ببینیم ممالک با اقلیم مشابه ما در همین حوالی جای تهدید مردم به قطع آب یا کم کردن زمان حمام چه تدابیری کرده اند!

نام پروژه: آب شیرین کنی عراق
ارزش پروژه: ۴ میلیارد دلار
ظرفیت تولید روزانه : ۱ میلیون متر مکعب
محل: بصره
پیمانکار: شرکت Power CHINA از چین و Al Ridha Group از عراق
محل مصرف: تامین آب شرب مردم شهر بصره

حجم این آب به اندازه مصرف روزانه نصف مردم تهران یا جمع مصرف آب روزانه مردم اصفهان و مشهد است

نحوه تامین مالی:
دولت عراق برای این پروژه ۴ میلیارد دلاری فقط ۱۰۰ میلیون دلار از جیب گذاشته و بقیه آن توسط دو بانک چینی تامین شده که بخشی از آن به شکل قرارداد مشارکتی BOT نیازی به سرمایه گذاری دولت عراق ندارد و بخش دیگر آن به شکل اقساط بلند مدت از فروش نفت تسویه می شود

از همه اینها اما جالبتر این است که نخست وزیر عراق در مراسم کلنگ زنی نگفته "ما وارث وضع موجودیم!"/#حامد_پاک_طینت

مجمع فعالان اقتصادی
📌@Iran_economy_online

و اینستاگرام
📌Paktinat.Hamed

✅ المراعی!
✍حامد پاک طینت

دیروز رئیس جمهور عزیزمان طی یک سخنرانی پرحرارت و تاثیرگذار گفته است: «نه آبی زیر پایمان مانده و نه پشت سدها. غیر از قطع کردن آب انتخابی نمانده ، یک نفر بیاید بگوید چه کنیم»

بد نیست نگاهی بیاندازیم ببینیم شرایط آب مملکت ما با عربستان چه وجه مقایسه ای دارد:

عربستان، یک بیابان یکپارچه بدون حتی یک رودخانه دائمی، با منابع آبی به شدت محدود و عمدتا غیرقابل تجدید با سرانه ۱۰۰ متر مکعب در سال که حتی ۷۰ درصد آب آشامیدنی مردمش را از آب شیرین کنی دریا تامین میکند چگونه در برابر ایران با این مقدار رودخانه و منابع تجدید پذیر با سرانه سالیانه ۱۲۰۰ متر مکعب ( ۲۰ سال پیش ۴۰۰۰ متر مکعب بود) امنیت آبی بیشتری دارد؟!

چگونه باور پذیر است بزرگترین شرکت لبنیات یکپارچه در جهان وسط صحرای بی آب و علف عربستان با این وضعیت آبی متولد و متبلور شود؟

«المراعی» چهارمین برند باارزش لبنیات جهان با ارزش ۴ میلیارد دلار و با رشد ۱۶ درصد در سال، به تنهایی نیمی از بازار لبنیات عربستان و با ۱۵۰ میلیون مصرف کننده، نیمی از بازار لبنیات خاور میانه را در دست دارد.

۱۸۰.۰۰۰ راس گاو نژاد هولشتاین ، ۳۰۰ میلیون مرغ ، ۷ میلیارد دلار فروش سالانه، ۱ میلیارد دلار سود سالانه و ۴۰.۰۰۰ نفر اشتغال همه در صحرای عربستان عنوان رهبری مطلق صنعت لبنیات و دامداری یعنی یکی از پرمصرف ترین صنایع آب بر جهان را یدک می کشد

برای شیری که یک لیترش ۳۵۰۰ لیتر آب لازم دارد، المراعی چگونه در طول این سالها در این مملکت خشک بیش از ۱ میلیارد لیتر شیر تولید کرده است؟!

باور کردنی نیست که این شرکت از سالی که تاسیس شده تا امروز برغم توسعه تصاعدی که داشته سالی ۷ درصد از مصرف آبش کم شده است، ۶۰ درصد آب مصرفی این شرکت بازیافتی است و تمام علوفه مورد نیاز شرکت از اراضی کشاورزی تحت مالکیت خود در آمریکا و آرژانتین تامین و به عربستان ارسال میشود

آنچه اتفاق افتاده ترکیبی هنرمندانه و خردمندانه از حکمرانی آب توسط حکومت عربستان و فناوری در شرکتهای خصوصی و البته فضایی آرام و بین المللی برای سرمایه گذاری است

آب در عربستان صاحب دارد، قیمت دارد و قیمتش ارزان نیست، مصرف کنند ی  بی حساب و کتاب با جریمه های کلان ، نقره داغ میشود و دزد آب زندان میشود حتی شیخ عرب! اما مردم و فعالان اقتصادی حسی از ناامنی آب ندارند.

عربستان در کنار این سختگیری ها طرحهای بزرگی تحت عنوان «قطره» و «مرشد» را اجرا کرد که ضمن برقراری سوبسید برای لوازم کم مصرف خانگی، به شکل ضربتی به تعمیرات گسترده و سریع شبکه آبرسانی برای جلوگیری از اتلاف آب پرداخت و همه این سیاستها به کاهش ۷۰ درصدی اتلاف آب منجر شد

عربستان ضمن ممنوع کردن کاشت محصولات آب بر، برای تامین امنیت غذایی خود اما مجوز کاشت محصولات مقاوم به خشکی را تشویق و مانند ارزن سوبسید داد و کشاورزی گلخانه ای را حتی تا زراعت زعفران توسعه و گسترش داد

بله آقای رئیس جمهور!

درست است که نه آبی زیر پاها مانده و نه پشت سدها اما شاید مغزی در بدنها مانده باشد و اراده ای در دستها

شاید !

به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید
📌@Iran_economy_online

و اینجا در اینستاگرام
📌Paktinat.Hamed

نقش مهم سندیکاهای کارگری در توسعه پایدار!

توسعه فرآیند جامع سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است که هدف از آن بهبود مستمر رفاه کل انسان‌ها و یکایک افراد بر پایه ی مشارکت فعال، آزاد و هدفمند در توسعه و توزیع عادلانه ی منافع حاصل از آنست.
حق توسعه یک حق بشری است که به موجب آن هر فرد انسانی و همه ی ملت ها در مشارکت، سهیم بودن و برخورداری از توسعه، دارای حق هستند.
در واقع انسان موضوع محوری توسعه است و باید شریک فعال و ذی‌نفع حق توسعه باشد.
معمولن رشد و توسعه بعنوان دو مفهوم با یکدیگر خلط می شوند. برای اجتناب از چنین سو برداشتی، ابتدا به بیان تفاوت رشد و توسعه می پردازیم. در زبان فارسی رشد به معنای بزرگ شدن است و این بزرگ شدن بسته به مورد می تواند طولی، وزنی، سطحی و یا حجمی باشد. بهرحال رشد دارای مفهوم عددی است. بطور مثال، وقتیکه راجع به رشد یک کارخانه صحبت می شود، منظور مقدار تولید آن کارخانه است. همچنین منظور از رشد اقتصادی یک جامعه، افزایش تولید ملی(کالا و خدمات) آن جامعه است.
اما کلمه توسعه در لغت به معنی گسترش و بهبود است. در واقع توسعه علاوه بر بعد کمی، در اصل دارای ابعاد کیفی است.
توسعه فرآیندی است که در آن یک سری تحولات و تغييرات بنیادی در ساختارهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه بوقوع می پیوندد.
همچنین توسعه را در یک معنای ساده میتوان بعنوان گذار از وضعیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی نامطلوب به وضعيتی مطلوب‌تر تعریف کرد که در آن انسان شادمان تر است و توانایی بیشتری در کنترل سرنوشت و زندگی خود دارد.

توسعه پایدار به معنای برآورده کردن نیازهای حال حاضر، بدون به خطر انداختن توانایی نسل‌های آینده در برآوردن نیازهای خودشان است. این مفهوم شامل ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی است و هدف آن ایجاد تعادل بین این سه بعد برای تضمین رفاه حال حاضر و آینده است.
سندیکاها و اتحادیه های کارگری نقش مهمی در توسعه پایدار دارند. این سازمان ها با دفاع از حقوق کارگران و بهبود شرایط کار به تحقق اهداف توسعه پایدار در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی کمک می کنند. برنامه ریزی برای توسعه پایدار با راهکار برنامه های ۵ ساله، ۱۰ ساله و ۲۰ ساله امکان پذیر است. در سیستم سرمایه داری به دلیل وجود بحران های ناشی از این سیستم توسعه پایدار صورت نخواهد گرفت.

تاثیر فعاليت سندیکا در توسعه اقتصادی:
- دستمزد عادلانه و شرایط کار مناسب: سندیکاها با مذاكره برای دستمزدهای عادلانه و بهبود شرايط و محیط کار به افزایش قدرت خرید کارگران و در نتیجه رونق اقتصادی کمک می کنند.
- بهبود بهره وری: با ارتقای مهارت‌ها و دانش کارگران و ایجاد محیط کار سالم، بهره وری نیروی کار افزایش می یابد.
- کاهش فقر: با افزایش درآمد و فرصت های شغلی، سندیکاها به کاهش فقر و نابرابری کمک می کنند.

تأثیر فعاليت سندیکاها در توسعه اجتماعی:
- دسترسی به آموزش و بهداشت: سندیکاها با ترویج آموزش و بهداشت کارگران به ارتقای سطح زندگی و رفاه اجتماعی کمک می‌کنند.
- تأمین عدالت اجتماعی: با دفاع از حقوق کارگران و مقابله با تبعیض، سندیکاها به ایجاد جامعه ای عادلانه تر کمک می‌کنند.
- تقویت مشارکت کارگران: با ایجاد فرصت‌های مشارکت در تصميم گیری ها، سندیکاها به تقویت دموکراسی و مشارکت اجتماعی و بهبود روند تولید کمک می‌کنند. با توسعه شبکه‌های تعاونی‌های مصرف و مسکن (حذف دلال‌ها)، جلوگیری از فساد و ... کارگران عملا در بهبود شرایط اجتماع مشارکت فعال می کنند. (سندیکا ها دیده بانان بینای جامعه)

تأثیر فعاليت سندیکاها در توسعه محیط ریست؛

- حفاظت از محیط زیست: سندیکاها با ترويج شیوه های پایدار و کاهش اثرات زیست‌محیطی فعاليت های اقتصادی، به حفاظت از محیط‌زیست کمک می کنند.
- کاهش آلودگی: با پیگیری کاهش آلودگی ناشی از فعاليت های صنعتی و ترويج فناوری های پاک، سندیکاها به حفظ سلامت محیط‌زیست و کاهش آلودگی کمک می‌کنند.

چالش‌ها:
- محدودیت های قانونی و ساختاری برای فعاليت سندیکاها: بطور مثال در تبصره ۴ ماده ۱۳۱ قانون کار، بر خلاف ماده ۲۶ قانون اساسی آمده است که: کارگران یک واحد فقط می توانند یکی از سه مورد شورای اسلامی کار، انجمن صنفی یا نماینده کارگران را داشته باشند.
- ناآگاهی کارگران: در اثر نبود آزادی بیان و مطبوعات، در برخی از موارد، کارگران از حقوق خود آگاه نیستند و نمی‌توانند از مزایای سندیکا بهره‌مند شوند.
- جلوگیری دولتهای مختلف از تشکل یابی کارگران و بازنشستگان.

نتیجه‌گیری:
سندیکاها و اتحادیه های کارگری با نقش محوری خود در دفاع از حقوق کارگران و ترويج توسعه پایدار می توانند نقش بسزایی در تحقق اهداف توسعه پایدار ایفا کنند. با حمایت از این سازمان ها و رفع چالش‌های پیش روی آنها، می‌توان به توسعه ای پایدار و عادلانه دست یافت.

ناصر اسالو


کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

«سلام علی جان یونسی

ما هرگز همدیگه را ندیده‌ایم. با چند واسطه حساب کنی حتما رفقای مشترکی داریم که هربار نام تو را با احترام می‌آورند. چه آنانی که پیش از گرفتاری تو را می‌شناختند و چه آنانی که تو را در زندان دیده بودند.
راستی به پرونده سازی و سرکوب گفتم گرفتاری، حکایت جالبی است. این واژه را یکی از دوستان بکار میبرد. فعال سیاسی و از این دست موارد نبود و از دوران انفرادی و حبس خود به عنوان گرفتاری یاد می‌کرد چرا که آن روزها آنقدر دهشتناک بود که واژه‌های دیگر را کافی نمی‌دانست. تو بدون حکم بازداشت شدی، پس از اتمام مدت قرار بازداشت موقت همچنان در بازداشتگاه تو را نگه‌ داشتند، در بازداشتگاه کرونا گرفتی و حالا بعد از بیش ۵ سال حبس بدون یک ساعت مرخصی که ۲ سال آن بازداشت موقت بود همچنان دربندی.
نامه‌هایت و هربار بلند کردن صدایت از دل زندان مقاومتی است که حالا باز دم و دستگاه امنیتی را حتی در میانه جنگ و بمباران به تکاپو انداخته است تا مجموعا بیش از ۶ سال حبس دیگر و تبعید به کرمان برای تو ببرند.
علی جان
من از آن آدم‌هایی بودم که خیلی دوست نداشت تو را نخبه بداند، نه اینکه تو نخبه نباشی، خیلی این واژه را برای دفاع از بازداشتی یا زندانی دوست ندارم. فکر می‌کنم چه فرقی داشت که بر شانه‌ تو مدال‌های المپیادهای جهانی و داخلی باشد یا دیپلم ردی باشی، چه فرقی می‌کرد دانشجوی شریف باشی یا هرجای دیگری. چه فرقی می‌کرد از چه آرمانی دفاع کنی، همچنان البته در خصوص متهم و زندانی این موارد فرقی ندارد، اما صحبت به شخص تو که برسد و روایت زندگی‌ات که بازگو شود، حتما مهم است که دانشجوی نخبه کشور در زندان باشد و آن اساتید رانتی و دانشجویان سهمیه‌ای در دانشگاه. مهم است آدمی برای آرمان‌های خود از چه چیزهایی میگذرد.
فکر می‌کنم آدم‌هایی که خط فکری دارند خیلی ارزشمند هستند، چقدر شرافتمندانه است که کسی برای آرمان خودش ۴ کلاس درس و دانشگاه و بورسیه خارجی و آینده شخصی را هم رها کند، راستش بسیار دیده‌ام برای همان ۴ کلاس تن به چه خفت‌هایی که نمی‌دهند. در این روزها که بسیاری تلاش می‌کنند هر مقاومتی را تهی کنند، در این روزها که به قول رفیقی فصل وزش‌ بادها است و تو گویی بسیاری یادشان رفته است بر ما چه گذشت و می‌گذرد، دم شما گرم که ایستاده‌ای. دم شما گرم که شرافت را به مدرک دانشگاهی نفروختی، دم شما گرم که در زندان درس میخوانی و می‌آموزی. چرا که فکر می‌کنم فرقی ندارد آدمی از چه ایده‌ای حرف بزند، ایستادگی به خودی ارزش دارد.

به امید آنکه دیداری باشد به زودی در روز رهایی
همکلاسی قدیمی شما
مرداد ۱۴۰۴»

هشدار فوری نسبت به خطر اعدام بابک شهبازی و امید تباری مقدم
جمهوری اسلامی برای طناب‌دارش به دنبال گردن انسان‌های بی‌گناه می‌گردد.

🔹با توجه به خبر بسیار نگران کننده‌ای که به دستم رسیده، توجه رسانه‌ها، مدافعان حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی را به خطر اجرای حکم قریب الوقوع آقایان بابک شهبازی و امیدتباری مقدم جلب می کنم. این دو انسان بی گناه که روز گذشته به همراه ۶۰۰ زندانی دیگر با ضرب و شتم، توهین و تحقیر به زندان اوین بازگردانده شدند. اما به همراه سایر زندانیان محکوم به اعدام به زندان قزلحصار منتقل شدند.

🔹امید تباری مقدم و بابک که آخرین محکومین به اعدام هستند یک سال قبل از جنگ ۱۲ روزه بازداشت شده بودند. امید تباری‌مقدم پیش‌تر به ده سال حبس محکوم شده بود اما پس از جنگ بار دیگر توسط قاضی صلواتی در محکمه‌ای نمایشی که کمتر از ۱۵ دقیقه به طول انجامید، بدون رعایت حداقل‌های آیین دادرسی به جاسوسی برای اسرائیل متهم شد. در انتهای این محاکمه نمایشی امید از قاضی صلواتی می‌پرسد حکم من چیست؟ صلواتی دستش را روی گردنش قرار داده، با تمسخر تکان می‌دهد و می‌گوید «اعدام».

🔹آقای بابک شهبازی نیز که یک کارگر ساده و به گفته خانواده‌اش «نصاب کولر» بوده، به اعدام محکوم شده و پس از انتقال به اوین در بی‌خبری است. چطور ممکن است دو نفر یک سال پیش، زمانی که خبری از جنگ نبود در رابطه با جنگ ۱۲ روزه به جاسوسی متهم شده و در پی آن به اعدام محکوم شوند؟! چطور ممکن است کسی که قبل از جنگ به ۱۰ سال زندان به اتهام ارتباط با دول متخاصم محکوم شده، پس از جنگ به جاسوسی و مجازات اعدام محکوم شود؟! آیا این الگو یادآور تابستان سیاه ۱۳۶۷ نیست؟

🔹از تمامی مدافعان حقوق بشر، نهادهای بین‌المللی و به ویژه مدافعان حق حیات و مخالف مجازات غیرانسانی اعدام می‌خواهم نسبت به این خطر جدی هوشیار باشند و از هر طریق ممکن به ویژه اطلاع رسانی گسترده برای نجات جان این انسان‌های بی‌گناه اقدام کنند. جمهوری اسلامی بار دیگر برای طناب‌های دارش به دنبال گردن می‌گردد؛ نباید اجازه بدهیم جمهوری جنایتکار اسلامی جان آنها را بگیرد.

چرا پیمان جاسمی، قهرمان رباتیک ایران.جوان نخبه ایلامی، را کشتند؟

چون حاضر نشد با سپاه همکاری کند.
پیمان جاسمی، ۳۳ ساله، قهرمان جهانی، مخترع و کاپیتان تیم ملی جوان نخبه ایلامی، حاضر نشد با سپاه همکاری کند.
. ۲ آذر ۱۴۰۱ به‌دلیل مسمومیت شدید به بیمارستان رفت، اما بیش از ۴۰ نیرو.ی سپا.ه جلوی عمل جراحی‌اش را گرفتند.یک روز بعد، پیمان جان باخت. پیکرش را مقابل چشمان پدرش ربودند و بی‌سر و صدا دفن کردند
پیمان فقط یک نخبه نبود؛ نماد شرافت و ایستادگی بود.
نامش در تاریخ خواهد ماند.
#دادخواهی #ایلام #براندازم #رباتیک #نابغه #جنایت_علیه_بشریت #مهسا #تغییر

زندان به‌مثابه ابزار سرکوب: از شنبه خونین قزلحصار تا تشدید خشونت سازمان‌یافته

در شرایطی که ایران با مجموعه‌ای از بحران‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، و حتی احتمال آغاز مجدد جنگ روبه‌روست و سطح نارضایتی عمومی به‌شدت افزایش یافته، تشدید برخورد با زندانیان سیاسی را نمی‌توان اقدامی مقطعی یا واکنشی صرف دانست. این روند بخشی از یک سیاست هدفمند و حساب‌شده برای محدودسازی کامل و سرکوب زندانیان سیاسی است؛ حتی در محیط‌هایی که به‌ظاهر تحت کنترل کامل حکومت‌اند، مانند زندان. در این منطق، زندان نه تنها محل نگهداری، بلکه ابزاری برای اعمال فشار روانی و جسمی، قطع ارتباط با جهان بیرون و جلوگیری از هرگونه فعالیت اعتراضی یا هماهنگی بین زندانیان محسوب می‌شود.

این خشونت آشکار بیش از آنکه نشانه اقتدار باشد، نشانه نگرانی و شکنندگی حاکمیت در مواجهه با مخالفان سیاسی است. وقتی حتی صدای زندانیِ محبوس تحمل نمی‌شود، پیام روشنی به جامعه ارسال می‌شود: ترس از اعتراض، حتی در کوچک‌ترین و محصورترین شکل آن. چنین اقداماتی نه امنیت پایدار به‌همراه دارد و نه سکوت مطمئن ایجاد می‌کند؛ بلکه شکاف میان حکومت و جامعه را عمیق‌تر کرده و اعتبار سیاسی جمهوری اسلامی را، چه در داخل و چه در سطح بین‌المللی، بیش از پیش فرسوده می‌سازد.

از منظر حقوق بشری، این اقدامات به‌روشنی نقض تعهدات بین‌المللی ایران است. طبق میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران به آن پیوسته، رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز با زندانیان ممنوع است. افزون بر آن، «قواعد نلسون ماندلا» به‌عنوان استاندارد سازمان ملل، بر حق برخورداری زندانیان از کرامت انسانی، مراقبت‌های درمانی و مصونیت از شکنجه تأکید دارد؛ اما شواهد اخیر نشان می‌دهد که این اصول به‌صورت سیستماتیک زیر پا گذاشته می‌شود.

در کمتر از دو هفته گذشته، دو نمونه بارز از این رویکرد قابل مشاهده بوده است:

۱. چهارم مرداد – «شنبه خونین قزلحصار»: در زندان قزلحصار، گارد ویژه به بند ۴ یورش برد و زندانیان سیاسی را به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار داد. شدت خشونت به حدی بود که آن را در ۳۷ سال گذشته کم‌سابقه دانسته‌اند. پس از این حمله، دو زندانی برای اجرای حکم اعدام منتقل شدند، ۱۷ نفر به سلول انفرادی فرستاده شدند و یک نفر نیز به زندان دیگری تبعید شد. یک هفته بعد، زندانیان انفرادی به بند اصلی بازگردانده شدند،

#مریم_یحیوی

روز جهانی جوانان ، برای نسلی که جانش را داد تا آرزوهایش زنده بماند
نسلی که جوانی‌اش را فدای فردای آزاد ایران کرد.
شمع وجودش خاموش شد تا فردا و فرداها روشن بماند.

یاد و نام همه قهرمانان و جاودانه‌های آزادی در میهن در زنجیر گرامی باد

#مهرشاد_شهیدی
#حمیدرضا_روحی
#یلدا_آقافضلی
#مجیدرضا_رهنورد
#محسن_شکاری
#محمد_قبادلو
#محمدمهدی_کرمی
#مهرداد_روایت_جاودانه
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#برای_آزادی
#روز_جهانی_جوانان

#سگ_کشی_را_متوقف_کنید
این زبون بسته ها چه گناهی کردن که توی کشورهای اسلامی متولد شدند....
#ترکیه و #ایران رکورد حیوان آزاری و سگ کشی را زدند ...
#سگ_بهترین_دوست_بشریت
#سگ_فرشته_وفادار
#سگ_نجس_نیست_نجس_افکار_کسانی_ایست_که_بی_آزارترین_مخلوق_خدا_میکشند
#نه_اسلام_نه_قرآن_هر_دوفدای_ایران

⁨ یه روز خوب میاد
@hichkasofficial
به مامان بگید یه روز خوب میاد...
#محمدمهدی_کرمی ایران من وطن من نباید یه روز خوب داشته باشه چرا چرا مردم بلند شید از خواب زمستونی «خیلیا حبس شدن و مردن
این پایان نیست
هنوز نرسیدیم ته قصههمه آرزوهاشو کشتن ولی جنازه‌ای تحویل نگرفتن
همه اعتراضا جرمن
تو خیابون صدای شعار اومد
مردم شدن دشمن ..

«ما ادامه داریم»

قسم به خون آن‌گاه که بر صورت دلمه ببندد، قسم به خاک آن‌گاه که سرد شود و قسم به خون داغی که از زیر خروارها خاک سرد دوباره بجوشد که #ما_ادامه_داریم.
قسم به ققنوس، قسم به شیر، قسم به خورشید که این وطن اولین و آخرین مأوای ماست، قسم به نور که بر تاریکی پیروز خواهد شد و قسم به ایران که به زودی آن را پس‌ خواهیم گرفت.
بله، #ما_ادامه_داریم.

ما ادامه داریم با صدای هیچکس
@hichkasofficial
ویدیو از لک‌لک موزیک
@laklak_muzik

#مهسا_امينی #زن_زندگی_آزادی #مرد_میهن_آبادی

#علیه_فراموشی #ماریا_غواصیه دختر قهرمانی که زیر شکنجه کشته شد،
آخرین جملش به همبندیانش این بود؛
«من آنقدر بی‌کسم که حتی بمیرم هم هیچکس دنبال جسدم نمیره»
پگاه غواضیه و ماریا غواصیه دو ستاره درخشان بر آسمان آزادی ایران
ماریا دختر پر شور و پر استعدادی بود که علاقه زیادی به موسیقی داشت و قبلا با حمایت مادرش به صورت پنهانی در آموزشگاه موسیقی آوا در شیراز ساز آموخته بود . با تلاش و انرژی زیادی که داشت میخواست به دانشگاه برود اما حکومت حق حیات و آینده را از او گرفت. نه تنها از ماریا که از پگاه هم این حق را دریغ کرد .
پگاه غواصیه، ۱۹ ساله، با چهره‌ای مهربان و دلی پر از شجاعت،با ضربات پیاپی باتوم به سر و گردنش جانش را گرفتند.پیکرش را گروگان گرفتند، خانواده‌اش را تهدید کردند که بگویند «تصادف بوده...»
اما پگاه تصادف نکرد. آنها ایستادند و سکوت را نپذیرفتند و حکومت را به وحشت انداختند.
ماریا و پگاه دو ستاره درخشان تاریخ زنان ایرانند که تا ابد در آسمان مقاومت و تسلیم ناپذیری این وطن ماندگار خواهند بود.
پگاه غواصیه ۱۹ساله در تاریخ ۱۴ آبان بر اثرضربات باتوم مزدوران خامنه ای به سر و گردنش جاودانه گردید.
یاد و نامش جاودان

دو برادر از بازداشت شدگان جنبش زن زندگی آزادی بە ٦٦ سال حبس محکوم شدند

امیرعلی ذاکری‌فرد، ٤٤ ساله و اهل ایلام توسط شعبه ١٠٤ دادگاه کیفری دو ایلام به سه فقره حبس ١٠ ساله و یک حبس یک ساله، در مجموع ٣١ سال زندان و عماد ذاکری‌فرد، به دو فقره حبس ١٠ ساله، دو فقره حبس ۵ ساله، دو حبس دو ساله و یک سال محکومیت دیگر، در مجموع ٣٤ سال زندان محکوم شدند.

این دو برادر به مواردی همچون "اهانت به مقدسات اسلام، اهانت به خامنه‌ای، تبلیغ علیه جمهوری اسلامی ایران، ، اجتماع و تبانی برضد امنیت داخلی، متهم شده‌اند.
به عنوان مجازات تکمیلی امیرعلی ذاکری به ٧٤ ضربه شلاق و پرداخت ٦ میلیارد و دویست و پنجاه میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت و پرداخت یک میلیون ریال دیگر جزای نقدی در حق صندوق دولت و عماد ذاکری نیز به ٧٤ ضرب شلاق و پرداخت مبلغ ٦ میلیارد و دویست و پنجاه میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت محکوم شدند.

امیرعلی ذاکری‌فرد، روز شنبه ٢٨ تیر ١٤٠٤، توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران برای بار دوم بازداشت و به "تبلیغ علیه حکومت، نشر اکاذیب، توهین به خامنه‌ای و اقدام رسانه‌ای و تبلیغی در فضای مجازی علیه حکومت" متهم شد.

بیایید هر کاری که بلدیم انحام بدیم که دیگه کسی اعدام نشه .هیچ کسی