این ویدیو را ببینید. محمد مرندی شجاعانه دروغگویی‌های بی‌بی‌سی فارسی را رسوا میکند. بی‌بی‌سی فارسی در چند ماه گذشته عریان‌تر و بی‌رودروایسی‌تر از همیشه در مقام یک اتاق جنگ روانی ظاهر شده و با سواستفاده از رنج و مرگ مردم ایران در بحران کرونا هر روز پرونده‌ای غیرمستدل و دروغین ساخته. این ویدیو را به دست دوستان غیرایرانی‌تان هم برسانید. غیرایرانیان هم باید بفهمند که بی‌بی‌سی فارسی یک رسانه نیست. بلکه یک ماشین جنگی پروپاگاندایی است که وظیفه‌اش عمیق کردن گسلهای اجتماعی و قومیتی و افزایش نارضایتی و سوریه سازی است.

مکرون در بیروت: استعمارگری در لباس ناجی

فرانسه، در مقام یکی از ابرقدرتهای جهان پس از جنگ جهانی اول صاحب لبنان شد. حاصل حضور استعماری فرانسه در لبنان نظام فرقه‌ای و قانون اساسی تبعیض‌آمیزی بود که صد سال است جامعه لبنان را تکه تکه کرده و هر بخش را دشمن و رقیب بخش دیگر. پس از پایان جنگ دوم جهانی لبنان مستقل شد و فرانسه در ظاهر خارج شد. اما دخالتهای استعماریش هرگز لبنان را تنها نگذاشت. فرانسه از محرکین اصلی جنگ داخلی لبنان بین سالهای پنجاه و چهار تا شصت و نه شمسی هم بود. است.

و حالا امروز مکرون به بیروت رفته و با سواستفاده از رنج و خستگی و استیصال مردم بی‌خانه و بی‌شهر، نقش ناجی مردم لبنان را بازی کرده. انگار نه انگار فرانسه و تاریخ استعمارگریش در لبنان یکی از دلایل وضعیت امروز است.

آیا قابل تصور است بعد از زلزله بم یا پلاسکو رییس یک دولت خارجی، آنهم دولتی که خود سازنده مشکلات بوده، برای کمک به تهران بیاید و بگوید «ایران به اصلاحات نیاز دارد»؟ اگر پوتین یا بوریس جانسون داخل خاک ایران رو به دوربین‌هابگویند شما به اصلاحات نیاز دارید و یکماه به شما برای اصلاحات وقت میدهم وگرنه خودم برمیگردم و مسئولیت امور را به عهده میگیرم ایرانیان چه احساسی میکنند؟

بسیاری گمان میکنند وقتی از استعمار حرف میزنیم از امری انتزاعی در قرنهای پیش حرف میزنیم. اما نه. استعمار دارد جلوی چشم ما در همسایگی‌مان اتفاق میفتد.

باید دوباره و چند باره تکرار کرد.
جمهوری اسلامی هزار ایراد دارد. بعضی کارگزاران فاسد دارد، در بعضی جاها تبعیضی دارد که مردم را خسته و ناراضی و ناراحت میکند. و انقلاب هزار و صد وعده‌ی عمل نشده دارد. همه اینها جای خود. اما از بیست و دوم بهمن هزار و سیصد و پنجاه و هفت هیچ غیرایرانی هرگز جرات چنین غلطی در تهران را نداشته و هرگز هم در آینده نخواهد داشت. اینست معنی استقلال بدست آمده توسط انقلاب که برای اغلب ایرانیان امروز چنان بدیهی و طبیعی است که حتی قدر و معنایش را هم شاید ندانند.

کانال تلگرام علی علیزاده @jedaal

https://twitter.com/Jedaaal/status/1291384666960859138?s=20

چرا هفت تپه مساله همه هشتاد و پنج میلیون ایرانی است؟
‏گفتگو‌ با ⁦ اسماعیل محمد ولی از خیرنگاران حوزه کارگری.
‏امشب. سه شنبه. بیست و یک مرداد. ساعت ده شب. در آدرس زیر
‏⁦ instagram.com/ali.alizadeh.insta

چرا هفت تپه مساله همه هشتاد و پنج میلیون ایرانی است؟
گفتگوی تفصیلی علی علیزاده با اسماعیل محمدولی، خبرنگار حوزه کارگری درباره:
🔹غارتی بزرگ به نام خصوصی‌سازی هفت‌تپه
🔸تهدید امنیت ملی توسط صاحبان هفت تپه و استاندار و امنیتی‌های خوزستان که با دستگیری کارگران به جای کارفرما باعث پنج سال ادامه فساد هفت تپه شدند.
🔹آیا سازمان خصوصی‌سازی عامدانه با اقتصاد ملی و مقاومتی دشمنی میکند و آیا تلاشی عامدانه در جهت نابودی صنایع ملی و افزایش وابستگی اقتصادی در چند سال گذشته رخ داده؟
🔸کارگران مهمترین عاملان اقتصاد مقاومتی هستند و اولین ناظران فساد و ضعف واحدهای تولیدی. آیا بعد از چند دهه هنوز به ضرورت تشکلهای‌ مستقل کارگران پی نبرده‌اید؟

https://www.youtube.com/watch?v=qfUsNvg5plQ&feature=youtu.be

فایل صوتی گفتگو درباره هفت تپه در ساندکلاود بارگذاری شد. در حالکیه کارگران هفت تپه برای گرفتن حقوق ماهی دو میلیون که همان هم چهار ماه است عقب افتاده پنجاه و نه روز زیر آفتاب تابان خوزستان ایستاده‌اند کمترین کمکی که میتوانیم بکنیم شنیدن و انتشار داستان غم انگیز و باورنکردنی هفت تپه است. نماد خصوصی سازی غارتی در ایران امروز. خصوصی سازی که دولت روحانی همچنان درحال ادامه دادنش است. صدای هفت تپه باشیم. و مطالبه‌مان شفافیت از همه خصوصی‌سازیها.

https://soundcloud.com/jedaal_tv/lrgvbbkmqkvj

از میدان پارلمان تا قلب مقاومت

مرداد هشتاد و پنج بود. روبروی پارلمان لندن جمع شده‌بودیم به فراخوان ائتلاف ضدجنگ. جمعیت حدود بیست هزار و همه‌مان سرشار از نفرت از حمله ضدانسانی اسراییل. چرخی زدم. بسیاری را میشناختم. دوستان و همرزمان جنبش ضدجنگ که از زمان اشغال عراق صدها هزار جوان را جذب کرده بود. رایان را در ابتدای خیابان وایت‌هال دیدم. پسر بیست و سه چهارساله‌ای که بارها با هم به در و دیوار شهر پوستر دعوت به تظاهرات چسبانده بودیم و چندباری هم با هم از پلیس کتک خورده بودیم. و پرچم زردرنگ مقاومت در دستش. جا خوردم. شعار علیه جنگ و علیه استعمار اسراییل یک چیز بود و دیدن پرچم‌های مقاومت دست دوستان انگلیسیم چیز دیگر. این یکی را نمی‌توانستم قبول کنم.

شش سالی از مهاجرتم به انگلیس میگذشت، گرچه هر تابستان برای دیدن خانواده برمیگشتم. مثل امروز ضد امپریالیسم و عدالتخواه بودم. اما اسم مقاومت لبنان برایم یادآور کسانی بود که در ایران خودشان را حزب خدا مینامیدند و بارها در خیابانهای تهران بی علت یا به خاطر آستین کوتاه و موی بلند دستگیر و تحقیرم کرده و در نهایت به مهاجرت واداشته بودند. و حالا پرچم حزب هم‌نام شان وسط لندن دست دوستان انگلیسی چپگرای خودم بود. کمی با رایان بحث کردم و با چند نفر دیگر. بی نتیجه بحث را رها کردیم و روی نفرت مشترکمان از اسراییل تمرکز کردیم تا دعوایمان نشود.

شب در آشپزخانه، هم‌خانه‌ام، مارکو، که پسری ایتالیایی بود و در سواس اقتصاد سیاسی خاورمیانه میخواند و عربی میدانست، برایم آهنگی گذاشت از زنی مسیحی. لابلایش کلمات آشنا را تشخیص میدادم. صدایش داشت نفوذ میکرد و مقاومت در برابرش ممکن نبود. و بار دوم گوش کردم. و بار سوم. دیرتر، متنش را در اینترنت جستجو کردم و ترجمه‌ انگلیسی غیردقیقی از متن را. فردا شبش موقع شام، که با هم میخوردیم، با هیجان از اینکه معنی ترانه را پیدا کردم گفتم و مارکو با لبخند مکارانه‌ فاتحانه‌ای گفت که ترانه نیست و متن کلمه‌ به کلمه‌ی ‌نامه‌ی سید مقاومت است به سربازانش. و گفت دیروز این را نگفته تا با کینه و غرض آهنگ را از پیش قضاوت نکنم.

و چه خوب کرده بود. و چه مهری را سبب شده بود. و چه غیرمنتظره‌. و چه عجیب که یک زن مسیحی و یک پسر ایتالیایی باید وساطت کنند تا بین من و سیدی که خودی‌ترین است آشتی و وصلت برقرار شود. و تو که در ظواهر مانده‌ای چه میدانی این وصلت چیست. و چه مهری است. فردا سالگرد یکی از بزرگترین شکستهای اسراییل است.همان اسراییلی که امروز برای مقاومت خوابهای پیچیده‌تر دیده. و ما ایمان داریم که باز هم شکست خواهد خورد. سالگرد پیروزی حزب الله در جنگ سی و سه روزه بر همه مبارک.


https://www.aparat.com/v/GAb7z

ذوق کرده‌اند که امارات اسراییل را به رسمیت شناخته. امارات که ناکشور است و هیچ، اما حتی اگر روزی جمهوری اسلامی هم رژیم اشغالگر را به رسمیت بشناسد، باز تاثیری در سرنوشت نهایی اسراییل ندارد. اسراییل یک نظام آپارتاید است و پاسگاه برون‌مرزی استعمار غرب در منطقه ما و شک نکنید که نابودیش قطعی است. این وعده‌ی منطق تاریخ است. و بگذار بلند بگوییم که فلسطین نه نیازی به حمایت شیخ‌های نفتی دارد نه نیازی به اداهای مصنوعی اردوغان. فلسطین با پاره‌سنگها احیا خواهد شد. پاره سنگهای دست کودکان امروز و کودکانی که هنوز به دنیا نیامده‌اند.

‏عاشت عاشت فلسطين!

این روزها باز زمزمه مذاکره راه افتاده. میگویند قبل از انتخابات آمریکا بهترین وقت است. اما انتخابات آمریکا بهانه‌شان است. واقعیت این است که این جماعت سالهاست چشمشان فقط به کاخ سفید دوخته شده. همیشه دنبال کوچکترین روزنی برای مذاکره با ارباب میگردند. سالهاست به مردم گرسنه و جان به لب رسیده میگویند «کلید» نجاتشان در صندوقچه طلایی کاخ سفید است. اما دیگر صبر بس است. باید گفت دروغ میگویند! بیست و هفت میلیارد دلار ارز چهار هزار و دویست تومنی یا نیمایی از صندوقچه‌ای در کاخ پاستور به یغما رفت و حیف و میل شد نه در کاخ سفید.

«کلید» معیشت گرسنگان در حسابرسی اموال بیت‌المال و بازپس‌گیری این اموال از اشراف کاخ پاستور و اشراف کاخ بهارستان و از اشراف و فاسدان همه نهادهای رانتی و غیرمردمی و آلوده به تبعیض است. کلید در عدالت است. در رسیدگی به خصوصی‌سازی‌های پر از فساد و بازگرداندن‌شان به بیت المال. در احیای نظام مالیاتی. در تقویت نهادهای نظارت. در برداشتن زانوی طبقه آقازاده‌های رانتی از روی گلوی اقتصاد مولد. و در ایمان به قدرت تولید داخلی توسط مردم. همان مردمی که انقلاب کردند و هشت سال جنگ را اداره کردند. کلید در احیای ایمان به قدرت مردم ایران است نه تعظیم مقابل کاخ سفید.

سنگر ولایت فقیه فکر کنم پس از سالها دیگر واضح شده که من معتقد به ولایت فقیه نیستم. اما از آنجایی‌ که آقای خامنه‌ای در حال حاضر نقش محوری در حفظ یکپارچکی سرزمینی ایران و نقش کلیدی در دفاع از جان مردم مظلوم منطقه مقابل جنگهای گسترش‌طلبانه‌ی امپراطوری وحشی آمریکا دارد هربار میخواهم نقدش کنم دست و دلم میلرزد و در بسیاری موارد خودم را سانسور میکنم. چطور عقل من خارج نشین تبعیدی که از ترس قلدری نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی حتی جرات برگشتن به وطنم را ندارم میرسد که اعتبارزدایی از جایگاه آقای خامنه‌ای به نفع دشمن خارجی و به ضرر ایرانیان است ولی امثال حداد عادل که مدعی دفاع از ولایتند و در بیت سرقفلی دارند به راحتی آب خوردن از اعتبار آقای خامنه‌ای خرج میکنند و خشم مردم از افشای غصب زمین مستضعفان را تقصیر رهبری میندازند؟ آنهم نامنصفانه. مگر آقای خامنه‌ای گفته بود در الهیه و شمال شهر مدرسه بسازید؟‌ اگر حداد عادل نگران علوم انسانی بود چرا در پایین شهر مدرسه نساخت. شعار امثال حداد عادل عملا اینست: پشت ولایت فقیه سنگر بگیرید تا اگر هم به او آسیبی میرسد به خودتان آسیبی نرسد. با این دوستان آقای خامنه‌ای از دشمن مستغنی است.

چرا دکتر محمد مصدق قهرمان من نیست؟
متنی از علی علیزاده

۱- دکتر محمد مصدق را استقلال خواه و استعمارستیزی راستین میدانم. بخشی مهم از تاریخ مبارزه با امپریالیسم. نه تنها در ایران که در کل جهان سوم. رهبری او در ملی کردن صنعت نفت، الگوی ملتهای بسیاری برای بیرون کردن استعمارگران شد. از ملی کردن کانال سوئز در مصر تا استقلال اندونزی و الجزایر. سیاست نه شرقی نه غربی مصدق هم، الهام بخش عبدالناصر مصری، جواهر لعل نهرو نخست وزیر هند و احمد سوکارنو قهرمان استقلال اندونزی برای تاسیس جنبش عدم تعهد شد. جنبش کشورهایی که در میانه جنگ سرد سعی کردند مستقل بمانند.

۲- معتقدم برخورد با مصدق بعد از انقلاب تنگ نظرانه و نامنصفانه بوده است. و این تنگ نظری دودش فقط به چشم طرفداران مصدق نرفته، بلکه در چشم همه ملت ایران رفته. اینکه امروز تلویزیون استعماری دولت انگلیس به خودش اجازه میدهد همان تکنیکهای شصت و پنج سال پیش را علیه دولت-ملت ایران استفاده کند، اینکه تلویزیون سلطنت طلب «من و تو» به خودش اجازه میدهد کودتای انگلیسی-آمریکایی را قیام بنامد، اینکه نوکران امپریالیسم در داخل، ملی کردن نفت را بخاطر مغایرت با خصوصی سازیهای نئولیبرال تقبیح میکنند و به مصدق بعنوان یک پوپولیست میتازند، اینکه عده‌ای با دروغ در روز روشن، تاریخ سیاه شاهنشاهی را سفیدشویی میکنند، تا حدی محصول این نگاه تنگ نظرانه درباره مصدق است. لازمه دفاع از وجهه اسلامگرایانه انقلاب، تاریخ شویی و پاک کردن و تحقیر کردن بقیه بازیگران سیاسی منتقد و مخالف استبداد پهلوی نیست.

۳- به مصدق عمیقا احترام میگذارم و به احترامش می‌ایستم. هرچند او به چند دلیل قهرمان من نیست: اول اینکه دستگاه نظری که او برای استعمار ستیزی برگزید، همان ملی گرایی سکولار، دستگاهی اینجایی نبود و عناصرش خود ساخته غربیها و متعلق به ساحت تمدنی و تاریخی غربیها بود و از این رو نتوانست دوام چندانی بیاورد. او همچنین متوجه نشد استعمار تنها آن بیرون در لندن و پاریس موجود نیست بلکه همانقد و چه بسا قویتر، در ذهن و تفکر تک تک افراد استعمار شده و مقهور شده در همین تهران و قم و اصفهان هم وجود دارد و از آنجا هم اعمال نفوذ میکند و تا زمانی که تفکری اینجایی و بومی و ریشه دار در فرهنگ همینجا، مقابل استعمارزدگی داخلی نایستد، نمیتوان مقابل استعمار بیرونی ایستاد. دوم اینکه نگاه او به استعمار سطحی بود. او استعمار بریتانیا را تشخیص داد اما بازتولید استعمار و متاسیون یا جهش ژنتیکی آن در قالب امپریالیسم آمریکا را تشخیص نداد. سوم اینکه، او شکست خورد و به خیل شخصیتهای شکست خورده تاریخ اصلاح در این کشور پیوست و من معتقدم این تاریخ شکست خود مانعی در حرکت ما به جلو است. ما نیازمند بیرون انداختن روایتهای شکست هستیم. روایتهای شکست با آن جذبه رمانتیکی که دارند هم در بعد فردی و هم در بعد ملی، تنها به کار شعر و حسرت و خودویرانگری میخورند. روایتهای شکست، محصول تروماها و زخمهای درمان نشده‌اند.

۴- قهرمان من مصدق نیست که با زبان لیبرال بخواهد مقابل غرب بایستد و بعد هم خودش شکست بخورد و هم شکستش مقدمه بیست و پنج سال بندگی ایرانیان بشود و سر آخر هم در احمدآباد در تنهایی و تبعید دفن شود. قهرمان من آیت الله خمینی است که دهسال شخصا زندگی بر امپریالیسم را زهر کرد و شکل نقشه غرب آسیا را تغییر داد و بعد هم روی شانه چند میلیون ایرانی در کمال اقتدار زمینی و معنوی تشییع شد. قهرمان من انقلاب اسلامی و تک تک حاملان گفتمان آن انقلاب است که هم نابودی شوروی را به نظاره نشستند و هم چهل سال آمریکا را تحقیر کردند. قهرمان من خامنه‌ای است که در سال هشتاد و دو که آمریکا دوطرف ایران را اشغال نظامی کرده بود به جای آنکه عقب بنشنید فضایی را ایجاد کرد که آمریکا مجبور به فرار از عراق شود. قهرمان من دانشمندان هسته‌ای و مهندسان موشکی ایران هستند که تا میتوانند برای استقلال مردمشان، قوای نظامی جمع میکنند. من به مصدق احترام میگذارم و معتقدم باید سهم او را از تاریخ معاصر ادا کرد و به جای سانسور مقام او، نشان داد که او لحظه‌ای پیشین از گذشته‌ای متفاوت و به شدت ضعیفتر از انسان ایرانی است که هنوز توان و قدرت کافی برای دفاع از خود مقابل امپریالیسم را نداشته.

۵- برای من مصدق چهره تراژیک و شکست خورده استعمارستیزی و استقلال است و خمینی چهره مقتدر و پیروز استقلال خواهی. از این رو باید به صراحت گفت که مشکل ملی گرایی این است که به قدر کافی در این جای جهان و برای انسان ایرانی و غرب آسیایی، ملی گرایانه نیست و به قدر کافی استقلال خواهانه نیست. آنچه ملی گرایی سکولار مصدقی حتی در رویاهاش نمیتوانست تخیل کند با گفتاری تحقق یافت که با اسلام، یعنی بنیان تمدنی و بنیان زیست اجتماعی مردم اینجای جهان گره خورده بود.

به کانال تلگرام علی علیزاده بپیوندید:
t.me/jedaalب

فیلم امروز است. گفتگوی کارگران هفت تپه با یک مقام قضایی. در شصت و ششمین روز اعتصابشان. رویتان را آن سمت نکنید. گوش کنید صدایشان را. ببینید گریه و بغض‌‌شان را. و شرم کنید که دارند قسم‌ میدهند برای یک لقمه نانشان. آقای ابراهیم رییسی! گره هفت تپه شش ساله شده. آقای رییسی! گره هفت تپه به دست مجلس هم باز نشد. آقای رییسی! چرا به هفت تپه نمیروید؟ بگذارید مستضعفان ببینند یک نفر در این نظام کنارشان ایستاد است. آقای رییسی به هفت تپه بروید و کنار کارگران بایستید.

خود ما مردم عادی کافی هستیم


میگویند فتاح اطلاعات غلط داده و جز عذرخواهی چاره نداشته. اینکه عذر بدتر از گناه است. مدیر عالیرتبه نظام‌ جلوی دوربین تلویزیون ده نفر را متهم به غصب غیرقانونی اموال مستضعفان کرده و بعد از ده روز ملتهب کردن کشور یادش آمده اطلاعاتش غلط بوده؟‌ و کل ماجرا با یک عذرخواهی تمام میشود؟ اولا فتاح اگر اینقدر پرت و غیر دقیق و بی‌تقوا است چطور در نظام اینقدر رشد کرده و به چنین مقام مدیریتی عالی در نظام رسیده؟ دوما اگر واقعا براساس اقرار خودش سخنانی چنین غیردقیق و اشتباه زده و رسما سیاهنمایی و تبلیغ دروغ علیه نظام کرده چرا قوه قضاییه و نیروهای امنیتی ورود نکردند ودستگیرش نکردند؟ اگر یک دانشجو یا یک روزنامه نگار یک صدم اتهامات فتاح را به شخصیتهای نظام وارد میکرد شبانه میریختند و دستگیرش میکردند.آیا خون فتاح رنگین تر است؟

اما نه. من فکر نمی‌کنم فتاح اینقدر بی‌تقوا و دروغگو بوده باشد که در مصاحبه ده روز پیش از بالا تا پایین نظام را به اشتباه بازخواست کرده باشد و باعث سیاهنمایی علیه کل نظام شده باشد و ده روز بعد یادش آمده باشد که حرفهایش اشتباه بوده. برعکس. گمان میکنم نیت اولیه‌ فتاح خیر و هدفش بازگرداندن اموال مستضعفان بوده. اما نتوانسته. اما زورش نرسیده. چرا که امثال حداد عادل رفتند و از رهبری برای خود سنگر ساختند و تلویحا گفتند اگر بخواهی ما را بزنی ما هم جاخالی میدهیم تا تیر به رهبری بخورد. حداد عادل ممکن است امروز احساس پیروزی و اعاده حیثیت داشته باشد ولی باید بداند که مزه خیلی تلخی زیر زبان مردم است. تحمیل فشار به فتاح برای عذرخواهی از حداد به افکار عمومی این پیام را میدهد که کلیت نظام جمهوری اسلامی، هنوز اراده لازم برای مبارزه جدی با فساد را ندارد.

و البته فتاح هم که قرار بود یکی از نامزدهای جدی ریاست جمهوری باشد ده ماه قبل از انتخابات محک خورد و با عقب نشینی و عذرخواهی نشان داد مرد میدان دفاع از حقوق مستضعفان نیست. فتاح برغم داشتن حمایت افکار عمومی نتوانست حتی جلوی فشار حداد بایستد. مسلما فردی مثل فتاح دیگر نمیتواند در آینده در هیچ مناظره‌ای ادعا کند که مقابل اژدهای هفت سر شبکه عظیم فساد خواهد ایستاد. یعنی دیگر کسی او را باور نمیکند.

اما اشتباه نکنید. نباید ناامید بود. اتفاقا اینها لحظات روشنی است. جامعه عمیقا نسبت به تبعیض و رانت و بیت‌المال حساس شده. و اگر جامعه بیدار شود و پرسشگری را جدی بگیرد، مقامات و مسئولان چاره‌ای ندارند جز اینکه عقب نشینی کنند. جنبش مبارزه با رانت و تبعیض و فساد سوپرمن‌ لازم ندارد. خود ما مردم عادی کافی هستیم.

پانوشت: سه ویدیو. ورق بزنید.

https://www.instagram.com/p/CEFO2UUJ0UB/?utm_source=ig_web_copy_link

«مکن ای صبح طلوع»، آخرین چانه‌زنی «انسان» با طبیعت و جبر و قانون و زمان چرخشی و تکرار شونده‌ طبیعت است. کورسوی امید در شب طولانی تا شاید آن بنیانی ترین رخداد تاریخ به «تاخیر» بیفتد. چرا که اگر نیفتد، ظهر روز بعد، او، انسان، مجبور به انتخاب؛ و مسئول سرنوشت و تقدیر کلیت تاریخ میشود.

🔹تابلوی عجیبی است. هر سال همین موقع. در آن شب طولانی. انسان در یک سو و زمان طبیعی در سوی دیگر. چشم در چشم یکدیگر. انسانی که ملتمسانه میخواهد زمان متوقف شود و صبح طلوع نکند. مواجهه‌ای که هر سال با شکست انسان و پیروزی «زمان طبیعی» به پایان میرسد. و صبح میرسد. و ظهر میرسد. و انسان شاهد گرفته میشود و آنچه رخ داده و هر سال باز رخ میدهد را به یاد می‌اورد و با به یاد آوردنش واقعه را مشاهده میکند.

🔸و «زمان طبیعی» با این واقعه قطع میشود، و پس از آن، نه انسان و نه زمان هرگز از کابوس آنچه دیده‌اند رها نمیشوند. و این آغاز «زمان تاریخی» است. و این آغاز تاریخ است. تاریخی بالذات منتظر. و انسان به سرنوشتی هبوط میکند که او را مجبور به انتخاب میکند. انسانی که بر حقیقت آن واقعه شهادت میدهد و انسانی که شهادت نمیدهد. انسانی که انتخاب میکند سوگوار-مبارز شود و انسانی که انتخاب میکند ردای فراموشی بر سر کند و تظاهر کند زمان طبیعی و چرخش تکرارشونده‌اش هنوز ممکن است. اما این رخداد، هر رخدادی نیست. آنچه در مقام انتخاب است سرنوشت کلیت تاریخ است.

🔹عاشورا واقعه‌ای «در» تاریخ نیست. عاشورا بنیان هستی‌شناسانه تاریخ است. عاشورا رخدادی است که بواسطه آن، «تاریخ» ممکن میشود.

علی علیزاده. تکه‌ای از مقاله منتشر نشده عاشورا و متافیزیک زمان

تظاهرات دیروز در شهر اوکلند ایالت کالیفرنیا با شعار
«Death to America»
چه کسی باور میکرد ۴۱سال بعد از شعار «مرگ بر آمریکا» در تهران، در حالیکه گروگانگیران ایرانی تجدیدنظرطلب و واقع‌بین و آمریکاپرست شده‌اند، حالا خود مردم آمریکا با تجربه‌ای دست اول مقابل این بزرگترین نیروی شر تاریخ قیام کنند؟ اگرچه در ایران عده‌ای آمریکاستیزی که ایدئولوژی رسمی و حاکم است را لوث و وسیله رسیدن به قدرت و ثروت و ابزار قلدری و انحصار کرده‌اند. اما ما نباید بگذاریم خشم به حق ما از فساد و قلدری و خود-خدا-انگاری این کارگزار رشوه‌گیر تسبیح به دست و آن قاضی فاسد جای مهر به پیشانی کاری کند که اصل موضوع را فراموش کنیم: اینکه آمریکا شرورترین ابرقدرت تاریخ است و روزی که دیگر نباشد تا با دستگاه پروپاگاندایش واقعیت را تحریف کند، تاریخ تصویری بهتر از مغولها یا نازیها از آمریکا روایت نخواهد کرد.

تیزر اپیزود ششم گفتگوهای جدال
گفتگو با سعید زیباکلام
.
عدالتخواهی و رابطه آن با امنیت
.
.
🔹گفتگو با #سعید_زیباکلام، استاد دانشگاه تهران و از پیشروان امروز عدالتخواهی در ایران

این گفتگو را میتوانید سه شنبه شب ساعت بیست و یک در آپارات و یوتیوب مشاهده کنید
http://aparat.com/jedaal_tv
http://youtube.com/jedaal_tv
.
@Saeidzibakalam
.
#جدال
#جدال_تی_وی
#سعید_زیباکلام
#علی_علیزاده

عدالتخواهی و رابطه آن با امنیت.

ششمین گفتگوی اینترنتی جدال در آپارات منتشر شد.
مدت: هشتاد دقیقه

🔺در ششمین اپیزود از برنامه‌های تلویزیون اینترنتی جدال با #سعید_زیباکلام استاد فلسفه علم دانشگاه تهران و نویسنده کتابهای متعددی از جمله معرفت‌شناسی اجتماعی، خلاف جریان، ساختار انقلاب‌های علمی و انحلال انقلاب در نظام استکباری گفتگو کردم.

سعید زیباکلام را باید از پیشروان و از مهم‌ترین چهره‌های جریان سیاسی موسوم به عدالتخواهان دانست. جریانی که در اوایل دهه هشتاد شمسی و پس از افول جنبش لیبرال و دموکراسی‌خواه دوم خرداد اعلام حضور کرد و خواهان تغییر سیاستهای سرمایه‌سالارانه و نابرابریها و تبعیض‌ها در سیاستهای توزیعی شد. همان سیاستهای نئولیبرالی که پس از فوت آیت‌الله خمینی تبدیل به سیاست دولتهای رفسنجانی و خاتمی و کلیت نظام شده بود. جریان عدالتخواهی برغم حضور هشت ساله‌ی رییس جمهوری تقریبا همسو در مسند قدرت، تا امروز نتوانسته تبدیل به یک جناح مستقل و رسمی داخل سیاست ایران شود و به موازات اصولگرایان و اصلاح‌طلبان برای خود حیاتی مستقل پیدا کند. با این حال باید گفت جریان عدالتخواهان دارای پتانسیل و بالقوگی‌های فراوانی در ایران امروز است.

سعید زیباکلام و بخشی از عدالتخواهان همراهش از سال نود و دو از رادیکال‌ترین و صریحترین منتقدان دولت روحانی، سیاستهای نئولیبرالی اقتصادی و پروژه‌ مرکزی این دولت یعنی برجام بوده‌اند. زیباکلام برغم اینکه شخصا دکترای فلسفه‌اش را از دانشگاه لیدز انگلستان گرفته نگاهش در سیاست خارجی استحاله نشده و همچنان معتقد به ایستادگی مقابل زیاده‌خواهی‌های غرب است. او از موضعی انقلابی مذاکرات با غرب و محصول نهایی آن یعنی برجام را خیانت به منافع ملی ایران و آرمانهای انقلاب میداند.

اما سعید زیباکلام معتقد است ایستادگی مقابل غرب تنها در صورتی ممکن است که در داخل کشور با تبعیض و بی‌عدالتی‌ و فساد و ظلم‌ به صورت جدی مبارزه شود. اما از منظر بعضی از اصولگرایان در داخل، استراتژی کلی عدالتخواهان در فریاد زدن فسادها و نابرابریهای اقتصادی و معیشتی، آنهم در «شرایط خاص تاریخی» تشدید حملات اقتصادی و سیاسی آمریکا، نوعی سیاه‌نمایی نظام و ضربه به امید اجتماعی و بازی در زمین دشمن دیده میشود. با زیباکلام درباره ارتباط این عدالتخواهی و امنیت ملی و ضرورت ایجاد گفتگو میان این دو مقوله صحبت کردم.

@Saeidzibakalam
@jedaal_tv
@Jedaal

https://www.aparat.com/v/EZXux

دوقطبی‌سازیهای اجتماعی در گفتگوی جدال با مهدی نصیری

اوایل فروردین با مهدی نصیری گفتگویی مفصل کردم که همان موقع منتشر شد اما دیدنش در سایه گفتگوهای اخیری که در سطح جامعه رخ داده بی‌فایده نیست. بخش نخست این گفتگو به شکل گیری ریشه‌های اولیه فساد در جمهوری اسلامی مربوط بود و بخش دوم آن به موضوع دوقطبی‌های فرهنگی و اجتماعی.

در این بخش دوم مهدی نصیری معتقد بود در چهار دهه گذشته جمهوری اسلامی جامعه را به بخشهای دیندار و کمتر دیندار، حزب اللهی و غیرحزب‌اللهی، با حجاب و بی‌حجاب و در یک کلام خودی و غیرخودی تقسیم کرده‌ و با این دوقطبی‌سازی‌ها باعث ایجاد خصومت و دشمنی میان بخشهای مختلف جامعه شده‌. برای مثال در موضوع حجاب احساس عمومی این است که نظام با بخش غیرخودی و غیرمعتقد به حجاب اجباری برخورد قهری کرده (از پاکسازی از ادارات و بعد شلاق زدن در دهه شصت و هفتاد تا دستگیری‌های پرخشونت در دهه هفتاد و هشتاد و حالا هم جریمه نقدی و توقیف ماشین) و به بخش خودی معتقد به حجاب را در استخدامهای رسمی و گزینشها عزیز داشته.

کافی است به صداوسیما و منطق بازنمایی تصویری در چند دهه گذشته نگاه کنیم. براساس همین آمار رسمی چند میلیون زن کاملا بی اعتقاد به ‌حجاب و چند میلیون زن کم اعتقاد به حجاب داریم که در سطح شهر هم واقعیت‌شان واضح است. اما اینها حتی در رسانه رسمی یکبار هم نشان داده نمیشوند. به استثنای مثل تظاهرات بیست و دوم بهمن و انتخابات که نظام به دنبال پرشور کردن مراسم است یا شخصیتهای منفی سریالها. بگذریم که وقتی که دانشجوی مسلمان محجبه مانتو و روسری با رهبر کشور هم دیدار میکند، صداوسیما به خودش اجازه میدهد او را چون چادر ندارد «حذف» کند و نشان ندهد.

خوب وقتی بخشی از جامعه را غیرخودی میکنید، جامعه هم نظام و حکومت را غیرخودی و غریبه میداند و اگر دستش برسد و منافعش ایجاب کند به نظام آسیب هم میزند. این دوقطبی‌ها دقیقا جایی است که دشمنان ایران، از بی‌بی‌سی و اینترنشنال تا مسیح علی‌نژادها مثل صیاد ایستاده‌اند و یارگیری میکنند. برای مثال از زنی که به خاطر حجاب دستگیر و تحقیر شده و زخم خورده و روحش رنجیده فردی بسازند که با تحریم اقتصادی خودش هم موافق باشد و منتقد هسته‌ای و موشکی هم بشود.

گفتگوی زیر را میتوانید در لینک زیر در آپارات ببینید

https://www.aparat.com/v/MPORa

ائتلافی علیه جنگ رسانه‌ای ایران‌ستیزان

مستند پروپاگاندایی ⁧ کودتای خزنده که هفته پیش از بی‌بی‌سی پخش شد باید ⁩ زنگ خطری برای همه ایرانیان باشد. حملات رسانه‌ای غرب که مکمل جنگ اقتصادی و سیاسی علیه ایران است این روزها به اوج رسیده. حالا امثال بی‌بی‌سی با پروپاگاندای هوشمندانه و چندلایه‌شان دارند اصل دفاع سرزمینی و اساس درخشان ترین دوره تاریخ معاصر را زیر سوال میبرند. چنان وقیح شده‌اند که در سالروز دفاع مقدس به مخاطب این تصور را به صورت زیرپوستی و بواسطه تاکتیکهای جنگ هوشمند رسانه‌ای تلقین میکنند که جنگ اصلا بین تیم مصباح و تیم منتظری بوده تا مخاطب فراموش کند متجاوز اصلی صدام و حامیان عربی و غربیش، از جمله همان دولت انگلیس صاحب بی‌بی‌سی فارسی بودند.

ایران یک بار دیگر در خطر است. و این‌بار دشمن از مرزهای ذهنی و فکری دارد وارد میشود. در برابر این حمله رسانه‌ای تمام عیار و برای پاک کردن فضای سیاسی ایران از نفوذ هرروز بیشتر رسانه‌های غربی نیازمند جهادی همه جانبه و فوری هستیم. وقت تنگ است. بیش از هر چیز نیازمند بیرون کردن مدیران در خواب و بی‌غیرت صداوسیما و ملی کردن صداوسیما و تبدیلش به وسیله‌ای برای دفاع از اذهان در حال اشغال مردم هستیم. همزمان نیازمند ساخت رسانه‌های ضداستعماری توسط هسته‌های مقاومت مردمی و خودجوش و آتش باختیار و همینطور هم نیازمند کنار گذاشتن اختلافهای جناحی و ائتلاف همه گرایشها علیه این جنگ رسانه‌ای هستیم.

سایت اصلاح‌طلب اعتماد چندی پیش مستندی درباره حضور رسانه‌های فارسی زبان غربی در زندگی ایران ساخت. شاید حرف جدید و درخشانی در این مستند زده نشده باشد. اما نکته مهمش این است که تمامی افراد این مستند به جز نگارنده، به کمپ اصلاح‌طلبان تعلق دارند. همان اصلاح‌طلبانی که تا چند سال پیش خطر گفتگو با رسانه‌های غربی را کتمان و انکار میکردند. و این اتفاق مهمی است. اینکه این بخش از اصلاح‌طلبان بالاخره متوجه چنین خطری شده‌اند باید نقطه آغازینی برای ائتلافی بر سر مبارزه علیه رسانه‌های اجنبی و اخراجشان از فضای ذهنی کشور باشد. مبارزه‌ای که مسلما نمیتواند با دستگیر کردن و کارهای امنیتی و حمله به پشت‌بام‌ خانه‌ها و شمشیربازی با سایه دیش ماهواره‌ها همراه باشد، که این کارهای سخیف این سالها خود بخشی از دلیل افزایش محبوبیت این رسانه‌ها و بیشتر شدن عطش جامعه برای محصولشان بوده. مبارزه در سطح جنگ نرم و جنگ فرهنگی لزوما و مسلما مبارزه‌ای ذهنی و فکری و در سطح گفتمان‌سازی است.

توصیه میکنم این مستند را ببینید و به دست آن دسته از اطرافیان‌تان که ذهن‌شان قربانی جنگ رسانه‌ای بی‌بی‌سی و اینترنشنال و منوتو شده هم برسانید.

لینک در آپارات: https://www.aparat.com/v/zWwIt

لینک در یوتیوب: https://youtu.be/V9vXJQ1BD8k

استفاده از نام شهیدان برای مقاصد حقیر سیاسی و اقتصادی را باید رسما «شهیدخواری» نامید. و آنها که عکس و نام شهیدان را ابزار مقاصد حقیرشان میکنند را باید رسما «شهیدخوار» نامید. ‌باید جلوی این پدیده ایستاد که پلیدترین نوع رانت‌خواری است.

پنج توییت درباره مناظره اول ترامپ بایدن

طرفدار ساختار حکمرانی ایران نیستم که باگ‌ها و ناکارآمدیهایش واضح است. اما از دیشب دارم به چند نسل از جوانان ایرانی فکر میکنم که از دهه۷۰ برای استقرار کپی دست سومی از دموکراسی امریکایی در ایران مبارزه کردند. مبارزه برای آرمانشهری که غایتش مناظره بایدن و ترامپ بود.
چه اتلاف عمری!

مناظره دیشب بایدن-ترامپ اجرای زنده‌ی فروپاشی دموکراسی آمریکایی بود. آنها که ۷۵ سال با تلقین ماشین پروپاگاندای آمریکا خواب حکمرانی مشابه میدیدند دیشب رویاشان به کابوس بدل شد. مثل رابطه باشکوه‌ عاشقانه‌ای که سالها از دور تماشا کرده‌اید و حالا مقابل چشمتان بزک‌اش میفتد و فرومی‌پاشد.

دموکراسی آمریکایی در کنار اقتصاد قدرتمند، حکمرانی کارآمد، رفاه عمومی و فرصت‌های برابر ‌بخشهای مختلف پکیجی ۷۵ساله بودند به نام رویای آمریکایی. ناکارآمدی مقابل کرونا دروغ بودن یک بخش را رسوا کرد. شورشهای تابستان بخشی دیگر را و مناظره دیشب هم ابتذال مردم‌سالاری زردش را.
#زوال_آمریکا

مناظره دیشب از بین رفتن ته‌مانده حرمت آمریکا بود و اعلان علنی زوالش. نظم تک قطبی حالا رسما پایان یافته. نظم چندقطبی جدید با بازیگری چین و دیگران عملا آغاز شده. و من مطمئن نیستم ایران، با اینکه در استهلاک آمریکا و تولد این نظم جدید نقش مهمی داشت سهم چندانی در آینده‌اش داشته باشد!

افول آمریکا در مقام ابرقدرتی بلامنازع بهیچ وجه به معنای صعود و پیشرفت خود بخود ایران در مقام یک دولت-ملت نیست. رفع خطر دشمن خارجی گرچه شرط لازم اما اصلا کافی نیست. ساختار حکمرانی کارآمد، نیروی اجتماعی مولد، و اعتماد بین حکومت و ملت لازم است. آیا این مولفه‌ها در ایران هزار و سیصد و نود و نه موجود است؟ آیا ایران آماده جهان پسا-آمریکا هست؟

کانال تلگرام علی علیزاده @jedaal