ضرب‌وشتم دانشجویان در دانشگاه گرمسار؛ خشونت سازمان‌یافته علیه معترضان

روز شنبه اول شهریور ۱۴۰۴، دانشگاه گرمسار بار دیگر صحنه سرکوب و خشونت علیه دانشجویان شد. به گزارش منابع محلی، یک راننده اتوبوس که از حامیان شبکه‌های رانتی پشت‌پرده معرفی شده، پس از مخالفت دانشجویان با انتقال غیرقانونی‌شان، به همراه اقوام خود وارد محوطه دانشگاه شد و تعدادی از دانشجویان معترض را به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار داد.

هرچند معاون دانشجویی و شورای صنفی برای توقف درگیری وارد عمل شدند و ماجرا به کلانتری کشیده شد، اما نتیجه نهایی چیزی جز «بازداشت صوری یکی از مهاجمان» و گرفتن «تعهد کتبی» نبود؛ روندی تکراری که عملاً به معنای مصونیت آمران و عاملان خشونت و بی‌پناهی دانشجویان است.

اتفاقات دانشگاه گرمسار بار دیگر نشان داد که محیط دانشگاهی در ایران نه تنها کانون علم و آزادی نیست، بلکه به جولانگاه چماقداران وابسته به باندهای قدرت تبدیل شده است. راننده‌ای که با پشت‌گرمی دستگاه‌های امنیتی و قضایی، به خود اجازه می‌دهد دانشجو را در صحن دانشگاه کتک بزند، تنها یک فرد معمولی نیست؛ او نماد همان پیوند عمیق میان رانت، سرکوب و فساد سیستماتیک است.

اخراج خفت بار سفیر رژیم اسلامی از استرالیا سفیر جمهوری اسلامی در استرالیا ۷ روز فرصت دارد این خاک را ترک کند ، برای اولین بار بعد جنگ جهانی دوم چنین اتفاقی میافتند ، ساپورت و سازماندهی گروه‌های تروریستی در استرالیا توسط سفارت جمهوری آخوندی

به زودی این قاب تکمیل خواهد شد! پتکی سنگین بر سر خامنه ای؛ مکانیسم ماشه کلید خورد شادباش به تک تک براندازان منتظر این روز.
شادباش به وطنپرستان واقعی که درد جراحی بزرگ وطن را به جان میخرند تا اشغالگر بسوزد و نیست و نابود شود.
فعال شدن #مکانیسم_ماشه بر خانواده‌های داغدار ۴۷ سال سیاه جنایت و ددمنشی شاد بادا باد.

‏#مکانیسم_ماشه برای مردم ایران کف خیابون هست
‎#از_خیابان_بگو

🔴 دولت آلمان روز جمعه، هفتم شهریور ماه با صدور بیانیه‌ای از شهروندانش خواست خاک ایران را ترک کنند و به این کشور سفر نکنند.
به گزارش رویترز، وزارت خارجه آلمان هشدار داد که به دلیل نقش برلین در فعال‌سازی مجدد تحریم‌های سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی ایران، احتمال دارد اتباع و منافع این کشور هدف اقدامات تلافی‌جویانه تهران قرار گیرند. در این بیانیه آمده است: «از آنجایی که مقامات ایرانی بارها تهدید به عواقب کرده‌اند، نمی‌توان این احتمال را رد کرد که منافع و اتباع آلمان در ایران آسیب ببینند.»
وزارت خارجه آلمان همچنین اعلام کرد که سفارت این کشور در تهران در شرایط کنونی تنها قادر به ارائه خدمات کنسولی محدود است.
این هشدار یک روز پس از آن صادر شد که بریتانیا، فرانسه و آلمان روند ۳۰ روزه برای بازگرداندن تحریم‌های سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی را آغاز کردند؛ اقدامی که دو ماه پس از جنگ ایران و اسرائیل می‌تواند تنش‌ها را وارد مرحله تازه‌ای کند.

بی براری…

پیمان قلی‌پور برادر جاویدنام پژمان قلی‌پور:

تولدت تو آسمونا مبارک پژمان🖤


#آبان_ادامه_دارد
#پژمان_قلیپور
#پیمان_قلی_پور
#تولد_تلخت_مبارک
#تولد_تلخ
.

به یاد جان فداهای‌انقلاب ۱۴۰۱
.

.
.
#انقلاب #زن_زندگی_آزادی #مهسا_امینی #نیکا_شاکرمی #حدیث_نجفی #حمیدرضا_روحی #کیان_پیرفلک #خدانور_لجعی #محسن_شکاری #محمد_حسینی #یلدا_آقافضلی #آرمیتاگراوند #ابوالفضل_امیرعطایی #ایران #اعتراضات #پژمان_قلی‌پور
#قسم_به_خون_یاران_ایستاده_ایم_تا_پایان
#خامنه_ای_قاتل_جوانان_ایران
#آبان_ادامه_دارد
#ایران_را_پس_میگیریم

رضا خندان از زندان اوین: هم‌بندانم را در صف اعدام می‌بینم

🔹قریب به چهار دهه پس از کشتار ۶۷ و هزاران اعدام دیگر، ماشین کشتار جمهوری اسلامی همچنان روشن است؛ اما این بار نه در تاریک‌خانه‌های دهه شصت بلکه در برابر چشم یک جامعه و جهانی که هر روز خبر اعدام‌های تازه را می‌خوانند. «رضا خندان»، فعال حقوق بشر و همسر «نسرین ستوده»، وکیل برجسته‌ی حقوق بشر، در نامه‌ای تکان‌دهنده از زندان اوین هشدار داده است که «ماشین اعدام قوه‌قضاییه با شتاب و حدت در حال اجرای احکام اعدام زندانیان است.» او با روایت روزمره از هم‌بندان در صف اعدام، تصویری زنده و رعب‌انگیز از مرگ تدریجی زندانیان ارائه می‌دهد و تاکید می‌کند که ایران امروز رکورددار جهانی اعدام است؛ اعدام‌هایی که بدون شفافیت، بدون دادرسی عادلانه و تنها برای ایجاد رعب و تثبیت استبداد انجام می‌شوند:

✍️متن کامل نامه رضا خندان از زندان اوین:

🔸دوستان و هموطنان عزیز به‌دنبال جنگ ویرانگر اخیر و ضعف سازمان‌های امنیتی در پیش‌بینی و شناسایی عاملان اصلی و جاسوسان کلیدی فاجعه، ماشین اعدام قوه‌قضاییه با شتاب و حدت هرچه تمام تر در حال اجرای احکام اعدام زندانیانی است که با عناوین مختلف از سال‌ها پیش در زندان بوده‌اند. هفته‌ای نیست که خبر اعدام این زندانیان منتشر نشود. هم‌بندیانی که حکم اعدام گرفته‌اند می‌گویند که قوه‌قضاییه ده‌ها نفر را در صف طویل اعدام قرار داده است. احکامی که همه ما برچگونگی شکل‌گیری این پرونده‌ها و انگیزه صدور این احکام واقفیم. اگر سکوت کنیم و اجازه دهیم این همه انسان با هر عنوانی اعدام شوند، تاریخ و نسل‌های آینده و فرزندان‌مان، ما را سخت قضاوت خواهند کرد.

🔸این روزها صبح تا شب در سالن کوچک بندمان در زندان تهران بزرگ بارها و بارها از کنار هم‌بندیانی که حکم اعدام گرفته‌اند عبور می‌کنم‌. آن ها را در حال قدم زدن، غذا خوردن، سیگار کشیدن، لباس شستن و حمام رفتن می بینم. در هر حال، صحنه‌های اعدام‌شان را ناخواسته در ذهنم تجسم می‌کنم که این روزها بیشتر از همیشه و در هر لحظه منتظر احضار و اجرای حکم شان هستند. باور کردنی نیست اینکه چگونه می‌توانند انسان‌هایی را دار بزنند. سه سال پس از انقلاب در ایران، کشور فرانسه با سخنرانی تاریخی و تاثیرگذار "رابرت بادینتر" وزیر دادگستری وقت آن کشور در کنگره ملی، رای به لغو مجازات اعدام داد. هم‌زمان، حکومت جدید ایران با شعارهای پر طمطراق، با سرعتی خیره‌کننده حجم اعدام‌ها را شدت بخشید، به گونه‌ای که طی نیم قرن گذشته و پیوستن اکثریت کشورها به لغو مجازات اعدام، ایران رکوردار بالاترین آمار اعدام با فاصله بسیار زیاد در جهان شده است. هم‌اکنون، ایران به‌تنهایی مسوول یک‌سوم اعدام‌ها در جهان است. این اعدام‌ها اغلب بدون شفافیت و توام با ابهام‌های مهم و تعیین‌کننده صادر شده‌اند.

🔸هم‌زمان با نوشتن سطرهای پایانی این یادداشت، اعلام کردند که ما باید به زندان ویران‌شده اوین برگردیم. چند تن از هم‌بندی‌هایمان را هنگام خروج از بند جدا کردند تا آن‌ها را برای اجرای حکم اعدام‌شان به زندان قزلحصار منتقل کنند. یکی از آن‌ها جوانی بود به نام "بابک شهبازی"؛ تصویر او با دست خالی همراه دو مامور لباس‌شخصی در محوطه فضای سبز زندان که منتظر انتقال بود، برای همیشه در ذهنم ثبت شده است. نگاه او به دور‌دست‌ها و اتوبوس‌های حامل زندانیان به اوین، از تلخ‌ترین صحنه‌هایی بود که در عمرم دیده بودم.

رضا خندان
۲۰مرداد۱۴۰۴
زندان اوین

پرونده‌سازی جدید علیه #زهره_سرو در زندان قرچک

زهره سرو، زندانی سیاسی، در زندان قرچک با اتهاماتی تازه از جمله «توهین به رهبر جمهوری اسلامی» و «شعار دادن علیه حکومت هنگام قطع برق» مواجه شده است.
او بیش از سه سال و نیم در زندان است، در این مدت مادر بیمارش را از دست داده و با ابتلا به سرطان از حق درمان محروم مانده است.

سرو پیش‌تر در پی درگیری با مأموران بر سر موضوع حجاب به انفرادی منتقل شد و به همراه چند زندانی زن طی نامه‌ای نسبت به شرایط اسفناک زندان قرچک اعتراض کرده بود.

احسان فریدی، دانشجوی ۲۲ ساله مهندسی ساخت و تولید دانشگاه تبریز و زندانی سیاسی، چند ماه پیش به اتهام «افساد فی‌الارض» از سوی شعبه سوم دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شد.

او در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۴۰۳ هنگام مراجعه به شعبه ۱۵ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تبریز بازداشت و سپس به زندان منتقل شد.

حکم اعدام او در بهمن‌ماه ۱۴۰۳ صادر شد و گفته شده که استناد دادگاه به گزارش‌های امنیتی و کیفرخواست دادسرا بوده است، در حالی که دفاعیات فریدی و وکیل او مورد توجه قرار نگرفته است.

به گفته نزدیکانش، خانواده احسان فریدی در طول این روند تحت فشارهای شدید اداره اطلاعات تبریز قرار داشته‌اند تا مانع انتشار خبرهای مربوط به پرونده شوند.

این در حالی‌ است که اطلاع‌رسانی دقیق و مستمر توسط خانواده‌های بازداشت‌شدگان نقش حیاتی در دفاع از حقوق آنان ایفا می‌کند. تجربه‌های پیشین نشان داده است که سکوت یا خودداری از انتشار اطلاعات، عملاً امکان پیگیری و جلب حمایت نهادهای بین‌المللی را کاهش داده و زمینه را برای اجرای احکام سنگین در خفا فراهم می‌کند.

‍ 🔴 روایت یک صحنه آرائی برای سرکوب وحشیانه

✍️ ابوالفضل قدیانی، مصطفی تاج‌زاده،
مهدی محمودیان

▫️در روزهای اخیر، قوه قضائیه با انتشار چند ثانیه تصویر گزینشی از ابتدای حرکت و لحظه رسیدن به زندان اوین، مدعی شده که انتقال زندانیان سیاسی از زندان تهران بزرگ بدون کوچک‌ترین درگیری، ضرب‌وشتم یا هتک حرمت انجام شده است. این در حالی است که صدها زندانی سیاسی و عادی، و نیز بیش از هزار نیروی امنیتی و انتظامی از سپاه، وزارت اطلاعات، نیروی انتظامی و یگان‌های ویژه، شاهد مستقیم صحنه‌هایی از خشونت، ضرب و جرح و بی‌حرمتی آشکار بوده‌اند.

▫️حدود ساعت ۲۳ شب پنج‌شنبه ۱۶ مرداد چراغ‌های سالن و بندها روشن شد. به ما اطلاع دادند که ساعت چهار صبح روز جمعه با تعدادی اتوبوس از زندان تهران بزرگ به زندان اوین منتقل خواهیم شد. به هر نفر یک عدد گونی پنجاه کیلویی دادند و گفتند همه وسایلتان را داخل آن بریزید.

▫️در جلوی تیپ دو که قصد سوار شدن بر اتوبوس‌ها را داشتیم، ده‌ها عکاس و صدها نیروی امنیتی از گروه‌های مختلف، از سپاه و وزارت اطلاعات تا سازمان اطلاعات نیروی انتظامی و یگان انتظامی سازمان زندان‌ها، با ده‌ها ماشین منتظر خروج ما از تیپ ۲ بودند. در مقابل درب، دستبند و پابند در اختیار سربازان بود تا به دست و پای زندانیان بزنند.

▫️ده نفر آخر سالن ۹ شامل ابوالفضل قدیانی، مصطفی تاج‌زاده، مهدی محمودیان، امیرحسین موسوی، حسین شنبه‌زاده، خشایار سفیدی، محمدباقر بختیار، سعید احمدی، سیامک ابراهیمی و مطلب احمدیان حاضر به زدن دستبند نشدند.

▫️ابتدا از ورودشان به اتوبوس ممانعت شد، اما با هماهنگی تلفنی مسئولین امنیتی اجازه خروج بدون زدن دستبند به این عده داده شد.

▫️همه چیز آماده یک پروژه به نظر می‌رسید. بعد از توقف اتوبوس در بین راه تیپ دو تا درب خروج، حدود ۳۰ نفر سرباز با باتوم و حدود ۵۰ نیروی نوپو با لباس‌های به اصطلاح دیجیتالی در پشت و مقابل سربازها یک تونل ایجاد کردند.

▫️ما از اتوبوس خارج شدیم. در حال حرف زدن بودیم که یک سرهنگ و یک لباس شخصی با هیکلی خیلی درشت و چاق به سربازها و نیروهای با لباس دیجیتالی دستور حمله دادند.

▫️تقریباً هر کدام از ما ده نفر چندین نیروی انتظامی و امنیتی روی سر و گردن‌مان سوار شدند. ابتدا زیر پای حسین شنبه‌زاده و خشایار سفیدی زدند و هر کدام چندین سرباز روی کمر و گردن‌شان نشستند، سپس محمودیان به خاطر درگیری لفظی که دوبار یکی در زمان عکس گرفتن مامور سازمان زندان‌ها داخل اتوبوس و یکی درگیری لفظی با سرهنگی که داخل اتوبوس تهدید کرده بود، ابتدا با اصابت باتوم یک سرباز به سرش به زمین خورد و بعد توسط چند نیروی یگان و لباس شخصی روی زمین به سمت بیرون تونل کشیده شد.

▫️آقای قدیانی با ۸۲ سال سن توسط چند سرباز ۱۸ ساله به زمین زده شد؛ آقای بختیار و سعید احمدی هم به زمین زده شدند. آقای بختیار چندین بار از زمین بلند شد و دوباره به زمین زده شد. امیرحسین موسوی با ضربه‌ای محکم به سینه اش و توسط دو سرباز به زمین کوبیده شد و سپس روی کمرش نشستند و با فشار به دستانش دستبند زدند.

▫️مطلب احمدیان در حالی که به زمین خورده بود، حداقل توسط ۵ نفر با ضربات لگد به شکم و پهلو مورد حمله قرار گرفت. سیامک ابراهیمی که به سمت مطلب احمدیان رفته بود تا مانع وحشیگری علیه او شود، به زمین زده شد و دستش به دست مطلب دستبند شد. آقای تاج‌زاده را مجبور کردند روی زمین بنشیند. سپس روی آسفالت خواباندند و به دستانش دستبند زدند.

▫️ما به عنوان آخرین اتوبوس قرار بود از درب تهران بزرگ خارج شویم و با اسکورت ماشین‌های انتظامی به سمت اوین حرکت کنیم. نحوه انتقال به این صورت بود که اتوبوس‌ها پشت سر هم قرار می‌گرفتند و چند ماشین در جلو، چند ماشین از عقب و چند ماشین در کنار، اسکورت را تشکیل می‌دادند. اما انگار قرار نبود این روز نکبت‌بار تمام شود.

▫️ آنها یقه محمودیان را کشیدند و در حالی که دستانش از پشت دستبند خورده بود، با زور از اتوبوس بیرونش بردند. به دستور سرهنگ مزبور محمودیان با دستانی که از پشت بسته شده بود، مورد حمله قرار گرفت.

▫️زندانی‌ها اعتراض کردند و هر کدام که امکان داشت، از اتوبوس خارج شدند، و مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. محمودیان را پس از چند بار به زمین زدن، به سمت صندوق یک ماشین بردند و به پشت صندوق انداختند.

▫️این اتفاقات جلوی درب خروج افتاد، به همین دلیل اکثر اتوبوس‌ها شاهد این رفتارهای وحشیانه بودند. تقریباً در تمام لحظات درگیری، صدای فریاد زندانیان علیه دیکتاتور و شخص رهبر فضای خروجی زندان را پر کرده بود. زندانی‌ها با گرایش‌های مختلف مشت به شیشه می‌کوبیدند و اعتراضشان را فریاد می‌زدند.

📎 متن کامل
@kaleme

🔴 چگونه یک گروه کوچک، سرنوشت یک ملت را در مشت دارد؟

✍️ حمید آصفی

▫️در قلب قدرت ایران، جایی هست که نه در معرض رأی مردم است و نه در تیررس پرسش و پاسخ. همان‌جایی که پرده‌ها همیشه کشیده‌اند و نور هرگز به آن نمی‌رسد. این مرکز، نه دولت است، نه مجلس، نه جناح — بلکه کارگردان اصلی همه آن‌هاست. بازی جناح‌ها در این کشور، چیزی جز یک تئاتر قدیمی نیست. امروز یک گروه را روی صحنه می‌آورد تا با مشت و لگد به دیگری بکوبد. فردا همان را کنار می‌گذارد تا نقش قربانی بازی کند. اما فیلمنامه همیشه یکی است و نویسنده‌اش همیشه همان.

▫️این هسته سخت، دغدغه نان مردم یا قیمت دلار را ندارد. آن‌ها درگیر عدد و رقم نیستند؛ مأموریت اصلی‌شان «سیاست‌سازی» است، آن هم در ابعادی که مستقیم به بقای خودشان گره خورده. در سیاست خارجی، گاه کشور را تا آستانه درگیری نظامی با جهان پیش می‌برند، فقط برای اینکه پشت درهای بسته امتیاز بگیرند. در سیاست داخلی، آتش اختلافات را آن‌قدر شعله‌ور نگه می‌دارند که فضای امنیتی همیشه توجیه‌پذیر باشد. بحران برای آن‌ها یک حادثه نیست، بلکه یک منبع سوخت است.

▫️هر بحران تازه، فرصتی است برای بستن فضا، خاموش کردن صداها، و کشیدن دیوارهای بلندتر دور خودشان. دشمن خارجی، بهانه است؛ دشمن داخلی، ابزار. قواعد بازی را طوری چیده‌اند که هیچ انتخاباتی، هیچ دولتی و هیچ چرخش سیاسی واقعی نتواند مسیر کشور را عوض کند. دولت‌ها می‌آیند و می‌روند، اما ریل سیاست ثابت است. و دست‌هایی که این ریل را گذاشته‌اند، همان دست‌هایی‌اند که نور را دوست ندارند. حتی در اقتصاد، هرچند خودشان در مقام اجرا نیستند، اما خطوط قرمز و مسیر کلی را آن‌ها تعیین می‌کنند. هر سرمایه‌گذاری خارجی، هر اصلاح ساختاری، هر تصمیم کلان مالی، باید از فیلترشان عبور کند. نتیجه این است که اقتصاد ایران، نه یک اقتصاد ملی، که یک اقتصاد گروگان‌گرفته‌شده است.

▫️در امنیت و سیاست داخلی هم این هسته، داور و بازیکن و مالک زمین است. اجازه نمی‌دهد نهادهای دولتی و بوروکراسی به معنای واقعی ملی باشند. این نهادها را به ابزار بقا تبدیل کرده و در خدمت سرکوب گذاشته است تا هر حرکت اجتماعی را، قبل از آنکه به تغییر واقعی بدل شود، خفه کند. تجربه جهان نشان می‌دهد که چنین هسته‌های متمرکزی، دیر یا زود یا با فشار داخلی مستهلک می‌شوند، یا با بحران‌های خودساخته کشور را به نقطه فروپاشی می‌برند. در شیلیِ پینوشه، در کره‌جنوبی دوران نظامیان، یا در اسپانیا پس از فرانکو، مسیر دموکراسی تنها زمانی باز شد که ساختار متمرکز قدرت منحل شد و نهادهای مدنی و سیاسی توانستند قدرت را توزیع کنند.

▫️هر جا که این هسته‌ها بدون تغییر باقی ماندند — مثل لیبی قذافی یا عراق صدام — کشور در نهایت به قیمتی بسیار سنگین فروپاشید. اگر روزی این هسته را به‌هم بریزند، تازه می‌شود دید که چه‌قدر از بحران‌ها ناخواسته نبوده، بلکه دقیقاً طراحی‌شده بوده است. اما تا وقتی این مرکز پشت‌پرده در امنیت کامل نشسته، مردم فقط روی صحنه، عوض شدن بازیگران را خواهند دید؛ نه عوض شدن نمایش.

▫️آینده دموکراتیک ایران تنها زمانی آغاز می‌شود که هیچ هسته سخت قدرتی شکل نگیرد. قدرت سیاسی، اقتصادی و امنیتی باید ملی، شفاف، پاسخگو و ادواری شود. این یعنی جایگزینی مرکز فرماندهی بحران با جامعه مدنی قدرتمند، احزاب مستقل و نهادهای نظارتی که چرخه قدرت را به گردش سالم بیندازند. دموکراسی نه با حذف افراد، که با حذف ساختارهای بسته زنده می‌شود. و تا این هسته مستهلک نشود، ایران در همان گرداب بحران‌های ساختگی خواهد چرخید — با بازیگرانی تازه اما با همان نمایش تکراری.

*کانال نویسنده
@kaleme

سعید طوسی، قاری نزدیک به علی خامنه‌ای و متهم به تجاوز جنسی به کودکان، در منطقه وکیل‌آباد مشهد، هدف حمله مسلحانه قرار گرفت.
رسانه‌های داخلی حال او را وخیم اعلام کرده‌اند. #سعید_طوسی

🔴دعواها رسیده به لو دادن همدیگه..
تو دقیقه 7:20 بابک زنجانی فاش میکنه: از فرزین رئیس بانک مرکزی مستقیما پرسیدم چطور قیمت ارز رو کنترل می‌کنی؟ گفت: با بودجه ۱۰۰ میلیاردی بین کانال های تلگرامی پولپاشی میکنم تا قیمت ارز رو کنترل کنم!😳


🆔@kafekhiabooniha

🔴⚪🟢
مدرسه و فروپاشی ایران؛ تجربه شش سال معلمی

✍*نوید کلهرودی*

من پس از تجربه شش سال معلمی می‌توانم به صراحت بگویم در هیچ جایی از کشور به اندازه مدرسه نمی‌توانیم فروپاشی ایران را مشاهده کنیم. من از مدارس غیرانتفاعی با وضعیت مالی خوب خانواده‌ها و از مناطق غیر محروم حرف می‌زنم. بچه‌هایی که هرگز در زندگی غم نان نداشته اند. تجربه ای از نیاوران گرفته تا پاکدشت تا ورامین. در این تجربه چند ساله بیش از هر چیز متوجه نکات زیر شده ام:
۱. بی علاقگی کامل به مدرسه و تمامی دروس آن
۲. ضدیت یا داشتن مساله جدی با مفاهیم مذهبی و کتب دینی و تحقیر کردن معلمان پرورشی و دینی و به طور کلی معلمانی که مدافع سیستم هستند
۳. سردرگمی نوجوانان در مورد مسائل مختلف و آلوده شدن ذهنشان به انواع اطلاعات غلط در باب مسائل مختلف مذهبی، تاریخی و جنسی که در کمترین حالتش باعث استرس و اضطراب آن‌ها می‌شود.
۴. بی میلی به کنکور و ادامه تحصیل در دانشگاه و استرس بی پولی.
۵. پذیرش اجباری رفتن به دانشگاه نه به دلیل کسب علم و مهارت بلکه به دلایل دیگر مثل داشتن مدرک به وقت ازدواج، سفارش شدن برای استخدام، ترس از پدر و مادر و یا سربازی یا پیدا کردن دوستان دختر و پسر.
۶. عملکرد مفتضحانه در خواندن روان فارسی و داشتن بی نهایت غلط املایی و ناتوانی در نوشتن یک متن ساده.
۷. بی میلی به حفظیات محوری و تاکید سیستم بر آن که باعث فقدان هیچ گونه توان برای فکر کردن، اظهار نظر و داشتن فکر خلاق و نقاد در بچه‌ها شده.
۸. جذب شدن ضعیف‌ترین نیروها به آموزش و پرورش به عنوان معلم و در نتیجه ضعف این معلمان در کلاسداری، نداشتن حداقلی از سواد برای تدریس و در نتیجه بیسوادی مفرط معلم و دانش آموز با هم.
۹. مرگ کامل مدرسه در ایران و تبدیل شدن آن به یک چاردیواری که بچه‌ را چند ساعتی در خودش نگه دارد و معلم و بچه فقط زنگی را به پایان برسانند.
۱۰. چالش وجود معلمان با سابقه با ذهن قدیمی و کهنه که نه مهارت کار با تکنولوژی دارند نه جهان نسل جدید را درک می‌کنند و تنش میان آن‌ها و بچه‌ها.
۱۱. بی ادبی، طلبکاری، نداشتن کوچکترین اخلاقیات مثل سلام کردن به معلم،  فحاشی یا بلد نبودن کوچکترین آداب معاشرت که تا مستقیم تجربه نکنید متوجه عمق آن نخواهید شد.
۱۲. اعتیاد به سیگار و گل و مشروب.
۱۳. داشتن روابط جنسی از سنین بسیار پایین بدون هیچ نوع محافظت.
۱۴. فقدان هر نوع دانش و سواد در مورد علم، ادبیات یا هنر و اطلاعات عمومی.
۱۵. اعتیاد مطلق به تلفن همراه.
۱۶. نداشتن روحیه مباحثه و نپذیرفتن هر سخنی البته به شکل احساسی و بدون استدلال.

📌در آینده فاجعه اجتماعی در راه است!

سازمان معلمان ایران