🔴تصاویر دوربین مداربسته از حمله به نزدیک یک مدرسه پسرانه در آبیک قزوین و جانباختن یک کودک

این حمله در صبح روز اول جنگ ،شنبه نهم اسفندماه قبل از تعطیلی مدارس اتفاق افتاده و در این حمله یک دانش آموز به نام مهیار زنگانه متاسفانه جان می بازد.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن تسلیت به خانواده دانش آموز جانباخته در ابیک قزوین ، بار دیگر تاکید می کند هدف قرار دادن مدارس و بیمارستان‌ها را در هر شرایطی مردود دانسته و آن را جنایتی علیه غیرنظامیان می‌داند. این شورا تأکید می‌کند که حمله به چنین فضاهایی نه‌تنها نقض اصول بنیادین انسان‌گرایی است، بلکه تخطی آشکار از قوانین بین‌الملل و کنوانسیون‌های حقوق بشر محسوب می‌شود.

#جنگ_علیه_کودکان
#مهیار_زنگانه
#کوله‌پشتی‌های_رها_شده

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴چند دانش آموز و معلم در یک هفته از شروع حملات امریکا و اسرائیل کشته شدند ؟

به گزارش رسانه های رسمی از آغاز جنگ در طول یک هفته اخیر از روز شنبه ۹ اسفند ماه تا جمعه ۱۵ اسفندماه ، مجموعا ۱۸۵ دانش آموز و معلم در سراسر کشور ، در نتیجه حملات کشته شدند .

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن تسلیت به خانواده دانش آموزان و معلمان جانباخته بار دیگر تاکید می کند هدف قرار دادن مدارس و بیمارستان‌ها، در هر شرایطی مردود است و این شورا چنین اقداماتی را جنایتی علیه غیرنظامیان می‌داند. این شورا تأکید می‌کند که حمله به چنین فضاهایی نه‌تنها نقض اصول بنیادین انسانی و اخلاقی است، بلکه تخطی آشکار از قوانین بین‌الملل و کنوانسیون‌های حقوق بشر محسوب می‌شود.

#جنگ_علیه_کودکان
#کوله‌پشتی‌های_رها_شده

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🎙مصاحبه نماینده شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در سازمان جهانی آموزش با شبکه بی‌بی‌سی جهانی

در پی حملات اخیر، «شیوا عاملی‌راد»، نماینده بین‌المللی تشکل‌های معلمان ایران، در گفتگویی از شهر تورنتو با شبکه بی‌بی‌سی جهانی، ابعاد فاجعه‌بار حمله به دبستان «شجره طیبه» میناب را تشریح کرد.

محورهای اصلی مصاحبه:

زمان‌بندی و شرایط حمله:
حمله اندکی پس از آن رخ داد که مدرسه اعلام کرده بود به دلیل شرایط موجود برای آن روز تعطیل می‌شود. فاصله زمانی میان اعلام تعطیلی و وقوع حمله بسیار کوتاه بود و بسیاری از والدین هنوز برای بردن فرزندان خود به مدرسه نرسیده بودند. در برخی موارد، بیش از یک کودک از یک خانواده جان خود را از دست دادند.

آمار قربانیان:
برخی منابع محلی تأیید کرده‌اند که دست‌کم ۱۰۸ کودک کشته شده‌اند، در حالی که گزارش‌های دیگر ــ از جمله برخی بیانیه‌های رسمی و گزارش بی‌بی‌سی فارسی ــ تعداد کل قربانیان را تا حدود ۱۶۵ نفر نیز برآورد کرده‌اند. یک منبع قابل اعتماد همچنین گزارش داده است که به دلیل نبود ظرفیت کافی در سردخانه بیمارستان، از کامیون‌های یخچال‌دار برای نگهداری پیکر جان‌باختگان استفاده شده است. اتحادیه ما نیز گزارش‌هایی دریافت کرده که نشان می‌دهد در میان کشته‌شدگان معلمان نیز حضور داشته‌اند، هرچند هنوز آمار دقیقی در این‌باره تأیید نشده است.

شرایط منطقه و مدارس:
در برخی شهرهای مرزی و مناطق پیرامونی ــ به‌ویژه در مناطقی که از نظر زبان یا مذهب با مرکز ایران تفاوت دارند ــ دولت در طول سال‌ها تلاش کرده است جوامعی وفادار به خود را تقویت کند؛ از جمله از طریق اسکان یا حضور خانواده‌های وابسته به حکومت یا نیروهای نظامی. با این حال، برخی خانواده‌های مستقل نیز گاهی از طریق ارتباطات شخصی یا در صورت وجود ظرفیت، امکان ثبت‌نام فرزندان خود در این مدارس را پیدا می‌کنند. همچنین برخی از این مدارس در نزدیکی مجتمع‌ها یا پایگاه‌های نظامی قرار دارند.

بی‌گناهی کودکان و الزام به حفاظت قانونی:
وقتی درباره این کودکان صحبت می‌کنیم، یک اصل بنیادین باید روشن باشد: حتی اگر مدرسه‌ای در نزدیکی یک تأسیسات نظامی قرار داشته باشد، یا اگر خانواده برخی از دانش‌آموزان به دولت یا نیروهای نظامی وابسته باشند، هیچ‌یک از این موارد اهمیتی ندارد. آنچه اهمیت دارد این است که همه آن‌ها بی‌گناه بودند. کودک، پیش از هر چیز، کودک است. وابستگی خانوادگی، محل مدرسه یا ملاحظات سیاسی، هیچ‌کدام حمایت قانونی آنان را از بین نمی‌برد. هیچ چیزی نمی‌تواند یک مدرسه را به هدفی مشروع برای حمله تبدیل کند.

پاسخگویی عاملان:
هر نیرویی که مسئول این حمله بوده است ــ چه به طور مستقیم و چه از طریق بی‌اعتنایی خطرناک به جان کودکان و غیرنظامیان ــ باید پاسخگو شناخته شود. بر اساس حقوق بین‌الملل بشردوستانه، از جمله کنوانسیون‌های ژنو، مدارس و غیرنظامیان باید به طور کامل محافظت شوند. حمله به مدارس یا آسیب رساندن به دانش‌آموزان نقض جدی قوانین جنگ محسوب می‌شود و می‌تواند در زمره جنایات جنگی قرار گیرد. چنین اقداماتی علیه مدارس و مناطق غیرنظامی که افراد در آن نقشی در درگیری ندارند، نقض آشکار حقوق بین‌الملل است و عاملان آن باید به عنوان مرتکبان جنایت جنگی شناخته و پاسخگو شوند.

خطر پایگاه‌های نظامی در مناطق مسکونی:
قرار دادن مراکز نظامی و امنیتی در مناطق مسکونی، به‌ویژه در مجاورت مدارس و بیمارستان‌ها، جان شهروندان عادی را به خطر می‌اندازد. مدرسه‌ای که هدف قرار گرفت نیز در مجاورت یکی از این پایگاه‌ها بوده است.

آسیب به زیرساخت‌های شهری و درمانی:
حملات سنگین در روزهای اخیر در شهرهای مختلف از جمله تهران به بیمارستان‌ها و مناطق اطراف آن‌ها آسیب جدی وارد کرده است. پیش از این نیز هلال احمر ایران از کشته شدن بیش از ۵۰۰ نفر در سراسر کشور خبر داده بود.


🔹 شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن تأکید بر ضرورت حفاظت کامل از مدارس و کودکان، از جامعه بین‌المللی خواست تا برای پیگرد عاملان این حملات اقدام کند و یادآور شد که آموزش و امنیت کودکان نباید هیچ‌گاه قربانی منافع سیاسی یا نظامی شود.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴هشدار سازمان ملل درباره آورارگی گسترده و بحران انسانی در ایران

اکانت رسمی سازمان ملل در شبکه‌های اجتماعی با انتشار پستی به پیامدهای انسانی تشدید تنش‌های نظامی در خاورمیانه اشاره کرد. در این پیام آمده است که افزایش درگیری‌ها در منطقه باعث شده بسیاری از مردم ناچار به ترک خانه‌های خود شوند؛ در منطقه‌ای که پیش از این نیز میلیون‌ها آواره اجباری را در خود جای داده است.

بر اساس این پست، ایران میزبان حدود ۱.۶۵ میلیون پناهجو و افرادی است که نیازمند حمایت بین‌المللی هستند که بخش قابل توجهی از آنها از افغانستان آمده‌اند.

در همین حال، طبق اطلاعات منتشر شده، حدود ۱۰۰ هزار نفر در دو روز نخست پس از حملات اخیر شهر تهران را ترک کرده‌اند؛ موضوعی که می‌تواند نشانه‌ای از آغاز جابه‌جایی جمعیت در پی تشدید درگیری‌ها باشد.

با این حال، درباره میزان آوارگی داخلی شهروندان ایرانی در نتیجه حملات هنوز اطلاعات جامع و مستقلی منتشر نشده است.

آوارگی در جنگ اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا جابه‌جایی اجباری جمعیت یکی از جدی‌ترین پیامدهای انسانی درگیری‌هاست و می‌تواند برای مدت طولانی بر امنیت، معیشت و سلامت جوامع اثر بگذارد.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

#اختصاصی

🔴روایت میدانی از پایتخت؛ ده روز پس از آغاز جنگ

تهران در محاصره‌ی گرانی، فضای پادگانی و بی‌پناهیِ شهروندان

ده روز است که تهران، آن شهرِ همیشه بیدار، به سکوتی دلهره‌آور فرو رفته است. خیابان‌ها خالی‌تر از هر زمانِ دیگری است و کرکره‌ی مغازه‌ها پایین کشیده شده. اینجا دیگر چرخِ زندگی و اقتصاد نمی‌چرخد؛ تنها دغدغه، زنده ماندن تا صبحِ فرداست.

در روزهایی که مردمِ مضطرب بیش از هر چیزی به احساس امنیت و پناه نیاز دارند، چهره‌ی شهر به‌شکلی غریب، پادگانی شده است. بر سر میدان‌ها و چهارراه‌های اصلی، ماشین‌های سرکوب و لوله‌ی سنگینِ تیربارها خودنمایی می‌کنند.

ایست‌وبازرسی‌های متعدد در جای‌جای استان، سایه‌ی سنگینِ رعب را بر سرِ همان اندک رهگذرانِ خسته و نگران می‌اندازد. گویی پیش از آنکه نگرانِ آسمان باشیم، باید از خیابان‌های شهرِ خودمان بترسیم.

زیر این آسمانِ پرالتهاب، سفره‌های خالی جنگِ خاموشِ دیگری به راه انداخته‌اند. در همین ده روز، قیمتِ ساده‌ترین بهانه‌های زنده ماندن، مثل تخم‌مرغ و سیب‌زمینی، دو تا سه برابر شده است. رنجِ پدری که در میانه‌ی اضطرابِ جنگ، توانِ خریدِ یک وعده غذای ساده برای خانواده‌اش را ندارد، کمتر از آوارِ بمب‌ها نیست.صف های طویل پمپ بنزین و نانوایی ها ( به خصوص در روزهای اول ) را هم باید به این حجم فشارهای روزمره افزود

اما شب‌ها، بی‌رحم‌ترین بخشِ این روایت‌اند. تداومِ حملات و خبرِ کشته شدنِ هم‌وطنانِ غیرنظامی، خواب و آرامش را از چشمانِ شهر ربوده است. سنگین‌ترین بارِ این وحشت بر روانِ کودکانی آوار شده که با هر صدای مهیبی می‌لرزند و پناهی جز آغوشِ لرزانِ والدینشان ندارند.

فاجعه‌ی بزرگ‌تر، بی‌پناهیِ مطلقِ ماست؛ نه آژیرِ خطری به صدا درمی‌آید تا فرصتِ جان‌پناه گرفتن بدهد، و نه اصلاً پناهگاهی تدارک دیده شده که مادری بتواند فرزندش را در آن پنهان کند. شهروندانِ تهران، رهاشده و بی‌دفاع، تنها به انتظارِ سرنوشت نشسته‌اند.

و تلخ‌تر از همه‌ی این‌ها، تماشای گروه‌هایی از طرفداران حاکمیت است که در همین خیابان‌های ماتم‌زده، به اسم عزاداری اما با شعارها و سخنرانی‌های تهدیدآمیز رژه می‌روند. این قدرت‌نمایی‌ها در روزهایی که روانِ جامعه از ترسِ بمباران و مرگ متلاشی است، حسی عمیق از ناامنی و بیگانگی را در دلِ شهروندان می‌کارد؛ گویی ما در خانه‌ی خودمان، تنهاترین و بی‌دفاع‌ترین انسان‌های روی زمین هستیم.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews