میر یوسف یونسی در اعتراض به فشارهای جدید در زندان دست به اعتصاب غذا زد

آیدا یونسی، فعال حقوق بشر، از آغاز اعتصاب غذای پدرش، میر یوسف یونسی، زندانی سیاسی در ایران خبر داد. او اعلام کرد که این اقدام در واکنش به فشارهای جدید و انتقال غیرقانونی وی به بند هفت زندان بدون هیچ تغییر در وضعیت وخیم سلامتی و حقوق اولیه‌اش انجام شده است. آیدا یونسی تأکید کرد که وضعیت پدرش به عنوان فردی مسن و بیمار بسیار وخیم است و نگهداری او در چنین شرایطی مصداق شکنجه محسوب می‌شود.
.

نامه گلرخ ایرایی در واکنش به حکم اعدام #امیر_تتلو: مخالفت با هرگونه سلب حیات، نه حق، بلکه وظیفه‌مان است

واکنش جانبدارانه در مخالفت با حکم اعدامِ محکومی که بر ضد ارزش‌های ما عمل کرده‌است می‌تواند ما را به ضدِ خود بدل کند و شعار نه به اعدام را از مفهوم و کارکرد تهی کند.

نمی‌توان با احکام مرگ مواجهه‌ای گزینشی داشت و محکومین را دسته‌بندی کرد و برخی را لایق‌تر برای نجات از چوبه‌ی دار دانست. برای نفی اعدام باید دیدی وسیع داشت. فراتر از آن‌چه منجر به صدور حکم مرگ شد. فراتر از این‌که محکوم به مرگ چه نسبت سیاسی، ایدئولوژیکی یا چه مرزبندی‌های اخلاقی‌ای با ما دارد. گاه طاقت‌فرسا می‌شود. چرا که هر یک از ما نه در هیئت یک وکیل، بلکه به عنوان یک شهروند و به حکم انسانیت و تمایل بر توقفِ چرخه‌ی خشونت با احکام مرگ مخالفت می‌کنیم. اگر هدف از مخالفت با اعدام مشخص نباشد و با تمایلات شخصی آمیخته باشد، دفاع از برخی مجرمین به ایجاد تضادی درونی در مواجهه با خود منجر می‌شود. مثلا دفاع از محکوم به مرگی که کودکی را مورد «تجاوز» قرار داده و به «قتل» رسانده است. مخالفت با اعدامِ این فرد گاه اعتراض برانگیز می‌شود. یا حمایت از محکوم به مرگی که با جریان سیاسی یا تفکرِ او در تضاد یا تقابل قرار داریم. اگر ما مخالف اعدام هستیم پس به این باور رسیده‌ایم که مخالفت با اعدام باید همه‌جانبه و در خصوص تمام محکومین به مرگ، به یک شکل و با هدفِ «لغو مجازات اعدام» انجام شود.
در مواجهه با حکم مرگِ #تتلو خواننده‌ای که به کرات از حکومت اعدامی حمایت کرده بود، چه واکنشی باید داشت؟ کسی که در سال‌های اخیر به جان‌باختگان اعتراضات، خانواده‌ها و همراهان‌شان اهانت‌های تلخ و گزنده‌ای کرده، روان آسیب‌دیدگانِ جنایات حکومتی را آگاهانه و شاید با دستورِ از بالا آزرده بود. کسی که در تضادِ سیاسی و ایدئولوژیک با ما قرار دارد، به در هم شکستنِ ارزش‌های ما برخاسته بود و مرزهای انسانیِ منطبق بر چارچوب‌های ما را در هم شکسته بود و بعد از این نیز بر مدارِ خود خواهد چرخید.
واکنش یک‌جانبه‌ی ما مخالفانِ اعدام در برابر محکومانی که بر ضد ارزش‌های ما عمل کرده‌اند می‌تواند ما را به ضدِ خود بدل کند و شعار #نه_به_اعدام را از مفهوم و کارکرد تهی کند.
باید جسارت اعتراض به حکم مرگِ آن کسی که در دورترین نقطه به ما ایستاده است را داشته باشیم تا بتوانیم امیدوار بشویم به برچیده شدنِ چوبه‌های دار.
اگر شیوه‌ی مخالفت ما با #اعدام، گزینشی و بر مبنای خاستگاهی مشترک با محکوم به مرگ است، طبیعتا انتخابی عمل می‌کنیم و بسیاری از گردونه‌ی انتخابِ ما جا می‌مانند.
بسیاری حکم تتلو را پروژه‌ی حکومت برای جهت‌دهی به افکار عمومی می‌دانند. بسیاری او را لایق مرگ می‌دانند و برخی نیز در قبال آن سکوت می‌کنند.
پروژه‌سازی و مهندسی افکار عمومی از سوی جمهوری اسلامی به قصدِ انتفاع و پیشبردِ اهداف، غیر قابل انکار است. اما اگر در خصوص محکوم به مرگی، به این اطمینان رسیده‌ایم که آگاهانه خود را ابژه‌ی چنین پروژه‌ی شومی قرار داده است نیز نباید در مبارزه با اعدام دچارِ استثنا شویم. هر یک از «ما» که مدعیِ مخالفت با اعدام هستیم بیش و کم دیدگاه‌هایی سیاسی، ایدئولوژیک و مرزهایی اخلاقی و انسانی‌ای داریم که هویت فردی و سیاسی ما بر آن بنا شده است. لحظه‌ای تردید در مخالفت با اعدام و سوگیری در برابر احکام مرگ، ما را به نقیضِ خود بدل می‌کند. مخالفت با قتل‌های حکومتی نمی‌تواند و نباید تحت‌تاثیر دیدگاه‌های سیاسی و ایدئولوژیک ما قرار بگیرد. اگر جز این باشیم و جز این عمل کنیم نه تنها به لغو مجازات اعدام کمکی نکرده‌ایم، بلکه قادر به تبدیل شدن به اویی هستیم که به انکارش برخواسته‌ایم و خود را اسیرِ چرخه‌ای بیهوده کرده‌ایم که دستاوردی نخواهد داشت مگر تسهیلِ کار حکومت در کشتار بیشتر.
تعیینِ مرز و حدود برای دفاع از محکومی که _به هر دلیل_ چوبه‌ی دار بر سرش سایه افکنده است، تمام آنچه بنا کرده‌ایم را در هم می‌ریزد.
مخالفت با اعدام به معنای دفاع از دیدگاه‌های سیاسی و باورهای محکوم به مرگ نیست و ما را در برابر مرزهای انسانیِ دریده شده از سوی محکوم پاسخ‌گو نمی‌کند. مخالفت با هرگونه سلب حیات، نه حق، بلکه وظیفه‌مان است. اگر خود را مخالف اعدام می‌دانیم و خاستگاه‌مان توقف چرخه‌ی کشتار حکومتی است.

گلرخ ایرایی
اردیبهشت ۱۴۰۴
زندان اوین

#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

مریم ابراهیم‌وند، زندانی سیاسی سابق: «روز جهانی مادر است.
مادر یعنی معنای زندگی…
اما در سرزمین من، در اتاق‌های بازجویی، این واژه را از معنا تهی می‌کنند.

مادر را ابزار شکنجه می‌کنند…
او را دادخواه خون جوانش می‌سازند…
یا در خانه، زیر سیطره دین و حجاب، زندانی‌اش می‌کنند.
در سال ۱۳۹۶ توسط سازمان اطلاعات سپاه بازداشت شدم.
بعد از دو هفته بازجویی و شکنجه‌های روحی و روانی، مرا به دادسرای فرهنگ و رسانه بردند.
آنجا بازجوی من برای فشار بیشتر، از بازپرس حاجی محمدی خواست تا حکم بازداشت مادرم را صادر کند.
و حکم صادر شد…
اما مادرم، این زن جسور و تنها، شش ماه را پنهان زندگی کرد تا طعمه این حکومت مستبد نشود.
شش ماه ترس، دلهره، انتظار…

در سرزمین من، “مادر” دیگر فقط “مادر” نیست:
زندانی در خانه
گروگان در بازجویی
دادخواه در خیابان
و گاهی… چشم انتظار اعلام حکم اعدام فرزندش پشت درهای زندان.

امروز روز جهانی مادر است…
اما نه برای جشن، بلکه برای یادآوری این حقیقت تلخ.

برای همه مادرانی که زیر شکنجه، در تبعید، در سکوت و در فراق فرزندانشان هنوز ایستاده‌اند…
روزتان مبارک مادران سرزمینم؛ شما بزرگ‌ترین اسطوره‌های مقاومتید.»

باید که فریاد شد در این ظلمت سرا
‏بپا خیزیم برای وطن!✌️🔥

‏منتظر ناجی نباشیم
‏ما جز خودمون کسی را نداریم
‏با هم و برای ایران عزیزمان یکصدا و متحد فریاد شویم

طوفان الاقصی به بهترین مدرسه بازیگری تبدیل شده است.
این بازیگر حماس با بازی خوبش تقریباً به هالیوود راه یافت، اما کودک دچار خارش شد و مجبور شد تکان بخورد.
حماس هر طور که دلش بخواهد از کودکان سواستفاده می‌کند و از هیچ سازمان حقوق بشری اعتراضی شنیده نمی‌شود!

بازداشت دوباره نگار دباغی و بستری کردن او در بیمارستان روانی

نگار دباغی، دانش‌آموز و از فعالین انقلاب زن زندگی آزادی در تبریز که پیشتر به دلیل فعالیت‌هایش بازداشت و دادگاهی شده بود، روز سه‌شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ در صفحه اینستاگرامی خود از بازداشت خود و رویکرد وحشیانه سرکوبگران حکومت با خود در بازه زمانی دو هفته‌ای شد. او در این باره گزارش داد:

«من دو هفته پیش توسط گشت ارشاد دستگیر شدم، با ضرب و شتم سرم را سه بار کوبیدن [کف] آسفالت، با مشت ده بیست بار زدن تو صورتم، با اسپری فلفل تهدیدم کردن، موهام رو کشیدن...

منو به زور انداختن کف ون بردن [پلیس] امنیت اخلاقی، از اونجا شبش منو بردن بازداشتگاه، از اونجا منو بردن دادگاه... من دادستان رو فحش دادم، اونم لج کرد گفت اینو ببرین تیمارستان...

منو بردن بیمارستان رازی بستری کردن، اونجا من به خاطر ضرباتی که مامورا به سرم زدن رفتم ام آر آی، بعد اونجا از یه پرستار سیلی خوردم بعد رئیس بخش با مشت زد تو گردنم.

امروز از [بیمارستان] رازی مرخص شدم، تاکید می‌کنم: من هیچ مشکل روانی ندارم... خامنه‌ای قاتل! پاسخگو باش، مامورات به چه حقی منو زدن؟؟؟»

#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی

فرانسه علیه رژیم ایران به دادگاه لاهه شکایت می‌کند؛ تلاش برای آزادی دو شهروند بازداشتی

دولت فرانسه اعلام کرد که روز جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، به دلیل بازداشت خودسرانه دو شهروند خود، سیسیل کوهلر و ژاک پاریس، از جمهوری اسلامی ایران به دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) در لاهه شکایت خواهد کرد.

کریستف لموئن، سخنگوی وزارت خارجه فرانسه، در کنفرانسی خبری تأکید کرد که این شکایت با استناد به نقض کنوانسیون وین در زمینه حقوق کنسولی مطرح می‌شود و هدف آن اعمال فشار بر تهران برای آزادی این دو نفر است.

کوهلر و پاریس از اردیبهشت ۱۴۰۱ در زندان اوین به سر می‌برند و به اتهام «تحریک اعتراضات کارگری» بازداشت شده‌اند؛ اتهامی که خانواده‌های آن‌ها و دولت فرانسه آن را بی‌اساس می‌دانند.

فرانسه بارها ایران را به بازداشت غیرقانونی، نگهداری این افراد در شرایط غیرانسانی و محروم کردن آن‌ها از حقوق کنسولی متهم کرده است.

لموئن با اشاره به این موضوع افزود: «آزادی هموطنان ما اولویت اصلی فرانسه است و تا تحقق آن، فشار بر ایران ادامه خواهد یافت.»

این اقدام فرانسه در حالی صورت می‌گیرد که تنش‌های دیپلماتیک میان پاریس و تهران به دلیل مسائل مختلفی از جمله برنامه هسته‌ای ایران، حمایت این کشور از روسیه در جنگ اوکراین و بازداشت شهروندان خارجی شدت گرفته است.

گروه‌های حقوق بشری نیز ایران را به استفاده از بازداشت شهروندان خارجی به عنوان اهرم فشار دیپلماتیک متهم می‌کنند، اتهامی که مقامات ایرانی رد کرده‌اند.

هرچند رسیدگی به پرونده‌ها در دیوان لاهه ممکن است سال‌ها طول بکشد، فرانسه امیدوار است با درخواست اقدامات اضطراری، وضعیت این دو شهروند در طول روند قضایی بهبود یابد.

اجرای ۷۴ ضربه شلاق بر پیکر رضا رضایی، زندانی سیاسی معلول و مبتلا به صرع / آثار جراحت به حدی بود که از بازگشت او به بند جلوگیری شد

مهدی محمودیان، فعال سیاسی و زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ زندان اوین، از اجرای حکم شلاق بر پیکر رضا رضایی، یکی از زندانیان سیاسی هم‌بند خود، خبر داد.
رضایی از ناحیه‌ هر دو پا دچار معلولیت جسمی است و با بیماری صرع حاد زندگی می‌کند. محمودیان در این‌باره نوشت: «پس از بازگرداندن او به زندان، آثار کبودی و جراحت ناشی از شلاق به قدری شدید بود که مسئولان، بلافاصله او را از سایر زندانیان جدا کرده و به قرنطینه منتقل کردند تا هم‌بندانش نتوانند وضعیت جسمی‌اش را ببینند.»

مونا مهرجویی دختر داریوش مهرجویی کارگردان صاحب‌نام سینمای ایران،: ما اعدام نمی‌خواهیم

مونا مهرجویی، دختر #داریوش_مهرجویی و #وحیده_محمدی_فر، در واکنش به تأیید حکم زندانیان پرونده پدر و مادرش، در استوری اینستاگرام نوشت:
«با سلام. در رابطه با پرونده قتل مادر و پدرم، حکم قاتلین صادر شده و یک نفر به اعدام محکوم شده؛ من و خانواده‌ام درخواست اعدام نداریم.»

وکیل خانواده مهرجویی : مدارک موجود در پرونده و ابهامات و نکات لاینحل به قدری زیاد است که از نظر خانواده، قتل داریوش مهرجویی و همسرش در نتیجه انگیزه سرقت یا کینه‌جویی نبوده و پای آمر یا آمران قتل در میان است. بیش از یک سال از کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام می‌گذرد. پیش از آن نیز سال‌ها جنبش‌های مخالفت با این مجازات غیرانسانی در جریان بود. مایه‌ی خرسندی است که شخصیت‌هایی مانند خانواده مهرجویی در عرصه عمل مخالفت خود را با اعدام اعلام می‌کنند.

جمهوری اسلامی به طرق مختلف در سال‌های گذشته سعی کرده تلاش جامعه مدنی و کنشگران حقوق بشر را خنثی کند. به ده‌ها فیلم و سریال در شبکه‌های نمایش خانگی بنگرید و ببینید چه اندازه در عادی‌سازی مجازات اعدام و قصاص تلاش می‌کنند.

♦️بازداشت خشونت‌آمیز حسین رزاق توسط نیروهای امنیتی

♦️به گزارش منابع مطلع، حسین رزاق، فعال سیاسی، در جریان یورشی خشونت‌آمیز توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی‌اش بازداشت شد. شاهدان عینی اعلام کرده‌اند که ده‌ها مامور امنیتی با حضور در محل سکونت آقای رزاق، قصد ورود به منزل وی را داشته و در صدد شکستن در بودند که او پیش از آن در را گشود.
♦️با این حال، نیروهای امنیتی پس از ورود به منزل، اقدام به ضرب‌وشتم شدید حسین رزاق کردند و وی را با بدنی خون‌آلود از محل منتقل کردند. تاکنون از محل نگهداری یا وضعیت جسمی وی اطلاع دقیقی در دست نیست.
♦️این بازداشت در حالی صورت می‌گیرد که هم‌زمان گزارش‌هایی از تشدید برخورد با فعالان مدنی و سیاسی در سراسر کشور، همزمان با موج جدید اعتصابات سراسری منتشر شده است.

با سلام و احترام
سوال من و پاسخ چت جی بی تی (هوش مصنوعی) به آن.👇👇

GapGPT-Lite

بهترین راههای دستیابی به صلح دائمی و عدالت اجتماعی در شرایط حاضر دنیا چیست؟

دستیابی به صلح دائمی و عدالت اجتماعی در دنیای کنونی، چالشی پیچیده و چندوجهی است که نیازمند رویکردی جامع و هماهنگ در سطوح مختلف فردی، اجتماعی، ملی و بین‌المللی است. در اینجا به برخی از مهم‌ترین راهکارها اشاره می‌کنم:
1. تقویت نهادهای دموکراتیک و حاکمیت قانون :

*دموکراسی* : ایجاد و تقویت نظام‌های دموکراتیک که در آن همه افراد جامعه از حقوق برابر برخوردار باشند و بتوانند در تعیین سرنوشت خود مشارکت کنند.
*حاکمیت قانون:* اجرای عادلانه و بدون تبعیض قوانین برای همه افراد و گروه‌ها، و ایجاد سازوکارهای مستقل برای رسیدگی به شکایات و تخلفات.
*مطبوعات آزاد و مستقل:* تضمین آزادی بیان و دسترسی آزاد به اطلاعات، و حمایت از رسانه‌های مستقل برای نظارت بر عملکرد حکومت و افشای فساد.
2. کاهش فقر و نابرابری:
*
*توسعه اقتصادی عادلانه:* ایجاد فرصت‌های شغلی مناسب و برابر برای همه افراد، و توزیع عادلانه‌تر ثروت و منابع.
*آموزش و پرورش با کیفیت* : فراهم کردن دسترسی همگانی به آموزش و پرورش با کیفیت، برای توانمندسازی افراد و ارتقای سطح آگاهی و مهارت‌های آنها.
*تأمین خدمات بهداشتی و درمانی:* ارائه خدمات بهداشتی و درمانی مناسب و مقرون به صرفه برای همه افراد، به‌ویژه گروه‌های آسیب‌پذیر.
*شبکه‌های تأمین اجتماعی:* ایجاد شبکه‌های تأمین اجتماعی قوی برای حمایت از افراد در برابر بیکاری، بیماری، سالمندی و سایر آسیب‌های اجتماعی.

3. ترویج آموزش و فرهنگ صلح:

*آموزش صلح:* گنجاندن مفاهیم صلح، مدارا، احترام به حقوق بشر و حل مسالمت‌آمیز اختلافات در برنامه‌های آموزشی مدارس و دانشگاه‌ها.
*گفتگوی بین‌فرهنگی* : ترویج گفتگو و تبادل فرهنگی بین اقوام و ملل مختلف، برای شناخت بهتر یکدیگر و کاهش سوءتفاهم‌ها.
*حمایت از هنرمندان و فعالان صلح: حمایت از هنرمندان، نویسندگان* ، فیلمسازان و سایر فعالانی که در زمینه ترویج صلح و عدالت فعالیت می‌کنند.

4. حل منازعات از طریق دیپلماسی و مذاکره:

*تقویت سازمان‌های بین‌المللی:* حمایت از سازمان ملل متحد و سایر سازمان‌های بین‌المللی برای ایفای نقش مؤثرتر در حفظ صلح و امنیت بین‌المللی.
*میانجی‌گری و مذاکره:* استفاده از روش‌های دیپلماتیک و مذاکره برای حل منازعات بین کشورها و گروه‌های مختلف، و جلوگیری از توسل به خشونت.
*تقویت حقوق بین‌الملل:* تدوین و اجرای قوانین بین‌المللی عادلانه و کارآمد برای حل اختلافات و جلوگیری از نقض حقوق بشر.

5. مبارزه با تبعیض و نژادپرستی:

*برابری حقوق:* تضمین برابری حقوق برای همه افراد، صرف‌نظر از نژاد، جنسیت، مذهب، ملیت، و سایر ویژگی‌های فردی.
*مبارزه با تبعیض ساختاری:* شناسایی و رفع تبعیض‌های ساختاری که در قوانین، سیاست‌ها و نهادهای اجتماعی وجود دارند.
آموزش و آگاهی‌بخشی: افزایش آگاهی عمومی درباره تبعیض و نژادپرستی، و ترویج همدلی و احترام به تفاوت‌ها.

6. مقابله با تغییرات آب و هوایی:

*کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای:*
کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای از طریق استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، بهبود بهره‌وری انرژی، و تغییر الگوهای مصرف.
*سازگاری با تغییرات آب و هوایی:*
سازگاری با اثرات تغییرات آب و هوایی، مانند افزایش سطح آب دریاها، خشکسالی، و سیل، از طریق توسعه زیرساخت‌های مقاوم، مدیریت منابع آب، و تغییر شیوه‌های کشاورزی.
*همکاری بین‌المللی:* همکاری بین‌المللی برای مقابله با تغییرات آب و هوایی، از طریق تبادل فناوری، کمک مالی، و تدوین توافقنامه‌های بین‌المللی.

7. تقویت جامعه مدنی:

*حمایت از سازمان‌های غیردولتی:*
حمایت از سازمان‌های غیردولتی که در زمینه حقوق بشر، محیط زیست، توسعه اجتماعی، و سایر زمینه‌های مرتبط با صلح و عدالت فعالیت می‌کنند.
*مشارکت شهروندان: تشویق شهروندان به مشارکت فعال در امور اجتماعی و سیاسی، و ایجاد فضایی برای ابراز نظرات و انتقادات.
*تقویت حس مسئولیت‌پذیری اجتماعی:* تقویت حس مسئولیت‌پذیری اجتماعی در بین افراد جامعه، و تشویق آنها به کمک به دیگران و حل مشکلات اجتماعی.

محمد نوری‌زاد، زندانی سیاسی، در نیمه اردیبهشت‌ برای دو عمل جراحی چشم به بیمارستان منتقل شد، اما بدون دریافت مرخصی، پس از هر دو عمل بلافاصله به زندان بازگردانده شد. فاطمه ملکی، همسر او، با انتشار یادداشتی از روند درمان و فشارهای امنیتی حاکم بر این روزها نوشت.

عمل چشم راست نوری‌زاد روز ۱۴ اردیبهشت و عمل چشم چپ او یک هفته بعد، ۲۱ اردیبهشت انجام شد. او هر بار تنها یک شب در بیمارستان بستری بود و با همراهی چند مأمور امنیتی، به زندان اوین منتقل شد. به گفته پزشکان، نتایج عمل رضایت‌بخش بوده و مرحله بعدی شامل معاینه نهایی و تجویز عینک است.

فاطمه ملکی نوشته است: سپاسگزار همه عزیزانی هستم که جویای حال آقای نوری‌زاد بودند و پیام‌های دلگرم‌کننده‌شان برای ما قوت قلب بود. سپاسگزار کادر درمان بیمارستان هستم که با تمام وجود پرستار و درمانگر ایشان بودند. و سپاسگزار خدایی هستم که ما را در کنار چنین مردمان قدرشناس، فهیم و نجیب جای داده؛ و از خود او می‌خواهم که ما را لایق این همه محبت و ابراز ارادت قرار دهد.

صدای ترکیه باش!
Ses var Türkiye!!
عتراضات مردمی و سراسری مردم و حامیان حیوانات بی پناه خیابانی در ترکیه دراعتراض به قانون کشتار سگ ها وگربه های بی‌پناه دوباره با خشونت آمیز توسط پلیس ترکیه

ظاهرا بخش تندوی دولت اسلامی ترکیه تصمیم به گوی سبقت برداشتن از دیکتاتوری ننگین #خامنه‌_ای_قاتل برداشته است .

طرح قانونی مربوط به کشتار حیوانات خیابانی در مجلس ملی ترکیه (TBMM) تصویب شد. این قانون که با عنوان «قانون کشتار» شناخته می‌شود، در صورتی‌ که امکان انتقال سگ‌های ولگرد به پناهگاه‌ها وجود نداشته باشد، دستور به «مرگ آرام» آن‌ها می‌دهد؛ به عبارتی، این قانون اجازهٔ کشتار جمعی سگ‌های بی‌صاحب را صادر می‌کند.
در واکنش به این تصمیم، فعالان حقوق حیوانات و شهروندان باوجدان در سراسر کشور دست به اعتراض زدند. اما در پارک اهلتل‌بل، پلیس با خشونتی شدید به تجمع مسالمت‌آمیز پاسخ داد. با وجود هشدارها درباره وخامت حال یک زن سالمند که روی زمین افتاده بود، نیروهای پلیس به برخورد خشونت‌آمیز ادامه دادند؛ از روی مجروحان عبور کردند و با سپر و ضربات بدنی، موجب بازداشت تعداد زیادی از معترضان شدند.

۱۸ ترفند جمهوری اسلامی- غالب و مغلوب - برای منفعل کردن مردم #ایران و ماندن در قدرت استبدادی و درهم شکستن اراده ایرانیان و ناامید کردن مردم.
۱۸ موردی که در این یک دقیقه و نیم برشمرده می‎شوند، بسیار مهم هستند.
برای پیروزی بر جمهوری اسلامی، ما باید تمام این ترفند ها را بشناسیم و بی اثر کنیم..

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo

شب نشینی هالو 👇
@sh_n_halloo

وقتی رژیمی ها میتوانند با مصرف برق مجانی و ارزان ایران، در مزارع ماینری پول الکترونیکی (کریپتو کراسی) بیت کوین صد هزار دلاری تولید کنند، چرا باید برق را در اختیار مردم ایران قرار بدهند که از فقر نابود نشوند. زندگی بدون الکتریسته یعنی مرگ خاموش! مردمی که حتا از ابزار های اعتراض و اعتصاب و سازماندهی محلی، کارگاهی، برای داشتن نان، خوراک ، خانه، آب ، برق، گاز، مخابرات، اینترنت، آموزش، بهداشت و درمان، امنیت و آرامش، و شادی و با هم بودن استفاده نمی کنند. تازه هر چه فقیر تر می‌شوند، بیشتر به جان هم نوعان خودشان می افتند. کشتار روزانه کارگران کولبر و سوختبر، لنجی ها، رانندگان و مسافران، و دیگر کارگران در معادن و کارگاه های ساختمان سازی، و کشتار سراسری ایرانیان در حوادث مختلفی که خود رژیم اسلامی ایجاد میکند، مثل سینما رکس آبادان، مسجد کرمان، جنگ هشت ساله خمینی ساخته علیه عراق، کشتار مردم کردستان، آذربایجان، خوزستان، بلوچستان، ترکمن صحرا، لرستان، قتل عام کوشندگان احزاب و سازمان ها و سندیکاها و گروه های کارگری، و دموکراتیک، زنان، جوانان و دانشجویان و معلمان، استادان دانشگاه ها، از بین بردن نویسندگان و هنرمندان و شاعران، و اعضای نهادهای فرهنگی مثل کانون نویسندگان ایران، اخراج هزاران آموزگار و استاد دانشگاه و دانشجویان دگر اندیش و غیر مذهبی، که راستی را به کودکان ‌نوجوانان و جوانان آموزش میدادند. بستن خانه های جوانان، و تعطیل مراکز فرهنگی مدرن و مردمی، مثل ستاد فرهنگی و کانون شوراهای دهقانانان ترکمن صحرا، به توپ بستن و بمباران کردن روستائیان و مردمان کردستان مثل روستای قارنا، و شهرهای پاوه و سقز و سنندج و مهاباد، تبریز و ارومیه، کشتار کارگران سندیکالیست و شورایی خوزستان، گیلان، مازندران، بلوچستان، که زیر بار فرهنگ و قدرت سرکوبگر و اشغالگر دستنشانده اسلامی خمینی نمی رفتند، عملا میدان به چنگ ساواکی ها و ساوامایی های انجمن حجتیه، هیات های موتلفه اسلامی، فدائیان اسلام، سپاهی های تازه بدوران رسیده، لومپن های کمیته های ضد انقلاب اسلامی، و سپس اتاق های بازرگانی استان های سراسر کشور، و تریلیاردر های ساخته شده توسط رژیم مثل شمخانی ها و بابک زنجانی ها و الیگارش های تمام خانواده های حکومتی در این ۴۷ سال، زیر نظر آخوندهای انگلیس ساخته افتاد. اینها ماموریت داشتند و دارند تا هر چه و هر که را که در مسیر انسانگرایی و مدرنیسم و رشد اقتصادی اجتماعی سیاسی فرهنگی هنری و چند صدایی و زندگی بهتر برای همه مردم بودو هست ، از سر راه گوادالوپیستها و صیهونیستها بردارند.
خاخام خمینی نقش رهبری ایشان را از ۱۳۴۲ به بعد با هماهنگی، سیا، انتلیجنت سرویس، موساد، و دیگر نهادهای جاسوسی و اطلاعاتی کشورهای عضو ناتو بر عهده داشت.
با هماهنگی کارتر، سایروس ونس، و سفیران کشورهای آمریکا، انگلستان، آلمان، فرانسه،
و حضور ژنرال هویزر معاون امنیتی نظامی ناتو،
پس از کنفرانس جزیره گوادالوپ،
ترتیب جابجایی قدرت خاخام خمینی را با سیستم شاهنشاهی دادند.

با سرکوب و کشتار صدها هزاران ایرانی به بهانه جنگی که خمینی با عراق راه انداخت، عملا با کشتار و سرکوب نیروهای دگر اندیش داد و دموکراسی و آزادی خواه و غیر دینی،
میدان انسانگرایی و مدرنیسم مردمی توسط اشغالگران اسلامیست بسته شد.
در ادامه با تبلیغ هر چه بیشتر ضد فرهنگ امام زمانی، عامه ده ها میلیونی مردم مغز شویی شدند. تا جایی که با راهنمایی رادیو بی بی سی انگلیسی ، عکس خاخام خمینی را در ماه دیدند و شد آن چه که نباید می شد. حالا هم این اکثریت خاکتوسری، منتظرند که یکی دیگر از جایی دیگر برای نجات آنها بیاید. اکثریتی که آگاه و نا آگاه همدست رژیمی بوده اند و هستند که ایران را به این وضع رو به نابودی کامل زندگی و تمدن آن کشانده است. این عوام دین زده و مذهب خو هنوز از دشمنان اصلی میهن خود، بعنوان مسئولان رژیم اسلامی می خواهند که مشکلات آنها را حل کنند. از همان کسانی که با ابزار دین و مذهب، مامور بوده اند این بلا را بر سر ایران بیاورند.

کاش این مردم در آئینه ها نگاه می کردند و نجات بخش را در وجود خودشان میدیدند!
کاش از ترس و مذهب زدگی خودشان را نجات میدادند!
کاش میفهمیدند که نجات بخش خودشان هستند.
از این فرصتهای آخرین برای نجات ایران و آینده مردم ایران استفاده میکردند!
کس نخارد پشت من
جز ناخن انگشت من
#منصوراسانلوکارگرسندیکالیست
۱۸ می ۲۰۲۴