Karkhoone | کارخانه | کارخونه
7.29K subscribers
4.04K photos
472 videos
81 files
1.42K links
کارآفرینی به روایتی دیگر...


وبسایت:
Karkhoone.com

توییتر:
twitter.com/karkhoone

📌گروه تبلیغاتی عدد:
@ADD_ADDS

دالان ارتباطی:
@channel_kar
Download Telegram
لیستی از اختراعات مهم در هر سال
(از 1950 تاکنون)

مرورشون افکار متفاوتی رو در ذهن بیدار می‌کنه. هر کدوم اثرات زیادی روی زندگی اکثریت داشته‌اند هم از منظر اجتماعی هم از منظر اقتصادی


✅ @karkhone
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mehdi)
مالیاتهایی که اپل می دهد

شرکت اپل برای فروش محصولات و سرویس هایش در نقاط مختلف دنیا مالیات می دهد. مثلا این شرکت در سال ۲۰۱۹ بیش از ۶ میلیارد دلار مالیات پرداخت کرده و حالا طبق دستور اتحادیه اروپا باید ۱۵ میلیارد دلار مالیات به ایرلند بدهد چرا که از قوانین ایرلند سواستفاده کرده برای کاهش مالیات خود در اتحادیه اروپا.

اگر اپل در ایران فعالیت رسمی داشت، چقدر مالیات می داد؟

✅ @karkhone
اقتصاد مسموم


یک تئوری ناخوشایند و تلخ رایج در میان فعالین اقتصادی در ممالک تورمی وجود دارد:
"در دوره‌های جهش تورمی، تا میتوانید به هر طریق ممکن، از محل بدهی و وام بانکی تامین مالی نمایید: اصل وام و سود آن خودبخود در بستر تورم چند ده درصدی مستهلک می‌شود..."

برای همین است که اصولا تنها کسانی که شانس دارند و یا رانت دارند و خودی محسوب می‌شوند، امکان دسترسی به منابع خرد و کلان بانکی را دارند.
بعنوان مثال در نظر بگیرید: فردی/شرکتی در سال 96 اگر 1000 میلیارد تومان وام 24% سه ساله جهت احداث یک واحد تولیدی (در خوشبینانه ترین حالت؛ و اگر بجای آن دلار و طلا و خودرو و ملک نخریده باشد) گرفته باشد (معادل با 250 میلیون دلار)، در سال 99 مبلغ اصل وام و سود مرکب آن حدود 1900 میلیارد تومان می‌شود.
دارایی شخصیت مذکور اما امروز ارزش دلاری دارد و با قیمت امروز، 5500 میلیارد تومان ارزشگذاری می‌شود. اگر وی امروز مبلغ وام و سود آنرا تصفیه کند، تنها بیش از 3600 میلیارد تومان سود تورمی بدست آورده است معادل با 160 میلیون دلار؛ 160 ویلای یک میلیون دلاری در کشور کانادا !

(برای این همه ثروت باد آورده هم مانند سکه های فروشی بانک مرکزی نه مالیات می‌دهد نه به کسی پاسخ ...بنیاد خیریه هم راه اندازی میکند ...)

نمونه این حساب و کتاب برای هر فردی که نه تنها طی سه سال گذشته، بلکه در تمامی دهه های گذشته، از وام بانکی به هر میزان استفاده کرده و آنرا به دارایی تبدیل کرده است، صادق است...
اینطور می‌شود که در سرزمین ما برخی طی مدتی کوتاه، بار تمام زندگی خود و نسلهای بعدیشان را می‌بندد: از مسیر کاملا قانونی (حتی ایجاد واحد تولیدی)

و بیشتر از این، خوش بحال آنانکه موسسات مالی و بانک‌های خصوصی دارند، و سپرده‌های مردم را در بانکشان نگه می‌دارند و به بنگاههای اختصاصی وام میدهند.

از آن طرف اما، حالا بیچاره مردم اجاره نشین و قشر حقوق بگیر را در نظر آورید: از حقوق بگیران و کاهش قدرت خریدشان قبلا در این کانال صحبت شده است؛ اما بیچاره قشر اجاره نشین: برآوردها حاکی از آن است که در تهران حدود 40% از خانوارها اجاره نشین هستند، در کل کشور هم حدود 30%.
در ایران مرسوم است که برای کاهش رقم اجاره، مبلغی را بعنوان رهن به صاحبخانه می‌دهیم. در دوران جهش تورمی، این مبلغ رهن برای صاحبخانه حکم دسترسی به همان وام بانکی را دارد، و برای مستأجر بیچاره، حکم وام دهنده. در حالیکه مبلغ رهن 100 میلیون تومانی سال 96، معادل 25 هزار دلار بود، امروز و پس از گذشت سه سال برای مستأجر، تنها معادل 4500 دلار ارزش دارد. اینطور می‌شود که 30% جمعیت اجاره نشین این مملکت، اندک ثروتی را که طی سال‌ها پس انداز کرده‌اند را به آسانی و در سایه تصمیمات غلط حکومت گردانان از دست می‌دهند...

عدالت اجتماعی در نظر ما معنای دیگری دارد، معنایی دور از تعاریف رایج مورد نظر مسؤولین.

و این می‌شود تعبیر ضرب‌المثل معروف که: "پول، پول می آورد." حال چه پول خودت باشد، چه قرض، چه ودیعه رهن، و چه وام بانکی...


خلاصه اینکه اقتصاد و سیاست این مملکت امراض و مشکلات بسیاری دارد که برای برخی ثروت هنگفت و پاسپورت کانادا و دومنیکن می آورد و برای کثیر جمعیت جامعه فقر و درماندگی.

✅ @karkhone
چندی پیش یکی از دوستان خدمت بنده عرضه داشتند که کانال شما خیلی استارتاپی نیست. این مدیر یکی از هزاران شتابدهنده ایرانی! فکر میکنم با این حرکتشون دنبال تخلیه اطلاعاتی بودند تا ما هم کمی دست بجنبونیم و چنتا خبر بیات خدمتتون تقدیم کنیم.
بماند به یادگار برای مدیران شتابدهنده های حوزه پروش جلبک تا بگیرید و برید بالاتر! باز جای شکرش باقیه که در تولید شتابدهنده بجای گندم خودکفا شدیم. والا.
یک شتابدهنده شما نمیدونید به چقدر ادم نون میرسونه.

1. خبر اول رو خیلی کوتاه اشاره کنیم که به اطلاعمون رسیده یکی از تاکسی های اینترنتی در حال تاسیس شتابدهنده هستند و حتی دانشگاه محل تاسیس این مرکز هم مشخص شده. خوبی همچین مرکزی نسبت به نهاد های حاکمیتی و حمایت دولتی و شبه دولتی اینه که بخش خصوصی اندازه جیب خودش رو میدونه و پول پاشی و پول شویی درونش خیلی اتفاق نمی افته. اسم اون تاکسی اینترنتی؟! هر موقع تاسیس شد دوستان پول میدن به رسانه های غیر و خبرشون کار میشه...

2. مورد بعدی شروع فعالیت های استان تهران بنیاد برکت هست و تا اونجایی که ما مطلع شدیم تا امروز هم دوتا از پارک های دانشگاهی (تربیت مدرس و علم و صنعت) بستن با بخش اشتغال بنیاد و میخوان وام بگیرن. خبر از اون حیث اهمیت داره که کلا بنیاد رو شما به نام فعالیت های استان غیر تهران میشناسید و این تغییر سیاست و رویه و شروع فعالیت در تهران هنوز علتش دقیقا مشخص نیست. دوستان دارای شتابدهنده! با عنایت به بودجه محدود این بخش بهتره زودتر نامه هاشون رو مزین به نام امسال و با استفاده از کلید واژه های "کمک به جوانان ایرانی" و " فرهنگ سازی اقتصاد دانش بنیان" و این قبیل سخنان دهن پر کن نامه بزنند و وام بگیرن.
چی از این بهتر که شما بدون هیچ متر و معیاری بشی مدیر شتابدهنده اینقدرم ازت حمایت کنند که بدی به استارتاپ اخرشم همایش بزارن
"بررسی علل موفق نبودن شتابدهنده های ایرانی! "

3. مورد سوم خدا رو شکر به شتابدهنده ها و مدیران معظم این مراکز مربوط نیست و یک کوچولو نیازمند نخ تسبیح است برای وصل کردن چنتا مورد.
یحتمل تبلیغات یکی از سریال های شبکه نمایش خانگی رو در محل ایستگاه های دوچرخه اشتراکی دیده اید. چند شب پیش هم بود که توییت زرد صبا اذرپیک درباره این سریال رو مشاهده کردیم و کاشف به عمل اومد حامی این پروژه سازمان فرهنگی هنری اوج هستش. لنزور هم که بسته شد منتهی این وسط حالا که اقای شکوری مقدم دیگه در محفل ما نیستند بهتره در این باره صحبت کنیم که شرکت ها و استارتاپ های ایرانی و کسب و کار ها تا کجا قرار هست یا شیفته نهاد های این چنینی باشند و یا برای رشد به این مراکز کردیت های عجیب بدهند.
چه در این مورد و چه در خصوص سرویش ارشیو سیما که اون هم بعد از نقل و انتقالاتی امروز به وفور اسمش از تریبون های مختلف صدا و سیما شنیده میشه.


اینها گوشه ای بود از شیطنت ها و اتفاقات مهمی که به جرات میتونیم بگیم شاید 80% افراد از اون مطلع نیستند حتی افراد متخصص و رصد کننده این فضا.
ضمنا در موارد اتی برای جواب دادن به مخاطبتون اول اون رو خوب ارزیابی کنید.

به امید موفقیت های بیشتر بخش خصوصی


|م. زائری

✅ @karkhone
Forwarded from karkhone | کارخانه (Mohammad)
این کلیپ خریت محض رو نمیدونم دیدید یا نه ولی در پست بعدی براتون میگذارم.

https://t.me/Karkhoone/1458

این حرکت ستاک یعنی روایت همون کار!

البته مفت چنگ اون بچه زرنگی که تونسته یک واحد بخش خصوصی رو اینجوری تیغ بزنه.
کانال توی واتس آپ یعنی حماقت محض!
نوشتن دات(نقطه) توی ادرس تلگرام که اصلا برای نام‌کابری نقطه رو قبول نداره یعنی حماقت محض!

امروز ستاک فردا هم بقیه تون رو تیغ میزنند.
به گوش دوستان رسید که فهو المراد ولی اگر نرسید این گوی و میدان ادامه داره و دومینوش گریبان خیلیا رو میگیره.

تاکید کنیم...
حماقت محض

✅ @karkhone
تاریخچه کارخانه کبریت ممتاز تبریز

صنعت کبریت یکی از صنایع قدیمی ایران است و قدمت آن به بیشتر از یک قرن می رسد. اصولا شهر تبریز را باید مادر این صنعت در ایران دانست چرا که هنوز هم بزرگترین واحدهای تولید کبریت در این شهر فعال و در حال تولید هستند. گفته می‌شود در جریان مبارزات مشروطیت یک کارگاه ابتدایی توسط حاج میرزا حسین واعظ در شهر تبریز دایر شد که روی قوطی‌های آن شعارهای ملی چاپ می‌شد. مدتی بعد از آن خانواده‌های توکلی و خویی بطور جدی نسبت به اقدام کارخانه و تولید کبریت با کیفیت مرغوب اقدام نمودند.

شرکت کبریت ممتاز در سال ۱۳۰۰ شمسی به همت آقایان حاج محمد رحیم و حاج محمدباقر خویی بنیان‌گذاری شد و مجلس در سال ۱۳۰۲ اولین امتیاز احداث کارخانه را به نام این دو نفر صادر کرد. شرکت ممتاز با خرید ماشین‌آلات نیمه اتوماتیک از کشور آلمان در محله باغمئشه تبریز کارخانه خود را احداث و تولید انبوه کبریت را آغاز نمود.

در سال ۱۳۴۰ شمسی به منظور استفاده بهینه از ضایعات چوب، کارخانه نئوپان از کشور آلمان خریداری و نصب گردید که با تکمیل و تغییراتی در ماشین‌آلات هنوز فعال و در حال تولید است. در سال ۱۳۵۰ شمسی شرکت کبریت ستاره ممتاز در جوار کارخانه ممتاز قدیمی احداث و با خرید دو خط ماشین‌آلات تمام اتوماتیک و بسیار مدرن از شرکت آرنکو سوئد راه‌اندازی گردید. محصولات کارخانه ستاره ممتاز که با نظارت شرکت کبریت سوئد تولید می‌شد هم طراز کبریت‌های اروپایی بود و تحولی در صنعت کبریت ایجاد نمود که بقیه کارخانجات را مجبور کرد تا بطور جدی نسبت به اصلاح ماشین‌آلات و بهبود محصول خود فکر نمایند.

در سال ۱۳۶۷ شمسی بعلت افزایش مصرف کبریت و نیاز بازار به این محصول مردمی سه خط دیگر از ماشین آلات تمام اتوماتیک ساخت سوئد خریداری و کلیه ۵ خط مدرن در سالن‌های جدیدالاحداث در محل فعلی کارخانه در ابتدای جاده تبریز-اهر نصب گردید و این شرکت‌ها به بزرگترین تولیدکننده کبریت در ایران ارتقا یافتند و توانستند اولین مهر استاندارد را در این صنعت کسب نمایند. بعد از انقلاب اسلامی در پیروی از سیاست محرومیت‌زدایی در مناطق محروم کشور این شرکت‌ها کارخانه‌ای را در شهر مشکین احداث نمودند که اکنون محصولات آن به نام کبریت مشکین تولید و به بازار عرضه می‌شود.

✅ @karkhone
قرارداد رانندگان تاکسی‌ اینترنتی، کارگری می‌شود
حکم یک قاضی علیه اوبر و لیفت

بر اساس حکم یک قاضی در ایالت کالیفرنیای آمریکا، شرکت‌های اوبر و لیفت مجبور خواهند شد با رانندگانشان به عنوان کارگر قرارداد ببندند، نه به عنوان پیمانکار مستقل.

به گزارش گاردین، این حکم که ‍۱۰ روز فرصت تجدیدنظرخواهی دارد، در پی شکایت فرمانداری کالیفرنیا از شرکت‌هایی صادر شد که می‌خواهند قانون جدید کار در کالیفرنیا را دور بزنند.

بر اساس قانون جدید که به AB5 مشهور شده تنها کسانی پیمانکار مستقل شناخته می‌شوند که اولا از کنترل شرکت رها باشند، دوما کاری را انجام دهند که برای تجارت شرکت نقش محوری و مرکزی نداشته باشد، و سوما در همان صنعت یک تجارت مستقل داشته باشند.

این قانون که از اول ژانویه اجرایی شده، به‌خصوص بعد از شیوع کرونا و کاهش درآمدهای رانندگان شرکت‌های اوبر و لیفت می‌تواند متضمن حداقلی از دستمزد و مزایا برای رانندگان باشد.

پس از اجرایی شدن قانون جدید، شرکت‌های اوبر و لیفت تلاش کرده‌اند با تغییراتی در نرم‌افزارشان و همچنین با خرج کردن بیش از ۱۰۰ میلیون دلار برای کارزارهای تبلیغاتی و روابط عمومی ماجرا را طوری پیش ببرند که تحت تاثیر قانون جدید قرار نگیرند.

بسیاری معتقدند این حکم قضایی نقطه عطفی در مبارزه کارگران اقتصاد گیگ برای حقوقشان است. پیش از این در آمریکا و هم‌زمان با عرضه سهام اوبر در بورس، رانندگان این شرکت اعتصاب سراسری کرده‌ بودند. یکی از رانندگان شرکت لیفت که از فعالان کارگران اقتصاد گیگ هم هست، می‌گوید:

«راننده‌ها می‌خواهند شرکت‌ها به جای سرمایه‌گذاری بر روی دور زدن قانون جدید، پولشان را در حمایت از کارگرانشان سرمایه‌گذاری کنند. ما سال‌هاست که داریم کارگران شرکت‌های میلیارددلاری اقتصاد گیگ را سازماندهی می‌کنیم تا بلکه این شرکت‌ها از قوانین کار پیروی کنند. امروز دادگاه سمت ما ایستاد، نه سمت شرکت‌ها»

در ایران هم رانندگان شرکت‌های اسنپ، تپسی و دیگر شرکت‌های مسافربری اینترنتی نه تنها تشکل و یا سندیکایی برای دفاع از حقوقشان ندارند، بلکه از حقوق مندرج در قانون کار هم محروم هستند و با آن‌ها به عنوان پیمانکار مستقل برخورد می‌شود، نه کارگر و کارمند شرکت.

بسیاری معتقدند فراخوان دلگرم کننده‌ «رئیس خودت باش» عملاً ترجمان «به ما کمک کن تا قوانین استخدام را دور بزنیم» است. در واقع این شرکت‌ها با برچسب «مستقل و آزاد»، خود را از تعهدات کارفرمای مسئول رها کرده‌اند.

منتقدان بر این باورند که تنها در صورت وجود اتحادیه ای قدرتمند از رانندگان این شرکت ها است که می‌توان امید به برقراری نوعی تعادل در رابطه‌ یک طرفه‌ قدرتِ مبتنی بر انحصار محض را داشت.

✅ @karkhone
فرض کنیم که بعضی‌ها کمک نمی‌کردند!

|محمود درویش

1. در حکومت پهلوی میلیاردها تومان با دلار هفت‌تومان هزینه شد تا کشت و صنعت نیشکر در خوزستان راه بیافتد و ذوب‌آهن در اصفهان. حاصلش شد فاجعه برای خوزستان و زاینده‌رود. اگر آن لطف را نمی‌کردند، چه می‌شد؟

2. در دولت میرحسین موسوی سد استقلال میناب به بهره‌برداری رسید و کمر استقلال کشاورزی را شکست و منجر به ایجاد پرشمارترین فروچاله‌ها در خاور هرمزگان شد و صدها هزار نخل از میان رفت. واقعاً اگر آن زمان به مردم میناب لطف نکرده بودند، چه می‌شد؟

3. در دولت هاشمی رفسنجانی نیروگاه شهید مفتح همدان در دشت فامنین به بهره‌برداری رسید به هدف تولید انرژی و اشتغال‌زایی. اما به دلیل جانمایی غلط نیروگاه، سفره‌های آب زیرزمینی به شدت پایین رفت و یازده فروچاله عظیم در منطقه ایجاد شده و حدود پنجاه‌هزار نفر بیکار شده و یا از منطقه مهاجرت کردند! واقعا اگر آن زمان آقای خرم استاندار وقت همدان به مردم منطقه لطف نمی‌کرد، چه می‌شد؟

4. در دولت سیدمحمد خاتمی سد عظیم کریت بر روی یک آب باریکه ساخته شد در نزدیکی طبس به هدف رونق کشاورزی و ایجاد مهاجرت معکوس. اما عملاً قطره‌ای آب پشت آن جمع نشد و متاسفانه سبب نابودی یکی از کهن‌سازه‌های پرافتخار صنعت آبیاری ایران به قدمت بیش از هفتصدسال را فراهم کرد! واقعاً اگر آقای بی‌طرف - وزیر وقت نیرو - آن صدمیلیارد‌تومان را در آن زمان که دلار هزار تومان بود، هزینه نمی‌کرد و به مردم طبس لطف نکرده بود، چه می‌شد؟

5. در دولت محمود احمدی‌نژاد، سد گتوند به رغم مشکلات جدی با بودجه سه‌هزار و هشتصدمیلیارد تومان آبگیری شد تا بر غلظت شوری کارون بیافزاید، به نحوی که برای حذفش نیاز به نه‌هزار میلیارد تومان بود که دیگر پولی موجود نبود! اگر آن بودجه - معادل سه برابر بودجه لازم برای حل مشکل پسماند و فاضلاب در کل خوزستان - هزینه نمی‌شد و آن لطف را محمود نمی‌کرد، چه می‌شد؟

6. محمدباقر قالیباف شش‌هزار و هشتصدمیلیارد تومان هزینه کرد تا اتوبان صدر را دوطبقه کند و مشکل ترافیک و آلودگی هوای منطقه حل شود. اما مشکل بزرگ‌تر شد. اگر آن لطف در حق مردم تهران نشده بود، چه می‌شد؟

7. در دولت تدبیر و امید مردی به پردیسان رسید که با افتخار گفت: خوشبختانه در طول دو سال اخیر هیچ تلفاتی در حوزه محیط‌بان‌ها نداشتیم. در حالیکه هفت محیط‌بان جان‌شان را از دست داده و یازده داوطلب هم کشته شده بودند. در حقیقت، هیچ مقطعی از تاریخ محیط‌زیست ایران، چنین خونبار و تلخ نبوده است! واقعا اگر حسن روحانی این لطف را به ملت ایران نکرده و عیسی را معاون محیط‌زیست خود نکرده بود، چه می‌شد؟


✅ @karkhone
( دوباره فصل برداشت زعفران آغاز شده و بحث خام فروشی و یا بهره نبردن از حداکثر ظرفیت ارزش افزوده در بازار داخل مجددا بالا گرفته که امروز هم در صحبت های سرپرست وزارت صمت شنیده میشد. این سیاهه رو در گوشه و کناری میان صحبت های داغ پیرامون این موضوع دیدم و برام جالب بود. کلیپ لینک شده به این متن هم محصول سس زعفران محصول جدید برند thomy هستش. )

سلام
یعنی اراجیف.
حرف مفت و صد من یک غاز.
زمینه تخصصی بنده نیست،
لکن دو سال پیش احدی از دوستان مستقر در فلورانس که مغازه دار هستند پیشنهاد دادند ده کیلویی زغفران در بسته بندی متناسب با بازار مصرف(۳-۵-۱۵ گرمی)تهیه و ارسال نماییم.
حساب کردیم قیمت یک گرم بازار داخل حدود یک یورو، قیمت فروش بسته بندی شده ۱۸ یورو.
هزینه بسته بندی ۱۵۰۰ تک تومان!
ابتدا توهم کار قانونی به سرمان زد!
دنبالش رفتیم، یک گله مسئول و کارشناس و صدتا ضابطه و استاندارد و چرت و پرت.
اگر چهارنعل مسیر قانونی را میرفتیم سالها زمان میبرد!
زعفرانها را کیسه کردیم و اظهار کردیم خاک باغچه!
فرستادیم کشوری واسط.
گرمی حدود یک یورو هزینه شد بابت بسته بندی و انالیز و صدور گواهی و ... کلا ظرف ۳ روز.
هفته بعد هم رفت پشت ویترین در فلورانس!

علت العلل خام فروشی همان سازمان بی سازمان و همان بیسوادهای منصوب دایی و عمو و ادارات زاید و بی خاصیت هستند که نان شان از چوب لای چرخ مردم گذاشتن در می آید!

https://youtu.be/HmsHjrGBcwE

✅ @karkhone
ایران و اقتصاد به زبان مارکس

| بیژن اشتری

غلو نیست اگر بگوئیم اقتصاد ایران بیش از پنجاه سال است که تحت تاثیر آموزه‌های مارکسیستی است. پنجاه و دو سال پیش کتابی به اسم" اقتصاد به زبان ساده" به قلم محمود عسکری زاده نوشته و در بین همسازمانی هایش-مجاهدین خلق- توزیع شد.این کتابِ درون سازمانی خلاصه‌ای از دو کتابی بود که عبدالحسین نوشین عضو کمیته مرکزی حزب توده در دهه بیست شمسی از روی آثار مارکس ترجمه کرده بود. باری،تاثیر کتاب عسکری زاده به فراسوی سازمانش رفت. تقریباً همه آنچه که در این کتاب درباره اقتصاد از نگاه کمونیستی مطرح شده، مورد توجه و قبول اکثریت مخالفان رژیم شاه، از مسلمان سنتی تا چپ افراطی، قرار گرفت. روحانیون انقلابی هم ناخواسته به طرفداران این آموزه ها مبدل شدند تا آنجا که در دوره حکمرانی‌شان حق مالکیت خصوصی را که از مسلمات شرع اسلام است نادیده گرفتند و در مقیاس عظیم به مصادره و تصرف اموال و املاک به اصطلاح طاغوتی‌ها رو آوردند.

اقتصاد جمهوری اسلامی در دهه اول حیاتش به شدت تحت تاثیر آموزه های اقتصادی مارکسیستی بوده است. همین بزرگان اصلاح طلب امروز در دهه اول جمهوری اسلامی با اجرای سیاست های کوپنیسم، ملی کردن صنایع و دولتی کردن همه چیز، عملا جزو اجرا کنندگان سفت و سخت این آموزه‌ها بودند. به طور خلاصه تاثیرگذاری های منفی آموزه های مارکسیستی بر اقتصاد ایران را، که تا امروز نیز ادامه یافته، می توان این گونه فهرست بندی کرد: نفی حقوق مالکیت خصوصی، اولویت دادن صنعت بر تجارت، غیرمولد انگاشتن تجارت و سپردن انحصار آن به دولت، مخالفت با ورود سرمایه خارجی به کشور، سرمایه گذار خارجی را استثمارگر و عامل نفوذ تلقی کردن، ملی کردن کارخانه ها و بنگاه های بزرگ، قیمت گذاری دستور، خودکفایی اقتصادی را والاترین ارزش تلقی کردن، سرکوب بخش خصوصی و نابود کردن عامل رقابت در اقتصاد.

✅ @karkhone
the-iranian-economy-challenges-and-opportunities-dlp-4599.pdf
1.4 MB
اقتصاد ایران: چالش ها و فرصت‌ها

- موسسه وین برای مطالعات اقتصادی بین المللی

✅ @karkhone
کار جنون ما به تماشا کشیده است / یعنی تو هم بیا که تماشای ما کنی

من دل ز ابروی تو نبرم به راستی / با تیغ کج اگر سرم از تن جدا کنی

سر تا قدم نشانهٔ تیر تو گشته‌ام / تیری خدا نکرده مبادا خطا کنی

تا کی در انتظار قیامت توان نشست / برخیز تا هزار قیامت به پا کنی

دانی که چیست حاصل انجام عاشقی / جانانه را ببینی و جان را فدا کنی

شکرانه‌ای که شاه نکویان شدی به حسن / می‌باید التفات به حال گدا کنی

حیف آیدم کز آن لب شیرین بذله‌گوی / الا ثنای خسرو کشورگشا کنی

شاها همیشه دست تو بالای گنج باد / من هی غزل سرایم و تو هی عطا کنی

آفاق را گرفت فروغی فروغ تو / وقت است اگر به دیدهٔ افلاک جا کنی

| میرزا عباس فروغی بسطامی علیه الرحمه

✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
قرارداد رانندگان تاکسی‌ اینترنتی، کارگری می‌شود حکم یک قاضی علیه اوبر و لیفت بر اساس حکم یک قاضی در ایالت کالیفرنیای آمریکا، شرکت‌های اوبر و لیفت مجبور خواهند شد با رانندگانشان به عنوان کارگر قرارداد ببندند، نه به عنوان پیمانکار مستقل. به گزارش گاردین،…
رانندگان اسنپ و تپسی و راه جهنم!

| امیرحسین خالقی

گفته اند قرارداد رانندگان تاکسی‌ اینترنتی، کارگری می‌شود، بر اساس حکم یک قاضی در کالیفرنیا، شرکت‌های اوبر و لیفت مجبور خواهند شد با رانندگانشان به عنوان کارگر قرارداد ببندند، نه به عنوان پیمانکار مستقل.

استدلال های حقوقی هم آورده اند که رانندگان این شرکت ها در معنای دقیق کلمه پیمانکار مستقل نیستند، در واقع کارمند به حساب می آیند و این معنایش حداقلی از دستمزد و مزایا برای رانندگان است. شرکت‌های اوبر و لیفت تلاش کرده‌اند با تغییراتی در نرم‌افزارشان و همچنین با خرج کردن بیش از ۱۰۰ میلیون دلار برای کارزارهای تبلیغاتی و روابط عمومی ماجرا را طوری پیش ببرند که تحت تاثیر قانون جدید قرار نگیرند. می شود حدس زد در ایران هم استدلال هایی مشابه برای رانندگان شرکت‌های اسنپ، تپسی و دیگر شرکت‌های مسافربری اینترنتی مطرح شود. بسیاری معتقدند این شرکت‌ها با برچسب "مستقل و آزاد"، خود را از تعهدات کارفرمای مسئول رها کرده‌اند. منتقدان بر این باورند که تنها در صورت وجود اتحادیه ای قدرتمند از رانندگان این شرکت ها است که می‌توان امید به برقراری نوعی تعادل در رابطه‌ یک طرفه‌ قدرتِ مبتنی بر انحصار محض را داشت.

ظاهرا همه چیز خوب است، ولی بگذارید سر بزرگ قضیه که زیر لحاف است را هم ببینیم و استمبادهایی داشته باشیم. معنای این تغییر قرارداد برای شرکت های مسافربری اینترنتی هزینه های بالاتر است، می شود حدس زد که در صورت اجرای این قانون و افزایش موثر هزینه هایشان، سعی کنند اندازه شبکه رانندگانشان را کنترل کنند و حتی آن را کاهش دهند. یک نتیجه محتمل اینست که کسانی از افراد جویای کار دیگر نمی توانند وارد این شغل شوند، زیرا هر راننده جدید معنایش یک تعهد جدی برای شرکت هاست که طبیعی است اینجا با سختگیری بیشتری عمل کنند.

همچنین یحتمل این شرکت ها شرایط همکاری و نوع پرداختی به رانندگان را تغییر دهند و برای مثال دریافتی آنها که دستکم برای بخشی از رانندگان بسیار بالاتر است به همان "حداقل حقوق قانونی" کاهش یابد. غریب نیست که تعدادی از رانندگان ("پیمانکاران سابق") قید همکاری با این شرکت ها را بزنند و دنبال شغل پردرامدتری بروند. از آن سو کیفیت خدمت رسانی و پوشش این شرکت ها کاهش خواهد یافت یا در صورت اصرار بر حفظ شرایط قبلی مجبور به افزایش هزینه ها خواهند شد که معنایش اینست که برخی از مشتریان امکان استفاده از یک سرویس ارزان را از دست خواهند داد و نوع دیگری از تردد را برخواهند گزید.

بیایید فرض کنید این شرکت ها به دلایلی مثلا رقابت شدید قادر نباشند از تعداد کارکنان ("پیمانکاران سابق") کم کنند و همچنین نتوانند قانون را دور بزنند مجبور به پرداخت هزینه های بالاتر باشند، مشکل حل می شود؟ تردید دارم! در این حالت هم این صنعت در مقایسه با دیگران غیرجذاب می شود و نه تنها دیگر مقصد بسیاری از سرمایه گذاری های جدید نخواهد بود، بلکه سرمایه ها از آن خارج خواهند شد (بخوانید این صنعت کوچک تر و نحیف تر می شود) و چه بسا کسانی حتی سرمایه گذاری در خودروهای بدون سرنشین را جذاب تر از قبل ببینند!

باری، برای اظهار نظر دقیق باید حساب و کتاب کرد و خیلی متغیر ها را در نظر اورد، ولی به نظر با انکه حرف از دفاع از ضعیف هاست، چه بسا کار بیش از همه به زیان همان ها تمام شود، راه جهنم همیشه با نیت های خیر فرش شده است، والله اعلم.

✅ @karkhone
تلگرام چگونه ریال را تضعیف کرد؟!

| محمد فاضلی

یادم هست چند روزی قبل از فیلتر شدن تلگرام برخی مدیران فضای مجازی طرفدار فیلتر کردن در جلسات استدلال می‌کردند که دلیل ضرورت فیلتر کردن تلگرام، خطر آن برای پول ملی و خطر امنیت ملی است.

من به گوش خودم شنیدم و با چشمانم دیدم که می‌گفتند تلگرام قصد دارد یک ارز دیجیتال و پول مخصوص خودش راه بیندازد که پول ملی را از دور خارج می‌کند و سرمایه از کشور فرار می‌کند.

یک هفته بعد از آن تلگرام فیلتر شد و من سه سال است منتظرم تلگرام پول و ارز دیجیتال خودش را منتشر کند و ببینم چه بلایی سر پول ملی و فرار سرمایه می‌آید.

واقعیت این است که پول ملی کم‌ارزش شد اما به تلگرام ربطی نداشت. انباشت سیاست اقتصادی غلط، بی‌ثباتی و تحریم، و ناکارآمدی انباشته باعث همه اینها بوده؛ همان عللی که فعالان تلگرام درباره‌اش می‌نویسند و مردم در فضای مجازی اصلاح آنها را مطالبه می‌کنند.

یک وقت فکر نکنید دلایل مدافعان طرح بستن فضای مجازی به اسم ساماندهی، به دلایل فیلتر تلگرام شباهت دارد!! ابدا، فقط خاطره‌ای یادم آمد.

✅ @karkhone
لئون آهارونیان
مدیرعامل شرکت بین المللی حمل و نقل "ستی"

بنیان گذار و رییس هیئت مدیره شرکت فرآورده های گوشتی آندره از میان ما رفتند.

ضایعه درگذشت ایشان را به خانواده محترمشان ، عموم تولیدکنندگان و صنعتگران ایرانی تسلیت عرض می‌نماییم.

✅ @karkhone
کشورِ اَپل یا اژدهای اَپل ؟
(به بهانه افزایشِ ارزش شرکت اپل به دوهزار میلیارد دلار)

| محمدرضا اسلامی

با وجودِ بلایی که کرونا بر سر اقتصاد جهان آورده، «خبرِ جدید» مبنی بر افزوده شدنِ «ارزشِ» اپل به «دوهزار میلیارد دلار» بهانه ای است که تاملی دوباره در این بحث داشته باشیم.

دوسال پیش، خبری منتشر شد که ابعاد اقتصادی شرکت اپل را نشان می داد. آن زمان در یادداشتی به موضوع ارزش شرکت اپل پرداخته شد. در آن یادداشت از اپل به عنوان یک «کشور» یاد شد و نه شرکت!


چرا کشور اپل؟
نگاهى به بودجه كشور عربستان سعودی، به ما نشان می دهد که "چرا" باید شرکتی مانند اپل را فراتر از «شرکت» ببینیم و نگاهی در حدِّ قد و قواره یک کشور، به آن داشته باشیم: شركت آرامكو (نفت)عربستان در نيمه اول همان سال ٣٤ميليارد دلار سودِ فروش #نفت داشت در حالی که اپل در آن سال ۴۸ میلیارد دلار «سودِخالص» داشت! (لينك) یعنی فرزندانِ عبدالعزیز سعودی که در عربستان برروی نفت نشسته اند و طلای سیاه را بی ملال و بی زحمت از دل زمینِ بیرون می کشند و بی عرق جبین می فروشند به یک سبد اقتصادیِ ۳۴ میلیارد دلاری باید فکر کنند، حال آنکه هیات مدیره اَپل بر روی یک سود ۴۸ میلیارد دلاری برنامه ریزی می کنند.

ماجرا اما متوقف نماند! آن یکی (شاهزاده آل سعود) در این دو سالی که گذشت، هر سال (حدودا) همان مقدار نفت از دل زمین بیرون کشیده و فروخته، ولی هیات مدیرۀ اپل ظرف دو سال گذشته، ارزشِ «شرکت» را از هزارمیلیارد دلار، به دو هزار میلیارد دلار افزایش داده است. ابعادِ ذکاوت و توانمندیِ «هیات مدیره» اپل در این مقایسه است که نمایان می شود.


مسئله «تکنولوژی» است یا «انسانی» است؟
«اپل» یک شرکت «فن آوری» محسوب می شود. شرکتی که همچون ساحرانِ روزگارِ مصر قدیم، پیوسته در کار «سحر» و ساحری است و هر لحظه به شکلی این بتِ عیّار برآید. تفاوت این سِحر با ساحرانِ پیرامونِ موسی این است که اپل «محصول» تولید می کند و دایم به «کار جدید» مشغول است. اما این یک اشتباه کلیدی است که گمان کنیم «ماجرایِ اپل»، «ماجرای تکنولوژی» است. ماجرا، قبل از محصول و قبل از تکنولوژی، بحثِ انسان است. اینکه هيأت مديره اى كه گردشِ مالى به عظمتِ گردش مالىِ يك كشورِ نفتخيز را هدايت مى كنند، چطور دچار اختلافات مهلك و چرخۀ منازعاتِ بى پايان داخلى نمى شوند؟ چطور کودتا نمی شود بین اینها؟!
چطور چنین هیولای بزرگی از قدرت و ثروت، اهالیِ هیات مدیره را مَست نمی کند و «مستیِ قدرت» به بدمستی نمی کشد و زد و خوردی رخ نمی دهد؟!

اژدهایِ اپل؟
در انیمیشن سینمایی «چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم»
(How to Train Your Dragon)
که برای کودکان تولید شده، سازندۀ کارتن، عنوان بسیار زیبایی را برای کارتن انتخاب کرد: «مهارِ اژدها» . حکایتِ بشر، همیشه حکایتِ مهار اژدها بوده؛ اینکه چطور و به چه فرمولی باید اژدها را مهار کرد. از اژدهای نفس تا اژدهای قدرت... بشر همیشه در یک تقلّای بی پایان بوده که «برای مهارِ اژدها چه باید کرد»؟! مثلا گفته می شود که «دموکراسی» تلاشِ ناقصِ بشر بوده برای کنترل و مهارِ اژدهای حاکمیت. مساله اساسی در این بحثِ اپل اینجاست که «قبل از» آنکه به موضوع از زاویه «مهندسی الکترونیک» یا کامپیوتر یا برق یا ... هر «مهندسیِ دیگری» نگاه کنیم، باید به موضوع از زاویه «تعاملِ انسانی» نگاه کنیم. باید از خود بپرسیم که چطور بین فرزندانِ عبدالعزیز بر سرِ «قدرت» دعوا می شود و عموزاده های سعودی به جانِ هم می افتند ولی در بینِ آقای «تیم کوک» (مدیرعاملِ سحرخیز!) با آرتور لوینسون، (مدیر عملیات) جِف ویلیامز «ساز و کاری» برقرار است که شرکت «متلاشی» نمی شود؟

بحث، قبل از آنکه بحثِ «کالا» باشد، بحثِ انسان است و «روابط انسانی»
دریغ که بهترین و نخبه ترین دانشجویانِ ما در این سالها (عموما) برای خواندن «مهندسی برق» و «الکترونیک» و «کامپیوتر» و ... (اساسا برای "مهندسی" ) عازم ایالات متحده شدند و ما در این سالها از دانشِ «شرکت داری» و مهارتِ «باهم کارکردن» و سازوکارِ «حقوقی» بنگاههایی مانند اَپل، تقریبا هیچ نمی دانیم.
دریغ است که از جزئیات اختلافاتِ مابین شاهزاده ولید بن طلال و شاهزاده بن سلمان بیشتر می دانیم تا «ساز و کار حقوقیِ» حاکم بر شرکت اوبر و اپل و آمازون و لیفت و ...

اپل و حاکمیت
یک نکته دیگر هم در این بحث مهم است و آن مسئله «حاکمیت و بنگاه اقتصادی» است. به نظر می رسد که یک تعریفِ مشخص از موضوع "همزیستیِ" حاکمیت با بخشِ خصوصیِ فیل پیکر باید شکل گیرد تا مشخص باشد که حدّ و حدود «بزرگ شدنِ» بخشِ خصوصی تا کجاست؟!

اگر حاکمیت بخواهد اضافه بر «مالیات» بر شانه و گردنِ بخشِ خصوصی چیزی «دیکته» کند، این حدّ و حدود باید کاملا شفاف باشد. اگر نباشد، هرگز بخشِ خصوصی از حدّ و حدودی بزرگتر نخواهد شد.

✅ @karkhone
این مقاله نگاه شما را نسبت به سیاست، تغییر می دهد

لطفا این مقاله را بارها بخوانید ، به سادگی آن را رد نکنید ، آمار های آن را راستی آزمایی کنید تا از درستی آمار های آن را مطمئن شوید

حتما با دوستان خود در مورد صحت پیام مقاله چالش کنید

قسمت اول :
بدهی خارجی جهان از ١٢٧٠٠ میلیارد دلار در سال ٢٠٠۵ به ٧۶ هزار میلیارد دلار در پایان سال ٢٠١٨ افزایش یافته است : برای آگاهی از آمار این مقاله در خصوص بدهی خارجی به سایت ذیل مراجعه شود :

https://www.indexmundi.com/g/g.aspx?v=94&c=xx&l=en

این حجم از افرایش بدهی خارجی ، شگفت انگیز است ، شگفت انگیز که نه ، بهت آور است

اما چه کشورهایی بیشتر بدهکارند ؟

چهار کشور چین ، ژاپن ، کره ، آمریکا و اتحادیه اروپا بر روی هم ۵٠ هزار میلیارد دلار بدهی خارجی دارند ، به عبارت دیگر از ٧۶ هزار میلیارد دلار بدهی جهانی ۶۵ درصد آن فقط به چهار کشور یاد شده و اتحادیه اروپا تعلق دارد

بدهی خارجی این چهار کشور و اتحادیه اروپا از ١٢٧٠٠ میلیارد دلار در سال ٢٠٠۵ به ۵٠ هزار میلیارد دلار در سال ٢٠١٨ افزایش یافته است

افزایش ٣٧ هزار میلیارد دلاری بدهی خارجی این کشور ها نشان می دهد بسیاری از خریدهای خارجی این کشور ها از سال ٢٠٠۵ تا کنون با استقراض بوده و هننوز پول آن پرداخت نشده است

پیام آشکار این مقاله این است که این چهار کشور و اتحادیه اروپا ، از سال ٢٠٠۵ تا کنون بسیار بیش از جیب خود خرج کرده اند

رشد بدهی از سال ٢٠٠۵ تا کنون بسیار بیش از رشد اقتصادی این کشور ها بوده است

این پنج کشور و اتحادیه اروپا ، در رفاهی زندگی کرده اند که برای آن زحمت نکشیده اند

این پنج کشور و اتحادیه اروپا ، از سال ٢٠٠۵ تا کنون با استقراض اداره شده اند ، این کشور ها قرض می کنند و زندگی می کنند

قسمت دوم

این چهار کشور و اتحادیه اروپا ۶۵ درصد نفت جهان را در سال ٢٠١٨ وارد کرده اند : برای آگاهی از آمارهای این مقاله در خصوص واردات نفت به سایت ذیل مراجعه کنید :

https://www.indexmundi.com/g/g.aspx?v=93&c=xx&l=en

این چهار کشور و اتحادیه اروپا همه نفتی را که از سال ٢٠٠۵ تا کنون خریداری کرده اند از محل استتقراض بوده است

این کشور ها نفت را نسیه می خرند و پول آن را ١۴ سال است که نداده اند ، البته به نوعی داده اند ، یعنی فرض گرفته اند و مدام قرض را تمدید کرده اند
نتیجه گیری :

۶۵ درصد نفت جهان را اعتباری می خرند یعنی با وام

البته منظور این نیست که خرید نفت در دنیا نقدی نیست ، بعضاً نقدی است اما نهایتاً رشد ٣٧ هزار میلیارد دلاری بدهی خارجی این کشور ها گواه این است که این کشورها یک عمر است که دارند با استقراض اداره میشوند

قسمت سوم

خلاصه قسمت اول و دوم :

۶۵ درصد نفت دنیا را چهار کشور فوق و اتحادیه اروپا وارد می کنند

۶۵ درصد بدهی خارجی دنیا را هم این چهار کشور و اتحادیه اروپا دارند

اینکه هم ۶۵ درصد نفت دنیا را کشورهایی وارد می کنند که ۶۵ درصد بدهی خارجی دنیا را هم دارند اشتباه تایپی نیست

قسمت چهارم

اما کشور های صادر کننده نفت چگونه نفت خود را به این پنج کشور و منطقه می فروشند ؟ آیا این کشور ها نیز ۶۵ درصد نفت خود را نسیه می فروشند و تا کنون در عمل ۶۵ درصد پول نفت خود را دریافت نکرده اند؟

اگر نقد می فروشند باید یک واسطه ای بین این پنج کشور و اتحادیه اروپا باشد تا این واسطه نفت را به عنوان مثال نقد از ایران بخرد و نسیه به اینها بفروشد ؟ آیا اینگونه است ؟

این واسطه باید عقل معاش هم نداشته باشد ، بله چنین واسطه ای وجود دارد ولی نه با ویژگی که گفته شد

این واسطه بانکهای انگلیس و آمریکا هستند ، آمریکا ۴٧٠٠ بانک دارد اما عمده کار دست ۵ بانک است ، در انگلیس هم عمده کار دست ۴ بانک است ، پس ٩ بانک عمده تامین مالی خریداران نفت را انجام می دهند

اما این ٩ بانک منابع لازم برای پرداخت وام به
خریداران نفت را از کجا می آورند ؟ از جیب خود نمی دهند ، به غیر از ایران ، ونزوئلا و نیجریه بقیه کشورهای صادر کننده نفت حدودا ۶۵ درصد درآمد ناشی از صادرات نفت را خرج نمی کنند بلکه در آمریکا و انگلیس پس انداز می کنند و این ۶۵ درصد هم نهایتا از این ٩ بانک سر در می آورد ، این بانکها هم این ۶۵ درصد را به این چهار کشور و اتحادیه اروپا وام می دهند

نه کشور های صادر کننده نفت به این بانکها می گویند پول ما را بدهید و نه این پنج کشور و اتحادیه اروپا بدهی را پس می دهند

✅ @karkhone
اقتصاد جنسیت Sexual Economics (بخش اول)

| کاترین ووز - استاد روانشناسی اجتماعی از دانشکده اقتصاد و بازاریابی دانشگاه مینه‌سوتا

تصور کنید یک روز روزنامه ای رو برمیدارید و خبری میخونید به این مضمون که ماموران دولتی در بریتانیا به یک گروه از خارجی ها اجازه اقامت بریتانیا دادند بدون اینکه مراحل قانونی بدرستی طی بشن. بعد در ادامه می خونید که اینها یک گروه زن بسیار خوشگل بودن. در پایان می خونید که احتمال برقراری رابطه جنسی بین افسران اداره مهاجرت و این زن ها وجود داشته.

چند روز بعد دوباره در روزنامه خبری در مورد مجموعه مراکز خرید Vianese می بینید که به خانم ها یک پیشنهاد ویژه میدن. خانم هایی که حاضر بشن با بالاتنه لخت بیان به مرکز خرید یک بطری شامپاین، یک وعده غذای مجانی و یک کوپن خرید تا 40 یورو دریافت می کنند.

بفرض در کتاب تاریختون میخونید که استرالیا در دهه 1800 زندانیان رو شکنجه میکرده از جمله خلافکاران در ملا عام شلاق می خوردن. اما زندانیان زن یک گزینه دیگه هم داشتند که مردها نداشتن. اگر حاضر میشدند لخت بشن میزان مجازات نصف میشد.

چیزی که در تمام این داستان ها مشترک هست این ایده هست که جنسیت مثل کالایی میمونه که در مالکیت زنان هست و مردها تمایل به معامله منابع برای بدست آوردن اون (سکس) بشکل های مختلف دارند. این منابع میتونه مثل مثال های ما زندگی در یک کشور خارجی باشه، میتونه پول باشه، یا کاهش مجازات سنگین.

این ایده به "اقتصاد جنسیت" معروف هست و به ما در پیش بینی رفتارهای مردم براساس اصول اقتصادی پایه کمک می کنه. ایده مرکزی این تئوری این هست که کشورها، فرهنگ ها و افراد با جنسیت زنانه مثل یک کالای باارزش برخورد می کنند اما از طرف دیگه جنسیت مردانه ارزشی نداره. زن ها مالک سکس هستند و اونها تصمیم میگیرند چطور، با چه کسی و چه زمانی سکس داشته باشن، و مردها برعکس با منابع دیگه وارد این معامله میشن. این منابع میتونن پولی باشن، یا چیزی مثل حق و حقوق مثل حق رای یا زمین، یا احساسی مثل توجه و مهربانی و نشان دادن عاطفه. یا میتونن منابع با محوریت رابطه باشن مثل تعهد، ازخودگذشتگی، ازدواج و بچه. در تئوری اقتصاد جنسیت قیمت بالای جنسیت که مقدار اهمیت و ارزش منابعی داده شده هست زمانی که بالا باشه به نفع زن هست و وقتی پایین باشه به نفع مرد. هدف زن دستیابی به حداکثر منابع ممکن قبل از انجام سکس و هدف مرد دستیابی به سکس بدون پرداخت هرگونه منابعی هست.

خب منظور از سکس در اینجا چیه؟
سکس میتونه صرفا در نزدیک بودن به یک زن جذاب باشه، یا دیدن تصاویر جذاب جنسی، انواع نشانه های توجه جنسی مثل قرار ملاقات، لاس زدن، لمس کردن، نوازش و در نهایت مقاربت جنسی

حالا ما چطور میدونیم که سکس یک منبع زنانه هست؟
در یک آزمایش از گروهی از مردها و زن ها پرسیدند داشتن سکس بعد از چندبار قرار ملاقات صحیح هست. بطور معمول عددی که مردها گفتند نصف زن ها بود. سپس از اونها پرسیده شد در عالم واقعیت بعد از چند قرار ملاقات سکس داشتند و معلوم شد عدد مورد نظر زن ها به واقعیت نزدیک تر بوده یعنی زن ها تصمیم گیرنده در مورد زمان سکس بودند که این ایده که زن ها نگهدارنده سکس هستند رو مورد تاکید قرار میده.

در تحقیق دیگه ای، بعد از مطالعه بیش از 200 مقاله ما 12 طبقه بندی برای انگیزه های جنسی تعیین کردیم، مثل اینکه مردم هر چندوقت یکبار رویاهای جنسی دارند، تعداد شریک های جنسی که دوست دارند داشته باشند، تمایل به انواع عمل های جنسی، میزان خودارضایی. در کل این 12 گروه طبقه بندی، مشاهدات بشدت از اینکه مردها تمایل بیشتری به سکس دارند پشتیبانی کرد.

✅ @karkhone
سکون


«کارگران ژاپنی در تهران مشغول به کار هستند». این زیرنویس عکسی ا‌ست که در سال‌ ١٣۵۴ در یکی از روزنامه‌های ایران چاپ شده بود اما خب چرخ روزگار چرخید و کار به جایی رسید که ژاپنی‌ها حتی برای پذیرش کارگران ایرانی هزار شرط می‌گذارند.

ژاپن اما تنها کشوری نیست که در طول ۴٠ سال اخیر به اندازۀ چهل هزار سال نوری از ما پیشی گرفته است، زمانی که ایرانی‌ها در کارخانهٔ «ایران ناسیونال» در کار تولید و مونتاژ پیکان بودند مردم کرهٔ جنوبی در کارخانهٔ «کیا» دلشان به تولید دوچرخه خوش بود اما امروز همان کره و همان کیا، خودروهایی می‌سازد که در بازارهای آمریکا به فروش می‌رسند. می‌گویند سود خالص دو شرکت «ال‌جی» و «سامسونگ» کره از کل فروش نفت ایران بالاتر است.

تا همین ۴۰ سال پیش چین هم حرفی برای گفتن نداشت و کشوری بود فقیر، پرجمعیت ، هر لحظه در آستانۀ مصیبتی تازه‌ اما چین بدبخت دیروز، امروز به جایی رسیده که از سوزن خیاطی تا ماهواره را می‌سازد. چینی‌ها تا همین سه چهار دههٔ پیش حتی یک کیلومتر اتوبان نداشتند و اینک یکی از بزرگترین شبکه‌های بزرگراهی دنیا متعلق به چین است.

مالزی هم ماجرایی مشابه دارد، ٢۵ سال پیش که دکتر «ماهاتیر محمد» مطب خود در آمریکا را به مقصد دفتر نخست وزیری مالزی ترک کرد روی تابلوی کوچکی بر در مطبش نوشت: «دکتر برای معالجه به کشورش رفته و به زودی بازمیگردد» و به زودی هم برگشت زیرا برای رساندن کشوری که اکثر مردمانش بالای درخت‌ زندگی میکردند به آنجایی که هم اکنون هست تنها ٢۵ سال تلاش و برنامه‌ریزی کافی بود.

امارات‌متحده هم نمونه‌ای دیگر است، امارات هر چند کشوری صنعتی که دارای فناوری‌های خاص خود باشد نیست اما شیوخ عرب توانستند در کوتاه زمانی یک صحرای لم‌یزرع را به یکی از مراکز بزرگ تجاری-توریستی جهان تبدیل کنند، یکی از ایرانیانی که از ده‌ها سال پیش در دوبی قهوه‌خانه داشت و هنوز هم دارد تعریف میکرد که تا ٣۵ سال پیش اهالی دوبی کنار ساحل می‌رفتند و به دریا نگاه می‌کردند تا ببینند لنج‌های ایرانی کی از راه میرسند تا برایشان آب شیرین بیاورند.

ادامه دادن این فهرست کار چندان مشکلی نیست و افزودن نام کشورهای دیگری مثل هند، ترکیه، سنگاپور و آذربایجان و ارمنستان و ... چیزی جز حسرت بیشتر به دنبال نخواهد داشت. ما هم در این میان یا واقعاً نمی‌فهمیم و یا خودمان را به نفهمی زده‌ایم و هنوز در بحث‌های کلان به اجماع هم نرسیده‌ایم، هنوز بر سر این دعواست که اقتصادمان چه الگویی داشته باشد، هنوز بعد از ۴٠ سال حکومتداری در تعریف جمهوریت و اسلامیت بحث و جدل می‌کنیم یا دربارۀ نقش و میزان مداخلهٔ حکومت در زندگی فردی افراد اختلاف داریم هنوز در پیچ سنت و مدرنیته گیر کرده‌ایم و همایش برگزار می‌کنیم. البته شاید در شرایط فعلی گفتن چنین حرفی بیشتر به لطیفه شباهت داشته باشد ولی باور کنید ما هم می‌توانیم اگر بخواهیم.

✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
اقتصاد جنسیت Sexual Economics (بخش اول) | کاترین ووز - استاد روانشناسی اجتماعی از دانشکده اقتصاد و بازاریابی دانشگاه مینه‌سوتا تصور کنید یک روز روزنامه ای رو برمیدارید و خبری میخونید به این مضمون که ماموران دولتی در بریتانیا به یک گروه از خارجی…
اقتصاد جنسیت Sexual Economics (بخش دوم و پایانی)

| کاترین ووز - استاد روانشناسی اجتماعی از دانشکده اقتصاد و بازاریابی دانشگاه مینه‌سوتا

یک تئوری اقتصادی وجود داره بنام تئوری حداقل تمایل که میگه وقتی دو گروه اقدام به چانه زنی می کنند، طرف با تمایل کمتر به معامله، قدرت بیشتری دارد. خب اگه شما تا حالا توی یک رابطه عاشقانه بودید که میزان علاقه شما بیشتر از طرف مقابل بوده حتما این رو حس کردید که شما بیشتر از طرف مقابل مایه میگذارید. بنابراین وقتی زن ها وارد چانه زنی در مورد جنسیت میشن از اونجایی که مردها بطور کل بیشتر تمایل به سکس دارن، زن ها می تونن درخواست منابع بیشتری در ازای سکس بکنن.

یکی دیگه از اطلاعاتی که به ما در فهم اقتصاد جنسیت کمک کرد موقعیت هایی هستند که در اونها تعداد زنان و مردان در یک محیط محلی متفاوت هست. بنابراین اگر بفهمیم زنان مالک سکس و مردها متقاضی سکس هستد (این تشبیه دور از ادب خواهد بود) اما چون داریم در مورد مدل اقتصادی صحبت می کنیم می تونیم زنان رو بعنوان فروشنده و مردها رو خریدار بدونیم. در یکی از این تحقیقات محققان در مطالعه ای تاریخی از آنالیز لباس زنان فهمیدند وقتی تعداد مردان در یک محیط محلی نسبت به زنان خیلی خیلی بیشتر باشه، این یعنی قدرت چانه زنی زنان باز هم افزایش پیدا میکنه و در مورد لباس هم فهمیدند طول دامن زنان در این شرایط از همه بلندتر بوده است.

برعکس این هم اتفاق افتاده یعنی وقتی تعداد زنان از مردان در یک محیط محلی بیشتر باشه طول دامن کوتاه تر شده که با توجه به تئوری و افزایش و کاهش طول دامن میفهمیم اینکار مثل عمل تبلیغات هست که جنسیت زنان درواقع بنوعی کالای اونها هست و پوشیدن لباس های اغوا کننده راهی هست برای سکسی تر به چشم اومدن، که این نیاز وقتی زنان در حال رقابت با سایر زنان باشن افزایش پیدا میکنه و وقتی تعداد زنان خیلی بیشتر از مردان باشه نیازی به پوشیدن لباس های سکسی بیشتر میشه و وقتی تعداد مردان خیلی بیشتر باشه زنان مجبور به پوشیدن لباس های خیلی سکسی نیستند و طول دامن بلند بوده.

در مقاله دیگه که از زنان و مردان سوال شد چیزی که بیش از همه شما رو در مورد رابطه و قرار ملاقات عصبانی میکنه چی هست و شواهدی در پشتیبانی تئوری اقتصاد جنسیت دیده شد. زن ها گفتند آزاردهنده ترین چیز قول هایی هست که قبل از سکس داده میشه و بمحض انجام سکس مرد دیگه در دسترس نبوده و رابطه رو ادامه نمیده. شکایت مردها اما متفاوت بود. اونها گفتند وقتی که با یک زن برای مدت طولانی رابطه داشتن و به او انواع هدایا رو دادن چه مالی و چه احساسی و مهربانی، رابطه هرگز به مرحله سکس نرسید.

در آزمایش دیگه ای، با علم به اینکه زن ها بطور عمومی از تبلیغات سکسی خوششون نمیاد و اونها رو نامطلوب، احمقانه و ظالمانه میدونن، تلاش کردیم با القای مفهوم انتقال منابع از مرد به زن روی نظر اونها تاثیر بزاریم.

سه عدد تبلیغ پرینت شده برای یک ساعت تهیه کردیم و به سه گروه دادیم. در یکی ساعت با پس زمینه یک کوه، در دیگری پس زمینه ای سکسی، و در آخری پس زمینه ای سکسی اما با یک روبان قرمز و این جمله که "این ساعتی است که مردان به زنان خاص زندگی خود هدیه می دهند". به این ترتیب ما نظر سه گروه شرکت کنندگان رو در مورد سه تبلیغ خواستیم. میزان علاقه زن ها به تبلیغ سکسی بمراتب کمتر از تبلیغ با پس زمینه کوه بود اما تبلیغ سکسی با روبان و نوشته به اندازه تصویر کوه مورد توجه زنان قرار گرفت.

در ازمایش مشابه، قبل از نشان دادن تبلیغات به گروه ها از اونها خواستیم متنی رو بخونن که مربوط به یک زوج جوان بود. در متن ها در یک حالت مرد و زن زندگی خوبی دارند و مرد وفادار هست. در دیگری مرد چندان وفادار نیست و در سومین نسخه اصلا این مساله وفاداری مطرح نمیشه. بهمین صورت زن ها بعد از خوندن داستان وفاداری عکس العمل مثبت تری به تبلیغ سکسی و بعد از خوندن داستان بی وفایی عکس العمل منفی تری نسبت به اون نشون دادن که نشون میدن مفهوم انتقال یا عدم انتقال منابع از مرد به زن در نگاه او چقدر موثر هست.


منبع https://bit.ly/2VANrQI

✅ @karkhone