو وجه دارد: از یک سو، رژیم اشغالگر اسرائیل این ناحیۀ مهم از سرزمین سوریه را در جنگ ۱۹۶۷ اشغال کرد و سپس با شهرکسازی، تغییرات اداری و الحاق یکجانبه، به تثبیت کنترل خود در آن برآمد؛ از سوی دیگر، حافظ اسد بهعنوان وزیر دفاع رژیم بعثی سوریه مسئول یکی از بزرگترین شکستهای نظامی تاریخ معاصر سوریه بود و در سالهای بعد نیز نتوانست این سرزمین را بازپس بگیرد و به گور رفت.
اخیرا کلمبیا سلطۀ رژیم اسرائیل بر جولان را به رسمیت شناخته، پیشتر نیز دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۹ این اشغال را به رسمیت شناخته بود.
محمد الزعبی، وزیر اطلاعات سوریه در سال ۱۹۶۷، دراینباره میگوید: «دفاع از جولان ممکن بود؛ طبعاً ممکن بود. دستکم میشد کاری کرد که اسرائیل برای تصرف حتی یک سانتیمتر از جولان، بهای سنگینی بپردازد. اما اینکه اسرائیل بتواند تمام جولان را بهراحتی و بدون مقاومت جدی تصرف کند، مسلماً در این موضوع شائبه و احتمال توطئه وجود دارد.»
غازی الربابعه (افسر اردنی مستقر در قدس در سال ۱۹۶۷) نیز یادآور میشود که یک مقام اسرائیلی چنین میگفت: «وقتی متوجه شدیم سوریها صرفاً به گلولهباران توپخانهای اکتفا خواهند کرد و دست به حمله نخواهند زد، دو تیپ زرهی اسرائیلی را از جبهۀ جولان به منطقۀ جنین در کرانۀ باختری منتقل کردیم؛ زیرا اطمینان داشتیم سوریها نخواهند جنگید.»
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍36💔10
🟢 اسلام: مسلمانان طی قرون پیشین با فتح شبهجزیرۀ ایبری و بخشهایی از جنوب ایتالیا و سیسیل بر این سرزمینها حکومت میکردند.🟡 کاتولیکها: اکثر اروپای غربی و مرکزی (از جمله بریتانیا و فرانسۀ امروزی) تحت نظر پاپ در رم، کاتولیک بودند.🔵 ارتدکس: شامل قلمرو امپراتوری بیزانس در آناتولی و بالکان.🔵 کیش نورس: سرزمین وایکینگها (نروژ، سوئد و دانمارک) هنوز در پاگانیسم بودند و به معبودان موهومی چون اودین و ثور اعتقاد داشتند.🖤 سایر (بخش سیاه): بخش بزرگی از اروپای شرقی (اسلاوها، فنلاندیها و قبایل بالتیک) تا چند قرن بعد همچنان ادیان پاگانی خاص خود را داشتند.
⚜️امپراتوری کارولنژی پیش از مرگ شارلمانی
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍11💯6