خبر: "MTN سهامش در ایرانسل را میدهد و میرود"
مدیرعامل گروه MTN از برنامه خود برای خروج از بازار تلفن همراه خاورمیانه در میانمدت و از طریق فروش ۷۵درصد از سهامش در MTN سوریه و برنامهریزی برای تمرکز بر بازار آفریقا خبر داد و تاکید کرد که این شرکت درحال برنامه ریزی برای واگذار کردن ۴۹درصد سهام خود در ایرانسل است.
راب شوتر، مدیرعامل گروه MTN، در یک کنفرانس تلفنی با رسانهها برای اعلام گزارش عملکرد این شرکت در نیمه نخست سال جاری میلادی با اعلام این خبر گفت:
مذاکرات گستردهای را برای فروش سهام این اپراتور در سوریه به TeleInvest که مالک ۲۵درصد دیگر از سهام این اپراتور است، آغاز کردهایم.
با بازنگری و مرور برنامههایمان، به این باور رسیدهایم که بهتر است گروه MTN با خروج از منطقه خاورمیانه با نظم و برنامهریزی، روی استراتژی پانآفریقایی خود تمرکز کند.
ورود MTN به منطقه با اتهامهای فراوانی مواجه شد که نادیده گرفته شدند. از جمله اینکه برای دریافت پروانه فعالیت ۱۵ساله در ایران متهم شدیم که رشوه پرداخت کردهایم یا اینکه به گروههای نظامی در افغانستان کمک کردهایم.
از سوی دیگر، تحریمهای آمریکا موجب شد تا بازگشت سرمایه و سودمان از فعالیت در ایران با سختیهای فراوانی مواجه شود که کشمکشهای طولانیمدت و چالشهای باعث شد تا فعالیت در ایران کار بسیار سختی باشد.
تمرکز اولیه گروه MTN بعنوان سهامدار خارجی شرکت خدمات ارتباطی امتیان ایرانسل، روی خروج از فعالیت اپراتوری در سوریه، افغانستان و یمن و برنامهریزی برای واگذار کردن ۴۹درصد سهام خود در ایرانسل است.
( خبر اعلامی از سوی اقای محمدحسن خلج (مدیرعامل فعلی! اسنپ) مبنی بر اینکه برنامه ای برای ورود به بورس ندارند بسیار نزدیک به این خبر ارزیابی میشود. )
✅ @karkhone
مدیرعامل گروه MTN از برنامه خود برای خروج از بازار تلفن همراه خاورمیانه در میانمدت و از طریق فروش ۷۵درصد از سهامش در MTN سوریه و برنامهریزی برای تمرکز بر بازار آفریقا خبر داد و تاکید کرد که این شرکت درحال برنامه ریزی برای واگذار کردن ۴۹درصد سهام خود در ایرانسل است.
راب شوتر، مدیرعامل گروه MTN، در یک کنفرانس تلفنی با رسانهها برای اعلام گزارش عملکرد این شرکت در نیمه نخست سال جاری میلادی با اعلام این خبر گفت:
مذاکرات گستردهای را برای فروش سهام این اپراتور در سوریه به TeleInvest که مالک ۲۵درصد دیگر از سهام این اپراتور است، آغاز کردهایم.
با بازنگری و مرور برنامههایمان، به این باور رسیدهایم که بهتر است گروه MTN با خروج از منطقه خاورمیانه با نظم و برنامهریزی، روی استراتژی پانآفریقایی خود تمرکز کند.
ورود MTN به منطقه با اتهامهای فراوانی مواجه شد که نادیده گرفته شدند. از جمله اینکه برای دریافت پروانه فعالیت ۱۵ساله در ایران متهم شدیم که رشوه پرداخت کردهایم یا اینکه به گروههای نظامی در افغانستان کمک کردهایم.
از سوی دیگر، تحریمهای آمریکا موجب شد تا بازگشت سرمایه و سودمان از فعالیت در ایران با سختیهای فراوانی مواجه شود که کشمکشهای طولانیمدت و چالشهای باعث شد تا فعالیت در ایران کار بسیار سختی باشد.
تمرکز اولیه گروه MTN بعنوان سهامدار خارجی شرکت خدمات ارتباطی امتیان ایرانسل، روی خروج از فعالیت اپراتوری در سوریه، افغانستان و یمن و برنامهریزی برای واگذار کردن ۴۹درصد سهام خود در ایرانسل است.
( خبر اعلامی از سوی اقای محمدحسن خلج (مدیرعامل فعلی! اسنپ) مبنی بر اینکه برنامه ای برای ورود به بورس ندارند بسیار نزدیک به این خبر ارزیابی میشود. )
✅ @karkhone
کارگر ایرانی با حقوق ماهیانه کمتر از صد دلار، یک سوم ارزانتر از کارگر چینی است. این مزیت ناخواسته بهترین فرصت را برای سرمایهگذاری در صنایع کاربر و با فنآوری ساده و متوسط ایجاد کرده است. حتی از نگاه بازار آزادی و مزیت نسبی هم، اولویت امروز کشور باید توسعه صنایع کاربر و با فنآوری ساده و متوسط باشد.
تصویر: حداقل حقوق در چین از سال 2006 تا 2020 به یوان چین که به حدود 300 دلار رسیده است.
✅ @karkhone
تصویر: حداقل حقوق در چین از سال 2006 تا 2020 به یوان چین که به حدود 300 دلار رسیده است.
✅ @karkhone
در دو قرنی که از انقلاب صنعتی گذشته، تنها هفت کشور غیرغربی صنعتی شدند: ژاپن، کره جنوبی، تایوان، هنگکنگ، سنگاپور، روسیه و اسرائیل!
نکته: فرآیند توسعه اصلا آسان نیست.
✅ @karkhone
نکته: فرآیند توسعه اصلا آسان نیست.
✅ @karkhone
تاملی بر دوگانه دروغین تحریم خارجی و ناکارآمدی داخلی
معمولا از تحریم خارجی و ناکارآمدی داخلی به عنوان ریشه مشکلات جامعه ایرانی نام میبرند. میخواهیم نشان دهیم که چرا نبایستی به این دو مقوله به عنوان دو متغیر جدا از هم نگاه کرد.
تحریمها حداقل از سه طریق به طور مستقیم و جدی بر ناکارآمدیهای داخلی دولت تاثیرگذارند. نمودار زیر به خوبی رابطه درآمد سرانه و کارآمدی دولت را نشان میدهد. به عبارت دیگر رابطه بسیار قوی بین پیشرفت اقتصادی و کیفیت حکمرانی وجود دارد.
از این رو وجود دولتی کارآمد در یک جامعه فقیر "تقریبا" غیرممکن است. با در نظر گرفتن این نکته، شاید درک رفتارهای عجیب دولتها در کشورهای با درآمد سرانه پایین، از هند و فلیپین گرفته تا کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین راحتتر باشد.
1. در نتیجه اولین تاثیر تحریمها بر کیفیت حکمرانی اثر تحریم بر کاهش درآمد کشور است. در چنین شرایطی دولت بودجه کافی برای پرداخت مناسب به کارمندان و سرمایهگذاری در زیرساختها نداشته و در تامین نیازهای اساسی شهروندان مانند بهداشت، آموزش و مسکن دچار مشکل میشود. این مسائل به صورت انواع ناکارآمدی در سطح جامعه خود را نشان میدهد.
2. دومین اثر تحریم بر حکمرانی، غیررسمی شدن امور است که زمینه سوء استفاده و فساد را فراهم میکند. پدیدههایی مثل بابک زنجانی و رضا ضراب در نتیجه انسداد مجاری رسمی اقتصاد بواسطه تحریم بوجود آمدند. حاکمیت قانون، یعنی مناسبات جامعه در بستر نهادهای رسمی دنبال شود و از اینرو ظهور نهادهای غیررسمی مانند "رویههای دور زدن تحریم"، یک عقبگرد نهادی است که تحریمها برای جامعه ایران به ارمغان آورده است.
3. سومین اثر تحریم بر حکمرانی، تبعات انزوای ایران است. همانند یک بنگاه اقتصادی وقتی یک دولت وارد مناسبات بینالملل میشود، برای تدوام همکاری ناگزیر به رعایت استانداردهای بینالمللی است. برای یک کشور منزوی بیتفاوتی و عدم توجه نسبت به این استانداردها آسانتر است. همچنین تعامل با طرفهای خارجی، زمینه را برای یادگیری و انتقال دانشهای ضمنی حقوقی، مدیریتی و اداری فراهم میکند.
با توجه به این موارد تحریمها نه تنها مانع از رشد اقتصادی و بروز مشکلات معیشتی شده، بلکه ایرانیان را از داشتن "دولتی" بهتر نیز محروم کرده است. از اینرو اشتباه است که تصور کنیم ناکارآمدیهای داخلی و تحریمهای خارجی دو عامل جداگانه هستند.
با توجه به توضیحات:
آیا تمام ناکارآمدیهای داخلی ناشی از تحریمهاست؟ قطعا خیر
آیا تحریمهای خارجی نقش مستقیم و مهمی بر ایجاد و تشدید ناکارآمدیهای داخلی دارند؟ قطعا بله
✅ @karkhone
معمولا از تحریم خارجی و ناکارآمدی داخلی به عنوان ریشه مشکلات جامعه ایرانی نام میبرند. میخواهیم نشان دهیم که چرا نبایستی به این دو مقوله به عنوان دو متغیر جدا از هم نگاه کرد.
تحریمها حداقل از سه طریق به طور مستقیم و جدی بر ناکارآمدیهای داخلی دولت تاثیرگذارند. نمودار زیر به خوبی رابطه درآمد سرانه و کارآمدی دولت را نشان میدهد. به عبارت دیگر رابطه بسیار قوی بین پیشرفت اقتصادی و کیفیت حکمرانی وجود دارد.
از این رو وجود دولتی کارآمد در یک جامعه فقیر "تقریبا" غیرممکن است. با در نظر گرفتن این نکته، شاید درک رفتارهای عجیب دولتها در کشورهای با درآمد سرانه پایین، از هند و فلیپین گرفته تا کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین راحتتر باشد.
1. در نتیجه اولین تاثیر تحریمها بر کیفیت حکمرانی اثر تحریم بر کاهش درآمد کشور است. در چنین شرایطی دولت بودجه کافی برای پرداخت مناسب به کارمندان و سرمایهگذاری در زیرساختها نداشته و در تامین نیازهای اساسی شهروندان مانند بهداشت، آموزش و مسکن دچار مشکل میشود. این مسائل به صورت انواع ناکارآمدی در سطح جامعه خود را نشان میدهد.
2. دومین اثر تحریم بر حکمرانی، غیررسمی شدن امور است که زمینه سوء استفاده و فساد را فراهم میکند. پدیدههایی مثل بابک زنجانی و رضا ضراب در نتیجه انسداد مجاری رسمی اقتصاد بواسطه تحریم بوجود آمدند. حاکمیت قانون، یعنی مناسبات جامعه در بستر نهادهای رسمی دنبال شود و از اینرو ظهور نهادهای غیررسمی مانند "رویههای دور زدن تحریم"، یک عقبگرد نهادی است که تحریمها برای جامعه ایران به ارمغان آورده است.
3. سومین اثر تحریم بر حکمرانی، تبعات انزوای ایران است. همانند یک بنگاه اقتصادی وقتی یک دولت وارد مناسبات بینالملل میشود، برای تدوام همکاری ناگزیر به رعایت استانداردهای بینالمللی است. برای یک کشور منزوی بیتفاوتی و عدم توجه نسبت به این استانداردها آسانتر است. همچنین تعامل با طرفهای خارجی، زمینه را برای یادگیری و انتقال دانشهای ضمنی حقوقی، مدیریتی و اداری فراهم میکند.
با توجه به این موارد تحریمها نه تنها مانع از رشد اقتصادی و بروز مشکلات معیشتی شده، بلکه ایرانیان را از داشتن "دولتی" بهتر نیز محروم کرده است. از اینرو اشتباه است که تصور کنیم ناکارآمدیهای داخلی و تحریمهای خارجی دو عامل جداگانه هستند.
با توجه به توضیحات:
آیا تمام ناکارآمدیهای داخلی ناشی از تحریمهاست؟ قطعا خیر
آیا تحریمهای خارجی نقش مستقیم و مهمی بر ایجاد و تشدید ناکارآمدیهای داخلی دارند؟ قطعا بله
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
اختصاص تمام رانتهای تحقیق و توسعه به مثلث دانش بنیان، نانو و استارتاپ نشان از یک باور اشتباه مرسوم میدهد. آن هم اینکه یک کشور بدون صنعتیشدن میتواند وارد فاز به اصطلاح اقتصاد جدید (New economy) شود. در صورتی که سوابق نشان میدهد، توسعه بدون صنعتیشدن ممکن نیست.
https://www.theguardian.com/commentisfree/2016/may/18/making-things-matter-britain-forgot-manufacturing-brexit
(برای جذابیت بیشتر به تحقیق مخاطبان در این حوزه به این پرسش پاسخ دهید.
برند تولیدی چون "نان سحر" به نظر شما تولیدی است و یا یک واحد دانش بنیان؟ )
✅ @karkhone
https://www.theguardian.com/commentisfree/2016/may/18/making-things-matter-britain-forgot-manufacturing-brexit
(برای جذابیت بیشتر به تحقیق مخاطبان در این حوزه به این پرسش پاسخ دهید.
برند تولیدی چون "نان سحر" به نظر شما تولیدی است و یا یک واحد دانش بنیان؟ )
✅ @karkhone
the Guardian
Making things matters. This is what Britain forgot
The neglect of manufacturing and over-development of the financial sector is the cause of the economy’s decline, not fear of leaving the EU
جزیره شایستگان مدیریت اقتصادی دهه چهل
دکتر عالیخانی خیلی زود افراد بسیار شایستهای را به همکاری دعوت کرد.
دکتر رکنالدین سادات تهرانی، فارغالتحصیل دانشگاه کلمبیا، فرزند یکی از تجّار شاخص تهران با تجربه کار تجاری را معاون بازرگانی خود کرد.
دکتر محمد یگانه، دارای دکتری اقتصاد از دانشگاه کلمبیا که در سازمان ملل مشغول بود به ایران دعوت کرد و مسئولیت دفتر مطالعات اقتصادی را که تازه تاسیس کردهبود به او سپرد.
دکتر احمد ضیائی را که دکتری اقتصاد از فرانسه داشت و به گفته مهندس رضا نیازمند مرد شریفی بود معاون اداری و پارلمانی وزارت کرد تا خیال عالیخانی از کارهای اداری راحت شده و بر مسائل اقتصادی متمرکز شود.
در نهایت، مهندس رضا نیازمند با سابقه درخشان در صنعت و بنیانگذار و مدیر سازمان مدیریت صنعتی را به عنوان معاون صنعتی خود برگزید. به گفته نیازمند، عالیخانی هماهنگی بینظیری بین معاونهای خود ایجاد کرد (سعیدی، 1392، 128).
دکتر عالیخانی نیز نقش جلسات روزانه و هفتگی با معاونین خود را در ایجاد انسجام و هماهنگی درونی در وزارت اقتصاد قابل توجه میداند (دهباشی، 1393 ، 177).
نکته جالب اینکه نظام حقوقی و استخدامی بخش بررسیهای اقتصادی وزارت اقتصاد، مانند سازمان برنامه متفاوت از دولت بود. برای اینکار عالیخانی از بودجه سازمان برنامه استفاده کرد و دست محمد یگانه را برای استخدام افراد شایسته و دادن حقوق بالاتر از کارمندان دولتی باز گذاشت (عالیخانی، 1381، 77).
عوامل بالا در کنار هم ظهور جزیرههای شایستگی در کشورهای در حال توسعه که با کمبود نیروهای بروکراتیک حرفهای مواجه هستند را به خوبی توضیح میدهد. به گفته رودریک ، شاید کشورهای در حال توسعه دارای بروكراسيهای کارآمد نباشند، امّا حتما تعدادی بروکرات حرفهای در هر کشور وجود دارد که به وضوح از شایستگی بسیار بیشتری برخوردارند (2004).
جالب اینکه تا به امروز همچنان گرد هم آوردن بروکراتهای شایسته در ذیل یک دستگاه مجری سیاست صنعتی راهحلی است که توسط بسیاری از اندیشمندان اقتصاد توسعه توصیه میگردد.
(Rodrik, 2004; Chang, 2010).
✅ @karkhone
دکتر عالیخانی خیلی زود افراد بسیار شایستهای را به همکاری دعوت کرد.
دکتر رکنالدین سادات تهرانی، فارغالتحصیل دانشگاه کلمبیا، فرزند یکی از تجّار شاخص تهران با تجربه کار تجاری را معاون بازرگانی خود کرد.
دکتر محمد یگانه، دارای دکتری اقتصاد از دانشگاه کلمبیا که در سازمان ملل مشغول بود به ایران دعوت کرد و مسئولیت دفتر مطالعات اقتصادی را که تازه تاسیس کردهبود به او سپرد.
دکتر احمد ضیائی را که دکتری اقتصاد از فرانسه داشت و به گفته مهندس رضا نیازمند مرد شریفی بود معاون اداری و پارلمانی وزارت کرد تا خیال عالیخانی از کارهای اداری راحت شده و بر مسائل اقتصادی متمرکز شود.
در نهایت، مهندس رضا نیازمند با سابقه درخشان در صنعت و بنیانگذار و مدیر سازمان مدیریت صنعتی را به عنوان معاون صنعتی خود برگزید. به گفته نیازمند، عالیخانی هماهنگی بینظیری بین معاونهای خود ایجاد کرد (سعیدی، 1392، 128).
دکتر عالیخانی نیز نقش جلسات روزانه و هفتگی با معاونین خود را در ایجاد انسجام و هماهنگی درونی در وزارت اقتصاد قابل توجه میداند (دهباشی، 1393 ، 177).
نکته جالب اینکه نظام حقوقی و استخدامی بخش بررسیهای اقتصادی وزارت اقتصاد، مانند سازمان برنامه متفاوت از دولت بود. برای اینکار عالیخانی از بودجه سازمان برنامه استفاده کرد و دست محمد یگانه را برای استخدام افراد شایسته و دادن حقوق بالاتر از کارمندان دولتی باز گذاشت (عالیخانی، 1381، 77).
عوامل بالا در کنار هم ظهور جزیرههای شایستگی در کشورهای در حال توسعه که با کمبود نیروهای بروکراتیک حرفهای مواجه هستند را به خوبی توضیح میدهد. به گفته رودریک ، شاید کشورهای در حال توسعه دارای بروكراسيهای کارآمد نباشند، امّا حتما تعدادی بروکرات حرفهای در هر کشور وجود دارد که به وضوح از شایستگی بسیار بیشتری برخوردارند (2004).
جالب اینکه تا به امروز همچنان گرد هم آوردن بروکراتهای شایسته در ذیل یک دستگاه مجری سیاست صنعتی راهحلی است که توسط بسیاری از اندیشمندان اقتصاد توسعه توصیه میگردد.
(Rodrik, 2004; Chang, 2010).
✅ @karkhone
چه صنایعی باید هدف گرفته شوند؟
جاستین لین، اقتصاددان ارشد سابق بانک جهانی - مدیر مرکز اقتصاد ساختاگرایی جدید دانشگاه پکن
شواهد تاریخی نشان میدهند که تمام کشورهای موفق دنیا در مرحله گذار، از سیاستهای صنعتی برای تسهیل بهروزرسانی صنایع خود استفاده کردند. آنها صنایعی را در کشورهایی انتخاب کردند که اولاً ساختار داشتههای اولیه مشابهی داشتند، ثانياً رشد پویایی را تجربه میکردند و ثالثاً درآمد سرانه نسبتاً بالاتری (نه خیلی بالاتر) از آنها داشتند.
• انگلستان صنایع هلند در قرن شانزده و هفدهم را هدف گرفت؛ درآمد سرانه این کشور 70% هلند بود.
• آلمان، فرانسه و آمریکا، صنایع انگلستان در اواخر قرن نوزدهم را هدف قراردادند؛ درآمد سرانه این کشورها حدود 60% تا 75% انگلستان بود.
• در دوران میجی، ژاپن صنایع پروسیا (آلمان) را هدف قرار داد؛ درآمد سرانه ژاپن حدود 40% پروسیا بود. در دهه 1960، ژاپن صنایع ایالاتمتحده را برگزید؛ درآمد سرانه این کشور در آن دوران 40% درآمد سرانه ایالاتمتحده بود.
• در دهه 60 تا 80 قرن بیستم، کره، تایوان، هنگکنگ و سنگاپور صنایع ژاپنی را هدف قراردادند؛ درآمد سرانه آنها 50% درآمد سرانه ژاپن بود.
• کشور موریس در دهه هفتاد، صنایع پارچه و پوشاک هنگکنگ را انتخاب کرد؛ درآمد سرانه این کشور 50% هنگکنگ بود.
• در دهه هشتاد، ایرلند صنایع دارویی، شیمیایی، الکترونیک و اطلاعات ایالاتمتحده را انتخاب کرد؛ درآمد سرانه این کشور حدود 45% ایالاتمتحده بود.
• در دهه نود، کاستاریکا صنعت بستهبندی و امتحان چیپ حافظه کشور تایوان را هدف گرفت. درآمد سرانه این کشور حدود 40 درصد تایوان بود که در این بخشها، کشور مطرحی محسوب میشد.
✅ @karkhone
جاستین لین، اقتصاددان ارشد سابق بانک جهانی - مدیر مرکز اقتصاد ساختاگرایی جدید دانشگاه پکن
شواهد تاریخی نشان میدهند که تمام کشورهای موفق دنیا در مرحله گذار، از سیاستهای صنعتی برای تسهیل بهروزرسانی صنایع خود استفاده کردند. آنها صنایعی را در کشورهایی انتخاب کردند که اولاً ساختار داشتههای اولیه مشابهی داشتند، ثانياً رشد پویایی را تجربه میکردند و ثالثاً درآمد سرانه نسبتاً بالاتری (نه خیلی بالاتر) از آنها داشتند.
• انگلستان صنایع هلند در قرن شانزده و هفدهم را هدف گرفت؛ درآمد سرانه این کشور 70% هلند بود.
• آلمان، فرانسه و آمریکا، صنایع انگلستان در اواخر قرن نوزدهم را هدف قراردادند؛ درآمد سرانه این کشورها حدود 60% تا 75% انگلستان بود.
• در دوران میجی، ژاپن صنایع پروسیا (آلمان) را هدف قرار داد؛ درآمد سرانه ژاپن حدود 40% پروسیا بود. در دهه 1960، ژاپن صنایع ایالاتمتحده را برگزید؛ درآمد سرانه این کشور در آن دوران 40% درآمد سرانه ایالاتمتحده بود.
• در دهه 60 تا 80 قرن بیستم، کره، تایوان، هنگکنگ و سنگاپور صنایع ژاپنی را هدف قراردادند؛ درآمد سرانه آنها 50% درآمد سرانه ژاپن بود.
• کشور موریس در دهه هفتاد، صنایع پارچه و پوشاک هنگکنگ را انتخاب کرد؛ درآمد سرانه این کشور 50% هنگکنگ بود.
• در دهه هشتاد، ایرلند صنایع دارویی، شیمیایی، الکترونیک و اطلاعات ایالاتمتحده را انتخاب کرد؛ درآمد سرانه این کشور حدود 45% ایالاتمتحده بود.
• در دهه نود، کاستاریکا صنعت بستهبندی و امتحان چیپ حافظه کشور تایوان را هدف گرفت. درآمد سرانه این کشور حدود 40 درصد تایوان بود که در این بخشها، کشور مطرحی محسوب میشد.
✅ @karkhone
خاطره ای ماندگار از مرحوم اصغر قندچی:
شركت «ايران كاوه» در سال 54 به چيني ها كاميون نمي فروخت و راننده كره اي هم با امتحان استخدام مي شد!
در سال54 تعدادي از تجار چين آمده بودند به دفتر ما در همين خيابان قزوينِ تهران و میخواستند کامیون بخرند.
چين در آن زمان با آمریکا روابط خوبی نداشت. آمریکاییها هم خواسته بودند که اگر بشود ما به چینیها کامیون بدهیم که از طريق كاميون «ماك» ساخت ايران، پای آنها نيز به نوعی در چين باز شود.
خلاصه چینیها آمدند و گفتند كاميون ماك كاوه مي خواهيم اما پول نداریم، بهجای آن مواد غذايي و کالا میدهیم. یک کتاب هم آورده بودند از مشخصات کالاهایی که برای عرضه داشتند. فانوس و بیل و دسته بیل و چینیآلات... بهترين كالايي كه براي عرضه داشتند، همان چینیآلات بود
يكي از مهندسان شرکت ايران كاوه گفت «تا زمانی که نوریتاکه ژاپن هست، کی از این آشغالهای چینی میخره؟! ضمنا ما تا یک سال ديگر پيش فروش داریم و نمي توانيم به شما كاميون بفروشيم» !
بعد چینیها گفتند « میتوانید به آقای خیامی مدير ايران ناسيونال بسپرید تا لااقل به ما اتوبوس بدهند»؟ به آقای خیامی زنگ زدم، ایشان گفتند «والله اعلیحضرت دستور دادند هزارتا اتوبوس به بلغارستان و مصر و... بدهیم». هیچی! خلاصه از آنها هم نتوانستند اتوبوس بگیرند و دست خالي برگشتند!
در سال 1355 هم تعدادی راننده کرهای{كره جنوبي} آمده بودند برای کار در ايران. آن زمان به پاکستانی و هندی نمیشد کار داد. میگفتند مدارک خیلی از آنها قلابی است.
البته کرهایها هم اگر میخواستند کار کنند، باید در ایران امتحان میدادند. در آن سال یک شرکت حمل و نقلی ايراني بود که راننده میخواست، 400 تا کارگر کرهای آورده بود. شرایط هم گذاشته بودند برای کار در ایران.
تا جایی که یادم هست داشتن دیپلم و مجرد بودن از شرایط كار در ايران بود، همچنین فقط سالی یک بار میتوانستند از ایران به کشورشان مراجعت کنند. اینجا به آنها پانسیون میدادند با ناهار و شام و اگر اشتباه نکنم، ماهی 2 هزار دلار و یک بلیط مجانی در سال برای سفر به کره...
7 مرداد 1399، اولين سالگرد درگذشت اصغر قندچي، موسس شركت ايران كاوه
(الحق که سه روز پیش و بعد از شنیدن خبر درگذشت بزرگمردی چون ناصر جنتی مدیرعامل گروه صنعتی گیتی پسند خواندن این شعر عجیب به دل مینشید.
در غربت مرگ بیم تنهایی نیست / یاران عزیز آن طرف بیشترند
رضی الله عنهم جمیعا )
✅ @karkhone
شركت «ايران كاوه» در سال 54 به چيني ها كاميون نمي فروخت و راننده كره اي هم با امتحان استخدام مي شد!
در سال54 تعدادي از تجار چين آمده بودند به دفتر ما در همين خيابان قزوينِ تهران و میخواستند کامیون بخرند.
چين در آن زمان با آمریکا روابط خوبی نداشت. آمریکاییها هم خواسته بودند که اگر بشود ما به چینیها کامیون بدهیم که از طريق كاميون «ماك» ساخت ايران، پای آنها نيز به نوعی در چين باز شود.
خلاصه چینیها آمدند و گفتند كاميون ماك كاوه مي خواهيم اما پول نداریم، بهجای آن مواد غذايي و کالا میدهیم. یک کتاب هم آورده بودند از مشخصات کالاهایی که برای عرضه داشتند. فانوس و بیل و دسته بیل و چینیآلات... بهترين كالايي كه براي عرضه داشتند، همان چینیآلات بود
يكي از مهندسان شرکت ايران كاوه گفت «تا زمانی که نوریتاکه ژاپن هست، کی از این آشغالهای چینی میخره؟! ضمنا ما تا یک سال ديگر پيش فروش داریم و نمي توانيم به شما كاميون بفروشيم» !
بعد چینیها گفتند « میتوانید به آقای خیامی مدير ايران ناسيونال بسپرید تا لااقل به ما اتوبوس بدهند»؟ به آقای خیامی زنگ زدم، ایشان گفتند «والله اعلیحضرت دستور دادند هزارتا اتوبوس به بلغارستان و مصر و... بدهیم». هیچی! خلاصه از آنها هم نتوانستند اتوبوس بگیرند و دست خالي برگشتند!
در سال 1355 هم تعدادی راننده کرهای{كره جنوبي} آمده بودند برای کار در ايران. آن زمان به پاکستانی و هندی نمیشد کار داد. میگفتند مدارک خیلی از آنها قلابی است.
البته کرهایها هم اگر میخواستند کار کنند، باید در ایران امتحان میدادند. در آن سال یک شرکت حمل و نقلی ايراني بود که راننده میخواست، 400 تا کارگر کرهای آورده بود. شرایط هم گذاشته بودند برای کار در ایران.
تا جایی که یادم هست داشتن دیپلم و مجرد بودن از شرایط كار در ايران بود، همچنین فقط سالی یک بار میتوانستند از ایران به کشورشان مراجعت کنند. اینجا به آنها پانسیون میدادند با ناهار و شام و اگر اشتباه نکنم، ماهی 2 هزار دلار و یک بلیط مجانی در سال برای سفر به کره...
7 مرداد 1399، اولين سالگرد درگذشت اصغر قندچي، موسس شركت ايران كاوه
(الحق که سه روز پیش و بعد از شنیدن خبر درگذشت بزرگمردی چون ناصر جنتی مدیرعامل گروه صنعتی گیتی پسند خواندن این شعر عجیب به دل مینشید.
در غربت مرگ بیم تنهایی نیست / یاران عزیز آن طرف بیشترند
رضی الله عنهم جمیعا )
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
میزان تجارت کالایی با آمریکا نسبت به چین
اکثر کشورها با چین رابطه تجاری بزرگتری دارند تا با آمریکا و این توانایی "انتخاب یک سمت" بین آمریکا و چین را پیچیده می کند.
منبع:
https://www.csis.org/analysis/allied-economic-forum-lessons-learned
✅ @karkhone
اکثر کشورها با چین رابطه تجاری بزرگتری دارند تا با آمریکا و این توانایی "انتخاب یک سمت" بین آمریکا و چین را پیچیده می کند.
منبع:
https://www.csis.org/analysis/allied-economic-forum-lessons-learned
✅ @karkhone
چهار نفتکش ایرانی حاوی محوله بنزین به مقصد ونزوئلا توسط آمریکائی ها مصادره شدند و در بندر هیوستون تگزاس پهلو گرفتند.
https://www.wsj.com/articles/u-s-seizes-iranian-fuel-cargoes-for-first-time-11597352574?redirect=amp#click=https://t.co/OiHhInLwbI
✅ @karkhone
https://www.wsj.com/articles/u-s-seizes-iranian-fuel-cargoes-for-first-time-11597352574?redirect=amp#click=https://t.co/OiHhInLwbI
✅ @karkhone
WSJ
WSJ News Exclusive | U.S. Seizes Iranian Fuel Cargo for First Time
The Trump administration confiscated vessels allegedly loaded with Iranian fuel in violation of sanctions, stepping up its campaign against Tehran.
Forwarded from karkhone | کارخانه (کاری)
🔴سایت Fax.ir که اولین سرویس ابری ایران محسوب میشود در اطلاعیه ای اعلام کرد سرویس ابری Fax خود را از 40 روز دیگر متوقف می کند.
▪️این سرویس از جمله موفق ترین سیستمهای مبتنی بر ابر بود که نزدیک به یک دهه قدمت دارد.
▪️توقف فعالیت این سرویس ابری باعث ضربه و زیان زیادی به مشتریان این سرویس خواهد شد.
▪️توقف این سرویس در اعتماد مشتریان به سرویس های ابری خدشه جدی وارد خواهد کرد.
✅ @karkhone
▪️این سرویس از جمله موفق ترین سیستمهای مبتنی بر ابر بود که نزدیک به یک دهه قدمت دارد.
▪️توقف فعالیت این سرویس ابری باعث ضربه و زیان زیادی به مشتریان این سرویس خواهد شد.
▪️توقف این سرویس در اعتماد مشتریان به سرویس های ابری خدشه جدی وارد خواهد کرد.
✅ @karkhone
تاثیر کرونا بر کمپانی های اقتصادی دنیا
فشار اقتصادی اونقدری بوده که باعث شد کانتاس ایرلاین استرالیا به فکر فروش بیسکوئیت و پیژامه بیفته.
https://bit.ly/3gVt4VR
✅ @karkhone
فشار اقتصادی اونقدری بوده که باعث شد کانتاس ایرلاین استرالیا به فکر فروش بیسکوئیت و پیژامه بیفته.
https://bit.ly/3gVt4VR
✅ @karkhone
Rockefeller Foundation.pdf
5.1 MB
یک زیر خاکی از بنیاد راکفلر در مورد استفاده از یک پاندمی همگیر در جهت تاثیر بر تحکیم قدرت سیاسی در جهان.
این پیپر در سال ۲۰۱۰ به چاپ رسیده.
بخوانید و لذت ببرید!
مناسب احوالات و ایضا پیشگویی های دوران کرونا
✅ @karkhone
این پیپر در سال ۲۰۱۰ به چاپ رسیده.
بخوانید و لذت ببرید!
مناسب احوالات و ایضا پیشگویی های دوران کرونا
✅ @karkhone
«سه ستاره، به درخشندگی سامسونگ»
|مهدی تدینی
یکی از رموز موفقیت اقتصادی کرۀ جنوبی نوع خاصی از شرکتداری بود که در این کشور در دوران پس از جنگ جهانی دوم جا افتاد و تا امروز نیز به گونهای تعدیلشده ادامه دارد. اقتصاد کره بر پاشنۀ اَبَرشرکتهای خانوادگی میگردد که به «چائِبول» (Chaebol) معروفند. چائبولها شرکتهایی خوشهایاند که شاخههایشان در حوزههای صنعتی مختلف فعال است. برای مثال گروه سامسونگ به عنوان یکی از بزرگترین چائبولهای کره، در چندین صنعت فعالیت دارد، در حالی که بسیاری گمان کنند سامسونگ فقط دستگاههای الکترونیک مانند گوشی تلفن همراه تولید میکند. بگذارید معروفترین حوزههایی را که شرکت سامسونگ در آن فعال است، نام ببرم: بیمۀ عمر، صنایع سنگین (یکی از بزرگترین شرکتهای کشتیسازی کره)، ساختوساز (که یکی از شاهکارهایش برج خلیفۀ دبی است)، همکاری در خودروسازی با شرکت رنوی فرانسه، تولیدات پولیمری و لیتیوم، حوزۀ مد و فشن و در نهایت هتلداری.
سامسونگ در 2017 بیش از 265 میلیارد دلار درآمد ناخالص داشت که سود خالص آن 37 میلیارد دلار بود. برای اینکه بفهمیم این مبلغ چقدر است، یادآوری میکنم اگر ایران روزی دو میلیون بشکه نفت به قیمت میانگین و ایدئال 50 دلار به ازاری هر بشکه بفروشد، درآمد «ناخالص» آن در یک سال حدود 36.5 میلیارد دلار میشود. حال در نظر بگیرید که سامسونگ شرکتی خصوصی است و سنت چائبولها نیز بر پایۀ همین شرکتداری خانوادگی است. در اصل این الگو را کرهایها از ژاپنیها یاد گرفتند. ژاپنیها با همین شیوۀ شرکتداری خانوادگی از اواخر قرن نوزدهم اوج گرفتند؛ شیوهای که به «زایباتسو» (Zaibatsu) معروف بود. اما در پی شکست ژاپن از آمریکا در جنگ جهانی دوم، ژنرال مکآرتور، فرماندار آمریکایی، این شرکتها را که موتور اقتصاد و تأمینکنندگان جنگی ژاپن بودند، متلاشی کرد و شیوۀ دیگری جایگزین آن شد.
لی بیونگـچول بنیانگذار شرکت سامسونگ وقتی در اواخر دهۀ چهل شرکت خود را نامگذاری و ثبت میکرد، بسیار متأثر از الگوهای ژاپنی بود و به تقلید از دو شرکت ژاپنیِ «میتسوبیشی» (سه لوزی) و «میتسویی» (سه چشمه)، نام شرکتش را «سه ستاره» (سامسونگ) گذاشت تا در اوج باشد و بدرخشد. او دو بار شکست خورد، یک بار در دهۀ چهل وقتی کره به اشغال ژاپن درآمد و یک بار در دهۀ پنجاه وقتی جنگ کره کشور را به خاک و خون کشید. البته شرکت او ابتدا در کار مواد غذایی و سپس در صنعت شکرریزی بود. شرکت سامسونگ الکترونیکز تازه در سال 1969 تأسیس شد. اما از سامسونگ که بگذریم، مسئله در اینجا این نوع اقتصاد است که بر پایۀ ابرشرکتهای خانوادگی میگردد. چنانکه شرکت سامسونگ با بیش از 310.000 هزار کارمند همچنان در اختیار خانوادۀ لی است.
اینکه این نوع اقتصاد چه ویژگیهایی دارد، نقش دولت ــ که رانتهای هدفمند به چائبولها میدهد ــ در این اقتصاد چیست، این شرکتها چه تأثیری بر اقتصاد، رفاه اجتماعی و حاکمیت سیاسی میگذارند، همگی پرسشهایی جدی است که اقتصاددانان و جامعهشناسان با تحقیق دقیق باید پاسخ دهند. اما چیزی که وجود دارد این است که این نوع شرکتداری ویژگیهای مهمی دارد که باعث موفقیت آن میشود، از جمله اینکه تصمیمگیری به متمرکزترین شکل ممکن صورت میگیرد و ثبات، انسجام و وفاداری مدیریتی بینظیری در آن وجود دارد. در واقع اقتصاد سوار بر شبکۀ خویشاوندی سنتی میشود و از این لحاظ آمیزهای از سنت و مدرنیته است.
یک چائبول برای تصرف بازارهای جهانی به مدرنترین الگوها چنگ میزند و همزمان هر چه پیشتازتر و موفقتر باشد، سنت خانوادگی خود را بیشتر و بهتر حفظ میکند. در واقع در زیر لایۀ مدرنسازی، تحکیم مناسبات سنتی نیز تضمین میشود. یک شرکت بزرگ وقتی مدیریت متمرکز، سلسلهمراتبی و و مبتنی بر فرماندهی فرمانبری دارد، ماندگاری و پویایی بیشتری دارد.
در نهایت اگر این الگو را با ایران در هفتاد هشتاد سال گذشته مقایسه کنیم، به سختی میتوان شرکتداری بزرگ خانوادگی پیدا کرد. البته شرکتهای خانوادگی (یا شخصی) بزرگی در دهۀ چهل و پنجاه در ایران شکل گرفت که همگی پس از انقلاب دولتی و مصادره شد، اما پس از آن نیز هیچگاه این مجال برای شرکتهای خصوصیـخانوادگی (تأکید میکنم خصوصی، نه خصولتی یا سهامی) دست نداد که چنین نقشی در اقتصاد ایفا کنند. یک بخش خصوصی وابسته و شبهدولتی پدید آمد که سهامش دست مردم بود و مدیرش از کابینه میآمد. نیمهخصوصی شدن باعث شد شرکتها نه به درستی به دولت پاسخگو باشند و نه به سهامدارانشان! دولتها که عوض میشوند ــ وزرا تندتر ــ و سهامداران خُرد هم چه میدانند زیر و بم شرکتداری چیست...
✅ @karkhone
|مهدی تدینی
یکی از رموز موفقیت اقتصادی کرۀ جنوبی نوع خاصی از شرکتداری بود که در این کشور در دوران پس از جنگ جهانی دوم جا افتاد و تا امروز نیز به گونهای تعدیلشده ادامه دارد. اقتصاد کره بر پاشنۀ اَبَرشرکتهای خانوادگی میگردد که به «چائِبول» (Chaebol) معروفند. چائبولها شرکتهایی خوشهایاند که شاخههایشان در حوزههای صنعتی مختلف فعال است. برای مثال گروه سامسونگ به عنوان یکی از بزرگترین چائبولهای کره، در چندین صنعت فعالیت دارد، در حالی که بسیاری گمان کنند سامسونگ فقط دستگاههای الکترونیک مانند گوشی تلفن همراه تولید میکند. بگذارید معروفترین حوزههایی را که شرکت سامسونگ در آن فعال است، نام ببرم: بیمۀ عمر، صنایع سنگین (یکی از بزرگترین شرکتهای کشتیسازی کره)، ساختوساز (که یکی از شاهکارهایش برج خلیفۀ دبی است)، همکاری در خودروسازی با شرکت رنوی فرانسه، تولیدات پولیمری و لیتیوم، حوزۀ مد و فشن و در نهایت هتلداری.
سامسونگ در 2017 بیش از 265 میلیارد دلار درآمد ناخالص داشت که سود خالص آن 37 میلیارد دلار بود. برای اینکه بفهمیم این مبلغ چقدر است، یادآوری میکنم اگر ایران روزی دو میلیون بشکه نفت به قیمت میانگین و ایدئال 50 دلار به ازاری هر بشکه بفروشد، درآمد «ناخالص» آن در یک سال حدود 36.5 میلیارد دلار میشود. حال در نظر بگیرید که سامسونگ شرکتی خصوصی است و سنت چائبولها نیز بر پایۀ همین شرکتداری خانوادگی است. در اصل این الگو را کرهایها از ژاپنیها یاد گرفتند. ژاپنیها با همین شیوۀ شرکتداری خانوادگی از اواخر قرن نوزدهم اوج گرفتند؛ شیوهای که به «زایباتسو» (Zaibatsu) معروف بود. اما در پی شکست ژاپن از آمریکا در جنگ جهانی دوم، ژنرال مکآرتور، فرماندار آمریکایی، این شرکتها را که موتور اقتصاد و تأمینکنندگان جنگی ژاپن بودند، متلاشی کرد و شیوۀ دیگری جایگزین آن شد.
لی بیونگـچول بنیانگذار شرکت سامسونگ وقتی در اواخر دهۀ چهل شرکت خود را نامگذاری و ثبت میکرد، بسیار متأثر از الگوهای ژاپنی بود و به تقلید از دو شرکت ژاپنیِ «میتسوبیشی» (سه لوزی) و «میتسویی» (سه چشمه)، نام شرکتش را «سه ستاره» (سامسونگ) گذاشت تا در اوج باشد و بدرخشد. او دو بار شکست خورد، یک بار در دهۀ چهل وقتی کره به اشغال ژاپن درآمد و یک بار در دهۀ پنجاه وقتی جنگ کره کشور را به خاک و خون کشید. البته شرکت او ابتدا در کار مواد غذایی و سپس در صنعت شکرریزی بود. شرکت سامسونگ الکترونیکز تازه در سال 1969 تأسیس شد. اما از سامسونگ که بگذریم، مسئله در اینجا این نوع اقتصاد است که بر پایۀ ابرشرکتهای خانوادگی میگردد. چنانکه شرکت سامسونگ با بیش از 310.000 هزار کارمند همچنان در اختیار خانوادۀ لی است.
اینکه این نوع اقتصاد چه ویژگیهایی دارد، نقش دولت ــ که رانتهای هدفمند به چائبولها میدهد ــ در این اقتصاد چیست، این شرکتها چه تأثیری بر اقتصاد، رفاه اجتماعی و حاکمیت سیاسی میگذارند، همگی پرسشهایی جدی است که اقتصاددانان و جامعهشناسان با تحقیق دقیق باید پاسخ دهند. اما چیزی که وجود دارد این است که این نوع شرکتداری ویژگیهای مهمی دارد که باعث موفقیت آن میشود، از جمله اینکه تصمیمگیری به متمرکزترین شکل ممکن صورت میگیرد و ثبات، انسجام و وفاداری مدیریتی بینظیری در آن وجود دارد. در واقع اقتصاد سوار بر شبکۀ خویشاوندی سنتی میشود و از این لحاظ آمیزهای از سنت و مدرنیته است.
یک چائبول برای تصرف بازارهای جهانی به مدرنترین الگوها چنگ میزند و همزمان هر چه پیشتازتر و موفقتر باشد، سنت خانوادگی خود را بیشتر و بهتر حفظ میکند. در واقع در زیر لایۀ مدرنسازی، تحکیم مناسبات سنتی نیز تضمین میشود. یک شرکت بزرگ وقتی مدیریت متمرکز، سلسلهمراتبی و و مبتنی بر فرماندهی فرمانبری دارد، ماندگاری و پویایی بیشتری دارد.
در نهایت اگر این الگو را با ایران در هفتاد هشتاد سال گذشته مقایسه کنیم، به سختی میتوان شرکتداری بزرگ خانوادگی پیدا کرد. البته شرکتهای خانوادگی (یا شخصی) بزرگی در دهۀ چهل و پنجاه در ایران شکل گرفت که همگی پس از انقلاب دولتی و مصادره شد، اما پس از آن نیز هیچگاه این مجال برای شرکتهای خصوصیـخانوادگی (تأکید میکنم خصوصی، نه خصولتی یا سهامی) دست نداد که چنین نقشی در اقتصاد ایفا کنند. یک بخش خصوصی وابسته و شبهدولتی پدید آمد که سهامش دست مردم بود و مدیرش از کابینه میآمد. نیمهخصوصی شدن باعث شد شرکتها نه به درستی به دولت پاسخگو باشند و نه به سهامدارانشان! دولتها که عوض میشوند ــ وزرا تندتر ــ و سهامداران خُرد هم چه میدانند زیر و بم شرکتداری چیست...
✅ @karkhone
❌ در شرایط فعلی بدون دفترکار در بازار رقابت کن
هر جای 🇮🇷 هستی، در ۵دقیقه خط ثابت تهران بگیر
با تلفن گویای حرفه ای، منشی اختصاصی، فکس و صندوق صوتی
امکان دایورت هوشمند تماس به 📲
فعالسازی آنی (2 هفته رایگان)
☎️ 021284205
🆔 @daftareshoma
#تبلیغ
هر جای 🇮🇷 هستی، در ۵دقیقه خط ثابت تهران بگیر
با تلفن گویای حرفه ای، منشی اختصاصی، فکس و صندوق صوتی
امکان دایورت هوشمند تماس به 📲
فعالسازی آنی (2 هفته رایگان)
☎️ 021284205
🆔 @daftareshoma
#تبلیغ
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
نمایشگاه الکامپ باز هم به تعویق افتاد.
◾️ستاد اجرایی نمایشگاه الکامپ اعلام کرد که بخاطر شرایط کرونا برگزاری این نمایشگاه برای بار دوم با تعویق روبرو شده و در ماه های پایانی سال برگزار میشود.
🔳پ.ن: همانگونه که از ابتدا مشخص بود بدلیل شرایط حاکم بر جامعه امکان برگزاری نمایشگاه الکامپ در شهریور وجود ندارد از هم اکنون هم کاملا مشخص است که امکان برگزاری در ماه های پایانی سال نیز وجود نخواهد داشت. زیرا پیش بینی ها نشان میدهد حداقل تا یکسال کرونا و مشکلات ناشی از آن ادامه دارد. از سوی دیگر اگر الکامپ سال 1400 طبق برنامه قرار باشد در تیرماه سال آینده برگزار شود برگزاری دو الکامپ به فاصله زمانی 4 ماه هیچ توجیهی ندارد. لذا به دست اندرکاران نمایشگاه الکامپ پیشنهاد میشود نمایشگاه سال 99 را مثل اکثریت قریب به اتفاق نمایشگاه های مشابه لغو کنند.
(اگر اشتباه نکنیم که نمیکنیم اقای محمود حقوردی رو باید خطاب قرار بدیم. روابط عمومی فعلی سازمان نصر و یا به قولی نظام صنفی رایانه ای /
و سوال اینکه این میزان اصرار به برگزاری اون هم حضوری برای نمایشگاه کسب و کار های انلاین جدای از اینکه یک سوال جدی داره یک تناقض با صدای بلند هم محسوب میشه! منتظر نظرات اهل فن هستیم. )
✅ @karkhone
◾️ستاد اجرایی نمایشگاه الکامپ اعلام کرد که بخاطر شرایط کرونا برگزاری این نمایشگاه برای بار دوم با تعویق روبرو شده و در ماه های پایانی سال برگزار میشود.
🔳پ.ن: همانگونه که از ابتدا مشخص بود بدلیل شرایط حاکم بر جامعه امکان برگزاری نمایشگاه الکامپ در شهریور وجود ندارد از هم اکنون هم کاملا مشخص است که امکان برگزاری در ماه های پایانی سال نیز وجود نخواهد داشت. زیرا پیش بینی ها نشان میدهد حداقل تا یکسال کرونا و مشکلات ناشی از آن ادامه دارد. از سوی دیگر اگر الکامپ سال 1400 طبق برنامه قرار باشد در تیرماه سال آینده برگزار شود برگزاری دو الکامپ به فاصله زمانی 4 ماه هیچ توجیهی ندارد. لذا به دست اندرکاران نمایشگاه الکامپ پیشنهاد میشود نمایشگاه سال 99 را مثل اکثریت قریب به اتفاق نمایشگاه های مشابه لغو کنند.
(اگر اشتباه نکنیم که نمیکنیم اقای محمود حقوردی رو باید خطاب قرار بدیم. روابط عمومی فعلی سازمان نصر و یا به قولی نظام صنفی رایانه ای /
و سوال اینکه این میزان اصرار به برگزاری اون هم حضوری برای نمایشگاه کسب و کار های انلاین جدای از اینکه یک سوال جدی داره یک تناقض با صدای بلند هم محسوب میشه! منتظر نظرات اهل فن هستیم. )
✅ @karkhone
The Structure of Corruption in Iran.pdf
291.5 KB
The Structure of Corruption in Iran
«ساختار فساد در ایران»
پویا آزادی
پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
«ساختار فساد در ایران»
پویا آزادی
پروژه «ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد»
✅ @karkhone
ساموئل فلورمن نوشته است: «کوچک بودن، پیش از همه، یک کلمه است که از لحاظ تکنولوژیکی، سیاسی، اجتماعی، زیبایی شناختی والبته اخلاقی، خنثی است». استفاده از آن به عنوان نماد خیر یکی از نمونههای سرگرم کننده از انسان احمق خواهد بود. در واقع، شرکتهای کوچک جایگاه مهمی در نظام آمریکایی دارند. اما برای رسیدن به رونق و شکوفایی در قرن بیست و یکم، بایستی دوباره یاد بگیریم که بزرگ نیز میتواند زیبا باشد.
|بزرگ زیباست اثر رابرت اتکینسون
✅ @karkhone
|بزرگ زیباست اثر رابرت اتکینسون
✅ @karkhone
لزوم سهیم شدن دولت در هزینه "خود اکتشافی"
| دنی رودریک
عدم اطمینان از اینکه تولید چه کالای جدیدی میتواند سودآور باشد، یکی از موانع اصلی توسعه اقتصادی است. برای مقابله با این عدم اطمینان نیاز به یکسری سرمایهگذاریهای اولیه و همچنین ابتکاراتی برای بهبود عملکرد فنآوریهای وارداتی متناسب با شرایط داخلی است. از آنجاییکه هردوی این حوزهها مملو از اثرات جانبی است (موارد موفق بهراحتی میتوانند شبیهسازی شوند و در نتیجه نتوانند از سود سرمایهگذاری جدید خود بهرهمند شوند)، توجیه اقتصادی حمایت از آنها قوی است. ازاینرو دولتها معمولاً در مراحل اولیه فرایند اکتشاف بایستی بخشی از هزینه را بر عهده بگیرند. روش انجام کار میتواند به این شکل باشد که کارآفرینان بخش خصوصی برای استفاده از منابع عمومی با آوردن پیشنهاد سرمایهگذاری خود وارد یک مسابقه گردند. معیارهای حمایت مالی از چنین پیشنهادی شامل:
الف) مرتبط به فعالیتهای جدید باشند؛
ب) توان بالقوه برای یادگیری و سرریز فنآوری به دیگر فعالان اقتصادی وجود داشته باشد؛
ج) بنگاههای بخش خصوصی حاضر به پذیرفتن نظارت و ممیزی عملکردشان توسط نهاد دولتی باشند.
/ توانمندسازی تولید
✅ @karkhone
| دنی رودریک
عدم اطمینان از اینکه تولید چه کالای جدیدی میتواند سودآور باشد، یکی از موانع اصلی توسعه اقتصادی است. برای مقابله با این عدم اطمینان نیاز به یکسری سرمایهگذاریهای اولیه و همچنین ابتکاراتی برای بهبود عملکرد فنآوریهای وارداتی متناسب با شرایط داخلی است. از آنجاییکه هردوی این حوزهها مملو از اثرات جانبی است (موارد موفق بهراحتی میتوانند شبیهسازی شوند و در نتیجه نتوانند از سود سرمایهگذاری جدید خود بهرهمند شوند)، توجیه اقتصادی حمایت از آنها قوی است. ازاینرو دولتها معمولاً در مراحل اولیه فرایند اکتشاف بایستی بخشی از هزینه را بر عهده بگیرند. روش انجام کار میتواند به این شکل باشد که کارآفرینان بخش خصوصی برای استفاده از منابع عمومی با آوردن پیشنهاد سرمایهگذاری خود وارد یک مسابقه گردند. معیارهای حمایت مالی از چنین پیشنهادی شامل:
الف) مرتبط به فعالیتهای جدید باشند؛
ب) توان بالقوه برای یادگیری و سرریز فنآوری به دیگر فعالان اقتصادی وجود داشته باشد؛
ج) بنگاههای بخش خصوصی حاضر به پذیرفتن نظارت و ممیزی عملکردشان توسط نهاد دولتی باشند.
/ توانمندسازی تولید
✅ @karkhone
از وزارت تجارت تا وزارت صمت
سیر تحولات وزارت صنعت،معدن و تجارت در ۱۱۰سال
سال ١٢٨٥ وزارت تجارت جهت تجمیع اقدامات و سیاستگذاری های دولت در حوزه تجارت و بازرگانی تاسیس شد.
سال ۱۳۰۲ نام آن به وزارت فوائد عامه تغییر پیدا کرد.
سال ۱۳۰۸ وزارت فوائد عامه به دو وزارتخانه اقتصاد ملی(متولی امور مربوط به بازرگانی، کشاورزی، صنعت و اداره ثبت علائم تجارتی و صنعتی) و وزارت طرق و شوارع یا همان اداره کل راه (متولی امور مربوط به جاده سازی، احداث راهآهن، کشف معادن نفت شمال، مطالعه درباره ذوبآهن و تاسیس کارخانه آن) تفکیک شد.
سال ۱۳۱۶ به دو وزارتخانه تجارت و صنایع و معادن تفکیک شد. از این سال وزارت صنایع به صورت تخصصی در تمام حوزه های مرتبط با صنعت و معدن شروع به کار کرد و با تصمیم فرهنگستان ایران، نام وزارت تجارت به وزارت بازرگانی و وزارت صنایع و معادن به وزارت پیشه و هنر تغییر یافت.
سال ۱۳۲۰ وزارت بازرگانی و پیشه و هنر با یکدیگر ادغام و نام آن به وزارتخانه بازرگانی و پیشه و هنر تبدیل شد.
سال ۱۳۲۶ به وزارت اقتصاد ملی تغییر نام داد و اداره امور صنایع و معادن دولتی نیز به آن واگذار شد که در دوره جنبش ملی کردن صنعت نفت وظیفه صادرات و واردات کالاهای غیرنفتی را به عهده گرفت.
سال ۱۳۳۴ وزارتخانه اقتصاد ملی به دو وزارتخانه بازرگانی و وزارت صنایع و معادن تبدیل و تفکیک شد.
سال ۱۳۴۱ وزارت بازرگانی و صنایع و معادن با یکدیگر ادغام و وزارت اقتصاد شکل گرفت.
سال ۱۳۵۲ وزارت اقتصاد از هم پاشید و به سه وزارتخانه بازرگانی، صنایع و معادن و اقتصاد و امور دارایی تبدیل شد.
سال ۱۳۶۰ وزارت صنایع و معادن به دو وزارتخانه معادن و فلزات و صنایع تفکیک شد.
سال ١٣٦١ وزارت صنایع به دو وزارتخانه صنایع و صنایع سنگین تقسیم شد و این اولین باری بود که حوزه صنعت و معدن با ۴ وزارتخانه بازرگانی، معادن و فلزات، صنايع و صنایع سنگین اداره می شد.
سال ١٣٧٣ وزارت صنایع و صنایع سنگین ادغام و وزارت صنایع رونمایی شد.
سال ١٣٧٩ وزارت صنایع با وزارت معادن و فلزات ادغام و وزارت صنایع و معادن متولد شد.
سال ۱۳۹۰ وزارت بازرگانی و صنایع و معادن با یکدیگر ادغام شد و وزارت صنعت، معدن و تجارت که بهصورت سرواژه وزارت صمت نیز خوانده میشود، ثبت شد.
✅ @karkhone
سیر تحولات وزارت صنعت،معدن و تجارت در ۱۱۰سال
سال ١٢٨٥ وزارت تجارت جهت تجمیع اقدامات و سیاستگذاری های دولت در حوزه تجارت و بازرگانی تاسیس شد.
سال ۱۳۰۲ نام آن به وزارت فوائد عامه تغییر پیدا کرد.
سال ۱۳۰۸ وزارت فوائد عامه به دو وزارتخانه اقتصاد ملی(متولی امور مربوط به بازرگانی، کشاورزی، صنعت و اداره ثبت علائم تجارتی و صنعتی) و وزارت طرق و شوارع یا همان اداره کل راه (متولی امور مربوط به جاده سازی، احداث راهآهن، کشف معادن نفت شمال، مطالعه درباره ذوبآهن و تاسیس کارخانه آن) تفکیک شد.
سال ۱۳۱۶ به دو وزارتخانه تجارت و صنایع و معادن تفکیک شد. از این سال وزارت صنایع به صورت تخصصی در تمام حوزه های مرتبط با صنعت و معدن شروع به کار کرد و با تصمیم فرهنگستان ایران، نام وزارت تجارت به وزارت بازرگانی و وزارت صنایع و معادن به وزارت پیشه و هنر تغییر یافت.
سال ۱۳۲۰ وزارت بازرگانی و پیشه و هنر با یکدیگر ادغام و نام آن به وزارتخانه بازرگانی و پیشه و هنر تبدیل شد.
سال ۱۳۲۶ به وزارت اقتصاد ملی تغییر نام داد و اداره امور صنایع و معادن دولتی نیز به آن واگذار شد که در دوره جنبش ملی کردن صنعت نفت وظیفه صادرات و واردات کالاهای غیرنفتی را به عهده گرفت.
سال ۱۳۳۴ وزارتخانه اقتصاد ملی به دو وزارتخانه بازرگانی و وزارت صنایع و معادن تبدیل و تفکیک شد.
سال ۱۳۴۱ وزارت بازرگانی و صنایع و معادن با یکدیگر ادغام و وزارت اقتصاد شکل گرفت.
سال ۱۳۵۲ وزارت اقتصاد از هم پاشید و به سه وزارتخانه بازرگانی، صنایع و معادن و اقتصاد و امور دارایی تبدیل شد.
سال ۱۳۶۰ وزارت صنایع و معادن به دو وزارتخانه معادن و فلزات و صنایع تفکیک شد.
سال ١٣٦١ وزارت صنایع به دو وزارتخانه صنایع و صنایع سنگین تقسیم شد و این اولین باری بود که حوزه صنعت و معدن با ۴ وزارتخانه بازرگانی، معادن و فلزات، صنايع و صنایع سنگین اداره می شد.
سال ١٣٧٣ وزارت صنایع و صنایع سنگین ادغام و وزارت صنایع رونمایی شد.
سال ١٣٧٩ وزارت صنایع با وزارت معادن و فلزات ادغام و وزارت صنایع و معادن متولد شد.
سال ۱۳۹۰ وزارت بازرگانی و صنایع و معادن با یکدیگر ادغام شد و وزارت صنعت، معدن و تجارت که بهصورت سرواژه وزارت صمت نیز خوانده میشود، ثبت شد.
✅ @karkhone