حکومت اعدامی و مستبد ایران، هر زمان که با بن‌بست مواجه می‌شود، سرکوب علیه مردم را تشدید می‌کند. نوک تیز این سرکوب‌ها معمولاً متوجه زندانیان دست‌بسته و بی‌پناهی است که با احکام ضدانسانی اعدام، جانشان را می‌گیرد.

اعدام جنایتکارانه‌ی حمید حسین‌نژاد حیدرانلو، زندانی سیاسی ۴۰ ساله و پدر سه فرزند که در فروردین ۱۴۰۲ بازداشت و به‌شدت شکنجه شده بود، یکی از اقدامات ضدانسانی رژیم علیه مردم ایران به شمار می‌آید. او تحت شکنجه‌های شدید، ناچار به اعتراف علیه خود و امضای برگه‌هایی شد که بازجویان از پیش آماده کرده بودند.

از ابتدای سال جاری، دست‌کم ۸۸ نفر - از جمله ۵ زن، ۷ زندانی سیاسی و ۲ کودک‌مجرم - اعدام شده‌اند. این آمار در مقایسه با سال گذشته چند برابر افزایش یافته که می‌توان آن را نشانه‌ای از وضعیت انفجاری جامعه دانست.

در روزهای اخیر نیز، پژمان سلطانی، زندانی سیاسی اهل بوکان که در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ بازداشت شده بود، به اعدام محکوم شد.
این حجم از کشتار زندانیان و اجرای احکام اعدام در ایران، گویای وحشت عمیق حکومت از خیزش‌ها و اعتراضات اجتماعی است. این یک هشدار جدی به جامعه‌ی بین‌المللی و نهادهای حقوق بشری است تا در برابر حکومت جانیان ایران سکوت نکنند و با اقدامات عملی و مؤثر، با این اعدام‌های غیرانسانی مقابله کنند.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به آگاهی عموم مردم می‌رساند که از این هفته، جمعی از زندانیان زندان بهبهان نیز در اعتراض به احکام اعدام، به این کارزار پیوسته‌اند و هر سه‌شنبه، همراه با دیگر زندانیان، دست به اعتصاب غذا خواهند زد.

هفته ۶۵
سه‌شنبه ۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#نه_به_اعدام
#سه‌شنبه‌های_سیاه
#زندان_قزلحصار

مریم یحیوی، هم‌بندی سابق وریشه مرادی :
« رژیم از قدرت ما می‌ترسد. از این می‌ترسد که ما ایستاده و متحد بمانیم. به همین دلیل است که حکم اعدام صادر می‌کند.»

متن کامل نامه مریم یحیوی به شرح زیر است:

«برای وریشه مرادی:

وریشه گیان،
جوانا عزیزم
چند شب پیش دوباره خوابت را دیدم، همان خوابی که قبلاً در زندان برایت تعریف کرده بودم. ما هر دو بال داشتیم و با هم در کوهستان‌های زاگرس پر می‌زدیم. تو با همان شور همیشگی‌ات از خاطراتت برایم می‌گفتی، با هم می‌خندیدیم، در کوه فریاد می‌زدیم و از پژواک صدایمان می‌خندیدیم. ما پر می‌کشیدیم، راه می‌رفتیم و می‌دویدیم. سپس گفتی که می‌خواهی مرا به جایی ببری و پر کشیدیم به سوی روژاوا. هر گوشه از آنجا را به من نشان دادی: همان موزه‌ای که همیشه از آن صحبت می‌کردی و همان مکان‌هایی که در برابر داعش ایستاده بودی.

زنان، مردان و کودکان زیادی تو را می‌شناختند و برایت کل می‌کشیدند. با زبان مادری با آن‌ها صحبت می‌کردی. تو بر بالای یک کوه بلند ایستاده بودی، موهای زیبایت به خاطر باد پریشان شده بود و تو با خنده‌ای کودکانه، دستانت را به دو طرف باز کرده بودی.

وقتی از خواب بیدار شدم، یادم به روز اولی افتاد که وارد بند زنان شدم. تو در اتاق ۲، بالای تختت، کنار پنجره نشسته بودی و لبخند می‌زدی. چند روز که گذشت، بعد از کنفرانسی که درباره محیط زیست داشتی، پیش تو آمدم و از تو تشکر کردم. کم کم بیشتر با هم حرف زدیم، نقاط مشترک زیادی پیدا کردیم. من از حال و هوای خودم در ایران و دوران جنگ کوبانی با داعش گفتم و تو از حملات داعش و دفاع از مردم تحت ظلم و تجاوز. درباره مشکلات زنان در جامعه و کردستان صحبت کردیم، از دوران بازجویی و دردهایی که کشیده بودیم. همینطور بود که کم کم نزدیک‌تر شدیم و رفیق شدیم.

وقتی حکم شریفه و پخشآن آمد، تو محکم و قوی ایستادی. ما همه با هم ایستادیم و در برابر تمام سرکوب‌ها زندگی کردیم. اکنون هم این راه و مبارزه ادامه دارد. رژیم از قدرت ما می‌ترسد. از این می‌ترسد که ما ایستاده و متحد بمانیم. به همین دلیل است که حکم اعدام صادر می‌کند. این را خوب می‌دانی. آن‌ها می‌خواهند مردم بترسند و منزوی شوند، می‌خواهند حق اعتراض به بی‌عدالتی و ظلم را از ما بگیرند، ولی ما نمی‌گذاریم.

ما همه کنار هم ایستاده‌ایم تا حکم اعدام لغو شود. این مبارزه ادامه خواهد داشت و ما دوباره در کنار هم می‌ایستیم، یکدیگر را در آغوش می‌گیریم، می‌خندیم و سرود آزادی را با صدای بلند می‌خوانیم.

مریم یحیوی- همبندی سابق»

#وریشە_مرادی

پیام زرتشت احمدی‌راغب از زندان قزلحصار کرج:
حکومت ملایان و ناقص فاحش حقوق بشر ،نماینده گان راستین این سرزمین و مردمی نیستند
ما در این سرزمین حق زندگی و آزادی میخواهیم،عدالت میخواهیم نه ستم و بی عدالتی.
تو که از محنت دیگران بی غمی،
نشاید که نامت نهند آدمی،

ما به زبان شیرین فارسی می‌گوییم نه به جمهوری اسلامی، نه به ولایت فقیه، نه به دیکتاتور،نه به اعدام،نه به خشونت، نه به سرکوب،خفقان و نه به گروگانگیری آزادی خواهان.


حکومت ملایان که به نام جمهوری اسلامی مشهور است و ناقص فاحش حقوق بشر با جنایت های که انجام داده،نماینده گان راستین این سرزمین و مردمی نیستند که چهل و هفت سال پیش از دیوار سفارت آمریکا بالا رفتند و پس از دهه ها ویرانی اکنون در میز مذاکره نشسته اند.

فشار نهادهای اطلاعاتی بر حامیان کمپین دیه پژمان سلطانی

پس از جمع‌آوری مبلغ دیه برای پرونده پژمان سلطانی، از بازداشت‌شدگان جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی»، نهادهای اطلاعاتی با سناریوسازی، خانواده، دوستان و فعالان این کمپین را تحت فشار قرار داده و خانواده سلطانی را به «سرقت» وجوه جمع‌آوری‌شده متهم کرده‌اند.
افرادی که در روزهای اخیر محتوای مرتبط با این کمپین را بازنشر کرده‌اند، از سوی نهادهای اطلاعاتی احضار و بازجویی شده‌اند.

همچنین، رنج پشدری، فعال مدنی اهل اقلیم کُردستان عراق که در تبلیغات این کمپین نقش داشت، تحت فشار مجبور به ضبط ویدیویی شده و ادعاهای تحمیل‌شده‌ای مبنی بر سوءاستفاده خانواده سلطانی از او مطرح کرده است.
سخنان اجباری پشدری پر از تناقض است؛ از جمله ادعای برداشت سه میلیارد تومان توسط خانواده سلطانی در یک روز، در حالی که محدودیت‌های بانکی در ایران چنین برداشتی را غیرممکن می‌کند.

این اقدامات با هدف سرکوب فعالان مدنی و خانواده زندانیان سیاسی انجام می‌شود و با وجود تأمین کامل مبلغ دیه (۵ میلیارد تومان)، نهادهای اطلاعاتی با سناریوسازی در تلاش‌اند تا پژمان سلطانی را در معرض مجازات اعدام قرار دهند.

🔴 تداوم ممانعت از ورود خانواده‌های اعدام‌شدگان دهه ۶۰ به گلزار خاوران

امروز جمعه پنجم اردیبهشت ۱۴۰۴، خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام‌شده در دهه ۶۰ برای گرامیداشت یاد عزیزانشان به گلزار خاوران مراجعه کردند، اما بار دیگر با درهای بسته و حضور مزدوران خامنه‌ای خائن مواجه شدند.

گزارش‌ها حاکی از آن است که مزدوران همانند یک سال گذشته، از ورود این خانواده‌ها به محل مزار عزیزانشان جلوگیری کردند.

🔴 سازمان اطلاعات و امنیت عمومی هلند روز پنج‌شنبه جمهوری اسلامی ایران را به تلاش برای انجام «ترور» یک شهروند ایرانی مقیم هلند متهم کرد.

بر پایه گزارش این نهاد اطلاعاتی، در ژوئن سال گذشته، یک مرد ایرانی ساکن شهر هارلم در شمال هلند شاهد آن بود که دو مرد نیمه‌شب از بالکن خانه‌اش بالا آمدند. پلیس با مداخله در این حادثه، این دو مظنون را بازداشت کرد.

به گفته سازمان اطلاعات عمومی هلند، این دو نفر با فرد سومی در تماس بوده‌اند که از طریق تماس تلفنی به آن‌ها دستور می‌داده است.

در گزارش سالانه این سازمان آمده است: «بر پایه اطلاعات موجود، به‌احتمال زیاد، جمهوری اسلامی ایران پشت تلاش‌های ترور قرار دارد.» این حادثه «نمونه‌ای از تهدیدی است که رژیم‌های خارجی می‌توانند در هلند ایجاد کنند.»

به‌دنبال این گزارش، کاسپر فلدکامپ، وزیر امور خارجه هلند، سفیر جمهوری اسلامی ایران را احضار کرد تا توضیحاتی در این زمینه ارائه کند. این خبر را سخنگوی وزارت خارجه به شبکه سراسری خبری ان‌او‌اس (NOS) هلند اعلام کرد.

🔴رزگاربیگ‌زاده بابامیری زندانی سیاسی که این روزها زیر حکم اعدام و در زندان به سر می‌برد در نامه‌ای از شرایط خود و شکنجه‌های وحشتناکی نوشت که بازجویان پرونده در معیت رئیس اداره اطلاعات شهرستان بوکان برای اخذ اعترافات اجباری بر سرش آوردند.

🔴 روایت هولناک رزگار بیگ‌زاده بابامیری از ۱۳۰ روز اسارت و شکنجه
در تلاشم با نگارش این متن که داستان ۱۳۰ روز بازداشت و وضعیت من [را] در تمام این مدت بازگو می‌کند، صدای خودم را به دنیای متمدن برسانم. در شرایطی که تحت نظارت مداوم مخبرین و سیستم‌های نظارتی زندان به سر می‌برم و طبیعتا تنش و فشار مضاعف و مستمری را تجربه می‌کنم، تمرکز یافتن در نگارش کار چندان ساده‌ای نیست.

در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۲ طی یک تماس تلفنی از سوی فردی به نام سعیدی که خود را مأمور اداره اطلاعات بوکان معرفی نمود، در ساعت ۵ عصر به مکانی در حوالی تالار روژ در حومه شهر بوکان فراخوانده شدم و پس از مراجعه به محل مورد اشاره توسط سعیدی و فرد دیگری که بعدا فهمیدم بازجوی پرونده ماست و نام سازمانی‌اش قربانی است، به اداره اطلاعات بوکان منتقل شدم. تا حوالی ساعت ۱۰ شب در یک اتاق بازداشت شدم از ساعت ۱۰ شب تیم بازجویان شامل ۶ نفر که شامل سعیدی و قربانی و رییس اداره اطلاعات بوکان موسوم به نام سازمانی حجتی، و سه مامور ناشناس دیگر به صورت شیفتی مورد وحشیانه‌ترین اشکال شکنجه و ضرب‌و‌شتم قرار گرفتم. 
ضمن ضرب‌وشتم مداوما مورد تهدید به مرگ و توهین و تحقیر قرار می‌گرفتم و مرتب توسط حجتی و قربانی و سعیدی متذکر می‌شدم که در مکانی هستم که قبلا ده‌ها نفر از به‌قول خودشان «اغتشاش‌گر[ان]» تحت شکنجه کشته شده‌اند؛ قرار دارم و به سرنوشت آنان گرفتار می‌شوم و عاقبت جنازه‌ام مثل جنازه‌ آنان در دریاچه سد بوکان و کانال فاضلاب و گورهای دسته‌جمعی پرت خواهد شد. 

تمام تلاش خود را معطوف این مسئله نمودند به من بفهمانند به آخر خط رسیده‌ام و آنهایی که شکنجه‌‌ام می‌کنند در مصونیت مطلق قانونی قرار دارند و مرگ من هیچ عواقبی برای شکنجه‌گرانم نخواهد داشت. صد البته توحش آنان در شکنجه به خوبی نشان می‌داد واقعا هیچ نگرانی نسبت به مرگ من تحت شکنجه ندارند. در طول سه شب شکنجه در اداره اطلاعات بوکان ده‌ها بار زیر ضرب‌وشتم و شوک‌های الکتریکی بیهوش شدم.

رزگار بیگ زاده بابامیری در ادامه این نامه از جزئیات شکنجه‌هایی گفت که در اداره اطلاعات ارومیه بر سرش آورده بودند.

۱- تکنیک القای خفگی: با دست و پا و چشم بسته در حالی که کیسه‌ای بر سر من کشیده می‌شد، به صورت افقی و به پشت در جایی شبیه حمام یا سرویس دستشویی قرار داده می‌شدم و جریان آب بر روی سر و صورت من باز می‌شد که مرگ در هراس از خفگی را به صورت وحشتناک بر من القا می‌کرد.
۲- تکنیک اعدام صوری (دار زدن): من را با صورت و دست و چشم بسته در نیمه‌های شب کاملا ناگهانی از سلول انفرادی به یک اتاق نامعلوم منتقل می‌کردند و وادارم می‌کردند ساعت‌ها با طنابی دور گردن روی یک چهارپایه بایستم و من را تهدید به اعدام در گمنامی و خفا می‌کردند و سعی می‌کردند تا جایی که می‌شود، مرعوبم کنند.

۳- تکنیک اعدام صوری (تیر باران): با دست و پا و چشمان بسته ضمن تهدید و تحقیر و استهزاء مدام، با چکاندن ماشه سلاح‌هایشان به من می‌گفتند: اسمت را هیچ کجا به عنوان زندانی ثبت نکرده‌ایم که وقتی حین بازجویی کشته شدی به‌راحتی جنازه‌ات را مثل جنازه اغتشاشگران (معترضین) در کانال فاضلاب و در دریاچه و گورهای دسته‌جمعی ناشناس مخفی کنیم.

۴- تکنیک شوک الکتریکی: با چشم بسته و دست‌های بسته به صندلی طناب‌پیچ می‌شدم و توسط مامورین اداره اطلاعات، ضمن توهین و تحقیر و ورود به حریم شخصی و خانوادگی با وارد کردن شوک الکتریکی به نرمه گوش، بیضه‌ها، نوک سینه‌ها، ستون فقرات، پهلو و زیربغل‌ها و ران‌ها و گیجگاهم درد وحشتناکی را به من وارد می‌نمودند تا آنچه را می‌خواستند بنویسم یا جلو دوربین تکرار کنم.

۵- تکنیک اعمال بی‌خوابی مستمر: مامورین اداره اطلاعات چندین شبانه‌روز پی‌درپی، با سرکشی مداوم و ایجاد سروصدا و ناسزا و ورود به سلول و ضرب‌وشتم و هر وسیله‌ی دیگری که بتواند مانع خواب من شود، تلاش می‌کردند مانع تمرکز و آرامشم شوند تا مقاومتم بشکند و طبق سناریوهای بازجویان بنویسم و جلو دوربین دیکته‌های آنان را تکرار کنم. این در حالی است که تنها جرم من کمک به همنوع است.
 
خواندن این نامه از این جهت لازم است که بدانیم زندانیان گمنام به خصوص در مناطق مرزی، به چه شکل و با چه روش‌هایی مجبور به اعتراف علیه خود می‌شوند.

صدای زندانیان سیاسی باشیم.

#زن_زندگی_آزادی
#رزگار_بابامیری

خشونت پلیس ترکیه علیه دانشجویان : بیش از ۴۰ دانشجو به شدت ضرب و شتم شدند

پ.ن : ترکیه به طرزی باورنکردنی به سمت اسلامی شدن اما«جوانان ایستاده‌اند و برای آینده خود تلاش می‌کنند!»

🚨۴۰ دانشجو به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بازداشت شدند. دانشجویان که روی زمین خوابانده شده و دست‌هایشان از پشت بسته شده بود، با سر دادن شعار به مقاومت خود ادامه دادند.

⚠️ دانشجویانی که برای مطالبه حق زندگی خود به خیابان‌ها آمده بودند

✊ آزادی برای حیوانات، انسان‌ها و زمین! “GENÇLİK GELECEĞİ İÇİN YÜRÜYOR” DİYEN ÜNİVERSİTELİLERE POLİS ŞİDDETİ!
Bugün Ankara Kızılay Konur Sokak’ta, “Gençlik ayakta, geleceği için yürüyor!” diyerek toplanan üniversite öğrencilerine polis müdahale etti.
🚨 Yaklaşık 40 öğrenci sert şekilde darp edilerek gözaltına alındı. Yere yatırılıp ters kelepçelenen öğrenciler sloganlarla direnişini sürdürdü.
✊ Hayvana, insana, yeryüzüne özgürlük!
#SokaktayımYanındayım #HakHukukAdalet

ضرب و جرح دانشجوهای ایرانی دانشگاه خواجه نصیر توسط «تروریست‌دانشجو»های حزب‌الله لبنان


- دانشجویان ضارب «از اعضای گروهک‌های تروریستی نیابتی جمهوری اسلامی که با هدف کمک به سرکوب دانشگاه‌ها و در پوشش «تروریست‌دانشجو» به دانشگاه‌های برتر ایران تزریق شده‌اند» و از اعضای گروه تروریستی «حزب‌الله لبنان» هستند.


- یک دانشجو پس از ضرب و جرح توسط «دانشجوتروریست»های وابسته به حزب‌الله لبنان دچار جراحت شدید شد و پس از خودداری اورژانس از انتقال وی به بیمارستان، او حوالی ساعت یک بامداد با اتومبیل شخصی یکی از دانشجویان به بیمارستان منتقل شد.


- دو دانشجوی دیگر نیز مورد ضرب‌ و جرح قرار گرفتند و تمامی دانشجویان خارجی که در این درگیری شرکت کرده بودند، از صحنه این درگیری وحشیانه فرار کردند!

🔴 اتحاد در تهران برای بندرعباس
لیلی مهدوی مادر زنده‌یاد سیاوش محمودی

امروز در تهران شاهد یکی از زیباترین صحنه‌های همدلی بودم. صف‌های طولانی مردمی که زیر آفتاب، با دل‌هایی پر از عشق، آمده بودند تا برای زخمی‌های بندرعباس خون اهدا کنند.
خودم پنج ساعت تمام منتظر ماندم که سهمی در این مهربانی داشته باشم. هرچند به خاطر کم‌خونی نتوانستم خون بدهم،
اما......
دیدن این همه اتحاد و همبستگی، این همه فداکاری بی‌منت، قلبم را پر از امید کرد. ما می‌توانیم؛ وقتی برای نجات جان همدیگر این‌گونه دست در دست می‌شویم، یعنی توانایی ایستادن در برابر ظلم را هم داریم.
ما می‌توانیم برای آینده‌ای روشن‌تر، برای آزادی و برای آرزوهای جوانانی که در خیابان‌های این سرزمین فریاد حق‌طلبی سردادند، در کنار هم بمانیم و پیش برویم.
برای فرزندانمان که به ناحق به خاک خون کشیده شدن به خاطر ظلمی که بر ما روا شده است پس ما می توانیم کنار هم متحد و همدل باشیم

اتحاد ما، امید ماست.
دست در دست هم، می‌توانیم فردا را بسازیم .

آرزو داریم که حداقل خون مردم ایران برای کمک به مردم آسیب دیده مردم ایران مصرف شود. چون نمی دانیم که تحت نظر گردانندگان رژیم اسلامی واقعا هر چیزی در همانجایی که باید استفاده می شود؟
اگر چنین است ،
این همه صدمات، این همه نابودی، این همه بی توجهی و ندادن پاسخ به پرسش های مردم ایران، چرا ادامه دارد؟
از فاجعه سینما رکس، تا جنگ خمینی ساخته برعلیه عراق، تا سرکوب احزاب، سازمانها، سندیکاها ، شوراها، رسانه های آزاد و قتل عام های دهه پنجاه و شصت، از بین بردن سوبسیدهای مردم، از بین بردن بیمه ها ‌‌خدمات بهداشت و درمان رایگان و از بین بردن ارزش پول ملی ایران، تعطیلی کارخانه ها، و بیکار کردن کارگران، گرسنگی و‌فقر وحشتناک بیشتر مردمان ایران، سرکوب جنبش های دانشجویی، زنان، قتل های زنجیره ای، دستگیری ها و شکنجه و اعدام ها که تاکنون ادامه دارد.
کشتار مردم در جنبش های اعتراضی مشهد، قزوین، افسریه، اسلامشهر، خوزستان، در سال های اولیه دهه هفتاد خورشیدی،
مواردی مثل نابودی کشتی سانجی، ساختمان پلاسکو، ساختمان متروپل، هواپیمای اوکرایینی، انفجار معدن ها، کشتار کارگران و مردم در حوادث ضمن کار و رانندگی، درگیری های خانوادگی، خیابانی، قاچاق، دزدی، اختلاس، رشوه و رانت خوری،
از بین بردن نخبه ها و دانشمندان ایران،
و به جنگ بیهوده کشیدن ایران، و در خطر نابودی قرار دادن مردم و امکانات مردم ایران،
به بهانه دروغین سلاح هسته ای، تا فراری دادن مغز های ایرانی، نابود کردن سیستم های آموزشی و منابع طبیعی ایران،
و حالا ایجاد امکان بزرگ‌ترین انفجار در بزرگ‌ترین اسکله و بندر تجاری نظامی ایران، که منجر به کاهش ورود کالا و ایجاد زمینه گرانی و تورم بیشتر در مواد وارداتی به ایران و باز هم بر علیه مردم شده است. رشد دوباره قیمت دلار پس از این انفجار نشانگر مسیری است، که رژیم اسلامی و پشتیبانان منطقه ای ‌‌و جهانی گوادالوپیست اش برای آینده مردم ایران و منطقه در پیش گرفته اند.
آیا مردم ایران پس از این فاجعه وحشتناک که به نابودی زیر ساخت های اقتصادی شان انجامید است، پی میبرند؟
آیا قیام و اعتراضات سراسری را برای بدست گرفتن اختیار کشور خود، به دست خود انجام می دهند؟

جعفر پناهی، کارگردان سینما: آتش بندرعباس، شعله‌های فروپاشی حکومتی است که نزدیک نیم قرن ایران را به خاکستر کشیده است.

جعفر پناهی، کارگردان سینما، در پستی در صفحه اینستاگرام، انفجار در بندرعباس را نشانه فروپاشی جمهوری اسلامی دانست. او نوشته است: «آتش بندرعباس، شعله‌های فروپاشی حکومتی است که نزدیک نیم قرن ایران را به خاکستر کشیده. محصول این ویرانی: فقر، فساد، تبعیض، سرکوب، نابودی زیرساخت‌ها و انزوای جهانی.»
او در ادامه این پست خواهان برگزار رفراندومی «آزاد و شفاف زیر نظارت نهادهای بین‌المللی» شد تا «حق حاکمیت به ملت بازگردانده شود.»

«اگر این راه مسالمت‌آمیز طی نشود، به گواه تاریخ خشم منجر به ویرانی درپی خواهد بود.»
«هیچ قدرتی نمی‌تواند در برابر اراده‌ بیدار شده‌ مردم ایران دوام بیاورد.»

🔴 همایش بزرگداشت روز جهانی کارگر

✅ عنوان همایش: بررسی چالش ها و راهکارها

✅ برگزارکنندگان (به ترتیب الفبا)

جبهه ملی ایران (خارج از کشور)
جمعیت سوسیال دمکراسی برای ایران
جنبش همبستگی ملی ایرانیان برای س. ج. ا.
حزب دموکرات مسیحی ایران
سازمان دمکراتیک یارسان
شورای ملی تصمیم ایران
صدای مردمان ایران

✅ سخنرانان همایش
ـ رادا فاتحی
ـ ویکتوریا آزاد
ـ عظمت اژدری
ـ بهنام بیات
ـ رضا طالبی
ـ بهروز قربانی
ـ منصور اسانلو
ـ محمدرضا آشوغ
ـ بهنام ابراهیم زاده
ـ سید اشکان حسینی
✅ مجریان برنامه
ـ فریبا قربانی
ـ شیرین جهانیان
ـ افشین افشین جم

✅ تاریخ برگزاری:
جمعه2 می 2025 _ 12اردیبهشت 1404

✅ ساعت شروع 
19:30 بوقت ایران – 18:00 بوقت اروپا

✅ محل برگزاری
پلتفرم زووم - از طریق لینک زیر وارد شوید:

https://us06web.zoom.us/j/4841851799?omn=83619892667

Meeting ID: 484 185 1799

✅ شرکت در این همایش برای همه علاقمندان آزاد است.

🔴 جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» با مبارزات کارگران دلاور و زنان پیشتاز تا آزادی میهن ادامه دارد.

آرش صادقی، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی شابق، از اعدام یکی از زندانیان گمنام بازداشت شده در خیزش انقلابی ۱۴۰۱ خبر داد.
زندانی‌ای که رسانه‌ای نشده بود.

«سحرگاه روز پنجشنبه ۲۸ فروردین‌ماه ۱۴۰۴، سعید امیری‌زاده، یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، در زندان سبزوار اعدام شد. این زندانی سیاسی ۳۴ ساله، متاهل و دارای ۲فرزند بود.
اتهام‌های واردشده به این زندانی سیاسی شامل قتل یک بسیجی (عباس رمضانی) که در آبان ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات کشته شد و آتش زدن تصویر رهبر جمهوری اسلامی عنوان شده بود. با این حال، منابع مستقل حقوقی تأکید دارند که هیچ سند و مدرک معتبری مبنی بر دست داشتن او در این اتهامات وجود نداشته است.
محاکمه سعید امیری‌زاده در شعبه پنجم دادگاه کیفری یک خراسان به ریاست قاضی محمد شجاع‌پور فدکی و بدون حضور وکیل انتخابی و نماینده دادستان برگزار شده بود.»

ـ جاویدنام سعید امیری‌زاده، از مبارزان راه آزادی بود. حکومت مردم مخالف را یا در خیابان کشت یا در زندان می‌کشد.

ـ خانواده‌های زندانیان تحت خطر، نباید فریب بازجویان را بخورند. بازجویان با تهدید یا فریب مانع از اطلاع‌رسانی می‌شوند.

مادر #محسن_لنگرنشین زندانی سیاسی در آستانه اعدام با انتشار یک ویدئو پس از آخرین ملاقات با فرزندش ضمن استمداد از مردم برای نجات او می‌گوید: نمیدانم فرزندم فردا طلوع آفتاب را خواهد دید یا نه.

مادر این زندانی سیاسی ضمن اشاره به ناعادلانه بودن روند دادرسی و تأیید سخنان مادران دادخواه زندانیان سیاسی نسبت به روندهای ناعادلانه در صدور احکام قضایی می‌گويد: تازه خودم فهمیدم که دادگاه ناعادلانه‌ای داریم.

روز گذشته یک فایل صوتی از محسن لنگرنشین منتشر شد که او در آن از شکنجه و تهدید و اعتراف اجباری سخن می‌گفت.
محسن لنگرنشین، ۱۲ تیر ماه ۱۴۰۲ بازداشت شد.
#زن_زندگی_آزادی #دادخواهی #نه_به_اعدام