مریم حسنی دختر مهدی حسنی زندانی سیاسی محکوم به اعدام با نشر صدای پدرش نوشته:
صدای بابام از پشت دیوارهای زندان… حرفهایی که برای من و خطاب به همه شما گفته. این صدا خاموش نمیشه، تا روزی که عدالت زنده باشه. لطفا گوش کنید، همراه باشید، منتشر کنید . کارشناسان سازمان ملل متحد روز سهشنبه هفتم اسفند از جمهوری اسلامی ایران خواستند که حکم اعدام بهروز احسانیاسلاملو و مهدی حسنی، دو زندانی سیاسی، را متوقف کند. در تاریخ ۲۶ ژانویه، ۷ بهمن- بدون اطلاع قبلی به خود آنها، وکلایشان یا خانوادههایشان، این دو مرد از زندان اوین به زندان قزلحصار منتقل شدند؛ مکانی که مقامات معمولاً زندانیان را برای اجرای حکم اعدام منتقل میکنند. این موضوع نگرانیهای جدی در مورد اجرای قریبالوقوع حکم اعدام آنها ایجاد کرده است.
#مهدی_حسنی
#بهروز_احسانی
صدای بابام از پشت دیوارهای زندان… حرفهایی که برای من و خطاب به همه شما گفته. این صدا خاموش نمیشه، تا روزی که عدالت زنده باشه. لطفا گوش کنید، همراه باشید، منتشر کنید . کارشناسان سازمان ملل متحد روز سهشنبه هفتم اسفند از جمهوری اسلامی ایران خواستند که حکم اعدام بهروز احسانیاسلاملو و مهدی حسنی، دو زندانی سیاسی، را متوقف کند. در تاریخ ۲۶ ژانویه، ۷ بهمن- بدون اطلاع قبلی به خود آنها، وکلایشان یا خانوادههایشان، این دو مرد از زندان اوین به زندان قزلحصار منتقل شدند؛ مکانی که مقامات معمولاً زندانیان را برای اجرای حکم اعدام منتقل میکنند. این موضوع نگرانیهای جدی در مورد اجرای قریبالوقوع حکم اعدام آنها ایجاد کرده است.
#مهدی_حسنی
#بهروز_احسانی
🤝1
رضا محمدحسینی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، در آستانه روز جهانی زن :
به نام آزادی، به نام شجاعت، به نام زنانی که مرزهای ایستادگی را به چالش کشیدهاند.
امروز، در آستانهی #روز_جهانی_زن، صدای زنانی را میشنویم که نه تنها برای حقوق خود، بلکه برای کرامت انسانی، عدالت و آزادی یک ملت ایستادهاند. زنانی که به جرم باور، به جرم دفاع از حقیقت، به جرم عشق به میهن، در پشت دیوارهای زندان گرفتار آمدهاند، اما صدایشان خاموش نشده است.
ناهید شیرپیشه، فاطمه سپهری، شکیلا منفرد، محبوبه رضایی، مهناز طراح، زهره سرو، گلرخ ایرایی، حمیده زراعی و دهها نفر دیگر، زنانی که بهای آزادگی را با بند و زنجیر میپردازند، زنانی که در تاریکی زندان، چراغ امید یک ملتاند.
اما در کنار زنان دربند، نمیتوان از مادرانی نگفت که دلشان را به داغ فرزندانشان سپردهاند، اما سکوت نکردهاند. گوهر عشقی (مادر ستار بهشتی)، شهناز اکملی (مادر مصطفی کریمبیگی)، سکینه احمدی (مادر ابراهیم کتابدار)، بتول حسینی(مادر بهنام محجوبی)، اکرم نقابی(مادر سعید زینالی)، محبوبه رمضانی(مادر پژمان قلیپور)، رحیمه یوسفزاده (مادر نوید بهبودی) و هزاران مادر، خواهر و همسر دادخواه ایران، زنانی که عزیزشان را حکومت ظالم از آنها گرفت، اما آنها به زانو درنیامدند. آنان، در برابر تهدید، ارعاب و سرکوب، فریاد دادخواهی را بلندتر از همیشه سر دادهاند تا نگذارند خون بیگناهان به فراموشی سپرده شود.
در کنار آنها، مادران، خواهران و همسرانی ایستادهاند که هر لحظه با ترس و اضطراب چشمانتظار خبری از عزیزانشان هستند، مادران زندانیان سیاسی، بهویژه مادران زندانیان در خطر اعدام که هر طلوع و غروب، کابوس از دست دادن فرزندانشان را با خود حمل میکنند. آنها در برابر زندانها فریاد میزنند، از جهان میخواهند که فرزندانشان را فراموش نکند، از انسانیت میخواهند که بیدار بماند.
این زنان، چه در پشت میلههای زندان، چه در کوچهها و خیابانهای دادخواهی، صدای بلند حقیقتاند، زنانی که تاریخ به نامشان شهادت خواهد داد: آزادی، با شجاعت آنان ممکن خواهد شد.
در اینجا، در زندان قزلحصار، دیوارها شاید بلند باشند، اما حقیقت بلندتر است. قلبهای ما به یاد تکتک شما میتپد، ایمان ما به آزادی، با ایستادگی شما قویتر میشود. روز جهانی زن، روز بزرگداشت شجاعت شماست، روزی که نه تنها از زنان، بلکه از هر انسان آزادیخواهی تجلیل میکند.
این روز را در کنار شما، در کنار همهی زنان آزادهی ایران، با امید به روزی که دیگر هیچ زنی به جرم آزادیخواهی در بند نباشد، گرامی میداریم.
#رضا_محمدحسینی
به نام آزادی، به نام شجاعت، به نام زنانی که مرزهای ایستادگی را به چالش کشیدهاند.
امروز، در آستانهی #روز_جهانی_زن، صدای زنانی را میشنویم که نه تنها برای حقوق خود، بلکه برای کرامت انسانی، عدالت و آزادی یک ملت ایستادهاند. زنانی که به جرم باور، به جرم دفاع از حقیقت، به جرم عشق به میهن، در پشت دیوارهای زندان گرفتار آمدهاند، اما صدایشان خاموش نشده است.
ناهید شیرپیشه، فاطمه سپهری، شکیلا منفرد، محبوبه رضایی، مهناز طراح، زهره سرو، گلرخ ایرایی، حمیده زراعی و دهها نفر دیگر، زنانی که بهای آزادگی را با بند و زنجیر میپردازند، زنانی که در تاریکی زندان، چراغ امید یک ملتاند.
اما در کنار زنان دربند، نمیتوان از مادرانی نگفت که دلشان را به داغ فرزندانشان سپردهاند، اما سکوت نکردهاند. گوهر عشقی (مادر ستار بهشتی)، شهناز اکملی (مادر مصطفی کریمبیگی)، سکینه احمدی (مادر ابراهیم کتابدار)، بتول حسینی(مادر بهنام محجوبی)، اکرم نقابی(مادر سعید زینالی)، محبوبه رمضانی(مادر پژمان قلیپور)، رحیمه یوسفزاده (مادر نوید بهبودی) و هزاران مادر، خواهر و همسر دادخواه ایران، زنانی که عزیزشان را حکومت ظالم از آنها گرفت، اما آنها به زانو درنیامدند. آنان، در برابر تهدید، ارعاب و سرکوب، فریاد دادخواهی را بلندتر از همیشه سر دادهاند تا نگذارند خون بیگناهان به فراموشی سپرده شود.
در کنار آنها، مادران، خواهران و همسرانی ایستادهاند که هر لحظه با ترس و اضطراب چشمانتظار خبری از عزیزانشان هستند، مادران زندانیان سیاسی، بهویژه مادران زندانیان در خطر اعدام که هر طلوع و غروب، کابوس از دست دادن فرزندانشان را با خود حمل میکنند. آنها در برابر زندانها فریاد میزنند، از جهان میخواهند که فرزندانشان را فراموش نکند، از انسانیت میخواهند که بیدار بماند.
این زنان، چه در پشت میلههای زندان، چه در کوچهها و خیابانهای دادخواهی، صدای بلند حقیقتاند، زنانی که تاریخ به نامشان شهادت خواهد داد: آزادی، با شجاعت آنان ممکن خواهد شد.
در اینجا، در زندان قزلحصار، دیوارها شاید بلند باشند، اما حقیقت بلندتر است. قلبهای ما به یاد تکتک شما میتپد، ایمان ما به آزادی، با ایستادگی شما قویتر میشود. روز جهانی زن، روز بزرگداشت شجاعت شماست، روزی که نه تنها از زنان، بلکه از هر انسان آزادیخواهی تجلیل میکند.
این روز را در کنار شما، در کنار همهی زنان آزادهی ایران، با امید به روزی که دیگر هیچ زنی به جرم آزادیخواهی در بند نباشد، گرامی میداریم.
#رضا_محمدحسینی
👍1🤝1
🔴 از جان کودکان #بلوچستان چه میخواهید؟ فقط ۵ سالش بود به چه جرمی جان شیرینش با گلوله جنگی گرفتید؟!
#یوسف_شهلی_بر
#نه_به_جمهوری_اسلامی غرق خون این وطن، کودکان در کفن
در تاریخ ۶ اسفند ۱۴۰۳، یوسف شهلیبر، کودک ۵ سالهای از منطقه بلوچستان در ایرانشهر، در پی تیراندازی نیروهای یگان مرصاد سپاه به خودروی یک خانواده، با پنج گلوله زخمی شد. این حادثه در منطقه چاهجمال رخ داد و یوسف همراه با مادر باردارش، مریم شهلیبر، هدف گلوله قرار گرفتند.
یوسف به دلیل کمبود امکانات پزشکی خود را قبل از عمل از دست داد. مادر او همچنان در بخش مراقبتهای ویژه و در شرایط وخیمی بستری است.
این اولین بار نیست که در اثر شلیک نیروهای انتظامی، مردم بیگناه کشته میشوند. این کودک چه از زندگی فهمید جز رنج و درد و محرومیت؟ این مردم چرا باید اسیر دست حکومت کودککش باشند؟
به بدن نحیف یوسف، پنج گلوله اصابت کرده، پنج گلوله بابت پنج سال زندگی در جمهوری اسلامی!
#یوسف_شهلی_بر
#نه_به_جمهوری_اسلامی غرق خون این وطن، کودکان در کفن
در تاریخ ۶ اسفند ۱۴۰۳، یوسف شهلیبر، کودک ۵ سالهای از منطقه بلوچستان در ایرانشهر، در پی تیراندازی نیروهای یگان مرصاد سپاه به خودروی یک خانواده، با پنج گلوله زخمی شد. این حادثه در منطقه چاهجمال رخ داد و یوسف همراه با مادر باردارش، مریم شهلیبر، هدف گلوله قرار گرفتند.
یوسف به دلیل کمبود امکانات پزشکی خود را قبل از عمل از دست داد. مادر او همچنان در بخش مراقبتهای ویژه و در شرایط وخیمی بستری است.
این اولین بار نیست که در اثر شلیک نیروهای انتظامی، مردم بیگناه کشته میشوند. این کودک چه از زندگی فهمید جز رنج و درد و محرومیت؟ این مردم چرا باید اسیر دست حکومت کودککش باشند؟
به بدن نحیف یوسف، پنج گلوله اصابت کرده، پنج گلوله بابت پنج سال زندگی در جمهوری اسلامی!
🔥2💔2
خبرگر
Photo
عبدالله عارف، مدیر سابق کمپین فعالین بلوچ: «یوسف شهلی بر آلن کردی و سکوتی که وجدان جهان را و سازمان های حقوق بشری را به چالش میکشد»
به گزارش کمپین فعالین بلوچ، عبدالله عارف، مدیر و سردبیر سابق سازمان حقوق بشری کمپین فعالین بلوچ در رابطه با قتل "یوسف شهلی بُر" کودک ۵ ساله بلوچ توسط نیروهای یگان تکاوری در چاه جمال ایرانشهر و مجروح شدن مادر باردار وی که منجر به سقط جنین او شد، در یک پست اینستاگرامی واکنش نشان داد.
آقای عارف نوشت: “در سال ۲۰۱۵ تصویر پیکر بی جان آلن کردی کودک سوری که در آبهای مدیترانه غرق شد جهان را تکان داد و بحران پناهجویان را به مرکز توجه افکار عمومی و سیاست مداران تبدیل کرد اما اکنون در سال ۲۰۲۴، قتل یوسف شهلی بر کودک ۵ ساله بلوچ، به دست نیروهای امنیتی #جمهوری_اسلامی ایران بار دیگر وجدان جهانی را به چالش میکشد؛ آیا خون این کودک بیگناه نیز میتواند جهان را بیدار کند؟”
“قتل یوسف تنها یک نمونه از ده ها مورد کودک کشی و سرکوب بی رحمانه ای است که مردم بلوچ به ویژه کودکان از آن رنج میبرند. جمهوری اسلامی با توسل به خشونت سیستماتیک، تبعیض نژادی و سرکوب خونین نه تنها آزادی های اساسی مردم را سلب کرده، بلکه حتی کودکان را نیز از حق ابتدایی زنده ماندن محروم ساخته است.”
وی ادامه داد: “این جنایت مانند دیگر موارد نقض حقوق بشر در ایران با واکنشهای محدودی از سوی جامعه جهانی مواجه شده است. آیا سازمانهای حقوق بشری که در برابر مرگ آلن کردی سکوت نکردند اکنون در برابر یوسف شهلی بر و دیگر کودکان بلوچ نیز خواهند ایستاد؟ یا باز هم سیاست و مصلحت گرایی بر وجدان جهانی غلبه خواهد کرد؟”
آقای عبدالله عارف تاکید کرد: “خون یوسف، نه فقط لکه ننگی بر دستان سرکوبگران جمهوری اسلامی، بلکه آزمونی برای جامعه بین المللی است. اگر جهان امروز از کنار این جنایت بگذرد فردا کودکان دیگری قربانی خواهند شد و این بار نه فقط در #بلوچستان، بلکه در هر نقطه ای که عدالت قربانی قدرت طلبی شود.”
لازم به ذکر است، شامگاه دوشنبه ۶ اسفند ماه ۱۴۰۳، نیروهای یگان تکاوری ایرانشهر در منطقه چاه جمال ایرانشهر بدون ایست و هشدار به سمت یک خودروی سواری تیراندازی کردند که منجر به زخمی شدن "یوسف شهلی بر" ۵ ساله و مادر باردار او "مریم شهلی بر" ۳۲ ساله شد. در پی این جراحت، یوسف به دلیل عدم رسیدگی پزشکی در بیمارستان خاتم ایرانشهر جان باخت و مادر باردار او که همچنان در وضعیت بد جسمانی بسر میبرد، جنین او سقط شد.
به گزارش کمپین فعالین بلوچ، عبدالله عارف، مدیر و سردبیر سابق سازمان حقوق بشری کمپین فعالین بلوچ در رابطه با قتل "یوسف شهلی بُر" کودک ۵ ساله بلوچ توسط نیروهای یگان تکاوری در چاه جمال ایرانشهر و مجروح شدن مادر باردار وی که منجر به سقط جنین او شد، در یک پست اینستاگرامی واکنش نشان داد.
آقای عارف نوشت: “در سال ۲۰۱۵ تصویر پیکر بی جان آلن کردی کودک سوری که در آبهای مدیترانه غرق شد جهان را تکان داد و بحران پناهجویان را به مرکز توجه افکار عمومی و سیاست مداران تبدیل کرد اما اکنون در سال ۲۰۲۴، قتل یوسف شهلی بر کودک ۵ ساله بلوچ، به دست نیروهای امنیتی #جمهوری_اسلامی ایران بار دیگر وجدان جهانی را به چالش میکشد؛ آیا خون این کودک بیگناه نیز میتواند جهان را بیدار کند؟”
“قتل یوسف تنها یک نمونه از ده ها مورد کودک کشی و سرکوب بی رحمانه ای است که مردم بلوچ به ویژه کودکان از آن رنج میبرند. جمهوری اسلامی با توسل به خشونت سیستماتیک، تبعیض نژادی و سرکوب خونین نه تنها آزادی های اساسی مردم را سلب کرده، بلکه حتی کودکان را نیز از حق ابتدایی زنده ماندن محروم ساخته است.”
وی ادامه داد: “این جنایت مانند دیگر موارد نقض حقوق بشر در ایران با واکنشهای محدودی از سوی جامعه جهانی مواجه شده است. آیا سازمانهای حقوق بشری که در برابر مرگ آلن کردی سکوت نکردند اکنون در برابر یوسف شهلی بر و دیگر کودکان بلوچ نیز خواهند ایستاد؟ یا باز هم سیاست و مصلحت گرایی بر وجدان جهانی غلبه خواهد کرد؟”
آقای عبدالله عارف تاکید کرد: “خون یوسف، نه فقط لکه ننگی بر دستان سرکوبگران جمهوری اسلامی، بلکه آزمونی برای جامعه بین المللی است. اگر جهان امروز از کنار این جنایت بگذرد فردا کودکان دیگری قربانی خواهند شد و این بار نه فقط در #بلوچستان، بلکه در هر نقطه ای که عدالت قربانی قدرت طلبی شود.”
لازم به ذکر است، شامگاه دوشنبه ۶ اسفند ماه ۱۴۰۳، نیروهای یگان تکاوری ایرانشهر در منطقه چاه جمال ایرانشهر بدون ایست و هشدار به سمت یک خودروی سواری تیراندازی کردند که منجر به زخمی شدن "یوسف شهلی بر" ۵ ساله و مادر باردار او "مریم شهلی بر" ۳۲ ساله شد. در پی این جراحت، یوسف به دلیل عدم رسیدگی پزشکی در بیمارستان خاتم ایرانشهر جان باخت و مادر باردار او که همچنان در وضعیت بد جسمانی بسر میبرد، جنین او سقط شد.
🔥1
خبرگر
Photo
من سکینه پروانه، زندانی سیاسی که تا کنون حدود هشت سال از عمر خود را در زندانهای مختلف جمهوری اسلامی و با زندانیانی با جرائم مختلف محبوس بودهام، برای شما روایتی دارم از اجرای احکام مرگ و تاثیراتی که میتواند تا سالها بعد حتا بر اطرافیان و آشنایانِ محکوم بر جای بگذارد.
طی این سالها با محکومان به مرگ بسیاری با اتهامات سیاسی و غیرسیاسی زندگی کردهام که بسیاریشان سربهدار شدند و بسیاری دیگر نیز هنوز در زندان هستند با سایهی مرگ بر سرشان تحمل حبس میکنند.
یک زندانیِ محکوم به مرگ در تمام لحظات با تصور اینکه برای اجرای حکم صدایش بزنند زندگی میکند. هر بار که برای کاری به بیرون از بند صدایش میزنند، طناب دار را بر گردن خود میبیند. اگر دقایقی طولانیتر از حد معمول به بند برگردد، همبندیان تصور میکنند شاید قرار است دیگر برنگردد و برای اجرای حکم منتقل شده باشد.
ما هر روز و هر لحظه با سایهی مرگ بر سرمان زندگی میکردیم. جمهوری اسلامی با برپا کردن چوبههای دار برای مخالفان سیاسی شروع به کار کرد و در سالهای بعد که قدرت را بهطور کامل در دست گرفت، افراد زیادی را با اتهامات غیرسیاسی به اعدام محکوم و سربهدار کرد.
در مرور تاریخچهی جمهوری اسلامی شاهدیم صدها هزار نفر با اتهامات سیاسی و غیرسیاسی همچون مواد، قتل، سرقت، تجاوز و ... کشته شدند.
اعدام مجازاتیست که حتا برای کسی که واقعا جرمی مرتکب شده است نیز باید متوقف شود. مجازات اعدام هرگز بازدارنده نبود. اما حکومتهایی که دچار فساد هستند و مشروعیتی ندارند، با استفاده از مجازات اعدام و مشروع نشان دادن آن، مخالفان سیاسی خود را نیز به راحتی حذف میکنند.
همانطور که در ایران شاهدیم، سالانه هزاران نفر با اتهامات مختلفِ غیرسیاسی کشته و سربهدار میشوند و این راه را برای کشتن مخالفان سیاسی نیز هموار میکند.
من هماکنون در بند زنان زندان اوین با دو زندانی محکوم به اعدام همبند هستم. وریشه مرادی و پخشان عزیزی که با سناریوسازی رژیم با حکم مرگ مواجه شدهاند.
اخیرا احکام شریفه محمدی، مهدی حسنی و بهروز احسانی نیز در دیوان عالی کشور تایید شد و بسیاری دیگر مثل محمدجواد وفاییثانی هر لحظه در خطر اجرای حکم هستند.
شنیدن این اخبار تکاندهنده باعث شد خاطرات زندگی با زنان محکوم به مرگ در ذهنم مرور شود.
سال گذشته و قبل از انتقال به اوین، یکی از همبندیهایم به نام منیره نوریکیا (زنی حدودا ۳۰ ساله) را بعد از حدود چهار سال تحمل حبس از بند خارج کردند. منیره متهم به قتل بود و «باید» مجازات میشد. اما چرا اعدام؟ یعنی جمهوری اسلامی نمیتواند انسانهایی را که مجرم هستند، بدون آنکه به قتل برساند، محاکمه و مجازات کند!؟
منیره در ماههای آخر زندگی در تلاش بود از خانواده شاکی رضایت بگیرد اما به دلیل تخلفات کوچکی که در زندان داشت از حق تماس محروم بود و نهایتا بدون آنکه بتواند با شاکی پروندهاش تماس بگیرد، سربهدار شد.
محبوبه روشندل نیز هنوز ۳۰ سالش نشده بود که سحرگاه یکی از روزهای شهریور ۱۴۰۲ درحالیکه از ترس زبانش بند آمده بود و گردنش کج و قفل شده بود، کشانکشان از بند یک زندان وکیلآباد مشهد به سمت جایگاه اعدام برده شد.
بعد از رفتن منیره و محبوبه که دو نمونهی اخیر از ده ها تجربه همزیستیام با محکومان به مرگ است، فشارهای زیادی بر همهمان وارد شد که تاثیرات آن هرگز از ذهنمان پاک نشد و آجری دیگر بر دیوار بلند خشم و کینهمان نسبت به حکومتهای جبار که با سرکوب و کشتن انسانها قدرت خود را حفظ میکنند ایجاد شد.
برای لغو مجازات اعدام باید دست به دست هم بدهیم. مهم نیست محکوم به اعدام با چه جرمی و از چه نژاد و ملیتی است. ما باید برای لغو مجازات اعدام در برابر هر حکم مرگی بایستیم. ما باید با هم و یکصدا، در کنار خانوادههای محکومان، بدون در نظر گرفتن جرمشان «نه به اعدام» را فریاد کنیم.
وقتی کسی زیر حکم اعدام است، نمیپرسیم چه کار کرده بود؟ به جای این سوال برای لغو مجازات اعدام یکصدا میشویم.
سکینه پروانه
زندان اوین
اسفند ۱۴۰۳
طی این سالها با محکومان به مرگ بسیاری با اتهامات سیاسی و غیرسیاسی زندگی کردهام که بسیاریشان سربهدار شدند و بسیاری دیگر نیز هنوز در زندان هستند با سایهی مرگ بر سرشان تحمل حبس میکنند.
یک زندانیِ محکوم به مرگ در تمام لحظات با تصور اینکه برای اجرای حکم صدایش بزنند زندگی میکند. هر بار که برای کاری به بیرون از بند صدایش میزنند، طناب دار را بر گردن خود میبیند. اگر دقایقی طولانیتر از حد معمول به بند برگردد، همبندیان تصور میکنند شاید قرار است دیگر برنگردد و برای اجرای حکم منتقل شده باشد.
ما هر روز و هر لحظه با سایهی مرگ بر سرمان زندگی میکردیم. جمهوری اسلامی با برپا کردن چوبههای دار برای مخالفان سیاسی شروع به کار کرد و در سالهای بعد که قدرت را بهطور کامل در دست گرفت، افراد زیادی را با اتهامات غیرسیاسی به اعدام محکوم و سربهدار کرد.
در مرور تاریخچهی جمهوری اسلامی شاهدیم صدها هزار نفر با اتهامات سیاسی و غیرسیاسی همچون مواد، قتل، سرقت، تجاوز و ... کشته شدند.
اعدام مجازاتیست که حتا برای کسی که واقعا جرمی مرتکب شده است نیز باید متوقف شود. مجازات اعدام هرگز بازدارنده نبود. اما حکومتهایی که دچار فساد هستند و مشروعیتی ندارند، با استفاده از مجازات اعدام و مشروع نشان دادن آن، مخالفان سیاسی خود را نیز به راحتی حذف میکنند.
همانطور که در ایران شاهدیم، سالانه هزاران نفر با اتهامات مختلفِ غیرسیاسی کشته و سربهدار میشوند و این راه را برای کشتن مخالفان سیاسی نیز هموار میکند.
من هماکنون در بند زنان زندان اوین با دو زندانی محکوم به اعدام همبند هستم. وریشه مرادی و پخشان عزیزی که با سناریوسازی رژیم با حکم مرگ مواجه شدهاند.
اخیرا احکام شریفه محمدی، مهدی حسنی و بهروز احسانی نیز در دیوان عالی کشور تایید شد و بسیاری دیگر مثل محمدجواد وفاییثانی هر لحظه در خطر اجرای حکم هستند.
شنیدن این اخبار تکاندهنده باعث شد خاطرات زندگی با زنان محکوم به مرگ در ذهنم مرور شود.
سال گذشته و قبل از انتقال به اوین، یکی از همبندیهایم به نام منیره نوریکیا (زنی حدودا ۳۰ ساله) را بعد از حدود چهار سال تحمل حبس از بند خارج کردند. منیره متهم به قتل بود و «باید» مجازات میشد. اما چرا اعدام؟ یعنی جمهوری اسلامی نمیتواند انسانهایی را که مجرم هستند، بدون آنکه به قتل برساند، محاکمه و مجازات کند!؟
منیره در ماههای آخر زندگی در تلاش بود از خانواده شاکی رضایت بگیرد اما به دلیل تخلفات کوچکی که در زندان داشت از حق تماس محروم بود و نهایتا بدون آنکه بتواند با شاکی پروندهاش تماس بگیرد، سربهدار شد.
محبوبه روشندل نیز هنوز ۳۰ سالش نشده بود که سحرگاه یکی از روزهای شهریور ۱۴۰۲ درحالیکه از ترس زبانش بند آمده بود و گردنش کج و قفل شده بود، کشانکشان از بند یک زندان وکیلآباد مشهد به سمت جایگاه اعدام برده شد.
بعد از رفتن منیره و محبوبه که دو نمونهی اخیر از ده ها تجربه همزیستیام با محکومان به مرگ است، فشارهای زیادی بر همهمان وارد شد که تاثیرات آن هرگز از ذهنمان پاک نشد و آجری دیگر بر دیوار بلند خشم و کینهمان نسبت به حکومتهای جبار که با سرکوب و کشتن انسانها قدرت خود را حفظ میکنند ایجاد شد.
برای لغو مجازات اعدام باید دست به دست هم بدهیم. مهم نیست محکوم به اعدام با چه جرمی و از چه نژاد و ملیتی است. ما باید برای لغو مجازات اعدام در برابر هر حکم مرگی بایستیم. ما باید با هم و یکصدا، در کنار خانوادههای محکومان، بدون در نظر گرفتن جرمشان «نه به اعدام» را فریاد کنیم.
وقتی کسی زیر حکم اعدام است، نمیپرسیم چه کار کرده بود؟ به جای این سوال برای لغو مجازات اعدام یکصدا میشویم.
سکینه پروانه
زندان اوین
اسفند ۱۴۰۳
👍1🔥1🤝1
فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل، «سرکوب فعالان صنفی» در کشورهای مختلف را محکوم کرد و خواستار آزادی فوری فعالان زندانی در این کشورها از جمله ابراهیم مددی و داوود رضوی، دو عضو زندانی هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، شد که «به طور ناعادلانه زندانی یا در تبعید هستند.»
در بیانیه این فدراسیون تاکید شد: «فعالان اتحادیههای کارگری اغلب به خاطر دفاع از حقوق و کرامت کسانی که جهان ما را به حرکت در میآورند، بهای سنگینی میپردازند.»
استیون کاتن، دبیرکل فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل، گفت: «حمله به فعالان صنفی، حمله به همه ماست. جنبش کارگری جهانی امروز و هر روز از هر سال، با کسانی که به خاطر فعالیتهای صنفی خود از سوی دولتهای ضد دموکراتیک تحت فشار قرار دارند، ابراز همبستگی میکند.»
او تاکید کرد: «قدرت جمعی اتحادیههای کارگری، قویترین نیروی مقابله با آن موضوعاتی است که باعث تقسیم بندی جامعه میشود» و با استناد به آمار تهیه شده از سوی این فدراسیون اشاره کرد: «۷۸ درصد کشورهای جهان حق اعتصاب را نقض میکنند، ۷۹ درصد کشورها حق مذاکره جمعی را زیر پا میگذارند، ۷۴ درصد کشورها از ثبت اتحادیههای صنفی جلوگیری میکنند یا آن را رد میکنند و ۴۳ درصد از کشورها آزادی بیان و تجمع را محدود میکنند.»
به نوشته وب سایت فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل، کارگران شاغل در این بخش و نیز اتحادیههای آنها اغلب بیشترین آسیب را از نقض حقوق بنیادین خود متحمل میشوند و جرمانگاری، تلافیجویی و حملات هدفمند به رهبران آنها در سراسر جهان همچنان رواج دارد.
این فدراسیون در همین ارتباط به ایران اشاره کرد و نوشت: سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از مدتها پیش «هدف اصلی سرکوب دولت بوده است.»
https://ir.voanews.com/a/itf-statement-on-ebraheem-madadi-and-davoud-razavi/7986307.html
در بیانیه این فدراسیون تاکید شد: «فعالان اتحادیههای کارگری اغلب به خاطر دفاع از حقوق و کرامت کسانی که جهان ما را به حرکت در میآورند، بهای سنگینی میپردازند.»
استیون کاتن، دبیرکل فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل، گفت: «حمله به فعالان صنفی، حمله به همه ماست. جنبش کارگری جهانی امروز و هر روز از هر سال، با کسانی که به خاطر فعالیتهای صنفی خود از سوی دولتهای ضد دموکراتیک تحت فشار قرار دارند، ابراز همبستگی میکند.»
او تاکید کرد: «قدرت جمعی اتحادیههای کارگری، قویترین نیروی مقابله با آن موضوعاتی است که باعث تقسیم بندی جامعه میشود» و با استناد به آمار تهیه شده از سوی این فدراسیون اشاره کرد: «۷۸ درصد کشورهای جهان حق اعتصاب را نقض میکنند، ۷۹ درصد کشورها حق مذاکره جمعی را زیر پا میگذارند، ۷۴ درصد کشورها از ثبت اتحادیههای صنفی جلوگیری میکنند یا آن را رد میکنند و ۴۳ درصد از کشورها آزادی بیان و تجمع را محدود میکنند.»
به نوشته وب سایت فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل، کارگران شاغل در این بخش و نیز اتحادیههای آنها اغلب بیشترین آسیب را از نقض حقوق بنیادین خود متحمل میشوند و جرمانگاری، تلافیجویی و حملات هدفمند به رهبران آنها در سراسر جهان همچنان رواج دارد.
این فدراسیون در همین ارتباط به ایران اشاره کرد و نوشت: سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از مدتها پیش «هدف اصلی سرکوب دولت بوده است.»
https://ir.voanews.com/a/itf-statement-on-ebraheem-madadi-and-davoud-razavi/7986307.html
صدای آمریکا
فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل: مددی و رضوی ناعادلانه زندانی هستند
فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل، «سرکوب فعالان صنفی» در کشورهای مختلف را محکوم کرد و خواستار آزادی فوری فعالان زندانی در این کشورها از جمله ابراهیم مددی و داوود رضوی، دو عضو زندانی هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، شد که «به طور…
🔴 جاوید نام #محمد_قبادلو : «حتی اگه سرمون بره، خورده به پیروزی تنمون گره»
نرگس محمدی دستخطی از جاویدنام محمد قبادلو را منتشر کرد.
این دست خط را محمد قبادلو در دوران حبس خود در زندان تهران بزرگ برای همبندیهایش نوشته بود
«حتی اگه سرمون بره، خورده به پیروزی تنمون گره»
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل، همراه با شهناز اکملی، مادر جاویدنام مصطفی کریمبیگی از جانباختگان عاشورای هشتاد و هشت، به دیدار مادر جاویدنام سربهدار محمد قبادلو رفتند.
خانم محمدی ضمن انتشار این تصاویر نوشت:
سلام بر سربداران عاشق.
تک تک کلماتی که از دهان مادر بر می آید، نشان از سرزندگی محمد دارد: «محمد زندگی را دوست داشت. کار می کرد و از زندگی لذت می برد.»
«محمد از زندان تماس گرفت و سفارش کرد که مبادا به خاطر اعدام من، به التماس و درخواست از اینها بیفتید.»
محمد یکی از سربدارانی است که گرچه عاشق زندگی بودند، اما بر سر پیمان ایستادند و از جان عزیزشان گذشتند.
برماست که فراموششان نکنیم.
برای لغو اعدام یکصدا شویم و به پاخیزیم.
#محمد_قبادلو
#نه_به_اعدام
نرگس محمدی دستخطی از جاویدنام محمد قبادلو را منتشر کرد.
این دست خط را محمد قبادلو در دوران حبس خود در زندان تهران بزرگ برای همبندیهایش نوشته بود
«حتی اگه سرمون بره، خورده به پیروزی تنمون گره»
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل، همراه با شهناز اکملی، مادر جاویدنام مصطفی کریمبیگی از جانباختگان عاشورای هشتاد و هشت، به دیدار مادر جاویدنام سربهدار محمد قبادلو رفتند.
خانم محمدی ضمن انتشار این تصاویر نوشت:
سلام بر سربداران عاشق.
تک تک کلماتی که از دهان مادر بر می آید، نشان از سرزندگی محمد دارد: «محمد زندگی را دوست داشت. کار می کرد و از زندگی لذت می برد.»
«محمد از زندان تماس گرفت و سفارش کرد که مبادا به خاطر اعدام من، به التماس و درخواست از اینها بیفتید.»
محمد یکی از سربدارانی است که گرچه عاشق زندگی بودند، اما بر سر پیمان ایستادند و از جان عزیزشان گذشتند.
برماست که فراموششان نکنیم.
برای لغو اعدام یکصدا شویم و به پاخیزیم.
#محمد_قبادلو
#نه_به_اعدام
❤6👍1
کی این جنایت هارو از یاد میبره؟💔
#کیان_پیرفلک 🖤
#یوسف_شهلی_بر 🖤 جمهوری اسلامی، برای بقاء به هیچکس رحم نمیکند ... کودک و جوان و پیر را قربانی میکند
#مرگ_بر_جمهوری_اسلامی
پنج تیر به اندازهیِ پنج سالى كه کودکانه زیست
و آن نوزاد، در تاریکی رحم مادر، پیش از آنکه دنیا را ببیند، با تیری که از دستان شما رها شد، خاموش گشت، آن نوزاد جان باخت حتی پیش از آنکه بگرید...
آنقدر به تاریکی عادت کردهاید که دیگر صدای ناله بیگناهان را نمیشنوید...
آن تیر تنها به شکم مادری باردار شلیک نشد،
آن تیر عدالت را در قلب تاریخ کشت...
یوسف شهلیبر
۱۴۰۳ـ۱۳۹۸
.
🟠 یوسف شهلیبر، کودک ۵ ساله بلوچ که بر اثر تیراندازی ماموران نظامی به خودروی شخصی خانوادهاش زخمی شده بود، عصر سهشنبه جان باخت. مریم شهلیبر، مادر این کودک که باردار بوده نیز به همراه جنین جان باختند...
#کیان_پیرفلک 🖤
#یوسف_شهلی_بر 🖤 جمهوری اسلامی، برای بقاء به هیچکس رحم نمیکند ... کودک و جوان و پیر را قربانی میکند
#مرگ_بر_جمهوری_اسلامی
پنج تیر به اندازهیِ پنج سالى كه کودکانه زیست
و آن نوزاد، در تاریکی رحم مادر، پیش از آنکه دنیا را ببیند، با تیری که از دستان شما رها شد، خاموش گشت، آن نوزاد جان باخت حتی پیش از آنکه بگرید...
آنقدر به تاریکی عادت کردهاید که دیگر صدای ناله بیگناهان را نمیشنوید...
آن تیر تنها به شکم مادری باردار شلیک نشد،
آن تیر عدالت را در قلب تاریخ کشت...
یوسف شهلیبر
۱۴۰۳ـ۱۳۹۸
.
🟠 یوسف شهلیبر، کودک ۵ ساله بلوچ که بر اثر تیراندازی ماموران نظامی به خودروی شخصی خانوادهاش زخمی شده بود، عصر سهشنبه جان باخت. مریم شهلیبر، مادر این کودک که باردار بوده نیز به همراه جنین جان باختند...
🔥3❤🔥1
#پرویز_ثابتی همان نقشی را برای سطلیون ایفا میکند که #اسداللهلاجوردی برای اسلامیون. در واقعیت جلاد، در تبلیغات حافظ امنیت. اما برای ما که در همه تاریخ سیاسی ایران سرکوب شدهایم، این دو خویشاوندان طبقاتی و سیاسی یکدیگرند که تنها مسیر را برای انتقال قدرت به یکدیگر هموار کردهاند.
💯3🤬2
امروز تولد دیوارنویس عاشقیست که آزادی را بر دیوار شهر مینگاشت🎂💔
۹دی در حال دیوارنویسی بازداشتش کردند،
زیر شکنجه کشتنش و ۵ روز بعد پیکر بیجانش را در بیابان رها کردند :}
#مجتبی_قناعتی_خلاری زادروز جاویدنام #مجتبی_قناعتی_خلاری بود. خواهرش به این مناسبت نوشت:
«مجتبی جان؛
امروز باید مثل سالهای پیش با یه کیک به خونه ات می اومدم و با در آغوش کشیدنت تولد ۳۲ سالگیت رو تبریک میگفتم نه اینکه بر سر خاک سردت بنشینم و در حسرت دوباره شنیدن صدات باشم.
در نبودنت شمعهای تولدت رو فوت کردم به امید برآورده شدن آرزوی بزرگت و تقاص پس دادنِ قاتلینت
سومین سالروز تولدت بی تو گذشت
ولی کسی چه میدونه که چجوری بر من گذشت...
تولدت مبارک عزیز جانم
۹دی در حال دیوارنویسی بازداشتش کردند،
زیر شکنجه کشتنش و ۵ روز بعد پیکر بیجانش را در بیابان رها کردند :}
#مجتبی_قناعتی_خلاری زادروز جاویدنام #مجتبی_قناعتی_خلاری بود. خواهرش به این مناسبت نوشت:
«مجتبی جان؛
امروز باید مثل سالهای پیش با یه کیک به خونه ات می اومدم و با در آغوش کشیدنت تولد ۳۲ سالگیت رو تبریک میگفتم نه اینکه بر سر خاک سردت بنشینم و در حسرت دوباره شنیدن صدات باشم.
در نبودنت شمعهای تولدت رو فوت کردم به امید برآورده شدن آرزوی بزرگت و تقاص پس دادنِ قاتلینت
سومین سالروز تولدت بی تو گذشت
ولی کسی چه میدونه که چجوری بر من گذشت...
تولدت مبارک عزیز جانم
🔥1
به این اسامی توجه کنید :
موتا ( علی عبدالرضایی )
جلال ایجادی
حسین لاجوردی
سیروس کنگرلو
حسام نوذری
بیژن افتخاری
ایمان سلیمانی امیری
آزاد فارسانی
بهرام مشیری
این اشخاص را فقط به عنوان نمونه نام بردم، از این دست چهره ها بسیار هستند. نخبگان اندیشه ورزی که سعی در آگاه کردن جامعه دارند و هر کدام در یک یا چند شاخه از علوم اجتماعی و سیاسی تخصص دارند و مهمتر اینکه قابلیت ایجاد گفتمان و جریان سازی و حتی هدایت جامعه را به سمت و سوی درست دارند و مسلما مانند هر انسان دیگری عاری از خطا و اشتباه نیستند اما چند درصد افراد جامعه به سخنانشان توجه می کنند و یا اصلا چند درصد مردم آنها را می شناسند؟
حال اینها را مقایسه کنید با آقای رضا پهلوی که تمام ایران او را می شناسد و در مجامع بین المللی هم چهره شناخته شده ای است و تمام رسانه های ریز و درشت هم اخبارش را منعکس می کنند و به منابع مالی فراوان هم دسترسی دارد.
من شخصا هیچ گونه مشکلی با ایشان ندارم و اتفاقا از باادب بودن و شیک بودنش بسیار هم خوشم می آید، اما مشکل من با عملکرد فاجعه بارش است. بدون تعصب و صادقانه بگویید ایشان تا به امروز کدام گفتمان را ایجاد کرده؟ چه جریانی را به راه انداخته است؟ کدام قیام را سازماندهی کرده یا کدام اعتصاب یا اعتراض مدنی را استارت زده است؟ آیا تاکنون کوچکترین ضربه ای به رژیم اشغالگر اسلامی وارد کرده است یا فقط به تسلیت گفتن و یک سری حرفها و سخنرانیهای تکراری و بیفایده اکتفا کرده است؟
آیا اصلا استراتژی و طرح و برنامه ای برای براندازی دارد یا فقط چشم انتظار کمک بیگانگان است؟
رژیم آدمخوار اسلامی با حرف و شعار و راهپیمایی و عربده کشی در شهرهای اروپا ساقط نمیشود بلکه با برنامه ریزی و سازماندهی نیروهای انقلابی و عملگرا در داخل کشور از بین میرود.
چند نفر دیگر باید در ایران کشته شوند یا به زندان بیفتند تا ایشان به خودشان زحمت داده و یک اقدام موثر انجام دهند؟
ایران در آستانه نابودی است و رژیم با شتاب در حال غارت و چپاول منابع و تغییر بافت جمعیتی بوسیله مهاجران افغانی و عرب و آفریقایی است.
ایشان اگر ترس از دست دادن جانش را دارد یا توسط دولتهای غربی تحت فشار قرار می گیرد تا اقدامی نکند خیلی راحت میتواند کنار بایستد و صادقانه به مردم اعلام کند که کاری از دستش ساخته نیست و خود مردم باید فکری به حال خودشان بکنند نه اینکه به مدت چهل و پنج سال تحت عنوان آلترناتیو و رهبر و لیدر مردم را سر کار بگذارد و در نهایت هم به ریش همه بخندد.
نخبه کشی در ایران تاریخی طولانی دارد که اکنون مجال پرداختن به آن نیست ولی حقیقت این است که جامعه ای که نخبگانش را نادیده گرفته یا طرد می کند و پخمگانش را گرامی میدارد باید هم حال و روزش این باشد.
@omidtootian
موتا ( علی عبدالرضایی )
جلال ایجادی
حسین لاجوردی
سیروس کنگرلو
حسام نوذری
بیژن افتخاری
ایمان سلیمانی امیری
آزاد فارسانی
بهرام مشیری
این اشخاص را فقط به عنوان نمونه نام بردم، از این دست چهره ها بسیار هستند. نخبگان اندیشه ورزی که سعی در آگاه کردن جامعه دارند و هر کدام در یک یا چند شاخه از علوم اجتماعی و سیاسی تخصص دارند و مهمتر اینکه قابلیت ایجاد گفتمان و جریان سازی و حتی هدایت جامعه را به سمت و سوی درست دارند و مسلما مانند هر انسان دیگری عاری از خطا و اشتباه نیستند اما چند درصد افراد جامعه به سخنانشان توجه می کنند و یا اصلا چند درصد مردم آنها را می شناسند؟
حال اینها را مقایسه کنید با آقای رضا پهلوی که تمام ایران او را می شناسد و در مجامع بین المللی هم چهره شناخته شده ای است و تمام رسانه های ریز و درشت هم اخبارش را منعکس می کنند و به منابع مالی فراوان هم دسترسی دارد.
من شخصا هیچ گونه مشکلی با ایشان ندارم و اتفاقا از باادب بودن و شیک بودنش بسیار هم خوشم می آید، اما مشکل من با عملکرد فاجعه بارش است. بدون تعصب و صادقانه بگویید ایشان تا به امروز کدام گفتمان را ایجاد کرده؟ چه جریانی را به راه انداخته است؟ کدام قیام را سازماندهی کرده یا کدام اعتصاب یا اعتراض مدنی را استارت زده است؟ آیا تاکنون کوچکترین ضربه ای به رژیم اشغالگر اسلامی وارد کرده است یا فقط به تسلیت گفتن و یک سری حرفها و سخنرانیهای تکراری و بیفایده اکتفا کرده است؟
آیا اصلا استراتژی و طرح و برنامه ای برای براندازی دارد یا فقط چشم انتظار کمک بیگانگان است؟
رژیم آدمخوار اسلامی با حرف و شعار و راهپیمایی و عربده کشی در شهرهای اروپا ساقط نمیشود بلکه با برنامه ریزی و سازماندهی نیروهای انقلابی و عملگرا در داخل کشور از بین میرود.
چند نفر دیگر باید در ایران کشته شوند یا به زندان بیفتند تا ایشان به خودشان زحمت داده و یک اقدام موثر انجام دهند؟
ایران در آستانه نابودی است و رژیم با شتاب در حال غارت و چپاول منابع و تغییر بافت جمعیتی بوسیله مهاجران افغانی و عرب و آفریقایی است.
ایشان اگر ترس از دست دادن جانش را دارد یا توسط دولتهای غربی تحت فشار قرار می گیرد تا اقدامی نکند خیلی راحت میتواند کنار بایستد و صادقانه به مردم اعلام کند که کاری از دستش ساخته نیست و خود مردم باید فکری به حال خودشان بکنند نه اینکه به مدت چهل و پنج سال تحت عنوان آلترناتیو و رهبر و لیدر مردم را سر کار بگذارد و در نهایت هم به ریش همه بخندد.
نخبه کشی در ایران تاریخی طولانی دارد که اکنون مجال پرداختن به آن نیست ولی حقیقت این است که جامعه ای که نخبگانش را نادیده گرفته یا طرد می کند و پخمگانش را گرامی میدارد باید هم حال و روزش این باشد.
@omidtootian
👍4
Forwarded from شورای ملی تصمیم
🔴 #پیمان_اخلاقی
برای پایان دادن به اختلاف های تفرقه افکنانه در اپوزیسیون جمهوری اسلامی
لینک متن پیمان:
https://shora.org/archive/255892
برای پایان دادن به اختلاف های تفرقه افکنانه در اپوزیسیون جمهوری اسلامی
لینک متن پیمان:
https://shora.org/archive/255892