خبرگر
1.88K subscribers
5 photos
2 files
16 links
#خبرگرصدای_بیصدایان_وستمدیدگان_دادخواه
ارتباط با ادمینها(,عکس ها و ویدیوهای خود را برای انعکاس از این جا
با ما در میان بگذارید.)
@mansoor1999
Download Telegram
Forwarded from Ahad Ghorbani Dehnari احد قربانی دهناری (Ahad احد Ghorbani Dehnari قربانی دهناری)
https://azadivaedalat.com/2026/03/14/a-g-d-20/
نگاهی به نقاط قوت و کاستی‌های اساسی «کتابچه دوران اضطرار»

در سطح جنبش، تا به حال افراد و تشکل‌های فراوانی به نقد «دفترچه دوران اضطرار» پرداخته‌اند که برخی نمونه‌های آن در بخش «برای مطالعه بیشتر» آمده است. این دفترچه که در قالب بخشی از «پروژه شکوفایی ایران» منتشر شده، تلاش می‌کند برنامه‌ای برای مدیریت کشور در ۱۰۰ تا ۱۸۰ روز نخست پس از فروپاشی جمهوری اسلامی ارائه دهد؛ دوره‌ای که در آن هدف اصلی تثبیت وضعیت کشور، حفظ خدمات عمومی، جلوگیری از هرج‌ومرج و ایجاد زیرساخت‌های اولیه برای گذار به نظم سیاسی جدید معرفی شده است.

این سند در قالب مجموعه‌ای از فصل‌ها و حوزه‌های سیاست‌گذاری، به موضوعاتی مانند ساختار حکومت انتقالی، چارچوب حقوقی موقت، حفظ عملکردهای اساسی دولت، اقتصاد و مالیه عمومی، امنیت و نیروهای نظامی، روابط خارجی، آموزش، انرژی، محیط زیست و خدمات اجتماعی می‌پردازد. هدف اعلام‌شده آن، ایجاد ثبات اولیه و فراهم‌کردن شرایط لازم برای برگزاری انتخابات آزاد، تدوین قانون اساسی جدید و شکل‌گیری نهادهای دائمی دموکراتیک در مراحل بعدی گذار است.

با وجود این، علیرغم کاستی‌های بسیار آشکار و مهمی که در نقدهای منتشرشده مطرح شده است، تاکنون اقدام جدی برای بازنگری و اصلاح محتوای این سند مشاهده نمی‌شود. حتی در ویرایش دوم نیز، جز افزودن نام تعدادی از افراد به فهرست نویسندگان و مشاوران، تغییرات اساسی در چارچوب مفهومی و ساختار تصمیم‌گیری سند دیده نمی‌شود. این امر سبب شده است که بخش مهمی از انتقادهای مطرح‌شده همچنان بدون پاسخ باقی بماند.

این نوشته کوششی است برای ارائه یک نقد منظم و تحلیلی بر «کتابچه دوران اضطرار». در این نقد ابتدا به نقاط قوت سند ـ از جمله تلاش برای برنامه‌ریزی پیشاپیش برای شرایط بحرانی و توجه به حوزه‌های مختلف اداره کشور ـ پرداخته می‌شود. سپس کاستی‌های اساسی آن، از جمله مسائل مربوط به مشروعیت سیاسی، سازوکارهای مشارکت عمومی، تمرکز قدرت در ساختار پیشنهادی و نبود سازوکارهای نظارت و پاسخگویی بررسی خواهد شد و در پایان نیز پیشنهادهایی برای اصلاح و تکمیل این سند ارائه می‌شود.
https://azadivaedalat.com/2026/03/14/a-g-d-20/
مردم ایران بین دو جنگ گیر افتاده اند! جنگ با کشتارگران داخلی که بی مهابا به مردم شلیک میکنند! و جنگی که رژیم بدون پیش بینی برای دفاع از کشور حتا دفاع از خودشان، به داخل ایران کشاندند! این رژیم واقعا دست نشانده نیست؟
ترامپ و دکترین «عصر حجر»، آنچه در سخنرانی دیشب اعلام شد
ترامپ در سخنرانی دیشب خود، فقط یک تهدید مطرح نکرد، بلکه چارچوب یک رویکرد جنگی را آشکار کرد.
دیشب یک جمله گفته نشد، یک دکترین اعلام شد.
«بازگرداندن ایران به عصر حجر» دیگر یک تهدید لفظی نیست، یک نقشه است، یک هندسه ویرانی، یک صورت‌بندی دقیق از جنگی که هدفش نه شکست یک حکومت، بلکه فروپاشی یک ملت است.
اینجا دیگر سخن از تغییر سیاسی نیست، سخن از خاموش کردن یک سرزمین است.
در این دکترین، جنگ از میدان نظامی عبور کرده و وارد اعصاب جامعه شده است. هدف، تانک و پادگان نیست، هدف، جریان برق در خانه‌هاست، سوخت در رگ‌های اقتصاد است، نان در سفره مردم است.
وقتی نیروگاه‌ها هدف قرار می‌گیرند، خاموشی فقط خاموشی نیست، توقف زندگی است. بیمارستانی که برق ندارد، شهر نیست، میدان مرگ است.
وقتی پالایشگاه‌ها و مخازن سوخت نابود می‌شوند، فقط انرژی از بین نمی‌رود، زنجیره حیات قطع می‌شود. کامیونی که حرکت نمی‌کند، نان را به شهر نمی‌رساند. و قحطی، نه یک پیامد، بلکه یک ابزار می‌شود.
وقتی ارتباطات قطع می‌شود، ماهواره‌ها از کار می‌افتند، فیبرهای نوری خاموش می‌شوند، بانک‌ها می‌میرند، پول بی‌معنا می‌شود، و جامعه در خلأ فرو می‌رود، خلأیی که نامش هرج‌ومرج است.
این جنگ، جنگ تسخیر نیست، جنگ بی‌اثر کردن است.
در این منطق، کشوری که درگیر نان و برق و بقاست، دیگر بازیگر نیست، موضوع است. دیگر تصمیم نمی‌گیرد، تحمل می‌کند.
این همان لحظه‌ای است که سیاست می‌میرد، و بقا جای آن را می‌گیرد.
اما فاجعه فقط در آن‌سوی مرزها نیست. فاجعه در اینجاست، در جایی که هنوز نامش اپوزیسیون است.
اپوزیسیونی که حمله ترامپ و نتانیاهو را «رهایی» نامید، اکنون در برابر ویرانی سکوت نمی‌کند، آن را توجیه می‌کند.
این دیگر خطا نیست، سقوط است.
وقتی بمباران زیرساخت‌ها «امید» نامیده شود، وقتی خاموشی شهرها «آغاز آزادی» خوانده شود، وقتی قحطی به‌عنوان «هزینه گذار» پذیرفته شود، دیگر چیزی از سیاست باقی نمانده است.
اینجا زبان آلوده شده است، و واژه‌ها به خیانت عادت کرده‌اند.
آنجا که جنگ را جراحی می‌نامند، ویرانی را بازسازی، و مرگ را مقدمه زندگی، باید فهمید که حقیقت، نخستین قربانی بوده است.
این همان لجنزاری است که اپوزیسیون جنگ‌طلب در آن فرو می‌رود. لجنزاری که در آن، مرز میان آزادی و ویرانی پاک می‌شود، و انسان، به ابزار تحلیل تقلیل پیدا می‌کند.
اما واقعیت، بی‌رحم‌تر از هر روایت است.
جنگی که با وعده «چند روزه» آغاز می‌شود، با سال‌ها ویرانی ادامه پیدا می‌کند. هیچ کشوری از دل خاموشی، آزاد بیرون نیامده است.
ویرانی، زاینده آزادی نیست، زاینده خلأ است، و خلأ، همیشه با قدرتی سخت‌تر پر می‌شود.
آن‌ها که از بیرون، نقشه بازگشت به عصر حجر را طراحی می‌کنند، حداقل در هدف خود صادق‌اند.
اما آن‌ها که از درون، این پروژه را «نجات» می‌نامند، حتی دروغ خود را هم نمی‌فهمند.
ایران، یک جغرافیا نیست که خاموش شود و دوباره روشن شود. یک تاریخ است، یک حافظه، یک ایستادگی طولانی در برابر فروپاشی.
و هرکس که این سرزمین را به آزمایشگاه ویرانی تبدیل کند، در حافظه همین تاریخ ثبت خواهد شد، نه به‌عنوان منجی، بلکه به‌عنوان شریک فاجعه.
این یک هشدار است، نه از سر ترس، بلکه از سر شناخت.
راهی که به خاموشی ختم شود، به آزادی نمی‌رسد.
و آن‌ها که امروز، زیر نام رهایی، ویرانی را توجیه می‌کنند، فردا نه صدایی خواهند داشت، نه جایگاهی، و نه حتی دفاعی در برابر قضاوت ملتی که از زیر آوار برخاسته است.
تاریخ، دیر قضاوت می‌کند، اما دقیق.
1
Forwarded from Hamid
3 - Copy.jpg
76.8 KB
دستگیری محمدنیکبخت؛ تداوم سناریوسازی‌های امنیتی علیه فعالان مدنی - شورای ملی تصمیم
https://shora.org/archive/257425
https://www.facebook.com/reel/1600295747701665
https://x.com/shoratasmi3242/status/2037285002086371444
https://www.instagram.com/p/DWXN4W9AXy2/
https://t.me/shoratasmim/12114
🔹 پیام شورای ملی تصمیم به کنگره هفتم سازمان دمکراتیک یارسان

https://shora.org/archive/257466

برگزاری کنگره هفتم را در این برهه بحرانی و جنگی تبریک می‌گوییم. امروز وظیفه ما دموکراسی‌خواهان، حفاظت از تمامیت ارضی ایران و انسجام نیروهای ملی برای جلوگیری از فروپاشی اجتماعی است.

شورای ملی تصمیم بر این باور است که تنها راه عبور از شرایط فعلی، تکیه بر اراده منسجم ملت و مشارکت تمامی اقوام در مدیریت آینده کشور است. ما تلاش می‌کنیم در ایرانِ پس از استبداد، هیچ تبعیضی بر اساس آیین یا قومیت وجود نداشته باشد. انسجام میان ما، محکم‌ترین سد در برابر هرج‌مرج و ضامن حقوق شهروندی همه ایرانیان است.

با همبستگی و خرد جمعی، ایران را به ساحل آرامش و آزادی برسانیم.

شهلا انتصاری - سخنگوی شورای ملی تصمیم
۱۳ فروردین ۱۴۰۵ (۲ آوریل ۲۰۲۶)
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from Narges
https://youtu.be/vb-iUTOU0vw?si=JK0WtdAgFyBWjBo7
مهدی نصیری شخصیت مرموز جریان راست افراطی خارج از کشور در لباس نمایندگی پادشاهی رضا پهلوی که به گفته برخی از آیت الله ها و امامان جمعه کشور ، تبر وزارت اطلاعات و سپاه بر گردن آنان بود و همیشه در خطبه های جمعه تحلیل های او خوانده می شد و بسیاری از روحانیون مخالفش به بازداشتگاه های مخوف جمهوری اسلامی هدایت شده اند.
هر چند این مستند ناقص و گویا نیست اما شاید برخی را به تامل وا دارد ..

#زن_زندگی_آزادی
کتاب " Escape from Capitalism" (فرار از سرمایه‌داری) یک کتاب جدید و بسیار مورد توجه است که توسط کلارا ای. ماتِی، اقتصاددان، نوشته شده است. این کتاب به زودی (در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۶) توسط انتشارات سایمون اند شوستر منتشر خواهد شد .

در ادامه، مروری جامع بر این کتاب شامل موضوع، ایده‌های اصلی و اطلاعات انتشار آن ارائه می‌شود.

### معرفی اجمالی کتاب

"فرار از سرمایه‌داری" یک مانیفست جسورانه و مداخله‌ای فوری در نقد نظام سرمایه‌داری است. ایده‌ی اصلی کتاب این است که سرمایه‌داری یک سیستم اقتصادی طبیعی، اجتناب‌ناپذیر یا مبتنی بر علم خنثی نیست، بلکه ساختاری نسبتاً جدید و قابل جایگزینی است که به نفع ثروتمندان و قدرتمندان طراحی شده است . کتاب با زبانی قابل فهم برای عموم، استدلال می‌کند که مشکلاتی مانند فقر، بیکاری و تورم، "اشکال" یا نقص‌های این سیستم نیستند، بلکه ویژگی‌های اصلی و ذاتی آن هستند که با استفاده از مدل‌های شبه‌علمی توجیه می‌شوند .

### نویسنده: کلارا ای. ماتِی

- پیشینه: کلارا ای. ماتِی استاد اقتصاد در دانشگاه تالسا در ایالات متحده است .
- فعالیت‌ها: او رئیس و بنیانگذار FREE (مجمعی برای رهایی اقتصادی واقعی) است .
- کتاب پیشین: کتاب قبلی او با نام "The Capital Order" (نظم سرمایه) در سال ۲۰۲۲ توسط فایننشال تایمز به عنوان یکی از ده کتاب برتر اقتصادی سال معرفی شد و به بیش از دوازده زبان ترجمه شده است .

### ایده‌ها و استدلال‌های اصلی کتاب

کتاب به نقد این باور رایج می‌پردازد که اقتصاد علمی خنثی و غیرسیاسی است و راه‌حل‌های آن (مانند ریاضت اقتصادی، افزایش نرخ بهره) اجتناب‌ناپذیر هستند . مهمترین استدلال‌های کتاب عبارتند از:

- سیاسی بودن اقتصاد: اقتصاد به‌عنوان یک علم دقیق و غیرسیاسی به مردم معرفی می‌شود، در حالی که نقش واقعی آن متقاعد کردن ما به این است که هیچ جایگزینی برای سرمایه‌داری وجود ندارد .
- بیکاری و تورم به‌عنوان ابزار: ابزارهای متخصصان اقتصاد (مانند کاهش بودجه، افزایش نرخ بهره و مالیات‌های قهقرایی) بی‌طرفانه به نظر می‌رسند، اما در واقع نابرابری را تقویت کرده و سیستم سرمایه‌داری را حفظ می‌کنند. به عنوان مثال، کتاب توضیح می‌دهد که چرا بانک‌های مرکزی با علم به اینکه رکود و درد را برای خانواده‌های کارگر به همراه دارد، نرخ بهره را افزایش می‌دهند و چگونه در کتاب‌های درسی اقتصاد به دانشجویان آموزش داده می‌شود که برای مهار تورم، بیکاری باید افزایش یابد .
- بحران‌ها به‌عنوان ویژگی ذاتی: مشکلاتی مانند فقر، بیکاری و تورم، "اشکال" یا باگ سیستم نیستند، بلکه ویژگی‌های اصلی و مرکزی آن هستند که با مدل‌های شبه‌علمی توجیه می‌شوند تا از منافع دارندگان منابع اصلی محافظت کنند .
- تاریخچه‌ی علم اقتصاد: کتاب به ریشه‌های تاریخی این وضعیت می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه پس از جنگ جهانی اول، اقتصاد به‌عنوان یک رشته‌ی علمی با فرمول‌های ریاضی و نهادهای جدید (مثل بانک‌های مرکزی) مشروعیت یافت که برای افراد عادی غیرقابل‌فهم و از نظارت دموکراتیک خارج هستند .
- چالش و جایگزینی: در نهایت، کتاب از ما می‌خواهد که این سیستم را به چالش بکشیم و راه را برای رهایی واقعی اقتصادی هموار کنیم. ماتِی استدلال می‌کند که سرمایه‌داری سیستم‌ی جوان است و می‌توان آن را جایگزین کرد .

### اطلاعات انتشار و جزئیات کتاب

| ویژگی | توضیحات |
| :--- | :--- |
| عنوان دقیق | Escape from Capitalism: An Intervention |
| نویسنده | Clara E. Mattei |
| تاریخ انتشار | ۲۷ ژانویه ۲۰۲۶ |
| ناشر | Simon & Schuster (در آمریکا) / Allen Lane (در بریتانیا) |
| شابک (ISBN) | 978-1668085141 |
| تعداد صفحات | ۲۲۴ صفحه |
| زبان | انگلیسی |

### نظرات و تحسین‌ها

این کتاب پیش از انتشار، نظرات مثبتی را از سوی اقتصاددانان و نشریات معتبر دریافت کرده است :

- توماس پیکتی (نویسنده‌ی "سرمایه در قرن بیست و یکم"): "کتابی قانع‌کننده و روشنگر در مورد ریاضت اقتصادی که از طریق تحقیقات دقیق و مستندات تاریخی، نیروهای سیاسی عمیق پشت تصمیمات اقتصادی را آشکار می‌کند."
- یانیس واروفاکیس (اقتصاددان): "کتاب جدید کلارا ماتِی به‌طور درخشانی شکنندگی سرمایه‌داری را نشان می‌دهد و از این رو، امید را به ما بازمی‌گرداند که همه چیز می‌تواند متفاوت باشد."
- آدام توز (نویسنده): "کتابی فوق‌العاده روشنگر که نشان می‌دهد قدرت سیاسی چگونه درون ساختار خود نظریه‌ی اقتصادی رمزگذاری شده است."
- پابلیشرز ویکلی: "ماتِی به‌طور مختصر و بلیغی ادعاهای رایج به نفع سرمایه‌داری را مرور می‌کند... خوانندگان این کتاب را آماده برای تغییر ترک خواهند کرد."
- لایبرری ژورنال: "در زمانی که مردم با بی‌ثباتی و نابرابری سرمایه‌داری دست و پنجه نرم می‌کنند، این کتاب مرتبط، بحث‌های زیادی را برخواهد انگیخت."
کتابی که نور امیدی از واقعیت میتاباند!
در هیاهوی جنگ شکنجه، دستگیری زندانی اعدام تبعید و ناپدید کردن زندانیان سیاسی، کسانی که از همان سال ۱۳۵۷ در مقابل نقض حقوق بشر و ستمگری و بی عدالتی ایستادگی کردند، ادامه دارد. فریاد و صدای زندانیان سیاسی و ایرانیان با شرف باشیم.
ایران باید باقی بماند و حقوق همه مردم در آن رعایت شود.
ایران مال همه ایرانیان است!
زندانیانی که برخی از آنها بیش از ۲۵ سال در زندانهای رژیم زندانی هستند، در این جابجایی منتقل شده اند!
در هیاهوی جنگ شکنجه، دستگیری زندانی اعدام تبعید و ناپدید کردن زندانیان سیاسی، کسانی که از همان سال ۱۳۵۷ در مقابل نقض حقوق بشر و ستمگری و بی عدالتی ایستادگی کردند، ادامه دارد. فریاد و صدای زندانیان سیاسی و ایرانیان با شرف باشیم.
ایران باید باقی بماند و حقوق همه مردم در آن رعایت شود.
ایران مال همه ایرانیان است!
زندانیانی که برخی از آنها بیش از ۲۵ سال در زندانهای رژیم زندانی هستند، در این جابجایی منتقل شده اند!
در هیاهوی جنگ شکنجه، دستگیری زندانی اعدام تبعید و ناپدید کردن زندانیان سیاسی، کسانی که از همان سال ۱۳۵۷ در مقابل نقض حقوق بشر و ستمگری و بی عدالتی ایستادگی کردند، ادامه دارد. فریاد و صدای زندانیان سیاسی و ایرانیان با شرف باشیم.
ایران باید باقی بماند و حقوق همه مردم در آن رعایت شود.
ایران مال همه ایرانیان است!
زندانیانی که برخی از آنها بیش از ۲۵ سال در زندانهای رژیم زندانی هستند، در این جابجایی منتقل شده اند!
📖درس‌هایی از ۱۲ فروردین ۱۳۵۸
وقتی فقط می‌دانیم چه نمی‌خواهیم، اما نمی‌دانیم چه می‌خواهیم

https://t.me/con_dfr/192

آنچه از فاجعه جنگ ، کشتار معترضان ، اعدام مخالفان ، سرکوب و شکنجه در ایران می گذرد نتیجه
روزی است که مردم، خسته از دیکتاتوری، فقط می‌دانست چه نمی‌خواهد.
اما ندانستنِ اینکه چه می‌خواهد، راه را برای پیروزی پوپولیسم و استقرار یکی از سرکوبگرترین حکومت‌های معاصر باز کرد.

فرمان خمینی «جمهوری اسلامی، نه یک کلمه بیشتر نه یک کلمه کمتر» جای برنامه، قانون، عقلانیت و شفافیت را گرفت.
«وحدت کلمه» جای تکثر سیاسی را پر کرد.
و این تصور که «فعلاً رژیم برود، بعد "مردم آگاه" تصمیم می‌گیرند» بزرگ‌ترین فریب سیاسی آن دوران شد.

✦ نقش معیار در دوران پیشاگذار
برای جلوگیری از تکرار تجربه ۵۷، باید معیار روشنی وجود داشته باشد:

✦ معیار: منشور جهانی حقوق بشر
حقوق بشر تنها شاقول فراملی و فراایدئولوژیک است که می‌تواند جلوی تکرار نقض حقوق در پهلوی و جمهوری اسلامی را بگیرد.
در دوران گذار باید تضمین شود که:

- هیچ قانون پیشنهادی ناقض حقوق بشر نباشد
- هیچ اکثریتی نتواند حقوق اقلیت‌ها را حذف کند
- هیچ آلترناتیوی نتواند با شعارهای پوپولیستی قدرت را قبضه کند

✦ دادگاه عالی مستقل حقوق بشر
این نهاد باید پیش از مجلس مؤسسان تشکیل شود تا از همان ابتدا سقف حقوقی کشور تثبیت شود.

✦ جمهوریت مبتنی بر حقوق بشر
اراده مردم اساس حکومت آینده است، اما هیچ حکومتی، گروهی یا فردی حق نقض حقوق اساسی بشر را ندارد.
این همان نقطه‌ای است که جمهوری اسلامی سقوط کرد و هر آلترناتیو اقتدارگرا نیز سقوط خواهد کرد.

✦ ارتش، سپاه و درس سرکوب
خمینی با اتکای به ارتش موروثی و سپس ایجاد سپاه پاسداران، سرکوب کردستان، ترکمن‌صحرا، خوزستان و دهه شصت را ممکن ساخت.

برای آینده:

- نیروهای مسلح باید بازسازی کامل شوند
- سپاه و هر میلیشیای ایدئولوژیک باید منحل شود
- ارتش باید غیرسیاسی و صرفاً مسئول دفاع ملی باشد

✦ تمرکززدایی؛ تجربه‌ای که امروز می‌دانیم
ایران آینده باید بر پایه‌ی نامتمرکز یا فدرال بودن بنا شود.
از روستا تا استان، مردم باید در امور محلی حق تصمیم‌گیری داشته باشند.
تنوع ملی، زبانی، فرهنگی و سیاسی ایران باید در ساختار قدرت بازتاب یابد.

✦ تبعیض جایی در ایران آینده ندارد
قوانین آینده نباید هیچ تبعیضی بر اساس اتنیک، زبان ، مذهب، جنس و جنسیت ، جایگاه اجتماعی ایجاد کند.

✦ هشدار درباره بازتولید پوپولیسم در دوران گذار
امروز نیز برخی طرح‌ها از جمله «دفترچه اضطرار دوران گذار» ساختاری را پیشنهاد می‌کنند که در عمل یک فرد را در مرکز قدرت قرار می‌دهد.
این دقیقاً همان الگوی خطرناک ۵۷ است:
ساختن «رهبر»، تمرکز قدرت، و توجیه آن با عنوان «شرایط اضطراری».

هر طرحی که:

- فرد را بالاتر از ساختار بنشاند
- پاسخ‌گویی را تعلیق کند
- قدرت را موقتاً متمرکز کند

در نهایت همان چرخه‌ی استبداد و سرکوب را بازتولید خواهد کرد، حتی اگر با زبان مدرن و بسته‌بندی دموکراتیک ارائه شود.

✦ چرا باید از امروز آگاهی‌سازی کرد؟
اگر مردم ندانند حقوق‌شان چیست و ساختار آینده چه باید باشد، دوباره همان چرخه تکرار می‌شود این بار با شعارهایی مثل:

«یک ملت، یک پرچم، یک رهبر»
«فعلاً رژیم برود، بعد تصمیم می‌گیریم»
«در دوران اضطرار باید یک نفر تصمیم بگیرد»

این دقیقاً همان تله‌ای است که باید از آن گریخت.

✦ جمع‌بندی
۱۲ فروردین ۵۸ هشدار می‌دهد:
وقتی مردمی فقط «نه» می‌گوید و «آری»‌اش را نمی‌شناسد، آینده‌اش را به دست پوپولیسم می‌سپارد.

برای جلوگیری از تکرار این فاجعه باید:

- آگاهی عمومی را تقویت کرد
- حقوق بشر را معیار قرار داد
- ساختارهای دموکراتیک و نامتمرکز طراحی کرد
- نیروهای مسلح را غیرسیاسی کرد
- و از امروز درباره دوران پیشاگذار آموزش داد

این بار نباید اجازه داد فاجعه تاریخی تکرار شود.
🔴وضعیت کانون‌ها و اتحادیه‌های صنفی و کارگری در ایران، به‌ویژه کانون‌های صنفی معلمان، همچنان با چالش‌های جدی و سرکوب سیستماتیک روبرو است.
https://t.me/group25shahrivar/7262
بر اساس قانون اساسی ایران، تشکیل تشکل‌های صنفی مجاز است، اما در عمل، اتحادیه‌های مستقل کارگری به رسمیت شناخته نمی‌شوند و فعالیت‌های آن‌ها اغلب با اتهاماتی مانند «تبلیغ علیه نظام» یا «اقدام علیه امنیت ملی» مواجه می‌شود.

اتحادیه‌های کارگری رسمی عمدتاً تحت کنترل دولت هستند و از استقلال برخوردار نیستند. در مقابل، کانون‌های صنفی مستقل مانند شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران (شورای هماهنگی معلمان) تلاش می‌کنند مطالبات صنفی مانند حقوق معیشتی، امنیت شغلی و آزادی فعالیت را پیگیری کنند. این تشکل‌ها با اعتراضات مسالمت‌آمیز، اعتصاب و تجمعات، صدای کارگران و معلمان را بلند می‌کنند، اما پاسخ حکومت معمولاً بازداشت، احضار، اخراج، کاهش حقوق یا صدور احکام سنگین زندان است.

در سال‌های اخیر، به‌ویژه در ۲۰۲۵، سرکوب علیه فعالان معلمان شدت گرفته است. گزارش‌ها از بازداشت ده‌ها معلم، یورش به جلسات شورای هماهنگی در شهرهایی مانند اصفهان، صدور احکام زندان برای فعالان و تنبیهات انضباطی خبر می‌دهند. در جریان اعتراضات مردمی معلمان دیگری هم بازداشت شده‌اند، منجمله آقای سیامک صادقی چهرازی، آقای علی احمدی و آقای منوچهر آقابیگی. معلمان با مشکلات معیشتی شدید، دستمزدهای پایین و کمبود امکانات آموزشی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، اما هرگونه اعتراض سازمان‌یافته با فشار امنیتی مواجه می‌شود.

با وجود این محدودیت‌ها، جنبش معلمان و کارگران نشان‌دهنده بردباری و اراده برای پیگیری حقوق صنفی است. تشکل‌های مستقل همچنان فعال بوده و حمایت بین‌المللی از آن‌ها ادامه دارد، اما تا زمانی که آزادی تشکیل اتحادیه‌های واقعی به رسمیت شناخته نشود، وضعیت کارگران و معلمان ایران پر از چالش خواهد ماند.

این وضعیت نه تنها حقوق کار را نقض می‌کند، بلکه بر کیفیت آموزش و زندگی میلیون‌ها ایرانی تأثیر منفی می‌گذارد.

#معلم
#اتحادیه_صنفی
#رضا_امانی‌فر
#بختیار_رضوانی

www.hamnava.org