جناب گاو
14.7K subscribers
647 photos
375 videos
17 files
1.05K links
محافظه کاری در باب اقتصاد و فرهنگ
Download Telegram
دو کلمه هم بشنوید از داروغه جدید ناتینگهام!

آقا می‌خواهد خلق پولی کند که تولیدآفرین باشد، و نه تورم‌زا. نیز می‌خواهد در کار تسهیلات (وام) دادن عدالت اجرا شود.

یعنی ایشان #توهم_دانش و #شهوت_کنترل را به تمامی در خود دارد.

خلق پول همیشه تورم‌زاست. بدتر، خلق پول هیچ‌گاه ثروت واقعی ایجاد نمی‌کند، بلکه از یکی می‌گیرد و به دیگری می‌دهد. از مردم‌ عادی می‌گیرد و به رانتخواران می‌دهد. حالا ایشان، طبق معمول قبلی‌ها، برای این دزدی منتِ تولیدآفرینی و عدالت هم سر ما می‌گذارند.

غالب اقتصاددانان، اکثریت قریب به اتفاق آنان، یک عده آدم توهم‌زده یا شارلاتانند..
👍33
چرا آمریکا در #افغانستان شکست خورد؟ علت اصلیش این بود که اصلاً از همان اول این پروژه احمقانه‌ای بود. به قول ران پاول (عضو کنگره آمریکا از تگزاس، که بسیار آدم شریف و عاقلی است)، آمریکا بعد از ۱۱ سپتامبر باید ضربتی می‌زد القاعده و بعضی فرماندهان طالبان را نفله می‌کرد و می‌کشید بیرون! عوضش ایستاد برای پروژه احمقانه ملت‌سازی (nation-building).

این تا اینجا! ولی از اینجا به بعدش جالب‌تر می‌شود. در جایی که خود کنگره آمریکا ۲۷ درصدش زن‌ نیستند، افغان‌ها را واداشتند که در قانون اساسی ۲۷درصد سهمیه مجلس برای زنان بگذارند. فقط ۸۰۰ میلیون دلار به طور مستقیم خرج برنامه‌های مربوط به جنسیت شد (غیر مستقیم‌هایش بماند). خیلی مواقع این برنامه‌ها به مذاق جوامع محلی خوش نمی‌آمد و باعث دشمنی می‌شد. همچنین، آمریکا برای آن‌که اعضای مجلس افغانستان را وادارد به قوانین و برنامه‌های اینگونه رای دهند چه کار کرد؟ به نمایندگان رشوه داد و عادتشان داد به رشوه‌گیری.

یعنی خواستند یک ایدئولوژی که در خود آمریکا دو سه دهه است مد شده را در حلقوم مردم افغانستان فرو کنند. همین قدر احمق!

می‌گوییم دولت‌ها همه احمق و نیز خبیثند بعضی‌ها باور نمی‌کنند. مرتب هم دنبال این می‌گردند که دولت آمریکا دنبال چه منافعی می‌گشت که از افغانستان خارج شد. باور نمی‌کنند که دولت آمریکا هم از تعدادی ایدئولوگ و بوروکرات احمق تشکیل شده است.

دولت‌ها همه احمقند؛ حالا بعضی از بعضی احمق‌تر و نالایق‌تر!

https://www.theamericanconservative.com/dreher/marcel-duchamp-toilet-afghanistan-conceptual-art/

@jenabegav
👍8
دشمنی با گذشته

از عباس‌میرزا خوشنام‌تر در طول ۵ قرن گذشته داشته‌ایم؟ چرا قبرش پیدا نیست؟! کدام از پادشاهان صفوی و قاجار قبرشان پیداست؟ قبر ناصرالدین‌شاه در شاه‌عبدالعظیم را کلاً محو کردند. این را مقایسه کنید با سلاطین عثمانی در ترکیه همین امروز.

قبر مهم‌ نیست، ولی این نشان از دشمنی ایرانی جماعت با گذشته خود دارد. ببینید چه قدر از معماری قدیمی‌مان به جای مانده. به غیر از گوشه کوچکی از یزد، شهری داریم که کمی حالت شهری قدیمی خود را حفظ کرده باشد؟ هرچه بود را زدیم نابود کردیم و به جایش برهوتی از ساختمان‌های زشت و خیابان‌های عریض ساختیم. لباسمان را هم که رضاشاه کلاً عوض کرد. حکومت‌هایمان و طرفدارانشان حتی به اسم مکان‌ها و شهرها هم رحم نکردند، حتی اسم‌های خنثایی چون میدان توپخانه، دروازه تهران، سده،... را تاب نیاوردند. دقت کنید که اسامی مکان‌ها معمولاً یکی از باثبات‌ترین قسمت‌های زبان حساب می‌شود، تا آنجایی که زبان‌هایی در قدیم بوده‌اند که الان تنها چیزی که از آنها باقی مانده چند اسم مکان است و بس. حتی در زبان که ایرانیان بسیار محافظه‌کار بودند و فارسی تقریباً هزار سال تغییرات اساسی نکرد، نسل جوان (دل در هر مکتب و دیدگاهی که داشته باشند) شدیداً و عمداً قصد بر آن‌گذاشته که طی دو سه دهه، و با همکاری و همیاری رادیوتلویزیون و هنرمندان و خوانندگان، تحول اساسی در زبان ایجاد کند و خود را برای همیشه از شر فردوسی و مولوی و سعدی و حافظ رها کند تا دیگر مجبور نباشد از روی ظاهر هم که شده به آنها وقعی بنهد!

فرق نمی‌کند این ایرانی ملی‌گرا باشد یا طرفدار پهلوی یا طرفدار جمهوری اسلامی، در هر صورت معمولاً با سنت و با گذشته دشمنی دارد، حالا یکیشان برای دشمنی با گذشته‌ی نزدیک برمی‌گردد به ۲۵۰۰ سال قبل، یکیشان به ۱۴۰۰ سال قبل! یکیشان حتی نمی‌تواند به اندازه مسلمان دوره قاجار دیندار باشد، ولی ادعای دینداری شاگردان ائمه را دارد؛ یکی دیگرشان از ایران و ایرانشهر می‌لافد، ولی از ۱۴۰۰ سال اخیر از این هویت ملی ۲۵۰۰ساله شرمسار است، و آنچه هم‌از قبل از آن برای خود ساخته ربطی به واقعیت تاریخی ندارد.‌ یعنی حتی در گریزشان به گذشته‌های دور و غیرِ واقعی، هدفشان در واقع فرار از گذشته نزدیک و میراث واقعی گذشتگانشان است.

@jenabegav
👍11👎3
جوری که ریاضیدانان به عالم نگاه می‌کنند!

برای لبخند!

@jenabegav
👍3
در سال ۲۰۱۹ شیمیدان بسیار برجسته آمریکایی، پروفسور جیمز تور، سخنرانی بسبار جالب (و سرگرم‌کننده!)، آموزنده و مهمی در یک کنفرانس در دالاس تگزاس ارائه کرد و در آن به بیشمار مسائل مربوط به سناریوهای منشا حیات پرداخت. تماشای این سخنرانی را قویاً توصیه می‌کنم. ویدئوی این سخنرانی با پانویس فارسی اکنون در سایت آپارات موجود است، و شما علاوه بر تماشای آن در آنجا می‌توانید آن را از همان سایت با کیفیت بالا دانلود کنید (با استفاده از دگمه دانلود).
آدرس ویدئو در آپارات:
https://aparat.com/v/j7COg

جیمز تور در تاریخ ۸ مهرماه جاری یک سخنرانی در همین باره در اتاق مجازی سخنرانی دانشکده فلسفه علم شریف خواهد داشت. برای دیدن جزییات برنامه این سخنرانی و سخنرانی‌های دیگر در این باره، و شرکت در آنها به عنوان شنونده، به کانال تلگرامی زیر مراجعه کنید:
@Origin_of_Life_Lectures

.
👍2
سئوالاتی از متصدیان روابط خارجی کشورمان، بخش اول
✍حسن دیباج

هر چند که وزارت محترم امور خارجه و سایر نهادهای حکومتی مسئول سرشار از کارشناسان مسلح به نظریات و مدارک دانشگاهی و کتاب و سمینارهای متعدد و غیره می‌باشد، ولی تسلط مجدد گروه افراطی طالبان که دست نشانده سرویس‌های اطلاعاتی پاکستان بوده، سبعیت و خصومت آن با فارسی زبانان، شیعیان و سایر اقلیّت‌ها روشن است سئوالاتی را پیش می‌آورد:

1-چه شد که دیاری که افغانستان نامیده شد و همان خراسان شرقی خودمان می‌شود، با جمعیتی که اکثراً فارسی‌زبان بوده و تا همین صد و پنجاه سال قبل بخشی از کشور ایران بود و جمعیت شیعه قابل توجهی هم دارد، به دست پشتون‌های تندرو و اربابان پاکستانی آنها افتاد؟ چه شد که آن همه سرمایه و اتصالات فرهنگی و زبانی و تاریخی و فرصت‌های بی شمار چهل سال اخیر به هیچ نتیجه قابل توجهی برای کشور ایران منجر نشد؟

2 به لحاظ تاریخی چه منفعتی از حکومت متعصبین اهل سنت در همسایگی ایران متصور است؟ آیا هرگز اتفاق افتاده است که متعصبین اهل سنت به قدرت و نفوذ ایران(چه برسد به قیادت و رهبری آن) راضی باشند؟ بگذریم که این جماعت دجال‌فعل متعصبِ عادی و سنتی نیز نیستند و به ایدئولوژی‌های شیطانی قرن بیستمی هم مجهز شده، جاه‌طلبی و حرص فراوان دارند.

3-چه چیزی مانع آن خواهد شد که وهابی‌ها و اخوانی‌های منطقه با پول و قدرت رسانه ای خود حکومت طالبان را به یک دردسر جدّی برای ایران تبدیل نکنند؟ وهابی‌ها که دشمنی ذاتی با شیعیان دارند و اخوانی‌ها هم که در رسانه‌های خود لحظه ای از حمله به ایران دست بر نمی‌دارند. (جالب است که رابطه برادران ارزشی داخل ایران با جماعت اخوانی‌ها مثل رابطه زنی می‌ماند که سراپا عاشق و دلباخته مردی است، مردی که از او متنفر است و اگر بتواند کتکش هم می‌زند)

4- فرصت‌هایی که در چهل سال اخیر برای باز پس گیری هرات و مزار شریف و یا حداقل ایجاد پایگاه در آن مناطق فراهم شد در کدام برهه تاریخی سابقه داشته و چرا ابداً این مسایل مطرح نشد؟
👍3
سئوالاتی از متصدیان روابط خارجی کشورمان، بخش دوم
✍حسن دیباج

5-در کل، تشکیلات سیاست خارجی ایران در دهه‌های گذشته دقیقاً چه اهداف بلند مدتی را در افغانستان، یا هر جای دیگری، دنبال می‌کرده که برغم هزینه‌های فراوان کار به اینجا رسیده است؟ به غیر از پیروزی‌های سمبولیک بر دشمنان خیالی و لجاجت‌های سیاسی چه اهداف دیگری داشته‌ایم و چه‌طور چهل سال برای رسیدن به ثمرات ملموس (و نه خیالی و توهمی و ایدئولوژیک) کافی نبوده است؟ اگر کل وزارت خارجه و دانشگاهش و سایر ادارات دولتی و نهادهای حکومتی مرتبط را می‌بستیم چه از دست می‌دادیم؟

6-آیا تشکیلات سیاسی خارجی ایران هم نظیر آمریکا و شوروی دچار کوری ایدئولوژیک شد و چشم را بر واقعیات بست؟ آیا در این زمینه هم از خود ارضایی و تنگ بینی و توهم و غرور ایدئولوژیکی لطمه دیدیم؟ آیا همچون شوروی و آمریکا از پاکستانی‌ها و حامیان وهابی آنها رو دست خوردیم؟

7-تا اینجای کار طالبان نشان دادند که تکنوکرات ها و نوابغ و دانشگاه و اتاق‌های فکری و سخنرانان و تحلیل‌گران در آمریکا و شوروی کشور خودمان تا چه اندازه متوهم و ناتوانند. حال اگر طالبان بی‌عقلی نکنند و مردم آن دیار را به حال خود بگذارد ممکن است که افغانستان رونق بگیرد و چه بسا اگر در بانک مرکزی شان را هم گل بگیرند (مثلاً با برقراری استاندارد طلا)، ممکن است بتوانند تورم را هم کنترل کنند. در این صورت آیا می‌توان وزارت خارجه و بانک مرکزی خودمان را تبدیل به آبریزگاه یا پارکینگ عمومی کنیم؟ بروکراسی‌های عریض و طویل ما و دانشگاه‌هایمان در غرور و توهم خود تجدید نظر خواهند کرد؟

واقعیت امر آن است که طالبان از مغز خود جز برای شرارت، دزدی و چپاول و دروغ استفاده نکرده است و لذا احتمال تکامل فرهنگی آنها نزدیک به صفر است. بدتر آن که، این نسل جدیدشان به لبخند و واژه های دروغین نرم نیز مسلح شده است (این را از پاکستانی‌ها یاد گرفته‌اند)، و طبعاً به همین میزان حریص‌تر و درنده تر عمل خواهد کرد. ایران هم موقعیت های عالی قبلی را برای ایجاد پایگاه از دست داده است، و همین الان هم هر اقدامی برای دفاع از حقوق تاریخی ایران یا اقلیت های آن دیار با مخالفت اخوانی‌های عرب و پاکستانی روبرو خواهد شد که برای این حکومت جدید هزینه ها داده و خواب‌ها دیده اند. البته اگر اقدامی هم انجام نشود و این خلافت دروغین تثبیت شود و سیل کمک های کوته فکران منطقه به آن سرازیر شود اوضاع حتی بدتر خواهد بود.

شاید بعضی ها در داخل فکر کنند که با طالبان زدوبند راحت تر است و شاید بعضی ها خیال تشکیل یک بلوک مافیایی وابسته به بلوک شرق را داشته باشند و خواب پول مفت و قاچاق و قرادادهای کذایی و غیره ببینند. این قبیل خیالات و توهمات سراغ نژاد خاصی می‌آید که فقط به پول حساب بانکی حساسیت دارند و بی خیال اسلام و ایران و شیعه و تاریخ‌اند.
ایران از سوریه که در آنجا دست بالا داشت چه گیرش آمد که اینجا؟ پاکستانی‌ها و چینی‌ها از آمریکایی ها خیلی حریص‌تر و بدمعامله‌ترند و نمی‌گذارند پشیزی راحت به کس دیگری برسد. پاکستانی‌ها این کاره‌اند، چه کل آن کشور مصنوعی ثمره سالها دسیسه و دروغ و بلندپروازی است. دو سه معامله شیرینی هم که انجام شده در واقع رشوه و فریب سازمانهای اطلاعاتی پاکستان بوده است و فروش خراسان شرقی چیزی حسابی نصیب برادران عرزشی نخواهد کرد.

با تشکر فراوان از نبوغ و تعهد و غیرت دلاوران عرصه روابط خارجی منتظر پاسخ‌های شما هستیم.
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خلیلیان؛ استاندار جدید خوزستان که سابقاً وزیر کشاورزی دولت احمدی‌نژاد بوده و دکتری منابع طبیعی دارد، در بدو ورود به استان از حجم خرابی‌ها در اهواز، آبادان و اروندکنار متعجب شده است. جالب اینکه او اهل اهواز است و از مسئولان وزارتخانه‌ای بوده که در وضعیت فعلی خوزستان بیشترین نقش را داشته اند.

او می‌گوید خوزستان عقب‌مانده است چون مسئولان کار نمی‌کنند. اتفاقا خوزستان خراب مانده است چون بروکرات‌ها و تکنوکرات‌های دولتی دست از سرش برنمیدارند.
👍3
عامه گمان می‌کنند که مسئولان آمده‌اند تا برای آنها کاری کنند. آنها همه‌چیز را از دولت می‌خواهند در حالیکه در طول تاریخ اینگونه نبوده است. چند دهه است که دولت مرکزی قوی شده و نظامات محلی ایران را بر هم زده است. همین خوزستان که شاید از عشیره‌ای‌ترین استانهای کشور باشد چنان ضعیف شده که آب و برقش را دولت تامین میکند و بروکراتها آنجا همه‌کاره اند. اولاً باید بدانیم که مسئولی وجود ندارد، عمدتاً کارچاق‌کن‌های دولتی هستند که در وهلهء اول تا دهم نفع خود و سپس جریان سیاسی غالب را پی‌جویی میکند. کارهایی که از مسئولان طلب می‌کنند یا زائد است(که باید آن کار، اداره و مسئول را حذف کرد) یا کاری است که باید به وسیلهء بخش خصوصی(یعنی بازار) انجام شود اما دولت آنجا را قبضه کرده یا به نورچشمی‌های خود تحفه داده است. توده نیز اعتراضی ندارد. در حال حاضر حتی دهات‌ها نیز بودجه بگیر دولت‌ شده‌اند. براستی ایران چگونه به اینجا رسید؟
👍3
انحطاط
قسمت اول

قانون آنتروپی می‌گوید که همه چیز در عالم مادی رو به تباهی دارد! زمان به تدریج همه چیز را تحلیل می‌برد و فاسد می‌کند.

این تباهی و تحلیل و فساد در مورد جوامع انسانی نیز صادق است. در مقابله با این سیر انحطاطی ناشی از زمان و این حرکتِ رو به پایینِ ناشی از ثقل، انرژی حیاتی و ادراک و هوشیاری قرار دارند. بدون انرژی حیاتی یا بدون ادراک و هوشیاری همه چیز خیلی زود می‌گندد و نابود می‌شود. به پایین فرو افتادن تلاشی نمی‌طلبد، چون که هر سیستمی به وضعیتی با پایین‌ترین حالت انرژی ممکن تمایل دارد: ولی حفظ خود از افتادن است که انرژی و تلاش و هوشیاری می‌طلبد.

در جوامع انسانی، کوچ‌نشینان از یک طرف، و مردمان یکجانشین شهرها و روستاها از طرف دیگر، دو گونه مختلف با مسئله زوال ناشی از زمان روبه‌رو شده‌اند. در جوامع کوچ‌نشین، انسان، با کوچ و جابجایی در مکان، انگار که در زمان به نحوی ثابت و ایستا توقف می‌کند. به علاوه، خود این مسئله که کوچگردان در دل طبیعت بودند موجب می‌شد که خصائلی چون شجاعت و مقاومت و بخشندگی در آنها از بین نرود؛ در زندگی دائم دل دشت و کوه نمی‌توان جبون یا ضعیف بود. گر چه، از طرف دیگر، زندگی طبیعی و سخت، گاه این مردمان را خشن و حتی بی‌رحم می‌کرد. نیز در دل طبیعتِ زیبا و باشکوه ولی سخت و خشن، در دل این معبد همیشگی خداوند، و وقتی انسان هر روز با مرگ روبروست، آتئیست بودن یا انواع ناهنجاری‌های دنیای مدرن تقریباً غیرممکن است. معمولاً این مردمان روحیه‌ای دلاور و نیز شاعرانه داشتند. دینداری این مردمان با مردم شهر فرق داشت. گرچه برای بسیاری از این اقوام امر مقدس مرکز زندگیشان بود، ولی انواع و اقسام سخت‌گیری‌ها و تصلب‌های مردمان متمدن در میان این مردمان نبود، چون نیازی هم به آن‌ نبود! به همین دلیل هم‌ این مردمان وقتی به زور یکجانشین می‌شدند، چون سیستم تدافعی یکجانشینان در مقابل انحطاط را هم‌ نداشتند، خیلی زود انحطاطِ همه‌جانبه آنها را فرا می‌گرفت. در میان سرخپوستان امروز و یا بعضی اقوام عشایر یکجانشین شده خودمان اعتیاد و ‌بسیاری از ناهنجاری‌های دیگر حتی بیشتر از مردمان دور و بر آنهاست.

برای مردمان یکجانشین، به خصوص آنها که در شهرها می‌زیستند، تمدن و یکجانشینی برایشان خلاقیت، دانش، امنیت و رفاه به همراه می‌آورد. امنیت و رفاه بستر خوبی است برای ایجاد شاهکارهای انسانی از یک طرف، و تنبلی و تجمل‌جویی و فراموشی و در یک‌کلمه انحطاط از طرف دیگر. در این جوامع، این فرهنگ و سنت‌ها و نهادها بود که نیروی بازدارنده یا کندکننده انحطاط بود. سنت‌ها یا نهادهایی که یا ریشه الهی داشتند و از وحی یا توسط مراجع معنوی وضع می‌شدند یا حاصل تاسی مردم به بزرگان و حکما و عرفا و قدیسین بودند؛ و یا ریشه انسانی داشتند و حاصل تجربیات انباشته بشر بودند. اینها نقطه ارجاعی برای فرهنگ‌های مختلف بودند، یعنی نوعی زمین ثابت که می‌شد در آن ریشه دواند تا همچو کاهی در معرض بادهای سموم نباشد. در تقریباً همه جوامع، بخشی از این سنت‌ها کم‌کم حالت تصلب و خشکی به خود می‌گرفت، به خصوص وقتی که این جوامع احساس خطر برای خودشان یا سنت‌هایشان می‌کردند. به نحوی غریزی، احساس می‌کردند که سخت‌گیری زیاد بهتر از باز کردن راه برای نفوذ عناصر مضر است. نیز، همان قانون آنتروپی، می‌تواند همین سنت‌های محافظ را هم کم‌کم دچار نزول یا خمودگی یا فساد کند. "وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ "

دوران مدرن، از بعد از رنسانس به این طرف و به خصوص بعد از دوره موسوم به روشنگری، اولاً قبایل کوچگرد را (معمولاً با زور و خشونت) نابود کرد. ثانیاً، ابتدا با حمله به سنت‌های دینی یا انسانی، و سپس با تخریب نهادهای سنتی (که خیلی از آنها به دلیل نزول و انحطاط، یا تصلب و سختی، خود به خود ضربه‌پذیر شده بودند)، مقاومت‌های جامعه را در برابر نزول و انحطاط در هم شکست.
@jenabegav
👍7
جناب گاو
انحطاط قسمت اول قانون آنتروپی می‌گوید که همه چیز در عالم مادی رو به تباهی دارد! زمان به تدریج همه چیز را تحلیل می‌برد و فاسد می‌کند. این تباهی و تحلیل و فساد در مورد جوامع انسانی نیز صادق است. در مقابله با این سیر انحطاطی ناشی از زمان و این حرکتِ رو به…
انحطاط
قسمت دوم

یکی از چیزهایی که دنیای امروز را از همه دوران پیشین مجزا و ممتاز می‌کند همه‌گیری ابتذال است، و نیز همشکلی و یکنواختی این ابتذال در کل دنیا.

مثلاً لباس پوشیدن مردم مختلف را در نظر بگیرید. در جوامع گذشته، اولاً گوناگونی بسیار زیاد در پوشش‌ها وجود داشت (لباس‌ها گاه از روستا تا روستا متفاوت بود)، و در ثانی از فقیرانه‌ترین تا اشرافی‌ترین لباس‌ها، از پوشیده‌ترین آنها (مثلاً در مردان طوارق آفریقا) تا حالات حتی نیمه‌پوشیده (مثلاً در زنان روستاهای هند)، نوعی وقار وجود داشت. امروز اما، بعد از دوره‌ای که نوعی یونیفرمی و یکشکلی زشت کمونیستی یا ملی‌گرایانه خیلی لباس‌ها را عوض کرد، الان نوعی شلختگی آمریکایی در لباس پوشیدن همه دنیا را گرفته است، با سلیقه‌ای که حاصلِ در هم آمیختن تنبلی، بی‌اعتنایی به زیبایی و وقار، و نیاز به "سکسی" دیده شدن است. در دنیایی که از یک طرف خود را خیلی "آزادتر" از قبل می‌داند، و از طرف دیگر دچار ملی‌گرایی است با شعارهایش و با تشکیل هویت‌های مجعولش، همه و همه در لباس پوشیدنشان یکدست شده‌اند! از ژاپن گرفته تا چین و ایران و اردن و آلمان و آمریکا، همان لباس‌ها.

یا موسیقی! در دنیایی که افتخارش تنوع و تکاثر است هیچگاه همه موسیقی‌ها این چنین یکدست نبوده‌اند! و معمولاً با یک ضرب‌آهنگ مکانیکی که مرتب تکرار می‌شود. الان فرقی نمی‌کند در رستورانی در دبی باشی یا در آمریکا یا در آلمان، یا حتی در فلان هیئت در قلب تهران که فلان مداح مشهور دارد به سبک رپ برنامه شور حسینی اجرا می‌کند. در اساس خیلی متفاوت نیستند. از ترنم فلوت ژاپنی و آوای تارهای مردم دشت‌ها در دل طبیعت و آوازهای فولکلور و طبل پرشور قبیله‌های آفریقایی و شکوه سمفونی‌های بتهوون و موتسارت، رسیده‌ایم به قطعاتی سطحی، بی‌مایه و تکراری، و یا سرراست زشت و قبیح! و در اجراهایی که باید حتماً انواع و اقسام جلوه‌های بصری زشت‌تر از خود آن موسیقی، و هیجانات ساختگی جمعی، آنها را همراهی کند تا فلان سلبریتی برنامه مبتذل خود را اجرا کند. در کشور خودمان مثلاً، واقعاً هنری بی‌مانند است که محبوب‌ترین خواننده کشورمان، در کمتر از بیست سال، از شجریان بشود تتلو! و حتی در میان مذهبی‌ها (که قاعدتاً باید محافظه‌کار باشند) از موذن‌زاده اردبیلی برسیم به امثال کریمی و هلالی و بدتر از آنها!

و در مورد امری که با موسیقی در ارتباط نزدیک است، یعنی رقص. رقص در اکثریت جوامع (نمی‌گویم همه آنها!) هر شکل و فُرمی داشت لااقل به وقار بدن انسان احترام می‌گذاشت، حتی در رقص‌های ریتمیک و پرشوری چون رقص‌های مختلف آفریقایی و یا سرخپوستان آمریکا. در بعضی رقص‌ها، چون بعضی رقص‌های ژاپنی یا بعضی "رقص‌های شمشیر"، اصلاً انگار مرکز توجه همین وقار انسانی بود. مقایسه کنید با رقص‌های الان که خیلی‌شان بیشتر شبیه رعشه‌های یک مصروع، یا حرکات یک ربات است.

یا تقریباً هر زمینه هنری را در نظر بگیرید، از استفراغات نقاشی مدرن، یا معماری مدرن، یا مجسمه‌سازی مدرن...یا حتی هنر مدرن سینما را ببینید که چه قدر در همین دو دهه گذشته همه چیز کلیشه‌ای و سطحی و نازل شده! حتی در کمدی و طنز هم از کمدی‌هایی با نکات هوشمندانه رسیده‌ایم به جایی که باید در هر دو جمله یکی مربوط به مسائل جنسی باشد تا مردمی، که حال و حوصله استفاده‌ی حتی سطحی از ذهنشان را هم ندارند، کمی بخندند.

در مورد بقیه ابتذالات در پست بعدی خواهم گفت!

@jenabegav
👍9
در مکتب اُشو

هند با دنیای عجیب و غریبش و با انواع نحله‌های فکری و دینی‌اش همواره الهام‌دهنده معنوی خیلی‌ها بوده است. در قرن بیستم، عرفای بزرگی، چه مسلمان یا هندو، در هند پدیدار شدند. از عرفای بزرگ هندو در این قرن از رامانا مهاراشی، سوامی رامداس و آنَندَه‌مویی‌ما می‌توان نام برد. اینان در متن سنت هندو می‌زیستند و سخت به آن وفادار بودند.

ولی هند در این زمان تعداد زیادی از گوروها و معلمین معنوی دروغین نیز داشت. یکیشان که شاید از همه مشهورتر باشد (به خصوص در کشورمان)، #رجنیش بود که ابتدا و در سن جوانی لقب بَگَوَن (به معنی خداوندگار) را برای خود برگزید (البته در هند، گاه به بعضی عرفا این لقب اطلاق می‌شود، ولی این که شخصی خودش به خودش این لقب را بدهد چیز بدیعی بود). او اما بعداً کلمه ژاپنی #اشو به معنی استاد را انتخاب کرد، اسمی که در ایران بیشتر به آن شناخته می‌شود.

اُشو رجنیش در دنیای سنتی هند طرفدار چندانی پیدا نکرد. مریدانش اکثراً هیپی‌ها و غربیان ساده‌لوحی بودند که در هند به دنبال نوعی معنویت می‌گشتند، و معمولاً نه چیزی از سنت دینی می‌دانستند و نه چیز زیادی درباره معنویت. رجنیش ابتدا همه را می‌پذیرفت، ولی کم‌کم یاد گرفت که یک‌ مرید ثروتمند از ده مرید از طبقه متوسط و هزار مرید فقیر بهتر است. می‌گفت: "پول را از پولداران راحت‌تر می‌توان گرفت!" رجنیش ملغمه‌ای ساخت از تعالیمِ ادیان (که با این حال آن ادیان را مسخره می‌کرد)، تعالیم التقاطی تئوسوفیست‌ها (به خصوش گُرجیُف روسی و مذهب التقاطیش، اگر چه هیچ گاه دَینش را به گُرجیف آشکار نمی‌کرد) و روانشناسی فرویدی. یاد گرفت که حرف‌های مهمل که قشنگ به نظر برسند خوب مرید جذب می‌کند (حرف‌هایی مثلِ "اگر یک جوان یک‌دوست‌دختر خوشگل داشته باشد دیگر سیاستمداران نمی‌توانند او را به جنگیدن راضی کنند!"). آموزه‌هایش در مورد سکس و تجویز سکس (حتی به صورت جمعی در مرکزش در پونای هند) با روحیه‌ی زمانه به شدت تناسب داشت. حالا مرکزش در پونا جایی بود که خودش و شاگردانش آسان و فراوان از روابط جنسی زودگذر لذت می‌بردند، اگرچه نام مرکزش را آشرام گذاشته بود و شاگردانش را سَنیاسی می‌خواند( آشرام اسمی است که به طور سنتی به مراکز معنوی در هند اطلاق می‌شود و سنیاسی‌ها معمولاً راهبانی‌اند که بناست از دنیا گوشه‌گیری کرده باشند). به غیر از آن، خودش آزادانه از مواد مخدری چون والیوم و اکسید نیتروز استفاده می‌کرد.

این چنین بود بَگَون اشو رجنیش! مردی که راحت از تعالیم اوپانیشادها و بودا و مسیح در آموزه‌هایش و از شاکله‌های سنتی در تشکیلاتش استفاده می‌کرد، ولی تمام آنها را پوچ می‌دانست.

البته تناقضاتش به اینجا ختم نمی‌شد: ابتدا به گاندی بدوبیراه می‌گفت، اما آنگاه که گاندی تبدیل به قهرمان جهانی شد از او تعریف و تمجید کرد. به آمریکای سرمایه‌داری که می‌رفت در مصاحبه‌ای گفت که می‌خواهد نظام کمونیستی را در آمریکا پیاده کند. در آمریکا اما، در مرکزی که راه انداخت زندگی مجللی برای خود مهیا کرد و نزدیک به صد عدد ماشین‌ گرانقیمت رولزرویس خرید. صبح‌ها که "سنیاسی‌ها" (یعنی همان مریدان اکثراً غربی ابله) مشغول کار فیزیکی سنگینi برای بَگَون در مرکزش در ایالت اورگان بودند، خودش سوار بر یکی از رولزرویس‌هایش آن اطراف را با سرعت بالا می‌گشت. آن قدر به رولزرویس‌سواری علاقه داشت که می‌گفت تجربه رولزرویس‌سواری مانند تجربه‌ی بودا است. او البته یک بار هم گفته بود که اگر شخصی عمل جنسی‌اش یک ساعت به طول بکشد به اشراق بودا دست خواهد یافت (همان بودایی که کلاً عمل جنسی را مذموم می‌دانست!).

اگر می‌خواهید بدانید که پول تجملات رجنیش از کجا می‌آمد، علاوه بر مریدان ابله که مال و اموال خود را می‌فروختند و آن را در اختیار او می‌گذاشتند، به لیست زیر از درس‌های "معنوی" او و قیمت هر درس برای هر شاگرد نگاهی بیندازید:
"Rajneesh Fresh Beginning Course" ($2,500)
“Rajneesh Movement Therapy” ($2,100)
“Rajneesh DeHypnotherapy Basic Course” ($5,500)
“Rajneesh Rebalancing Course” ($7,500).
توجه کنید که قیمت‌ها به دلار سال ۱۹۸۰ است که ارزش خیلی بیشتری از دلار امروز داشت!

البته اقامت رجنیش در آمریکا دیری نپایید: معلوم شد که گروهش می‌خواستند در انتخابات محلی که مرکز رجنیش در آنجا قرار داشت با توطئه اعمال نفوذ کنند. تعدادی از شاگردانش محکوم شدند به اینکه در روز قبل از انتخابات، مواد سمی بیمارکننده و نه مهلک، در بوفه‌های رستوران‌های شهر ریخته بودند تا مردم محلی کمتری بتوانند رای بدهند. رجنیش مجبور شد آمریکا را ترک کند، در حالیکه با خشم این را توطئه سیا خواند که نمی‌خواهد در آمریکا یک مرکز معنوی ضدسرمایه‌داری راه بیفتد!!

@jenabegav
👍9👎1
معنویت ایرانی

از واژگانی که در دوران جدید دچار استحاله معنایی در میان بسیاری از مردم شده‌اند "عرفان" و "خودشناسی" و "معنویت" را می‌شود نام برد. عرفان و معنویت الان برای خیلی‌ها اشخاصی با موی و ریش بلند را به ذهن می‌آورد که در حال تار یا دف زدن در بالای کوهی هستند و یا در حال چرخ زدن به سبک دراویش طریقه مولانایند. یا کلاس‌های مثنوی‌خوانی با زیاده‌گویی‌ها و بحث و جدل! یا عرفان‌های راحت‌الحلقومی چون انجام دادن یوگا در لباس راحتی و چند دقیقه‌ای تمرکز بر روی تنفس یا نور شمع! یا "خودشناسی،" که الان تبدیل‌شده به تمرکز نارسیستی بر روی خود! یا، در میان بچه‌مذهبی‌ها، شرکت در هیئت‌هایی با مداحان آنچنان که افتد و دانی.....

هر چه نظرتان در مورد عرفان و نحله‌های مختلف تصوف باشد، عرفان تصوف هیچ‌گاه به معنی تنبلی فکری یا ملغمه‌های احساسی-شوربایی نبوده‌اند. در راه‌های تصوف، حال مبنایشان زاهدانه باشد یا عاشقانه یا عارفانه، همواره سلوک در طی زندگی مطرح بوده، با هوشیاری فوق‌العاده‌ای که این سلوک می‌طلبد، با همه خلوت‌کردن‌ها، چله‌نشینی‌ها و اذکار و اوراد، و با تاکید همیشگی بر شناخت نفس به منظور زدودن رذایل (و نه عادت به آنها)، و خاموش کردن و فنای نفسِ هوااندیش.

مثلاً نظامی گنجوی را در نظر بگیرید با اوج ظرافت طبعش که در پنج کتابش در همه جا به چشم می‌خورد (حتی در توصیفات بی‌نظیرش از زیبایی زنانه). در اواخر عمرش، شعری دارد که در آن می‌گوید: "چله چل گشت و خلوت هزار!" یعنی تا آن زمان، چهل بار چله نشینی کرده بوده (یعنی دوره‌های چهل روزه سکوت و عبادت و خلوت)، و هزار روز به خلوت عبادت نشسته بوده است! گویا برای هر کدام از کارهای ادبی سترگش چون لیلی و مجنون، خسرو وشیرین، و هفت پیکر یک دوره چله‌نشینی قبلش انجام می‌داده است.

بله، در طریقه مولویه، فی‌المثل، سماع و موسیقی نقش پررنگ‌تری داشته است؛ ولی این به این معنی نیست که این طریقه موسیقی و سماع و شعر بوده. مثل همه طریقه‌ها، در این طریقت نیز سلوکِ سفت و سخت مطرح بوده، با ذکر مداوم نام‌های خداوند. مثنوی را هم اگر به دقت بخوانید هیچ قسمتی از نفس انسانی و مشکلات آن نیست که بیرون از حیطه آن باشد، و می‌بینیم که بی هیچ ملاحظه‌ای هیچ کمتر از فنای کامل را نمی‌پذیرد.

سالک در سلوکِ معنویِ حقیقی هر روز باید هوشیارتر از پیش باشد، و نه مانند شخصی هیپنوتیزم شده. این در سلوک معنوی تمام ادیان صادق است.

این که در ایران، با آن غنای معنوی و با اسطوره‌های معنویتی چون مولانا و عطار و سنایی و شیخ اشراق و ابوالحسن خرقانی و ....، اینکه در ایران با این وجود، مرد شارلاتانی چون رجنیش با تعدادی لاطائلات و مهملاتش، یا گروه‌هایی چون عرفان حلقه، این گونه طرفدار پیدا کرده و کتاب‌هایشان این‌گونه فروش می‌رود فقط نشان می‌دهد که مردممان چه قدر از میراث خود جدا افتاده‌اند.
@jenabegav
👍7
جناب گاو
فتیش چین قسمت اول از انقلابیون قدیم و چپی‌ها و اصولگرایان منبردار (به خصوص غیرمعمم رائفشان)، کم‌ نیستند کسانی که با ذکر نامِ #چین دچار چنان خلسه و شادی می‌شوند، و چنان به رقص و هیجان در می‌آیند، که صد نگارگر چینی هم نمی‌توانند آن را به تصویر کشند! اینان چین…
مشکلات غول اقتصادی دنیا

الان چندین هفته است که در #آمریکا کمبود برق به یک معضل بسیار بزرگ تبدیل شده است. بسیاری از کارخانه‌ها مجبور شده‌اند که روزهای کاری خود را به نصف یا کمتر تقلیل دهند و بسیاری از سفارشات مشتریان‌شان عقب افتاده است‌. این مسئله می‌تواند مشکلات زیادی را برای اقتصادِ این غول اقتصادی، لااقل در کوتاه مدت، به وجود آورد. ولی در رسانه‌ها خبر زیادی از این‌ موضوع نمی‌شنویم و بسیاری از مردم دنیا کاملاً از این مسئله بی‌خبرند. چرا؟!

خوب، پاراگراف فوق فقط یک‌کلمه‌ی اشتباه دارد: این مسئله به واقع در #چین اتفاق افتاده، و نه در آمریکا! علتش هم عمدتاً به خاطر نرخ‌گذاری دولتی برق توسط دولت چین است. علت کمبودِ هر چیزی معمولاً همین #نرخ‌گذاری_دولتی است.

اگر در آمریکا (یا اروپا) چنین مشکل بزرگی رخ داده بود، انواع و اقسام رسانه‌ها، چه در خود آمریکا و چه در خارج آن، از همان ساعت اولِ پدیدار شدن‌مشکل، شروع می‌کردند شبانه‌روزی در موردش صحبت کردن! تجزیه و تحلیل می‌کردند و با کارخانه‌دار ضرردیده مصاحبه می‌کردند و اجتماعات مردم ناراضی را نمایش می‌دادند و.... خیلی از رسانه‌ها (به خصوص تلویزیون ایران) و خیلی از روشنفکران این را به منزله پایانِ دورانِ سرمایه‌داری یا پایانِ لیبرالیسم یا نئولیبرالیسم جشن می‌گرفتند! خیلی از #اقتصاددانان نیز پیشنهاد می‌کردند که آمریکا باید از مدل چین بیاموزد و اینکه چین با مدل اقتصاد #سرمایه‌داری_دولتی‌ اش بسیار بهتر از سرمایه‌داری لجام‌گسیخته‌ی آمریکایی عمل‌کرده است و از آن بسیار کارآمدتر است، و ترهات دیگری از این نوع! اما وقتی در چین اتفاق بیفتد، انگار نه انگار!

آمریکا (و یا اروپا) مشکلات عدیده‌ای دارد، مثلاً نئوکان‌های احمقی که می‌خواهند به این‌ گوشه و آن گوشه دنیا لشگرکشی کنند، و یا دموکرات‌های خبیثی که می‌خواهند آمریکا را مثل چین اداره کنند یا مارکسیسم فرهنگی در آنجا راه بیندازند. به واقع من شکی ندارم آمریکا و اروپا رو به افول‌اند. ولی هر بار از مشکلات داخل آمریکا شنیدید و هر بار پیش‌بینی شد که آمریکا به زودی فروخواهد پاشید و چین جایش را خواهد گرفت، به یاد آورید که چین چندین هفته نصفه‌نیمه برق داشت، و کسی هم چندان باخبر نشد. این‌ نیست که مشکلات آمریکا یا اروپا بیش از بقیه باشد، فقط این است که در آنجا هر مشکلی داد زده می‌شود و با بلندگو اعلام می‌شود، ولی خیلی جاهای دیگر (مثلاً چین) مشکلاتشان با سکوت سپری می‌شود.

@jenabegav‌
👍3
وحدت حوزه و دانشگاه

بعضی‌ها دوست دارند ترکیبی داشته باشند از سنت و مدرنیته. یعنی دوست دارند هم از قدیم و هم‌ از جدید چیزهای خوبش را داشته باشند. مثلاً طرف خانه‌ای با معماری صفوی می‌خرد و در آن یک جکوزی تعبیه می‌کند (که البته چیز بدی نیست). یا بعضی دیگر که، در کار مواد مخدر، سنتی-صنعتی را ترکیب می‌کنند تا به اوج نشئگی و آخر هیجان هر دو برسند (که البته خطرناک‌ است).

حالا هدف دانشگاه امام صادق هم گویا چنین چیزی بوده، با جمع کردن عناصری از حوزه و دانشگاه‌‌. حالا کدام عناصر را جمع کرده و آن‌عناصر چه قدر مثبت و چه قدر منفی، خدا عالم است!

ولی به هر حال، نکته‌ای که توجه کرده‌ام این است که اقتصاددانان فارغ‌التحصیل این دانشگاه شامورتی‌بازی‌ها و حقه‌بازی‌های اقتصاد آکادمیک را خیلی خوب یاد گرفته‌اند، به خصوص ۱-در حیطه #اقتصادسنجی و بازی با گراف و نمودار و آمار و شاخص‌ها، و ۲-در پیدا کردن هر راهی برای #مالیات‌گیری به انحاء مختلف و به اسم‌های مختلف، و توجیه آن با کلمات قلمبه و‌مطنطنی که در اقتصاد یاد می‌گیرند.

بنابراین، الان که تعداد زیادی از برنامه‌ریزان اقتصادی کشور از این دانشگاهند، منتظر دو چیز باشید: ۱-مالیات و مالیات و مالیات ۲- انواع بیشمار از آمارها و نمودارها که نشان خواهند داد چه قدر وضعمان در فلان شاخص بهتر شده.

صد البته اینها اضافه می‌شوند به چیزهایی که بین آخوندهای روشنفکر مُد است، همچون زیر و رو کردن قرآن و حدیث و نهج‌البلاغه برای پیدا کردن‌چیزی که بشود از آن شعارهای سوسیالیستی چون "عدالت اجتماعی" درآورد و به آن بهانه یک جوری مردم را تیغید. و نیز دو بیماری که در تمام بوروکرات جماعت و تکنوکرات جماعت زیاد است و قبلاً به آن پرداخته شد، یعنی #توهم_دانش و #شهوت_کنترل.

@jenabegav
👍6
https://t.me/jolgeh_jonoobi

🔴 رئیس جمهور ۱۱/اسفند/۱۳۷۰ در مراسم افتتاح #طرح_توسعه_نیشکر در خوزستان فرمودند:

🔻طرح توسعه نیشکر و صنایع جانبی #خوزستان_را_گلستان_می کند،
این طرح خستگی ناشی از جنگ تحمیلی ۸ ساله را از تن مردم ایران بیرون می کند.

🔻در حین برگزاری این مراسم #عیسی_کلانتری وزیر به همراه چند تن از معاونین و مدیران کل وزرات کشاورزی، برخی از وزرای کابینه، شماری از کارشناسان خبره و تنی چند از اساتید شناخته شده دانشگاه های کشور حضور داشتند.


✔️ وامروز ۲۶/مهرماه/۱۴۰۰ #کامبیز_بازرگان معاون وزیر جهاد کشاورزی و رییس سازمان تحقیقات، در هفدهمین کنگره #علوم_خاک_ایران و چهارمین همایش #مدیریت_آب_در_مزرعه گفت:

امروز باید اعتراف کرد که در #توسعه_کشت_نیشکر اشتباه کردیم؟!

🔻ولی کامبیز بازرگان نگفت که چرا حجم عظیمی از #تکنوکراتها در بدنه تخصصی دولت و جمعی بزرگ از #اساتید در دانشگاه های مختلف ایران فاجعه ای به این بزرگی با عوارضی بسیار وحشتناک و قابل پیشگیری در طول ۴۰ سال گذشته را اینقدر دیر فهمیدند؟!

🔻و همچنین نگفت برای پیشگیری از استمرار این فاجعه بزرگ چه تصمیمی گرفته خواهد شد؟!

#هاشمی_رفسنجانی
#بهمن_آرمان
👍1
دو روایت!

۱-وَ حَكَى عَنْهُ (عن امیرالمومنین) أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْبَاقِرُ (علیه السلام) أَنَّهُ (علیه السلام) قَالَ: كَانَ فِي الْأَرْضِ أَمَانَانِ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ وَ قَدْ رُفِعَ أَحَدُهُمَا، فَدُونَكُمُ الْآخَرَ، فَتَمَسَّكُوا بِهِ؛ أَمَّا الْأَمَانُ الَّذِي رُفِعَ فَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله)، وَ أَمَّا الْأَمَانُ الْبَاقِي فَالاسْتِغْفَارُ؛ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى "وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ".
ابو جعفر، امام محمد باقر (ع)، از حضرت علی روايت كند كه فرمود:
بر روى زمين مردم را از عذاب خدا، دو چيز مايه‌ی امان بود: يكى از آن دو برداشته شد و ديگرى برجاست؛ آن (دومی) را بگيريد و بدان تمسك جوييد. آن امان كه برداشته شد رسول الله (صلى الله عليه و آله) بود. و آن امان كه برجاى ماند، استغفار است. خداى تعالى فرمايد: «تا آن گاه كه تو در ميانشان هستى، خدا عذابشان نكند و تا آن گاه كه از خدا آمرزش مى طلبند خدا عذابشان نخواهد كرد».

۲-پيامبر اکرم-صلی الله عليه و اله فرمود:
عَلاَمَةُ رِضَا اَللَّهِ عَنْ خَلْقِهِ رُخْصُ أَسْعَارِهِمْ وَ عَدْلُ سُلْطَانِهِمْ وَ عَلاَمَةُ غَضَبِ اَللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ جَوْرُ سُلْطَانِهِمْ وَ غَلاَءُ أَسْعَارِهِمْ .
نشانه خرسندي خداوند از بندگانش، ارزانی در بازارهايشان و عادل بودن سلطانشان است و نشانه خشم خدا بر بندگانش، ستمكار بودن سلطانشان و گرانی در بازارهايشان است.

@jenabegav
👍4
چُراز

چُراز کانالی است که تازه به من معرفی شده، و گویا حاصل کار تعدادی جوان اقتصادخوانده پر شور و شوق و خوش‌قریحه است. سعی می‌کنند بعضی مفاهیم اقتصادی را در قالب کلیپ‌هایی کوتاه و جالب برای مخاطب عام معرفی کنند.
برای مثال، دو کلیپی که برای مسئله خودرو و قیمت خودرو در ایران ساخته‌اند: قسمت اول و قسمت دوم.

یا این کلیپ در مورد سیاستمداران خوش‌نیتی که برای بهبود اوضاع اجاره‌نشینان به پا خاستند و البته طبق معمول فاجعه آفریدند.

یا این‌ کلیپ در مورد کسب مقام اول جهان توسط ابران در رشته طولانی‌ترین تورم مزمن!

امیدوارم در کارشان موفق باشند. البته بایستی این‌ نکته را بگویم که نگاه اینجانب با نوع نگاه این دوستان (که به نوعی منعکس کننده مکاتب رایج آکادمیک اقتصادی است) در جاهایی تفاوت عمده و اساسی دارد و زمانی به این‌اختلافات هم خواهم پرداخت. ولی این مانع از آن نیست که تلاش خوب آنها را در جهت جاانداختن مفاهبم اولیه اقتصادی تحسین نکنم. عوامفریبانِ دولتی و چپی معمولاً از جهل مردم نسبت به همبن مفاهیم اولیه بیشترین استفاده‌ها را می‌کنند.

آدرس تلگرامی کانال:
https://t.me/choraz

Youtube:
https://www.youtube.com/channel/UCJ9d0dg3Yx7xEWlcfKCM3QA

Instagram:
https://www.instagram.com/chorazmedia

Twitter:
https://twitter.com/chorazmedia
👍7
جناب گاو
یک اخلاق بدی من دارم، و آن این است که باید روزی دوبار از گاو بودن خودم احساس شادی کنم. حالا خوبی کار این جاست که این قدر نخبه و فرهیخته و برجسته داریم که راحت بتوانند این احساس را در من ایجاد کنند. یعنی مطالبشان را که می‌بینم می‌گویم "شکر خدا که ما همان گاویم!"…
تزهای انقلابی

این جناب عبدالملکی، دارنده دکترای اقتصاد و استاد دانشگاه، که الان در دولت جدید وزیرِ وزارت کار شده، پارسال که وزیر نبود در توییتی نوشت: "با یک‌میلیون تومان هم می‌شود کار تولیدی راه انداخت. تقصیر ماست که به مردم یاد نداده‌ایم چگونه می‌شود!" (شخصی در جوابش نوشت: "ووولا تنها راهی که با یک‌ میلیون می‌شه کار تولیدی کرد اینه که یک دستگاه تقطیر و یک‌کیلو کشمش خرید!"). حالا که جناب دکتر عبدالملکی خودش وزیر شده، می‌گوید که فقط مردم عادی نیستند که دچار تنگنای معیشتی‌اند، بلکه وزرا نیز در همین‌ تنگنایند. بد نیست جنابشان به بقیه وزرا یاد دهند چگونه با یک میلیون تومان کار تولیدی راه بیندازند! (از کرامات ایشان اینجا و اینجا و اینجا)

دولت جدید از افرادی تشکیل شده که تا چند ماه پیش ‌کارشان این بود که نشسته، با گردو بازی کرده، تزهای نو و بدیع و انقلابی و عدالت‌طلبانه و استکبارستیزانه از خود به در کنند، و تمام مشکلات کشور را بیندازند گردن آن مسئولین فلان‌فلان‌شده‌ای که یا بلد نبودند چگونه می‌شود انقلابی عمل کرد یا نمی‌خواستند ایران به قله‌های افتخار جهانی برسد، و اراجیفی از این‌ نوع.

حالا خودشان مسئولیت‌دار شده‌اند و کم‌کم دارند می‌فهمند که آن تزها به درد خرید یک سطل ماست هم نمی‌خورد (خارج از داستان عمه‌شان، البته)، ولی کار مفیدی هم در حیطه سیاستگذاری بلد نیستند (الا زیاد کردن مالیات و باجگیری به شیوه‌های مختلف). به تریاکی‌هایی می‌مانند که سر منقل دنیا را کن‌فیکون می‌کردند، ولی حالا که آثار نشئگی از سرشان پریده، متوجه شده‌اند هیچ پُخی نیستند.

این است که منتظر باشید که از حالا به بعد که حضرات کم‌کم دارند می‌فهمند دنیا دست کیست و می‌فهمند کار مفیدی از دستشان برنمی‌آید، مرتباً حرکات و شوهای نمایشی‌شان زیاد شود، از شوهای "مردمی بودن" (با تقلید از احمدی‌نژاد)، شوهای ملی‌گرایی، شوهای قدرت‌نمایی، و (از همه مشمئزکننده‌تر) شوهای مذهبی. آنچه در یکی دو سه سال آینده خواهیم دید اکثراً همین ادا و اطوارها و ارائه‌ی آمارهای آنچنانی در باب فلان و بهمان شاخص خواهد بود. منتظر تغییر عمده‌ای نباشید!

(پی‌نوشت: فکر نکنید که منظورم این است که حضرات، خدای‌نکرده، یک کم متواضع می‌شوند، یا ذره‌ای از #توهم_دانش یا #شهوت_کنترل در ایشان کم خواهد شد! ابدا!)

@jenabegav
👍39