چگونه فاسد و رانتخوار(=دزد) باشیم؟
نویسنده: جناب گاو
@jenabegav
خدا را شکر در این مملکت راه برای فساد و رانتخواری زیاد است. و نکته بسیار جالب آن که بسیاری از صاحبان فسادها و رانتها حتی آگاه از آن نیستند و خود را پاک و درستکار میدانند. بنابراین تلاش شد با تهیه جزوه ای، بعضی راه های وصول به رانت و فساد به متعلمین آموخته شود. ولی خدای نکرده فکر نکنید که تعداد راهها به همین محدودی است که در زیر آمده است!
👿1-ذیحساب یک اداره دولتی باشیم، و آخر سال متوجه شویم بودجه اختصاص داده شده همهاش خرج نشده. عوضِ برگرداندن بودجه به بیتالمال خرج برایش میتراشیم، مثلاً برای هر اتاق اداره یک یخچال میخریم (مثال واقعی!). کلاً در ادارات ایران اگر ذیحسابی یک ریال به خزانه برگرداند ذیحساب بدی محسوب میشود! با استفاده از شم قوی خرج کردن از جیب مردم یک ذیحساب می تواند ذیحساب خوب و مورد تایید روسایش باشد و پاداشش پرداخت شود.
👿2-در سالی که تمام بخش خصوصی، از کاسبکار و تولیدکننده و راننده تاکسی، با مشکل دست و پنجه نرم میکند و برای خرج کردن یک ریال باید مواظب باشد، به برکت مالیات عملکرد و مالیات بر ارزش افزوده و پول نفت، اداره زیر دستمان را صفایی دهیم، ساختمان عوض کنیم، تمام سنگهای کف اداره را عوض کنیم، فرش نو برای نمازخانهاش بخریم، وبرای این که امر صواب را تا تهش انجام داده باشیم در گفتگو با دوستان عنوان کنیم که کاسبکار و بازاری در این مملکت همهشان دزدند!
👿3-کالایی را به صورت محدود یا با کیفیت بسیار نازل در ایران تولید کنیم، با لابیگری و به بهانه حمایت از تولید داخلی کاری کنیم تا تعرفه بسیار بالایی برای وارداتش وضع شود، و سپس آن کالا را به دو برابر قیمت جهانی در ایران بفروشیم. کلی هم فخر بفروشیم که داریم تولید داخلی و کارآفرینی میکنیم.
👿4-در یک شرکت خصولتی، یا خصوصی ولی با روابط گسترده با حکومت، واردات کالایی را انجام دهیم، و با استفاده از روابط و قوانین پیچیده و ناشفاف، معافیت گمرکی برای آن کالا بگیریم، و سپس قیمت مبنای آن کالا را آن قدر بالا اعلام کنیم که مالیات ورودی آن کالا آن قدربرای بقیه وارد کنندگان(که چون روابط ویژه ندارند نمی توانند معافیت گمرکی بگیرند) بالا رود که کس دیگری نتواند واردات آن کالا را انجام دهد. البته در کار گمرک راههای وصول به رانت از تعداد نفوس خلایق بیشتر است.
👿5-رئیس یک بوروکراسی ناکارآمد وحجیم باشیم که وجودش کلاً برای مردم و مملکت ضرر است، و هنرش فقط در آمار دادن است (شاید 70 درصد از بوروکراسی های ایران)، ولی چون خودمان رئیسشایم، در مقابل هر گونه تلاش برای حذف یا کوچک کردن این بوروکراسی مقاومت کنیم (فکر می کنید دزدی فقط از دیوار مردم بالا رفتن است؟!)
👿6-یک موسسه فرهنگی برای ارتقاء "چیزی"(مثلا زبان فارسی، یا نماز، یا تقوی و دینداری، یا علوم کامپیوتری یا علوم ریاضی...) ایجاد کنیم، با استفاده از روابط حکومتی بودجه چند میلیاردی برایش بگیریم، هر سال بودجهاش را زیاد کنیم، و در حالی که آن "چیز" که برای ارتقاءش تلاش بی وقفه می کنیم وضعیتش هر روز بد و بدتر میشود، آمار دهیم که چه قدر کنفرانس و سمینار در ارتقاء آن "چیز" بر گذار کردهایم و چه قدر جزوه چاپ کردهایم. اگر کسی هم پیشنهاد کند که مقداری بودجهتان کم شود و یا طرز خرج کردنش حسابرسی شود اعلام کنید که آن شخص مخالف آن "چیز" و مسئول بد شدن وضعیت آن است.
👿7-استاد یک دانشگاه مملکت باشیم، با چاپ مقالاتی که به هیج دردی نمیخورند و با پرورش دانشجویانی که بناست بیکار شوند بشویم استاد تمام! حقوق بالا به اضافه پژوهانه دریافت کنیم و هر سال هم ترفیع و ارتقاء بگیریم و شاکی باشیم که چرا استاد در این مملکت ارج و قرب (= رانت بیشتر) ندارد. بد نیست گاه گاه هم عنوان کنیم که علت این که وارد بازار و کسب آزاد نشدهایم این است که بازاریها دروغگویند و دغل باز، و این به روحیه پاک ما نمی خورد!
@jenabegav
نویسنده: جناب گاو
@jenabegav
خدا را شکر در این مملکت راه برای فساد و رانتخواری زیاد است. و نکته بسیار جالب آن که بسیاری از صاحبان فسادها و رانتها حتی آگاه از آن نیستند و خود را پاک و درستکار میدانند. بنابراین تلاش شد با تهیه جزوه ای، بعضی راه های وصول به رانت و فساد به متعلمین آموخته شود. ولی خدای نکرده فکر نکنید که تعداد راهها به همین محدودی است که در زیر آمده است!
👿1-ذیحساب یک اداره دولتی باشیم، و آخر سال متوجه شویم بودجه اختصاص داده شده همهاش خرج نشده. عوضِ برگرداندن بودجه به بیتالمال خرج برایش میتراشیم، مثلاً برای هر اتاق اداره یک یخچال میخریم (مثال واقعی!). کلاً در ادارات ایران اگر ذیحسابی یک ریال به خزانه برگرداند ذیحساب بدی محسوب میشود! با استفاده از شم قوی خرج کردن از جیب مردم یک ذیحساب می تواند ذیحساب خوب و مورد تایید روسایش باشد و پاداشش پرداخت شود.
👿2-در سالی که تمام بخش خصوصی، از کاسبکار و تولیدکننده و راننده تاکسی، با مشکل دست و پنجه نرم میکند و برای خرج کردن یک ریال باید مواظب باشد، به برکت مالیات عملکرد و مالیات بر ارزش افزوده و پول نفت، اداره زیر دستمان را صفایی دهیم، ساختمان عوض کنیم، تمام سنگهای کف اداره را عوض کنیم، فرش نو برای نمازخانهاش بخریم، وبرای این که امر صواب را تا تهش انجام داده باشیم در گفتگو با دوستان عنوان کنیم که کاسبکار و بازاری در این مملکت همهشان دزدند!
👿3-کالایی را به صورت محدود یا با کیفیت بسیار نازل در ایران تولید کنیم، با لابیگری و به بهانه حمایت از تولید داخلی کاری کنیم تا تعرفه بسیار بالایی برای وارداتش وضع شود، و سپس آن کالا را به دو برابر قیمت جهانی در ایران بفروشیم. کلی هم فخر بفروشیم که داریم تولید داخلی و کارآفرینی میکنیم.
👿4-در یک شرکت خصولتی، یا خصوصی ولی با روابط گسترده با حکومت، واردات کالایی را انجام دهیم، و با استفاده از روابط و قوانین پیچیده و ناشفاف، معافیت گمرکی برای آن کالا بگیریم، و سپس قیمت مبنای آن کالا را آن قدر بالا اعلام کنیم که مالیات ورودی آن کالا آن قدربرای بقیه وارد کنندگان(که چون روابط ویژه ندارند نمی توانند معافیت گمرکی بگیرند) بالا رود که کس دیگری نتواند واردات آن کالا را انجام دهد. البته در کار گمرک راههای وصول به رانت از تعداد نفوس خلایق بیشتر است.
👿5-رئیس یک بوروکراسی ناکارآمد وحجیم باشیم که وجودش کلاً برای مردم و مملکت ضرر است، و هنرش فقط در آمار دادن است (شاید 70 درصد از بوروکراسی های ایران)، ولی چون خودمان رئیسشایم، در مقابل هر گونه تلاش برای حذف یا کوچک کردن این بوروکراسی مقاومت کنیم (فکر می کنید دزدی فقط از دیوار مردم بالا رفتن است؟!)
👿6-یک موسسه فرهنگی برای ارتقاء "چیزی"(مثلا زبان فارسی، یا نماز، یا تقوی و دینداری، یا علوم کامپیوتری یا علوم ریاضی...) ایجاد کنیم، با استفاده از روابط حکومتی بودجه چند میلیاردی برایش بگیریم، هر سال بودجهاش را زیاد کنیم، و در حالی که آن "چیز" که برای ارتقاءش تلاش بی وقفه می کنیم وضعیتش هر روز بد و بدتر میشود، آمار دهیم که چه قدر کنفرانس و سمینار در ارتقاء آن "چیز" بر گذار کردهایم و چه قدر جزوه چاپ کردهایم. اگر کسی هم پیشنهاد کند که مقداری بودجهتان کم شود و یا طرز خرج کردنش حسابرسی شود اعلام کنید که آن شخص مخالف آن "چیز" و مسئول بد شدن وضعیت آن است.
👿7-استاد یک دانشگاه مملکت باشیم، با چاپ مقالاتی که به هیج دردی نمیخورند و با پرورش دانشجویانی که بناست بیکار شوند بشویم استاد تمام! حقوق بالا به اضافه پژوهانه دریافت کنیم و هر سال هم ترفیع و ارتقاء بگیریم و شاکی باشیم که چرا استاد در این مملکت ارج و قرب (= رانت بیشتر) ندارد. بد نیست گاه گاه هم عنوان کنیم که علت این که وارد بازار و کسب آزاد نشدهایم این است که بازاریها دروغگویند و دغل باز، و این به روحیه پاک ما نمی خورد!
@jenabegav
👍28👎1
Forwarded from كاوه مدنى | Kaveh Madani
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این مرد هندی در طی 37 سال، روزی یک #درخت کاشت و توانست یک منطقه تخریب شده را به #جنگل تبدیل کند. 🌴 🇮🇳
#اراده
#امید
#ما_میتوانیم_اگر_بخواهیم
🌳 @KavehMadani
#اراده
#امید
#ما_میتوانیم_اگر_بخواهیم
🌳 @KavehMadani
👍14
🐮طی روزهای گذشته متنی با موضوع نام نهادن بر فرزندان ... در چند کانال تلگرامی دست به دست میشود که شبیه متن زیر 👇میباشد و از خوانندگان میخواهد که تا انتها بخوانند و برای اثبات ایرانی بودنشان برای دیگران هم ارسال کنند!!!!
🐮خواهشاً تا انتهاءی مطلبرو بخوانید و به اشتراک بگذارید...باشد که.... در ضمن لطف کنید و مطلب بعدی را هم که خود شخص شخیص جناب گاو در این مورد نوشته بخوانید و آن را نیز به اشتراک بگذارید!
ابتدا متن مورد نظر:
👈تعصب عربی :
احمد شفیق ، شهروند عربستان سعودی در مدینه ، نام فرزندش را داریوش گذارد و با انتقاد شدید مقامات سعودی روبرو شد و فرزندش از حقوق شهروندی محروم گردید .
نا گفته نماند به دستور مقام قضائئ عربستان ، داریوش از تمام امتیازاتی که به یک شهروند عربستانی تعلق میگیرد محروم شده است و گفته اند در یک صورت داریوش شفیق از حقوق شهروندی برخوردار میشود که نام خود را تغییر ویک اسم عربی برای خود انتخاب کند ، زیرا اعراب از اینکه نام ایرانی برفرزندان خود بگذارند ننگ دارند و درعوض ما با افتخار اسامی عربی بر روی فرزندانمان میگذاریم .
معنی برخی از نامهای عربی و ایرانی .
تا به حال به معنی نام های عربی که ما ایرانی ها روی فرزندانمان می گذاریم اندیشیده اید ؟
خوب است که قبل از انتخاب نام , معنی آنرا بدانیم .
طبق آمار ثبت احوال ایران سالانه هزاران کودک ، غلامرضا ، غلام عباس ، غلامحسن ، غلامعلی و غلامحسین نامگزاری میشوند .
هرگز یک عرب را نمی بینید که اورا غلام بنامند !
اعراب معنی غلام را می دانند. غلام از ریشه غلم می آید که به معنای بهره وری جنسی است و غلام به پسربچه هایی می گفتند که اعراب از آن ها سوء استفاده جنسی میکردند و به غلط به ما گفته بودند که غلام یعنی نوکر. درصورتی که درزبان عربی نوکر را خادم می گویند. غلام و کنیز همسطح و همطرازند، از کنیزان وغلام بچه ها بهره جنسی می برده اند .
نام های دیگری چون کلب علی ، کلب حسین نیز رایج است ، کلب یعنی سگ و کلب علی یعنی سگ علی و کلب عباس یعنی سگ عباس ..
ذبیح : چهارپایی که گردنش را بریده اند
عثمان : بچه مار
هاشم : نان فروش دوره گرد
صغری : حقیر
اصغر از همین خانواده و ازریشه صغرا است ، به معنای کوچکترین!
مقایسه کنید با معنی نامهای ایرانی
منوچهر : کسی که چهره بهشتی دارد
دلارام : مایه آرامش دل
بهرام : پيروز
سهیلا: نورانی ترین ستاره
بهروز : خوشبخت
پروين : ستارگان درخشان
پوران : یادگار
روشن : نور
نوشا : گوارا و شيرين
مرجان : جان من - گلی دریایی
مینوو : بهشت
رکسان : روشن
پریسا : همچون پری
و هزاران نام زیبای پارسی دیگر
اگر ایرانی هستید و غیرت ایرانی دارید برای همه بفرستید
یک عرب یک نام زیبای ایرانی برای فرزندش بر گزیده و چنین با واکنش جامعه اعراب روبرو شده. آنوقت ما نام های عربی را بر روی فرزندانمان می گذاریم.
منبع : فرهنگ جامع دهخدا...👉
🐮این بود متن غرای مورد اشاره! در پاسخ به این موضوع چند خطی جناب گاو نوشته که تقدیم می شود🐮
@jenabegav
👇👇👇👇👇
🐮خواهشاً تا انتهاءی مطلبرو بخوانید و به اشتراک بگذارید...باشد که.... در ضمن لطف کنید و مطلب بعدی را هم که خود شخص شخیص جناب گاو در این مورد نوشته بخوانید و آن را نیز به اشتراک بگذارید!
ابتدا متن مورد نظر:
👈تعصب عربی :
احمد شفیق ، شهروند عربستان سعودی در مدینه ، نام فرزندش را داریوش گذارد و با انتقاد شدید مقامات سعودی روبرو شد و فرزندش از حقوق شهروندی محروم گردید .
نا گفته نماند به دستور مقام قضائئ عربستان ، داریوش از تمام امتیازاتی که به یک شهروند عربستانی تعلق میگیرد محروم شده است و گفته اند در یک صورت داریوش شفیق از حقوق شهروندی برخوردار میشود که نام خود را تغییر ویک اسم عربی برای خود انتخاب کند ، زیرا اعراب از اینکه نام ایرانی برفرزندان خود بگذارند ننگ دارند و درعوض ما با افتخار اسامی عربی بر روی فرزندانمان میگذاریم .
معنی برخی از نامهای عربی و ایرانی .
تا به حال به معنی نام های عربی که ما ایرانی ها روی فرزندانمان می گذاریم اندیشیده اید ؟
خوب است که قبل از انتخاب نام , معنی آنرا بدانیم .
طبق آمار ثبت احوال ایران سالانه هزاران کودک ، غلامرضا ، غلام عباس ، غلامحسن ، غلامعلی و غلامحسین نامگزاری میشوند .
هرگز یک عرب را نمی بینید که اورا غلام بنامند !
اعراب معنی غلام را می دانند. غلام از ریشه غلم می آید که به معنای بهره وری جنسی است و غلام به پسربچه هایی می گفتند که اعراب از آن ها سوء استفاده جنسی میکردند و به غلط به ما گفته بودند که غلام یعنی نوکر. درصورتی که درزبان عربی نوکر را خادم می گویند. غلام و کنیز همسطح و همطرازند، از کنیزان وغلام بچه ها بهره جنسی می برده اند .
نام های دیگری چون کلب علی ، کلب حسین نیز رایج است ، کلب یعنی سگ و کلب علی یعنی سگ علی و کلب عباس یعنی سگ عباس ..
ذبیح : چهارپایی که گردنش را بریده اند
عثمان : بچه مار
هاشم : نان فروش دوره گرد
صغری : حقیر
اصغر از همین خانواده و ازریشه صغرا است ، به معنای کوچکترین!
مقایسه کنید با معنی نامهای ایرانی
منوچهر : کسی که چهره بهشتی دارد
دلارام : مایه آرامش دل
بهرام : پيروز
سهیلا: نورانی ترین ستاره
بهروز : خوشبخت
پروين : ستارگان درخشان
پوران : یادگار
روشن : نور
نوشا : گوارا و شيرين
مرجان : جان من - گلی دریایی
مینوو : بهشت
رکسان : روشن
پریسا : همچون پری
و هزاران نام زیبای پارسی دیگر
اگر ایرانی هستید و غیرت ایرانی دارید برای همه بفرستید
یک عرب یک نام زیبای ایرانی برای فرزندش بر گزیده و چنین با واکنش جامعه اعراب روبرو شده. آنوقت ما نام های عربی را بر روی فرزندانمان می گذاریم.
منبع : فرهنگ جامع دهخدا...👉
🐮این بود متن غرای مورد اشاره! در پاسخ به این موضوع چند خطی جناب گاو نوشته که تقدیم می شود🐮
@jenabegav
👇👇👇👇👇
👍7👎1
نویسنده: جناب گاو🐮
@jenabegav
1- در قرآن آن گاه که مژده آمدن یحیی به زکریا داده می شود به او گفته می شود برای تو غلامی (یعنی پسرش یحیی) خواهد آمد. غلام در زبان تازی به معنی پسر بچه است! چرا باید دروغی گفت که واکاویدنش یک دقیقه هم زمان نمی برد؟ پاسخ: چون دروغگویی در جوهر همه ناسیونالیستهاست، خواه ناسیونالیست عَرَب باشد یاایرانی یا آلمانی.... بدون دروغ، ناسیونالیسم همه شکوه خود را از دست می دهد!
2- در زبان عربی نیز نامهای زیبای بسیاری هست. احمدو محمد و علی و امیر و حسن و هادی و رضا و کاظم و زهرا و زهره و منیره و ندا و ندی و شهیده (به معنی شاهد) و سهیلا (که بر خلاف مدعای نویسنده تازی است، نه پارسی....)، حتی نامهایی چون یزید و زیاد و زید!
3- نکته دیگر آن که این که بعضی نامها نامهای جانوران نیز باشد چیزی است که در مردمان کوچ گرد معمول بوده است. اگر در زبان تازیان نام زیبای اویس یعنی گرگ کوچولو، در زبان پارسی نیز نام زیبای گرگین از گرگ می آید. زرتشت یعنی شتر زرد، لهراسب و گشتاسب از واژه اسب آمده اند (چون چهره شناخته شده سرخپوستان، "دیوانه اسب"). چندی از تاریخدانان گویند که نام شاه بزرگی چون کورش به معنی استر (قاطر) بوده است. نام هما در واقع نام گونه ای کرکس لاشخور است (به یاد آورید که در ادب پارسی همای استخوانخوار است) و همایون در واقع یعنی همایگون= مانند هما!
4- معنای کلمات و نامها ممکن است در گردش روزگار دگرگون شوند. مثلا معنی پری (در پریسا) در واقع دیو است! در پارسی قدیم احضار جن را پریخوانی می گفتند. نام شیدا هم نام یکی از دیوان بوده است!
5- آیا واقعا مهم است که نامی در زبانی معنی اصلی اش چه بوده؟ همایون در پارسی امروز به معنی دارای اقبال بلند است. این که در پارسی قدیم چه معنی داشته موضوعی است که فقط قابل اعتنا برای زبان شناسان با علاقه مندان به زبان شناسی است، و نه دیگران!
6- تصورش را بکنید که کسی به انگلیسی زبانان بگوید که نامهای John ,Mary , Joseph, Jacob,... را به کار نبرند چون ریشه عبری دارد! یا نامهای Peter, Paul, Julia را به کار نبرند چون ریشه لاتین، و نه انگلوساکسون، دارد! چنان این حرف در نظرشان مهمل و مزخرف می آید که حتی زمان برای مسخره کردنش نیز نمی گذارند.
7- نامها و کلمات عربی وارد شده در پارسی اکنون جزو زبان پارسی اند! نکته درخور اندیشه آن است که کسانی چون دهخدا که عمر خود را صرف خدمت به زبان فارسی کرده اند منتقد جدی این گونه پالایش هایند. وانگهی، چگونه می توان از تمدن 2500 ساله ایرانی سخن گفت، اما 1400 سال از این تمدن را به رسمیت نشناخت؟!
8- اگر فرمانروایان عربستان با کسی که نام فرزندش را داریوش گذاشته است چنین برخوردی کردند (منبع خبر؟) ، آن گاه ایشان بی شعور اند! بی شعوری ایشان تجویز بی شعوری ما نمی شود!
ایدئولوژیها، چه اسلامیسم باشد، چه ناسیونالیسم، چه کمونیسم.... همه اولا بر پایه دروغ اند. وانگهی هیچ چیزی جز مصیبت و ویرانی هم برای مردمانی که آنها را به کار بسته اند نیاورده اند.
منبع: خود جناب گاو ( جناب گاو دروغگو نیست که منبع مقداری اراجیف را فرهنگ دهخدا معرفی کند!)🐮
T.me/jenabegav
@jenabegav
1- در قرآن آن گاه که مژده آمدن یحیی به زکریا داده می شود به او گفته می شود برای تو غلامی (یعنی پسرش یحیی) خواهد آمد. غلام در زبان تازی به معنی پسر بچه است! چرا باید دروغی گفت که واکاویدنش یک دقیقه هم زمان نمی برد؟ پاسخ: چون دروغگویی در جوهر همه ناسیونالیستهاست، خواه ناسیونالیست عَرَب باشد یاایرانی یا آلمانی.... بدون دروغ، ناسیونالیسم همه شکوه خود را از دست می دهد!
2- در زبان عربی نیز نامهای زیبای بسیاری هست. احمدو محمد و علی و امیر و حسن و هادی و رضا و کاظم و زهرا و زهره و منیره و ندا و ندی و شهیده (به معنی شاهد) و سهیلا (که بر خلاف مدعای نویسنده تازی است، نه پارسی....)، حتی نامهایی چون یزید و زیاد و زید!
3- نکته دیگر آن که این که بعضی نامها نامهای جانوران نیز باشد چیزی است که در مردمان کوچ گرد معمول بوده است. اگر در زبان تازیان نام زیبای اویس یعنی گرگ کوچولو، در زبان پارسی نیز نام زیبای گرگین از گرگ می آید. زرتشت یعنی شتر زرد، لهراسب و گشتاسب از واژه اسب آمده اند (چون چهره شناخته شده سرخپوستان، "دیوانه اسب"). چندی از تاریخدانان گویند که نام شاه بزرگی چون کورش به معنی استر (قاطر) بوده است. نام هما در واقع نام گونه ای کرکس لاشخور است (به یاد آورید که در ادب پارسی همای استخوانخوار است) و همایون در واقع یعنی همایگون= مانند هما!
4- معنای کلمات و نامها ممکن است در گردش روزگار دگرگون شوند. مثلا معنی پری (در پریسا) در واقع دیو است! در پارسی قدیم احضار جن را پریخوانی می گفتند. نام شیدا هم نام یکی از دیوان بوده است!
5- آیا واقعا مهم است که نامی در زبانی معنی اصلی اش چه بوده؟ همایون در پارسی امروز به معنی دارای اقبال بلند است. این که در پارسی قدیم چه معنی داشته موضوعی است که فقط قابل اعتنا برای زبان شناسان با علاقه مندان به زبان شناسی است، و نه دیگران!
6- تصورش را بکنید که کسی به انگلیسی زبانان بگوید که نامهای John ,Mary , Joseph, Jacob,... را به کار نبرند چون ریشه عبری دارد! یا نامهای Peter, Paul, Julia را به کار نبرند چون ریشه لاتین، و نه انگلوساکسون، دارد! چنان این حرف در نظرشان مهمل و مزخرف می آید که حتی زمان برای مسخره کردنش نیز نمی گذارند.
7- نامها و کلمات عربی وارد شده در پارسی اکنون جزو زبان پارسی اند! نکته درخور اندیشه آن است که کسانی چون دهخدا که عمر خود را صرف خدمت به زبان فارسی کرده اند منتقد جدی این گونه پالایش هایند. وانگهی، چگونه می توان از تمدن 2500 ساله ایرانی سخن گفت، اما 1400 سال از این تمدن را به رسمیت نشناخت؟!
8- اگر فرمانروایان عربستان با کسی که نام فرزندش را داریوش گذاشته است چنین برخوردی کردند (منبع خبر؟) ، آن گاه ایشان بی شعور اند! بی شعوری ایشان تجویز بی شعوری ما نمی شود!
ایدئولوژیها، چه اسلامیسم باشد، چه ناسیونالیسم، چه کمونیسم.... همه اولا بر پایه دروغ اند. وانگهی هیچ چیزی جز مصیبت و ویرانی هم برای مردمانی که آنها را به کار بسته اند نیاورده اند.
منبع: خود جناب گاو ( جناب گاو دروغگو نیست که منبع مقداری اراجیف را فرهنگ دهخدا معرفی کند!)🐮
T.me/jenabegav
Telegram
جناب گاو
محافظه کاری در باب اقتصاد و فرهنگ
👍35👎1
@jenabegav
در جواب دوستی که ایراد به ثروت و اشرافی گری وزیر بهداشت دولت روحانی گرفته بود:
در مورد وزیر بهداشت: مشکل این وزیر این نیست که بسیار ثروتمند است، و بنابراین به فکر فقرا نیست! اولا اگر ثروتش را از راه غیر مشروع و غیرقانونی به دست آورده، بگویید از چه راهی! اگر هم که نمی دانید از چه راهی به دست آورده، اصل بر برائت است. در ثانی، اتفاقا مشکل این وزیر و بدی این وزیر آن است که یسیار پرکار، بسیار به فکر مردم و بسیار به فکر فقراست!
در زمان وزارت ایشان، طرح سلامت همگانی اجرا شد که علیرغم محبوب بودنش کل نظام مالی و اداری بیمارستانها را به هم زد و هزینه های سرسام آوری برای مملکت به بار آورد و اکنون طرحی ورشکسته است.
همچنین، در دوره وزارت ایشان چنان قوانین و مقررات سخت بهداشتی برای کاسبکار و تولیدکننده وضع شد و چنان پیچ نظارتهای سخت گیرانه و بیمورد سازمان غذا و دارو سفت شدکه مشابهش را هیچ جای دنیا نمی توانید بیابید. این گونه مقررات و نظارتها زهر است برای یک اقتصاد حتی سالم! برای اقتصاد ما، زهر کشنده است. این گونه مقررات و نظارتها بدون این که بهبود واقعی در کیفیت مواد غذایی دهد، فقط راه را برای رانت، فساد و روابط ناسالم اداری باز می کند، و از طرف دیگر به هزینه های سربار کاسبکاران می افزاید.
T.me/jenabegav
در جواب دوستی که ایراد به ثروت و اشرافی گری وزیر بهداشت دولت روحانی گرفته بود:
در مورد وزیر بهداشت: مشکل این وزیر این نیست که بسیار ثروتمند است، و بنابراین به فکر فقرا نیست! اولا اگر ثروتش را از راه غیر مشروع و غیرقانونی به دست آورده، بگویید از چه راهی! اگر هم که نمی دانید از چه راهی به دست آورده، اصل بر برائت است. در ثانی، اتفاقا مشکل این وزیر و بدی این وزیر آن است که یسیار پرکار، بسیار به فکر مردم و بسیار به فکر فقراست!
در زمان وزارت ایشان، طرح سلامت همگانی اجرا شد که علیرغم محبوب بودنش کل نظام مالی و اداری بیمارستانها را به هم زد و هزینه های سرسام آوری برای مملکت به بار آورد و اکنون طرحی ورشکسته است.
همچنین، در دوره وزارت ایشان چنان قوانین و مقررات سخت بهداشتی برای کاسبکار و تولیدکننده وضع شد و چنان پیچ نظارتهای سخت گیرانه و بیمورد سازمان غذا و دارو سفت شدکه مشابهش را هیچ جای دنیا نمی توانید بیابید. این گونه مقررات و نظارتها زهر است برای یک اقتصاد حتی سالم! برای اقتصاد ما، زهر کشنده است. این گونه مقررات و نظارتها بدون این که بهبود واقعی در کیفیت مواد غذایی دهد، فقط راه را برای رانت، فساد و روابط ناسالم اداری باز می کند، و از طرف دیگر به هزینه های سربار کاسبکاران می افزاید.
T.me/jenabegav
Telegram
جناب گاو
محافظه کاری در باب اقتصاد و فرهنگ
👍14👎1
@jenabegav
@eghtesademirzakhani
مقاله ای درست و جالب از آقای
میرزاخانی
👇👇👇👇
شکل «عکس مار» در «بازار دلار»
علی میرزاخانی
چه کسانی طرفدار جهش دلار هستند؟ پرسش سختی است. چون چنین افرادی معمولا خود را لو نمیدهند و عمدتا نقاب حمایت از ارزش پول ملی دارند و صدایی بلندتر. البته برخیها هم ممکن است به دلیل ناآگاهی، طرفدار روشهایی باشند که نتیجهاش جهش دلار است. به هر حال، جهش ارزی بدترین نوع بیثباتی در اقتصاد یک کشور را به نمایش میگذارد و هر کسی چه عامدانه و چه ناآگاهانه در ایجاد آن دخیل و سهیم باشد باید در دنیا و آخرت پاسخگو باشد.
برای جلوگیری از جهش ارزی دو راه بیشتر وجود ندارد: راه اول خاموش کردن موتور تورم یعنی دستگاه «چاپ پول بدون پشتوانه رشد اقتصادی» است. این همان کاری است که بیش از ۹۵ درصد کشورهای جهان انجام دادهاند و پول باثباتی دارند. راه دوم این است که اگر زورمان به صاحبان پرقدرت چاپخانه پول نرسید و موتور تورم را نتوانستیم خاموش کنیم داروی تلخ تعدیل تدریجی نرخ دلار با تورم را به اقتصاد تزریق کنیم (همان کاری که تورم به صورت اتوماتیک با همه کالاهای داخلی میکند) و نگذاریم انرژی تورم در نرخ دلار به قدری انباشته شود که بیثباتی و جهش ارزی با کوچکترین تلنگری، اقتصاد ملی را به لرزه درآورد. من طرفدار راه اول هستم اما اگر زور چاپخانه پول پرزور بود آیا راه دیگری جز راه دوم میماند؟
گروهی میگویند راه سومی هم وجود دارد (انشاءالله ناآگاهانه، اگرچه از بار مسوولیت نمیکاهد). اینان کسانی هستند که مشکلی با روشن بودن شبانهروزی دستگاه چاپ پول ندارند اما متأسفانه یا ناآگاهانه یا با بیصداقتی تمام، پشت شعار زیبای ارزش پول ملی قائم میشوند و از تخلیه تدریجی انرژی تورمی دلار جلوگیری میکنند یا در رتبهای پایینتر، همانند گروه فشار این ایده عمل میکنند. «عکس مار» در بازار دلار دقیقا شبیه واژههایی است که اینان یعنی گروه سوم به کار میبرند. نتیجه ناگزیر اجرای ایده گروه سوم جهش دلار است؛ این پاسخ سوالی است که در ابتدای مطلب مطرح شد. از هر صاحبنظر یا اقتصاددانی در هر جای جهان بپرسید پاسخی جز این به شما نخواهد داد؛ مگر اینکه آدرسش در منطقه گروه سوم باشد.
T.me/eghtesademirzakhani
T.me/jenabegav
.
@eghtesademirzakhani
مقاله ای درست و جالب از آقای
میرزاخانی
👇👇👇👇
شکل «عکس مار» در «بازار دلار»
علی میرزاخانی
چه کسانی طرفدار جهش دلار هستند؟ پرسش سختی است. چون چنین افرادی معمولا خود را لو نمیدهند و عمدتا نقاب حمایت از ارزش پول ملی دارند و صدایی بلندتر. البته برخیها هم ممکن است به دلیل ناآگاهی، طرفدار روشهایی باشند که نتیجهاش جهش دلار است. به هر حال، جهش ارزی بدترین نوع بیثباتی در اقتصاد یک کشور را به نمایش میگذارد و هر کسی چه عامدانه و چه ناآگاهانه در ایجاد آن دخیل و سهیم باشد باید در دنیا و آخرت پاسخگو باشد.
برای جلوگیری از جهش ارزی دو راه بیشتر وجود ندارد: راه اول خاموش کردن موتور تورم یعنی دستگاه «چاپ پول بدون پشتوانه رشد اقتصادی» است. این همان کاری است که بیش از ۹۵ درصد کشورهای جهان انجام دادهاند و پول باثباتی دارند. راه دوم این است که اگر زورمان به صاحبان پرقدرت چاپخانه پول نرسید و موتور تورم را نتوانستیم خاموش کنیم داروی تلخ تعدیل تدریجی نرخ دلار با تورم را به اقتصاد تزریق کنیم (همان کاری که تورم به صورت اتوماتیک با همه کالاهای داخلی میکند) و نگذاریم انرژی تورم در نرخ دلار به قدری انباشته شود که بیثباتی و جهش ارزی با کوچکترین تلنگری، اقتصاد ملی را به لرزه درآورد. من طرفدار راه اول هستم اما اگر زور چاپخانه پول پرزور بود آیا راه دیگری جز راه دوم میماند؟
گروهی میگویند راه سومی هم وجود دارد (انشاءالله ناآگاهانه، اگرچه از بار مسوولیت نمیکاهد). اینان کسانی هستند که مشکلی با روشن بودن شبانهروزی دستگاه چاپ پول ندارند اما متأسفانه یا ناآگاهانه یا با بیصداقتی تمام، پشت شعار زیبای ارزش پول ملی قائم میشوند و از تخلیه تدریجی انرژی تورمی دلار جلوگیری میکنند یا در رتبهای پایینتر، همانند گروه فشار این ایده عمل میکنند. «عکس مار» در بازار دلار دقیقا شبیه واژههایی است که اینان یعنی گروه سوم به کار میبرند. نتیجه ناگزیر اجرای ایده گروه سوم جهش دلار است؛ این پاسخ سوالی است که در ابتدای مطلب مطرح شد. از هر صاحبنظر یا اقتصاددانی در هر جای جهان بپرسید پاسخی جز این به شما نخواهد داد؛ مگر اینکه آدرسش در منطقه گروه سوم باشد.
T.me/eghtesademirzakhani
T.me/jenabegav
.
Telegram
كانال علی میرزاخانی
سردبیر «فردای اقتصاد»
@mir1350
اینستاگرام:
Instagram.com/alimirzakhani1400
@mir1350
اینستاگرام:
Instagram.com/alimirzakhani1400
👍9
@jenabegav
از کانال مجمع فعالان اقتصادی👇
@esfahaneconomy
✅ چرخه معیوب سیاستگذاری
✍️دکتر پویا ناظران
زمانی که دولت یازدهم کابینه را تحویل گرفت، بانکمرکزی «۱۰۰ هزار میلیارد تومان» در اختیار بازار قرار داده بود. اکنون تومان چاپ شده توسط بانکمرکزی به «۲۱۰ هزار میلیارد تومان» رسیده است. اگر به همان سرعت که ما پول چاپ میکنیم، بانکمرکزی آمریکا هم دلار چاپ میکرد، نرخ دلار هم ثابت میماند. مشکل اینجاست که متاسفانه آنها پابهپای ما پول چاپ نمیکنند. در این شرایط، طبیعی است که با دوبرابر شدن حجم ریال در بازار، ارزش دلار در برابر ریال نمیتوانست ثابت بماند.
از آغاز دولت یازدهم تا کنون، مجموع تورم محقق شده ۶۰ درصد بوده، میزانی کمتر از رشد نقدینگی. چرا قیمت کالا و خدمات متناسب با رشد نقدینگی رشد نکرده؟ افزایش نرخ سود سپرده بانکی به سطحی بالاتر از نرخ بازگشت سرمایه طبیعی اقتصاد، موجب حبس نقدینگی در ترازنامه بانکها، کاهش سرمایهگذاری بخش خصوصی و نهایتا عقب انداختن تورم میشود. سیاست پولی دولت یازدهم، صرفا بازی ناپایداری با نرخ ارز و نرخ سود بود. واقعیت این است که در بیش از چهارسالی که از آغاز دولت یازدهم میگذرد، سیاستگذار هیچ تدبیر ریشهای برای مهار تورم اجرایی نیندیشیده، بلکه صرفا تورم دیروز را به فردا موکول کرده و این منجر به ایجاد امید واهی در جامعه شده است.
شهریور ماه گذشته، سیاستگذار نرخ سود بانکی را کاهش داد، منتها با اعطای فرصت یک هفتهای برای تجدید قراردادها، تلاش کرد تا بخشی از نقدینگی را تا شهریور ۹۷ محبوس کند. این تلاش در جهت عقب انداختن تورم به مدت یک سال دیگر بود. منتها، در ماههای بعد، با ته کشیدن منابع ارزی نقد و قابل انتقال دولت، بازار ارز مختل شد. با درک این موضوع، باید انتظار داشته باشیم که اختلال در بازار ارز، توان دولت در عقب انداختن بیش از پیش تورم را مختل کند. پس با جهش ارزی ماههای اخیر، منطقی است که انتظار تحقق تورم را داشته باشیم. نکته مهم در این است تورمی که محقق خواهد شد در طول چهارسال گذشته و با چاپ «۱۱۰هزار میلیارد تومان» پول از سوی بانکمرکزی ایجاد شده بود، منتها فقط تحقق این تورم تا کنون «عقبافتاده» بود. از سوی دیگر، با نزدیک شدن شهریور ۹۷ و پایان حبس بخش دیگری از نقدینگی، میتوان پیشبینی کرد که تورمهای ساخته شده در دولت یازدهم، در دولت دوازدهم محقق شوند.
به این ترتیب میبینیم که افزایش نرخ ارز در ماههای اخیر نیست که تورم بالای سال ۹۷ را شکل خواهد داد بلکه افزایش نقدینگی کل چهار سال گذشته است که عامل تورم سال ۹۷ خواهد بود. بازی ناپایدار با ارز و نرخ سود بانکی بود که تورم را عقب انداخته بود، اما با به انتها رسیدن این بازی، زمان آن رسیده که تورم عقب افتاده محقق شود.
چه باید کرد؟ هیچ! سالها دخالت کردیم حاصل این شد، محض تنوع یک بار هم عدم دخالت در قیمت ارز را تجربه کنیم. واقعی شدن نرخ ارز، توان رقابت کشاورز و صنعتگر ایرانی در مقابل کالاهای خارجی را افزایش خواهد داد. افزایش توان رقابتی بنگاههای ایرانی، شغل ایجاد میکند. با توجه به میزان رشد نقدینگی، هنوز تا واقعی شدن نرخ ارز راه مانده است. قوانین اقتصاد به اندازه قوانین فیزیک بیتعارفند. بهتر است بهجای اتلاف منابع اقتصادمان در جدال بیپایان با تعادل بازار، به بازار اجازه دهیم نقطه تعادل خود را بیابد و آنگاه منابع اقتصاد را صرف افزایش تولید و بهرهوری کنیم تا شغل ایجاد شود. چند کشور را میشناسید که نیروی تحصیلکرده آماده بهکار، پتانسیل رشد اقتصادی بالا و موقعیت جغرافیایی فوقالعاده ایران را داشته باشند؟ ما نه مشکل سرمایه داریم نه مشکل نیروی کار. مشکل سیاستگذارانی را داریم که نمیدانند. اگر رئیس دولت ما میدانست بازار ارز چگونه کار میکند که بهخاطر تحولات ارزی «مکدر» نمیشد.
نزدیک به نیم قرن است که دولت دست و دلبازانه در بودجه هزینه میکند، بعد کسری میآورد، بعد پول چاپ میکند، بعد از ترس تورم، ارز تزریق میکند تا «کالاهای اساسی» ارزان وارد شوند، بعد کفگیر ارزی به تهدیگ میخورد، بعد نرخ ارز میجهد، بعد تورم میجهد، بعد میگردیم دنبال جمشید بسمالله! کشور ما همه چیزش برای تحقق یک معجزه اقتصادی فراهم است و فقط یک مشکل دارد: کسانی پشت سکان سیاستگذاری اقتصاد قرار گرفتهاند که نمیدانند و نمیدانند که نمیدانند.
@esfahaneconomy
به کانال #جناب_گاو بپیوندید👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEQp2_PWR0y9A7JWOA
از کانال مجمع فعالان اقتصادی👇
@esfahaneconomy
✅ چرخه معیوب سیاستگذاری
✍️دکتر پویا ناظران
زمانی که دولت یازدهم کابینه را تحویل گرفت، بانکمرکزی «۱۰۰ هزار میلیارد تومان» در اختیار بازار قرار داده بود. اکنون تومان چاپ شده توسط بانکمرکزی به «۲۱۰ هزار میلیارد تومان» رسیده است. اگر به همان سرعت که ما پول چاپ میکنیم، بانکمرکزی آمریکا هم دلار چاپ میکرد، نرخ دلار هم ثابت میماند. مشکل اینجاست که متاسفانه آنها پابهپای ما پول چاپ نمیکنند. در این شرایط، طبیعی است که با دوبرابر شدن حجم ریال در بازار، ارزش دلار در برابر ریال نمیتوانست ثابت بماند.
از آغاز دولت یازدهم تا کنون، مجموع تورم محقق شده ۶۰ درصد بوده، میزانی کمتر از رشد نقدینگی. چرا قیمت کالا و خدمات متناسب با رشد نقدینگی رشد نکرده؟ افزایش نرخ سود سپرده بانکی به سطحی بالاتر از نرخ بازگشت سرمایه طبیعی اقتصاد، موجب حبس نقدینگی در ترازنامه بانکها، کاهش سرمایهگذاری بخش خصوصی و نهایتا عقب انداختن تورم میشود. سیاست پولی دولت یازدهم، صرفا بازی ناپایداری با نرخ ارز و نرخ سود بود. واقعیت این است که در بیش از چهارسالی که از آغاز دولت یازدهم میگذرد، سیاستگذار هیچ تدبیر ریشهای برای مهار تورم اجرایی نیندیشیده، بلکه صرفا تورم دیروز را به فردا موکول کرده و این منجر به ایجاد امید واهی در جامعه شده است.
شهریور ماه گذشته، سیاستگذار نرخ سود بانکی را کاهش داد، منتها با اعطای فرصت یک هفتهای برای تجدید قراردادها، تلاش کرد تا بخشی از نقدینگی را تا شهریور ۹۷ محبوس کند. این تلاش در جهت عقب انداختن تورم به مدت یک سال دیگر بود. منتها، در ماههای بعد، با ته کشیدن منابع ارزی نقد و قابل انتقال دولت، بازار ارز مختل شد. با درک این موضوع، باید انتظار داشته باشیم که اختلال در بازار ارز، توان دولت در عقب انداختن بیش از پیش تورم را مختل کند. پس با جهش ارزی ماههای اخیر، منطقی است که انتظار تحقق تورم را داشته باشیم. نکته مهم در این است تورمی که محقق خواهد شد در طول چهارسال گذشته و با چاپ «۱۱۰هزار میلیارد تومان» پول از سوی بانکمرکزی ایجاد شده بود، منتها فقط تحقق این تورم تا کنون «عقبافتاده» بود. از سوی دیگر، با نزدیک شدن شهریور ۹۷ و پایان حبس بخش دیگری از نقدینگی، میتوان پیشبینی کرد که تورمهای ساخته شده در دولت یازدهم، در دولت دوازدهم محقق شوند.
به این ترتیب میبینیم که افزایش نرخ ارز در ماههای اخیر نیست که تورم بالای سال ۹۷ را شکل خواهد داد بلکه افزایش نقدینگی کل چهار سال گذشته است که عامل تورم سال ۹۷ خواهد بود. بازی ناپایدار با ارز و نرخ سود بانکی بود که تورم را عقب انداخته بود، اما با به انتها رسیدن این بازی، زمان آن رسیده که تورم عقب افتاده محقق شود.
چه باید کرد؟ هیچ! سالها دخالت کردیم حاصل این شد، محض تنوع یک بار هم عدم دخالت در قیمت ارز را تجربه کنیم. واقعی شدن نرخ ارز، توان رقابت کشاورز و صنعتگر ایرانی در مقابل کالاهای خارجی را افزایش خواهد داد. افزایش توان رقابتی بنگاههای ایرانی، شغل ایجاد میکند. با توجه به میزان رشد نقدینگی، هنوز تا واقعی شدن نرخ ارز راه مانده است. قوانین اقتصاد به اندازه قوانین فیزیک بیتعارفند. بهتر است بهجای اتلاف منابع اقتصادمان در جدال بیپایان با تعادل بازار، به بازار اجازه دهیم نقطه تعادل خود را بیابد و آنگاه منابع اقتصاد را صرف افزایش تولید و بهرهوری کنیم تا شغل ایجاد شود. چند کشور را میشناسید که نیروی تحصیلکرده آماده بهکار، پتانسیل رشد اقتصادی بالا و موقعیت جغرافیایی فوقالعاده ایران را داشته باشند؟ ما نه مشکل سرمایه داریم نه مشکل نیروی کار. مشکل سیاستگذارانی را داریم که نمیدانند. اگر رئیس دولت ما میدانست بازار ارز چگونه کار میکند که بهخاطر تحولات ارزی «مکدر» نمیشد.
نزدیک به نیم قرن است که دولت دست و دلبازانه در بودجه هزینه میکند، بعد کسری میآورد، بعد پول چاپ میکند، بعد از ترس تورم، ارز تزریق میکند تا «کالاهای اساسی» ارزان وارد شوند، بعد کفگیر ارزی به تهدیگ میخورد، بعد نرخ ارز میجهد، بعد تورم میجهد، بعد میگردیم دنبال جمشید بسمالله! کشور ما همه چیزش برای تحقق یک معجزه اقتصادی فراهم است و فقط یک مشکل دارد: کسانی پشت سکان سیاستگذاری اقتصاد قرار گرفتهاند که نمیدانند و نمیدانند که نمیدانند.
@esfahaneconomy
به کانال #جناب_گاو بپیوندید👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEQp2_PWR0y9A7JWOA
👍11
متن زیر قصد دارد کل مسئله تورم و مسئله قیمت ارز را در قالب یک داستان ساده بیان کند. به نظرم بد در نیامده، ولی ممکن است کمی اولش گیج کننده باشد! برای آن که خواندش راحت تر شود، بگوییم که:
امیرارسلان=حاکمیت ایران،
روم=ایران،
طلای رومی=تومان،
نقره فرنگی= دلار،
سارقان= بانک ها و موسسه های اعتباری
از کانال مجمع فعالان اقتصادی👇
@esfahaneconomy
✅ نیمه ناشنیده
✍️ دکتر داوود سوری
امیرارسلان، حاکم روم هر سال از فروش منابع طبیعی به فرنگ هزار سکه نقره فرنگی درآمد داشت. او به کسانی که مایل بودند از فرنگ خرید کنند یا به فرنگ مسافرت کنند در مقابل هر سکه طلای رومی دو سکه نقره فرنگی میپرداخت و از آن سکه رومی برای خرید کالاهای مورد نیاز قصر و پرداخت حقوق و مزایا و پاداش به کارگزاران خود استفاده میکرد. نرخ یک سکه طلای رومی در مقابل دو سکه نقره فرنگی همچنان در بازار رایج بود تا اینکه بهتدریج در سایه ولنگاری مالی امیرارسلان مخارج قصر بالا رفت و هر روز هزینههای جدیدی برای قصر تراشیده شد که از عهده درآمدهای او برنمیآمد. از سوی دیگر گروهی نیز با انتصاب خود به امیرارسلان سکههای طلای مردم را به امانت گرفته و به آنها بازنمیگرداندند. امیرارسلان که مایل نبود مردم از او برنجند و از برخورد با سارقان مال مردم نیز عاجز بود، بازپرداخت طلب مردم را نیز متعهد شد. تنها فکری که به ذهن امیرارسلان برای تامین مالی مخارج رو به افزایش قصر و پرداخت بدهیهای تحمیلی رسید، ترکیب مخفیانه سکههای طلای دریافتی از مردم با فلزی بیارزش و ساخت دوسکه از هر سکه طلا بود که هر شب در زیرزمین قصر انجام میداد (در دنیای جدید به این کار استقراض از بانک مرکزی میگویند). با این فکر به ظاهر بکر، امیرارسلان بهتدریج بدهیها و هزینههای قصر را میپرداخت. اما بهتدریج با ورود سکههای جدید به بازار مردم متوجه عیار کمتر طلای آن شدند و با توجه به اینکه همچنان امیرارسلان در مقابل یک سکه (شبه) طلای رومی دو سکه نقره فرنگی میداد، سعی میکردند که سکههای خود را با سکههای نقرهای فرنگ عوض کنند. امیرارسلان نیز در تله خودساخته گیر کرد، یا باید مشورت قمر وزیر را بپذیرد و همچنان نرخ مبادله سکه رومی و فرنگی را ثابت نگه دارد که در این صورت بهزودی مردم و حتی همانهایی که سکههای مردم را گرفتند و بازپس ندادند، سکههای خود را به نقره فرنگی تبدیل میکنند و امیرارسلان میماند و سکههای جعلی و بهتدریج بیارزش شدهاش! یا اینکه به توصیه شمس وزیر نرخ مبادله را کاهش دهد، مثلا یک سکه نقره فرنگی در مقابل یک سکه طلای رومی، تا زمان بخرد و به اوضاع خود سر و سامانی بدهد.
و اما توصیه اقتصاددانان طرفدار بازار به امیرارسلان به ترتیب اهمیت:
۱- ولخرجی نکن، به اندازه جیبت خرج کن. پولت را سرمایهگذاری کن تا بتونی کالای بیشتر تولید کنی و به فرنگ بفروشی، آن وقت اگه خواستی ولخرجی کنی دستت بازتره! شاید مردم نبینند که هر شب در زیرزمین قصر چه میکنی؛ اما نتیجه آن خیلی زود آشکار میشود.
۲- با مدیریت و نظارت درست اجازه نده که کسانی به نام امیرارسلان از مردم امانت بگیرند و بازپس ندهند. به مردم هم بگو که مسوولیت خویش را در مقابل تصمیمات خود بپذیرند و به هر کس که گفت از نزدیکان امیرارسلان هستم، اعتماد نکنند.
۳- حالا که گوش نکردی و هیچ کدام از دو قدم قبلی را برنداشتی تا ورشکست نشدی نرخ مبادله سکه (شبه) طلا در مقابل نقره را کاهش بده و دوباره سعی کن که اشتباهات قبلی را تکرار نکنی.
@esfahaneconomy
به کانال #جناب_گاو بپیوندید👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEQp2_PWR0y9A7JWOA
امیرارسلان=حاکمیت ایران،
روم=ایران،
طلای رومی=تومان،
نقره فرنگی= دلار،
سارقان= بانک ها و موسسه های اعتباری
از کانال مجمع فعالان اقتصادی👇
@esfahaneconomy
✅ نیمه ناشنیده
✍️ دکتر داوود سوری
امیرارسلان، حاکم روم هر سال از فروش منابع طبیعی به فرنگ هزار سکه نقره فرنگی درآمد داشت. او به کسانی که مایل بودند از فرنگ خرید کنند یا به فرنگ مسافرت کنند در مقابل هر سکه طلای رومی دو سکه نقره فرنگی میپرداخت و از آن سکه رومی برای خرید کالاهای مورد نیاز قصر و پرداخت حقوق و مزایا و پاداش به کارگزاران خود استفاده میکرد. نرخ یک سکه طلای رومی در مقابل دو سکه نقره فرنگی همچنان در بازار رایج بود تا اینکه بهتدریج در سایه ولنگاری مالی امیرارسلان مخارج قصر بالا رفت و هر روز هزینههای جدیدی برای قصر تراشیده شد که از عهده درآمدهای او برنمیآمد. از سوی دیگر گروهی نیز با انتصاب خود به امیرارسلان سکههای طلای مردم را به امانت گرفته و به آنها بازنمیگرداندند. امیرارسلان که مایل نبود مردم از او برنجند و از برخورد با سارقان مال مردم نیز عاجز بود، بازپرداخت طلب مردم را نیز متعهد شد. تنها فکری که به ذهن امیرارسلان برای تامین مالی مخارج رو به افزایش قصر و پرداخت بدهیهای تحمیلی رسید، ترکیب مخفیانه سکههای طلای دریافتی از مردم با فلزی بیارزش و ساخت دوسکه از هر سکه طلا بود که هر شب در زیرزمین قصر انجام میداد (در دنیای جدید به این کار استقراض از بانک مرکزی میگویند). با این فکر به ظاهر بکر، امیرارسلان بهتدریج بدهیها و هزینههای قصر را میپرداخت. اما بهتدریج با ورود سکههای جدید به بازار مردم متوجه عیار کمتر طلای آن شدند و با توجه به اینکه همچنان امیرارسلان در مقابل یک سکه (شبه) طلای رومی دو سکه نقره فرنگی میداد، سعی میکردند که سکههای خود را با سکههای نقرهای فرنگ عوض کنند. امیرارسلان نیز در تله خودساخته گیر کرد، یا باید مشورت قمر وزیر را بپذیرد و همچنان نرخ مبادله سکه رومی و فرنگی را ثابت نگه دارد که در این صورت بهزودی مردم و حتی همانهایی که سکههای مردم را گرفتند و بازپس ندادند، سکههای خود را به نقره فرنگی تبدیل میکنند و امیرارسلان میماند و سکههای جعلی و بهتدریج بیارزش شدهاش! یا اینکه به توصیه شمس وزیر نرخ مبادله را کاهش دهد، مثلا یک سکه نقره فرنگی در مقابل یک سکه طلای رومی، تا زمان بخرد و به اوضاع خود سر و سامانی بدهد.
و اما توصیه اقتصاددانان طرفدار بازار به امیرارسلان به ترتیب اهمیت:
۱- ولخرجی نکن، به اندازه جیبت خرج کن. پولت را سرمایهگذاری کن تا بتونی کالای بیشتر تولید کنی و به فرنگ بفروشی، آن وقت اگه خواستی ولخرجی کنی دستت بازتره! شاید مردم نبینند که هر شب در زیرزمین قصر چه میکنی؛ اما نتیجه آن خیلی زود آشکار میشود.
۲- با مدیریت و نظارت درست اجازه نده که کسانی به نام امیرارسلان از مردم امانت بگیرند و بازپس ندهند. به مردم هم بگو که مسوولیت خویش را در مقابل تصمیمات خود بپذیرند و به هر کس که گفت از نزدیکان امیرارسلان هستم، اعتماد نکنند.
۳- حالا که گوش نکردی و هیچ کدام از دو قدم قبلی را برنداشتی تا ورشکست نشدی نرخ مبادله سکه (شبه) طلا در مقابل نقره را کاهش بده و دوباره سعی کن که اشتباهات قبلی را تکرار نکنی.
@esfahaneconomy
به کانال #جناب_گاو بپیوندید👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEQp2_PWR0y9A7JWOA
👍8
دستمزد عادلانه برای کارگران
حقوق کارگر چینی هشت سال پیش حدود هشتاد دلار در ماه بود. اکنون (سال ۲۰۱۸) این حقوق به حدود چهارصد دلار در ماه (یعنی پنج برابر) رسیده است.
توجه کنید که چین قانون کار محکمی ندارد. مقدار حقوق را کارفرما به اختیار خود انتخاب می کند، و اگر چه به صورت اسمی، هر استان چین یک حداقل حقوق تصویب میکند، هیچ اهرم قانونی جدی برای الزام کارفرما به رعایت آن اعمال نمیشود. کارفرمایان چینی هم تا بخواهید حریص پول اند، دین و ایمانی هم ندارند!
پس چه چیز موجب شده تا دستمزد کارگر چینی هر سال بالا رود، ولی #دستمزد_حقیقی کارگر ایرانی، با وجود قانون کار کذایی، نزول کند؟ جوابش این است که عامل واقعی در تعیین دستمزد یک کارگر میزان کارایی و راندمان و بهرهوری اوست (در مجموع!)، که نه تنها به توانایی کارگر، بلکه به اقتصادی که در آن کار میکند و سلامت آن اقتصاد، بستگی کامل دارد.
قوانینی مثل قانون کار از عوامل مختل کننده این سلامت است و بنابراین در آخر ضرر اصلی را برای خود کارگر دارد!
@jenabegav
پینوشت: این را بیش از ۶ سال پیش نوشتم. اکنون حقوق یک کارگر ساده در چین به گمانم چیزی حدود ۸۰۰ دلار در ماه باشد.
حقوق کارگر چینی هشت سال پیش حدود هشتاد دلار در ماه بود. اکنون (سال ۲۰۱۸) این حقوق به حدود چهارصد دلار در ماه (یعنی پنج برابر) رسیده است.
توجه کنید که چین قانون کار محکمی ندارد. مقدار حقوق را کارفرما به اختیار خود انتخاب می کند، و اگر چه به صورت اسمی، هر استان چین یک حداقل حقوق تصویب میکند، هیچ اهرم قانونی جدی برای الزام کارفرما به رعایت آن اعمال نمیشود. کارفرمایان چینی هم تا بخواهید حریص پول اند، دین و ایمانی هم ندارند!
پس چه چیز موجب شده تا دستمزد کارگر چینی هر سال بالا رود، ولی #دستمزد_حقیقی کارگر ایرانی، با وجود قانون کار کذایی، نزول کند؟ جوابش این است که عامل واقعی در تعیین دستمزد یک کارگر میزان کارایی و راندمان و بهرهوری اوست (در مجموع!)، که نه تنها به توانایی کارگر، بلکه به اقتصادی که در آن کار میکند و سلامت آن اقتصاد، بستگی کامل دارد.
قوانینی مثل قانون کار از عوامل مختل کننده این سلامت است و بنابراین در آخر ضرر اصلی را برای خود کارگر دارد!
@jenabegav
پینوشت: این را بیش از ۶ سال پیش نوشتم. اکنون حقوق یک کارگر ساده در چین به گمانم چیزی حدود ۸۰۰ دلار در ماه باشد.
👍26
Nassim Nicholas Taleb:
Academia is to knowledge what prostitution is to love.
نسیم نیکولاس طالب: نسبتِ آکادمیا به دانش، همچون نسبت فاحشهگری به عشق است!
@jenabegav
Academia is to knowledge what prostitution is to love.
نسیم نیکولاس طالب: نسبتِ آکادمیا به دانش، همچون نسبت فاحشهگری به عشق است!
@jenabegav
👍16
دوستم در هواپیمای عازم یاسوج بود که سقوط کرد....
هواپیما به یاسوج رسیده بود، ولی به خاطر بدی هوا و عدم تجهیزات راداری مناسب در فرودگاه مجبور به بازگشت شد. در راه بازگشت بود که فاجعه رخ داد. کهکیلویه و بویراحمد، مانند بسیاری از مناطق محروم کشور، از سیستمهای پیشرفته رادار که هیچ، از خیلی از امکانات اولیهتر نیز محروم است. در این کشور هر چه از مراکز قدرت دور باشی، کمتر داخل آدم حساب میشوی (این دوری می تواند جغرافیایی باشد یا به نحوه های دیگر).
من اینجا سخنم این نیست که چرا دولت و حکومت امکانات برای این مناطق فراهم نمیکند. حکومت نمی تواند بند تنبان خودش را ببندد! و تجربه بارها نشان داده که آن دولتمردانی که بیش از همه از محرومین داد سخن میگویند سیاستهای عوامفریبانهشان بیشترین ضرر را برای همان محرومان دارد.
سخن من آن است که اگر دولت و حکومت از سر راه مردم کنار روند و بگذارند مردم کار خودشان را بکنند، خیلی از کاستی ها را خود مردم می توانند حل کنند. مشکل ما این است که نهادهای دولتی و حکومتی جایی برای تنفس بخش خصوصی (یعنی بخش واقعا مردمی) نگذاشتهاند.
رضا امیرخانی در کتابش"نفحات نفت" داستان خانمی را میگوید که (البته برای منافع خودش، و نه برای رضای خدا) با موفقیت و به صورت کاملاً خصوصی خط پرواز مسافربری بین تهران و شهرکرد به صورت هرروزه ایجاد کرد. مثال کاملی از موفقیت بخش واقعا (و نه فقط به صورت اسمی و صوری) خصوصی. بعد چه اتفاقی افتاد؟ شرکتهای دولتی هواپیمایی که میبینند این خط با موفقیت کار می کند، به صرافت می افتند و آنها هم در همین مسیر، پرواز روزانه می گذارند. صد البته که با رانتهای بیحسابی که این شرکتها دارند، شرکت خصوصی یاد شده نمیتواند به رقابت و به کارش ادامه دهد و از بیزینس خارج میشود. شرکت دولتی مذکور هم بعداز چند ماه می بیند که پرواز روزانه این مسیر برایش صرف نمی کند و بنابراین آن را تعطیل می کند. چرا چیزی که برای بخش خصوصی کاملا سودده بود ( و در ضمن سرویس خوبی هم برای مردم ایجاد کرده بود) برای بخش دولتی ضررده بود؟ برای دریافتن جواب این پرسش، کافیست سری به دفتر مرکزی ایران ایر در تهران بزنید (اگر راهتان دهند!). کارمندانی که مشغول وراجی و چایخوری اند، آنهایی که به دنبال رشوه گرفتن از این و آنند... (در یک کلام، یک اداره دولتی!)
اگر همه هواپیماها و پروازها و فرودگاه ها را به بخش کاملا و واقعا خصوصی می سپردند و اگر می گذاشتند این بخش بدون ایجاد مزاحمت کار کند و رقابت کند و سعی کند مشتری جذب کند و... حالا روز و حالمان در این بخش خیلی بهتر بود.
شرکتها و نهادهای دولتی و خصولتی (که از دولتی ها بدترند) و انواع بنگاههای در کنترل نهادهای خاص الان چیزی در حدود هفتاد درصد اقتصاد ایران را تشکیل می دهند. اینها 1-ناکارآمدند (لااقل در دراز مدت) و 2-مایه فساد و رانت و انحصارگراییاند. اینها بخش واقعا خصوصی اقتصاد را خفه می کنند.
در کنار اینها بگذارید انواع و اقسام ادارات و نهادهای نظارتی حکومتی را، که کارشان وضع یا اعمال مقررات دست و پاگیر و ایجاد همه گونه سد جلوی بخش خصوصی بدون رانت است. از معجزات این کشور این است که بخش خصوصی هنوز زنده است و هنوز نفس میکشد.
@jenabegav
هواپیما به یاسوج رسیده بود، ولی به خاطر بدی هوا و عدم تجهیزات راداری مناسب در فرودگاه مجبور به بازگشت شد. در راه بازگشت بود که فاجعه رخ داد. کهکیلویه و بویراحمد، مانند بسیاری از مناطق محروم کشور، از سیستمهای پیشرفته رادار که هیچ، از خیلی از امکانات اولیهتر نیز محروم است. در این کشور هر چه از مراکز قدرت دور باشی، کمتر داخل آدم حساب میشوی (این دوری می تواند جغرافیایی باشد یا به نحوه های دیگر).
من اینجا سخنم این نیست که چرا دولت و حکومت امکانات برای این مناطق فراهم نمیکند. حکومت نمی تواند بند تنبان خودش را ببندد! و تجربه بارها نشان داده که آن دولتمردانی که بیش از همه از محرومین داد سخن میگویند سیاستهای عوامفریبانهشان بیشترین ضرر را برای همان محرومان دارد.
سخن من آن است که اگر دولت و حکومت از سر راه مردم کنار روند و بگذارند مردم کار خودشان را بکنند، خیلی از کاستی ها را خود مردم می توانند حل کنند. مشکل ما این است که نهادهای دولتی و حکومتی جایی برای تنفس بخش خصوصی (یعنی بخش واقعا مردمی) نگذاشتهاند.
رضا امیرخانی در کتابش"نفحات نفت" داستان خانمی را میگوید که (البته برای منافع خودش، و نه برای رضای خدا) با موفقیت و به صورت کاملاً خصوصی خط پرواز مسافربری بین تهران و شهرکرد به صورت هرروزه ایجاد کرد. مثال کاملی از موفقیت بخش واقعا (و نه فقط به صورت اسمی و صوری) خصوصی. بعد چه اتفاقی افتاد؟ شرکتهای دولتی هواپیمایی که میبینند این خط با موفقیت کار می کند، به صرافت می افتند و آنها هم در همین مسیر، پرواز روزانه می گذارند. صد البته که با رانتهای بیحسابی که این شرکتها دارند، شرکت خصوصی یاد شده نمیتواند به رقابت و به کارش ادامه دهد و از بیزینس خارج میشود. شرکت دولتی مذکور هم بعداز چند ماه می بیند که پرواز روزانه این مسیر برایش صرف نمی کند و بنابراین آن را تعطیل می کند. چرا چیزی که برای بخش خصوصی کاملا سودده بود ( و در ضمن سرویس خوبی هم برای مردم ایجاد کرده بود) برای بخش دولتی ضررده بود؟ برای دریافتن جواب این پرسش، کافیست سری به دفتر مرکزی ایران ایر در تهران بزنید (اگر راهتان دهند!). کارمندانی که مشغول وراجی و چایخوری اند، آنهایی که به دنبال رشوه گرفتن از این و آنند... (در یک کلام، یک اداره دولتی!)
اگر همه هواپیماها و پروازها و فرودگاه ها را به بخش کاملا و واقعا خصوصی می سپردند و اگر می گذاشتند این بخش بدون ایجاد مزاحمت کار کند و رقابت کند و سعی کند مشتری جذب کند و... حالا روز و حالمان در این بخش خیلی بهتر بود.
شرکتها و نهادهای دولتی و خصولتی (که از دولتی ها بدترند) و انواع بنگاههای در کنترل نهادهای خاص الان چیزی در حدود هفتاد درصد اقتصاد ایران را تشکیل می دهند. اینها 1-ناکارآمدند (لااقل در دراز مدت) و 2-مایه فساد و رانت و انحصارگراییاند. اینها بخش واقعا خصوصی اقتصاد را خفه می کنند.
در کنار اینها بگذارید انواع و اقسام ادارات و نهادهای نظارتی حکومتی را، که کارشان وضع یا اعمال مقررات دست و پاگیر و ایجاد همه گونه سد جلوی بخش خصوصی بدون رانت است. از معجزات این کشور این است که بخش خصوصی هنوز زنده است و هنوز نفس میکشد.
@jenabegav
👍34
آقا، یکی به #دولتی جماعت و #حکومتی جماعت حالی کند که لازم نیست وارد هر مقوله ای شوند.آخر پول دیجیتال همه جذابیتش این بوده که مستقل از حکومتهاست! بعد هم خواهش: این قدر ظرفیت نخبگان را توی سر ما نزنید!
@jenabegav
@jenabegav
👍12
@jenabegav
بوروکرات: موجودی است عجیب و غریب، که فکر می کند خیلی میداند، یا فکر میکند کارش خیلی مهم و به دردبخور است!
استاد دانشگاه: یک بوروکرات با حقوق نسبتاً خوب.
دانشگاه: یک بوروکراسی ناکارآمد که کارش تربیت بوروکرات برای بوروکراسیهای ناکارآمد دیگر است.
نخبه: آن که دلش میخواهد یک بوروکرات اعلی شود و مطمئن است که مشکلات مملکت به دست توانای او حل خواهد شد
توجه به نخبگان: ایجاد رانت برای آنان.
معاون وزیر: یک بوروکرات اعلی!
وزیر: بوروکراتی که فکر میکند بوروکراتهای دیگر زیر دستشاند، ولی نمیداند که افسارش در دست همان بوروکراتهای زیر دستش است.
برنامهریزی: شاهکار بوروکراتهایی که نمیتوانند برای یک ماه برای خانهی خودشان برنامه بچینند، ولی مطمئناند که میشود برای یک مملکت برنامه پنجساله و دهساله داد.
نهادهای خاص: بوروکراسیهایی که همه حماقتهای یک بوروکراسی را دارند، ولی نه نظمش را دارند، و نه احدی جرات میکند در باره شان چیزی منفی بگوید، و نه به احدالناسی جوابگویند. اینها چیزی بین یک بوروکراسی و یک مافیایند!
به کانال #جناب_گاو بپیوندید👇
https://t.me/jenabegav
بوروکرات: موجودی است عجیب و غریب، که فکر می کند خیلی میداند، یا فکر میکند کارش خیلی مهم و به دردبخور است!
استاد دانشگاه: یک بوروکرات با حقوق نسبتاً خوب.
دانشگاه: یک بوروکراسی ناکارآمد که کارش تربیت بوروکرات برای بوروکراسیهای ناکارآمد دیگر است.
نخبه: آن که دلش میخواهد یک بوروکرات اعلی شود و مطمئن است که مشکلات مملکت به دست توانای او حل خواهد شد
توجه به نخبگان: ایجاد رانت برای آنان.
معاون وزیر: یک بوروکرات اعلی!
وزیر: بوروکراتی که فکر میکند بوروکراتهای دیگر زیر دستشاند، ولی نمیداند که افسارش در دست همان بوروکراتهای زیر دستش است.
برنامهریزی: شاهکار بوروکراتهایی که نمیتوانند برای یک ماه برای خانهی خودشان برنامه بچینند، ولی مطمئناند که میشود برای یک مملکت برنامه پنجساله و دهساله داد.
نهادهای خاص: بوروکراسیهایی که همه حماقتهای یک بوروکراسی را دارند، ولی نه نظمش را دارند، و نه احدی جرات میکند در باره شان چیزی منفی بگوید، و نه به احدالناسی جوابگویند. اینها چیزی بین یک بوروکراسی و یک مافیایند!
به کانال #جناب_گاو بپیوندید👇
https://t.me/jenabegav
Telegram
جناب گاو
محافظه کاری در باب اقتصاد و فرهنگ
👍35👎2
@jenabegav
چرا حاکمیت کاری به احمدی نژاد ندارد و اجازه می دهد او هر جور خواست رفتار کند؟
البته من در ذهن حاکمین مان نیستم و بنابراین فقط حدس می زنم! حدس من این است که لااقل یک دلیلش این است که نمی خواهد احمدی نژاد تبدیل به یک مصدق برای مردم شود!
به یاد آورید که مصدق هنگام برکنار شدن از قدرت، نفوذ و محبوبیت گذشته اش را نداشت، زیرا در زمان نخست وزیری اش اوضاع اقتصادی بسیار بی سر و سامان شده بود. حاکمیت آن زمان، اگر درایت حاکمیت این دوره را داشت، باید او را به حال خود رها می کرد و مصدق به تدریج در اذهان به نحو زیادی فراموش می شد. اما شاه می خواست مصدق را تنبیه کند. بنابراین او را محاکمه کردند، و اگر چه دادگاه او را از اتهامات اساسی(که مجازات اعدام داشت) مبرا دانست، ولی او را برای جرایم کوچکتر به سه سال زندان محکوم کرد که با توجه به شرایط، حکم سنگینی نبود. ولی همین نکته، و نقش آفرینی مصدق (که همیشه نبض افکار عمومی را خوب می شناخت) در دادگاه، از مصدق یک شهید و یک قهرمان جاوید ساخت.
حاکمیت بسیار عاقلانه عمل می کند اگر با نادیده گرفتن سروصداهای احمدی نژاد قصد دارد نگذارد او از خود یک قهرمان مصدق گونه بسازد.
@jenabegav
چرا حاکمیت کاری به احمدی نژاد ندارد و اجازه می دهد او هر جور خواست رفتار کند؟
البته من در ذهن حاکمین مان نیستم و بنابراین فقط حدس می زنم! حدس من این است که لااقل یک دلیلش این است که نمی خواهد احمدی نژاد تبدیل به یک مصدق برای مردم شود!
به یاد آورید که مصدق هنگام برکنار شدن از قدرت، نفوذ و محبوبیت گذشته اش را نداشت، زیرا در زمان نخست وزیری اش اوضاع اقتصادی بسیار بی سر و سامان شده بود. حاکمیت آن زمان، اگر درایت حاکمیت این دوره را داشت، باید او را به حال خود رها می کرد و مصدق به تدریج در اذهان به نحو زیادی فراموش می شد. اما شاه می خواست مصدق را تنبیه کند. بنابراین او را محاکمه کردند، و اگر چه دادگاه او را از اتهامات اساسی(که مجازات اعدام داشت) مبرا دانست، ولی او را برای جرایم کوچکتر به سه سال زندان محکوم کرد که با توجه به شرایط، حکم سنگینی نبود. ولی همین نکته، و نقش آفرینی مصدق (که همیشه نبض افکار عمومی را خوب می شناخت) در دادگاه، از مصدق یک شهید و یک قهرمان جاوید ساخت.
حاکمیت بسیار عاقلانه عمل می کند اگر با نادیده گرفتن سروصداهای احمدی نژاد قصد دارد نگذارد او از خود یک قهرمان مصدق گونه بسازد.
@jenabegav
👍22
