‏مریم، دختر جاویدنام مهدی حسنی، زندانی سیاسی‌ای که حدود یک ماه پیش اعدام شد، وصیت‌نامه پدرش را منتشر کرد و نوشت:
به هیچ آخوندی اجازه ندهید بر مزار من بیاید ....

«برای خیلی‌ها وصیت‌نامه یعنی تقسیم ارث و اموال.
اما برای من، یعنی پدری که حتی بعد از رفتنش هم درس زندگی گذاشت.
یک ماه طول کشید تا جرات کنم بخونمش و این فقط قسمتی ازشه.
و حالا می‌دونم: تو برای ما چیزهایی نوشتی که هیچ ثروتی نمی‌تونه بخره.
افتخار می‌کنم که دخترتم بابا مهدی 🖤🫂🕊»

بخشی از وصیت‌نامه‌:

«مریم بابا، اگر به دیدار معبود خود رفتم، به خانواده گوشزد کن، هرگز نگذارند رژیم اشک و ناراحتی آنها را ببیند.
احتمال این که در تحویل جسدم کارشکنی کنند، خانواده را تحت فشار قرار دهند، است، هرگز تسلیم خواسته‌های آنها برای تحویل نشوند.

اگر همه چیز به صورت عادی انجام شد، در هیچ مراسمی نگذارند آخوندی سر خاک من حرف و سخنی بگوید.
حتما سفارش کن از هرکس که حقی به گردن من دارد، حلالیت بگیرد.
و اما خودت، هرگز مسیرت را فراموش نکن،
هر روز به مسیر و هدفت فکر کن و به روز باش.

از همه دوستان تشکر ویژه کن بابت زحماتشان،
از هیچ کس طلبکار نباشید...»

گرما زدگی و مسمومیت غذایی در پروژه ها!

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، گرمازدگی و مسمومیت غذایی ۲ عامل اصلی بیماری کارگران پروژه ای در عسلویه و مناطق گرم در تابستان می باشد. که یکی از عادی ترین اتفاقات در طول تابستان برای شرکت های پیمانکاری است.
از سال ۹۷ تاکنون دهها نامه در مورد وضعیت غذایی نامناسب در تابستان از سوی نماینده کارگران پروژه ای آقای مازیار گیلانی نژاد و صدها گزارش از سوی سندیکای کارگری به وزارت کار و بازرسی نفت داده شده است.
در طی روزهای اخیر بسیاری از کارگران گرما زده شده اند. هر چند ما آماری از تعداد مراجعه کنندگان به درمانگاه‌های کنگان و عسلویه نداریم اما روزانه دهها کارگر به دلیل گرمازدگی به این درمانگاه ها اعزام می شوند. بیهوشی به دلیل گرمازدگی در حین کار در تابستان هر روزه در هر پروژه ای رخ می دهد. رطوبت و گرمای گاه ۶۰ درجه و بیشتر همه کارگران پروژه ای، رسمی، ارکان ثالث و دیگر کارکنان را در معرض انواع بیماری ها قرار داده است.
در این هنگامه مرگ و تلاش که سودش به جیب پیمانکاران و مافیای نفت می رود فقط جان کارگران است که ارزش ندارد. و از سوی شرکت نفت و بازرسی وزارت کار نادیده گرفته می شود. 
در روزهایی که کارگران عسلویه و خوزستان به کار در دمای بالا معترض هستند بسیاری از پیمانکاران بی اعتنا به شرایط وحشتناک آب و هوایی، کارگران را بدون سایبان و یا گذاشتن تهویه مناسب و یا حتا شربت های مناسب، آنان را وادار به کار در این شرایط سخت کرده و به آن افتخار می کنند.
چه افتخاری است در دمایی که کار کردن در آن غیرانسانی است؟؟
دوستان کارگر،
مصرف مایعات در شرایطی که عامل زیان‌آور گرما وجود دارد، نباید صرفاً به صورت مصرف و نوشیدن آب یخ باشد. مصرف آب و شربت‌های خاصی که در آن‌ها نمک هم وجود دارد، ضروری است؛ زیرا کارگری که به طور مرتب عرق می‌کند، علاوه بر مقادیر زیاد آب، مقادیر قابل توجهی نیز نمک و املاح ضروری در فرآیند تعریق خود از دست می‌دهد که باید تامین شود.
هیچ کارگری طبق قانون کار نباید در دمای بیش از ۵۰ درجه کار کند این را قانون می گوید. در این شرایط کار کردن و جیب کارفرما را پر کردن هیچ افتخاری ندارد. آن هم کارفرمایی که به قانون تمکین نمی کند.
بازرسی وزارت کار و طب کار پیمانکار به کارگران نمی گوید در اینگونه دماها کار کردن چه عوارضی دارد. چه بر سر پوست، مو، کلیه، چشم، شش ها می آید. آیا کارگر می داند بعد از ۱۵ سال کار به کم بینی، پیر چشمی مبتلا خواهد شد؟؟ سرطان پوست می گیرد؟؟؟ کلیه های خود را به دلیل عرق زیاد به انواع بیماری ها مبتلا می کند؟؟ اکثرن با مشکلات ریوی دست به گریبان خواهند بود؟؟ آیا در روزگار پیری ‌پیمانکار قدردان کارش خواهد بود؟؟

توصیه سندیکا به کارگران این است:
در صورت گرمای بیش از ۵۰ درجه کار را تعطیل کنید تا پیمانکار شرایط کار را مناسب کند این را قانون کار می گوید.
دوستان طب کار و ایمنی در پروژه ها:
طبق قانون کار، به اداره کار اطلاع دهید شرایط برای کار مناسب نیست و برای کارگر خطر جانی دارد تا اداره کار و بازرسی نفت اقدام به تعطیلی کارگاه کنند.

هیات تحریریه مجله کارگری پیام سندیکا 

ارتباط با ادمین
@S_felezkar

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

https://t.me/khabargar

 

⁨ تمامی اشک‌ها را ریختیم، اما خونشان هنوز در خیابان‌ها میجوشد. تا بر نیاندازیم و تا قاتلشان در دادگاه پاسخگو نباشند، آنچه باید میکردیم، نکردیم. #شرف #مرگ_بر_جمهوری_اسلامی #مرگ_بر_خامنه_ای #زن_زندگی_آزادی #مهسا_امینی #نیکا_شاکرمی #حمیدرضا_روحی #مجیدرضا_رهنورد #محمدمهدی_کرمی #سیدمحمدحسینی #کومار_درافتاده #هستی_ناروئی #کیان_پیرفلک

۹ شهریور دومین سالگرد قتل حکومتی جاویدنام جواد روحی

قهرمانی از کلیکان #آمل ؛ جواد روحی
🕯 در آخرین نامه‌اش از زندان #نوشهر نوشت:
«بمیرد آن‌که زندان را بنا کرد
ظلم بر ما نکرد، بر مادران کرد
فدای اشک‌های مادرم..»
جواد، ۳۵ساله و فارغ‌التحصیل حقوق، در آذر ۱۴۰۱ به اتهام "محاربه" بازداشت و در زندان سپاه به‌شدت شکنجه شد، تا جایی که توان حرف‌زدن را از دست داد.
به سه بار اعدام محکوم شد؛ اما در پی اعتراضات بین المللی، حکم اجرا نشد. با این حال، به‌طور مشکوک در ز.ند.ان نوشهر جان باخت.
برادرش نوشت: «هیچ‌وقت فرصت نکرد بگه چه بلاهایی سرش آوردن.»

هرکه دراین بزم مقربتراست جام بلابیشترش می دهند ...
نه می بخشیم ونه فراموش می کنیم
قسم به خون یاران ایستاده ایم تا پایان
#جواد_روحی
#دادخواهی

ما به شدت به حکم اعدام شریفه محمدی توسط جمهوری اسلامی ایران اعتراض داریم و به رژیم هشدار می‌دهیم که از اجرای این حکم خودداری کنند. این یک اخطار و هشدار است …

#شریفه_محمدی
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام
#زن_زندگی_آزادی

#sharifehmohammadi
#stopexecutionsiniran
#notoislamicrepublic
#womanlifefreedom
@free_sharifeh_mohammadi

♨️ راننده حاج آقا !

از پدیده‌های جمهوری اسلامی
این شش نفر ا‌ست که همگی یک نقطه مشترک داشتند،
ورودشون به هزار فامیل جمهوری اسلامی و سفره انقلاب از طریق «رانندگی» بوده.

۱ - وحید حقانیان
سابقه: راننده جاسبی
دستاورد: پیشکار بیت
خیلی تلاش کرد که خودش را به عنوان عضو حزب جمهوری اسلامی و از مبارزان «صدر انقلاب» معرفی کنه، اما موفق نشد؛ یعنی سنش قد نمی‌داد.
در نهایت یک کمیته‌ ایی بود که کارش را با رانندگی ‎عبدالله جاسبی شروع کرد.

۲ - اکبر طبری
سابقه: اسکورت ناطق نوری
دستاورد: ده‌ها واحد مسکونی، ده‌ها قطعه زمین و ...
اکبر طبری راننده پلیس راه نور -محمودآباد بود.
در دهه شصت،
وقتی ‎علی‌اکبر ناطق نوری به شمال می‌رفت،
خودروی او را اسکورت می‌کرد. بعدا به توصیه ناطق بخشدار بلده شد و ترقی را ادامه داد.

۳ - بابک زنجانی
سابقه: راننده رییس بانک مرکزی
بابک زنجانی راننده شخصی ‎محسن نوربخش بود، خودش گفته:
«به خاطر اینکه قیمت دلار بالا نرود آقای نوربخش به من گفت شما هم بیا در این مجموعه‌هایی که دارند کار می‌کنند ، دلار به بازار تزریق می‌کنند ، کار کن»

۴ - عبدالناصر همتی
سابقه: راننده هاشمی رفسنجانی
دستاورد: وزیر اقتصاد
با لابی خانواده هاشمی از رانندگی اکبر هاشمی با توصیه محمد هاشمی ، اخوی هاشمی ،
خبرنگار صدا و سیما بعد رییس بیمه و .. وزیر اقتصاد شده است.

۵_سلطان تمام این راننده‌ها و استاد بزرگ و رئيس شون ، ‎محسن رفیقدوست است
و رانندگی بلیزر آقای خمینی
از مهرآباد به بهشت زهرا تا مدرسه رفاه ...

۶_ محمود خسروی وفا (شغل موتور سوار پرخطر قبل انقلاب) کارش را به عنوان راننده _محافظ آقای خامنه ای آغاز کرد و به مرور فرمانده گارد حفاظت وی و مسوولان جمهوری اسلامی شد. همزمان به وی ریاست فدراسیون جانبازان و معلولین و کمیته ملی پارا المپیک اعطا شد. وی اکنون رئیس کمیته ملی المپیک است!!

هشدار حاوی صحنه‌های دلخراش 😢😢😢

کثافتی به نام آخوند و اسلام که به انسان و حیوان رحم نمی‌کنند....
سگ کشی در پردیس توسط شهرداری شریک جرم قاتلان جمهوری اسلامی


خدا نابودتون کنه مگه ای فرشته چند سال عمر می کنن که جای‌شما را تنگ کرده باشن همان خدایی که تو را آفریده این موجود مهربان هم آفریده 😭😭😭😭😭😭😭
#سگ_بهترین_دوست_بشریت
#سگ_های_بی_پناه
#سگ_ها_را_نکشید_دنیا_خالی_از_وفا_میشود
#سگ_نجس_نیست_آخوند_نجس_است

لیلا صارمی؛ بازداشت یک مادر، فشار بر یک خانواده دادخواه

🔹بیش از چهل روز است که لیلا صارمی، مادر زندانی سیاسی فرزاد معظمی گودرزی، در سلول انفرادی و بلاتکلیفی محبوس است. او نه به خاطر جرمی مشخص، بلکه صرفاً به‌عنوان ابزاری برای فشار بر خانواده‌ای دادخواه بازداشت شده.

🔹یورش شبانه مأموران امنیتی به خانه خانواده معظمی گودرزی ، با ۱۷ مأمور، ضرب‌وشتم، تحقیر و مصادره وسایل شخصی، یادآور شیوه‌های رعب‌افکنانه‌ای است که حکومت برای خاموش کردن صدای معترضان و خانواده‌هایشان به کار می‌گیرد. این رفتار نه اقدامی قضایی، بلکه عملیات سیاسی و امنیتی علیه خانواده‌ای است که تنها «جرم»شان دادخواهی و ایستادگی است.

🔹پرونده لیلا صارمی نشان می‌دهد که سرکوب در ایران تنها متوجه زندانیان سیاسی نیست. هر بازداشت خودسرانه، هر سلول انفرادی و هر پرونده‌سازی تازه، بخشی از همان سیاست سیستماتیکی است که هدفش شکستن اراده جامعه و ایجاد ترس عمومی است. اما همان‌طور که تاریخ نشان داده، فشار بر خانواده‌های دادخواه نه‌تنها صدای آنان را خاموش نمی‌کند، بلکه به پژواکی رساتر علیه نظام جهل و استبداد بدل می‌شود.

مرکز بین‌المللی حقوق بشر در کانادا اعلام کرد که جایزه سالانه حقوق بشر خود را به محمد نجفی، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر زندانی در ایران و همچنین ملیسا لنتسمن، نماینده پارلمان کانادا، اهدا کرده است.

مارک آرنولد، وکیل کانادایی، به نمایندگی از محمد نجفی جایزه سال ۲۰۲۵ مرکز بین‌المللی حقوق بشر در تورنتو را دریافت کرد. این جایزه حقوق بشر که به ابتکار مرکز بین‌المللی حقوق بشر کانادا اهدا می‌شود، هر سال به افرادی تعلق می‌گیرد که در راه دفاع از آزادی، عدالت و کرامت انسانی هزینه‌های سنگین پرداخته‌اند.

محمد نجفی، وکیل دادگستری و مدافع حقوق بشر در ایران که در چندین پرونده جداگانه با ۱۴ اتهام به بیش از ۲۱ سال حبس محکوم شده، از در شعبه اول دادگاه عالی انتظامی قضات هم به محرومیت دائم از حرفه وکالت محکوم شده است.

پیام قدردانی محمد نجفی از زندان اوین؛ جایزه‌ای به نام رنج و ایستادگی ملت ایران


با سپاس فراوان از بانیان جایزه مرکز بین‌المللی حقوق بشر در تورنتو کانادا (ICHR)،
این جایزه تلخ اما پرافتخار را تقدیم می‌کنم به ملت ایران در هر کجای جهان. زیرا یادآور تضییع حقوق انسانی و اساسی مردم توسط حاکمیت است.
این جایزه تقدیم می‌شود به همه کسانی که برای دستیابی به #آزادی و #عدالت جان باختند یا امروز در سایه‌ی طناب دار تهدید می‌شوند.
این جایزه تقدیم می‌شود به همه‌ی زندانیان_سیاسی و زندانیان_عقیدتی که در زندان‌های ایران رنج حبس و شکنجه را تحمل کرده و می‌کنند.
این جایزه تقدیم می‌شود به خانواده‌های داغدار و صبور، به‌ویژه همسر شجاع و مقاومم #محبوبه_رنجبر و فرزند عزیز و هنرمندم #امیرحسین که شانزده سال رنج مبارزه‌ام برای آزادی و عدالت را با جان و دل تاب آورده‌اند.
این جایزه برای من نه پایان راه، بلکه عهدی تازه است برای تلاشی بیشتر در مسیر اعتلای حقوق بشر.
#محمد_نجفی – وکیل دادگستری
یازدهم خرداد ۱۴۰۴ – بند ۷ زندان اوین

🔴نامه حسین رونقی از زندان قزلحصار به مردم عزیز ایران:

مردم عزیز ایران،
الوعده وفا.
گذشته از جان باید بگذشت از طوفان‌ها...

زمانی جان به لب می‌رسد و انسان سر به عصیان برمی‌دارد که قانون ابزار ظلم، عدالت تهی از معنا و سفره‌ها خالی از نان می‌شوند و وطن‌دوستی جرم انگاشته می‌شود و موجودیت و انسانیت مردم لگدمال می‌شود. در چنین شرایطی که حکومت ما را بنده و برده خود می‌بیند و می‌خواهد، آزادی دست‌یافتنی نیست.

در تجربه اسفناک و تلخ اخیر، پس از روزها جابجایی در بازداشتگاه و زندان‌های مختلف، به بند انسان‌کش ۳۵ واحد ۳ قزلحصار (معروف به رجایی‌شهر و بند انفرادی که زندانیان خطرناک و محکومان به اعدام قبل از اجرای حکم غیرانسانی در آن نگهداری می‌شوند) و سپس به گوردخمه‌های بند ۲۰ سالن ۳ واحد ۴ قزلحصار، که محل اسارت زندانیان سیاسی و عقیدتی است، منتقل شدم. آنچه در بند ۳۵ و زخمی که بر تن زندانیان سیاسی دیدم، حقیقتاً بیانگر روزگار مرگ انسانیت در دوران ماست. به چشم دیدن چنین ستم‌هایی، عزم مرا بر تصمیم خود راسخ‌تر کرد. (هنوز باورش سخت است که چند وقت بعد از قتل الهه حسین‌نژاد، چند سلول آن‌طرف‌تر با قاتلش بهمن فرزانه در یک بند نگهداری شوم؛ آن هم به جرم اظهار نظر و عقیده و دفاع از حق حاکمیت ملت ایران.)

این روزها که ایران در جنگ و مصیبت و خطر فرو رفته است و جامعه به دلیل چند دهه حکمرانی نادرست به سمت فروپاشی می‌رود، ایران نیازمند فداکاری ماست. آزادی و آبادی ایران، حفظ یکپارچگی کشور و ملتش، و حق حاکمیت مردم بر پایه قانون و عدالت، خواست همه ماست. اگر بهای آن حتی خون ما باشد، آماده‌ایم با افتخار و شرافتمندانه مقابل ملت ایران تعظیم کرده و جانمان را فدای ایران کنیم تا امید را در آب و خاک این سرزمین و در دل مردمان رنج‌دیده‌اش زنده نگه داریم و آینده را آنگونه که همگان می‌خواهیم بسازیم و به ارمغان بیاوریم.

بنابراین، تصمیم بنده این است: روی اصول و ارزش‌های انسانی و ملی که به آن‌ها باورمندم بایستم و آتشی به جان بیفکنم که شاید قفس‌ها و حصارهای موجود را بسوزاند و نوری به قلب مردم ایران بتاباند؛ شاید که از این درد و رنج ملی رها شویم. چنین تصمیمی گرفته‌ام چون معتقدم: نه زندگی آن‌قدر شیرین است که به هر ذلتی تن دهیم و نه مرگ آن‌قدر ترسناک که از آن بگریزیم. اما اکنون که ایران و مردمانش غرق در فقر، رنج و اندوه‌اند و در اعتراض به شرایط و وضعیت حاکم ـ و اینکه همچنان ایرانیان صرف بیان نظر و عقیده خود بازداشت و زندانی می‌شوند یا پای چوبه‌دار می‌روند ـ آگاهانه آنچنان که شاعر آزاده، فرخی یزدی، گفته است: «آن زمانی که سر بنهادم به پای آزادی، دست خود ز جان شستم از برای آزادی»، ذره‌ذره جان خود را در زندان و در مقابل دیدگان آنان که ما را به جرم دوست داشتن ایران و مردم عزیزش، غریبانه در سرزمین خودمان به بند و اسارت کشیده‌اند، فدای ایران و مردمانش خواهم کرد.

چو باور دارم: ایران هرگز نخواهد مرد. شاید تلنگری باشد... دست می‌کشم از خودم، اما دست‌بردار این خاک نیستم، حتی اگر حاصلخیز نباشد. (شعر از بهاره رضایی)

پاینده ایران
حسین رونقی
زندان قزلحصار

در دل خیزش سراسری مردم ایران در شهریور ۱۴۰۱، سیاوش محمودی نوجوان ۱۶ ساله، به دست نیروهای سرکوب رژیم جمهوری اسلامی به طرز فجیعی به قتل رسید. مادر دادخواه او در پستی پر از درد و خشم، شهادت فرزندش را روایت کرد و به وضوح اعلام کرد که تا زمان محاکمه و مجازات عاملان این جنایت، صدای دادخواهی او خاموش نخواهد شد. این پیام، فریادی علیه ظلم، سرکوب و بی‌رحمی رژیم اشغالگر و ایران‌ستیزی است که جان مردم، از جمله جوانان و کودکان این کشور را با خشونت می‌ستاند.

لیلا مهدوی مادر دادگاه جانفشان راه آزادی ایران سیاوش محمودی، ضمن انتشار این فایل ویدیویی در صفحه اینستاگرامی خود، نوشت:

سکوت در برابر ظلم، خود عین ظلم است. سه سال است که برای فرزندم فریاد زده‌ام، برای جانی که به ناحق گرفتند؛ اما حتی اجازه‌ی سوگواری هم از من دریغ کردند. هنوز باور ندارم که فرزندم دیگر نیست، هنوز باور ندارم که دیگر نمی‌توانم صورت ماهش را ببینم.

آخرین تصویر از سیاوش شانزده‌ساله‌ام، پیشانیِ تیرخورده و چهره‌ی غرق در خونش بود. پیکر منجمدشده‌اش را در سردخانه به من نشان دادند. صدایی بی‌روح در پزشکی قانونی نامش را صدا زد: «سیاوش محمودی، برای شناسایی». در حالی که از شدت درد توان ایستادن نداشتم، با صدای آرام گفتم: «منم». پاهایم یاری نمی‌کرد، کمرم خمیده بود. با تمام ضعف و بی‌تابی، خود را کشاندم تا تنها بتوانم تحویلش بگیرم.

دوازده پله در مقابلم بود؛ هر پله که بالا می‌رفتم، زانوهایم خم‌تر می‌شد و کمرم بیشتر فرو می‌ریخت. وقتی به بالای پله رسیدم، نخست پاهای زخمی‌اش را دیدم؛ پاهایی که هنگام انتقال به بیمارستان بر آسفالت کشیده شده و سرانگشتانش سیاه شده بود. پیش از آنکه کاور گشوده شود، شناختمش. اما وقتی زیپ کاور باز شد، دیگر تردیدی نماند: صورت زیبایش بود، با پیشانی شکافته.

تمام بدنم لرزید. سرش را با نخی قرمز دوخته بودند. جرأت نکردم زیپ کاور را پایین‌تر بکشم، می‌ترسیدم اندام زیبایش را هم شکافته باشند. تنها توانستم دست بر موهای قشنگش بکشم، خون را از روی صورتش پاک کنم، و نگاه کنم به سیمای آرامی که گویی در خوابی عمیق فرو رفته بود. بوسیدمش، اما نفسم بالا نمی‌آمد.

آن روز، در برابر درد و ویرانی، با کمر شکسته و قامتی خمیده، ایستادم و با بغضی فروخورده گفتم: «خداحافظ سیاوشم... خداحافظ مادر.» از پیش چشمم دور شدی، اما در دل و جانم جاودانه‌ای.

از همان روز به خود عهد بستم: تا نابودی عاملان و قاتلانش سکوت نکنم. من صدای ظلم خواهم بود؛ فریاد حق، برای تو و برای همه‌ی فرزندان این سرزمین. در برگه پزشکی قانونی نوشته شده بود که شیئی پرسرعت بر سرش پرتاب شده و گلوله‌ای از سر بچه من خارج شده است؛ اما قاتلان حتی جرأت نکردند حقیقت را شفاف بنویسند.

سیاوش صدای آزادگی است، سیاوش نماد شجاعت و پاکی است. او خود نماد یک انسان آزاده است. سیاوش نامدار ایران است؛ قهرمانی که دیگر افسانه نیست، قهرمانی که از دل شاهنامه بیرون آمد و از دل آتش گذشت. او نامدار فرزند لیلا است.

من کاوه آهنگرم، من گردآفرینی هستم، از جنس مادر، برای دادخواهی خون فرزند.

تجمع اعتراضی بازنشستگان کرمانشاه در اعتراض به وعده‌های دروغین و ظلم مسئولین رژیم جمهوری اسلامی
سه‌شنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۴، جمعی از بازنشستگان صندوق‌های کشوری، تامین اجتماعی و برخی دیگر از صندوق‌های بازنشستگی اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی در کرمانشاه کردند.

تجمع کنندگان، خواستار لغو احکام ظالمانه علیه مطالبه‌گران فرهنگی کردستان شدند و با شعارهای کوبنده  اعتراض خود را علیه سیاست‌های نادرست و بی‌عدالتی‌های داخلی فریاد زدند. این تجمع نمادی از نارضایتی گسترده و استمرار جنبش حقوقی  بازنشستگان است.

شعار تجمع‌کنندگان:

«احکام ظالمانه ملغی باید گردد»
«دشمن ما همین جاست دروغ میگن آمریکاست»
«معلم کردستان حمایتت می‌کنیم»
«کردستان سنگر آزادیه»



منابع مطلع گزارش داده‌اند که ویزای مهدی نصیری، از حامیان پر سر و صدای رضا پهلوی، توسط دولت کانادا باطل شده است. دلیل این اقدام، سابقه طولانی همکاری او با نهادهای امنیتی و مقامات رده‌بالای رژیم حاکم بر ایران عنوان شده است.


نصیری که سال‌ها تلاش داشت خود را به‌عنوان یک مخالف جلوه دهد، اکنون به‌دلیل این سوابق از ادامه اقامت در کانادا محروم شده و ناچار است به همان جایی بازگردد که همواره به آن وابسته بوده است.

این اتفاق بار دیگر نشان می‌دهد که چهره‌های وابسته به رژیم حاکم بر ایران هرقدر هم تلاش کنند خود را در قامت اپوزیسیون معرفی کنند، در نهایت حقیقت همکاری‌هایشان با ساختار امنیتی رژیم آشکار شده و در کشورهای دموکراتیک جایی برای ماندن نخواهند داشت.⁩

🔴 هشدار سناتور کاتن: جاسوس ایرانی در پنتاگون همچنان اطلاعات آمریکا را در اختیار دارد!

▫️ نیویورک پست
سناتور تام کاتن هشدار داد که یک مقام پنتاگون در دوره بایدن، که به جاسوسی برای رژیم ایران متهم است، همچنان به اطلاعات محرمانه آمریکا دسترسی دارد و خواستار دخالت فوری اف‌بی‌آی و پنتاگون شد.
کاتن در نامه‌ای به کریس پاتل، مدیر اف‌بی‌آی، و پیت هگست، وزیر دفاع، خواستار تحقیقات فوری درباره جاسوسان ایرانی در جامعه اطلاعاتی آمریکا شد.
این نامه که روز چهارشنبه ارسال شد، لزوم بررسی کامل نگرانی‌های ضداطلاعاتی و جنایی تأکید کرد و هشدار داد که اطلاعات امنیت ملی ممکن است به یک قدرت خارجی متخاصم، یعنی ایران، درز کرده باشد یا افرادی به نمایندگی از این دولت دشمن بر سیاست‌های آمریکا تأثیر گذاشته باشند.
کاتن به‌طور خاص به آریان طباطبایی، مشاور ارشد سیاست‌گذاری پنتاگون و از بنیان‌گذاران طرح متخصصان ایرانی (IEI)، اشاره کرد که پیش‌تر به جاسوسی متهم شده است.
طباطبایی، متولد ایران و ۴۰ ساله، که در دولت بایدن در وزارت خارجه نیز نقش داشته، در اسنادی فاش‌شده در سال ۲۰۲۳ به‌عنوان عضوی از یک عملیات نفوذ تحت مدیریت تهران معرفی شده است

🔴 آقای شجریان! برای آخوند چهچهه نزن!  صدای مردم و زنان هنرمند سرزمینت باش.
آقای همایون شجریان...بهتر بود در بیانیه‌ای به صراحت می‌گفتی که تا زنان در این کشور حق خواندن ندارند من اینجا نخواهم خواند. اما اگر تصمیم داری از این فرصت استفاده کنی صدای زنان خواننده‌ای باش که صدایشان را آخوند بریده است... این گوی و این میدان! رسانه‌های داخلی خبر از برگزاری یک کنسرت رایگان و عمومی در میدان آزادی تهران داده‌اند. قرار است همایون شجریان آنجا برای مردم آواز بخواند. البته که این را هم بگذارید کنار تلاش‌های اخیر آخوند در آستانه سقوط برای پوست‌اندازی ظاهری و جلب حمایت مردم!

اما روی سخن با همایون شجریان است. کسی که حالا از طرف حاکمان مجاز شده است که به میدان آزادی برود و کنسرت بگذارد.
کنسرت؟ آن هم در شرایطی که همین امروز زارا اسماعیلی به جرم خواندن کنار خیابان در زندان است؟ در شرایطی که ده ها زن خواننده ایرانی صفحات اینستاگرامشان مسدود شده و آواز خواندن و صدایشان ممنوع است؟