جناب گاو
14.7K subscribers
647 photos
375 videos
17 files
1.05K links
محافظه کاری در باب اقتصاد و فرهنگ
Download Telegram
الحمدلله‌تعالی على كل حال به خداوند عالم و خدای بزرگ و خالق ماها و دنیا و آسمان‌ها و زمین‌ها و مشرق‌ها و مغرب‌ها توکل و توسل است، همه با خداوند است و با خدا باید بود و از او باید خواست. در دنیا و آخرت در خواب و بیداری، در غربت و در وطن.

خاطرات ناصرالدین‌شاه محرم ۱۲۹۱


#ناصرالدین_شاه
👍44👎11
در کابینه تصمیم گرفته شد که رضاشاه باید دیر یا زود کنار برود. ایرانی‌ها از هم‌اکنون دارند به ما پیشنهاد می‌کنند او را بیرون کنیم.


آلیور هاروی؛ منشی آنتونی ایدن، وزیر خارجهٔ کابینه چرچیل

#متفرقه
👍51👎12
فردو را دیشب آمریکا زد!
حدس و‌ گمان من آن است که با عملیات دیشب، جنگ عملاً خاتمه یافت، و بیش از این خبر جدی دیگری نخواهد بود.

البته الله اعلم!
👍174👎73
به زودی در تلویزیون ج.ا.: «روایت فتح۲»
👍167👎7
هگل ولتر در مورد مملکت پروس می‌گفت: «پروس یک ارتش است که یک کشور دارد!»

حالا مشابهش را در مورد ایران امروز داریم: یک سپاه است که کشور و سیاست‌هایش و اقتصادش، همه و همه در دست آن و متعلق به آن است!

پی‌نوشت: دوستی تذکر داد که این‌ جمله در حقیقت از ولتر است، و نه از هگل.
👍282👎8
صلح تحمیلی، خانم تاچر، مال گور هه!


دوستانی که سن‌شان ۵۰ و بالاتر است می‌دانند این جمله از کجاست!
👍94👎2
جناب گاو
خوب، گویا گمانم به کل اشتباه بود!
گویا به کل هم اشتباه نبود!
😁😁😁
👍124👎9
شکست چیز گرانبهایی است اگر قدرش را بدانیم! واقعاً گرانبها!

یکی از کسانی که بسیار سزاوار لعن و نفرین از سوی هر ایرانی است سیدمرتضی آوینی (و البته همکاران او) است. شکست پرهزینه ایران در جنگ ۸ساله با عراق می‌توانست رهگشای بسیار خوبی برای ما باشد. می‌توانست ما را از اعماق توهمات ایدئولوژیک نجات دهد، به ما درس متواضع بودن بدهد، یادمان دهد که سازوکار دنیا چگونه است، نشانمان دهد که گنده‌گویی و شعار جای تدبیر، و احساسات هیجانی جای عقل سلیم را نمی‌گیرد.

ولی آوینی آمد و روایت فتح ساخت و‌ نکبت جنگ را به نوستالژی، و شکست را به توهم فتح و پیروزی تبدیل کرد. در این کار از همه ابزاری هم بهره برد، از جمله از تمایل ایرانیان به آه و ناله و روضه‌خوانی و تمایل‌شان به وراجی (به اصطلاح «معنویت»!) و شعر و حماسه، و از خودمرکزبینی آنان و نارسیسیسم جمعی‌شان و خلاصه همه عیب‌ها (و‌حتی هنرهای) ممکن این مردم! از سانسور واقعیات و‌ حتی دروغگویی هم که البته ابایی نداشت.

حاصل کار او هم شد تعداد زیادی آدم توهم‌زده که خیلی‌شان هم بعداً خود مصدر انواع و‌ اقسام توهمات و پروپاگاندا شدند.
👍496👎39
«ما» چیزی نشدیم
۱۳۰۴-۱۴۰۴ - صد سال پوچ اما پر لاف
#متفرقه
👍172👎18
صد سال پوچی که گذشت و با غلبه اتمسفر التقاطی و بی‌ریشه‌ای که از زمان مشروطه سربرآورد، در پهلوی صاحب قدرت شد، در پهلوی دوم به حاشیه رفت، در انقلاب به میدان بازگشت، لباس آخوندی تن کرد، شور هر چه را که می‌دانست درآورد، تا امروز. صد سال گذشت اما کسی عبرت نگرفت. کسی قدری فکر نکرد که شاید ریشه افکاری که ایران مدرن با آن شروع کرده مشکل دارد، شاید از ابتدا این خشت کج گذاشته است. همان حماقت‌ها و مهملات در قالب ایدئولوژی‌های ناسیونالیسم، سوسیالیسم و در نهایت اسلامیسم که هر سه اشتراکات بسیاری هم با یکدیگر دارند شیرهٔ تمام میراث‌های نهادی ایران را کشید و چیزی باقی نگذاشت جز مشتی توهمات و شطحیات که قلب آدمی را می‌میراند و عقل را درمانده می‌کند. شکست پشت شکست، انقلاب پشت انقلاب، ایدئولوژی پشت ایدئولوژی. صد سالی که نه تنها ایران به «هیچ‌جا» نرسید بلکه سرگرم کلاف درهم پیچیده‌ای از مزخرفات و عقده‌های فروخفته‌ای شد که بعید بنظر می‌رسد این مردم -تا حدی متوهم- راه علاجی از آن پیدا کنند.

#موقت
👍205👎28
دقت کرده‌اید که نظام مستحکم ج.ا. تا حالا حتی یکبار هم شکست نخورده؟! پیامبر اسلام گاهی در جنگ شکست می‌خورد ( مثلاً در احد)، ولی نظام ج.ا. هیچگاه شکست نخورده و نخواهد خورد.
👍435👎11😁4
خاطرات و خطرات
صد سال پوچی که گذشت و با غلبه اتمسفر التقاطی و بی‌ریشه‌ای که از زمان مشروطه سربرآورد، در پهلوی صاحب قدرت شد، در پهلوی دوم به حاشیه رفت، در انقلاب به میدان بازگشت، لباس آخوندی تن کرد، شور هر چه را که می‌دانست درآورد، تا امروز. صد سال گذشت اما کسی عبرت نگرفت.…
ایرانی عزیز، لطفاً از خود...پنداری ایرانی دست بردار!
(در کل این متن، به جای ... هر کلمه‌ای می‌خواهید بگذارید! مثلا «شاخ»، یا اگر مایلید کلمه‌ای کمتر مودبانه)

به عنوان ایرانی، ما چیز خاص و استثنایی در دنیا و‌ در کائنات نیستیم. نه ما، هیچ ملت دیگری هم نیست. ما هم مثل همه اقوام دنیا بالا و پایین و اوج و حضیض داشته‌ایم. فرهنگ داشته‌ایم. تاثیر گذاشته‌ایم و تاثیر پذیرفته‌ایم.

ما بنا نیست آقای جهان یا حتی قدرت برتر منطقه باشیم. اغلب تاریخ‌مان نبودیم، و دنیا تعجبی نکرد که نیستیم! بنا نیست فلسطین را آزاد کنیم یا عدالت را در جهان مستقر کنیم. بنا نیست فرهنگ خود را به دنیا صادر کنیم. بنا نیست قطب باشیم! بناست مثل خیلی کشورهای دیگر آدم‌وار زندگی کنیم، فرهنگ خودمان را داشته باشیم، با بقیه داد و ستد کنیم...

خود...پنداری ایرانی از نوع شیعی که دیدیم چه بلایی سرمان آورد. ولی فقط مختص این نوع که نیست! از نوع آریاییش بدتر!

در خیلی از «تحلیل»های تحلیلگران و مردم عادی این خود...پنداری موج می‌زند. طرف می‌گوید: «کشورهای همسایه از اینکه ایران قطب ثروت و‌گردشگری و اقتصاد منطقه شود بیم دارند، چون به ضررشان است.» نخیر جناب خود...پندار! مگر امارات که قطب اقتصادی منطقه شد به ضرر عمان یا حتی ایران بود؟ دیگری می‌گوید: «همه کشورهای منطقه به دلایل ژئوپلتیکی به ایران به چشم دشمن نگاه می‌کنند.» نخیر جناب خود...پندار! در چند دهه گذشته، تقریباً همیشه ایران بود که چوب در خانه زنبور کرد و هر جور توانست فتنه بر پا کرد، و کشورهای همسایه جنوبی در بسیاری اوقات با صبر ستودنی اغماض کردند. فقط داستان آن حماقت «برائت در مراسم حج» را در نظر بگیرید که تا چه حد عربستان تحمل کرد. یا رفتار صلحجویانه قطری‌ها را همین چند صباح جنگ با اسرائیل در نظر بگیرید و جفتک زدن‌های ایران را.

البته خود...پندار ایرانی خواهد گفت که «قطری‌ها و سعودی‌ها و اماراتی‌ها خوشحالند که آخوند بر ایران حاکم است، چون آخوند ایران را ضعیف نگه می‌دارد». نخیر خود...پندار عزیز! آنها آنقدر عقل دارند که چار تا آدم عاقل را که هر روز دنبال فتنه نباشند در همسایگی‌شان ترجیح دهند.

اینها ادامه همان خود...پنداری «تمدن بزرگ» و امثال آن است. نوع دیگرش همان است که گمان می‌کنند اگر محمدرضاشاه در ایران مانده بود الان ایران بزرگ‌ترین قدرت دنیا یا چیزی شبیه به آن بود. ولی البته همان خود...پندار به این هم معتقد است که قدرت‌های بزرگ «محمدرضاشاه را بردند چون از قدرت یافتن ایران می‌ترسیدند» و الان هم «نمی‌خواهند آخوند برود». نخیر خود...پندار عزیز! رفتن محمدرضاشاه حاصل اشتباهات خود او و خباثت روشنفکران و خریت ملت بود، و نرفتن آخوندها هم حاصل اینکه تغییر رژیم نیروی روی زمین می‌خواهد، و آمریکا بعد از عراق دیگر چنین خبطی نخواهد کرد و خود مردم هم جرات یا توان لازم برای چنین کاری ندارند. خلاصه به همه چیز مربوط است الا به «اهمیت ایران» در نزد خود...پندار ایرانی.
➖➖➖➖
این خود...پنداری عوارض زیادی دارد. یکی آنکه مدام دنبال دشمن می‌گردد. نمی‌شود که ما شاخ منطقه و‌ دنیا باشیم و همه به ما حسادت نورزند و نخواهند به ما ضربه بزنند! هر حرکت هر کشوری یک حرکت حساب‌شده برای ضربه به ماست. در جنگ، جمهوری آذربایجان مرزش را باز می‌کند، این نشانه این است که می‌خواهد جاسوسان اسراییلی را خارج کند. پاکستان مرزش را می‌بندد، این نشان دشمنی اوست. قطر و سعودی ترامپ را دعوت می‌کنند، این نشانه دشمنی قطر و سعودی با ماست. قطر و سعودی برای آتش‌بس پادرمیانی می‌کنند، این نشان آن است که آنها می‌خواهند آخوند بماند تا ایران ضعیف بماند، یا آنکه آنقدر ترس از ایران برشان داشته که آمده‌اند جلو تا اسرائیل را نجات دهند! ترکیه کانال ماهواره‌ای فارسی راه می‌اندازد، واویلا، وامصیبتا، حتماً اردوغان می‌خواهد نفوذ کند (انگار خود ما انواع کانال‌ها به زبان‌های دیگر نداریم!). همه و همه و همه یا نیروی زیردست و مطیع مایند، یا دشمن حسودی که بزرگی ما را نمی‌تواند دید. ول کن بابا اسدالله! چقدر خود...پنداری!
➖➖➖➖
به غیر از همه را دشمن انگاشتن، این خود...پنداری عواقب دیگری هم دارد. یکیش آنکه منابع ملی را به سوی پروژه‌های بزرگ و چشمگیر دولتی سوق می‌دهد. بالاخره «ملت بزرگ» باید علائم بزرگی هم داشته باشد. این است که راه‌آهنی از ناکجاآباد به ناکجاآباد ساخته می‌شود، طرح‌های عظیم کشت و صنعت دولتی راه می‌افتد، صنایع بزرگ فولاد در دل کویر مقدس می‌شوند، به دنبال بمب اتم می‌افتیم... برای «ملت باشکوه ایران» جاده و کشاورزی سنتی و صنایع کوچک و تجارت و صنایع دفاعی معمولی کافی نیست! ما بزرگتر از این حرف‌هاییم!

بس است این همه باد! ایران را این ایران‌بازی رمانتیک و این نارسیسیسمی که لقب «وطندوستی» به خود گرفته نابود خواهد کرد.

من آنچه شرط بلاغ است با تو می‌گویم
تو خواه از سخنم پند گیر و‌خواه ملال!
👍377👎66
جناب گاو
باز جواب دادند «بدا به حال روس! بدا به حال روس!»...
در این موقع دریای غضب ملوکانه به جوش آمد و بلند شد و شمشیر خود را به قدر یک وجبی از غلاف بیرون کشید و این دو شعر را که به طور حماسه با صدای بلند خواند
این داستان درباره فتحعلی‌شاه که اینجا در موردش صحبت کردیم، هر چند یک‌وقت سروکله‌اش در فضای مجازی پیدا می‌شود. داستانی به وضوح ساختگی، اگر شخصیت واقعی آن شاه را از خلال تاریخ و نامه‌های خود او تصور و ترسیم کنیم (مثلاً اینجا).

پهلوی‌ها و ج.ا. هر دو در به لجن کشیدن تصویر قاجار سعی وافر به خرج دادند. ولی جالب است که این تصویر کاریکاتوروار که از فتحعلی‌شاه در این داستان ساختگی ترسیم شده، در مورد خود سردمداران حکومت پهلوی و ج‌.ا. خیلی بیشتر صادق است. آن از رضاشاه که یک ماه قبل از آنکه ارتشش ظرف دو سه ساعت از هم بپاشد لاف می‌زد که بهترین و قوی‌ترین ارتش دنیا را دارد! و البته بسیار بدتر از آن، این از.......

ول کن بابا! کی حوصله دارد!
👍111👎47
استراتژی درست؟

دوست بسیار خوبمان جناب میرزایی (از گروه خوب چراز) توییتی زده و استراتژی درست را در این زمانه که روابط با آمریکا و غرب خراب است عقد یک پیمان نظامی با چین دانسته است.

گاه شنیده‌اید که در ارجاع به مواردی در سیاست یا امور نظامی (یا حتی ورزشی) می‌گویند که این‌ مساله مساله‌ای تاکتیکی نیست، بلکه استراتژیک است. حالا می‌خواهم بگویم که مساله مد نظر آقای میرزایی راه حلی «استراتژیک» ندارد! مساله ما عمیق‌تر است و به کل شیوه حکمرانی و کل دید حکمرانان ما به حکمرانی و به خصوص روابط خارجی مربوط می‌شود، و‌ نه یک استراتژی خاص.

چین به هیچ وجه وارد چنین پیمان دفاعی با ایران (که آقای میرزایی و خیلی‌های دیگر می‌طلبند) نخواهد شد! چرا؟ به همان دلایلی که وارد شراکت اقتصادی رسمی با ایران نشد، و حتی دلایلی خیلی بیشتر.

اول از همه، چه چین و چه روسیه به رهبران و مسوولان ما (در بهترین حالت) نگاه «احمق‌های به‌دردخور» دارند. کسی کشوری که خودش و اقتصادش را با انواع بلاهت‌های ایدئولوژیک منزوی کرده جدی نمی‌گیرد. چه کسی سرمایه‌گذاری روی کشوری می‌کند که برای زمامدارانش خود «مذاکره» تابو است؟ (من در هیچ جای دنیا در هیچ جای تاریخ از هیچ قومی سراغ ندارم که خود مذاکره را تابو بدانند!). مضافاً، کدام ابلهی خود را وارد پیمان دفاعی با کشوری می‌کند که در صحنه بین‌المللی به چشم «قلدر توخالی» شناخته شده، کشوری که تصمیمات جنگی در آن به حال و‌ وضع روحی پیرمردی بیمار و‌ چهار تا نظامی که دنیا را نمی‌فهمند یا دیوانگانی چون جبهه پایداری بستگی دارد؟ کشوری که فقط برای صحنه‌سازی که دل چهار تا طرفدار ابلهش را شاد کند به کشور همسایه‌اش (که در همان زمان در حال میانجیگری و رایزنی به نفع اوست) موشک پرت می‌کند، آیا به چنین کشوری می‌شود اتکا کرد؟!

چه اعتمادی است به اعمال کشوری که وقتی اسراییل می‌زندش، فوری یک موشک پرت می‌کند در اقلیم متحد سابقش (بارزانی) و کشور دوست و برادرش عراق؟! شما یک مورد از یک کشور درست و حسابی بیاورید که اینقدر غیرمسؤولانه و قلدرانه در روابط با همسایگان و عالم و آدم رفتار کند.

چین چگونه به کشوری اعتماد کند که بلافاصله بعد از برجام، یعنی همان معاهده‌ای که چنان دیپلماسی نفس‌سوزی از طرف چند کشور صرف آن شد و می‌رفت که گشایشی در روابط ایران با دنیای بیرونش برقرار کند، هنوز جوهر روی کاغذ برجام خشک نشده بیاید موشک بالیستیک تست کند و روی آن به عبری «مرگ بر اسرائیل» بنویسند و خواهان محو اسرائیل شود؟! این همه کشور در دنیا با هم دشمن‌اند، ولی هیچکدام اینقدر احمقند؟

و آن وقت برای چه؟ چرا چین کشورهای شدیداً رو به رشد و با رفتاری بسیار عاقلانه‌تر، چون سعودی و امارات و قطر (که روابط تجاری بسیار زیادتری با آنان دارد)، چرا آنها را بنهد و با کشوری رابطه برقرار کند که تعدادی بچه تندرو جقله می‌توانند یک روز صبح بیدار شوند و (با اذن بزرگ‌ترهایشان) به این سفارت یا آن سفارت حمله کنند؟! فقط به این دلیل که ایرانی خیلی خود...پندار است؟!

رفتار چین با ایران خیلی رو راست‌تر و صادقانه‌تر از رفتار روسیه است: چین ایران را خیلی جزو آدم حساب نمی‌کند و وانمود هم به آن نمی‌کند. بر عکس روسیه که آن هم داخل آدم حساب‌مان نمی‌کند، ولی ادایش را در می‌آورد.
👍291👎10
جناب گاو
سود و زیانِ #جنگ گفته می‌شود که در طی هشت سال جنگ #عراق و #ایران، همه‌ی دنیا به خصوص آمریکا و اروپا تمام‌قد پشت عراق ایستادند. گفته می‌شود که منتفع و برنده‌ی اصلی این جنگ آمریکا و اروپا بودند، به خصوص کارخانه‌های تسلیحاتی آنها. این دو عکس (این و این) آمار…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بد نیست برگردیم و‌ نگاهی کنیم به این پست در مورد جنگ ایران و عراق، و حامیان تسلیحاتی دو طرف.‌ (این را هم از سخنان آقای خامنه‌ای ببینید).

اینها همان زمانی بود که ما حتی یک ساعت «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» از دهان‌مان نمی‌افتاد.
👍112👎2