جناب گاو
14.7K subscribers
647 photos
375 videos
17 files
1.05K links
محافظه کاری در باب اقتصاد و فرهنگ
Download Telegram
مناظره‌ی درخشان و غنی‌نژاد را دیدید؟ قسمتی که کمتر به آن پرداخته شد آنجا بود که درخشان در مورد تعریف اقتصاد اسلامی گفت که اگر منظور احکام و فتواها و احادیث اقتصادی باشد، این را اقتصاد اسلامی نمی‌داند، بلکه منظورش کشف علم اقتصاد واقعی است!
این طایفه‌ی اسلام‌گراها همین‌اند: اسم "اسلامی" برای تمایلات خود و هر آنچه هوس روزشان است!

#الاشارات_و_التنبیهات ۲
@jenabegav
👍224👎5
ما میراث‌دار میراث شوم و احمقانه‌ی آمریکاستیزی چپ‌ها شدیم، بدون اینکه از آمریکا صدمه‌ای دیده باشیم! از شوروی‌ و کمونیست‌ها بسیار ضربه خوردیم، ولی شدیم دشمن آمریکا، آن هم درست زمانی که خود کشورهای چپ یکی‌یکی باب رفاقت با آمریکا را گشودند! ما ماندیم با کوبا و کره‌ی شمالی در لیگ ابلهان عقب‌افتاده! خسرالدنیا و الاخره!

#الاشارات_و_التنبیهات ۳
@jenabegav
👍317👎12
گفته می‌شود که ایران با سوییس یا آمریکا یا ژاپن متفاوت است و نسخه‌ی آنها را نمی‌توان برای ایران پیچید.
این کاملاً درست است! مثلاً تجربه نشان داده که حتی مقدار کم مداخله‌ی دولتی که در کشورهای دیگر گاهی و در مواردی مثبت بوده، در کشور ما همان مقدار کم هم همیشه مضر و مخرب بوده است.

#الاشارات_و_التنبیهات ۴
@jenabegav
👍181👎5
نادر افشار با مالیات‌گیری بی‌حد و حسابش، برای خرج جنگ‌های بیموردی چون تجاوز به هند، چنان موجب فلاکت و گرسنگی مردم ایران شد که خیلی از مردم مجبور شدند فرزندان خود را به سربازان ازبک و ترکمنِ نادر بفروشند! حکومتی درست کرده بود سرتاسر متکی بر رعب، حکومتی که با کشته شدنش شیرازه‌ی آن کلاً پاشید.

چرا نادر چهره‌ی محبوب ملی‌گرایانِ ماست؟ آیا به این دلیل نیست که برای ملی‌گرایان آنچه اهمیت ندارد مردم‌اند؟!

#الاشارات_و_التنبیهات ۵
@jenabegav
👍205👎70
جناب گاو
راه سوم؟ راه سوم؟!! جناب داروغه‌ی ناتینگهام می‌گوید راه سوم عبارت است از "مدیریت هوشمندانه اقتصاد" و "اجرای عدالت اجتماعی"! یعنی همان دو توهم، همان دو سراب تخیلی لعنتی، که نیم قرن است دنبالش دویده‌ایم!  @jenabegav
توهم دولتی
بخش اول: توسعه

وقتی جناب خاندوزی از "مدیریت هوشمند اقتصاد" و از "استقرار عدالت اجتماعی" صحبت می‌کند، در حقیقت دارد همان حرف‌هایی را تکرار می‌کند که تقریباً یک قرن است با اَشکال و صورت‌های گوناگون گریبانگیر ما ایرانیان بوده است.

توهم اول: توهمی است که نام‌های دیگرش توسعه‌ی آمرانه، برنامه‌ریزی متمرکز اقتصادی، توسعه‌ی دولتی، برنامه‌ریزی توسعه، ..... است. این دیدگاه بر این فرض استوار است که رشد و توسعه‌ی اقتصادی و هر گونه توسعه‌ای باید بر اساس برنامه‌ریزی تعدادی نخبه‌ در دولت و به نحوی "هوشمند" انجام گیرد!

کارنامه‌ی این نخبگان و راه‌حل‌های هوشمندانه‌ی آنها هم جالب است! خاندوزی به غیر از مالیات بستن به هر آن‌چه میلش بکشد راه حل دیگری دارد؟ طرح مالیات بر خانه‌های خالی چه قدر اجاره‌ها را پایین آورد؟ مالیات بر ماشین‌های لوکس چه قدر قیمت خودرو را کم کرد؟ طرح بی‌نظیر و نبوغ‌آمیز درج قیمت تولیدکننده (فاطمی‌امین) چه قدر تورم را کاهش داد؟ ارز جهانگیری، بعدش حراج طلای بانک مرکزی، بعدش اعدام سلطان طلا، بعدش تهدید به بگیر و ببند،  بعدش ارز نیمایی، بعدش حذف ارز جهانگیری، بعدش ارز درگاهی، بعدش ارز صادراتی، بعدش ارز مرکز مبادله، بعدش تهدید هر که ارز آزاد بخرد، اینها چه قدر قیمت ارز را کنترل کرد؟

هر چه به عقب برگردیم، این خرده‌حماقت‌های اقتصادی را می‌بینیم. حالا نگاهی کنیم به کلان‌حماقت‌های نوابغ! تمام آن برنامه‌های پنج‌ساله و ده‌ساله‌ی توسعه (به سبک کشورهای سوسیالیستی) چه شد؟ تمام برنامه‌های صنعتی کردن مملکت چه شد؟ به غیر از آن شد که تعداد زیادی صنایع آب‌بر در وسط کویر ایجاد شد؟

البته ممکن است باز بخواهیم عقب‌تر برویم و دوره‌ی "طلایی" پهلوی را منظور کنیم که به زعم بسیاری در آن دولت کارهای اقتصادی خوبی کرد. ولی آیا این اصلاحات ارضی نبود که قنات‌ها را نابود کرد؟ این طرح نبود که روستاها را از بین برد و تعداد زیادی حاشیه‌نشین شهری را موجب شد؟ آیا نگاه "توسعه از بالای" امثال ابوالحسن ابتهاج نبود که بذر نابودی جلگه‌های خوزستان را با طرح‌های بزرگ نیشکر ریخت؟ تمام پول‌پاشی‌های دهه‌ی ۱۳۵۰ تورم دورقمی، و بعد بگیر و ببندها را در همان سال‌های ۵۳ تا ۵۶ موجب نشد (همان بگیر و ببندهایی که، به نام مبارزه با گرانفروشی، بعد از انقلاب هم به همان شکل و بدون نتیجه ادامه یافت)؟ طرح‌های واقعاً غیراقتصادی ذوب‌آهن و دیگر صنایع آلاینده در اصفهان را که شروع کرد؟ ملی‌سازی صنایع ا همین دوران شروع نشد؟ اگر نکته‌ی مثبتی در کارنامه‌ی پهلوی بود، آزادی‌های اقتصادی دهه‌ی ۱۳۴۰ بود که به پیدایش بعضی از بهترین صنایع مملکت انجامید و نه برنامه‌ریزی‌های هوشمندانه‌ی جناب بوروکرات‌ها. پهلوی شانس آورد که انقلاب ۵۷ و تندروی‌های دیوانه‌وار بعد از آن موجب فراموشی بسیاری از اثرات منفی مداخلات اقتصادیش شد. 

یا رضاشاه و توسعه‌ی آمرانه‌اش را در نظر بگیرید. رضاشاه شانس آورد که اولاً حکومتش مصادف شد با زیاد شدن درآمد نفتی از یک طرف، و بسط صنعت و تجارت در کل دنیا (همراه با بسط بهداشت و پزشکی مدرن) که نوعی رفاه برای بسیاری از کشورها به همراه آورد و ثانیاً این نکته که تمرکز تصمیم‌گیری اقتصادی، اگرچه مخرب و مضر در درازمدت،  گاه در کوتاه‌مدت می‌تواند نتایج مثبت یا ظاهراً مثبتی به همراه داشته باشد.  در حقیقت رضاشاه بود که با دولتی سازی تجاری مقدمات اقتصاد دولتی و نکبت‌های بعدش را پایه نهاد. جالب است که در زمان ناصرالدین‌شاه شاهد بسط طبقه‌ای مستقل از بازرگانان و آنتراپرانورها هستیم (همان‌هایی که پایه مشروطیت را بنا نهادند)، ولی در زمان رضاشاه و دولتش (که بسیار متاثر از حکومت‌ کمونیستی شوروی یا اقتصادی فاشیستی آلمان نازی بودند) چنین چیزی اصلاً شکل نگرفت.

می‌توانم این لیست را الی ماشاءالله ادامه دهم، از طرح های هوشمندانه‌ای که اثراتش گاه بلافاصله و گاه بعد از چند دهه بُروز کردند. خلاصه که هرچه نگاه کنیم تاکنون اثری از "هوشمندی" در کارنامه بوروکرات‌هایی که می‌خواهند برای اقتصاد "برنامه‌ریزی" کنند ندیده‌ایم، ولی توهمش هر روز شدیدتر می‌شود.

@jenabegav
👍89👎10
بدهی روزافزون دولت آمریکا و امکان اینکه روزی این بدهی را با افزایش حجم نقدینگی جبران کند، بدبینی‌هایی نسبت به دلار ایجاد کرده است. ولی مشکل اینجاست که هر پول فیات دیگری وضعش از دلار بدتر است.

عاقبتِ کسی که به پول فیات اعتماد کند همان عاقبتِ نسیه‌فروش است، ولی این عاقبت ممکن است صد سال طول بکشد تا بروز کند!

#الاشارات_و_التنبیهات ۶
@jenabegav
👍112👎5
بیست سال پیش، در آمریکا زیاد صحبت از سیستم "عالی" تامین سلامت در کانادا می‌شد و به خصوص خیلی از دموکرات‌ها آن را برای آمریکا هم طلب می‌کردند (سیستمی که در آن دولت تامین خدمات پزشکی برای همه را بر عهده دارد).

ولی الان بس که سیستم کانادا دچار مشکل شده، دیکر کمتر کسی در آمریکا آن را مطلوب می‌یابد.

هرگونه سیستم برنامه‌ریزی مرکزی محکوم به شکست است، حتی اگر در کوتاه مدت به نظر خیلی هم خوب بیاید.

#الاشارات_و_التنبیهات ۷
@jenabegav
👍113👎4
حکایت پاپ و شمعون یهودی

در وال‌استریت‌ژورنال، مقاله‌‌‌ای چاپ شد در مورد روابط روزافزون ایران با روسیه و چین، و اول مقاله تصویری درج کرده بودند از رهبران سه کشور (اینجا!). بلافاصله برادران همیشه در صحنه، به سبک جناب "استاد رائفی‌پور" شروع کردند به تحلیلِ تصویر (و نه متن مقاله! کی حوصله‌ی خواندن آن هم به انگلیسی دارد!). خلاصه که شروع کردند به رمزگشایی از تصویر! یک عده‌شان در تصویر نماد قدرت و مرکزیت ایران را دیدند، و عده‌ای دیگر در آن پدرسوختگی گرافیست را، که به طور بسیار ظریفی به ضعف ایران اشاره کرده بود و غیره و ذلک! هیچکدام‌شان به ذهنشان هم‌ نرسید که گرافیست ممکن است فقط جستجویی کرده باشد در اینترنت، عکس ورود آقای خمینی در سال ۱۳۵۷ به تهران را پیدا کرده باشد، و مطابق همان تصویری پرداخته باشد بدون آنکه بخواهد راز و تمثیلی خاص به کار برد! "نه!!!!! مگر می‌شود؟!! شوما قربون نشناخته‌ای این غربیا رو! اینا برای هر کاریشون هدف و برنامه دارن! ساده نباش!"

این فقط مرض برادران ارزشی نیست، بلکه بیماری شاید بالای ۹۰درصد مردم ما باشد، از مردم عادی گرفته تا مسئولان و روشنفکران و ....

یاد این داستان افتادم: می‌گویند چند قرن پیش، روزی پاپ خواست که تمام یهودیان ساکن در رُم را از آنجا اخراج کند. یهودیان به شدت اعتراض کردند، و پاپ قبول کرد که با نماینده‌ی یهودیان در این مورد بحث و مذاکره کند، ولی به یک شرط: مقام پاپ بالاتر از آن بود که به صورت کلامی با یک یهودی بحث کند و بنابراین کل مذاکرات باید به صورت ساکت و فقط با ایما و اشاره پیش می‌رفت. یهودیان که چاره‌ای نداشتند بین خودشان قرعه‌ای انداختند و شمعون‌نامی از میان آنها انتخاب شد، که مرد ساده‌ای بود، ولی ریش بلند و تمیزی داشت و خیلی حکیم به نظر می‌رسید!

پاپ و شمعون در جلوی هم قرار گرفتند. پاپ در ابتدا دستش را جلو آورد و سه انگشت نشان شمعون داد. شمعون در جواب بلافاصله انگشت نشانه‌ی خودش را بلند کرد! بعد پاپ دست خودش را با انگشت نشانه‌ی باز بالای سرش چرخش داد، طوری که انگار می‌خواست به همه‌ی اطراف اشاره کند. شمعون در جواب با انگشت نشانه‌اش به زمین جلوی پای خودش اشاره کرد. در اینجا پاپ یک تکه نان و یک جام شراب جلوی خود نهاد، و شمعون نیز بلافاصله از کیسه‌اش یک سیب درآورد. پاپ با دیدن این برخاست و گفت که یهودیان می‌توانند در رم بمانند و از محل خارج شد!

بعدا کشیش‌ها از پاپ پرسیدند که داستان چه بوده. پاپ جواب داد: "در ابتدا من با اشاره به او گفتم که ما به اقانیم ثلاثه اعتقاد داریم، و او جواب داد که ولی فراموش نکن که خدا بر طبق کتاب مقدس یکی است. سپس من گفتم که خدا محیط بر جهان است و همه‌ی جهان را در برگرفته، و او جواب داد که مع‌ذلک خدا همین جا هم حاضر است. سپس من به او یادآور شدم که راه نجات از طریق عشاءربانی می‌گذرد، و او در جواب گفت که حتی همان هم به خاطر هبوط حاصل از خوردن سیب توسط آدم و حوا لازم آمده، همان که داستانش در تورات است. با دیدن حکمت این‌ مرد متقاعد شدم که اجازه دهم یهودیان در رم بمانند."

از آن طرف شمعون به نزد مردم خودش رفت و از او پرسیدند که چه اتفاقی افتاد. جواب داد: "پاپ ابتدا با اشاره به من گفت که ما سه روز وقت داریم رم را ترک کنیم، و من با اشاره جواب دادم که حتی یک نفر از ما جایی نخواهد رفت. او سپس به اشاره گفت که شما می‌توانید به همه‌ی اطراف دنیا بروید، ولی من به اشاره گفتم که ما همینجا می‌مانیم! بعد او ناهارش را درآورد، من هم در کیسه‌ام یک سیب داشتم درآوردم که چیزی بخورم، ولی نمی‌دانم چه شد پاپ ناگهان بلند شد و رفت!"

@jenabegav
👍177👎1
جناب گاو
بیست سال پیش، در آمریکا زیاد صحبت از سیستم "عالی" تامین سلامت در کانادا می‌شد و به خصوص خیلی از دموکرات‌ها آن را برای آمریکا هم طلب می‌کردند (سیستمی که در آن دولت تامین خدمات پزشکی برای همه را بر عهده دارد). ولی الان بس که سیستم کانادا دچار مشکل شده، دیکر…
دوستی از فرانسه نوشت:

گزارش از فرانسه. فرانسه کمبود دکتر دارد؛ حدود سی درصد پست‌های دکترِ عمومی خالی هستند و بعضی جاها افراد  باید کیلومترها رانندگی کنند تا به یک مطب برسند. وضع پست‌های هم تخصصی بهتر نیست.

دلیلش یک numerus clausus بوده که، حدود بیست سال پیش، طی آن دولت  تعداد دانشجوهای‌ پذیرفته‌شده در دانشگاه‌ها برای رشته‌ی پزشکی را به شدت محدود کرد.

در مورد احمقانه بودن این سیاست با جمعی گفتگو می‌شد و یک فرانسوی با وفا به مرام تفسیری فرانسوی‌ها گفت‌ که البته این سیاست نتیجه‌ی حرص و طمع قشر ‌پزشک بوده که رقیب نمی‌خواسته‌اند و با لابی این قانون را گذرانده‌اند.

گفتم: "بله، ولی شما تیغ (دولت متمرکز و قانون لازم‌الاجرا) را در دست زنگی مست نهادید! و الّا، گیرم هزار پزشک، چه قدرتی برای اعمال محدودیت در آموزش ملتی را داشتند؟"

از حق نگذریم وضع به بدی ایران نیست، چون تئوری این است که دولت متمرکز، اگر دموکراتیک و تحت کنترل مردمی باشد بهترین است و باید همیشه در این  کنترل تلاش کرد. همه‌ی موافقان صادق این تئوری در هر حال مشغولِ کشاکش در این رابطه‌ی عشق و نفرت با دولت و قدرت‌اند، ولی نتیجه این است که بخش عظیمی از انرژی و وقت باید صرف کنترل این غول بشود.

@jenabegav
👍114👎2
دوستی در مورد برنامه‌های احمقانه‌ی وعده داده شده از طرف وزرا و مسئولین می‌گفت (از قبیل مالیات بر خانه‌های خالی برای کنترل اجاره، یا درج قیمت روی کالا برای کنترل قیمت، یا هزاران خریت دیگر!)، و می‌گفت که آنها خودشان هم می‌دانند اینها تحقق‌ناپذیرند. گفتم: "خیلی زیادی عقل برای این‌ها متصوری! بوروکرات‌های ارشد نظام، ممکن است خباثت‌شان به اندازه‌ی منظومه‌ی شمسی باشد، ولی حماقت‌شان (و توهمات‌شان) به اندازه کهکشان راه شیری است!"

#الاشارات_و_التنبیهات ۹
@jenabegav
👍184👎1
امیرحسین خالقی این توییت را زد و آب انداخت داخل خانه‌ی مورچگان! برادران ارزشی شروع کردند به بدوبیراه گفتن، و اینکه: "بعله، این خالقی باطن خود را نشان داد و ...."

قبلاً گفته‌ام که تنها مفهوم عدالت که ما حق داریم به دنبال آن برویم، "عدالت قضایی و حقوقی (قانونی)" است. هر چیز دیگری (به ویژه "عدالت اجتماعی") وسوسه‌ی خناس است، و در هر صورت از اسلام و سیره‌ی ائمه در نمی‌آید. (اینجا و اینجا و اینجا و اینجا)

و اما دموکراسی! به مقوله‌ی دموکراسی باید زمانی مفصل پرداخت، ولی خلاصه بخواهم بگویم: دموکراسی می‌تواند خیلی راحت تبدیل شود به استبداد گروه‌های خاص، به خصوص در مقیاس بزرگ (مقیاس کشوری، مثلاً). گروه‌های خاصی که بیش از همه از "مردم" دم‌می‌زنند، ولی کوچکترین حرمتی واقعی برای مردم قایل نیستند (مثل برادران ارزشی خودمان). دموکراسی فقط در مقیاس کوچک و محلی (شهری، مثلاً) خوب کار می‌کند! و همیشه، برای آنکه به استبداد نینجامد، پیش‌فرضش باید آزادی باشد.

خلاصه که مواظب باشید شعارهای قشنگ گول‌تان نزند!

والله اعلم!

@jenabegav
👍200👎8
درد مشترک بسیاری از آنتروپرانورها، صنعتگران و فعالین اقتصادی مستقل.

سال‌ها پیش صحبتی با یکی از بهترین صنعتگران اصفهانی ، مردی که بسیار پاک و درست و مستقل بود، داشتم؛ در مورد وام هایی که در دوره‌ی احمدی‌نژاد به صنایع و کارآفرینان دادند می‌گفت: "کسانی که آن وام ها را به نام وام تولیدی یا صنعتی گرفتند، معمولاً زدند به خرید مِلک و اتوموبیل، و خیلی‌هاشان هم علیرغم این سوءاستفاده‌ها مجبور شدند کارخانه یا کارگاه‌شان را تعطیل کنند یا بفروشند. خیلی‌هایی که هنوز کار می‌کنند آنهایی‌اند که نه تنها سراغ این رانت‌ها نرفتند، بلکه هر روز صبح با این فکر بیدار می‌شدند و می‌شوند که: برویم ببینیم امروز دولت چه مانعی سر راه‌مان می‌گذارد و امروز کدام وزیر یا مدیر یا مامور دولتی هوس تازه کرده و ببینیم با آن چه کنیم!"

@jenabegav
👍138👎4
روزگاری است عجیب!

بی‌دینی می‌خواهی؟ برو سراغ آخوند و مداح (به خصوص نوع "عارف" آن)!

جهل می‌خواهی؟ برو سراغ دانشگاهی جماعت!

ورشکستگی و اضمحلال اقتصادی می‌خواهی؟ برو سراغ اقتصاددان!

فاشیسم می‌خواهی؟ برو سراغ مدعی آزادی!

بیماری می‌خواهی؟ به پزشک مراجعه کن!

گریز از قانون می‌خواهی؟ برو سراغ وکیل!

ساختمان زشت و بی روح و بد قواره می خواهی ؟ برو سراغ فارغ التحصیلان معماری

دزدی می‌خواهی؟  پلیس!

بی‌عقلی می‌خواهی؟ فیلسوف!

حرف مفت و بی‌قاعده؟ شاعر و سخنور!

بی‌عدالتی؟ قاضی!

استبداد؟ رای اکثریت!

بیماری روانی؟ روانشناس!
......
@jenabegav
👍207👎27
دلقک‌ها هم لازمند!

الان نظام حاکم در دو جبهه دارد کنترلش را به عیان از دست می‌دهد: اقتصادی و فرهنگی!

این که کنترل‌شان را از دست دهند عجیب نیست: برنامه‌ریزی متمرکز و کنترل‌گرایی همیشه محتوم به شکست است، چه در اقتصاد چه در فرهنگ، و دلایلش هم در هر دو مورد یکسان است. تحریم‌ها در بُعد اقتصادی فقط این سرنوشت محتوم را جلو انداختند (شاید یک دهه!).

در هر صورت، هر چه در یک دهه‌ی گذشته کنترل‌ها بیشتر و بیشتر شکست خورده، واکنش مسئولان و مشاوران آنها در اغلب اوقات یک چیز بوده: مطمئنند که مشکل کمبود کنترل و نبود برنامه‌ریزی بوده، و راه‌حل‌شان نیز همیشه کنترل بیشتر است.

الان و با وضعیت حاضر که همه چیز حکایت از دررفتن فنرِ کنترل دارد، مسئولین و بدنه‌ی طرفداران‌شان از لحاظ روانی به شدت نیاز به این دارند که به آنها گفته شود که می‌توانند همه چیز را دوباره تحت کنترل برگردانند. هم در فرهنگ (به خصوص در مسئله‌ی حجاب، ولی در موارد دیگر نیز!) و هم در اقتصاد. بنابراین از اوج گرفتن و قرب گرفتن دلقک‌ها در این روزها خیلی تعجب نکنید. این دلقک‌ها این کار را خوب بلدند. حرف‌های این دلقک‌ها بیشتر از آنکه نشان‌دهنده‌ی مسیری جدید باشد، به مثابه‌ی روانگردان یا آرامش‌بخش عمل می‌کند.

@jenabegav
👍106👎1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اُم‌ُالامراض: مقاومت به انسولین

@jenabegav
👍64
چرا بیمار می‌شویم؟
همه‌گیری پنهان در بطن مزمن‌ترین بیماری معاصر و راه‌های مقابله با آن

نویسنده: بنجامین بیکمن
مترجم: اصلان قودجانی
نشر فرهنگ صبا
👍40
چرا بیمار می‌شویم؟
#معرفی_کتاب
نویسنده: بنجامین بیکمن
مترجم: اصلان قودجانی
نشر فرهنگ صبا

چرا بیمار می‌شویم؟ اینجا منظور بیماری‌های عفونی و میکروبی نیست که پزشکی مدرن، به مدد بهداشت همگانی و واکسیناسیون و آنتی‌بیوتیک‌ها، موفقیت بسیار زیادی در کنترل آنها داشته است. بلکه مقصود بیماری‌های مزمن است که در دنیای مدرن هر روز زیاد و زیادتر می‌شوند: انواع بیماری‌های عروقی و قلبی، چاقی مفرط، دیابت، چربی خون، فشار خون، انواع سرطان‌ها، انواع بیماری‌های التهابی، نقرس، آلزایمر، پارکینسون، بیماری‌های جهاز هاضمه و دستگاه تناسلی ..... اینها بیماری‌هایی‌اند که روزگاری نادر بودند و معمولاً هم بیماری‌های دوران پیری محسوب می‌شدند، ولی امروز حتی سنین بسیار پایین را هم در بر گرفته‌اند. رفتار پزشکی مدرن در مورد این بیماری‌ها متغیر بوده: از نه چندان جالب، تا بد، تا خیلی بد، تا افتضاح! معمولاً هم عوض پرداختن به ریشه‌ی این بیماری‌ها به مداوای عوارض آن‌ها می‌پردازد.

ریشه‌ی این بیماری‌ها چیست؟ البته عوامل بسیار مختلف محیطی و ژنتیک (که معمولاً از کنترل ما خارج‌اند) در بروز این بیماری‌ها یا تشدید آنها موثرند، ولی تحقیقات علمی اخیر به یک عامل اصلی و اساسی اشاره دارد، عاملی که خود ما تا حد زیادی می‌توانیم روی آن کنترل داشته باشیم. خوانندگان این‌ کانال احتمالاً می‌دانند که به کجا می‌خواهیم اشاره کنیم!

نویسنده‌ی کتاب، دکتر بنجامین بیکمن، استاد و محقق دانشگاهی است و سال‌های زیادی است که روی این موضوع به صورتی کاملاً علمی کار می‌کند. در این کتاب، او نه تنها موضوع اصلی مورد بحث را، بلکه تعداد زیادی از مفاهیم علمی مرتبط (از اعضای بدن گرفته تا هورمون ها تا اختلالات آنها و بیماری‌های مختلف)، به صورت علمی و در عین حال کاملاً قابل فهم برای یک خواننده‌ی عادی توضیح می‌دهد، و نیز راهکارهای عملی مقابله با این مشکل اساسی را به خوبی ارائه می‌دهد. در سه فصل از کتاب، راه‌حل‌های آسانِ تغذیه‌ای و ورزشی برای رفع مشکل و پیشگیری از این قاتل پنهان ارائه شده است. ترجمه‌ی آقای قودجانی هم، الحق و الانصاف، بسیار خوب و روان و خواندنی و در عین حال وفادار به متن است.

کوتاه سخن آنکه، این‌ کتاب اگر چه کاملاً بر مبنای اخیرترین یافته‌های علمی است، ولی خواندن آن برای خواننده‌ی عادی نسبتاً آسان، آموزنده، مفید و اساسی است. نیز به نظرم خواندن این کتاب برای پزشکان، متخصصان تعذیه، دانشجویان پزشکی و دیگر کارشناسان سلامت از واجبات است! خواندن این کتاب را به شدت توصیه می‌کنم. نیز هدیه دادنش را به هر کسی از عزیزان، دوستان و اطرافیان‌تان که فکر می‌کنید در معرض این بیماری‌هایند یا همین الان به یکی از آنها مبتلایند‌ (بی‌اغراق شاید ۸۰درصد مردم). شاید خواندن این کتاب یکی از بهترین تصمیمات عمرتان شود!

این کتاب را می‌توانید از اینجا یا اینجا یا اینجا سفارش دهید!

مرتبط: https://t.me/jenabegav/1063

@jenabegav
👍67👎1
چپی تا خرتناق!

فرشاد مومنی، اقتصاددانی که شاید یک‌بار در عمرش از اهمیت مالکیت خصوصی و آزادی اقتصادی سخن نگفته است، کسی که همیشه خواهان زعامتِ دولت در همه‌ی امور اقتصادی بوده است، حالا شاکی است که چرا گفته می‌شود که انقلابیون ۵۷ تحت تاثیر کمونیست‌ها بودند!

شاکی بودنش را نمی‌فهمم. این‌که انقلابیون ۵۷ به شدت تحت تاثیر افکار چپ‌ بودند که چیزی بدیهی است، و این فقط محدود به سال‌های اول انقلاب نبود که همه آتشی و آتشین‌مزاج بودند! بله، در سال‌های بعد و تا حدی تحت فشار اقتصادی، در دوره‌هایی سعی شد که کمی از اقتصادهای چپی فاصله بگیرند، ولی حتی همان هم خیلی به سمت بازار واقعاً آزاد نبود و مسلماً هم از حجم و دخالت دولت چیزی کاسته نشد. بیشترِ دعوا بین چپی‌های چپ‌چپی (کمونیستی) و چپی‌های فاشیست بود (فاشیسم به معنای اقتصادیِ آن، که در حقیقت خود شعبه‌ای از سوسیالیسم است).

حتی لازم نیست تا سال ۵۷ عقب برویم. همین ۷ سال پیش را هم‌ نگاه کنیم کافی است، یعنی وقتی که حاج‌آقافیدل کاسترو مُرد! آن زمان تک‌تک رجال سیاسی‌مان، چه از این‌جناح و چه از آن‌جناح، چه اینوری و چه اونوری، چنان تسلیت‌های بلندبالایی همراه با تغزلات عاشقانه برای این رهبر فقید محرومان و مستضعفان فرستادند! از خاتمی و لاریجانی و حسن خمینی و روحانی و ظریف، تا کوچولوترها! احمدی‌نژاد که رفت سفارت کوبا و چند صفحه مشق نوشت در ستایش عاشقانه از آن دیکتاتور کمونیست! در میان آن همه تعریف و تمجید، یک نفرشان هم اشاره‌ای نکرد به این که فیدل دیکتاتوری بود که کوبا را کشور فقیران کرد، در حالیکه می‌توانست ثروتمندترین کشور آمریکای لاتین باشد؛ کسی بود که در حیاتش قدرت را با کسی شریک نشد و در مماتش هم‌ آن را به برادرش سپرد؛ جنایتکاری بود که کوبا را تبدیل به یک زندان بزرگ‌ کرد..... شانس آوردیم که فیدل دو سه دهه آخر عمرش حتی در میان چپی‌ها هم آبروی زیادی نداشت، وَالّا در کشورمان برایش عَلَم و کتل هم راه می‌انداختند.

نه‌خیر رفیق‌فرشاد! انقلابیون ۵۷ تا خرتناق سوسیالیست و چپی بودند و هستند و شما نیز بودید و هستید! این که شما علاوه بر سوسیالیست بودن یک‌کمی مسلمان نیز هستید از گناه شما نمی‌کاهد، بلکه بر آن می‌افزاید! چرا که "فَماذا بَعدَ الحَقِّ اِلّا الضَّلال!"

در مورد #کوبا و فیدل کاسترو:
https://t.me/jenabegav/549
https://t.me/jenabegav/111

@jenabegav
👍182👎9
وجود دلال در هر اقتصادی (حتی در اقتصاد صددرصد دولتی چون کره‌ی شمالی) گزیرناپذیر و مثبت است! این که دلال کجای اقتصاد سروکله‌اش پیدا شود هم به سیستم اقتصادی مربوط می‌شود. معمولاً مردم دردها و امراض اقتصاد را حس می‌کنند، ولی چون دلال بیش از همه جلوی چشم‌شان است، گمان می‌کنند دلال و دلالی است که عامل آن دردهاست. دولت‌ها و پوپولیست‌ها هم از این نکته سوءاستفاده کامل می‌کنند.

حذف دلالان همانقدر احمقانه است که آتش‌نشان‌ها را حذف کنیم، چون دیده‌ایم که هرجا دچار آتش‌سوزی شده، این جماعت "خبیث" آنجا بوده!

#الاشارات_و_التنبیهات ۱۰
@jenabegav
👍155👎8
نانوا و پزشک و حجاب

حال فارغ از داستان آن نانوا و داستان دروغ بستن به آن پزشک شریف، سؤال این است:

سؤال: آیا یک نانوا یا پزشک یا هر کسی که شغلی آزاد و غیردولتی دارد باید این آزادی را داشته باشد که به یک نفر به دلیلِ نوع لباسش، یا حتی به دلیلِ زبان یا لهجه‌اش یا هر دلیل دیگری، خدمات عرضه نکند؟
جواب: بله! باید این آزادی را داشته باشد (مگر آن که وضعیت اورژانسی خاصی وجود داشته باشد).

سؤال: آیا نانوا یا پزشکی که به خاطر لباس یک نفر به او خدمات ارائه نکند، آدم بیشعوری است؟
جواب: بله! بسیار بیشعور است!

سؤال: آیا اشخاص باید آزاد باشند که بیشعور باشند؟
جواب: تا جایی که بیشعوری‌شان نقض حقوق و قوانین طبیعی نباشد، بله، باید آزاد باشند که بیشعور باشند.

@jenabegav
👍187👎18