🌎 سه امپراتوری باستانی قارۀ آمریکا

🟡آزتک
🟢اینکا
🔴مایا

⏳در ۱۳ اوت ۱۵۲۱ متجاوزان اسپانیایی به‌فرماندهی هرنان کورتس (ارنان کورتز)، پایتخت امپراتوری آزتک (تنوچتیتلان) را اشغال کردند.

سقوط این شهر پایان یکی از قدرتمندترین دولت‌های قارۀ آمریکا و نقطۀ عطفی در تاریخ جهان را رقم زد. تنوچتیتلان که بر جزیره‌ای در دریاچۀ تسکوکو بنا شده بود، از بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین شهرهای زمان خود به شمار می‌رفت و صدها هزار نفر جمعیت داشت. این فتح قارۀ آمریکا را دگرگون کرد، راه را برای حکومت استعماری اسپانیا بر بخش بزرگی از این قاره هموار ساخت. آزتک‌ها، مایاها و اینکاها از چشمگیرترین تمدن‌هایی هستند که در قارۀ آمریکا پدید آمدند.

⏳تاریخ را با نقشه‌ها مرور کنید!🔽
🌎 @Jaynegareh ⬅️ جاینگاره

🔻جمعیت نصاری در کشورهای آفریقا

🗣️ کیش مسیحیت و انتشار آن در قارۀ آفریقا را باید به دو دورۀ پیش از ظهور اسلام و پس از گسترش اسلام تقسیم کرد.

در دوران پیش از اسلام، نفوذ سیاسی و نظامی امپراتوری روم و سپس روم شرقی (بیزانس) در شمال آفریقا و ارتباط آن با سرزمین حبشه، زمینه‌ساز گسترش مسیحیت در این مناطق شد. مصر و حبشه به مهم‌ترین مراکز مسیحیت در آفریقا تبدیل شدند و کلیساهای آفریقایی در این مناطق شکل گرفتند.

در همین دوره، رقابت قدرت‌های بزرگ بر سر کنترل مسیرهای تجاری دریای سرخ و منطقۀ یمن، که یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های تجارت میان آفریقا، عربستان و شرق بود، شدت گرفت. در این رقابت، رومیان و متحدان مسیحی آنان در حبشه و جزیرةالعرب در مقابل نفوذ ساسانی‌های زرتشتی قرار گرفتند. حمایت حبشه از مسیحیان یمن و درگیری‌های سیاسی و نظامی آن دوره باعث شد مشرکان عرب و یهودیان عربستان نیز در کنار مجوسان ساسانی علیه نفوذ مسیحیان روم و حبشه قرار بگیرند.

پس از ظهور اسلام در قرن هفتم میلادی و گسترش قلمرو مسلمانان در شمال آفریقا، شام و سپس اندلس، نفوذ مسیحیت در بخش بزرگی از قارۀ آفریقا کاهش یافت و این دین عمدتاً در مناطقی مانند حبشه (اتیوپی امروزی) و برخی جوامع مسیحی شمال آفریقا باقی ماند.

در چند قرن اخیر و پس از سقوط اندلس، قدرت‌های اروپایی به‌ویژه اسپانیا و پرتغال با آغاز عصر استعمار دریایی، فعالیت‌های خود را در آفریقا گسترش دادند. پرتغالی‌ها در مناطقی مانند موزامبیک و آنگولا نفوذ کردند و همراه با حضور سیاسی و اقتصادی خود، به ترویج مسیحیت پرداختند. در آن زمان، بخش قابل توجهی از جمعیت موزامبیک مسلمان بودند و گروه‌های زیادی نیز پیرو آیین‌های سنتی آفریقایی بودند.

در دورۀ استعمار جدید، کشورهای اروپایی از جمله بریتانیا، فرانسه و بلژیک نیز با گسترش فعالیت‌های کلیساهای مسیحی، به توسعۀ مسیحیت در بخش‌های مختلف آفریقا پرداختند. در نتیجه، طی دو قرن اخیر، مسیحیت در بسیاری از مناطق این قاره گسترش یافت و به یکی از ادیان اصلی آفریقا تبدیل شد.

گسترش مسیحیت در دوران استعمار جدا از ساختار قدرت و سلطۀ اروپاییان نبود. در بسیاری از مناطق، فعالیت‌های مذهبی مسیحیان در کنار حضور نظامی، اقتصادی و سیاسی استعمارگران اروپایی انجام شد و کیش مسیحیت به ابزاری برای تغییر فرهنگی و پذیرش نظم جدید استعماری تبدیل شد. مسیحیت نه‌تنها موجب پیشرفت و توسعۀ قارۀ آفریقا نشد، بلکه صرفاً ابزاری برای تثبیت سلطۀ ظالمانۀ سفیدپوستان اروپایی بر سیاه‌پوستان آفریقایی بود.

🔻به کانال بزرگ نقشه‌ها بپیوندید!👇
🌍 @Jaynegareh | جاینگاره

🇸🇾 بمباران شیمیایی غوطۀ دمشق

🇸🇾وضعیت درگیری در ۲۱ اوت ۲۰۱۳:
🟢مناطق تحت کنترل مخالفان
🟠مناطق تحت کنترل رژیم اسد
🟡مناطق مورد مناقشه
🔴نقاط مورد هدف حملات شیمیایی

«حملات شیمیایی غوطه» مجموعه‌ای از حملات شیمیایی با استفاده از ده‌ها موشک حاوی گاز سارین بود که در تاریخ ۲۱ اوت ۲۰۱۳ توسط بشار اسد و متحدانش در منطقۀ غوطه در استان ریف دمشق انجام شد و صدها نفر از غیرنظامیان سوری را در کمتر از ۱۰ دقیقه قتل‌عام کرد.

آمار تلفات این حملات بین ۱۳۰۰ تا ۱۷۲۹ نفر بود که شمار چشمگیری از آن‌ها (حداقل ۷۰۰ نفر) زنان و کودکان بودند. غیر از تأثیرات مضر حملات بر سلامت هزاران نفر، سازمان دیده‌بان حقوق بشر سوریه در کمترین برآورد، میزان تلفات را ۱۳۰۰ کشته تخمین زد.

این حملات در مناطق تحت کنترل مخالفان رژیم رخ داد که ماه‌ها توسط نیروهای اسد و شبه‌نظامیان گروه حزب‌الله لبنان محاصره شده بودند و مرگبارترین حملهٔ شیمیایی پس از حملۀ شیمیایی صدام حسین به حلبچه (در مارس ۱۹۸۸) بود.

تحقیقات سازمان ملل نشان داد که «مدارک شفاف و قانع‌کننده» از حملهٔ شیمیایی با استفاده از سارین به‌وسیلهٔ موشک‌های زمین‌به‌زمین وجود دارد. گزارش ۲۰۱۴ شورای حقوق بشر سازمان ملل تأیید کرد که «حجم زیادی از سارین به‌طور برنامه‌ریزی شده و به‌شیوهٔ حملهٔ کور در مناطق غیرنظامی استفاده شده است.

کشتار العتیبه؛ کمین مرگبار در غوطه شرقی
پس از توافق میان رژیم اسد و حزب لبنانی از یک‌سو و مردم غوطه از سوی دیگر برای خروج از منطقه، کاروانی ۱۷۵ نفره شامل غیرنظامیان (اعم از زن و کودک و پیر و جوان)، مجروحان و خبرنگاران در ۲۶ فوریۀ ۲۰۱۴ از دوما به سمت العتیبه حرکت کرد؛ اما در مسیر میان میدعا و العتیبه، پس از حدود دو ساعت، با مین‌ها و بمب‌های کارگذاری‌شده از قبل در مسیر مواجه و با خیانت دشمن هدف انفجار قرار گرفت و سپس نیروهای رژیم و شبه‌نظامیان گروه حزب‌الله بازماندگان را پس از منفجر کردن مین‌ها با سلاح‌های سبک و نیمه‌سنگین به گلوله بستند. سال‌ها بعد نیز در حاشیه العتیبه مقبره‌ای جمعی با بقایای حدود ۱۰۰ قربانی کشف شد؛ حادثه‌ای که از خونین‌ترین کمین‌های ثبت‌شده در غوطۀ شرقی در جریان جنگ سوریه بود.

🔴نقشه‌های بیشتر در جاینگاره:
🗾 @Jaynegareh 👇👇👇

🇹🇷 قلمرو امپراتوری عثمانی؛ قبل و بعد از سلطان محمد فاتح؛ از ۱۴۵۱ تا ۱۴۸۱ میلادی🫵

🇹🇷 بر اساس منابع ترکی، سلطان محمد فاتح شخصاً فرماندهی ۱۷ تا ۲۵ لشکرکشی بزرگ سلطنتی (Sefer-i Hümayun) را بر عهده داشت و در این لشکرکشی‌ها مستقیماً ارتش عثمانی را فرماندهی می‌کرد. او با موفقیت در این زمینه از دیگر پادشاهان عثمانی پیشی گرفت.

🇹🇷 درعین‌حال، برخی منابع دیگر شمار عملیات و لشکرکشی‌های نظامی مهمِ فرعی در دوران او را که شخصاً بر آنها نظارت داشت یا نیروهایی را به نمایندگی از خود اعزام می‌کرد، به ۲۱ لشکرکشی رسانده‌اند.

⚔️ برخی از مهم‌ترین لشکرکشی‌های نظامی سلطان محمد فاتح:

🗡 جبهۀ اروپا (بالکان و سرزمین‌های غربی):

۱. فتح قسطنطنیه (۱۴۵۳م): لشکرکشی تاریخی و بزرگی که به امپراتوری بیزانس پایان داد.

۲. لشکرکشی‌های صربستان (۱۴۵۴–۱۴۵۹م): شامل چندین مرحله عملیات نظامی که در نهایت صربستان را به‌طور کامل تحت حاکمیت عثمانی قرار داد.

۳. محاصره بلگراد (۱۴۵۶م): رویارویی مستقیم با پادشاهی مجارستان.

۴. لشکرکشی‌های موره و یونان (۱۴۵۸–۱۴۶۰م): با هدف پایان دادن به آخرین مناطق مستقل باقی‌مانده از امپراتوری بیزانس.

۵. لشکرکشی به والاچیا (رومانی) (۱۴۶۲م): علیه شاهزاده ولاد سوم، معروف به «دراکولا».

۶. فتح بوسنی (۱۴۶۳–۱۴۶۴م): لشکرکشی بزرگی که در نهایت پادشاهی بوسنی را به‌طور کامل به قلمرو عثمانی ملحق کرد.

۷. لشکرکشی‌های آلبانی (۱۴۶۶–۱۴۷۸م): چندین عملیات برای تسخیر قلعه‌های آلبانی و پایان دادن به شورش اسکندربیگ.

۸. لشکرکشی به کریمه (۱۴۷۵م): بیرون راندن جمهوری جنوا از مناطق شمال دریای سیاه در سرزمین‌های امروزی روسیه و اوکراین و تبدیل خانات کریمه به یک حکومت تابع عثمانی.

۹. لشکرکشی به بغدان (مولداوی) (۱۴۷۶م): رویارویی با شاهزاده «اشتفان کبیر» در نبرد «وادی سفید».

🗡 جبهۀ آناتولی (آسیای صغیر):

۱. لشکرکشی به قرامان (۱۴۵۱م): نخستین لشکرکشی‌های او برای سرکوب امارت قرامان در آناتولی.

۲. فتح آماسیرا و سینوپ (۱۴۶۰م): تسلط بر قلعه‌های متعلق به جنوایی‌ها در سواحل دریای سیاه.

۳. فتح ترابزون (۱۴۶۱م): پایان دادن به امپراتوری ترابزون و تأمین امنیت شمال آناتولی.

۴. نبرد اوتلوق‌بِلی (۱۴۷۳م): لشکرکشی بزرگی برای مقابله با حملۀ اوزون‌حسن آق‌قویونلو (حسن پادشاه بایندر).

🦅 لشکرکشی‌های پایانی و دریایی:

۱. لشکرکشی برای فتح اوگریبوز (اوبروُس/اِویا) (۱۴۷۰م): تصرف جزیرۀ استراتژیک یونانی در نزدیکی آتن از جمهوری ونیز.

۲. لشکرکشی به رودس (۱۴۸۰م): با هدف نابودی «شوالیه‌های سنت ژان» که خطوط تجارت و کشتیرانی مسلمانان را تهدید می‌کردند.

۳. لشکرکشی به ایتالیا (۱۴۸۰م): فتح شهر اوترانتو در جنوب ایتالیا، با هدف فراهم کردن زمینه حرکت به سوی روم.

۴. آخرین لشکرکشی (۱۴۸۱م): سلطان محمد فاتح در این لشکرکشی در رأس سپاهی عظیم حرکت کرد، اما در آغاز آن، در منطقۀ «هونکار چایری» (گبزه) درگذشت.

⏺همچنین بنگرید:
🇹🇷🐎🇺🇿عثمانی، تیموری و آق‌قویونلو در ۱۴۷۰

⏳تاریخ را با نقشه‌ها مرور کنید!🔽
🌎 @Jaynegareh ⬅️ جاینگاره

🇾🇪 نقشۀ متحرک جنگ اتحاد یمن

جنگ داخلی یمن در سال ۱۹۹۴ نخستین بحران بزرگ پس از اتحاد دو یمن در ۲۲ مۀ ۱۹۹۰ بود. این درگیری میان نیروهای دولت مرکزی به رهبری علی عبدالله صالح (رئیس‌جمهور یمن متحد و عمدتاً متکی بر نیروهای شمال) و نیروهای وابسته به حزب سوسیالیست یمن به رهبری علی سالم البیض (رهبران سابق یمن جنوبی) رخ داد. اختلافات عمیق سیاسی، نظامی و اقتصادی میان دو طرف پس از اتحاد، به‌ویژه بر سر تقسیم قدرت، ادغام ارتش‌ها و جایگاه جنوب در ساختار جدید کشور، سرانجام به بروز یک جنگ تمام‌عیار منجر شد.

در ماه مۀ ۱۹۹۴، درگیری‌های پراکنده به جنگ گسترده تبدیل شد. پس از شکست تلاش‌های سیاسی برای حل بحران، رهبران جنوب در ۲۱ مۀ ۱۹۹۴ تشکیل جمهوری دموکراتیک یمن را در عدن اعلام کردند، اما این دولت جدید از سوی هیچ کشوری در جهان به رسمیت شناخته نشد. نیروهای شمالی با پشتیبانی متحدان داخلی خود به سمت مناطق جنوبی پیشروی کردند و پس از چند هفته نبرد، شهر استراتژیک عدن - پایتخت پیشین یمن جنوبی - را در ۷ ژوئیۀ ۱۹۹۴ تصرف کردند.

با سقوط عدن، مقاومت نظامی جنوب فروپاشید و بسیاری از رهبران سیاسی و فرماندهان نظامی جنوبی به خارج از کشور رفتند. در نتیجه، جنگ با پیروزی نیروهای طرفدار وحدت پایان یافت و یمن به‌عنوان یک کشور واحد تحت کنترل دولت صنعا باقی ماند؛ هرچند پیامدهای سیاسی و اجتماعی این جنگ، از جمله نارضایتی‌های جنوب و شکل‌گیری جنبش‌های اعتراضی در سال‌های بعد، همچنان بر تاریخ معاصر یمن تأثیر گذاشته است.

⏳تاریخ را با نقشه‌ها مرور کنید!🔽
🌎 @Jaynegareh ⬅️ جاینگاره

🪕⚔️🏳️مسیرهای منتهی به تلاقی آلپ‌ارسلان و رومانوس در ملاذگرد

🗡 راه نبرد ملازگرد؛ وقتی که مسلمانان به‌رهبری سلجوقیان بر رومیان نصرانی پیروز شدند و امپراتور مغرور آنان را به اسارت گرفتند.

🎨 راهنمای نقشه
🟣 امپراتوری بیزانس
🟡 ولایات تابع و متحد سلجوقیان
🔵 متحدان امپراتوری بیزانس
🔴 مناطقی از آناتولی که بیزانسی‌ها پس از سال ۱۰۷۱ میلادی به سلجوقیان واگذار کردند.
🟢 سبزآبی: قلمرو دولت سلجوقی
🟢 سبز روشن: فتوحات آلپ‌ارسلان
⚔️ محل نبرد اصلی ملاذگرد
➡️ مسیر حرکت بیزانسی‌ها
◀️ مسیر حرکت آلپ ارسلان

📍 چگونه دو سپاه با یکدیگر مواجه شدند؟
این نقشه مسیرهای پیشروی دو سپاه متخاصم را نشان می‌دهد؛ نیروهای عظیم بیزانسی از پایتخت بیزانس، قسطنطنیه، به سوی شرق حرکت کردند، در‌حالی‌که ارتش سلجوقی که در حلب، بنی‌مرداس شیعه و وابسته به فاطمی‌ها را در محاصره داشت، با چابکی و تحرک فراوان از جبهه‌های شام و آذربایجان (ایران امروزی) مانور داد تا دو طرف در نقطهٔ برخورد با یکدیگر مواجه شوند؛ رویارویی سرنوشت‌سازی که با پیروزی قاطع مسلمانان پایان یافت.

⭐️ تعداد قوای طرفین چقدر بود؟
دربارهٔ شمار نیروهای شرکت‌کننده در این نبرد، برآوردهای متفاوتی وجود دارد. برخی منابع در این زمینه اغراق کرده و ارقام غیرواقع‌بینانه‌ای ارائه داده‌اند و شمار نیروهای بیزانسی را حدود ۲۰۰ هزار نفر ذکر کرده‌اند. بااین‌حال، بر اساس پژوهش‌ها و برآوردهای جدید، شمار نیروهای بیزانسی حدود ۶۰ تا ۸۰ و حداکثر ۱۰۰ هزار جنگجو و شمار نیروهای مسلمان در سپاه سلجوقی حدود ۲۰ تا ۳۵ و حداکثر ۴۰ هزار جنگجو برآورد می‌شود. با توجه به این اختلاف چشمگیر در شمار نیروها، پیروزی سلجوقیان یک شاهکار نظامی بود که تاریخ منطقه را برای همیشه دگرگون کرد.

🗽سرنوشت رومانوس چهارم چه شد؟!
رومانوس گستاخانه به قصد نابودی اسلام و اهلش حرکت کرده و سوگند خورده بود که تا خلیفۀ عباسی را برنداشته و جاثلیقی بر جای او نگذاشته، مساجد را ویران و به جای آن کلیساها برپا نکرده و سرزمین‌های اسلامی را ویرانه و به قلمرو خود ملحق ننموده، به پایتخت خویش باز نخواهد گشت.

رومانوس مست شوکت خود بود و حتی در جواب سفرای سلجوقی و عباسی، وعدۀ دیدار در ری و اسکان در اصفهان و اطراق احشام در همدان داده بود؛ ولی عاقبت، خوار و ذلیل و اسیر دست مسلمانان شد!

سلطان آلپ‌ارسلان سلجوقی جوانمردانه رومانوس را مورد عفو و محبت قرار داد و او را محترمانه آزاد کرد. رومانوس به قسطنطنیه بازگشت اما از امپراتوری خلع شد، او را کور کردند و در تبعید مُرد.

💯 همچنین بنگرید:
🦅 سلجوقیان در زمان آلپ‌ارسلان
🪕 نبرد ملاذگرد و فتح اسلامی آناتولی

⏳تاریخ را با نقشه‌ها مرور کنید!🔽
🌎 @Jaynegareh ⬅️ جاینگاره

📖 نقش مؤلفه‌ها و باورهای دینی در پیروزی سپاه سلجوقی در نبرد ملاذگرد
👤 نوشتۀ ذکرالله محمدی

در طول تاریخ جهان اسلام از جمله حوادث و وقایع بسیار مهمی که از آن در میان مسلمانان عموماً و در بین ترکان و ایرانیان خصوصاً با افتخار و سربلندی یاد می‌شود «نبرد ملاذگرد» است. آن حادثه در ۴۶۳ق/ ۱۰۷۱م بین آلب‌ارسلان سلطان سلجوقی و رومانوس دیوگنس امپراتور بیزانس صورت گرفت و در نهایت پیروزی از آنِ آلب‌ارسلان گردید. اهمیت و جایگاه آن حادثه و نیز آثار و نتایج کوتاه یا درازمدت سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، و دینی آن در بین دو جهان متفاوت یعنی اروپای مسیحی و جهان اسلام باعث توجه و انگیزش جدی مورخان گذشته و محققان امروزی بر آن حادثه گردیده است. دربارۀ این‌که چه عامل یا عواملی در شکست رومانوس و پیروزی آلب‌ارسلان نقش اساسی داشته اظهارنظرهای گوناگونی شده و از عوامل مختلفی سخن گفته‌اند. حقیقتاً نمی‌توان هیچ‌یک از عوامل مطرح‌شده در منابع اصلی یا تحقیقات بعدی را نادیده گرفت یا نادرست تلقی کرد؛ اما سؤال اصلی این است که در میان عوامل متعدد مطرح‌شده عامل مذهبی و باورهای دینی از چه جایگاهی برخوردار بوده است؟

بر اساس فرضیۀ مقالۀ حاضر، اعتقادات دینی و عنصر معنویت نه‌تنها همچون عوامل دیگر عاملی مؤثر در پیروزی سپاه سلجوقی بوده بلکه مهم‌ترین و اساسی‌ترین عامل آن پیروزی نیز بوده است.

مغفول ماندن این مقوله در نگاه و قلم مورخان و متون اصلی غیراسلامی (بیزانسی، یونانی، مسیحی، ارمنی، و ...) از یک‌ سو و به‌صورت مستقل و جدی مطرح نشدن آن از سوی محققان و مورخان معاصر اسلامی و غیراسلامی از سوی دیگر، نگارنده را بر آن داشت تا پژوهشی مستقل با اتکا به منابع اصلی و استفاده از برخی تحقیقات مهم به روش توصیفی‌-تحلیلی ارائه کند.

📌همچنین بنگرید:
▪️سلجوقیان در زمان آلپ‌ارسلان
▪️نبرد ملاذگرد و فتح اسلامی آناتولی
▪️مسیرهای تلاقی آلپ‌ارسلان و رومانوس

🌎 @Jaynegareh ⬅️ جاینگاره

🇺🇸ایالات متحده کدام سرزمین‌ها را خرید؟
💰قیمت خرید و ارزش امروزی هرکدام چقدر بود؟

🇺🇸 از زمان استقرار اروپاییان در سرزمین‌های اشغال‌شدۀ آمریکا، با نابودسازی و نسل‌کشی ساکنان بومی آن و اعلام استقلال این کشور جعلی، آمریکا به شیوه‌های مختلف به گسترش قلمرو خود پرداخت که یکی از برجسته‌ترین آن‌ها، خرید مناطق و سرزمین‌های پهناور، با نادیده گرفتن آشکار ساکنان و مردمان آن مناطق بود.

🗽از جملۀ این موارد می‌توان به خرید لوئیزیانا از فرانسه در سال ۱۸۰۳ اشاره کرد که وسعت کشور را تقریباً دو برابر کرد؛ همچنین قرارداد گادسدن با مکزیک در سال ۱۸۵۴ در مرزهای جنوبی و خرید آلاسکا از روسیه در سال ۱۸۶۷ با قیمتی بسیار ناچیز.

🗽این معاملات، بخشی از یک راهبرد استعماری برای تضمین کنترل بر منابع اقتصادی مانند طلا، نفت و زمین‌های کشاورزی، و همچنین تسلط بر موقعیت‌های ژئوپلیتیکی بود و نقش مهمی در رشد آمریکا به‌عنوان یک قدرت بزرگ ایفا کرد.

🇺🇸نمونه‌های بارز گسترش سرزمینی آمریکا از طریق خرید زمین

🇫🇷خرید لوئیزیانا (۱۸۰۳): آمریکا لوئیزیانا را از فرانسه در ازای ۱۵ میلیون دلار (معادل ۶۱۵ میلیون دلار امروز) خرید. این معامله حدود ۸۲۷ هزار مایل مربع (حدود ۲٫۱۴ میلیون کیلومتر مربع) به قلمرو آمریکا در غرب رود می‌سی‌سی‌پی افزود و کنترل این رودخانه و بندر نیواورلئان را برای آمریکا به همراه آورد و زمینه را برای گسترش استقرار مهاجران اشغالگر فراهم کرد.

🇪🇸انتقال فلوریدا از اسپانیا (۱۸۱۹): ایالات متحده بر اساس پیمان آدامز–اونیس، فلوریدا را از قلمرو اسپانیا به دست آورد. در مقابل، آمریکا پذیرفت دعاوی مالی شهروندانش علیه اسپانیا را تا سقف ۵ میلیون دلار (معادل ۱۲۷ میلیون دلار امروز) تسویه کند. این توافق، به حضور اسپانیا در بخش بزرگی از جنوب شرقی آمریکای شمالی پایان داد.

🇲🇽جنگ مکزیک و آمریکا و پیمان گوادالوپه هیدالگو (۱۸۴۶–۱۸۴۸): مکزیک در پی این جنگ و بر اساس پیمان گوادالوپه هیدالگو مجبور شد حدود ۵۵ درصد از قلمرو خود در آن زمان را واگذار کند. آمریکا در مقابل ۱۵ میلیون دلار (معادل ۶۱۵ میلیون دلار امروز) پرداخت کرد. این سرزمین‌ها بعدها بخش‌هایی را تشکیل دادند که امروزه ایالت‌های کالیفرنیا، نوادا، یوتا، بیشتر آریزونا و نیومکزیکو و بخش‌هایی از کلرادو و وایومینگ را شامل می‌شوند.

🇲🇽قرارداد گادسدن (۱۸۵۴): پنج سال بعد، ایالات متحده منطقۀ دیگری را در جنوب سرزمین‌هایی که امروزه بخشی از آریزونا و نیومکزیکو هستند، از مکزیک به مبلغ ۱۰ میلیون دلار (معادل ۳۸۶ میلیون دلار امروز) خریداری کرد. این معامله به تکمیل تعیین مرزهای جنوبی ایالات متحده کمک کرد و همچنین با فراهم کردن مسیر مناسب برای احداث راه‌آهن سراسری قاره‌ای ارتباط داشت.

🇷🇺خرید آلاسکا (۱۸۶۷): آمریکا آلاسکا را از روسیه به مبلغ ۷٫۲ میلیون دلار (معادل ۱۵۸ میلیون دلار امروز) خرید؛ یعنی حدود ۲ سنت برای هر ایکر (۴٬۰۴۷ مترمربع). این منطقه بعدها منابع عظیمی از جمله طلا و نفت را در خود جای داده بود و از همین رو به یک گنجینۀ مهم راهبردی و اقتصادی برای آمریکا تبدیل شد.

🇩🇰خرید جزایر ویرجین (باکره) از دانمارک (۱۹۱۷): ایالات متحده جزایر ویرجین دانمارک را با پرداخت ۲۵ میلیون دلار (معادل ۶۱۶ میلیون دلار امروز) خریداری کرد. این معامله، که در چارچوب ملاحظات راهبردی و دریایی آمریکا انجام شد، جایگاه این کشور را در کارائیب تقویت کرد و به گسترش قلمرو آمریکا در خارج از سرزمین اصلی انجامید.

🔴این نقشۀ متحرک را هم ببینید:
🇺🇸 اشغال آمریکا و تشکیل ایالات متحده

⏳تاریخ را با نقشه‌ها مرور کنید!🔽
🌎 @Jaynegareh ⬅️ جاینگاره

🌎 پیش‌بینی جمعیت قاره‌ها در سال ۲۱۰۰

🇺🇳 بخش جمعیت سازمان ملل متحد، جمعیت آیندۀ کشورها و قاره‌های جهان را بر اساس روندهای جمعیتی کنونی محاسبه کرده است.

🇺🇳 گزارش سال ۲۰۲۴ سازمان ملل، جمعیت جهان را در سال ۲۰۲۴ برابر با ۸.۱ میلیارد نفر، در سال ۲۰۵۰ حدود ۹.۶ میلیارد نفر و در سال ۲۱۰۰ حدود ۱۰.۲ میلیارد نفر پیش‌بینی می‌کند.

✅همچنین بنگرید:
❓جمعیت کشورهای خاورمیانه در ۲۱۰۰

🔴نقشه‌های بیشتر در جاینگاره:
🗾 @Jaynegareh 👇👇👇

🕋 بزرگ‌ترین جمعیت‌های مسلمان جهان در کدام کشورها هستند؟

🕋 نگاهی جهانی به بزرگ‌ترین جمعیت‌های مسلمان در سراسر جهان، بر اساس درصد جمعیت مسلمان هر کشور، در قالب یک نقشه.

🎁 همچنین بنگرید:
🧕جمعیت مسلمانان در قاره‌های جهان
🌟کشورهای دارای بیشترین جمعیت مسلمان

🕋 تاریخ و جغرافیای جهان اسلام📍
🕋@Jaynegareh ⬅️ جاینگاره

👈 ریشۀ نفرت اسلام از یهود (نسخهٔ موبایل)

این نوشتار به فرضیه‌ای دربارهٔ سیرۀ پیغمبر ﷺ می‌پردازد که نفرت از یهودیان در دوران مدنی را ناشی از شکست و ناکامی سیاسی در جنگ قدرت می‌داند. هدف نوشتار، افزون بر نقد این فرضیه، بررسی دلایل اسلام‌نیاوردن یهودیان و نیز ارزیابی ادعای تقلید اسلام از یهودیت، با تکیه بر قرآن، منابع سیره و آثار یهودی است.

🇦🇫 برخی قدرت‌های آسیا در سال ۱۰۳۰م

⌛️به سال ۱۰۳۰ میلادی (۴۰۹ هجری قمری) برویم؛ مقطعی سرنوشت‌ساز در تاریخ قرون وسطی که در آن، مسیرهای پویای تجارت، شکوفایی‌های فرهنگی و تحولات گستردۀ سرزمینی، چهرهٔ سیاسی آسیا را دگرگون کردند.

📕 در ادامه، نگاهی کوتاه به قدرت‌های مهمی داریم که در این نقشه به تصویر کشیده شده‌اند:

⏺غزنویان: بر قلمرو وسیعی از نیمۀ شرقی ایران تا شمال هند و ماوراءالنهر تسلط داشتند. در دوران سلطان محمود غزنوی، این سلسله به اوج قدرت خود رسید و به یکی از مهم‌ترین قدرت‌های نظامی جهان اسلام تبدیل شد.

🟠قراخانیان: در آسیای مرکزی و در دو سوی رشته‌کوه‌های پامیر فرمانروایی می‌کردند. آنان نخستین دودمان ترک بودند که به‌طور رسمی اسلام را پذیرفتند و نقشی مهم در ایجاد پیوند میان تمدن‌های کوچ‌نشین ترک و جهان اسلام ایفا کردند.

🟡دولت اُغوزیَبغو: استپ‌های شمال دریای خزر و دریای آرال را در اختیار داشت. این قدرت کوچ‌نشین درگیر دگرگونی‌های داخلی بود؛ تحولاتی که اندکی بعد زمینه را برای ظهور امپراتوری بزرگ و مقتدر سلجوقی فراهم کرد.

🔴دودمان سونگ: قلب شرق آسیا و یکی از مراکز تمدنی آن دوران بود. عصر سونگ با شکوفایی هنر و فلسفه و همچنین جهشی بی‌سابقه در اقتصاد و فناوری شناخته می‌شود؛ از جمله رواج پول کاغذی، باروت و تجارت دریایی پیشرفته.

🟠دودمان لیائو: بر شمال چین و مغولستان تسلط داشت. این قدرت نیرومند که به‌دست خیتان‌ها اداره می‌شد، رقیبی قدرتمند و سرسخت در شمال برای دودمان سونگ به شمار می‌رفت.

🟠چاولوکیاهای غربی: بر فلات دکن در هند فرمانروایی می‌کردند. این دودمان به‌خاطر بناهای بزرگ خود و همچنین رقابت شدید با چولاهای جنوب هند شهرت داشت.

⏳تاریخ را با نقشه‌ها مرور کنید!🔽
🌎 @Jaynegareh ⬅️ جاینگاره

🗺طرح نقشۀ مسطح جهان رسماً تغییر کرد:
🗺اکوال‌ارث به‌جای مرکاتور

🇺🇳 سازمان ملل متحد برای بازتاب اندازۀ واقعی آفریقا، به استفاده از نقشه‌ای جدید از جهان رأی داد.

🌎 قرن‌هاست که طرح مرکاتور از قرن شانزدهم میلادی بر نگاه ما به نقشۀ مسطح جهان تأثیر گذاشته است؛ اما این روش، اندازۀ کشورها را به‌شدت دچار اعوجاج می‌کند، به‌ویژه کشورهایی را که از خط استوا فاصلۀ بیشتری دارند!👁‍🗨

🔍 اکنون مجمع عمومی سازمان ملل متحد به استفاده از طرح «اِکوآل اِرث» (Equal Earth) برای نقشه‌های مسطح رسمی خود رأی داده است؛ طرحی که ابداع سال ۲۰۱۸ و نام آن به معنای «زمین برابر» است. برخلاف طرح مرکاتور، تصویر اکوآل‌ارث تناسب نسبی مساحت خشکی‌ها را حفظ می‌کند و در نتیجه، نمایشی دقیق‌تر از قاره‌هایی مانند آفریقا ارائه می‌دهد.

🇬🇱 تفاوت چشمگیر است: آفریقا حدود ۳۰ میلیون کیلومتر مربع وسعت دارد و تقریباً ۱۴ برابر بزرگ‌تر از گرینلند است؛ بااین‌حال، در بسیاری از نقشه‌های سنتی جهان، این دو سرزمین از نظر اندازه بسیار نزدیک به یکدیگر به نظر می‌رسند!

📌نقشه فقط به ما نشان نمی‌دهد که کشورها کجا قرار دارند؛ نوع تصویر و شیوۀ ترسیم نقشه می‌تواند درک ما از بزرگی و اندازۀ آن‌ها را نیز تغییر دهد.

🗽🇺🇸 ایالات متحده تنها کشوری است که در تصمیم اخیر سازمان ملل برای لغو استفادۀ رسمی از طرح مرکاتور، رأی مخالف داد.

🔴وارد دنیای نقشه‌ها شوید:
🗾 @Jaynegareh 👇👇👇

🗺 مقایسۀ اندازۀ واقعی کشورها با اندازۀ آن‌ها در ترسیم مرکاتور

🤔 اما «مرکاتور» که بود و چه کرد؟

⌛️جراردوس مرکاتور (Gerardus Mercator) با نام اصلی گِرْهارد کِرِمِر (Gerhard Kremer)، نقشه‌نگار، جغرافی‌دان و ریاضی‌دان فلاندری بود که در سال ۱۵۱۲ به دنیا آمد و در ۱۵۹۴ درگذشت. او از برجسته‌ترین نقشه‌نگاران اروپا در قرن شانزدهم به شمار می‌رفت.

🛥 مرکاتور در سال ۱۵۶۹ میلادی نقشه‌ای از جهان منتشر کرد که روش نمایش آن بعدها به نام «تصویر مرکاتور» شناخته شد. هدف اصلی این روش، کمک به دریانوردان و ناوبری دریایی بود. در این تصویر، مسیرهایی که با یک جهت ثابت حرکت می‌کنند، روی نقشه به شکل خطوط مستقیم دیده می‌شوند؛ ویژگی‌ای که برای دریانوردان آن زمان بسیار ارزشمند و انقلابی بود.

❌ اما این روش یک مشکل اساسی دارد: زمین کروی است، درحالی‌که نقشه یک سطح مسطح است. بنابراین برای تبدیل کرۀ زمین به یک صفحۀ مسطح، ناگزیر نوعی اعوجاج ایجاد می‌شود.

😳 در تصویر مرکاتور، هرچه از خط استوا به سمت قطب‌ها می‌رویم، این اعوجاج بیشتر می‌شود. به همین دلیل، مناطقی مانند روسیه، کانادا و به‌ویژه گرینلند بسیار بزرگ‌تر از اندازۀ واقعی خود به نظر می‌رسند؛ درحالی‌که مناطقی نزدیک‌تر به خط استوا، مانند آفریقا و آمریکای جنوبی، نسبتاً کوچک‌تر دیده می‌شوند.

🌍 به همین دلیل، امروزه روش‌های دیگری مانند Equal Earth طراحی شده‌اند تا مساحت واقعی قاره‌ها و سرزمین‌ها را روی نقشه‌های مسطح، بسیار دقیق‌تر نمایش دهند.

📌همچنین بخوانید:
🇺🇳 تصمیم سازمان ملل به لغو استفاده از مرکاتور

🔴وارد دنیای نقشه‌ها شوید:
🗾 @Jaynegareh 👇👇👇

🌍 پروجکشن «زمین برابر» (Equal Earth)

🗺 نقشه‌ای که می‌بینید بر پایهٔ پروجکشن اِکوآل‌اِرث (Equal Earth) ترسیم شده است؛ یک پروجکشن جهانیِ هم‌مساحت که در سال ۲۰۱۸ توسط بویان شاویچ، برنهارد جنی و تام پترسون طراحی شد.

🔴مهم‌ترین ویژگی Equal Earth این است که مساحت نسبی مناطق و کشورها را به‌درستی حفظ می‌کند؛ یعنی برخلاف پروجکشن معروف مرکاتور، کشورها در مناطق قطبی به‌طور غیرواقعی بزرگ‌تر از اندازهٔ واقعی‌شان نمایش داده نمی‌شوند. برای مثال، در نقشهٔ مرکاتور (Mercator)، گرینلند تقریباً هم‌اندازهٔ آفریقا به نظر می‌رسد؛ درحالی‌که مساحت واقعی آن تنها حدود ۷ درصد مساحت آفریقا است. Equal Earth تلاش می‌کند این اختلاف بصری را برطرف کند و تصویری نزدیک‌تر به مساحت واقعی سرزمین‌ها ارائه دهد.🔴

🌟نکتهٔ جالب‌تر اینکه جنبش تصحیح نقشه (Correct the Map) با هدف جایگزینی Equal Earth به‌جای Mercator در نقشه‌های جهان شکل گرفت و از سوی نهادهایی از جمله اتحادیۀ آفریقا مورد حمایت قرار گرفت. در ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ نیز مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای را برای تشویق به کنار گذاشتن تدریجی پروجکشن مرکاتور و استفاده از Equal Earth تصویب کرد؛ قطعنامه‌ای که البته الزام‌آور نیست. از میان ۱۹۳ عضو سازمان ملل، ۱۶۴ کشور رأی موافق و ۶ کشور رأی ممتنع دادند و فقط ایالات متحده رأی مخالف داد.

👁‍🗨نیز بنگرید:
🗺اندازۀ واقعی کشورها در مرکاتور
🇺🇳 سازمان ملل و تصویب اکوآل‌ارث

🌎به دنیای نقشه‌ها بپیوندید!👇
🌎 @Jaynegareh 🖥

🇾🇪تشدید بی‌سابقۀ تنش در یمن از سال ۲۰۲۲

🇾🇪شعله‌ور شدن جبهه‌های تعز و ساحل غربی و پیامدهای آن برای معادلات دریای سرخ | تحلیل مرکز مطالعات راهبردی قاسیون

جبهه‌های غرب تعز و جنوب حدیده که به‌ترتیب در غرب و جنوب‌غرب یمن قرار دارند، شاهد شدیدترین تشدید درگیری‌های نظامی از سال ۲۰۲۲ تاکنون هستند. این وضعیت پس از تهاجم گستردۀ گروه حوثی‌ها شکل گرفت؛ حمله‌ای که به این گروه امکان داد کنترل شماری از مواضع راهبردی در دو شهرستان جبل حبشی و مقبنه، از جمله منطقۀ قهبان و کوه شیخ سعید را به دست گیرد. این درگیری‌های سنگین ده‌ها کشته و زخمی از هر دو طرف بر جای گذاشته و هم‌زمان حوثی‌ها با جدیت در تلاش‌اند بر جادۀ حیاتی تعز-المخا فشار وارد کنند؛ اقدامی که می‌تواند خطوط اصلی تدارکاتی و ارتباطی میان شهر تعز، ساحل غربی و تنگۀ باب‌المندب را قطع کند.

در واکنش به این پیشروی میدانی، نیروهای دولتی یمن حجم گسترده‌ای از نیرو و تجهیزات نظامی را به محور غربی اعزام کردند. هم‌زمان، نیروی هوایی نیروهای مسلح یمن نیز وارد نبرد شد و حملات هوایی دقیقی را علیه مواضع و تحرکات حوثی‌ها در ساحل غربی، در استان‌های تعز و حدیده، انجام داد. در مقابل، نیروهای دولتی اعلام کردند که شهرستان حیس را دوباره به کنترل خود درآورده‌اند و درحال انجام مقدمات سریع برای اجرای یک ضدحملۀ گسترده در محور حیس ـ الجراحی هستند؛ عملیاتی که قرار است با مشارکت «تیپ‌های العمالقه» و نیروهای «مقاومت ملی» انجام شود.

دو منطقۀ قهبان و کوه شیخ سعید از اهمیت میدانی بسیار بالایی برخوردارند، زیرا مستقیماً بر محورهای حیاتی غرب تعز اشراف دارند. در نتیجه، کنترل این مناطق برای هر طرف، مزیت مهمی از نظر رصد و دیده‌بانی آتش، برتری اطلاعاتی و کنترل عملیاتی بر تحرکات نیروهای مستقر در سراسر منطقه ایجاد می‌کند.

تاکتیک تهاجمی حوثی‌ها بر ترکیب آتش سنگین زمینی با حملات موشک‌های بالستیک و استفاده از پهپادهای انتحاری استوار است. هدف از این الگوی عملیاتی، پراکنده کردن توان دفاعی نیروهای دولتی و برهم زدن خطوط دفاعی آن‌هاست تا توانایی‌شان برای جابه‌جایی مجدد نیروها یا سازمان‌دهی یک ضدحملۀ مؤثر مختل شود.

به نظر می‌رسد مهم‌ترین هدف عملیاتی حوثی‌ها، تضعیف امنیت جادۀ ارتباطی تعز ـ المخا باشد. تحقق این هدف می‌تواند بار دیگر یک حلقۀ محاصرۀ نظامی سنگین را از سمت غرب بر شهر تعز تحمیل کرده و مسیر اصلی ارتباطی آن با ساحل را تهدید کند. در چنین شرایطی، حوثی‌ها می‌توانند بدون نیاز به ورود به نبردهای فرسایشی زمینی در مرکز پرجمعیت شهر، محاصره‌ای تقریباً کامل بر تعز اعمال کنند.

تشدید درگیری‌های کنونی از محدودۀ یک نبرد محلی در تعز فراتر می‌رود و مستقیماً بر توازن نظامی و راهبردی در کل ساحل غربی یمن تأثیر می‌گذارد. محورهای جغرافیایی و عملیاتی میان حیس، حدیده و المخا با دریای سرخ و تنگۀ باب‌المندب ارتباط مستقیم دارند؛ بنابراین هرگونه تغییر در نقشۀ مناطق تحت کنترل طرفین می‌تواند پیامدهای عمیقی برای امنیت کشتیرانی بین‌المللی داشته باشد. از همین رو، تلاش نیروهای دولتی برای بازپس‌گیری حیس و پیشروی در محور حیس ـ الجراحی را می‌توان اقدامی پیش‌دستانه برای جلوگیری از گسترش نفوذ حوثی‌ها به سمت جنوب و در جهت المخا دانست.

در مقابل، ورود نیروی هوایی به نبرد و رسیدن نیروهای کمکی متشکل از «سپر میهن»، «العمالقه» و «مقاومت ملی» نشان‌دهنده تلاش راهبردی برای مهار موج پیشروی حوثی‌ها از طریق تجمیع و یکپارچه‌سازی نیروهای مخالف آن‌ها در ساحل غربی است. بااین‌حال، تعدد این تشکل‌های نظامی و تفاوت در مراکز فرماندهی آن‌ها باعث می‌شود هماهنگی عملیاتی و ایجاد یک فرماندهی مشترک و یکپارچه به عاملی تعیین‌کننده برای موفقیت هر ضدحمله تبدیل شود؛ همچنین این هماهنگی برای جلوگیری از بهره‌برداری حوثی‌ها از شکاف‌های فرماندهی و ادامۀ فشار میدانی آن‌ها ضروری است.

احتمالاً تشدید درگیری‌ها در دورۀ پیش رو ادامه خواهد یافت، به‌ویژه با توجه به ورود نیروهای کمکی از هر دو طرف. نبرد بر سر جادۀ ارتباطی تعز ـ المخا، در کنار محور حیس ـ الجراحی، یکی از مهم‌ترین شاخص‌ها برای تعیین مسیر این رویارویی خواهد بود. اگر نیروهای دولتی بتوانند ارتفاعات ازدست‌رفته را بازپس بگیرند، تشدید درگیری‌ها همچنان در چارچوب بازآرایی خطوط تماس و جبهه‌های نبرد باقی خواهد ماند. اما اگر حوثی‌ها بتوانند به المخا نزدیک‌تر شوند یا ارتباط میان تعز و ساحل را قطع کنند، این امر به معنای تغییر توازن قوا در غرب یمن خواهد بود.

🗺آخرین تحولات منطقه روی نقشه:
📵 @Jaynegareh 👇👇👇

🇾🇪 آخرین وضعیت سیطره در یمن
📅 ۷ سپتامبر ۲۰۲۶

⏺دولت یمن
⏺حوثی‌ها
⏺مناطق درگیری

🗺آخرین تحولات منطقه روی نقشه:
📵 @Jaynegareh 👇👇👇