❄️ تهران در آماده‌باش برای که برفی
نمی‌رسد!
شهرداری تهران امروز دوباره هنرنمایی کرد: کیسه‌های خاک و نمک را برای مبارزه با برف نامرئی آماده چید.
البته امسال باران هم مثل کارمند دولت اصلاً سرِ کار نمی‌آید، چه برسد به برف.
هوا آن‌قدر آلوده است که اگر دانه برفی هم بخواهد پا بگذارد وسط، احتمالاً در نیمه‌راه برمی‌گردد بالا و از خیرش می‌گذرد.
فعلاً تهران در وضعیت «بهارِ آلوده» است و شهرداری در وضعیت «آماده‌باش خیالی».
فقط امیدواریم نمک‌ها را اشتباهی روی آلودگی نپاشند، چون شاید مزه‌اش هم بدتر شود.
#تهران #برف_نامرئی #آلودگی_هوا #شهرداری #طنز_شهری #محیط_زیست
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
نمی‌رسد!
شهرداری تهران امروز دوباره هنرنمایی کرد: کیسه‌های خاک و نمک را برای مبارزه با برف نامرئی آماده چید.
البته امسال باران هم مثل کارمند دولت اصلاً سرِ کار نمی‌آید، چه برسد به برف.
هوا آن‌قدر آلوده است که اگر دانه برفی هم بخواهد پا بگذارد وسط، احتمالاً در نیمه‌راه برمی‌گردد بالا و از خیرش می‌گذرد.
فعلاً تهران در وضعیت «بهارِ آلوده» است و شهرداری در وضعیت «آماده‌باش خیالی».
فقط امیدواریم نمک‌ها را اشتباهی روی آلودگی نپاشند، چون شاید مزه‌اش هم بدتر شود.
#تهران #برف_نامرئی #آلودگی_هوا #شهرداری #طنز_شهری #محیط_زیست
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
Ministry of Agriculture, Food Sovereignty and Forests
«وزارت کشاورزی، حاکمیت بر غذا و امور جنگل‌های جمهوری ایتالیا»
حکومت ها از غذای مردم خود دفاع می‌کنند، و اما ما ......
بد نیست بدانید ایتالیا که حمایت از تغذیه سالم مردم را با تغییر نام وزارت کشاورزی جزو وظایف اصلی این وزارتخانه قرار داده است.
ایتالیا آن‌قدر به غذا اهمیت می‌دهد که مأموریت رسمی وزارت کشاورزی‌اش را به «حفاظت از اصالت، کیفیت و هویت غذایی» گره زده است.
رم آشپزی را میراث فرهنگی می‌داند، برایش پرونده یونسکو می‌نویسد و از یک بشقاب پاستا مثل سند هویتی مردمش مراقبت می‌کند.
این طرف، ما هنوز درگیر توضیح بدیهیاتیم: اینکه رودخانه خودبه‌خود خشک نمی‌شود، جنگل تصادفی آتش نمی‌گیرد و تنوع غذایی بدون طبیعت سالم واقعاً نمی‌ماند.
دنیا غذای مردمش را سرمایه ملی می‌بیند؛ ما طبیعتمان را مصرف روزمره.
وقتی کشوری برای حفظ طعم‌ها و سنت‌هایش استراتژی ملی دارد و ما هنوز برای حفظ جنگل یک نقشه واحد نداریم، نتیجه‌اش همین میشود: آنها فرهنگ را از سفره محافظت می‌کنند و ما سفره را از طبیعت جدا کرده‌ایم.
#ایران #ایتالیا #ژورنالیست
@journalistsir
«وزارت کشاورزی، حاکمیت بر غذا و امور جنگل‌های جمهوری ایتالیا»
حکومت ها از غذای مردم خود دفاع می‌کنند، و اما ما ......
بد نیست بدانید ایتالیا که حمایت از تغذیه سالم مردم را با تغییر نام وزارت کشاورزی جزو وظایف اصلی این وزارتخانه قرار داده است.
ایتالیا آن‌قدر به غذا اهمیت می‌دهد که مأموریت رسمی وزارت کشاورزی‌اش را به «حفاظت از اصالت، کیفیت و هویت غذایی» گره زده است.
رم آشپزی را میراث فرهنگی می‌داند، برایش پرونده یونسکو می‌نویسد و از یک بشقاب پاستا مثل سند هویتی مردمش مراقبت می‌کند.
این طرف، ما هنوز درگیر توضیح بدیهیاتیم: اینکه رودخانه خودبه‌خود خشک نمی‌شود، جنگل تصادفی آتش نمی‌گیرد و تنوع غذایی بدون طبیعت سالم واقعاً نمی‌ماند.
دنیا غذای مردمش را سرمایه ملی می‌بیند؛ ما طبیعتمان را مصرف روزمره.
وقتی کشوری برای حفظ طعم‌ها و سنت‌هایش استراتژی ملی دارد و ما هنوز برای حفظ جنگل یک نقشه واحد نداریم، نتیجه‌اش همین میشود: آنها فرهنگ را از سفره محافظت می‌کنند و ما سفره را از طبیعت جدا کرده‌ایم.
#ایران #ایتالیا #ژورنالیست
@journalistsir
🔻 موشک‌ها اوج می‌گیرند، ریه مردم سقوط می‌کند
اسماعیل کهرم، کارشناس قدیمی محیط‌زیست، دوباره همان حقیقتی را گفته که سال‌هاست همه می‌دانند و هیچ‌کس در قدرت خودش را به نشنیدن نمی‌زند:
«هر موشکی که ساخته میشود دو میلیون دلار هزینه دارد؛ با پول فقط ۱۰ موشک می‌توانیم مازوت‌هایمان را استاندارد کنیم… ولی نمی‌کنیم، چون اولویت‌ها یک چیز دیگر است.»
دود مازوت با سولفور هفت برابر استاندارد جهانی، مستقیم می‌رود توی ریه مردم؛
موشک‌ها هم مستقیم می‌روند آسمان…
تنها چیزی که سمت زمین برمی‌گردد، همان آلاینده‌هایی است که زیر وارونگی دما گیر می‌افتد و دوباره برمی‌گردد توی صورت مردم.
کهرم گفته بحران آلودگی هوا نتیجه دو چیز است:
۱) سوزاندن مازوت فوق‌پُرسولفور
۲) نابودی جنگل‌ها
خلاصه‌اش اینکه ما هم «فیلتر» را حذف کرده‌ایم هم «ریه» را.
وقتی مازوت صددرصد سرطان‌زا را با خیال راحت در نیروگاه‌ها می‌سوزانند و حتی حاضر نیستند هزینه استانداردسازی آن را بدهند، نتیجه‌اش همین است:
شهرهایمان تبدیل شده‌اند به دودکش، مردم به فیلتر تصفیه، و مسئولان به… بیننده.
🔸 ده موشک، یا ده میلیون ریه؟
🆔 @journalistsir
#آلودگی_هوا #مازوت
اسماعیل کهرم، کارشناس قدیمی محیط‌زیست، دوباره همان حقیقتی را گفته که سال‌هاست همه می‌دانند و هیچ‌کس در قدرت خودش را به نشنیدن نمی‌زند:
«هر موشکی که ساخته میشود دو میلیون دلار هزینه دارد؛ با پول فقط ۱۰ موشک می‌توانیم مازوت‌هایمان را استاندارد کنیم… ولی نمی‌کنیم، چون اولویت‌ها یک چیز دیگر است.»
دود مازوت با سولفور هفت برابر استاندارد جهانی، مستقیم می‌رود توی ریه مردم؛
موشک‌ها هم مستقیم می‌روند آسمان…
تنها چیزی که سمت زمین برمی‌گردد، همان آلاینده‌هایی است که زیر وارونگی دما گیر می‌افتد و دوباره برمی‌گردد توی صورت مردم.
کهرم گفته بحران آلودگی هوا نتیجه دو چیز است:
۱) سوزاندن مازوت فوق‌پُرسولفور
۲) نابودی جنگل‌ها
خلاصه‌اش اینکه ما هم «فیلتر» را حذف کرده‌ایم هم «ریه» را.
وقتی مازوت صددرصد سرطان‌زا را با خیال راحت در نیروگاه‌ها می‌سوزانند و حتی حاضر نیستند هزینه استانداردسازی آن را بدهند، نتیجه‌اش همین است:
شهرهایمان تبدیل شده‌اند به دودکش، مردم به فیلتر تصفیه، و مسئولان به… بیننده.
🔸 ده موشک، یا ده میلیون ریه؟
🆔 @journalistsir
#آلودگی_هوا #مازوت
Forwarded from عکس نگار
🔻 تضاد رسمی با رسمی؛ وقتی دولت با خودش سرِ آب دعوا می‌کند
#مهدی_فصیحی_هرندی
در حکمرانی ایران همیشه تضاد بوده؛ سنت و مدرنیته، رسمی و غیررسمی، مطلوب و ممکن. حالا اما یک تضاد تازه پا گرفته که از همه عجیب‌تر است: تضاد دولت با دولت.
ماجرا از نامه یک استاندار شروع شد؛ نامه‌ای که نه فقط درخواست نظر بود، بلکه تقریباً حکم قبلاً نوشته‌شده برای ابطال تخصیص آب یک پروژه را هم در خودش داشت.
این نامه مستقیماً برای رئیس‌جمهور ارسال شد و رئیس‌جمهور نیز به‌جای ارجاع آن به وزارت نیرو که صاحب ۸۰ هزار نیروی متخصص و دهه‌ها تجربه است، موضوع را برای بررسی به دانشگاه تهران سپرد.
یک کارگروه مشورتی ۹ نفره، بدون مسئولیت حقوقی و اجرایی.
این یعنی چه؟
یعنی نظام تصمیم‌گیری رسمی دیگر به خودش اعتماد ندارد.
وقتی وزارتخانه‌ای که ستون فنی کشور است کنار گذاشته میشود و گروهی کوچک جای آن می‌نشیند، پیام روشن است:
بی‌اعتمادی نهادی، سردرگمی مدیریتی و فرسایش ساختار حکمرانی به مرحله‌ای رسیده که هر نهاد رسمی می‌تواند نهاد رسمی دیگر را دور بزند و حتی وظیفه او را مصادره کند.
این رفتار سه پیامد خطرناک دارد:
قطع‌شدن زنجیره مسئولیت‌پذیری
اگر تصمیم اشتباه باشد، نه دانشگاه پاسخ‌گوست، نه وزارتخانه‌ای که کنار گذاشته شده، نه حتی مقام ارشد امضاکننده.
بی‌اثر شدن نظام فنی کشور
وزارتخانه‌ای که جایگاهش تضعیف شود، دیگر نمی‌تواند ظرفیت کارشناسی خود را حفظ کند.
تصمیم‌گیری جزیره‌ای
همان بلایی که امروز مدیریت آب، انرژی و محیط‌زیست را در بحران فرو برده.
این تضاد رسمی با رسمی، همان خودویرانگری نهادی است؛ نشستن روی شاخه‌ای که قرار است وزن حکمرانی را تحمل کند و بعد بریدن همان شاخه.
این بار دیگر تضاد میان دولت و مردم یا دولت و بخش غیررسمی نیست؛
این بار دولت با خودش می‌جنگد.
#آب_نطلبیده #توسعه #حکمرانی #بحران_آب #فرسایش_نهادی #تعارض_ساختاری
فروردین ۱۴۰۴ در گفتگو با @irantalk (اینجا https://t.me/fazeli_mohammad/4573
@journalistsir | @bahrm8
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
#مهدی_فصیحی_هرندی
در حکمرانی ایران همیشه تضاد بوده؛ سنت و مدرنیته، رسمی و غیررسمی، مطلوب و ممکن. حالا اما یک تضاد تازه پا گرفته که از همه عجیب‌تر است: تضاد دولت با دولت.
ماجرا از نامه یک استاندار شروع شد؛ نامه‌ای که نه فقط درخواست نظر بود، بلکه تقریباً حکم قبلاً نوشته‌شده برای ابطال تخصیص آب یک پروژه را هم در خودش داشت.
این نامه مستقیماً برای رئیس‌جمهور ارسال شد و رئیس‌جمهور نیز به‌جای ارجاع آن به وزارت نیرو که صاحب ۸۰ هزار نیروی متخصص و دهه‌ها تجربه است، موضوع را برای بررسی به دانشگاه تهران سپرد.
یک کارگروه مشورتی ۹ نفره، بدون مسئولیت حقوقی و اجرایی.
این یعنی چه؟
یعنی نظام تصمیم‌گیری رسمی دیگر به خودش اعتماد ندارد.
وقتی وزارتخانه‌ای که ستون فنی کشور است کنار گذاشته میشود و گروهی کوچک جای آن می‌نشیند، پیام روشن است:
بی‌اعتمادی نهادی، سردرگمی مدیریتی و فرسایش ساختار حکمرانی به مرحله‌ای رسیده که هر نهاد رسمی می‌تواند نهاد رسمی دیگر را دور بزند و حتی وظیفه او را مصادره کند.
این رفتار سه پیامد خطرناک دارد:
قطع‌شدن زنجیره مسئولیت‌پذیری
اگر تصمیم اشتباه باشد، نه دانشگاه پاسخ‌گوست، نه وزارتخانه‌ای که کنار گذاشته شده، نه حتی مقام ارشد امضاکننده.
بی‌اثر شدن نظام فنی کشور
وزارتخانه‌ای که جایگاهش تضعیف شود، دیگر نمی‌تواند ظرفیت کارشناسی خود را حفظ کند.
تصمیم‌گیری جزیره‌ای
همان بلایی که امروز مدیریت آب، انرژی و محیط‌زیست را در بحران فرو برده.
این تضاد رسمی با رسمی، همان خودویرانگری نهادی است؛ نشستن روی شاخه‌ای که قرار است وزن حکمرانی را تحمل کند و بعد بریدن همان شاخه.
این بار دیگر تضاد میان دولت و مردم یا دولت و بخش غیررسمی نیست؛
این بار دولت با خودش می‌جنگد.
#آب_نطلبیده #توسعه #حکمرانی #بحران_آب #فرسایش_نهادی #تعارض_ساختاری
فروردین ۱۴۰۴ در گفتگو با @irantalk (اینجا https://t.me/fazeli_mohammad/4573
@journalistsir | @bahrm8
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
آلودگی و سکوت پر معنای مقامات!
ایران به کشتارگاه آلودگی تبدیل شده و دولت فقط نظاره‌گر است!
به نظر می رسد، دولتمردان از مرگ و سرطانی شدن ایرانی ها لذت می برند!
۳۵۷ نفر فقط در هشت روز مُرده‌اند، اورژانس ۴۰۰ پایگاه کم دارد، ۵۰۰ آمبولانس هم نیست…
در عوض دود و مازوت؟
به‌وفور.
هرچه مردم کمتر نفس بکشند، انگار خیابان‌ها خلوت‌تر میشود و این تنها دستاورد مدیریت کشور است.
مردم زیر دود خاکستر می‌شوند، اما حاکمیت انگار روی حالت هواپیماست:
بی‌صدا، بی‌احساس، بی‌واکنش.
نه پیامی، نه عذری، نه حتی یک «می‌دانیم اوضاع افتضاح است» برای رفع تکلیف.
سؤال اصلی: چرا این حجم از بی‌تفاوتی؟
فرضیه محبوب مردم این است که مسئولان لابد هوای اختصاصی دارند.
یک‌جایی در تهران هست که باد پاک می‌وزد، آسمان آبی است و ما فقط اطلاع نداریم.
ولی واقعیت ساده‌تر و تلخ‌تر است:
۱) آنها تهران واقعی را زندگی نمی‌کنند
مسیر خانه تا دفترشان با اسکورت است.
هوا را از پشت شیشه‌های دوجداره و فیلترشده می‌بینند.
بیمارستان‌شان هم دولتی نیست که در صف اورژانس دودخورده‌ها گیر کنند.
۲) ساختار به «پاسخ‌گویی» آلرژی دارد
در این سیستم، بحران مثل ماست شب عید است:
همیشه هست، اما هیچ‌کس مسئولش نیست.
کسی استعفا نمی‌دهد، کسی شرم نمی‌کند.
مدیریت بحران تبدیل شده به مدیریت انکار.
۳) پول مازوتی که باید تصفیه شود، جای دیگری خرج میشود
وقتی صادرات گاز، رانت‌های سوخت، و اولویت‌های نظامی سود بیشتری دارد،
چه نیازی است مردم نفس بکشند؟
تهران که بمیرد، از جیب کسی کم نمی‌شود… فقط از ریه مردم.
۴) مرگ جمعی عادی شده
۳۵۷ نفر در هشت روز، آن‌هم فقط آلودگی هوا.
اما واکنش مسئولان مثل کسی است که صدای تلویزیون را کم کرده باشد تا خبری نشنود.
تهران خفه میشود،
مردم با سرطان دست‌به‌گریبان‌اند،
و مدیران ارشد طوری رفتار می‌کنند که انگار این خاک و دود، مال یک سیاره دیگر است.
گاهی واقعاً آدم شک می‌کند:
شاید مشکل این نیست که آنها نفس دارند و ما نداریم…
مشکل این است که وجدان دارند یا نه.
🆔 @journalistsir
#آلودگی_هوا #تهران_خفه_میشود #مازوت #سلامت_عمومی #بی‌تفاوتی #حکمرانی #ژورنالیست #انجمن_خبرنگاران_حامی_محیط_زیست
ایران به کشتارگاه آلودگی تبدیل شده و دولت فقط نظاره‌گر است!
به نظر می رسد، دولتمردان از مرگ و سرطانی شدن ایرانی ها لذت می برند!
۳۵۷ نفر فقط در هشت روز مُرده‌اند، اورژانس ۴۰۰ پایگاه کم دارد، ۵۰۰ آمبولانس هم نیست…
در عوض دود و مازوت؟
به‌وفور.
هرچه مردم کمتر نفس بکشند، انگار خیابان‌ها خلوت‌تر میشود و این تنها دستاورد مدیریت کشور است.
مردم زیر دود خاکستر می‌شوند، اما حاکمیت انگار روی حالت هواپیماست:
بی‌صدا، بی‌احساس، بی‌واکنش.
نه پیامی، نه عذری، نه حتی یک «می‌دانیم اوضاع افتضاح است» برای رفع تکلیف.
سؤال اصلی: چرا این حجم از بی‌تفاوتی؟
فرضیه محبوب مردم این است که مسئولان لابد هوای اختصاصی دارند.
یک‌جایی در تهران هست که باد پاک می‌وزد، آسمان آبی است و ما فقط اطلاع نداریم.
ولی واقعیت ساده‌تر و تلخ‌تر است:
۱) آنها تهران واقعی را زندگی نمی‌کنند
مسیر خانه تا دفترشان با اسکورت است.
هوا را از پشت شیشه‌های دوجداره و فیلترشده می‌بینند.
بیمارستان‌شان هم دولتی نیست که در صف اورژانس دودخورده‌ها گیر کنند.
۲) ساختار به «پاسخ‌گویی» آلرژی دارد
در این سیستم، بحران مثل ماست شب عید است:
همیشه هست، اما هیچ‌کس مسئولش نیست.
کسی استعفا نمی‌دهد، کسی شرم نمی‌کند.
مدیریت بحران تبدیل شده به مدیریت انکار.
۳) پول مازوتی که باید تصفیه شود، جای دیگری خرج میشود
وقتی صادرات گاز، رانت‌های سوخت، و اولویت‌های نظامی سود بیشتری دارد،
چه نیازی است مردم نفس بکشند؟
تهران که بمیرد، از جیب کسی کم نمی‌شود… فقط از ریه مردم.
۴) مرگ جمعی عادی شده
۳۵۷ نفر در هشت روز، آن‌هم فقط آلودگی هوا.
اما واکنش مسئولان مثل کسی است که صدای تلویزیون را کم کرده باشد تا خبری نشنود.
تهران خفه میشود،
مردم با سرطان دست‌به‌گریبان‌اند،
و مدیران ارشد طوری رفتار می‌کنند که انگار این خاک و دود، مال یک سیاره دیگر است.
گاهی واقعاً آدم شک می‌کند:
شاید مشکل این نیست که آنها نفس دارند و ما نداریم…
مشکل این است که وجدان دارند یا نه.
🆔 @journalistsir
#آلودگی_هوا #تهران_خفه_میشود #مازوت #سلامت_عمومی #بی‌تفاوتی #حکمرانی #ژورنالیست #انجمن_خبرنگاران_حامی_محیط_زیست
ژورنالیست انجمن سابق محیط زیست pinned «آلودگی و سکوت پر معنای مقامات! ایران به کشتارگاه آلودگی تبدیل شده و دولت فقط نظاره‌گر است! به نظر می رسد، دولتمردان از مرگ و سرطانی شدن ایرانی ها لذت می برند! ۳۵۷ نفر فقط در هشت روز مُرده‌اند، اورژانس ۴۰۰ پایگاه کم دارد، ۵۰۰ آمبولانس هم نیست… در عوض…»
🔶 وقتی یوسف تدبیر کرد و ما هنوز دنبال معجزه می‌دویم
در داستان یوسف (ع) یک نکته مهم هست که معمولاً مذهبی‌ها با ذوق از کنارش رد می‌شوند: در هفت سال خشکسالی، هیچ خبری از «نماز باران» نیست.
قرآن فقط از مدیریت، ذخیره‌سازی، صرفه‌جویی و سیاست‌گذاری اقتصادی حرف می‌زند. نه مراسم احساسی، نه معجزه‌خواهی.
نماز باران اصلاً در قرآن نیامده؛ بعدها در سنت شکل گرفت.
اما همان هم قرار نبود جایگزین عقل و مدیریت باشد.
دعا برای باران یعنی «ما کار خودمان را می‌کنیم، تو هم رحمتت را برسان».
نه اینکه سد خراب کنیم، قنات نابود کنیم، سفره‌های آب زیرزمینی را خالی کنیم و بعد با چند رکعت نماز انتظار باران سیل‌آسا داشته باشیم.
داستان یوسف یادآور می‌کند:
خشکسالی با «برنامه» مهار میشود، نه با «نمایش».
اول تدبیر، بعد دعا.
به‌خصوص امروز که بحران آب ایران حاصل سوءمدیریت انسانی است، نه کمبود ایمان.
#هفت_سال_پرباران_هفت_سال_خشکسالی
#مدیریت_بحران
#نماز_باران
#محیط_زیست
🆔 @journalistsir | @bahrm8
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
https://journalistsirani.blogspot.com
در داستان یوسف (ع) یک نکته مهم هست که معمولاً مذهبی‌ها با ذوق از کنارش رد می‌شوند: در هفت سال خشکسالی، هیچ خبری از «نماز باران» نیست.
قرآن فقط از مدیریت، ذخیره‌سازی، صرفه‌جویی و سیاست‌گذاری اقتصادی حرف می‌زند. نه مراسم احساسی، نه معجزه‌خواهی.
نماز باران اصلاً در قرآن نیامده؛ بعدها در سنت شکل گرفت.
اما همان هم قرار نبود جایگزین عقل و مدیریت باشد.
دعا برای باران یعنی «ما کار خودمان را می‌کنیم، تو هم رحمتت را برسان».
نه اینکه سد خراب کنیم، قنات نابود کنیم، سفره‌های آب زیرزمینی را خالی کنیم و بعد با چند رکعت نماز انتظار باران سیل‌آسا داشته باشیم.
داستان یوسف یادآور می‌کند:
خشکسالی با «برنامه» مهار میشود، نه با «نمایش».
اول تدبیر، بعد دعا.
به‌خصوص امروز که بحران آب ایران حاصل سوءمدیریت انسانی است، نه کمبود ایمان.
#هفت_سال_پرباران_هفت_سال_خشکسالی
#مدیریت_بحران
#نماز_باران
#محیط_زیست
🆔 @journalistsir | @bahrm8
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
https://journalistsirani.blogspot.com
Blogspot
journalistirani
News and environmAnalisi geopolitiche, ambiente e giornalismo indipendenteental journalism from Iran
ایران
ایران
باران که نبارد، تهران می‌میرد؛ باران که ببارد، تهران باز هم می‌میرد!
در شامگاه دوشنبه ۱۰ آذر ۱۴۰۴، درست زمانی که بسیاری امیدوار بودند بارش‌های پراکنده بتواند دست‌کم اندکی از هوای خفه‌کننده تهران بکاهد،
ایستگاه‌های سنجش کیفیت هوا خلاف این امید را گزارش کردند.
شاخص کیفیت هوا همچنان روی وضعیت ناسالم برای همه باقی مانده و آلاینده اصلی، طبق معمول، ذرات معلق ریز PM2.5 است؛ همان قاتلان بی‌سروصدایی که حالا دیگر حتی باران هم حریفشان نمی‌شود.
چرا باران دیگر تهران را نجات نمی‌دهد؟
سال‌هاست مدیران شهری به جای اصلاح ساختاری، به نسخه‌های کوتاه‌مدت دل بسته‌اند: تعطیلی مدارس، طرح‌های مقطعی ترافیک، یا امید واهی به یک باد موسمی. اما آن دوران تمام شده.
وقتی منبع آلودگی همچنان فعال است، سوخت سنگین مصرف میشود، خودروهای فرسوده جولان می‌دهند و صنایع حومه شبانه‌روز دود می‌پاشند؛ باران فقط نقش یک دستمال خیس روی آتش‌سوزی پالایشگاه را پیدا می‌کند.
کشوری در بن‌بست محیط‌زیستی
ایران امروز فقط با آلودگی هوا روبه‌رو نیست؛ ما در مجموعه‌ای از بحران‌های زنجیره‌ای گیر افتاده‌ایم: فرونشست، کم‌آبی، بیابان‌زایی، نابودی جنگل‌ها، آتش‌سوزی مراتع، مهاجرت پرندگان و کاهش تنوع زیستی.
تهران نماد این شکست است. شهری که حتی باران هم دیگر برایش معجزه نمی‌کند.
تهران، زخمی‌تر از دوران مغول
این جمله شاید اغراق‌آمیز به نظر برسد، اما واقعیت این است که حمله مغول‌ها نهایتاً چند دهه تاثیر مستقیم گذاشت.
امروز، ترکیب سوءمدیریت، بی‌اعتنایی عمومی و فروپاشی ساختارهای محیط‌زیستی اثری گذاشته که نسل‌ها باقی خواهد ماند.
حل بحران آلودگی هوا دیگر با مُسکن‌ها ممکن نیست. ایران و تهران وارد مرحله‌ای شده‌اند که تنها «اصلاحات ساختاری» می‌تواند امیدی بیاورد.
بدون برنامه‌ریزی، بدون شجاعت مدیریتی و بدون پذیرش حقیقت، باران بعدی هم هیچ کاری از پیش نخواهد برد.
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
در شامگاه دوشنبه ۱۰ آذر ۱۴۰۴، درست زمانی که بسیاری امیدوار بودند بارش‌های پراکنده بتواند دست‌کم اندکی از هوای خفه‌کننده تهران بکاهد،
ایستگاه‌های سنجش کیفیت هوا خلاف این امید را گزارش کردند.
شاخص کیفیت هوا همچنان روی وضعیت ناسالم برای همه باقی مانده و آلاینده اصلی، طبق معمول، ذرات معلق ریز PM2.5 است؛ همان قاتلان بی‌سروصدایی که حالا دیگر حتی باران هم حریفشان نمی‌شود.
چرا باران دیگر تهران را نجات نمی‌دهد؟
سال‌هاست مدیران شهری به جای اصلاح ساختاری، به نسخه‌های کوتاه‌مدت دل بسته‌اند: تعطیلی مدارس، طرح‌های مقطعی ترافیک، یا امید واهی به یک باد موسمی. اما آن دوران تمام شده.
وقتی منبع آلودگی همچنان فعال است، سوخت سنگین مصرف میشود، خودروهای فرسوده جولان می‌دهند و صنایع حومه شبانه‌روز دود می‌پاشند؛ باران فقط نقش یک دستمال خیس روی آتش‌سوزی پالایشگاه را پیدا می‌کند.
کشوری در بن‌بست محیط‌زیستی
ایران امروز فقط با آلودگی هوا روبه‌رو نیست؛ ما در مجموعه‌ای از بحران‌های زنجیره‌ای گیر افتاده‌ایم: فرونشست، کم‌آبی، بیابان‌زایی، نابودی جنگل‌ها، آتش‌سوزی مراتع، مهاجرت پرندگان و کاهش تنوع زیستی.
تهران نماد این شکست است. شهری که حتی باران هم دیگر برایش معجزه نمی‌کند.
تهران، زخمی‌تر از دوران مغول
این جمله شاید اغراق‌آمیز به نظر برسد، اما واقعیت این است که حمله مغول‌ها نهایتاً چند دهه تاثیر مستقیم گذاشت.
امروز، ترکیب سوءمدیریت، بی‌اعتنایی عمومی و فروپاشی ساختارهای محیط‌زیستی اثری گذاشته که نسل‌ها باقی خواهد ماند.
حل بحران آلودگی هوا دیگر با مُسکن‌ها ممکن نیست. ایران و تهران وارد مرحله‌ای شده‌اند که تنها «اصلاحات ساختاری» می‌تواند امیدی بیاورد.
بدون برنامه‌ریزی، بدون شجاعت مدیریتی و بدون پذیرش حقیقت، باران بعدی هم هیچ کاری از پیش نخواهد برد.
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
Blogspot
journalistirani
News and environmAnalisi geopolitiche, ambiente e giornalismo indipendenteental journalism from Iran
ایران
ایران
Forwarded from عکس نگار
🎬 نمایش مستند «گره» در بخش مسابقه مستندهای نیمه‌بلند جشنواره سینماحقیقت
مستند «گره» به پژوهش و کارگردانی وحید صداقت در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» در بخش مسابقه مستندهای نیمه‌بلند به نمایش درمی‌آید. این فیلم به زندگی ایرانیان مهاجر در شهرهای مختلف ایتالیا و ارتباط آنان با فرش ایرانی و هنر رفو می‌پردازد.
مستند «گره» روایتی از زندگی ایرانی‌هایی که فرش را از زیر پا برداشته‌اند و با خود تا قلب ایتالیا برده‌اند؛ یا می‌بافند، یا می‌رفو کنند، یا از میان تار و پودش زندگی را معنا می‌کنند.
نام‌ها زیادند، قصه‌ها عمیق‌تر؛ و البته گره‌ها، سفت‌تر از همیشه.
این جشنواره هفته آتی ، از 19 تا 25 ماه جاری در پردیس سینمایی ملت برگزار می شود ،
در این مستند افرادی از جمله طاهر صباحی، فرض‌اله بابایی، حسین کندری، اکبر قاسمی، مرتضی یعقوب‌چی، کاترینا اسکارتوتزونی، پائولو کورتارللی و جان لوکا مالیوکّو حضور دارند.
عوامل مستند «گره»:
پژوهشگر و کارگردان: وحید صداقت
فیلمبرداران: امیرعلی اعلایی، سیامک سریع‌القلم
تدوین: اسماعیل منصف
ساخت و طراحی تصاویر آرشیوی: علی عزیزی
طراحی و ترکیب صدا: شاهین پورداداشی
طراح رنگ: محمود نوری
مدیر تولید: پیام مزاجی
برنامه‌ریزان: محمد حسن‌زاده، علی پایدار
صدابردار: محمد امیری
مترجم زیرنویس انگلیسی: مزدک میرعابدینی
طراح پوستر: مهدی ارجمندفر
تیزر: بهاره خدابخش
تهیه‌کننده: وحید صداقت
🌍 ژورنالیست
@journalistsir
https://journalistsirani.blogspot.com
مستند «گره» به پژوهش و کارگردانی وحید صداقت در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» در بخش مسابقه مستندهای نیمه‌بلند به نمایش درمی‌آید. این فیلم به زندگی ایرانیان مهاجر در شهرهای مختلف ایتالیا و ارتباط آنان با فرش ایرانی و هنر رفو می‌پردازد.
مستند «گره» روایتی از زندگی ایرانی‌هایی که فرش را از زیر پا برداشته‌اند و با خود تا قلب ایتالیا برده‌اند؛ یا می‌بافند، یا می‌رفو کنند، یا از میان تار و پودش زندگی را معنا می‌کنند.
نام‌ها زیادند، قصه‌ها عمیق‌تر؛ و البته گره‌ها، سفت‌تر از همیشه.
این جشنواره هفته آتی ، از 19 تا 25 ماه جاری در پردیس سینمایی ملت برگزار می شود ،
در این مستند افرادی از جمله طاهر صباحی، فرض‌اله بابایی، حسین کندری، اکبر قاسمی، مرتضی یعقوب‌چی، کاترینا اسکارتوتزونی، پائولو کورتارللی و جان لوکا مالیوکّو حضور دارند.
عوامل مستند «گره»:
پژوهشگر و کارگردان: وحید صداقت
فیلمبرداران: امیرعلی اعلایی، سیامک سریع‌القلم
تدوین: اسماعیل منصف
ساخت و طراحی تصاویر آرشیوی: علی عزیزی
طراحی و ترکیب صدا: شاهین پورداداشی
طراح رنگ: محمود نوری
مدیر تولید: پیام مزاجی
برنامه‌ریزان: محمد حسن‌زاده، علی پایدار
صدابردار: محمد امیری
مترجم زیرنویس انگلیسی: مزدک میرعابدینی
طراح پوستر: مهدی ارجمندفر
تیزر: بهاره خدابخش
تهیه‌کننده: وحید صداقت
🌍 ژورنالیست
@journalistsir
https://journalistsirani.blogspot.com
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
انگار پینک فلوید این آواز را برای ما ایرانی ها خونده
Forwarded from اعتراض مدنی بازار
🔥 مردم خبر ندارن چه جوری دارن از جیبشون می‌زنن!
این روزها خیلی‌ها می‌گن «چرا حجم‌مون زود تموم میشه؟»
ولی اصل ماجرا پشت پرده‌ست؛ جایی که بعضی پلتفرم‌ها و سرویس‌های تبلیغاتی با اپراتورهای موبایل قرارداد ترافیک بستن تا به ازای مصرف اینترنت مردم پول بگیرن.
برای همین، توی خیلی از سایت‌های پربازدید، یهو می‌بینی:
🔻 ویدئو خودکار پخش میشه
🔻 بنرهای سنگین بی‌اجازه لود می‌شن
🔻 اسکریپت‌ها تو انتهای صفحه یواشکی حجم می‌بلعن
🔻 لینک ویدئو بسته به اینکه همراه اولی یا ایرانسلی هستی عوض میشه
🔻 بدون اینکه حتی ببینی چی بوده، چندین مگابایت ازت کم شده!
این یعنی چی؟ یعنی:
📌 مردم پول اینترنت می‌دن
📌 اپراتور سهمشو می‌گیره
📌 سایت‌ها و شرکت‌ها از «ترافیک تولیدشده» پول می‌گیرن
📌 حتی اگر ویدئو دیده نشده باشه!
به این کار می‌گن تولید ترافیک مصنوعی؛ یه جور «پمپ کردن مصرف» که شبیه‌ترین چیز ممکن به دزدیدن بی‌سروصدای حجم و پول مردمه.
ملت واقعاً نمی‌دونن چه بلایی سرشون میارن.
این فقط گرونی اینترنت نیست؛
این بازی با جیب ملته.
هر روز هم داره گسترده‌تر میشه.
مردم باید بدونن:
وقتی یه ویدئو بی‌اجازه پخش میشه یا یه بنر سنگین یواشکی لود میشه، پشتش یه قرارداد پول‌ساز خوابیده.
برای اونا سود،
برای مردم هزینه بی‌دلیل.
@Eterazebazar
این روزها خیلی‌ها می‌گن «چرا حجم‌مون زود تموم میشه؟»
ولی اصل ماجرا پشت پرده‌ست؛ جایی که بعضی پلتفرم‌ها و سرویس‌های تبلیغاتی با اپراتورهای موبایل قرارداد ترافیک بستن تا به ازای مصرف اینترنت مردم پول بگیرن.
برای همین، توی خیلی از سایت‌های پربازدید، یهو می‌بینی:
🔻 ویدئو خودکار پخش میشه
🔻 بنرهای سنگین بی‌اجازه لود می‌شن
🔻 اسکریپت‌ها تو انتهای صفحه یواشکی حجم می‌بلعن
🔻 لینک ویدئو بسته به اینکه همراه اولی یا ایرانسلی هستی عوض میشه
🔻 بدون اینکه حتی ببینی چی بوده، چندین مگابایت ازت کم شده!
این یعنی چی؟ یعنی:
📌 مردم پول اینترنت می‌دن
📌 اپراتور سهمشو می‌گیره
📌 سایت‌ها و شرکت‌ها از «ترافیک تولیدشده» پول می‌گیرن
📌 حتی اگر ویدئو دیده نشده باشه!
به این کار می‌گن تولید ترافیک مصنوعی؛ یه جور «پمپ کردن مصرف» که شبیه‌ترین چیز ممکن به دزدیدن بی‌سروصدای حجم و پول مردمه.
ملت واقعاً نمی‌دونن چه بلایی سرشون میارن.
این فقط گرونی اینترنت نیست؛
این بازی با جیب ملته.
هر روز هم داره گسترده‌تر میشه.
مردم باید بدونن:
وقتی یه ویدئو بی‌اجازه پخش میشه یا یه بنر سنگین یواشکی لود میشه، پشتش یه قرارداد پول‌ساز خوابیده.
برای اونا سود،
برای مردم هزینه بی‌دلیل.
@Eterazebazar
🔻اخلاق ایرانی؛ سیم‌کارت سفید، ریاکاری سیاه
چهار سال است بالای صد هزار سیم‌کارت سفید دست جماعتی است که هم «معتقد»اند، هم «پاچه‌خوار»، هم «مدافع عدالت»، هم «مخالف بی‌قانونی»…
البته فقط تا جایی که نفع‌شان در خطر نباشد.
در این جامعه عجیب، آدم‌ها هم‌زمان دو نفرند:
یکی جلوی مردم، یکی پشت فیلترشکن اختصاصی.
با مخالف، مخالف‌اند؛ با موافق، موافق‌اند؛ با رانت، اگر به خودشان برسد، شدیدا «حق طبیعی» می‌دانند… اگر نرسد، میشود «جنایت علیه ملت».
صد هزار نفر سیم‌کارت سفید داشتند، حتی یک نفرشان نگفت «دارم از رانت استفاده می‌کنم.» این حجم از سکوت، خودش یک گزارش ملی است.
دو رویی در این کشور فقط یک خصلت نیست؛ تبدیل شده به ابزار بقا.
وقتی اخلاق عمومی این‌طور دو شخصیتی شده، زندگی هم طبیعی است که سال‌به‌سال تاریک‌تر شود.
جامعه‌ای که همه چیز را بسته به نفع شخصی تعریف می‌کند، هیچ روز روشنی در تقویمش ثبت نمی‌شود.
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
چهار سال است بالای صد هزار سیم‌کارت سفید دست جماعتی است که هم «معتقد»اند، هم «پاچه‌خوار»، هم «مدافع عدالت»، هم «مخالف بی‌قانونی»…
البته فقط تا جایی که نفع‌شان در خطر نباشد.
در این جامعه عجیب، آدم‌ها هم‌زمان دو نفرند:
یکی جلوی مردم، یکی پشت فیلترشکن اختصاصی.
با مخالف، مخالف‌اند؛ با موافق، موافق‌اند؛ با رانت، اگر به خودشان برسد، شدیدا «حق طبیعی» می‌دانند… اگر نرسد، میشود «جنایت علیه ملت».
صد هزار نفر سیم‌کارت سفید داشتند، حتی یک نفرشان نگفت «دارم از رانت استفاده می‌کنم.» این حجم از سکوت، خودش یک گزارش ملی است.
دو رویی در این کشور فقط یک خصلت نیست؛ تبدیل شده به ابزار بقا.
وقتی اخلاق عمومی این‌طور دو شخصیتی شده، زندگی هم طبیعی است که سال‌به‌سال تاریک‌تر شود.
جامعه‌ای که همه چیز را بسته به نفع شخصی تعریف می‌کند، هیچ روز روشنی در تقویمش ثبت نمی‌شود.
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
🔻ترامپ بدون شلیک یک گلوله، مادورو را به درِ خروجی رساند؟
تهدید، معامله یا نمایش؟
در واشنگتن زمزمه‌ها بلندتر شده: کاخ سفید با حربه کلاسیک «فشار حداکثری» می‌خواهد نیکلاس مادورو را بدون هزینه نظامی از قدرت در ونزویلا پرت کند بیرون.
ونزوئلا هم در این میان چیزی شبیه زمین تمرین ژئوپولیتیک شده: تهدید نظامی آن‌قدر واقعی نیست، اما جدی هم هست؛ تبعید به قطر هم روی میز است؛ و مادورو هم فقط در صورتی «می‌رود» که معجزه‌ای رخ دهد و تمام پرونده‌ها و تحریم‌ها ناپدید شوند.
به زبان ساده‌تر: ترامپ یک فشار روانی تمام‌عیار ساخته؛ مادورو نه می‌تواند «بله» بگوید، نه «نه».
و این یعنی برد سیاسی بدون حتی روشن‌کردن موتور جنگنده‌ها.
ترامپ سیاستمداری است که در ونزوئلا جنگ را بدون شلیک گلوله شروع کرده است.
#ونزوئلا #ترامپ #مادورو #قطر #سیاست_بین‌الملل #ژئوپولیتیک
🌍 ژورنالیست
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
تهدید، معامله یا نمایش؟
در واشنگتن زمزمه‌ها بلندتر شده: کاخ سفید با حربه کلاسیک «فشار حداکثری» می‌خواهد نیکلاس مادورو را بدون هزینه نظامی از قدرت در ونزویلا پرت کند بیرون.
ونزوئلا هم در این میان چیزی شبیه زمین تمرین ژئوپولیتیک شده: تهدید نظامی آن‌قدر واقعی نیست، اما جدی هم هست؛ تبعید به قطر هم روی میز است؛ و مادورو هم فقط در صورتی «می‌رود» که معجزه‌ای رخ دهد و تمام پرونده‌ها و تحریم‌ها ناپدید شوند.
به زبان ساده‌تر: ترامپ یک فشار روانی تمام‌عیار ساخته؛ مادورو نه می‌تواند «بله» بگوید، نه «نه».
و این یعنی برد سیاسی بدون حتی روشن‌کردن موتور جنگنده‌ها.
ترامپ سیاستمداری است که در ونزوئلا جنگ را بدون شلیک گلوله شروع کرده است.
#ونزوئلا #ترامپ #مادورو #قطر #سیاست_بین‌الملل #ژئوپولیتیک
🌍 ژورنالیست
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
Blogspot
journalistirani
News and environmAnalisi geopolitiche, ambiente e giornalismo indipendenteental journalism from Iran
ایران
ایران
🟩 جغرافیای فکر؛ چرا ذهن ایرانی این‌طور شکل گرفته؟
وقتی از تفاوت تفکر ایرانی و غربی حرف می‌زنیم، ماجرا فقط فرهنگ و آموزش نیست.
ذهن آدمیزاد روی زمین سفت نمی‌روید؛ روی خاک، روی آب، روی ترس و امنیت و روی تاریخی که هی زیر پا عوض شده. جغرافیا آرام و بی‌صدا، ذهنیت می‌سازد.
ایران هزار سال با کم‌آبی، ناامنی، قدرت‌های متمرکز، مهاجرت‌های پیاپی و بی‌ثباتی زیسته؛ غرب با ثبات نسبی، منابع پایدار و مسیرهای باز. همین تفاوت ساده، دو نوع تفکر کاملاً متفاوت به دنیا داده است.
چند تفاوت مشخص بین تفکر ایرانی و غربی
🔸 قانون در برابر رابطه
در غرب، سیستم جلوتر از آدم است. قانون تعیین‌کننده است.
در ایران، رابطه تعیین‌کننده‌تر است. قانون هست، اما اجرای واقعی‌اش با شبکه‌های غیررسمی گره خورده.
🔸 آینده‌نگری در برابر امروز-محوری
جوامع غربی به دلیل ثبات، به پنج سال بعد فکر می‌کنند.
در ایران بی‌ثباتی آن‌قدر مزمن است که «امروز» مهم‌ترین استراتژی بقا شده.
🔸 شفافیت در برابر لایه‌مندی
غربی‌ها حرفشان را مستقیم می‌زنند.
ایرانی‌ها ناچارند در لایه‌های مختلف حرف بزنند، چون ساختارها شفاف نیستند و هر جمله ممکن است معنی دیگری داشته باشد.
🔸 مسئولیت‌پذیری در برابر مقصرسازی
پذیرفتن اشتباه در غرب بخشی از مسیر رشد است.
در ایران، خطا اعتباری را می‌سوزاند که دیگر برنمی‌گردد. پس طبیعی است که ذهن دنبال «مقصر بیرونی» بگردد.
🔸 نظم در برابر انعطاف افراطی
ایران با جغرافیایی پرتنش بزرگ شده؛ همین عواملی که ایرانی را انعطاف‌پذیر و سازگار کرده‌اند، نظم و پیش‌بینی‌پذیری را تضعیف کرده‌اند.
در غرب نظم محصول ثبات طولانی و اعتماد به ساختار است.
🔸 فردگرایی مسئولانه در برابر جمع‌گرایی نمایشی
در غرب، حقوق فردی و مسئولیت اجتماعی در کنار همند.
در ایران، جمع‌گرایی اغلب صحنه‌ای است؛ در عمل منافع فردی غالب میشود.
🔸 انتقادپذیری در برابر حساسیت به قضاوت
غرب نقد را ابزار رشد می‌داند.
ایران نقد را حمله به شخصیت می‌بیند و همین فضای گفت‌وگو را محدود می‌کند.
جمع‌بندی
ذهن ایرانی روشن، پیچیده، سازگار و انعطاف‌پذیر است، اما بار تاریخی و جغرافیایی سنگینی را هم حمل می‌کند. کم‌آبی، ناامنی و تغییرات مداوم، تفکری موقعیت‌محور و رابطه‌محور ساخته‌اند.
در مقابل، ثبات، سازوکارهای روشن و منابع پایدار در غرب، تفکری آینده‌نگر، ساختارمحور و شفاف خلق کرده است.
فهم این تفاوت‌ها نه برای سرزنش، بلکه برای فهمیدن ریشه‌هاست؛ اینکه چرا ذهنیت ما این‌گونه و ذهنیت آنها آن‌گونه شده.
برگرفته از کتاب جغرافیای تفکر
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
وقتی از تفاوت تفکر ایرانی و غربی حرف می‌زنیم، ماجرا فقط فرهنگ و آموزش نیست.
ذهن آدمیزاد روی زمین سفت نمی‌روید؛ روی خاک، روی آب، روی ترس و امنیت و روی تاریخی که هی زیر پا عوض شده. جغرافیا آرام و بی‌صدا، ذهنیت می‌سازد.
ایران هزار سال با کم‌آبی، ناامنی، قدرت‌های متمرکز، مهاجرت‌های پیاپی و بی‌ثباتی زیسته؛ غرب با ثبات نسبی، منابع پایدار و مسیرهای باز. همین تفاوت ساده، دو نوع تفکر کاملاً متفاوت به دنیا داده است.
چند تفاوت مشخص بین تفکر ایرانی و غربی
🔸 قانون در برابر رابطه
در غرب، سیستم جلوتر از آدم است. قانون تعیین‌کننده است.
در ایران، رابطه تعیین‌کننده‌تر است. قانون هست، اما اجرای واقعی‌اش با شبکه‌های غیررسمی گره خورده.
🔸 آینده‌نگری در برابر امروز-محوری
جوامع غربی به دلیل ثبات، به پنج سال بعد فکر می‌کنند.
در ایران بی‌ثباتی آن‌قدر مزمن است که «امروز» مهم‌ترین استراتژی بقا شده.
🔸 شفافیت در برابر لایه‌مندی
غربی‌ها حرفشان را مستقیم می‌زنند.
ایرانی‌ها ناچارند در لایه‌های مختلف حرف بزنند، چون ساختارها شفاف نیستند و هر جمله ممکن است معنی دیگری داشته باشد.
🔸 مسئولیت‌پذیری در برابر مقصرسازی
پذیرفتن اشتباه در غرب بخشی از مسیر رشد است.
در ایران، خطا اعتباری را می‌سوزاند که دیگر برنمی‌گردد. پس طبیعی است که ذهن دنبال «مقصر بیرونی» بگردد.
🔸 نظم در برابر انعطاف افراطی
ایران با جغرافیایی پرتنش بزرگ شده؛ همین عواملی که ایرانی را انعطاف‌پذیر و سازگار کرده‌اند، نظم و پیش‌بینی‌پذیری را تضعیف کرده‌اند.
در غرب نظم محصول ثبات طولانی و اعتماد به ساختار است.
🔸 فردگرایی مسئولانه در برابر جمع‌گرایی نمایشی
در غرب، حقوق فردی و مسئولیت اجتماعی در کنار همند.
در ایران، جمع‌گرایی اغلب صحنه‌ای است؛ در عمل منافع فردی غالب میشود.
🔸 انتقادپذیری در برابر حساسیت به قضاوت
غرب نقد را ابزار رشد می‌داند.
ایران نقد را حمله به شخصیت می‌بیند و همین فضای گفت‌وگو را محدود می‌کند.
جمع‌بندی
ذهن ایرانی روشن، پیچیده، سازگار و انعطاف‌پذیر است، اما بار تاریخی و جغرافیایی سنگینی را هم حمل می‌کند. کم‌آبی، ناامنی و تغییرات مداوم، تفکری موقعیت‌محور و رابطه‌محور ساخته‌اند.
در مقابل، ثبات، سازوکارهای روشن و منابع پایدار در غرب، تفکری آینده‌نگر، ساختارمحور و شفاف خلق کرده است.
فهم این تفاوت‌ها نه برای سرزنش، بلکه برای فهمیدن ریشه‌هاست؛ اینکه چرا ذهنیت ما این‌گونه و ذهنیت آنها آن‌گونه شده.
برگرفته از کتاب جغرافیای تفکر
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
Blogspot
journalistirani
News and environmAnalisi geopolitiche, ambiente e giornalismo indipendenteental journalism from Iran
ایران
ایران
ژورنالیست انجمن سابق محیط زیست pinned «🟩 جغرافیای فکر؛ چرا ذهن ایرانی این‌طور شکل گرفته؟ وقتی از تفاوت تفکر ایرانی و غربی حرف می‌زنیم، ماجرا فقط فرهنگ و آموزش نیست. ذهن آدمیزاد روی زمین سفت نمی‌روید؛ روی خاک، روی آب، روی ترس و امنیت و روی تاریخی که هی زیر پا عوض شده. جغرافیا آرام و بی‌صدا، ذهنیت…»
عراق، تروریست‌سازیِ تازه؛ ایران، مانده با میلیاردها دلار خرجِ پساجنگ
تصمیم رسمی بغداد برای قرار دادن حزب‌الله لبنان و انصارالله یمن در فهرست «سازمان‌های تروریستی»، فقط یک تغییر امنیتی نیست؛ نقطه پایان یک دوره طولانی از هم‌پوشانی سیاسی میان عراقِ پساصدام و جمهوری اسلامی است.
کشوری که تهران طی دو دهه، میلیاردها دلار برای بازسازی، زیارت‌محوری، زیرساخت مذهبی و حتی امنیت داخلی‌اش هزینه کرد، امروز در نقطه‌ای ایستاده که آشکارا از سیاست‌های منطقه‌ای ایران فاصله می‌گیرد
.
«ژورنالیست | journalistsir»
انتشار رسمی تصمیم دولت عراق برای «تروریستی» اعلام کردن حزب‌الله لبنان و انصارالله یمن، فقط یک خبر امنیتی ساده نیست؛ پیام سیاسی صریحی است که می‌گوید بغدادِ ۱۴۰۴ دیگر همان عراق دوران داعش و پساداعش نیست.
کشوری که سال‌ها به ایران نزدیک بود، حالا مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. نشانه‌ها هم روشن: از هم‌سویی با تحریم‌های مالی گرفته تا فاصله‌گذاری با محور تهران در سیاست منطقه‌ای.
این تغییر جهت، برای افکار عمومی ایران طعم تلخی دارد؛ خصوصاً وقتی یادمان می‌افتد طی بیست سال گذشته چه میزان هزینه از جیب مردم ایران صرف «امن‌سازی»، «بازسازی» و «زیارت‌محوری» شد. پروژه‌هایی مثل اتوبان نجف–کربلا، توسعه زیرساخت‌های زیارتی در کربلا، نجف و کاظمین، پشتیبانی مالی و لجستیکی در دوره داعش، و گردش مالی چند میلیارد دلاری اعزام زائران ایرانی، همه و همه در عمل به آبادانی عراق انجامید.
اما حالا بغداد با یک تصمیم بی‌سابقه، پنجره تازه‌ای باز کرده که معنایش را هر تحلیلگری به‌خوبی می‌فهمد: عراق دیگر تابع سیاست منطقه‌ای تهران نیست، حتی اگر در ظاهر «دوست» بماند.
این فاصله‌گذاری نه ناگهانی است و نه غیرمنتظره؛ محصول یک روند چندساله است که از رقابت داخلی شیعیان عراق شروع شد و حالا به بازتعریف روابط خارجی این کشور رسیده است.
در نهایت ایران مانده با میلیاردها دلار هزینه پساجنگ، پروژه‌های زیارتی که سودش بیشتر به جیب اقتصاد عراق رفت، و فضایی سیاسی که تهران فکر می‌کرد کنترلش را در دست دارد؛ اما بغداد امروز ثابت کرد قواعد بازی را خودش تعیین می‌کند، نه متحد دیروز.
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
تصمیم رسمی بغداد برای قرار دادن حزب‌الله لبنان و انصارالله یمن در فهرست «سازمان‌های تروریستی»، فقط یک تغییر امنیتی نیست؛ نقطه پایان یک دوره طولانی از هم‌پوشانی سیاسی میان عراقِ پساصدام و جمهوری اسلامی است.
کشوری که تهران طی دو دهه، میلیاردها دلار برای بازسازی، زیارت‌محوری، زیرساخت مذهبی و حتی امنیت داخلی‌اش هزینه کرد، امروز در نقطه‌ای ایستاده که آشکارا از سیاست‌های منطقه‌ای ایران فاصله می‌گیرد
.
«ژورنالیست | journalistsir»
انتشار رسمی تصمیم دولت عراق برای «تروریستی» اعلام کردن حزب‌الله لبنان و انصارالله یمن، فقط یک خبر امنیتی ساده نیست؛ پیام سیاسی صریحی است که می‌گوید بغدادِ ۱۴۰۴ دیگر همان عراق دوران داعش و پساداعش نیست.
کشوری که سال‌ها به ایران نزدیک بود، حالا مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. نشانه‌ها هم روشن: از هم‌سویی با تحریم‌های مالی گرفته تا فاصله‌گذاری با محور تهران در سیاست منطقه‌ای.
این تغییر جهت، برای افکار عمومی ایران طعم تلخی دارد؛ خصوصاً وقتی یادمان می‌افتد طی بیست سال گذشته چه میزان هزینه از جیب مردم ایران صرف «امن‌سازی»، «بازسازی» و «زیارت‌محوری» شد. پروژه‌هایی مثل اتوبان نجف–کربلا، توسعه زیرساخت‌های زیارتی در کربلا، نجف و کاظمین، پشتیبانی مالی و لجستیکی در دوره داعش، و گردش مالی چند میلیارد دلاری اعزام زائران ایرانی، همه و همه در عمل به آبادانی عراق انجامید.
اما حالا بغداد با یک تصمیم بی‌سابقه، پنجره تازه‌ای باز کرده که معنایش را هر تحلیلگری به‌خوبی می‌فهمد: عراق دیگر تابع سیاست منطقه‌ای تهران نیست، حتی اگر در ظاهر «دوست» بماند.
این فاصله‌گذاری نه ناگهانی است و نه غیرمنتظره؛ محصول یک روند چندساله است که از رقابت داخلی شیعیان عراق شروع شد و حالا به بازتعریف روابط خارجی این کشور رسیده است.
در نهایت ایران مانده با میلیاردها دلار هزینه پساجنگ، پروژه‌های زیارتی که سودش بیشتر به جیب اقتصاد عراق رفت، و فضایی سیاسی که تهران فکر می‌کرد کنترلش را در دست دارد؛ اما بغداد امروز ثابت کرد قواعد بازی را خودش تعیین می‌کند، نه متحد دیروز.
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
#عراق #ایران #سیاست_خارجی #روابط_ایران_عراق #تروریسم #حزب_الله #انصارالله #بغداد #دیپلماسی #تحلیل_سیاسی #ژورنالیست #نجف #کربلا #زائر #اقتصاد_عراق #ایران_پساصدام #هزینه‌های_ایران #بغداد_۱۴۰۴Blogspot
journalistirani
News and environmAnalisi geopolitiche, ambiente e giornalismo indipendenteental journalism from Iran
ایران
ایران
ژورنالیست انجمن سابق محیط زیست pinned «عراق، تروریست‌سازیِ تازه؛ ایران، مانده با میلیاردها دلار خرجِ پساجنگ تصمیم رسمی بغداد برای قرار دادن حزب‌الله لبنان و انصارالله یمن در فهرست «سازمان‌های تروریستی»، فقط یک تغییر امنیتی نیست؛ نقطه پایان یک دوره طولانی از هم‌پوشانی سیاسی میان عراقِ پساصدام و…»
«دوستان جمهوری اسلامی کارت بانکی‌شون رو گرفتند و رفتند!»
ایران میلیاردها دلار خرج عراق و یمن و لبنان کرد، اتوبان ساخت، حرم آباد کرد، زائر فرستاد، اما حالا همان دوستان صمیمی دارند با خوش‌رویی پولها را گرفتند و رفتند.
ظاهراً وفاداری سیاسی را با سود بانکی اشتباه گرفته بودند!
دوستان دیروز جمهوری اسلامی — عراق، یمن و حزب‌الله لبنان — دارند نشان می‌دهند که «رفاقت سیاسی» خیلی شبیه کارت اعتباری است: تا وقتی پول و امکانات هست، همه خوش‌رو و دست‌به‌قلب‌اند؛ وقتی شرایط تغییر می‌کند، سریع کارت را می‌کشند و می‌روند.
عراق: حزب‌الله لبنان و انصارالله یمن را تروریستی اعلام کرد و دارایی‌ها را بست.
یمن: حتی متحد سابق ایران، سیاست فاصله گرفتن را علنی کرد و نشان داد وفاداری ایدئولوژیک تا وقتی مفید است، ادامه دارد.
اقتصاد و زائر: تهران میلیاردها دلار هزینه کرد — اتوبان نجف-کربلا، آباد کردن حرم‌ها، اعزام زائر، زیرساخت زیارتی — اما سود اصلی، نه برای تهران، بلکه مستقیم به جیب دوستان منطقه‌ای رفت.
ایران: «رفاقت برادرانه!»
دوستان: «مرسی! کارتت رو تحویل بده تا برویم دنبال سود ملی خودمان!»
نتیجه: وقتی میلیاردها دلار هزینه کردی و دوستانت با کارت بانکی‌شان از کنارت عبور می‌کنند، تازه می‌فهمی سیاست خارجی مثل چای نباتی است؛ شیرینش همیشه با خودت نیست!
#کانال_ژورنالیست #طنز_سیاسی #خاورمیانه #ایران #عراق #یمن #حزب_الله #حوثی #دوستان_و_کارت_بانکی #دیپلماسی_ایرانی
🆔 @journalistsir | @bahrm8
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
https://journalsirani.blogspot.com
ایران میلیاردها دلار خرج عراق و یمن و لبنان کرد، اتوبان ساخت، حرم آباد کرد، زائر فرستاد، اما حالا همان دوستان صمیمی دارند با خوش‌رویی پولها را گرفتند و رفتند.
ظاهراً وفاداری سیاسی را با سود بانکی اشتباه گرفته بودند!
دوستان دیروز جمهوری اسلامی — عراق، یمن و حزب‌الله لبنان — دارند نشان می‌دهند که «رفاقت سیاسی» خیلی شبیه کارت اعتباری است: تا وقتی پول و امکانات هست، همه خوش‌رو و دست‌به‌قلب‌اند؛ وقتی شرایط تغییر می‌کند، سریع کارت را می‌کشند و می‌روند.
عراق: حزب‌الله لبنان و انصارالله یمن را تروریستی اعلام کرد و دارایی‌ها را بست.
یمن: حتی متحد سابق ایران، سیاست فاصله گرفتن را علنی کرد و نشان داد وفاداری ایدئولوژیک تا وقتی مفید است، ادامه دارد.
اقتصاد و زائر: تهران میلیاردها دلار هزینه کرد — اتوبان نجف-کربلا، آباد کردن حرم‌ها، اعزام زائر، زیرساخت زیارتی — اما سود اصلی، نه برای تهران، بلکه مستقیم به جیب دوستان منطقه‌ای رفت.
ایران: «رفاقت برادرانه!»
دوستان: «مرسی! کارتت رو تحویل بده تا برویم دنبال سود ملی خودمان!»
نتیجه: وقتی میلیاردها دلار هزینه کردی و دوستانت با کارت بانکی‌شان از کنارت عبور می‌کنند، تازه می‌فهمی سیاست خارجی مثل چای نباتی است؛ شیرینش همیشه با خودت نیست!
#کانال_ژورنالیست #طنز_سیاسی #خاورمیانه #ایران #عراق #یمن #حزب_الله #حوثی #دوستان_و_کارت_بانکی #دیپلماسی_ایرانی
🆔 @journalistsir | @bahrm8
🌍 ژورنالیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
https://journalsirani.blogspot.com
Forwarded from اعتراض مدنی بازار
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تجمع اعتراضی یاسوج: «مسعود بیا بیرون!»
🔹با ورود پزشکیان به یاسوج، مردم، دانشجویان و فعالان محیط زیست امروز ۱۳ آذر ۱۴۰۴ مقابل سالن دولت تجمع کردند و اعتراض خود به ساخت سدهای غیرقانونی ماندگان و خرسان ۳ را فریاد زدند.
@Eterazebazar
🔹با ورود پزشکیان به یاسوج، مردم، دانشجویان و فعالان محیط زیست امروز ۱۳ آذر ۱۴۰۴ مقابل سالن دولت تجمع کردند و اعتراض خود به ساخت سدهای غیرقانونی ماندگان و خرسان ۳ را فریاد زدند.
@Eterazebazar