Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مستند کوتاه شبکه Vice درباره رمزارزها
(مستند به زبان اصلی است و گفتگوها زیرنویس (زبان اصلی) شده است.)
✅ @karkhone
(مستند به زبان اصلی است و گفتگوها زیرنویس (زبان اصلی) شده است.)
✅ @karkhone
کلاس اقتصاد توسعه مهندس اصفیا
| بخشی از مصاحبه مدیرعامل وقت سازمان برنامه، دی ماه 1343
درآمد سرانه مردم روستاهای ما فعلا حدود ده هزار ریال در سال است و لازم است برنامههای عمرانی خود را بنحوی پیش بریم که تا بیست سال آینده این مبلغ به متجاوز از 20 هزار ریال یعنی دو برابر برسد.
در راه رسیدن به این هدفهای عالی وظایف سنگینی هم بر دوش دولت و هم بر دوش مردم است. اولین و مهمترین اصل اقتصادی این است که برای آنکه بتوانیم در آینده بیشتر مصرف کنیم، (باید) بیشتر پسانداز و سرمایهگذاری نمائیم بعبارت دیگر بایستی مصرف فعلی را فدای مصرف بیشتر در آینده نمائیم.
طبیعی است که این فداکاری و گذشت از مصرف فعلی قدری گران است ولی باید توجه داشت که در راه رسیدن به هدفهای عالی رشد اقتصادی این تنها راهی استکه میتوان انتخاب کرد و این تنها راهی استکه کشورهای مترقی پیمودهاند.
عامل اساسی محدودکننده برنامههای عمرانی ما اعتبار مالی بودهاست.
البته برای تامین اعتبارات عمرانی یک راه بسیار ساده وجود دارد و آن انتشار اسکناس است ولی این آسانترین راه، بدترین را ممکن نیز هست. زیرا همانطور که میدانید جریان تورمی که بر اثر استفاده بیتناسب از اعتبار بانک مرکزی بوجود خواهد آمد اساس و شیرازه اقتصاد کشور را در هم خواهد ریخت.
بنابراین اگر دولت تصمیم گرفته که از طریق مالیاتها بر درآمد خود بیفزاید باید توجه نمود که هدف از آن جلب همکاری و فداکاری مردم در تامین هزینههای عمرانی است که نتایج آن متوجه خود مردم خواهد شد.
پ.ن: آیا پیش و پس از دهه چهل تا به امروز، مسئول اقتصادی دیگری سراغ دارید که مسائل اقتصادی را اینگونه برای مردم توضیح دهد؟
/ سیاستگذاری صنعتی
✅ @karkhone
| بخشی از مصاحبه مدیرعامل وقت سازمان برنامه، دی ماه 1343
درآمد سرانه مردم روستاهای ما فعلا حدود ده هزار ریال در سال است و لازم است برنامههای عمرانی خود را بنحوی پیش بریم که تا بیست سال آینده این مبلغ به متجاوز از 20 هزار ریال یعنی دو برابر برسد.
در راه رسیدن به این هدفهای عالی وظایف سنگینی هم بر دوش دولت و هم بر دوش مردم است. اولین و مهمترین اصل اقتصادی این است که برای آنکه بتوانیم در آینده بیشتر مصرف کنیم، (باید) بیشتر پسانداز و سرمایهگذاری نمائیم بعبارت دیگر بایستی مصرف فعلی را فدای مصرف بیشتر در آینده نمائیم.
طبیعی است که این فداکاری و گذشت از مصرف فعلی قدری گران است ولی باید توجه داشت که در راه رسیدن به هدفهای عالی رشد اقتصادی این تنها راهی استکه میتوان انتخاب کرد و این تنها راهی استکه کشورهای مترقی پیمودهاند.
عامل اساسی محدودکننده برنامههای عمرانی ما اعتبار مالی بودهاست.
البته برای تامین اعتبارات عمرانی یک راه بسیار ساده وجود دارد و آن انتشار اسکناس است ولی این آسانترین راه، بدترین را ممکن نیز هست. زیرا همانطور که میدانید جریان تورمی که بر اثر استفاده بیتناسب از اعتبار بانک مرکزی بوجود خواهد آمد اساس و شیرازه اقتصاد کشور را در هم خواهد ریخت.
بنابراین اگر دولت تصمیم گرفته که از طریق مالیاتها بر درآمد خود بیفزاید باید توجه نمود که هدف از آن جلب همکاری و فداکاری مردم در تامین هزینههای عمرانی است که نتایج آن متوجه خود مردم خواهد شد.
پ.ن: آیا پیش و پس از دهه چهل تا به امروز، مسئول اقتصادی دیگری سراغ دارید که مسائل اقتصادی را اینگونه برای مردم توضیح دهد؟
/ سیاستگذاری صنعتی
✅ @karkhone
مقالهای از بانک جهانی در مرکز یک مناقشه
این گزارش فاینانشیال تایمز به مقالهای اشاره میکند که که در آن محققین با استفاده از دادههای بانک جهانی مسیر حرکت دآمدهای نفتی را بررسی و مشاهده کردند که بیشتر این پولها به حسابهای خارجی مقامات آن کشورها منتقل میشوند. همچنین، بررسی دادههای 22 کشوری که بیش از همه از کمکهای خارجی بهره میبرند نشان داد که در هر دوره سه ماههای که یک کشور کمک خارجی معادل 1% جیدیپی خود دریافت مینمود، پول منتقل شده به حسابهای خارجیاش در کشورهایی که امکان فرار مالیاتی میدهند مانند سوئیس و لوکزامبورگ 3% رشد میکرد که به معنی نشت 7.5% کمکها بود.
لینک به مقاله
✅ @karkhone
این گزارش فاینانشیال تایمز به مقالهای اشاره میکند که که در آن محققین با استفاده از دادههای بانک جهانی مسیر حرکت دآمدهای نفتی را بررسی و مشاهده کردند که بیشتر این پولها به حسابهای خارجی مقامات آن کشورها منتقل میشوند. همچنین، بررسی دادههای 22 کشوری که بیش از همه از کمکهای خارجی بهره میبرند نشان داد که در هر دوره سه ماههای که یک کشور کمک خارجی معادل 1% جیدیپی خود دریافت مینمود، پول منتقل شده به حسابهای خارجیاش در کشورهایی که امکان فرار مالیاتی میدهند مانند سوئیس و لوکزامبورگ 3% رشد میکرد که به معنی نشت 7.5% کمکها بود.
لینک به مقاله
✅ @karkhone
Ft
The World Bank paper at the centre of a controversy
Departure of chief economist linked to research on the ties between aid and corruption.
Forwarded from karkhone | کارخانه
مناقصه تصفیه شیرابه پسماندهای اصفهان
|علیرضا بازارگان
همانطور که میدانید شیرابهها به شدت آلوده هستند. منظور از شیرابه همان آب لجنی است که وقتی میخواهید زباله را به سر کوچه ببرید بعضی اوقات از کیسه چکه چکه میکند و بوی تعفن میدهد! این شیرابهها نهایتا در محل پردازش پسماند در خارج از شهر تجمیع میشوند و یک مشکل بسیار جدی برای محیط زیست ایجاد میکنند.
اکنون شهرداری اصفهان فراخوانی داده است تا شرکتها برای تصفیه شیرابههای این شهر دست به کار شوند. بنده چند ماه است که به عنوان مشاور سازمان مدیریت پسماند شهر اصفهان در حال نگارش اسناد فنی این منافصه بودهام و از نزدیک مشاهده کردهام که این سازمان چگونه تلاش دارد با یاری فنآوران عزیز، یکی از اولین شهرهای ایران شود که بر مشکل شیرابه غلبه میکند.
آگهی مناقصه برای علاقهمندان به پیوست تقدیم میگردد. به صورت خلاصه خدمتتان عرض میکنم که میزان COD شیرابه اصفهان حدود ۱۰۰ هزار میلیگرم بر لیتر و EC حدود ۶۵ زیمنس بر سانتیمتر میباشد. از طرفی مقادیر قابل قبول برای شیرابه تصفیه شده COD کمتر از ۶۹۰۰ میلیگرم بر لیتر و EC کمتر از ۳ زیمنس بر سانتیمتر خواهد بود.
✅ @karkhone
|علیرضا بازارگان
همانطور که میدانید شیرابهها به شدت آلوده هستند. منظور از شیرابه همان آب لجنی است که وقتی میخواهید زباله را به سر کوچه ببرید بعضی اوقات از کیسه چکه چکه میکند و بوی تعفن میدهد! این شیرابهها نهایتا در محل پردازش پسماند در خارج از شهر تجمیع میشوند و یک مشکل بسیار جدی برای محیط زیست ایجاد میکنند.
اکنون شهرداری اصفهان فراخوانی داده است تا شرکتها برای تصفیه شیرابههای این شهر دست به کار شوند. بنده چند ماه است که به عنوان مشاور سازمان مدیریت پسماند شهر اصفهان در حال نگارش اسناد فنی این منافصه بودهام و از نزدیک مشاهده کردهام که این سازمان چگونه تلاش دارد با یاری فنآوران عزیز، یکی از اولین شهرهای ایران شود که بر مشکل شیرابه غلبه میکند.
آگهی مناقصه برای علاقهمندان به پیوست تقدیم میگردد. به صورت خلاصه خدمتتان عرض میکنم که میزان COD شیرابه اصفهان حدود ۱۰۰ هزار میلیگرم بر لیتر و EC حدود ۶۵ زیمنس بر سانتیمتر میباشد. از طرفی مقادیر قابل قبول برای شیرابه تصفیه شده COD کمتر از ۶۹۰۰ میلیگرم بر لیتر و EC کمتر از ۳ زیمنس بر سانتیمتر خواهد بود.
✅ @karkhone
شراکت اقتصادی با چین؛ الگوی الجزائر
| سیاوش فلاح پور
الجزائر در سالهای گذشته به طرز شگفت آوری موفق شده جایگاهی ویژه در چشمانداز تجارت بینالمللی چین به دست آورد.
این موقعیت علاوه بر ایجاد منافع اقتصادی و عمرانی متعدد، عملا الجزائر را به بخشی مهم از پروژه جاده ابریشم BRI تبدیل کرده است.
نماد حضور چین در الجزائر پروژه مسجد اعظم است؛ بنایی خیره کننده با ۲۰۰ هزار متر مساحت/ظرفیت بیش از ۱۲۰ هزار نفر که بزرگترین مسجد آفریقا وسومین مسجد بزرگ جهان به شمار میآید.
ساخت این مسجد از سال ۲۰۱۲ توسط شرکت CSCEC چین، زیر نظر شرکت ملی الجزائر با ارزش ۱ میلیارد دلار آغاز شده.
بسیاری این پروژه را نماد تحول بزرگ در روابط دو کشور میدانند؛ تحولی که بر اساس آن میتوان گفت الجزائر پایگاه آینده چین در آفریقا ومخصوصا حوزه غرب مدیترانه است.
یکی از نقاط بنیادین در این شراکت استراتژیک،ورود شرکت ساینوپک چین به بازار نفتی الجزائر و تعاملش با شرکت سوناتراک است.
ساینوپک در سال ۲۰۰۲ برای همکاری با سوناتراک در توسعه یکی از میادین نفتی الجزائر وارد همکاری شد؛ ارزش پروژه بیش از ۵۰۰ میلیون دلار بود که ۷۵ درصد آن را طرف چینی تامین کرد.
این نقطه آغازی برای توسعه برق آسای روابط دوجانبه طی یک دهه و نفوذ چشمگیر چین در اقتصاد الجزائر است.
چین طی این سالها وارد حوزه مسکن در الجزائر شد.
همچنین اجرای پروژههای زیرساختی و عمرانی مانند توسعه خط آهن، ساخت بزرگراه، ساخت بندر شرشال (یکی از مهمترین بنادر الجزائر)، ساخت فرودگاه جدید پایتخت، ساخت استادیوم جدید وهران، ساخت بزرگترین زندان الجزائر از دیگر برنامههای چین بوده
علاوه بر اینها، همکاری دولت الجزائر و فضای اقتصادی مناسب، راه برای ورود تدریجی
چینیها به حوزه معدن، تولید سیمان و ساخت قطعات در الجزائر هموار کرده.
الجزائر اصلیترین مقصد چینیها در آفریقا هم هست و مطابق آمار، بیش از ۷۰ هزار شهروند چینی(عمدتا نیروی کار) در این کشور حضور دارند
اما بخش دیگر روابط که بسیار مهم است و کمتر از آن سخنی گفته میشود، روابط نظامی و در واقع خریدهای تسلیحاتی است.
الجزائر بزرگترین خریدار تسلیحات چینی در آفریقا و سومین خریدار در سطح جهان است.
خریدهای نظامی الجزائر شامل لیست طولانی است که آخرینش، نسل سوم موشکهای ضد زره HJ-12 است.
(پیش از عبور از حوزه نظامی توجه داشته باشیم که خریدهای تسلیحاتی الجزائر از روسیه نیز سیر صعودیِ پر رنگی داشته)
الجزائر صاحب طولانیترین ساحل در غرب مدیترانه است که شامل منطقه ویژه اقتصادی و البته بندر حمدانیه میشود؛این بندر نقشی استراتژیک در پروژه جاده ابریشم چین خواهد داشت.
دولت الجزائر در سال ۲۰۱۶ موفق شد بیش از ۶ میلیارد دلار سرمایه از بانکهای چین برای توسعه این بندر جذب کند.
بدون شک مجموعه این تحولات، نگرانی و حتی واکنش منفی غرب (مخصوصا فرانسه و در درجه دوم آمریکا) را به دنبال داشته
پارلمان فرانسه و نمایندگان این کشور در اتحادیه اروپا...
تا کنون چندین بار رسما از امتیازات اقتصادی دولت الجزائر برای چین ابراز نارضایتی کرده و آن را نوعی بی احترامی توصیف کردهاند.
این نگرانیها مخصوصا بعد از تصمیم دولت الجزائر برای ممنوعیت واردات بیش از ۸۰۰ کالای اروپایی تشدید شد؛ این بازار عمدتا در اختیار کالاهای چینی قرار گرفت.
باید توجه داشت که عبور الجزائر از فرانسه برای توسعه روابط اقتصادی با چین، هرگز رخداد آسانی نبوده.
فرانسه تا پیش از ۲۰۱۳ بزرگترین شریک اقتصادی(حجم مبادله سالانه ۸ میلیارد یورو) و اصلیترین سرمایهگذار خارجی در الجزائر بود
فرانسه بیش از ۴۵۰ شرکت و موسسه اقتصادی در الجزائر دارد.
این شرکتها عمدتا در حوزه دارو،حمل و نقل،صنایع خودرو و.. فعالیت دارند ومجموعا بیش از ۱۴۰ هزار شغل تامین کردهاند.
با این حال اما چشم انداز رهبران الجزائر، عبور از اروپا برای شراکت استراتژیک با قدرتهای شرقی و مشخصا چین است
شراکتی که میتواند یک نقطه عطف در تاریخ الجزائر باشد.
لینکهایی برای اطلاعات و جزئیات بیشتر از روابط اقتصادی دو کشور، سرمایهگذاریهای چین در الجزائر
https://t.co/hgg2dvFIXt?amp=1
https://t.co/YvPNa1D4Pz?amp=1
https://t.co/K66uyifEZt?amp=1
✅ @karkhone
| سیاوش فلاح پور
الجزائر در سالهای گذشته به طرز شگفت آوری موفق شده جایگاهی ویژه در چشمانداز تجارت بینالمللی چین به دست آورد.
این موقعیت علاوه بر ایجاد منافع اقتصادی و عمرانی متعدد، عملا الجزائر را به بخشی مهم از پروژه جاده ابریشم BRI تبدیل کرده است.
نماد حضور چین در الجزائر پروژه مسجد اعظم است؛ بنایی خیره کننده با ۲۰۰ هزار متر مساحت/ظرفیت بیش از ۱۲۰ هزار نفر که بزرگترین مسجد آفریقا وسومین مسجد بزرگ جهان به شمار میآید.
ساخت این مسجد از سال ۲۰۱۲ توسط شرکت CSCEC چین، زیر نظر شرکت ملی الجزائر با ارزش ۱ میلیارد دلار آغاز شده.
بسیاری این پروژه را نماد تحول بزرگ در روابط دو کشور میدانند؛ تحولی که بر اساس آن میتوان گفت الجزائر پایگاه آینده چین در آفریقا ومخصوصا حوزه غرب مدیترانه است.
یکی از نقاط بنیادین در این شراکت استراتژیک،ورود شرکت ساینوپک چین به بازار نفتی الجزائر و تعاملش با شرکت سوناتراک است.
ساینوپک در سال ۲۰۰۲ برای همکاری با سوناتراک در توسعه یکی از میادین نفتی الجزائر وارد همکاری شد؛ ارزش پروژه بیش از ۵۰۰ میلیون دلار بود که ۷۵ درصد آن را طرف چینی تامین کرد.
این نقطه آغازی برای توسعه برق آسای روابط دوجانبه طی یک دهه و نفوذ چشمگیر چین در اقتصاد الجزائر است.
چین طی این سالها وارد حوزه مسکن در الجزائر شد.
همچنین اجرای پروژههای زیرساختی و عمرانی مانند توسعه خط آهن، ساخت بزرگراه، ساخت بندر شرشال (یکی از مهمترین بنادر الجزائر)، ساخت فرودگاه جدید پایتخت، ساخت استادیوم جدید وهران، ساخت بزرگترین زندان الجزائر از دیگر برنامههای چین بوده
علاوه بر اینها، همکاری دولت الجزائر و فضای اقتصادی مناسب، راه برای ورود تدریجی
چینیها به حوزه معدن، تولید سیمان و ساخت قطعات در الجزائر هموار کرده.
الجزائر اصلیترین مقصد چینیها در آفریقا هم هست و مطابق آمار، بیش از ۷۰ هزار شهروند چینی(عمدتا نیروی کار) در این کشور حضور دارند
اما بخش دیگر روابط که بسیار مهم است و کمتر از آن سخنی گفته میشود، روابط نظامی و در واقع خریدهای تسلیحاتی است.
الجزائر بزرگترین خریدار تسلیحات چینی در آفریقا و سومین خریدار در سطح جهان است.
خریدهای نظامی الجزائر شامل لیست طولانی است که آخرینش، نسل سوم موشکهای ضد زره HJ-12 است.
(پیش از عبور از حوزه نظامی توجه داشته باشیم که خریدهای تسلیحاتی الجزائر از روسیه نیز سیر صعودیِ پر رنگی داشته)
الجزائر صاحب طولانیترین ساحل در غرب مدیترانه است که شامل منطقه ویژه اقتصادی و البته بندر حمدانیه میشود؛این بندر نقشی استراتژیک در پروژه جاده ابریشم چین خواهد داشت.
دولت الجزائر در سال ۲۰۱۶ موفق شد بیش از ۶ میلیارد دلار سرمایه از بانکهای چین برای توسعه این بندر جذب کند.
بدون شک مجموعه این تحولات، نگرانی و حتی واکنش منفی غرب (مخصوصا فرانسه و در درجه دوم آمریکا) را به دنبال داشته
پارلمان فرانسه و نمایندگان این کشور در اتحادیه اروپا...
تا کنون چندین بار رسما از امتیازات اقتصادی دولت الجزائر برای چین ابراز نارضایتی کرده و آن را نوعی بی احترامی توصیف کردهاند.
این نگرانیها مخصوصا بعد از تصمیم دولت الجزائر برای ممنوعیت واردات بیش از ۸۰۰ کالای اروپایی تشدید شد؛ این بازار عمدتا در اختیار کالاهای چینی قرار گرفت.
باید توجه داشت که عبور الجزائر از فرانسه برای توسعه روابط اقتصادی با چین، هرگز رخداد آسانی نبوده.
فرانسه تا پیش از ۲۰۱۳ بزرگترین شریک اقتصادی(حجم مبادله سالانه ۸ میلیارد یورو) و اصلیترین سرمایهگذار خارجی در الجزائر بود
فرانسه بیش از ۴۵۰ شرکت و موسسه اقتصادی در الجزائر دارد.
این شرکتها عمدتا در حوزه دارو،حمل و نقل،صنایع خودرو و.. فعالیت دارند ومجموعا بیش از ۱۴۰ هزار شغل تامین کردهاند.
با این حال اما چشم انداز رهبران الجزائر، عبور از اروپا برای شراکت استراتژیک با قدرتهای شرقی و مشخصا چین است
شراکتی که میتواند یک نقطه عطف در تاریخ الجزائر باشد.
لینکهایی برای اطلاعات و جزئیات بیشتر از روابط اقتصادی دو کشور، سرمایهگذاریهای چین در الجزائر
https://t.co/hgg2dvFIXt?amp=1
https://t.co/YvPNa1D4Pz?amp=1
https://t.co/K66uyifEZt?amp=1
✅ @karkhone
درباره افسانه کارآفرینی
| برزین جعفرتاش
در این سالها خیلی درباره برکات و معجزات کارآفرینی شنیدیم. ولی آیا واقعا کارآفرینی بیشتر باعث توسعه بیشتر میشود؟ برای پاسخ به این سوال نگاهی به آمار و ارقام کنیم. نرخ خوداشتغالی در کشورهای فقیر 30-50 درصد است، در حالی که این نرخ برای کشورهای توسعهیافته 12.8 درصد است. نرخ خوداشتغالی در کشور بنگلادش 75.4% و در بنین 88.7% است در حالی که در نروژ تنها 6.7% و در آمریکا 7.5% خوداشتغال هستند!
به عبارت دیگر، فرآیند توسعه تا حد زیادی به معنی ظهور سازمانهای متوسط و بزرگ با محوریت تقسیم کار و تخصصیشدن امور است نه تعدد کارآفرینان!
/سیاستگذاری صنعتی
✅ @karkhone
| برزین جعفرتاش
در این سالها خیلی درباره برکات و معجزات کارآفرینی شنیدیم. ولی آیا واقعا کارآفرینی بیشتر باعث توسعه بیشتر میشود؟ برای پاسخ به این سوال نگاهی به آمار و ارقام کنیم. نرخ خوداشتغالی در کشورهای فقیر 30-50 درصد است، در حالی که این نرخ برای کشورهای توسعهیافته 12.8 درصد است. نرخ خوداشتغالی در کشور بنگلادش 75.4% و در بنین 88.7% است در حالی که در نروژ تنها 6.7% و در آمریکا 7.5% خوداشتغال هستند!
به عبارت دیگر، فرآیند توسعه تا حد زیادی به معنی ظهور سازمانهای متوسط و بزرگ با محوریت تقسیم کار و تخصصیشدن امور است نه تعدد کارآفرینان!
/سیاستگذاری صنعتی
✅ @karkhone
وادی سیلیکون
در سرزمین اسرائیل، منطقهای وجود داره به نام سیلیکون وادی؛ یک نسخۀ خاورمیانهای از "سیلیکون ولی" آمریکاییها، که کانون کمپانیهای فوق تکنولوژیک و نوآوریهای تکنولوژیکه.
در میان کشورهای توسعه یافته کمتر اقتصادی وجود داره که "سیلیکون ولی" داشته باشه.
بسیاری از این کشورها در حسرت یک سیلیکون ولی هستند، چراکه سیلیکون ولیها بر ظرفیتهای تولیدی یک جامعه اضافه میکنند، رشد بهرهوری اقتصاد رو بالا میبرند، ثروت جوامع رو افزایش میدهند، و مهمتر اینکه توانمندیهایی به دولتها میبخشند تا تودۀ مردم رو در این رفاه و ثروت حاصله تسهیم کنند.
اسرائیل از اقتصادهای انگشتشماریه که به واسطهی وادی سیلیکون به این توانمندیها دست پیدا کرده.
وادی سیلیکون اسرائیل کمابیش ماجرایی مشابه درۀ سیلیکون آمریکاییها داره؛ هر دوی اونها تصورات رایجی که از نوآفرینی و نوآفرینان در ذهنمون نقش بسته رو بر هم می زنه
تاریخچه وادی سیلیکون همانند تاریخچه درۀ سیلکون به ما یادآوری میکنه که پیشرفتهای تکنولوژیک همواره ثمرۀ همکاری بخش عمومی و خصوصیه.
درباره وادی سیلیکون افرادی زیادی مطالعات بسیاری انجام دادند، نظیر Erez Maggor . سعی میکنیم به نکات مهم مطالعاتش اشارهای داشته باشیم:
ماجرای حرکت اسراییل به سمت صنایع high tech از میانههای دهۀ ۷۰ میلادی شروع شد؛ دورهای که اقتصاد اسرائیل با رکود روبرو شد، صادراتش وابستگی زیادی به صنایع سنتی نظیر نساجی داشت و از همین منظر آسیبپذیری زیادی پیدا کرده بود. مزیت پیشین رقابتیش در صنایع سنتی هم در حال کمرنگ شدن بود.
در چنین شرایطی، سیاستگذاران به این نتیجه می رسند که باید از صنایع سنتی به سمت پلکانهای فوقانی توسعه (های تک) حرکت کنیم.
مسئولیت این کار به سازمان نوآوری اسرائیل سپرده شد؛ سازمانی که با یارانههای میلیارد دلاری پژوهش و توسعۀ تکنولوژی، اسرائیل رو به سمت پلکان "های تِک" بالا کشوند.
این سازمان حتی به شرکت های خارجی (نظیر نشنال سِمیکنداکتر آمریکا) یارانه پرداخت می کرد تا در اسرائیل مراکز پژوهش و توسعه برپا کنند، وارد سرمایهگذاری مشترک با بنگاههای های تِک اسرائیلی بشن و از این راه تکنولوژی، دانش مدیریتی، دانش طراحی محصول و.. رو به بنگاههای بومی منتقل کنند.
کمپانیهای تکنولوژیک برتری نظیر Given Imaging (مبتکر کپسولهای آندوسکوپی)، Radvision و.. مرهون یارانههای پژوهش و توسعۀ سازمان نوآوری اسرائیل هستند.
طبعاً سازمان هم در قبال حمایتهاش شرکتها رو ملزم می کرد که عملیات کسبوکارشون رو به خارج از کشور برونسپاری نکنند.
این موضوع برخلاف رویۀ ایالات متحد بود، که شرکتهای تکنولوژیکی که به یاری سرمایهگذاریها و یارانههای پژوهش و توسعۀ دولتی پرورش پیدا کردند، دست آخر با برونسپاری عملیات کسبوکارشون به آسیا، اشتغال باکیفیت کارخانهای رو در آمریکا از بین بردند.
اما دولت اسرائیل شدیداً این مسئله رو کنترل کرد.
در اون زمان صنعت سرمایۀ خطرپذیر (venture capital، نهاد تأمین مالی کسبوکارهای نوآفرین) در اسرائیل صنعت نوزادی بود و نمی تونست نقش مؤثری در تأمین مالی صنعت های تِک ایفا کنه. به همین خاطر سازمان نوآوری اسرائیل این خلأ رو پر کرد.
اما حتی زمانی که صنعت سرمایۀ خطرپذیر پا به عرصۀ ظهور گذاشت، تنها بر موجی سوار شد که سازمان نوآوری اسرائیل پیشتر آفریده بود.
یکی از فعالان سرمایۀ خطرپذیر به نام Chemi Peres در پارلمان اسرائیل اذعان داشت که این صنعت چندان حوصله توسعۀ تکنولوژی رو نداره و به دنبال بازده کوتاهمدته:
صندوقهای سرمایۀ خطرپذیر در یک بازۀ کوتاه زمانی (۳ تا ۷ سال) فعالیت دارند، و در همین بازۀ کوتاه به دنبال بازده بالا برای سرمایهگذارانشون هستند. این مدل کسبوکار، سرمایۀ صنعت رو از کسبوکارهای نوآفرینی که در طولانیمدت به بازدهی میرسند یا چشمانداز تجاری مبهمی دارند دور می کنه.
همونطور که Peres هم اشاره کرده، اونها بر بیزینسهایی تمرکز می کنن که تولید بازاریای در چنته دارند و در شرف نفوذ در بازارها هستند؛ گزینههای دیگه بازده بالای کوتاهمدتی براشون نداره.
دولت اسرائیل با آگاهی از این معضل بود که تأمین مالی صنعت هایتِک رو برای چندین دهه برعهده گرفت.
لازم به ذکره که توسعۀ صنعت سرمایۀ خطرپذیر اسرائیل هم مشابه سایر کسبوکارهای نوآفرین کشور، مرهون حمایتهای دولت بوده.
در اسرائیل یک صندوق سرمایۀ خطرپذیر دولتی به نام yozma (یک عبارت عبری، به معنای نوآوری) وجود داره که در آغاز راه وجوه بزرگی به صنعت سرمایۀ خطرپذیر خصوصی تزریق میکرد.
در آخر هم باید به زیرساختهای کمنظیر تکنولوژیک اسرائیل، که مهندسان، تکنسینها و دانشمندان کارآزموده هستند اشاره کنیم، که به واسطۀ سرمایهگذاریهای گستردۀ دولت اسرائیل فرصت پرورش پیدا کردند، و به نیروی محرکۀ نوآفرینی در صنعت high tech اسرائیل تبدیل شدند.
✅ @karkhone
در سرزمین اسرائیل، منطقهای وجود داره به نام سیلیکون وادی؛ یک نسخۀ خاورمیانهای از "سیلیکون ولی" آمریکاییها، که کانون کمپانیهای فوق تکنولوژیک و نوآوریهای تکنولوژیکه.
در میان کشورهای توسعه یافته کمتر اقتصادی وجود داره که "سیلیکون ولی" داشته باشه.
بسیاری از این کشورها در حسرت یک سیلیکون ولی هستند، چراکه سیلیکون ولیها بر ظرفیتهای تولیدی یک جامعه اضافه میکنند، رشد بهرهوری اقتصاد رو بالا میبرند، ثروت جوامع رو افزایش میدهند، و مهمتر اینکه توانمندیهایی به دولتها میبخشند تا تودۀ مردم رو در این رفاه و ثروت حاصله تسهیم کنند.
اسرائیل از اقتصادهای انگشتشماریه که به واسطهی وادی سیلیکون به این توانمندیها دست پیدا کرده.
وادی سیلیکون اسرائیل کمابیش ماجرایی مشابه درۀ سیلیکون آمریکاییها داره؛ هر دوی اونها تصورات رایجی که از نوآفرینی و نوآفرینان در ذهنمون نقش بسته رو بر هم می زنه
تاریخچه وادی سیلیکون همانند تاریخچه درۀ سیلکون به ما یادآوری میکنه که پیشرفتهای تکنولوژیک همواره ثمرۀ همکاری بخش عمومی و خصوصیه.
درباره وادی سیلیکون افرادی زیادی مطالعات بسیاری انجام دادند، نظیر Erez Maggor . سعی میکنیم به نکات مهم مطالعاتش اشارهای داشته باشیم:
ماجرای حرکت اسراییل به سمت صنایع high tech از میانههای دهۀ ۷۰ میلادی شروع شد؛ دورهای که اقتصاد اسرائیل با رکود روبرو شد، صادراتش وابستگی زیادی به صنایع سنتی نظیر نساجی داشت و از همین منظر آسیبپذیری زیادی پیدا کرده بود. مزیت پیشین رقابتیش در صنایع سنتی هم در حال کمرنگ شدن بود.
در چنین شرایطی، سیاستگذاران به این نتیجه می رسند که باید از صنایع سنتی به سمت پلکانهای فوقانی توسعه (های تک) حرکت کنیم.
مسئولیت این کار به سازمان نوآوری اسرائیل سپرده شد؛ سازمانی که با یارانههای میلیارد دلاری پژوهش و توسعۀ تکنولوژی، اسرائیل رو به سمت پلکان "های تِک" بالا کشوند.
این سازمان حتی به شرکت های خارجی (نظیر نشنال سِمیکنداکتر آمریکا) یارانه پرداخت می کرد تا در اسرائیل مراکز پژوهش و توسعه برپا کنند، وارد سرمایهگذاری مشترک با بنگاههای های تِک اسرائیلی بشن و از این راه تکنولوژی، دانش مدیریتی، دانش طراحی محصول و.. رو به بنگاههای بومی منتقل کنند.
کمپانیهای تکنولوژیک برتری نظیر Given Imaging (مبتکر کپسولهای آندوسکوپی)، Radvision و.. مرهون یارانههای پژوهش و توسعۀ سازمان نوآوری اسرائیل هستند.
طبعاً سازمان هم در قبال حمایتهاش شرکتها رو ملزم می کرد که عملیات کسبوکارشون رو به خارج از کشور برونسپاری نکنند.
این موضوع برخلاف رویۀ ایالات متحد بود، که شرکتهای تکنولوژیکی که به یاری سرمایهگذاریها و یارانههای پژوهش و توسعۀ دولتی پرورش پیدا کردند، دست آخر با برونسپاری عملیات کسبوکارشون به آسیا، اشتغال باکیفیت کارخانهای رو در آمریکا از بین بردند.
اما دولت اسرائیل شدیداً این مسئله رو کنترل کرد.
در اون زمان صنعت سرمایۀ خطرپذیر (venture capital، نهاد تأمین مالی کسبوکارهای نوآفرین) در اسرائیل صنعت نوزادی بود و نمی تونست نقش مؤثری در تأمین مالی صنعت های تِک ایفا کنه. به همین خاطر سازمان نوآوری اسرائیل این خلأ رو پر کرد.
اما حتی زمانی که صنعت سرمایۀ خطرپذیر پا به عرصۀ ظهور گذاشت، تنها بر موجی سوار شد که سازمان نوآوری اسرائیل پیشتر آفریده بود.
یکی از فعالان سرمایۀ خطرپذیر به نام Chemi Peres در پارلمان اسرائیل اذعان داشت که این صنعت چندان حوصله توسعۀ تکنولوژی رو نداره و به دنبال بازده کوتاهمدته:
صندوقهای سرمایۀ خطرپذیر در یک بازۀ کوتاه زمانی (۳ تا ۷ سال) فعالیت دارند، و در همین بازۀ کوتاه به دنبال بازده بالا برای سرمایهگذارانشون هستند. این مدل کسبوکار، سرمایۀ صنعت رو از کسبوکارهای نوآفرینی که در طولانیمدت به بازدهی میرسند یا چشمانداز تجاری مبهمی دارند دور می کنه.
همونطور که Peres هم اشاره کرده، اونها بر بیزینسهایی تمرکز می کنن که تولید بازاریای در چنته دارند و در شرف نفوذ در بازارها هستند؛ گزینههای دیگه بازده بالای کوتاهمدتی براشون نداره.
دولت اسرائیل با آگاهی از این معضل بود که تأمین مالی صنعت هایتِک رو برای چندین دهه برعهده گرفت.
لازم به ذکره که توسعۀ صنعت سرمایۀ خطرپذیر اسرائیل هم مشابه سایر کسبوکارهای نوآفرین کشور، مرهون حمایتهای دولت بوده.
در اسرائیل یک صندوق سرمایۀ خطرپذیر دولتی به نام yozma (یک عبارت عبری، به معنای نوآوری) وجود داره که در آغاز راه وجوه بزرگی به صنعت سرمایۀ خطرپذیر خصوصی تزریق میکرد.
در آخر هم باید به زیرساختهای کمنظیر تکنولوژیک اسرائیل، که مهندسان، تکنسینها و دانشمندان کارآزموده هستند اشاره کنیم، که به واسطۀ سرمایهگذاریهای گستردۀ دولت اسرائیل فرصت پرورش پیدا کردند، و به نیروی محرکۀ نوآفرینی در صنعت high tech اسرائیل تبدیل شدند.
✅ @karkhone
Twitter
Erez Maggor
How did Israel become a so-called 'Start Up Nation' - the Silicon Valley of the Middle East? Was it the creation of the country’s bold entrepreneurs and tech visionaries? 2/11
گزارش رقابت پذیری جهانی ۲۰۲۰
Global Competitiveness Report Special Edition 2020: How Countries are Performing on the Road to Recovery
مجمع جهانی اقتصاد، هر ساله گزارشی را تحت عنوان «رقابتپذیری جهانی» منتشر و جایگاه کشورها را به لحاظ شاخص رقابتپذیری مشخص میکند. با این وجود، در سال ۲۰۲۰ به دلیل شرایط بحرانی موجود، این رتبهبندی متوقف شد و در مقابل، نسخه اختصاصی این گزارش به شرح اولویتهای بهبود و احیا و در نظر گرفتن عناصر سازنده تحول سیستمهای اقتصادی از جمله بهرهوری و جامعه اختصاص یافت.
هدف از ارائه گزارش ویژه ۲۰۲۰، پرداختن به این موضوع است که کشورها چگونه میتوانند تمرکز خود را بر برگشت به مسیر رشد ضمن توجه به بهبود آن، گسترش دهند.
پیشنهادها و چهارچوبهای زمانی در این گزارش، در چهار حوزه عملیاتی دستهبندی میشوند: ۱) احیا و تحول محیط توانمندسازی ۲) احیا و تحول سرمایه انسانی ، ۳) احیا و تحول بازارها و ۴) احیا و تحول اکوسیستم نوآوری.
طی بحران اخیر، در برخی زمینهها، پیشرفت متوقف و یا به طور قابل توجهی کند شده است؛ این در حالی است که در سایر زمینهها بهبود چشمگیری نسبت به روندهای قبلی وجود داشته است.
۵ حوزه نخست که بیشترین حرکت رو به پایین و نزولی را در اقتصادهای پیشرفته تجربه کردند، رقابت در خدمات شبکهای، خدمات خردهفروشی، خدمات حرفهای، همکاری بین بنگاهها و سهولت یافتن کارکنان ماهر است. این در حالی است که در اقتصادهای نوظهور این حوزهها شامل هزینههای کسب و کار در رابطه با جرم و خشونت، استقلال قضایی، جرایم سازمان یافته، میزان انحصار در بازار و اعتماد عمومی به سیاستمداران بوده است.
۵ زمینهای که بیشترین حرکت رو به بالا و صعودی را طی کرده، در هر دو اقتصادهای پیشرفته و نوظهور شامل ۳ مورد مشترک؛ پاسخ دولت به تغییر، همکاری در درون یک بنگاه و در دسترس بودن سرمایه خطرپذیر است که در مورد سلامت بانکها و حمایت از شبکه تامین اجتماعی مختص اقتصادهای پیشرفته و در مورد کارایی خدمات آموزشی و ظرفیت جذب استعداد مرتبط با اقتصادهای نوظهور است.
نظرسنجی انجام شده همچنین به تشخیص برخی از ویژگیهای مشترکی که کشورها بهتر بتوانند اثر همه گیری بر اقتصاد و مردم خود را مدیریت کنند، کمک کرد.
براساس ارزیابی نظرات رهبران کسب و کار، الف) دیجیتالیسازی اقتصاد و مهارتهای دیجیتالی ب) شبکههای تامین اجتماعی و سلامت مالی ج) حکمرانی و برنامهریزی د) سیستم سلامت و ظرفیت تحقیقات در میزان مقاومت پذیری کشورها در برابر بحران سلامت نقش داشته است.
✅ @karkhone
Global Competitiveness Report Special Edition 2020: How Countries are Performing on the Road to Recovery
مجمع جهانی اقتصاد، هر ساله گزارشی را تحت عنوان «رقابتپذیری جهانی» منتشر و جایگاه کشورها را به لحاظ شاخص رقابتپذیری مشخص میکند. با این وجود، در سال ۲۰۲۰ به دلیل شرایط بحرانی موجود، این رتبهبندی متوقف شد و در مقابل، نسخه اختصاصی این گزارش به شرح اولویتهای بهبود و احیا و در نظر گرفتن عناصر سازنده تحول سیستمهای اقتصادی از جمله بهرهوری و جامعه اختصاص یافت.
هدف از ارائه گزارش ویژه ۲۰۲۰، پرداختن به این موضوع است که کشورها چگونه میتوانند تمرکز خود را بر برگشت به مسیر رشد ضمن توجه به بهبود آن، گسترش دهند.
پیشنهادها و چهارچوبهای زمانی در این گزارش، در چهار حوزه عملیاتی دستهبندی میشوند: ۱) احیا و تحول محیط توانمندسازی ۲) احیا و تحول سرمایه انسانی ، ۳) احیا و تحول بازارها و ۴) احیا و تحول اکوسیستم نوآوری.
طی بحران اخیر، در برخی زمینهها، پیشرفت متوقف و یا به طور قابل توجهی کند شده است؛ این در حالی است که در سایر زمینهها بهبود چشمگیری نسبت به روندهای قبلی وجود داشته است.
۵ حوزه نخست که بیشترین حرکت رو به پایین و نزولی را در اقتصادهای پیشرفته تجربه کردند، رقابت در خدمات شبکهای، خدمات خردهفروشی، خدمات حرفهای، همکاری بین بنگاهها و سهولت یافتن کارکنان ماهر است. این در حالی است که در اقتصادهای نوظهور این حوزهها شامل هزینههای کسب و کار در رابطه با جرم و خشونت، استقلال قضایی، جرایم سازمان یافته، میزان انحصار در بازار و اعتماد عمومی به سیاستمداران بوده است.
۵ زمینهای که بیشترین حرکت رو به بالا و صعودی را طی کرده، در هر دو اقتصادهای پیشرفته و نوظهور شامل ۳ مورد مشترک؛ پاسخ دولت به تغییر، همکاری در درون یک بنگاه و در دسترس بودن سرمایه خطرپذیر است که در مورد سلامت بانکها و حمایت از شبکه تامین اجتماعی مختص اقتصادهای پیشرفته و در مورد کارایی خدمات آموزشی و ظرفیت جذب استعداد مرتبط با اقتصادهای نوظهور است.
نظرسنجی انجام شده همچنین به تشخیص برخی از ویژگیهای مشترکی که کشورها بهتر بتوانند اثر همه گیری بر اقتصاد و مردم خود را مدیریت کنند، کمک کرد.
براساس ارزیابی نظرات رهبران کسب و کار، الف) دیجیتالیسازی اقتصاد و مهارتهای دیجیتالی ب) شبکههای تامین اجتماعی و سلامت مالی ج) حکمرانی و برنامهریزی د) سیستم سلامت و ظرفیت تحقیقات در میزان مقاومت پذیری کشورها در برابر بحران سلامت نقش داشته است.
✅ @karkhone
World Economic Forum
Global Competitiveness Report 2020
تو یه تحقیق اومدن تخمین زدن اگه قرار باشه برنامه دولتها برای خارج کردن خودروهای بنزینی از بازار و برقی شدن شون طبق چیزی که وعده داده شده پیش بره، تا ۳۰ سال بعد چقدر از عناصر مورد نیاز باتریها لازم خواهیم داشت. و اعداد بدست اومده هولناکند. در هر سه نوع متداول باتری لیتیومی، به نزدیک ۲۰ میلیون تن لیتیوم نیاز خواهیم داشت که اندازه کل ذخایره بولیویه که با اختلاف بزرگترین ذخایر جهان رو داره! در مورد نیکل، به حدود ۱۰۰ میلیون تن نیازه! کل منابع جهان ۳۰۰ میلیون تنه، که حداکثر ۹۰ میلیون تنش رو میشه فعلا استخراج کرد!
تازه قرار نیست در سال ۲۰۵۰ صد در صد ماشینهای توی جادههای همه کشورها برقی شده باشند.
برای بعد از ۲۰۵۰ دو راه باقی میمونه:
۱- استخراج عناصر از سیارهها و سیارکها
۲- ممنوع کردن تردد با خودرو و حتی مالکیتش
کاملا مشخصه کدوم گزینه اجرا خواهد شد.
(علت اظهار نظر های حضرت مسیح درخصوص حاکمیت بولیوی براتون هویدا شد؟! )
✅ @karkhone
تازه قرار نیست در سال ۲۰۵۰ صد در صد ماشینهای توی جادههای همه کشورها برقی شده باشند.
برای بعد از ۲۰۵۰ دو راه باقی میمونه:
۱- استخراج عناصر از سیارهها و سیارکها
۲- ممنوع کردن تردد با خودرو و حتی مالکیتش
کاملا مشخصه کدوم گزینه اجرا خواهد شد.
(علت اظهار نظر های حضرت مسیح درخصوص حاکمیت بولیوی براتون هویدا شد؟! )
✅ @karkhone
بازارهای منطقه ؛ افسانه El Dorado یا موقعیت تجاری؟
تمایل به دستیابی به موقعیت و ثروت در همه اعصار، و در تمام جوامع بشری وجود داشته است. اوراق تاریخ شاهد جنگ ها، صلح ها و همکاری های بسیار بوده و حتی افسانه های بسیاری هم در خصوص موقعیت ها، ذخایر ، شهرها و یا حتی سرزمین های مملو از طلا و ثروت بوده و هست. در قرن ۱۶ و ۱۷ میلادی، اروپائیان بسیاری باور داشتند که در ورای دریاها، مکانی است مملو از ثروتهای عظیم که El Dorado نام دارد. در جستوجوی El Dorado و برای تصاحب ثروت هنگفت آن زندگیهای بیشماری از بین رفت و امیدهای بسیاری نقش بر آب شد، اما آن مکان و آن ثروت افسانه ای هرگز پیدا نشده است. البته همیشه کسانی هستند که از این شوق افراد در این مسیر بیشترین بهره برداری را برای منافع خود می کنند.
اگر چه El Dorado افسانه ای بیش نیست، اما این اصطلاح هر گاه که گروهی و یا اشخاصی بدون برنامه قدم در راهی به منظور کسب موقعیت و ثروت می گذارند به کار برده می شود. لذا با توجه به زمزمه های وقوع گشایش هایی در عرصه بین المللی و همچنین وعده هایی در خصوص مشارکت در روند توسعه کشورهای همسایه از جمله جمهوری آذربایجان، تحرکات فعالین اقتصادی اعم از شرکتهای خارجی، و شرکت های ایرانی کاملا قابل مشاهده است. در این خصوص توجه به دو
موضوع اهمیت دارد :
1- در روند همکاری های فراملی و به منظور به حداقل رساندن ریسک های حقوقی و اقتصادی، ضروری است شرکت ها و بانک ها قبل از هرگونه ایجاد تعهد و یا مشارکت با همتایان خارجی خود اقدام به انجام تحقیقات و بررسی و شناسایی مشتریان و شرکای تجاری خود با استفاده از روندهایی تحت عنوان Due Diligence(DD) نمایند. در روند DD که با توجه به مخاطب، شامل مراحل مختلف است شرکت ها ضمن بررسی جزئیات سوابق، فعالیت، منابع، اعتبار و توان اقتصادی و مالکیت هر شرکت در نهایت اقدام به سرمایه گذاری، مشارکت و یا خرید و فروش کالا و خدمات با آنها می کنند. این امر جهت مصون ماندن از مشکلات عدیده حقوقی و اقتصادی در روند تعاملات فراملی، پیش از هرگونه اقدام به ایجاد تعهد، ضروری است؛ حتی در خصوص معتبرترین شرکت ها! لذا بهتر است از ابتدا با کمی توجه به تمام جوانب، یک حاشیه امن برای فعالیت فراهم کرد که در آینده جای حسرت و پشیمانی نباشد. It's Better to be Safe Than Sorry.
2- علیرغم تلخی یادآوری برخی واقعیت ها، باید توجه داشت که هنوز خاطرات تلخ حذف و یا به حاشیه رانده شدن از بازارهای پر سود منطقه اعم از کشورهای آسیای میانه ،افغانستان ، عراق، قطر و آذربایجان در یاد بسیاری از فعالین اقتصادی و مدیران هست. اکنون نیز با توجه به فراخوان کشور آذربایجان برای مشارکت در روند بازسازی و دیگر پروژه های اقتصادی، ما شاهد مکاتبات و ارائه راه حلهای بسیاری اعم از رسمی و صنفی در این زمینه هستیم. ولی باید از گذشته درس بگیریم! ورود به بازار هر کشور از جمله آذربایجان و موفقیت در آن، با بخشنامه و یا نشست و سمینار توسط یک نهاد و یا صنف حل نخواهد شد! بلکه نیازمند برنامه ریزی، تعامل بخش خصوصی و دولتی و حتی بانک ها، همچنین همفکری و پرهیز از اقداماتی که باعث خدشه به اعتبار و توان بالای شرکت های ایرانی خواهد شد، است.
نتیجه اینکه، برای ورود به بازارهای پر رقابت مانند جمهوری آذربایجان شرکت های ایرانی، باید ضمن اطمینان از توان رقابتی خود با رقبایی از اروپا و روسیه و ترکیه، نسبت به شناسایی موقعیت ها، بررسی های میدانی و شناخت شرکا، اقدام نمایند. در غیر اینصورت ، شرکت های اروپایی و ترکیه و روسیه با تمام قدرت بازار را قبضه خواهند کرد و شرکت های ایرانی فقط در حسرت El Dorado افسانه ای خواهند ماند و بس.
پ.ن : جهت استحضار همراهان گرامی پروژه مصوب سنکرون شبکه برق ایران و روسیه با بازیگری آذربایجان صورت خواهد پذیرفت و فراخوان های اعلام شده در متن مربوط به عملیات اقتصادی در منطقه قرهباغ میباشد.
✅ @karkhone
تمایل به دستیابی به موقعیت و ثروت در همه اعصار، و در تمام جوامع بشری وجود داشته است. اوراق تاریخ شاهد جنگ ها، صلح ها و همکاری های بسیار بوده و حتی افسانه های بسیاری هم در خصوص موقعیت ها، ذخایر ، شهرها و یا حتی سرزمین های مملو از طلا و ثروت بوده و هست. در قرن ۱۶ و ۱۷ میلادی، اروپائیان بسیاری باور داشتند که در ورای دریاها، مکانی است مملو از ثروتهای عظیم که El Dorado نام دارد. در جستوجوی El Dorado و برای تصاحب ثروت هنگفت آن زندگیهای بیشماری از بین رفت و امیدهای بسیاری نقش بر آب شد، اما آن مکان و آن ثروت افسانه ای هرگز پیدا نشده است. البته همیشه کسانی هستند که از این شوق افراد در این مسیر بیشترین بهره برداری را برای منافع خود می کنند.
اگر چه El Dorado افسانه ای بیش نیست، اما این اصطلاح هر گاه که گروهی و یا اشخاصی بدون برنامه قدم در راهی به منظور کسب موقعیت و ثروت می گذارند به کار برده می شود. لذا با توجه به زمزمه های وقوع گشایش هایی در عرصه بین المللی و همچنین وعده هایی در خصوص مشارکت در روند توسعه کشورهای همسایه از جمله جمهوری آذربایجان، تحرکات فعالین اقتصادی اعم از شرکتهای خارجی، و شرکت های ایرانی کاملا قابل مشاهده است. در این خصوص توجه به دو
موضوع اهمیت دارد :
1- در روند همکاری های فراملی و به منظور به حداقل رساندن ریسک های حقوقی و اقتصادی، ضروری است شرکت ها و بانک ها قبل از هرگونه ایجاد تعهد و یا مشارکت با همتایان خارجی خود اقدام به انجام تحقیقات و بررسی و شناسایی مشتریان و شرکای تجاری خود با استفاده از روندهایی تحت عنوان Due Diligence(DD) نمایند. در روند DD که با توجه به مخاطب، شامل مراحل مختلف است شرکت ها ضمن بررسی جزئیات سوابق، فعالیت، منابع، اعتبار و توان اقتصادی و مالکیت هر شرکت در نهایت اقدام به سرمایه گذاری، مشارکت و یا خرید و فروش کالا و خدمات با آنها می کنند. این امر جهت مصون ماندن از مشکلات عدیده حقوقی و اقتصادی در روند تعاملات فراملی، پیش از هرگونه اقدام به ایجاد تعهد، ضروری است؛ حتی در خصوص معتبرترین شرکت ها! لذا بهتر است از ابتدا با کمی توجه به تمام جوانب، یک حاشیه امن برای فعالیت فراهم کرد که در آینده جای حسرت و پشیمانی نباشد. It's Better to be Safe Than Sorry.
2- علیرغم تلخی یادآوری برخی واقعیت ها، باید توجه داشت که هنوز خاطرات تلخ حذف و یا به حاشیه رانده شدن از بازارهای پر سود منطقه اعم از کشورهای آسیای میانه ،افغانستان ، عراق، قطر و آذربایجان در یاد بسیاری از فعالین اقتصادی و مدیران هست. اکنون نیز با توجه به فراخوان کشور آذربایجان برای مشارکت در روند بازسازی و دیگر پروژه های اقتصادی، ما شاهد مکاتبات و ارائه راه حلهای بسیاری اعم از رسمی و صنفی در این زمینه هستیم. ولی باید از گذشته درس بگیریم! ورود به بازار هر کشور از جمله آذربایجان و موفقیت در آن، با بخشنامه و یا نشست و سمینار توسط یک نهاد و یا صنف حل نخواهد شد! بلکه نیازمند برنامه ریزی، تعامل بخش خصوصی و دولتی و حتی بانک ها، همچنین همفکری و پرهیز از اقداماتی که باعث خدشه به اعتبار و توان بالای شرکت های ایرانی خواهد شد، است.
نتیجه اینکه، برای ورود به بازارهای پر رقابت مانند جمهوری آذربایجان شرکت های ایرانی، باید ضمن اطمینان از توان رقابتی خود با رقبایی از اروپا و روسیه و ترکیه، نسبت به شناسایی موقعیت ها، بررسی های میدانی و شناخت شرکا، اقدام نمایند. در غیر اینصورت ، شرکت های اروپایی و ترکیه و روسیه با تمام قدرت بازار را قبضه خواهند کرد و شرکت های ایرانی فقط در حسرت El Dorado افسانه ای خواهند ماند و بس.
پ.ن : جهت استحضار همراهان گرامی پروژه مصوب سنکرون شبکه برق ایران و روسیه با بازیگری آذربایجان صورت خواهد پذیرفت و فراخوان های اعلام شده در متن مربوط به عملیات اقتصادی در منطقه قرهباغ میباشد.
✅ @karkhone
از دغدغههایی که صاحبان کسبوکار و مدیران وبسایت با آن روبهرو هستند مسئله تولید محتوا به صورت تخصصی است. مزایای زیادی در برونسپاری تولید محتوا به کمک موسسات تخصصی تولید محتوا مانند ترجمیک، وجود دارد که در اینجا به برخی از آنها پرداختهایم.
در ترجمیک بخوانید
ترجمیک پلتفرم جامع خدمات زبانی، شما را در انجام پروژههای تولید محتوا به صورت تخصصی و با قیمتی مناسب یاری میکند.
@tarjomic
#ترجمیک
در ترجمیک بخوانید
ترجمیک پلتفرم جامع خدمات زبانی، شما را در انجام پروژههای تولید محتوا به صورت تخصصی و با قیمتی مناسب یاری میکند.
@tarjomic
#ترجمیک
پاسخ جالب احمد خيامي به حبيب ثابت در باره احتمال شكست طرح ساخت «پيكان» در ايران
| “پیکان سرنوشت ما” . صفحه ۱۲۵
ساخت خودرو در ايران زمان شاه هم مخالفاني داشت؛ مخالفان قدرتمندي در حد حبيب ثابت، وارد كننده خودرو فولكس واگن كه تا حد ممكن كارشكني و توليد ياس و دلسردي كرد. تاجايي كه احمد خيامي مالك ايران ناسيونال يك روز در پاسخ به طعنه و كنايه او گفت: « یا موفق به ساخت پیکان در ایران می شوم و یا به همان شغل ماشین شویی بازخواهم گشت!»
هیچ کس باور نمیکرد ایران بتواند خودرو سواری بسازد!
ساخت خودرو سواری در داخل ایران دهه ۱۳۴۰ بیشتر به رویا شبیه بود. حتی شاه هم به خیامی گفته بود این کار ممکن نیست. ساخت سواری در ایران با دو مشکل عمده مواجه بود یکی نبود تجهیزات و قالب های صنعتی و دوم کارشکنی افراد متنفذی بود که نمایندگی فروش خودروهای خارجی را در ایران داشتند و نگران از بین رفتن بازار و سود خود بودند.
اما احمد خیامی مصمم بود که به هرقیمتی شده به رویای ساخت سواری در ایران جامه عمل بپوشد. او چند ماه در اروپا ماند و با چندین شرکت خودروسازی مذاکره کرد تا در نهایت توانست از شرکت روتس انگلیس مجوز تولید سواری پیکان را بگیرد.
یکی از مخالفان ساخت پیکان در ایران حبیب الله ثابت بود که نمایندگی فروش خودرو «فولکس واگن» در اختیار داشت. احمد خیامی در خاطرات خود اولین مواجهه با حبیب ثابت را این گونه شرح داده است:
در همان هواپیمایی که با آن به ایران بازمیگشتم، حبیب الله ثابت همسفرم بود. به محض آنکه مرا دید از قسمت درجه یک به قسمت توریستی آمد و گفت شنیده ام قصد داری سواری بسازی؛ پسر جان! من به تو توجه میدهم این کاری که میخواهی بکنی صد درصد ناممکن است. من در این باره مطالعات بسیار کردهام و میدانم جز زیان و از بین رفتن سرمایه و آبرو چیزی به دست نخواهی آورد.
در پاسخ گفتم از نصایح شما بسیار سپاسگزارم. من این کار را برای مردم مملکتم میکنم و اطمینان دارم کاری است و تا جان در بدن دارم برای ساختن اتومبیل در ایران تلاش میکنم. آبروی من با این امور از بین نمیرود و اگر سرمایه هم از دست رفت باز هم کار ماشینشویی برایم ممکن است. هنوز سطح زندگی خود را در حدود همان زمان ماشینشویی نگه داشته ام. میبینید با اینکه از محل فروش اتوبوس و مینیبوس ساخته شده در کارخانه ایران ناسیونال روزانه بیش از صد هزار تومان درآمد دارم. هنوز با توریست کلاس(بلیط درجه ۲) مسافرت میکنم.
حبیب ثابت گفت همین را هم از دست خواهی داد و اضافه کرد نظری ندارم، چون هر کار بکنی نمیتوانی بازار فروش فلوکس واگن را که نمایندگی آن را دارم از دستم بگیری و این اتومبیل چنان در ایران طرفدار دارد که هیچ اتومبیلی نه در ایران بلکه در دنیا به پایش نمیرسد.چون به تو علاقه دارم، خواستم نظرم را گفته باشم.از آقای ثابت بسیار تشکر کردم و او در حالی که به نظر میرسید کمی هم دلخور شده برگشت سر جایش.
تنها حبیب الله ثابت این نظر را نداشت؛ هر کس در این کار وارد بود ساختن اتومبیل را در ایران غیرممکن میدانست. حتی موقعی که تولید پیکان را آغاز کردیم، معاون صنعتی وزارت اقتصاد که پرنفوذ ترین شخص در امور صنعتی کشور بود در دیداری گفت: آقای خیامی، دیدم اتومبیلت از گردنههای کندوان بالا میرفت! مثل اینکه باور نمیکرد اتومبیل ساخت ایران بتواند از گردنههای پیچ در پیچ و جادههای کوهستانی ایران عبور کند.
✅ @karkhone
| “پیکان سرنوشت ما” . صفحه ۱۲۵
ساخت خودرو در ايران زمان شاه هم مخالفاني داشت؛ مخالفان قدرتمندي در حد حبيب ثابت، وارد كننده خودرو فولكس واگن كه تا حد ممكن كارشكني و توليد ياس و دلسردي كرد. تاجايي كه احمد خيامي مالك ايران ناسيونال يك روز در پاسخ به طعنه و كنايه او گفت: « یا موفق به ساخت پیکان در ایران می شوم و یا به همان شغل ماشین شویی بازخواهم گشت!»
هیچ کس باور نمیکرد ایران بتواند خودرو سواری بسازد!
ساخت خودرو سواری در داخل ایران دهه ۱۳۴۰ بیشتر به رویا شبیه بود. حتی شاه هم به خیامی گفته بود این کار ممکن نیست. ساخت سواری در ایران با دو مشکل عمده مواجه بود یکی نبود تجهیزات و قالب های صنعتی و دوم کارشکنی افراد متنفذی بود که نمایندگی فروش خودروهای خارجی را در ایران داشتند و نگران از بین رفتن بازار و سود خود بودند.
اما احمد خیامی مصمم بود که به هرقیمتی شده به رویای ساخت سواری در ایران جامه عمل بپوشد. او چند ماه در اروپا ماند و با چندین شرکت خودروسازی مذاکره کرد تا در نهایت توانست از شرکت روتس انگلیس مجوز تولید سواری پیکان را بگیرد.
یکی از مخالفان ساخت پیکان در ایران حبیب الله ثابت بود که نمایندگی فروش خودرو «فولکس واگن» در اختیار داشت. احمد خیامی در خاطرات خود اولین مواجهه با حبیب ثابت را این گونه شرح داده است:
در همان هواپیمایی که با آن به ایران بازمیگشتم، حبیب الله ثابت همسفرم بود. به محض آنکه مرا دید از قسمت درجه یک به قسمت توریستی آمد و گفت شنیده ام قصد داری سواری بسازی؛ پسر جان! من به تو توجه میدهم این کاری که میخواهی بکنی صد درصد ناممکن است. من در این باره مطالعات بسیار کردهام و میدانم جز زیان و از بین رفتن سرمایه و آبرو چیزی به دست نخواهی آورد.
در پاسخ گفتم از نصایح شما بسیار سپاسگزارم. من این کار را برای مردم مملکتم میکنم و اطمینان دارم کاری است و تا جان در بدن دارم برای ساختن اتومبیل در ایران تلاش میکنم. آبروی من با این امور از بین نمیرود و اگر سرمایه هم از دست رفت باز هم کار ماشینشویی برایم ممکن است. هنوز سطح زندگی خود را در حدود همان زمان ماشینشویی نگه داشته ام. میبینید با اینکه از محل فروش اتوبوس و مینیبوس ساخته شده در کارخانه ایران ناسیونال روزانه بیش از صد هزار تومان درآمد دارم. هنوز با توریست کلاس(بلیط درجه ۲) مسافرت میکنم.
حبیب ثابت گفت همین را هم از دست خواهی داد و اضافه کرد نظری ندارم، چون هر کار بکنی نمیتوانی بازار فروش فلوکس واگن را که نمایندگی آن را دارم از دستم بگیری و این اتومبیل چنان در ایران طرفدار دارد که هیچ اتومبیلی نه در ایران بلکه در دنیا به پایش نمیرسد.چون به تو علاقه دارم، خواستم نظرم را گفته باشم.از آقای ثابت بسیار تشکر کردم و او در حالی که به نظر میرسید کمی هم دلخور شده برگشت سر جایش.
تنها حبیب الله ثابت این نظر را نداشت؛ هر کس در این کار وارد بود ساختن اتومبیل را در ایران غیرممکن میدانست. حتی موقعی که تولید پیکان را آغاز کردیم، معاون صنعتی وزارت اقتصاد که پرنفوذ ترین شخص در امور صنعتی کشور بود در دیداری گفت: آقای خیامی، دیدم اتومبیلت از گردنههای کندوان بالا میرفت! مثل اینکه باور نمیکرد اتومبیل ساخت ایران بتواند از گردنههای پیچ در پیچ و جادههای کوهستانی ایران عبور کند.
✅ @karkhone
داستان رایان جیکوب، مدیر صندوق اینترنت به روایت آبزرور
صندوقی که با 20 سهامدار و 200 هزار دلار شروع کرد، درست کمی بعد سهام اینترنت «داغ شد». یاهو اولین سه ماهه سودده خودش رو گزارش کرد و ناگهان همه به سهام اینترنتی علاقهمند شدن. امثال یاهو رو فرسنگها از سایر شرکتها جلوتر میدونستن (چنانکه این روزها تسلا رو! )
ولی قصه تازه شروع شده بود: تابستون نشده اندازه صندوق 5 میلیون دلار شده بود. زمستون به 25 میلیون دلار رسید. سال 1998 بازده صندوق 197 درصد بود! سال بعد جنون دات کام ادامه داشت: همون ماه اول اندازه صندوق به 125 میلیون رسید!
روزگار خوشی رایان بود: دخترا براش سر و دست می شکستن، مادرا آرزو میکردن دختراشونو بگیره و لقب سکسی ترین مدیر صندوق وال استریت رو بهش داده بودن!
سال 1999 سهام «دات کام» همچنان می تاختن. اندازه صندوق به 600 میلیون دلار رسید و رایان اونقدر مطمئن شد به «توانایی» خودش که خواست مستقل بشه و صندوق خودشو راه انداخت.
اول کار هم چنان بود که پیش بینی میکرد: دو سه ماهه اندازه صندوق به 300 میلیون دلار رسید! ولی ناقوسهای پایان مهمونی به صدا دراومده بودن. سهام دات کام شروع به ریزش کرد ولی رایان که به خودش تلقین می کرد این یک گذار بلند مدته همچنان به خریدن ادامه میداد.
منتظر رفتارهای مشابه از سهامداران تسلا باید باشین به زودی...
همینجور که رایان میخرید و میخرید،سهام هم پایین و پایینتر میرفتن. مثلا سهام iVillage (اصلا اسمش رو هم شنیدین؟) سهام به 100 دلار هم رسید. وقتی میفتاد تو 20 دلار رایان خریدش ولی تا 3 دلار پایین اومد.
این مقاله آبزرور مال سال 2000 اه. اون موقه رایان جیکوب هنوز سهامو تو پورتفولیوش داشت و بهش امیدوار بود که برگرده. ولی عاقبت iVillage چی شد؟ ویکیپدیا بهمون میگه:
ته تهش به 8 و خورده ای دلار فروخته شد و بعدش هم بسته شد.
ممکنه فکر کنین این داستان مال سال 2000 و حباب دات کام بود فقط ولی میگن درسته تاریخ خودشو دقیقا تکرار نمیکنه ولی بیشک ریتم یکسانی داره دوباره و دوباره...
در مورد ARK قبلن نوشتیم. (صندوقی که بسیار به آینده تسلا امیدواره و حتی هدف ۷۰۰۰ دلاری براش گذاشته. ایتیاف خودشو هم با تیتر ARKK راه انداخته.)
مدیر ARK هم بر این بادکنک میدمه. مدیری که البته معلوم نیست خودش هم تا کی دووم داره چون یه شرکت دیگه در حال طی کردن مراحل حقوقی برای بلعیدن َARK اه که اون داستان دیگه ای داره.
ولی شرط میبندم اگه این خانم Cathie Wood مثل رایان از ARK بره و صندوق خودشو راه بندازه ملت برای مشارکت توش سر و دست میشکنن، چنانکه برای رایان جیکوب سر و دست شکستند.
تاریخ دقیقا خودشو تکرار نمیکنه ولی بیشک ریتم یکسانی داره.
در ادامه جنونی که این روزها حکم فرماست این میلیونرهای دو سه ساله تسلا رو ببینین
از اون جالبتر مقالهایه که والاستریت جورنال چاپ کرده درباره نمونههای مشابه.
یا رو دار و ندارش رو آپشنای تسلا خریده، خونهاش و هم فروخته و سهام تسلا خریده... .
✅ @karkhone
صندوقی که با 20 سهامدار و 200 هزار دلار شروع کرد، درست کمی بعد سهام اینترنت «داغ شد». یاهو اولین سه ماهه سودده خودش رو گزارش کرد و ناگهان همه به سهام اینترنتی علاقهمند شدن. امثال یاهو رو فرسنگها از سایر شرکتها جلوتر میدونستن (چنانکه این روزها تسلا رو! )
ولی قصه تازه شروع شده بود: تابستون نشده اندازه صندوق 5 میلیون دلار شده بود. زمستون به 25 میلیون دلار رسید. سال 1998 بازده صندوق 197 درصد بود! سال بعد جنون دات کام ادامه داشت: همون ماه اول اندازه صندوق به 125 میلیون رسید!
روزگار خوشی رایان بود: دخترا براش سر و دست می شکستن، مادرا آرزو میکردن دختراشونو بگیره و لقب سکسی ترین مدیر صندوق وال استریت رو بهش داده بودن!
سال 1999 سهام «دات کام» همچنان می تاختن. اندازه صندوق به 600 میلیون دلار رسید و رایان اونقدر مطمئن شد به «توانایی» خودش که خواست مستقل بشه و صندوق خودشو راه انداخت.
اول کار هم چنان بود که پیش بینی میکرد: دو سه ماهه اندازه صندوق به 300 میلیون دلار رسید! ولی ناقوسهای پایان مهمونی به صدا دراومده بودن. سهام دات کام شروع به ریزش کرد ولی رایان که به خودش تلقین می کرد این یک گذار بلند مدته همچنان به خریدن ادامه میداد.
منتظر رفتارهای مشابه از سهامداران تسلا باید باشین به زودی...
همینجور که رایان میخرید و میخرید،سهام هم پایین و پایینتر میرفتن. مثلا سهام iVillage (اصلا اسمش رو هم شنیدین؟) سهام به 100 دلار هم رسید. وقتی میفتاد تو 20 دلار رایان خریدش ولی تا 3 دلار پایین اومد.
این مقاله آبزرور مال سال 2000 اه. اون موقه رایان جیکوب هنوز سهامو تو پورتفولیوش داشت و بهش امیدوار بود که برگرده. ولی عاقبت iVillage چی شد؟ ویکیپدیا بهمون میگه:
ته تهش به 8 و خورده ای دلار فروخته شد و بعدش هم بسته شد.
ممکنه فکر کنین این داستان مال سال 2000 و حباب دات کام بود فقط ولی میگن درسته تاریخ خودشو دقیقا تکرار نمیکنه ولی بیشک ریتم یکسانی داره دوباره و دوباره...
در مورد ARK قبلن نوشتیم. (صندوقی که بسیار به آینده تسلا امیدواره و حتی هدف ۷۰۰۰ دلاری براش گذاشته. ایتیاف خودشو هم با تیتر ARKK راه انداخته.)
مدیر ARK هم بر این بادکنک میدمه. مدیری که البته معلوم نیست خودش هم تا کی دووم داره چون یه شرکت دیگه در حال طی کردن مراحل حقوقی برای بلعیدن َARK اه که اون داستان دیگه ای داره.
ولی شرط میبندم اگه این خانم Cathie Wood مثل رایان از ARK بره و صندوق خودشو راه بندازه ملت برای مشارکت توش سر و دست میشکنن، چنانکه برای رایان جیکوب سر و دست شکستند.
تاریخ دقیقا خودشو تکرار نمیکنه ولی بیشک ریتم یکسانی داره.
در ادامه جنونی که این روزها حکم فرماست این میلیونرهای دو سه ساله تسلا رو ببینین
از اون جالبتر مقالهایه که والاستریت جورنال چاپ کرده درباره نمونههای مشابه.
یا رو دار و ندارش رو آپشنای تسلا خریده، خونهاش و هم فروخته و سهام تسلا خریده... .
✅ @karkhone
Observer
Net-Wrecked: The Stormy Crash of Ryan Jacob’s Beautiful Internet Fund
Ryan Jacob used to be famous. Not Andy Warhol famous, perhaps, but in the hothouse world of Internet stocks he was something of a rock star. He was the portfolio manager for America’s first m…
خلاصه... اوضاع مملکت «خَر بازار غریبی است »!
بخشی از نامه ذکاءالملک فروغی به سید حسن تقیزاده در صدساله پیش
متحیرم که چه عرض کنم. مجلس شورای ملی نمایش غریبی از خود میدهد. آنچه در روزنامهها ملاحظه میفرمایید نمونهی خیلی ضعیفی از حقیقت است. بیرون مجلس هم نعوذ بالله.
آنچه به تحقیق میتوانم عرض کنم این است که امروز مجلس شورای ملی نماینده حقیقی و مظهر کامل ملت ایران است. اما حقیقت ملت ایران را اگر از حیث مدارک و مشاعر یک اندازه اطلاع دارید، از حیث صلاح و فساد نمیتوانید تصور کنید و به وهم درآورید. بنده هم از عهده بیان بر نمیآیم. چیزی که منظور نیست حتی در اخیار مصلحت و بهبودی حال مملکت و ملت است.
میفرمایید در این مدت کسی به فکر من نیفتاد. بفرمایید کسی به فکر چه افتاد؟ آنچه من میبینم در این مملکت همهکس از اعلی و ادنی بدون استثنا ( یعنی اگر استثنایی باشد همان در حکم النادر کالمعدوم است ) وجههی همتش تحصیل مال است و بس. آنهم گویی ملتزم شدهاند از غیر مجرای صحیح باشد و انصاف این است که از مجرای صحیح میسر نمیشود. مگر اینکه شخص به قوت لایموت قانع شود. آنهم باز نه برای همهکس.
یگانه وسیلهی تحصیل شغل و مقام و هر مقصود دیگر، امروز دستهبندی و انتریگبازی و شارلاتانی است. تا آنجا که معلم شدن و حتی رد و قبول شاگردان در امتحانات از روی دستهبندی و به ملاحظات شخصی میشود.
وزرا به قول عوام مثل پیراهن و زیرجامه عوض میشوند و هر وزیری که عوض میشود و بر سر کار میآید، اجزای ادارات را بیرون میکند و یک دسته تازه از قوم و خویشهای خود یا دوستان یا کسانی که با او برای وزیرشدنش در دسیسهکاری شریک بودهاند، بر سر کار میآورد بیهیچ مناسبتی.
تجار و کسبه دست از کاسبی برداشته و سیاستمآب شده و منظور واحد از سیاستمآبی این است که از این نمد کلاهی داشته باشند. هرچه آخوند و ملا هست میخواهد یا در ادارات مستخدم باشد (استخدام شود) یا مستمریخور باشد.
حضرتعالی میدانید که قحطالرجال امروزی ما نتیجه آن است که در دوره ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه از لیاقت اشخاص صرفنظر کرده و هوسناکی اولیای مملکت، مدار امور بود.
حالا به مراتب بدتر شده و فقط انتریگ و دسیسه و دستهبندی و فحاشی و بستگی به مقامات مقتدرهی خارجی و داخلی میزان پیشرفت مقصود است و بنده پیشبینی میکنم که اگر امر بر همین منوال بگذرد، تا ده پانزده سال دیگر معلومات ایرانیها به درجهای برسد که یک نفر آدم قابل مخاطبه و مصاحبه یافت نشود و اعضای ادارات، همه اشخاصی باشند که پانزده سال قبل، قابل مهتری و جلوداری شمرده نمیشدند.
سست عنصری و سبکسری ما به جایی رسیده که از یک طرف جراید جدیدالتاسیس ما به مناسبت احوال روسیه موسوم به «طوفان» و «آتشفشان» و «احشویروش» میباشند( به مناسبت اینکه وزیر مختار روس، یهودی است ). از طرف دیگر آخوند و ملا و روضهخوان، منکر مدارس جدیده شده، میخواهند درِ آنها را ببندند و روزنامهای را که برای نسوان طبع میشود توقیف کنند. مختصر خر بازار غریبی است.
بنده که عقلم نمیرسد که چگونه تصور نجاح و فلاحتی برای این قوم میشود کرد. فقط امیدی که میتوانم به خود بدهم این است که همانطور که برخلاف قواعد عقلی تاکنون این ملت و دولت باقی مانده ( اگرچه به کثافت و فضاحت ) باز هم بماند، یا بهبودی یابد و الا در جبین این کشتی نور رستگاری نیست.
✅ @karkhone
بخشی از نامه ذکاءالملک فروغی به سید حسن تقیزاده در صدساله پیش
متحیرم که چه عرض کنم. مجلس شورای ملی نمایش غریبی از خود میدهد. آنچه در روزنامهها ملاحظه میفرمایید نمونهی خیلی ضعیفی از حقیقت است. بیرون مجلس هم نعوذ بالله.
آنچه به تحقیق میتوانم عرض کنم این است که امروز مجلس شورای ملی نماینده حقیقی و مظهر کامل ملت ایران است. اما حقیقت ملت ایران را اگر از حیث مدارک و مشاعر یک اندازه اطلاع دارید، از حیث صلاح و فساد نمیتوانید تصور کنید و به وهم درآورید. بنده هم از عهده بیان بر نمیآیم. چیزی که منظور نیست حتی در اخیار مصلحت و بهبودی حال مملکت و ملت است.
میفرمایید در این مدت کسی به فکر من نیفتاد. بفرمایید کسی به فکر چه افتاد؟ آنچه من میبینم در این مملکت همهکس از اعلی و ادنی بدون استثنا ( یعنی اگر استثنایی باشد همان در حکم النادر کالمعدوم است ) وجههی همتش تحصیل مال است و بس. آنهم گویی ملتزم شدهاند از غیر مجرای صحیح باشد و انصاف این است که از مجرای صحیح میسر نمیشود. مگر اینکه شخص به قوت لایموت قانع شود. آنهم باز نه برای همهکس.
یگانه وسیلهی تحصیل شغل و مقام و هر مقصود دیگر، امروز دستهبندی و انتریگبازی و شارلاتانی است. تا آنجا که معلم شدن و حتی رد و قبول شاگردان در امتحانات از روی دستهبندی و به ملاحظات شخصی میشود.
وزرا به قول عوام مثل پیراهن و زیرجامه عوض میشوند و هر وزیری که عوض میشود و بر سر کار میآید، اجزای ادارات را بیرون میکند و یک دسته تازه از قوم و خویشهای خود یا دوستان یا کسانی که با او برای وزیرشدنش در دسیسهکاری شریک بودهاند، بر سر کار میآورد بیهیچ مناسبتی.
تجار و کسبه دست از کاسبی برداشته و سیاستمآب شده و منظور واحد از سیاستمآبی این است که از این نمد کلاهی داشته باشند. هرچه آخوند و ملا هست میخواهد یا در ادارات مستخدم باشد (استخدام شود) یا مستمریخور باشد.
حضرتعالی میدانید که قحطالرجال امروزی ما نتیجه آن است که در دوره ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه از لیاقت اشخاص صرفنظر کرده و هوسناکی اولیای مملکت، مدار امور بود.
حالا به مراتب بدتر شده و فقط انتریگ و دسیسه و دستهبندی و فحاشی و بستگی به مقامات مقتدرهی خارجی و داخلی میزان پیشرفت مقصود است و بنده پیشبینی میکنم که اگر امر بر همین منوال بگذرد، تا ده پانزده سال دیگر معلومات ایرانیها به درجهای برسد که یک نفر آدم قابل مخاطبه و مصاحبه یافت نشود و اعضای ادارات، همه اشخاصی باشند که پانزده سال قبل، قابل مهتری و جلوداری شمرده نمیشدند.
سست عنصری و سبکسری ما به جایی رسیده که از یک طرف جراید جدیدالتاسیس ما به مناسبت احوال روسیه موسوم به «طوفان» و «آتشفشان» و «احشویروش» میباشند( به مناسبت اینکه وزیر مختار روس، یهودی است ). از طرف دیگر آخوند و ملا و روضهخوان، منکر مدارس جدیده شده، میخواهند درِ آنها را ببندند و روزنامهای را که برای نسوان طبع میشود توقیف کنند. مختصر خر بازار غریبی است.
بنده که عقلم نمیرسد که چگونه تصور نجاح و فلاحتی برای این قوم میشود کرد. فقط امیدی که میتوانم به خود بدهم این است که همانطور که برخلاف قواعد عقلی تاکنون این ملت و دولت باقی مانده ( اگرچه به کثافت و فضاحت ) باز هم بماند، یا بهبودی یابد و الا در جبین این کشتی نور رستگاری نیست.
✅ @karkhone
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
علم و ثروت
از هزینه های تحصیل در دانشگاههای برتر دنیا گفتهایم و اینکه اغلب دانشجویان این دانشگاهها، خانوادههای نسبتا مرفهای دارند. مثلا درآمد سالانه خانواده نیمی از دانشجویان هاروارد و ۳۰ درصد دانشجویان دانشگاه پنسیلوانیا، بیش از ۲۰۰ هزار دلار است.
ویدئو پیوست ۱۰ دانشگاه را معرفی میکند که ثروتمندان و افراد مشهور زیادی در آنجا درس خواندهاند:
۱۰) دانشگاه آمریکایی دوبی: صاحبان ماشینهای لوکس
۹) دانشگاه لندن: میلیونرهای آینده
۸) دانشگاه استنفورد: ثروت و جاهطلبی
۷) دانشگاه آکسفورد: ثروتمندان مشهور
۶) دانشگاه مومبای: سلبریتیهای هند
۵) دانشگاه پنسیلوانیا: خانه ثروتمندان
۴) دانشگاه Brown: خانه سلبریتیها
۳) دانشگاه Yale: ثروت و خوشبختی (دانشگاه بوش و کلینتون)
۲) دانشگاه کلمبیا: ثروتمندان باهوش (دانشگاه روزولت و سالینجر)
۱) دانشگاه هاروارد: انجمن سری ثروتمندان (دانشگاه اوباما و بلومبرگ)
✅ @karkhone
از هزینه های تحصیل در دانشگاههای برتر دنیا گفتهایم و اینکه اغلب دانشجویان این دانشگاهها، خانوادههای نسبتا مرفهای دارند. مثلا درآمد سالانه خانواده نیمی از دانشجویان هاروارد و ۳۰ درصد دانشجویان دانشگاه پنسیلوانیا، بیش از ۲۰۰ هزار دلار است.
ویدئو پیوست ۱۰ دانشگاه را معرفی میکند که ثروتمندان و افراد مشهور زیادی در آنجا درس خواندهاند:
۱۰) دانشگاه آمریکایی دوبی: صاحبان ماشینهای لوکس
۹) دانشگاه لندن: میلیونرهای آینده
۸) دانشگاه استنفورد: ثروت و جاهطلبی
۷) دانشگاه آکسفورد: ثروتمندان مشهور
۶) دانشگاه مومبای: سلبریتیهای هند
۵) دانشگاه پنسیلوانیا: خانه ثروتمندان
۴) دانشگاه Brown: خانه سلبریتیها
۳) دانشگاه Yale: ثروت و خوشبختی (دانشگاه بوش و کلینتون)
۲) دانشگاه کلمبیا: ثروتمندان باهوش (دانشگاه روزولت و سالینجر)
۱) دانشگاه هاروارد: انجمن سری ثروتمندان (دانشگاه اوباما و بلومبرگ)
✅ @karkhone
بنیانگذار و مدیر شرکت فرآوردههای گوشتی رباط درگذشت
دکتر واغیناک قازاریان متولد ۱۳۰۴ از اراک است و دارای مدرک دکترای دامپزشکی بود از سوابق ایشان می توان به فعالیت در سازمان دامپروری وزارت کشاورزی، رئیس اداره اصلاح نژاد و بهبود شیر، همکاری با آرزومان، احداث کارخانه فرآورده های گوشتی رباط اشاره کرد.
وی سه سالگی را پشت سر گذاشته بود که همراه خانواده به تهران آمد. بعد از اخذ دیپلم وارد دانشکده علوم دانشگاه تهران شد و رشته شیمی را خواند. اما سال دوم انصراف داد و به دانشکده دامپزشکی راه پیدا کرد. سال ۱۳۳۴ دکترای خود را گرفت.
سازمان دامپروری وزارت کشاورزی او را جذب کرد. چند ماه در امور مالی و اداری کارآموز بود که به عنوان رئیس دامپروری استان خوزستان عازم اهواز شد، علاوه بر حوزه مأموریتش، ایستگاه های دامپروری استان لرستان را هم سرپرستی میکرد.
این مأموریت سه ساله به طول انجامید. وی به تهران انتقال یافت و حکم سرپرستی پروژه بزرگ نخستین جوجه کشی صنعتی را دریافت کرد. در این واحد تعداد ۳۸ دستگاه ماشین جوجه کشی نصب شد. در هفته ۳۴۸ هزار قطعه جوجه تحویل خریداران میداد.
یک سال از اجرای موفقیت آمیز طرح میگذشت که وی را به اداره کل ترویج منتقل و حکم مأموریت در استان کرمانشاه را برایش صادر کردند. بعد از ۷ ماه هنوز با محل آشنایی کافی پیدا نکرده بود که به استان مازندران فرستاده شد. سازمان دامپروری بعد از ۲ سال مأموریت انتقال او را لغو کرد و به تهران فرا خواند و رئیس اداره اصلاح نژاد و بهبود شیر شد. شرکت سهامی صنایع شیر ایران به تازگی تأسیس یافته و کار خود را آغاز کرده بود. وی به عنوان رئیس آزمایشگاه به صنایع شیر انتقال داده شد و یک سال بعد با حفظ سمت به عضویت در هیأت مدیره در آمد.
دکتر قازاریان در سال ۱۳۵۹ دوران بازنشستگی را آغاز و دامنه فعالیت خود را به حوزه فرآورده های گوشتی محدود کرد. وی همزمان با خدمت در صنایع شیر، همکاری نزدیکی با دو شرکت بزرگ فرآورده های گوشتی میکائیلیان و آرزومان (گوشتیران) داشت، تا در سال ۱۳۷۸ استعفا داد و از این پس با تجربه ای این ۱۸ سال همکاری در هیأت مدیره و مدیر عاملی به واحد تولیدی خودش که چند سال پیش راه اندازی کرده بود به کارخانه فرآورده های گوشتی رباط رفت. ( شرکت رباط در سال ۱۳۵۶ تاسیس شده بود)
این واحد واقع در شهر رباط کریم بوده و در حال حاضر به عنوان یکی از خوشنام ترین تولید کنندگان فرآورده های گوشتی از شهرت و اعتبار خوبی برخوردار است.
پس از انقلاب اسلامی و تأسیس کارخانه ای جدید در بخش صنعت غذا وی به عنوان قدیمی ترین عضو صنعت در سمت رئیس هیأت مدیره شرکت تدارکاتی کالباس سازان ایران، برای مدت ۱۵ سال همکاری داشت. همچنین با توجه به تعداد کارخانه های صنایع گوشتی که از مرز ۱۲۰ واحد هم گذشته بود نیاز مبرم تشکیل یک انجمن صنایع گوشتی به خوبی احساس میشد که وی پس از تأسیس، به ریاست هیأت مدیره انتخاب گردید.
بعد از تشکیل شرکت تعاونی صنایع گوشتی نیز به عنوان هیأت مدیره و خزانه دار برگزیده شد که در این مسئولیتها توانست خدمات ارزشمندی ارائه دهد. دکتر قازاریان ۵ دوره رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی صنایع فرآورده های گوشتی بود.
✅ @karkhone
دکتر واغیناک قازاریان متولد ۱۳۰۴ از اراک است و دارای مدرک دکترای دامپزشکی بود از سوابق ایشان می توان به فعالیت در سازمان دامپروری وزارت کشاورزی، رئیس اداره اصلاح نژاد و بهبود شیر، همکاری با آرزومان، احداث کارخانه فرآورده های گوشتی رباط اشاره کرد.
وی سه سالگی را پشت سر گذاشته بود که همراه خانواده به تهران آمد. بعد از اخذ دیپلم وارد دانشکده علوم دانشگاه تهران شد و رشته شیمی را خواند. اما سال دوم انصراف داد و به دانشکده دامپزشکی راه پیدا کرد. سال ۱۳۳۴ دکترای خود را گرفت.
سازمان دامپروری وزارت کشاورزی او را جذب کرد. چند ماه در امور مالی و اداری کارآموز بود که به عنوان رئیس دامپروری استان خوزستان عازم اهواز شد، علاوه بر حوزه مأموریتش، ایستگاه های دامپروری استان لرستان را هم سرپرستی میکرد.
این مأموریت سه ساله به طول انجامید. وی به تهران انتقال یافت و حکم سرپرستی پروژه بزرگ نخستین جوجه کشی صنعتی را دریافت کرد. در این واحد تعداد ۳۸ دستگاه ماشین جوجه کشی نصب شد. در هفته ۳۴۸ هزار قطعه جوجه تحویل خریداران میداد.
یک سال از اجرای موفقیت آمیز طرح میگذشت که وی را به اداره کل ترویج منتقل و حکم مأموریت در استان کرمانشاه را برایش صادر کردند. بعد از ۷ ماه هنوز با محل آشنایی کافی پیدا نکرده بود که به استان مازندران فرستاده شد. سازمان دامپروری بعد از ۲ سال مأموریت انتقال او را لغو کرد و به تهران فرا خواند و رئیس اداره اصلاح نژاد و بهبود شیر شد. شرکت سهامی صنایع شیر ایران به تازگی تأسیس یافته و کار خود را آغاز کرده بود. وی به عنوان رئیس آزمایشگاه به صنایع شیر انتقال داده شد و یک سال بعد با حفظ سمت به عضویت در هیأت مدیره در آمد.
دکتر قازاریان در سال ۱۳۵۹ دوران بازنشستگی را آغاز و دامنه فعالیت خود را به حوزه فرآورده های گوشتی محدود کرد. وی همزمان با خدمت در صنایع شیر، همکاری نزدیکی با دو شرکت بزرگ فرآورده های گوشتی میکائیلیان و آرزومان (گوشتیران) داشت، تا در سال ۱۳۷۸ استعفا داد و از این پس با تجربه ای این ۱۸ سال همکاری در هیأت مدیره و مدیر عاملی به واحد تولیدی خودش که چند سال پیش راه اندازی کرده بود به کارخانه فرآورده های گوشتی رباط رفت. ( شرکت رباط در سال ۱۳۵۶ تاسیس شده بود)
این واحد واقع در شهر رباط کریم بوده و در حال حاضر به عنوان یکی از خوشنام ترین تولید کنندگان فرآورده های گوشتی از شهرت و اعتبار خوبی برخوردار است.
پس از انقلاب اسلامی و تأسیس کارخانه ای جدید در بخش صنعت غذا وی به عنوان قدیمی ترین عضو صنعت در سمت رئیس هیأت مدیره شرکت تدارکاتی کالباس سازان ایران، برای مدت ۱۵ سال همکاری داشت. همچنین با توجه به تعداد کارخانه های صنایع گوشتی که از مرز ۱۲۰ واحد هم گذشته بود نیاز مبرم تشکیل یک انجمن صنایع گوشتی به خوبی احساس میشد که وی پس از تأسیس، به ریاست هیأت مدیره انتخاب گردید.
بعد از تشکیل شرکت تعاونی صنایع گوشتی نیز به عنوان هیأت مدیره و خزانه دار برگزیده شد که در این مسئولیتها توانست خدمات ارزشمندی ارائه دهد. دکتر قازاریان ۵ دوره رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی صنایع فرآورده های گوشتی بود.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎
برای کمپین مرغ، تخمِمرغ نخریدن های بعدی
باز هم عده ای از هموطنان در پی گرانی مرغ مانند کمپین های قبلی کمپین مرغ نخریم را راه اندازی کرده اند. اما دلیل علمی شکست این کمپین ها چیست؟
راهکار نخریدن کالاهای گران برای ارزان شدن آن در شرایطی راه گشاست که در یک اقتصاد سالم عده ای که با هدف سودجویی اقدام به افزایش قیمت کالای رقابتی خود می کنند وقتی با نخریدن کالا مواجه می شوند به ناچار اقدام به کاهش قیمت می کنند (عرضه و تقاضا). اما دلیل گرانی های اخیر سودجویی برخی نبوده و به علت وضع نابسامان اقتصادی کلان و سراسری موجود این اتفاق افتاده است و گرانی منحصر به یک کالا یا چند کالا نبوده است ضمن اینکه با بررسی نرخ تورم کالاها متوجه خواهیم شد که کالاهای اساسی یه ویژه مواد غذایی در بین کالاهای دیگر کمترین تورم را داشته اند؛ یعنی دلایل اقتصادی دارد مانند گرانتر شدن واردات غذای طیور که در پی سخت تر شدن تحریم های بانکی و کشتیرانی اتفاق افتاده است. بنابراین نخریدن کالاها هیچ مشکلی را در این شرایط حل نمیکند و تنها باعث تعطیلی واحدهای صنفی خواهد شد زیرا که هزینه های تولید بالا رفته است و نه سودجویی!
اگر راهکار نخریدن در این شرایط راهگشا بود مردم ونزوئلا این راهکار را تا حالا اجرا کرده بودند و ونزوئلایی نمی شدند!! پس آن چیزی که ما از نخریدن یک کالا توسط مردم فلان کشور اروپایی شنیده ایم که جواب داده شرایطش به کلی با این اقتصاد متفاوت است و قابل قیاس و عملی در این شرایط نیست.
✅ @karkhone
باز هم عده ای از هموطنان در پی گرانی مرغ مانند کمپین های قبلی کمپین مرغ نخریم را راه اندازی کرده اند. اما دلیل علمی شکست این کمپین ها چیست؟
راهکار نخریدن کالاهای گران برای ارزان شدن آن در شرایطی راه گشاست که در یک اقتصاد سالم عده ای که با هدف سودجویی اقدام به افزایش قیمت کالای رقابتی خود می کنند وقتی با نخریدن کالا مواجه می شوند به ناچار اقدام به کاهش قیمت می کنند (عرضه و تقاضا). اما دلیل گرانی های اخیر سودجویی برخی نبوده و به علت وضع نابسامان اقتصادی کلان و سراسری موجود این اتفاق افتاده است و گرانی منحصر به یک کالا یا چند کالا نبوده است ضمن اینکه با بررسی نرخ تورم کالاها متوجه خواهیم شد که کالاهای اساسی یه ویژه مواد غذایی در بین کالاهای دیگر کمترین تورم را داشته اند؛ یعنی دلایل اقتصادی دارد مانند گرانتر شدن واردات غذای طیور که در پی سخت تر شدن تحریم های بانکی و کشتیرانی اتفاق افتاده است. بنابراین نخریدن کالاها هیچ مشکلی را در این شرایط حل نمیکند و تنها باعث تعطیلی واحدهای صنفی خواهد شد زیرا که هزینه های تولید بالا رفته است و نه سودجویی!
اگر راهکار نخریدن در این شرایط راهگشا بود مردم ونزوئلا این راهکار را تا حالا اجرا کرده بودند و ونزوئلایی نمی شدند!! پس آن چیزی که ما از نخریدن یک کالا توسط مردم فلان کشور اروپایی شنیده ایم که جواب داده شرایطش به کلی با این اقتصاد متفاوت است و قابل قیاس و عملی در این شرایط نیست.
✅ @karkhone
کارآفرینان جاده میسازند، حکومت آنها را میبندد!
| متیو مککَفرِی (بنیاد میزس)
سال گذشته، کارآفرین بریتانیایی مایک واتس با بازکردن نخستین جادهی عوارضی خصوصی در بیش از صد سال گذشته خبرساز شد. جاده امروزه بسته شده است، ولی تاریخچهی مختصر آن نمونهای غمانگیز (و البته کاملاً معمولی) از این است که چگونه حکومت کارآفرینان را نابود میکند و به مشتریان آنان آسیب میرساند.
داستان اصلی به شرح زیر است: پس از تخریب یک بزرگراه محلی به دلیل رانش زمین در فوریهی گذشته، واتس و همسرش پسانداز زندگی خود را برای ساخت یک راه ارتباطی کوچک به کار انداختند، که به رانندگان اجازه میداد از راههای انحرافی پرهزینه پرهیز کنند. جادهی عوارضی یک موفقیت فوری بود، و واتس با گرفتن دو پوند از هر وسیله پول خود را دوباره به دست آورد. (او از سر حسننیت به بسیاری، از جمله وسایل نقلیهی اضطراری اجازهی استفادهی رایگان داد.) با این حال، موفقیت او به سرعت مورد توجه حکومت محلی قرار گرفت، که درصدد تضعیف سرمایهگذاری برآمد.
در یک ترفند افتخارآمیز قدیمی، مقامات ابتدا ایمنی جاده را زیر سوال بردند. ولی پس از آنکه مسافران آن را کاملاً قابل اعتماد دیدند، شورای باث و سامرست شمالشرقی به اقدامات بوروکراتیک بیشتر روی آورد، واتس را وادار به پرداخت ۳۵۰۰ پوند مالیات و ۲۵ هزار پوند جهت هزینهی نقشهبردار و ارزیابیهای زیستمحیطی کرد. با این وجود، جاده به جذب تعداد بیشتری مشتری ادامه داد، جلبتوجه رسانههای جهانی لازم به ذکر نیست. شورا که از موفقیت واتس و شکست خود بهطور روزافزون خجالتزده بود، ۶۶۰ هزار پوند اضافی (در مجموعه ۲ میلیون ۶۶ هزار پوند) برای تعمیر زودتر از موعد جادهی آسیبدیده هزینه کرد.
واتس باوجود این موانع سیاسی موفق به باز نگهداشتن جادهی خود شد، ولی در نهایت نتوانست سود کسب کند. با این وجود، ایدهی او ایدهی خوبی بود. جادهی عوارضی در آزمون بازار شکست نخورد، در آزمون سیاسی شکست خورد. واتس برآورد کرد که حدود ۱۰ هزار پوند از مبلغ هزینهشده کمتر به دست آورده، بدون پرداختیها، او ۱۸ هزار پوند جلوتر بود. این نشان میدهد که در بازار حل یک مشکل سریعاً و کمهزینه شما را ثروتمند میسازد، در سیاست، شما را تبدیل به یک هدف میکند.
با وجود همهی آنچه واتس متحمل شد، او همچنان بر اینکه تصمیم درستی گرفته، سخت استوار است: «مردم میپرسند، آیا این کار را دوباره انجام خواهی داد؟ و من میگویم، بله انجام خواهم داد!»
خوشبینی او باید بهعنوان یک نمونه قرار بگیرد، ولی همچنین یک نکتهی مهم را نشان میدهد: روح کارآفرینانهی قدرتمند، و اخلاق خدمت انسانی همراه با آن است، نمیتواند توسط بوروکراسی خرد شود.
✅ @karkhone
| متیو مککَفرِی (بنیاد میزس)
سال گذشته، کارآفرین بریتانیایی مایک واتس با بازکردن نخستین جادهی عوارضی خصوصی در بیش از صد سال گذشته خبرساز شد. جاده امروزه بسته شده است، ولی تاریخچهی مختصر آن نمونهای غمانگیز (و البته کاملاً معمولی) از این است که چگونه حکومت کارآفرینان را نابود میکند و به مشتریان آنان آسیب میرساند.
داستان اصلی به شرح زیر است: پس از تخریب یک بزرگراه محلی به دلیل رانش زمین در فوریهی گذشته، واتس و همسرش پسانداز زندگی خود را برای ساخت یک راه ارتباطی کوچک به کار انداختند، که به رانندگان اجازه میداد از راههای انحرافی پرهزینه پرهیز کنند. جادهی عوارضی یک موفقیت فوری بود، و واتس با گرفتن دو پوند از هر وسیله پول خود را دوباره به دست آورد. (او از سر حسننیت به بسیاری، از جمله وسایل نقلیهی اضطراری اجازهی استفادهی رایگان داد.) با این حال، موفقیت او به سرعت مورد توجه حکومت محلی قرار گرفت، که درصدد تضعیف سرمایهگذاری برآمد.
در یک ترفند افتخارآمیز قدیمی، مقامات ابتدا ایمنی جاده را زیر سوال بردند. ولی پس از آنکه مسافران آن را کاملاً قابل اعتماد دیدند، شورای باث و سامرست شمالشرقی به اقدامات بوروکراتیک بیشتر روی آورد، واتس را وادار به پرداخت ۳۵۰۰ پوند مالیات و ۲۵ هزار پوند جهت هزینهی نقشهبردار و ارزیابیهای زیستمحیطی کرد. با این وجود، جاده به جذب تعداد بیشتری مشتری ادامه داد، جلبتوجه رسانههای جهانی لازم به ذکر نیست. شورا که از موفقیت واتس و شکست خود بهطور روزافزون خجالتزده بود، ۶۶۰ هزار پوند اضافی (در مجموعه ۲ میلیون ۶۶ هزار پوند) برای تعمیر زودتر از موعد جادهی آسیبدیده هزینه کرد.
واتس باوجود این موانع سیاسی موفق به باز نگهداشتن جادهی خود شد، ولی در نهایت نتوانست سود کسب کند. با این وجود، ایدهی او ایدهی خوبی بود. جادهی عوارضی در آزمون بازار شکست نخورد، در آزمون سیاسی شکست خورد. واتس برآورد کرد که حدود ۱۰ هزار پوند از مبلغ هزینهشده کمتر به دست آورده، بدون پرداختیها، او ۱۸ هزار پوند جلوتر بود. این نشان میدهد که در بازار حل یک مشکل سریعاً و کمهزینه شما را ثروتمند میسازد، در سیاست، شما را تبدیل به یک هدف میکند.
با وجود همهی آنچه واتس متحمل شد، او همچنان بر اینکه تصمیم درستی گرفته، سخت استوار است: «مردم میپرسند، آیا این کار را دوباره انجام خواهی داد؟ و من میگویم، بله انجام خواهم داد!»
خوشبینی او باید بهعنوان یک نمونه قرار بگیرد، ولی همچنین یک نکتهی مهم را نشان میدهد: روح کارآفرینانهی قدرتمند، و اخلاق خدمت انسانی همراه با آن است، نمیتواند توسط بوروکراسی خرد شود.
✅ @karkhone
Karkhoone | کارخانه | کارخونه
یک درس بزرگ از حملات سایبری اخیر شرکت SolarWinds در وب سایت خود بخشی داشت که لیست مشتریانش را برای عموم به نمایش گذاشته بود. در این لیست بیش از 425 شرکت از لیست مشهور 500 شرکت برتر دنیا به انتخاب نشریه Fortune قرار داشتند. علاوه بر این، اسم سازمانهای نظامی…
درس مهم دیگری از حملات سایبری بزرگ اخیر
تمام سازمانها و شرکتهای آمریکایی که در حملات سایبری اخیر هک شدند هیچکدام نه از نرم افزارهای روسی استفاده کرده بودند و نه چینی (و نه ایرانی). هم تجهیزات آمریکایی بود و هم سیستم عامل و هم همه نرم افزارهای سازمان. هیچ نرم افزار غیربومی وجود نداشت. اما هکرها موفق شدند چنین حمله گسترده و بی سابقه و بی نقص و طولانی مدتی را برنامه ریزی کنند و از آن به بهترین شکل ممکن بهره ببرند.
یکی از درسهای مهمی که از این حمله میگیریم این است که تاکید بیش از حد بر بومی سازی هرگز متضمن امنیت سازمان نیست بلکه پیاده سازی صحیح مدل امنیتی موثرتر است.
شرکتها و سازمانها اگر مدل امنیتی Zero-Trust را به درستی پیاده سازی کرده بودند اینگونه گل نمی خورند.
✅ @karkhone
تمام سازمانها و شرکتهای آمریکایی که در حملات سایبری اخیر هک شدند هیچکدام نه از نرم افزارهای روسی استفاده کرده بودند و نه چینی (و نه ایرانی). هم تجهیزات آمریکایی بود و هم سیستم عامل و هم همه نرم افزارهای سازمان. هیچ نرم افزار غیربومی وجود نداشت. اما هکرها موفق شدند چنین حمله گسترده و بی سابقه و بی نقص و طولانی مدتی را برنامه ریزی کنند و از آن به بهترین شکل ممکن بهره ببرند.
یکی از درسهای مهمی که از این حمله میگیریم این است که تاکید بیش از حد بر بومی سازی هرگز متضمن امنیت سازمان نیست بلکه پیاده سازی صحیح مدل امنیتی موثرتر است.
شرکتها و سازمانها اگر مدل امنیتی Zero-Trust را به درستی پیاده سازی کرده بودند اینگونه گل نمی خورند.
✅ @karkhone
فرآیند خراب شدن!
دیجی کالا ظاهرا لیست Appهای نصب شده روی گوشی کاربران رو برمیداره. دیجی کالا با تایید این خبر که در اینجا توییت شده بود در پاسخ گفته:
۱. ما هیچ دسترسی رو خارج از قوانین گوگل از کاربر نمیگیریم و سایر اپلیکیشنها هم اجازه دریافت این دسترسیها رو دارن.
۲. این اطلاعات به صورت ناشناس ذخیره میشه و ما از اطلاعات شخصی کاربرها استفاده نمیکنیم.
۳. از این دیتا برای segmentation کاربرها استفاده میشه که تجربه کاربری رو در بخشهایی مثل recommendation engine و نمایش تبلیغات بهبود میده.
۴. نقد شما رو از جهت عدم اطلاعرسانی به کاربرها در زمان نصب میپذیریم. عذرخواهی میکنیم و حتما در آپدیت بعدی اپلیکیشن اجازه این دسترسی رو به قسمت setting اضافه میکنیم. اگر کاربری این اجازه رو نداد تمام اطلاعات قبلی کاربر در این بخش پاک خواهد شد.
نکته: در بند 4 نوید داده میشه که اگر کاربری اجازه نداد تمام اطلاعات قبلیش پاک میشه در صورتی که دو خط بالاتر و در بند 2 اومده اطلاعات به صورت ناشناش ذخیره میشه.
✅ @karkhone
دیجی کالا ظاهرا لیست Appهای نصب شده روی گوشی کاربران رو برمیداره. دیجی کالا با تایید این خبر که در اینجا توییت شده بود در پاسخ گفته:
۱. ما هیچ دسترسی رو خارج از قوانین گوگل از کاربر نمیگیریم و سایر اپلیکیشنها هم اجازه دریافت این دسترسیها رو دارن.
۲. این اطلاعات به صورت ناشناس ذخیره میشه و ما از اطلاعات شخصی کاربرها استفاده نمیکنیم.
۳. از این دیتا برای segmentation کاربرها استفاده میشه که تجربه کاربری رو در بخشهایی مثل recommendation engine و نمایش تبلیغات بهبود میده.
۴. نقد شما رو از جهت عدم اطلاعرسانی به کاربرها در زمان نصب میپذیریم. عذرخواهی میکنیم و حتما در آپدیت بعدی اپلیکیشن اجازه این دسترسی رو به قسمت setting اضافه میکنیم. اگر کاربری این اجازه رو نداد تمام اطلاعات قبلی کاربر در این بخش پاک خواهد شد.
نکته: در بند 4 نوید داده میشه که اگر کاربری اجازه نداد تمام اطلاعات قبلیش پاک میشه در صورتی که دو خط بالاتر و در بند 2 اومده اطلاعات به صورت ناشناش ذخیره میشه.
✅ @karkhone
Telegram
attach 📎