🔴 پیام رسیده از همکار

سلام وقت بخیر

چند روز قبل جناب آقای قیومی، مدیرعامل محترم شرکت واحد، در جمع مدیران برتر شهرداری تهران به‌عنوان مدیر پاسخگو انتخاب شدند. مبارکتان باشد! ولی مشخص نشد معیار و خط‌کش انتخاب ایشان چه چیزی بوده است؟ وقتی اوضاع نابسامان شرکت واحد را می‌بینیم که از تهیه حداقل امکانات برای پرسنل مظلوم خود عاجز می‌باشد، چطور در شهرداری برتر شده است؟ وای به حال سازمان‌های دیگر… 😢😢😢

جناب قیومی چرا به فکر پرسنل نیستید؟ وقتی سامانه‌ها از تهیه حداقل امکانات مانند میز و صندلی برای پرسنل عاجزند و قریب به اکثر صندلی‌ها شکسته و معیوب می‌باشند، چگونه پرسنل باید روی صندلی‌های شکسته و معیوب روزی ۱۰ ساعت کار کنند؟ اگر پول خرید ندارید (که دارید)، حداقل عزم و اراده‌ای برای تعمیر آنها داشته باشید. فقط به فکر دفتر خود و معاونین محترمتان نباشید؛ قدری هم به فکر پرسنل مظلوم شرکت واحد باشید.

چرا تاب انتقاد سازنده را ندارید؟ واقعاً مدیران و معاونین سامانه‌ها اطلاع از وضعیت موجود ندارند؟ ما روی این تجهیزات مستهلک و فرسوده دیسک کمر گرفته‌ایم. سیستم‌های کامپیوتری مستهلک و از کار افتاده هستند؛ اگر چیزی هم خرید می‌شود برای نورچشمی‌ها و معدودی محدود می‌باشد. پس الباقی نفرات چه کار باید بکنند؟ نکند توقع دارید از جیب شخصی خودمان میز و صندلی و سیستم بخریم و هدیه بدهیم به شرکت واحد تا شما به‌عنوان مدیر پاسخگو انتخاب شوید؟

بابا! قدری حیا کنید و خجالت بکشید. در ایام اربعین کرور کرور پول هزینه می‌کنید، لباس سیاه امام حسین بر تن می‌کنید. اگر برای تظاهر و ریا این کار را نمی‌کنید، پس چرا از خصایص آن بزرگوار بویی نبرده‌اید و به فکر پرسنل مظلوم شرکت واحد نیستید؟

📌 سپاس از پیامهای همکاران گرامی،

مقابله با زیر پا گذاشتن حقوق کارگران در تمام بخش‌های شرکت نیازمند همگرایی و اتحاد همه‌ی ما است.

چاره کارگران وحدت و تشکیلات است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۸ شهریور ۱۴۰۴

https://twitter.com/VahedSyndicate
htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
‏vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica

🔴 هزاران کارگر آلومینیوم‌سازی اراک در اعتصاب غذا؛ پرونده‌سازی و سرکوب به‌جای پاسخ‌گویی

بیش از یک ماه است که چهار هزار کارگر شرکت آلومینیوم‌سازی اراک (ایرالکو) در اعتراض به تضییع حقوق و مطالبات برحق و قانونی خود، با اعتصاب غذا و دیگر اشکال اعتراضی به میدان آمده‌اند. این حرکت اعتراضی گسترده در حالی ادامه دارد که مدیریت شرکت به جای پاسخ‌گویی به خواست‌های روشن و قانونی کارگران، به پرونده‌سازی علیه دست‌کم سی تن از آنان دست زده و با فشارهای مختلف، از جمله تغییر مسیر سرویس‌های ایاب و ذهاب و ایجاد شرایط طاقت‌فرسا، کوشیده است صدای کارگران را خاموش کند.

بیشتر این کارگران در دادگاه از اتهامات واهی تبرئه شده‌اند، اما همچنان چندین نفر درگیر پیگرد قضایی هستند. این سیاست فشار و تهدید نشان‌دهنده‌ی تداوم رویکردی غیرمسئولانه و سرکوبگرانه است که به جای حل مشکلات، عملاً بحران را عمیق‌تر کرده است.

مطالبات کارگران آلومینیوم‌سازی روشن و مشخص طرح شده اند: بازنگری فوری در طرح طبقه‌بندی مشاغل، پایان دادن به تبعیض‌های مزدی، تأمین ایمنی و تعمیرات اساسی تجهیزات فرسوده، حفظ اشتغال و جلوگیری از هرگونه تعدیل نیرو، لغو آیین‌نامه‌های یک‌جانبه مدیریت، شفافیت در محاسبه مالیات و دستمزد، و بازگرداندن حقوق و مزایای از دست‌رفته. این‌ها نه‌تنها حقوق بدیهی و قانونی کارگران‌اند، بلکه بی‌توجهی به آن‌ها حیات تولید و آینده‌ی کارگران این صنعت کلیدی را نیز تهدید می‌کند.

سندیکای کارگران شرکت واحد، ضمن اعلام همبستگی قاطع با کارگران آلومینیوم‌سازی اراک، پرونده‌سازی، تهدید و فشار بر کارگران معترض را قویاً محکوم می‌کند. ما همه‌ی نهادهای کارگری، مدنی و اجتماعی را فرا می‌خوانیم تا در دفاع از کارگران آلومینیوم‌سازی اراک صدای اعتراض خود را رساتر کنند. دفاع از این کارگران، دفاع از حقوق همه‌ی کارگران و زحمتکشان کشور است.

چاره‌ی کارگران وحدت و تشکیلات است

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۹ شهریور ۱۴۰۴

https://twitter.com/VahedSyndicate
htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
‏vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica

‼️ پاسخ جمعی از کارگران آلومینیوم‌سازی اراک به پیام همبستگی سندیکای کارگران شرکت واحد تهران وحومه

رفقا و همراهان عزیز در سندیکای کارگران شرکت واحد،

با سلام و درود،

پیام پر مهر و حمایت‌گرانه‌ی شما برای ما کارگران آلومینیوم‌سازی اراک، در این روزهای سخت، همچون نسیمی از امید و همبستگی بر دل‌های خسته‌ی ما نشست.

ما می‌دانیم که راه مطالبه‌گری و ایستادن پای حق، آسان نیست و هزینه‌های سنگینی دارد. اما وقتی می‌بینیم که همکاران و یاران ما در صنوف دیگر، صدای ما را می‌شنوند و در کنار ما می‌ایستند، تحمل رنج‌ها آسان‌تر و امید به فردایی بهتر، روشن‌تر می‌شود.

تشکل‌های کارگری همچون سندیکای شما ثابت کرده‌اند که ریشه‌ی قدرت کارگران در وحدت، همبستگی و تشکیلات است. شما با پیام خود، نه تنها دلگرمی دادید، بلکه نشان دادید که هیچ کارگری در این کشور تنها نیست.

از شما سپاسگزاریم و باور داریم که پیوند دست‌های کارگران در سراسر کشور، دیر یا زود ثمر خواهد داد. ما نیز همانند شما بر این باوریم که دفاع از حقوق کارگران یک صنف، دفاع از حقوق همه‌ی زحمتکشان است.

به امید روزی که هیچ کارگری به جای حقش، سرکوب و پرونده‌سازی نبیند؛ روزی که وحدت ما سد محکمی در برابر بی‌عدالتی‌ها باشد.

با قدردانی و همبستگی
جمعی از کارگران آلومینیوم‌سازی اراک
۱۰ شهریور ۱۴۰۴

📌 درود گرم و رفیقانه به کارگران شریف و حق‌طلب آلومینیوم‌سازی اراک. مبارزه‌ی شما، مبارزه‌ی همه‌ی ما کارگران است. ایستادگی در برابر پایمال شدن حقوق کارگران در همه‌ی صنایع و صنوف تنها با همگرایی و اتحاد همگی ما ممکن خواهد بود.

چاره کارگران وحدت و تشکیلات است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱۰ شهریور ۱۴۰۴

https://twitter.com/VahedSyndicate
htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
‏vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica

‼️ بیانیه مشترک سندیکاهای کارگری فرانسه در رابطه با محکومیت حکم اعدام علیه شریفه محمدی.

ایران: باید جان شریفه محمدی را نجات داد!

تابستان امسال، دیوان عالی ایران حکم اعدام شریفه محمدی، فعال سندیکایی و مدافع حقوق زنان، را به اتهام «شورش مسلحانه علیه دولت» تأیید کرد. با این حال، فعالیت‌های شریفه محمدی همواره در چارچوب قوانین موجود در ایران بوده است. او تنها به این دلیل محکوم شده که بطورخستگی‌ناپذیر از حقوق بشر، حقوق زنان و هم چنین حقوق کارگران و زحمتکشان دفاع کرده است.
در طول دوران بازداشت، شریفه محمدی از حقوق اساسی زندانیان، مانند ملاقات و تماس تلفنی، محروم بوده است. او برای مدت طولانی از دیدار با خانواده‌اش محروم شد و اجازه تماس تلفنی با آنان را نداشت. حتی از حضورش در دادگاه و دفاع از خود در برابر دیوان عالی نیز جلوگیری شد. او اکنون با دستگاه قضایی‌ای روبروست که مصمم است تنها به دلیل عضویتش در «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری» او را محکوم کند.
سازمان‌های سندیکاییCFDT، CGT، UNSA، Solidairesو FSU به اقدامات اتخاذ شده از سوی کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری می پیوندد تا از دولت ایران بخواهند حکم اعدام شریفه را لغو کرده و هرگونه پیگرد علیه او را متوقف کند. همین درخواست شامل همه فعالان سندیکایی و دیگر مدافعان حقوق بشر نیز می‌شود که تنها دلیل بازداشت شان استفاده از حقوقی که در کنوانسیون‌های سازمان جهانی کار و میثاق‌های بین‌المللی تضمین شده است.
متأسفانه مورد شریفه محمدی یک استثنا نیست: از اول ژانویه تا دوم سپتامبر، بیش از ۸۶۳ نفر اعدام شده‌اند که دست‌کم ۵۰ نفر از آنان به دلیل فعالیت‌های اعتراضی و سیاسی‌شان بوده است. سازمان‌های سندیکاییCFDT، CGT، UNSA، Solidairesو FSU این روند هولناک و استفاده از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی را محکوم می‌کنند. آنان هم چنین بهشدت به نقض حق زندگی و کرامت انسانی اعتراض ‌دارند.
از زمان بمباران‌های ماه ژوئن توسط ارتش‌های اسرائیل و ایالات متحده و سپس تهدیدهای ازسرگیری درگیری‌ها، وضعیت اجتماعی شتابان رو به وخامت گذاشته است. حاکمیت موجود از جنگ بهره‌برداری می کند تا سرکوب مخالفان را به‌طور چشمگیری تشدید کند و بر آنان اتهام «جاسوسان اسرائیل یا آمریکا» می زند: به‌عنوان نمونه، پس از بمباران‌های ماه ژوئن بیش از ۲۵۰ نفر اعدام شده‌اند و هر روز احکام سنگین صادر می‌شود. مداخلهٔ نظامی خارجی عرصهٔ اعتراض را به‌شدت محدود کرده و حکومت می‌کوشد هرگونه بیان نارضایتی را خفه کند.
 
لغو حکم اعدام شریفه محمدی!
آزادی فوری شریفه محمدی و همهٔ مدافعان حقوق بشر!
لغو مجازات اعدام در ایران!
 
پاریس، ۳ سپتامبر ۲۰۲۵
 کنفدراسیون دموکراتیک فرانسوی کار (س. اف. د. ت.) :   CFDT 
 کنفدراسیون عمومی کار (س. ژ. ت.) :    CGT 
 کنفدراسیون متحده سندیکایی (اف. اس. او) :    FSU 
 اتحاد سندیکایی همبستگی (سولیدر)  :    Solidaires    
 اتحاد ملی سندیکاهای مستقل (او. ان. اس. آ)  :    UNSA 

سالگرد «آزادی» از زندان اوین

۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۸ صبح، مأموران اطلاعات در حالی که خانواده‌ام خواب بودند، به خانه‌مان یورش آوردند. مقابل چشمان همسر و دخترم، خانه را تفتیش کردند و مرا با اتهامات ساختگی بازداشت کردند؛ اتهام‌هایی همچون «اقدام علیه امنیت ملی» و «تشویش اذهان عمومی»، اما در واقع به دلیل دفاع از حقوق کارگران و فعالیت در سندیکای مستقل کارگری.

بیش از سه ماه برای تحمیل سناریویی ساختگی در بازداشتگاه‌های ۲۰۹ و ۲۴۱ در انفرادی و تحت بازجویی‌های طولانی و فشارهای شدید قرار گرفتم.

اتهامات بی‌اساس، سندسازی‌های کذایی، تهدید و فشار روانی— برای شکستن من و اعتقادم به حقانیت طبقه کارگر و سندیکای کارگران شرکت واحد بود. در اعتراض به این ظلم، دست به اعتصاب غذا زدم: ۴۲ روز در سلول انفرادی، بدون تماس، بدون ملاقات. جسمم تحلیل رفت، اما باورم نه. وقتی بازپرس گفت: «فکر می‌کنی اعتصاب غذا تأثیری دارد؟» پاسخ دادم: «من برای تأثیر یا عدم تأثیر اعتصاب نکردم. من در اعتراض به اتهامات دروغین، سندسازی‌های کذایی و فشارهای غیرانسانی اعتصاب کردم. من یک کارگر حق‌طلب هستم و تا بی‌گناهی‌ام ثابت نشود، دست از اعتصاب برنمی‌دارم.»

در حیاط زندان، وقتی دخترم و همسرم را دیدم، دیگر توان راه رفتن نداشتم. زیر بغلم را گرفتند. دخترم ابتدا مرا نشناخت، جلو آمد، جیغ زد: «مامان! این باباست!» دست‌هایش را دور گردنم حلقه زد، زارزار گریه کرد و گفت: «بابا، تو را به جان من، اعتصاب را بشکن.» همسرم هم آمد، اشک ریخت و گفت: «رضا، تو را به جان امین و شیرین، اعتصاب را بشکن. هیچی ازت نمانده.»
در آن لحظه، با وجود میل باطنی، به خاطر عشق‌شان گفتم: «باشه بابا جان، نگران نباش.» اعتصاب را با شیر ولرم شکستم. چند روز فقط نان و شیر خوردم. در سلول بازجویی تشنج کردم؛ اگر دکتر بند ۲۰۹ دیرتر می‌رسید، وضعیت خطرناک می‌شد.

به بند ۴ سالن ۳ منتقل شدم و در اتاق چهار ساکن شدم. در مدت حبس، با وجود مشکلات جسمی سعی کردم فعال بمانم. در کتابخانه بند مشغول شدم، در کلاس‌های آرایشگری، پرورش قارچ و کمک‌های اولیه شرکت کردم و مدرک فنی‌وحرفه‌ای گرفتم. در آرایشگاه بند کار می‌کردم و موهای هم‌بندیان را اصلاح می‌کردم. هیچ‌گاه از کسی سیگار نگرفتم، مخصوصاً زندانیان سیاسی و خدماتی. خدماتم به همبندان رایگان بود. مسئول بند اعتراض کرد و گفت باید سیگار بگیری. مقاومت کردم. گفت سیگار را برای بیماران سالن ۵ می‌خواهیم. به خاطر آن‌ها، هفته‌ای مقداری سیگار دادم. اوقات دیگر را با مطالعه، پینگ‌پنگ و فعالیت‌های دیگر می‌گذراندم. سعی می‌کردم با دیگر زندانیان صمیمی باشم، البته با حفظ تفاوت‌ها در مواضعمان.

۱۱ شهریور ۱۴۰۳، دخترم پشت تلفن فریاد زد: «بابا، امروز آزاد می‌شوی!» گفت: «آقای تاج رفته دادگاه، حکم آزادی گرفته. همه‌مون تو راه زندانیم.»
اشک در چشمانم حلقه زد. خوشحال بودم، اما ناراحت که دوستان خوبم را تنها می‌گذارم. در بلندگو آزادی من، همکارم حسن سعیدی و یکی از دیگر هم‌بندی‌هایمان را اعلام کردند. هم‌بندیان از همه سالن‌ها آمدند، تبریک گفتند. صحنه‌ای بی‌نظیر بود. بغض گلویم را گرفت. در صحبتی کوتاه گفتم:
«آزادی در کشور ما هزینه دارد. ما همچنان برای آزادی، زندگی انسانی، مطالبه‌گری و حق‌طلبی مبارزه خواهیم کرد. شما تنها نیستید. صدای شما را با صدای رسا فریاد خواهیم زد. قلبم اینجاست، پیش شما.»

در سالگرد این «آزادی» می‌گویم: من از زندان آزاد شدم، اما قلبم هنوز در بند است و به این همه ظلم و اذیت و آزار اعتراض دارم. تعداد بازداشت‌ها و مدت حبس‌هایم از زمان بازگشایی سندیکا نه تنها به سلامتی‌ام ضربات جدی و جبران‌ناپذیر وارد کرده، بلکه خانواده‌ام نیز همواره تحت فشار بوده‌اند و لحظه‌ای امنیت و آرامش نداشته‌اند. هزاران کارگر حق‌طلب در تمام این سال‌ها به اشکال مختلف اذیت و آزار، اخراج و زندانی شده‌اند؛ بسیاری از همکارانم ضرب‌وشتم و تهدید شده‌اند. برای چه؟ حق‌طلبی جرم نیست، افتخار است. آزادی، عدالت و برابری حق همه‌ی ماست.

به امید روزی که هیچ انسانی به خاطر آرمان‌هایش در بند نباشد.
به امید آزادی همه‌ی عزیزان دربند و لغو کامل مجازات اعدام.
به امید دنیایی آزاد و برابر، بدون جنگ و نسل‌کشی و با صلحی پایدار برای همه.
چاره کارگران و زحمتکشان وحدت و تشکیلات است.

رضا شهابی
۱۱ شهربور ۱۴۰۴

رضا سلمان‌زاده، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزل‌حصار، در یک فایل صوتی از همه مردم ایران خواسته کنار خانواده بابک شهبازی بایستند.

بابک شهبازی، پدر دو فرزند، به انفرادی منتقل شده و هر لحظه در خطر اعدام است.

در این لحظه خانواده‌اش در برابر درهای بسته زندان قزلحصار ایستاده‌اند؛ تنها، بی‌پناه، و چشم‌انتظار حمایت.

ما نمی‌توانیم در برابر این بی‌عدالتی سکوت کنیم.

بابک شهبازی پدر دو فرزند خردسال است. جدایی او برای خانواده‌اش فاجعه‌ای جبران‌ناپذیر خواهد بود.

اکنون تنها چیزی که می‌تواند اندکی تسلی‌بخش باشد، همصدایی و همدلی مردم است. هرکس می‌تواند با رساندن صدا، نوشتن، اشتراک‌گذاری و استفاده از هشتگ‌های حمایتی، کنار خانواده بایستد و اجازه ندهد این درد در سکوت اتفاق بیفتد.

📢 صدای خانواده بابک شهبازی باشیم.
#نه_به_اعدام
#بابک_شهبازی
#اعدام_نکنید

اگه عزاداریت برای عرب ها و خرافه پرستی تمام شد
ساگرد بچه های ایران عزیز ماست

حرف دل💔

به یادِ:
مهسا امینی
نیکا شاکرمی
حدیث نجفی
کیان پیرفلک
ابوالفضل امیرعطایی
سارینا اسماعیل‌زاده
آرمیتا عباسی
مینو مجیدی
خدانور لجه‌ای
مجیدرضا رهنورد
محسن شکاری و همه کشته شدگان راه آزادی
🙏🏻⁩

#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم #مهساامینی #جاویدنامان_راه_آزادی #ایران #علیه_فراموشی

پیام کیهان شهبازی، برادر جاویدنام #بابک_شهبازی خطاب به جنایتکاران : همیشه نور بر تاریکی پیروز است اعدام بابک شهبازی توسط جمهوری اسلامی در سالگرد انقلاب زن زندگی آزادی

سحرگاه چها شنبه ۲۶ شهریور ۱۴۰۴، درست در روزی که نگاه جامعه و جهان به سومین سالگرد قتل حکومتی مهسا/ژینا امینی دوخته بود، جمهوری اسلامی بابک شهبازی، پدر دو فرزند، را در زندان قزلحصار اعدام کرد. پیش‌تر نیز، یک هفته مانده به همین سالگرد، مهران بهرامیان را به دار کشیده بود.

کیهان شهبازی، برادر بابک در پیامی که پس از اعدام برادرش منتشر کرده است اعلام می‌کند که قاتلین خیال نکند با قتل انسانی بیگناه میتوان مردم آزادی‌خواه ایران را ترساند و اراده فرزندان بابک و جوانان و نوجوانان دهه هشتادی و نودی ها برای ایستادن مقابل جمهوری اسلامی را ببینید.



#اعتصابات_سراسری
#اعتراضات_سراسری
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

سمیه رشیدی، زندانی سیاسی متولد ۱۳۶۲ که چهارم اردیبهشت در حال شعارنویسی در محله جوادیه تهران بازداشت به‌شدت از سوی ماموران مورد ضر۰ب‌وشتم قرار گرفته بود، پس از چند بار تشنج در روزهای اخیر به بیمارستان مفتح ورامین منتقل شده و خانواده‌اش نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی کرده‌اند.
سمیه_رشیدی زندانی سیاسی در زندان قرچک طی ماه‌های گذشته بارها دچار ت۰شنج شده،به بهداری مراجعه کرده اما هربار پزشک گفته تمارض می‌کنی و داروهای اعصاب تجویز کردن
تا جایی که با وخامت حال و بروز تشنج‌های مکرر، ناچار به انتقالش به بیمارستان شدند.

مادر دادخواه دکتر #مریم_آروین وکیل شریف و آزاده ایران:
بیاد تمام آزادیخواهان ....

این مادر قهرمان نوشت:
دختر با شرفم، تا جان در بَدن دارم دادخواهت خواهم بود تا جان در بَدن دارم نام فرزندان وطن پرستِ شهيدم از زبانم نخواهد افتاد..به ياد كيان..به ياد نيكا..به ياد مجيد رضا..به ياد محسن..به ياد ابوالفضل ها..به ياد آيلار.. به ياد تمام آزادي خواهان و عدالت خواهان

هموطن، این ویدیوی همایش سالگشت خیزش زن زندگی آزادی -جنبش ژینا (مهسا) و دادخواهان دهه شصت تا کنون و بخصوص کشتار شدگان و شکنجه شدگان تابستان ۶۰، گام مهمی در مسیر تشکیل یک آلترناتیو واقعی نیروهای دموکراسی خواه، عدالت جو و آزادی ستان ایران است که به یاد جان بخشان راه آزادی و همه بلا کشان هفته گذشته با حضور نمایندگان بخشی از طیف های مختلف اپوزیسیون واقعی و اتحاد گرا برگزار شد. این سمینار برای دستیابی همه جانبه مردم ایران و برقراری عدالت اجتماعی ( مثل داشتن آب برق گاز اینترنت، کار، نان، خوراک مسکن بهداشت آموزش مسکن شادی تفریح فرهنگ تاریخ زیستبوم ، رفاه) و نگهداری ایران قبل از نابودی و به زیر خاک رفتن بدست حکومتیان اشغالگر اسلامی، توسط سخنگویانی از بین گروه هایی از مردمان ایران برگزار شد. نمایندگان گروه های زیادی در برگزاری این کنفرانس شرکت کردند. برگزاری این همایش نشان داد که افسانه دروغین اینکه نیروهای واقعی مخالف رژیم اسلامی نمی توانند با هم همکاری کنند، فقط پروپاگاندای دیکتاتوری هاست. برای تاباندن نور امید در جهت همکاری و همبستگی آزادی خواهان و دموکراسی خواهان و شکستن دروغ تفرقه در بین آزادی خواهان واقعی، ویدیو را اگر مفید یافتید برای خانواده، دوستان و ایرانیان آزادی خواه، دموکراسی خواه و همه اتحاد گرایان بفرستید.
تا همه ببینند چه نیروهای متفاوتی میتوانند برای نجات ایران با پشتیبانی همه مردمان ایران با هم همکاری کنند.
راه نجات زندگی مردمان ایران و کشور عزیزمان در گسترش این همکاری ها و امید آفرینی هاست.
همراه شو عزیز!
#منصوراسانلوکارگرسندیکالیست و عضو شورای ملی تصمیم ایران
۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵

https://youtu.be/5GNq1nFHgi0?si=Kwf-q7tZE5Ixw6Jk

✊ فراخوان سراسری خانواده‌های دادخواه
⏰ سه‌شنبه اول مهر ۱۴۰۴ ساعت پنج بعدازظهر

نه به بازداشت معترضان
نه به اعدام
نه به فقر مردم
نه به فساد مسئولین
نه به تورم و گرانی
نه به بی‌ارزش شدن پول ملی توسط حاکمیت نالایق
نه به سانسور و خفقان و دیکتاتوری
نه به فیلترینگ
نه به نیروهای نیابتی و تروریستی
نه به دشمنی با آمریکا و اسرائیل
نه به جمهوری اسلامی

📍 تهران: مترو تئاترشهر
   مراکز استان‌ها میادین اعلام شده
.

آیدا، خواهر نیکا شاکرمی، نوجوان کشته شده در خیزش انقلابی در سالروز قتل خواهرش به دست جمهوری اسلامی در حساب شبکه ایکس خود نوشت: «تا روزی که در این دنیا نفس می‌کشم و با هر چیزی که از من باقی مانده است، منتظر نابودی جمهوری اسلامی می‌مانم.»
او افزود: «فقط با نابودی جمهوری اسلامی زندگی مفهوم پیدا می‌کند و تا آن روز همه چیز فقط یک بازی پوچ و بی‌معنی است.»
آیدا نوشت: «نیکا شاکرمی، دختر ۱۶ ساله‌ای که در اعتراضات ۱۴۰۱ جان خود را از دست داد، امروز فراتر از یک نام است؛ او نماد شجاعت نسلی شد که در برابر سرکوب ایستاد. تناقض‌گویی مقام‌ها درباره مرگش، ایستادگی مادرش در بیان حقیقت، و مراسم چهلمی که به خیزشی مردمی بدل شد، نام نیکا را در قلب جنبش زن، زندگی، آزادی ماندگار کرده است.»

اول مهر،
#مونا_نقیب ، غایب
#هستی_نارویی ، غایب

#جمعه_خونین_زاهدان
#علیه_فراموشی

یادداشتی از کوکب بداغی پگاه:

اول مهر بدون کیان…

در آستانهٔ اول مهر،
وقتی بوی مدادهای تراش‌خورده و دفترهای نونوار در هوا می‌پیچد،
جای تو خالی‌ست، کیان

تصور می‌کنم باید با لبخند و ذوق کودکانه،
کوله‌ات را بر دوش می‌انداختی و قدم به مدرسه می‌گذاشتی؛
مثل ستاره‌ای که باید در آسمان کلاس بدرخشد

اما سه سال است که آسمان

زندگی‌ات پیش از رسیدن پاییز

رنگ خزان گرفت...

اول مهر امسال

روزی‌ست از جنس یادبود؛

یادبود رویشی ناتمام

که طوفان روزگار نگذاشت به بار بنشیند

اما باور کن...
داستان کوتاه تو
فصل‌های بلندی در دل‌هامان گشوده است

کیان پسر رنگین کمان

نیستی تا صدای زنگ مدرسه را بشنوی

نیستی تا مشق‌هایت را بنویسی،

اما نامت
با مرکب جاودانگی

بر صفحهٔ دل‌هامان نقش بسته

صدای مهربانی‌ات هنوز در گوش دنیا طنین‌انداز است

پروازت را می‌بینم...

می‌دانم در

آسمان‌های بی‌پایان،
در مدرسه‌ای بدون درد و رنج،

درس‌ بزرگ عشق می خوانی

یادت همیشه سبز
مثل رویش همیشگی بهار.

آرام بخواب

مادرت _تو را به خدای رنگین کمان سپرد

کوکب بداغی پگاه-ایذه

🔻🔺تأیید حکم اعدام پیمان فرح‌آور، شاعر گیلانی در دیوان عالی نظام

حکم اعدام پیمان (امین) فرح‌آور، شاعر و فعال مدنی گیلانی که در زندان لاکان رشت محبوس است، توسط شعبه ۳۹ دیوان عالی نظام تأیید شد.

رامین صفرنیا، وکیل مدافع او، با تأیید این خبر گفت: «دیوان عالی کشور ضمن رد فرجام‌خواهی، حکم صادره را قطعی دانست. با این حال درخواست اعاده دادرسی به عالی‌ترین مرجع قضایی کشور ارائه خواهد شد.»

فرح‌آور که در اردیبهشت‌ماه سال جاری به اتهام‌های «بغی» و «محاربه» در شعبه اول دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی احمد درویش گفتار محاکمه و به اعدام محکوم شده بود، اکنون در آستانه اجرای حکم قرار دارد.

این اتهام‌ها بر پایه اشعار اعتراضی و فعالیت‌های او در زمینه عدالت اجتماعی و حقوق شهروندی مطرح شده‌اند.

این شاعر ۴۰ ساله، پدر یک پسر ۱۰ ساله، در شهریور ۱۴۰۳ توسط مزدوران اطلاعات بازداشت و پس از گذراندن بازجویی‌ها در بازداشتگاه اداره تروریستی اطلاعات، به زندان لاکان رشت منتقل شد. فرح‌آور پیش‌تر نیز به دلیل فعالیت‌های مدنی و ادبی خود بازداشت شده بود.

در سالگرد جنبش زن، زندگی، آزادی در خیابان های تهران، همه ممنوعه های ۴۷ ساله به یکباره مجاز شد!

#مهسا_ژینا_امینی #زن_زندگی_آزادی #خامنه_ای_قاتل_جوانان_ایران #خامنه‌ای_قاتل_سرنگون_سرنگون