اشتباه کسینجر را تکرار نکنید
✍پرویز سفری روزنامه نگار
هنری کسینجر در ماه جولای سال ۱۹۷۱ بطور ناشناس با هواپیمایی که ذوالفقار علی بوتو بعنوان واسطه و میانجی بین آمریکا و چین بود در اختيار او گذاشت به پکن پرواز کرد و مورد استقبال چوئن لای نخست وزیر چین قرار گرفت با این سفر و ملاقاتهای قبل و بعد از آن چین تا حد زیادی از انزوا خارج شد و اقتصادش هم ترمیم شد در حقیقت شروع ابر قدرت شدن اقتصادی و نظامی چین از این سفر شروع شد ، کسینجر می اندیشید که چین به متحد او در مقابل شوروی تبدیل میشود، کسینجر به کمونیست بودن چین و سرکوب شدید مردم چین توسط حکومت استبدادی کاری نداشت او به اشتباه باور داشت که یک متحد برای تقابل با شوروی بدست آورده ، گذشت زمان ثابت کرد که چه اشتباه فاحشی اون زمان جمهوری خواهان آمریکا انجام دادند، شوروی فرو پاشید ولی چین هر روز قوی تر شد و شروع کرد برای آمریکا شاخ و شانه کشیدن تا آنجا که امروز مشکل اصلی را این رئیس جمهور جمهوری خواه که در کاخ سفید ساکن هستش قدرت رو به تزاید چین می داند میگوید به خاورمیانه کاری ندارم من روی چین نشانه رفته ام و تا حد زیادی هم درست می گوید .
آیا کاری که کسینجر ۵۴ سال پیش کرد در نهایت به نفع آمریکا تمام شد ؟ آیا اگر زمان بر می گشت به سال ۱۹۷۱ و کسینجر وحزب جمهوری خواه همین کار و سفر به چین و برقراری رابطه حسنه را انجام می داد ؟بعید می دانم .
مقدمه قدری طولانی شد ، اکنون در ماه می سال ۲۰۲۵ فردی بعنوان ویتکاف که در هوش سیاسی انگشت کوچک کسینجر هم نمی شود دارد تحت نظارت رئیس جمهور آمریکا می آید و با حکومت جمهوری اسلامی مذاکره میکند که او را از مشکلات اقتصادی و انزوای سیاسی نجات دهد .
اگر کسینجر زنده بود به آقای ویتکاف پیشنهاد میشد که برود و با او ملاقات کند و از تجربه و دانش او بهره ببرد که آیا کسینجر موفق شد که روش سیاسی حکومت کمونیستی چین را تغییر بدهد و ملت چین بتوانند نفسی بکشند و زندانیان سیاسی آزاد شوند ، احزاب مختلف تشکیل شود ، اتحادیه و سندیکاهای مستقل کارگری و کارمندی و دانشجویی تشکیل شود روزنامه ها آزاد از چمبره ی حزب کمونیست حقیقت را بنویسند . و جلوی دخالت حزب در زندگی روزمره مردم گرفته شود و فضای مجازی و اینترنت آزاد باشند .
آقای ویتکاف آیا کسینجر موفق شد ، تاریخ نشان میدهد که خیر و هم اکنون چین کمونیست بزرگترین مشکل و شاید دشمن پنهان ایالاتمتحده آمریکا می باشد .
آنچه ما از حکومت توتالیتر جمهوری اسلامی می دانیم آنها هیچ وقت از دشمنی با آمریکا دست بر نخواهند داشت و همچنان از آنجا که خیالشان از خارج راحت میشود به سرکوب شدیدتر ملت ایران ادامه خواهند داد فضای مجازی و اینترنت بسته تر خواهد شد و زندانیان سیاسی بیشتر میشوند ، باندهای مافیایی اقتصاد ایران را همچنان در دست خود نگاه می دارند و در نهایت از آنچه که بعنوان برداشتن تحریم و آمدن دلار بدست حکومت گفته میشود چیزی برای ملت ایران کنار گذاشته نمی شود کما اینکه از دلاری که جناب اوباما به آنها داد چیزی بدست ملت ایران نرسید و یک راست رفت به لبنان برای حزب الله و سوریه برای بشار اسد و یمن برای حوثی و عراق برای حشدالشعبی وحتا برای حکومت چپگرای ونزوئلا و جاهای دیگر که ملت ایران از آن بی خبر هستند.
و در بر همان پاشنه که در این ۴۶ سال چرخیده خواهد چرخید .
#رنگین_کیان 🌈
#روح_بلندتر_مهسا_امینی
🆔️ @kuroshnews
۲۵۸۴/۲/۲۲
۴۰۴
2025,MAY,12
دامنه های جنوبی البرز
SeMoMirsoltani
✍پرویز سفری روزنامه نگار
هنری کسینجر در ماه جولای سال ۱۹۷۱ بطور ناشناس با هواپیمایی که ذوالفقار علی بوتو بعنوان واسطه و میانجی بین آمریکا و چین بود در اختيار او گذاشت به پکن پرواز کرد و مورد استقبال چوئن لای نخست وزیر چین قرار گرفت با این سفر و ملاقاتهای قبل و بعد از آن چین تا حد زیادی از انزوا خارج شد و اقتصادش هم ترمیم شد در حقیقت شروع ابر قدرت شدن اقتصادی و نظامی چین از این سفر شروع شد ، کسینجر می اندیشید که چین به متحد او در مقابل شوروی تبدیل میشود، کسینجر به کمونیست بودن چین و سرکوب شدید مردم چین توسط حکومت استبدادی کاری نداشت او به اشتباه باور داشت که یک متحد برای تقابل با شوروی بدست آورده ، گذشت زمان ثابت کرد که چه اشتباه فاحشی اون زمان جمهوری خواهان آمریکا انجام دادند، شوروی فرو پاشید ولی چین هر روز قوی تر شد و شروع کرد برای آمریکا شاخ و شانه کشیدن تا آنجا که امروز مشکل اصلی را این رئیس جمهور جمهوری خواه که در کاخ سفید ساکن هستش قدرت رو به تزاید چین می داند میگوید به خاورمیانه کاری ندارم من روی چین نشانه رفته ام و تا حد زیادی هم درست می گوید .
آیا کاری که کسینجر ۵۴ سال پیش کرد در نهایت به نفع آمریکا تمام شد ؟ آیا اگر زمان بر می گشت به سال ۱۹۷۱ و کسینجر وحزب جمهوری خواه همین کار و سفر به چین و برقراری رابطه حسنه را انجام می داد ؟بعید می دانم .
مقدمه قدری طولانی شد ، اکنون در ماه می سال ۲۰۲۵ فردی بعنوان ویتکاف که در هوش سیاسی انگشت کوچک کسینجر هم نمی شود دارد تحت نظارت رئیس جمهور آمریکا می آید و با حکومت جمهوری اسلامی مذاکره میکند که او را از مشکلات اقتصادی و انزوای سیاسی نجات دهد .
اگر کسینجر زنده بود به آقای ویتکاف پیشنهاد میشد که برود و با او ملاقات کند و از تجربه و دانش او بهره ببرد که آیا کسینجر موفق شد که روش سیاسی حکومت کمونیستی چین را تغییر بدهد و ملت چین بتوانند نفسی بکشند و زندانیان سیاسی آزاد شوند ، احزاب مختلف تشکیل شود ، اتحادیه و سندیکاهای مستقل کارگری و کارمندی و دانشجویی تشکیل شود روزنامه ها آزاد از چمبره ی حزب کمونیست حقیقت را بنویسند . و جلوی دخالت حزب در زندگی روزمره مردم گرفته شود و فضای مجازی و اینترنت آزاد باشند .
آقای ویتکاف آیا کسینجر موفق شد ، تاریخ نشان میدهد که خیر و هم اکنون چین کمونیست بزرگترین مشکل و شاید دشمن پنهان ایالاتمتحده آمریکا می باشد .
آنچه ما از حکومت توتالیتر جمهوری اسلامی می دانیم آنها هیچ وقت از دشمنی با آمریکا دست بر نخواهند داشت و همچنان از آنجا که خیالشان از خارج راحت میشود به سرکوب شدیدتر ملت ایران ادامه خواهند داد فضای مجازی و اینترنت بسته تر خواهد شد و زندانیان سیاسی بیشتر میشوند ، باندهای مافیایی اقتصاد ایران را همچنان در دست خود نگاه می دارند و در نهایت از آنچه که بعنوان برداشتن تحریم و آمدن دلار بدست حکومت گفته میشود چیزی برای ملت ایران کنار گذاشته نمی شود کما اینکه از دلاری که جناب اوباما به آنها داد چیزی بدست ملت ایران نرسید و یک راست رفت به لبنان برای حزب الله و سوریه برای بشار اسد و یمن برای حوثی و عراق برای حشدالشعبی وحتا برای حکومت چپگرای ونزوئلا و جاهای دیگر که ملت ایران از آن بی خبر هستند.
و در بر همان پاشنه که در این ۴۶ سال چرخیده خواهد چرخید .
#رنگین_کیان 🌈
#روح_بلندتر_مهسا_امینی
🆔️ @kuroshnews
۲۵۸۴/۲/۲۲
۴۰۴
2025,MAY,12
دامنه های جنوبی البرز
SeMoMirsoltani
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 تابوت شیوا ارسطویی بر دوش زنان با پوشش اختیاری
روز دوشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، مراسم تشییع پیکر شیوا ارسطویی، نویسنده برجسته ایرانی، در مقابل خانه هنرمندان تهران برگزار شد. در این مراسم، جمعی از زنان با پوشش اختیاری در اقدامی زیبا تابوت این نویسنده را بر دوش کشیدند و او را تا آرامگاه ابدیاش بدرقه کردند، حرکتی که بازتابدهنده روحیه آزاداندیش ارسطویی و باورهایش به آزادیهای فردی و اجتماعی بود.
شیوا ارسطویی، متولد ۹ اردیبهشت ۱۳۴۰، با آثار ماندگار خود در حوزه داستاننویسی، رمان و ترجمه، یکی از تأثیرگذارترین چهرههای ادبیات معاصر ایران بود.
وی در ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ در ۶۴ سالگی دیده از جهان فروبست و فقدانش جامعه ادبی ایران را در سوگ نشاند.
روز دوشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، مراسم تشییع پیکر شیوا ارسطویی، نویسنده برجسته ایرانی، در مقابل خانه هنرمندان تهران برگزار شد. در این مراسم، جمعی از زنان با پوشش اختیاری در اقدامی زیبا تابوت این نویسنده را بر دوش کشیدند و او را تا آرامگاه ابدیاش بدرقه کردند، حرکتی که بازتابدهنده روحیه آزاداندیش ارسطویی و باورهایش به آزادیهای فردی و اجتماعی بود.
شیوا ارسطویی، متولد ۹ اردیبهشت ۱۳۴۰، با آثار ماندگار خود در حوزه داستاننویسی، رمان و ترجمه، یکی از تأثیرگذارترین چهرههای ادبیات معاصر ایران بود.
وی در ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ در ۶۴ سالگی دیده از جهان فروبست و فقدانش جامعه ادبی ایران را در سوگ نشاند.
❤2
تایید حکم ۱۵ سال حبس رزگار بیگزاده بابامیری توسط دادگاه تجدیدنظر
#رزگار_بابامیری ، زندانی سیاسی اهل بوکان، با تایید حکم ۱۵ سال حبس خود از سوی دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی، همچنان در زندان بهسر میبرد. ژینو بیگزاده بابامیری، دختر او، با انتشار پیامی اعلام کرد که این حکم بدون تغییر باقی مانده است.
رزگار در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۲ به دلیل کمکرسانی به مجروحان اعتراضات سال ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. اتهامات متعدد و سنگینی علیه او مطرح شده که از جمله میتوان به «محاربه، بغی، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، تأمین مالی تروریسم، تبلیغ علیه نظام، جاسوسی، همکاری با دولتهای متخاصم، داشتن تجهیزات اینترنت ماهوارهای (استارلینک)، نگهداری سلاح غیرمجاز، عضویت در گروههای غیرمجاز و آمریت در یک پرونده قتل» اشاره کرد.
او پیشتر در نامهای از شکنجههای صورتگرفته در دوران بازداشت خود پرده برداشته و اعلام کرده بود که مأموران امنیتی تلاش داشتند وی را وادار به اعترافات اجباری جلوی دوربین کنند. به گفته خودش، تنها جرمش «کمک به همنوع» بوده است. رزگار پیش از بازداشت، به کار کشاورزی در بوکان مشغول بود.
#رزگار_بابامیری ، زندانی سیاسی اهل بوکان، با تایید حکم ۱۵ سال حبس خود از سوی دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی، همچنان در زندان بهسر میبرد. ژینو بیگزاده بابامیری، دختر او، با انتشار پیامی اعلام کرد که این حکم بدون تغییر باقی مانده است.
رزگار در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۲ به دلیل کمکرسانی به مجروحان اعتراضات سال ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. اتهامات متعدد و سنگینی علیه او مطرح شده که از جمله میتوان به «محاربه، بغی، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، تأمین مالی تروریسم، تبلیغ علیه نظام، جاسوسی، همکاری با دولتهای متخاصم، داشتن تجهیزات اینترنت ماهوارهای (استارلینک)، نگهداری سلاح غیرمجاز، عضویت در گروههای غیرمجاز و آمریت در یک پرونده قتل» اشاره کرد.
او پیشتر در نامهای از شکنجههای صورتگرفته در دوران بازداشت خود پرده برداشته و اعلام کرده بود که مأموران امنیتی تلاش داشتند وی را وادار به اعترافات اجباری جلوی دوربین کنند. به گفته خودش، تنها جرمش «کمک به همنوع» بوده است. رزگار پیش از بازداشت، به کار کشاورزی در بوکان مشغول بود.
😁2🤬1
میر یوسف یونسی در اعتراض به فشارهای جدید در زندان دست به اعتصاب غذا زد
آیدا یونسی، فعال حقوق بشر، از آغاز اعتصاب غذای پدرش، میر یوسف یونسی، زندانی سیاسی در ایران خبر داد. او اعلام کرد که این اقدام در واکنش به فشارهای جدید و انتقال غیرقانونی وی به بند هفت زندان بدون هیچ تغییر در وضعیت وخیم سلامتی و حقوق اولیهاش انجام شده است. آیدا یونسی تأکید کرد که وضعیت پدرش به عنوان فردی مسن و بیمار بسیار وخیم است و نگهداری او در چنین شرایطی مصداق شکنجه محسوب میشود.
.
آیدا یونسی، فعال حقوق بشر، از آغاز اعتصاب غذای پدرش، میر یوسف یونسی، زندانی سیاسی در ایران خبر داد. او اعلام کرد که این اقدام در واکنش به فشارهای جدید و انتقال غیرقانونی وی به بند هفت زندان بدون هیچ تغییر در وضعیت وخیم سلامتی و حقوق اولیهاش انجام شده است. آیدا یونسی تأکید کرد که وضعیت پدرش به عنوان فردی مسن و بیمار بسیار وخیم است و نگهداری او در چنین شرایطی مصداق شکنجه محسوب میشود.
.
🔥1😢1💩1
خبرگر
میر یوسف یونسی در اعتراض به فشارهای جدید در زندان دست به اعتصاب غذا زد آیدا یونسی، فعال حقوق بشر، از آغاز اعتصاب غذای پدرش، میر یوسف یونسی، زندانی سیاسی در ایران خبر داد. او اعلام کرد که این اقدام در واکنش به فشارهای جدید و انتقال غیرقانونی وی به بند هفت…
🔴متن پست آیدا یونسی:
پدرم، #میریوسف_یونسی، از امروز در اعتراض به فشارهاى جديد و انتقال غیرقانونی اش به بند هفت و شرايط غیرانسانی اين بند، دست به #اعتصاب_غذا زده است. آخرین ابزار یک زندانی برای فریاد. يك هفته از انتقال پدرم گذشته و علیرغم اعتراض ها و مكاتبات وكلا و پدرم، و وعده ی مسئولين زندان براى بازگرداندنش به بند چهار، هنوز هيچ تغييری در وضعيتش ايجاد نشده. وى با اتهامات سياسى بازداشت شده و بند هفت هيچ تناسبى با این اتهامات ندارد. از حداقل امكانات محروم است و دسترسى اش به هواخورى و تلفن به شدت محدود شده است. خود مسئولان بند هفت از روز اول گفتند اینجا برای پدرم که مردی مسن و بیمار است، مناسب نیست و «فقط دو سه روز» طول میکشد
پدرم، #میریوسف_یونسی، از امروز در اعتراض به فشارهاى جديد و انتقال غیرقانونی اش به بند هفت و شرايط غیرانسانی اين بند، دست به #اعتصاب_غذا زده است. آخرین ابزار یک زندانی برای فریاد. يك هفته از انتقال پدرم گذشته و علیرغم اعتراض ها و مكاتبات وكلا و پدرم، و وعده ی مسئولين زندان براى بازگرداندنش به بند چهار، هنوز هيچ تغييری در وضعيتش ايجاد نشده. وى با اتهامات سياسى بازداشت شده و بند هفت هيچ تناسبى با این اتهامات ندارد. از حداقل امكانات محروم است و دسترسى اش به هواخورى و تلفن به شدت محدود شده است. خود مسئولان بند هفت از روز اول گفتند اینجا برای پدرم که مردی مسن و بیمار است، مناسب نیست و «فقط دو سه روز» طول میکشد
😢2🤝1
خبرگر
Photo
نامه گلرخ ایرایی در واکنش به حکم اعدام #امیر_تتلو: مخالفت با هرگونه سلب حیات، نه حق، بلکه وظیفهمان است
واکنش جانبدارانه در مخالفت با حکم اعدامِ محکومی که بر ضد ارزشهای ما عمل کردهاست میتواند ما را به ضدِ خود بدل کند و شعار نه به اعدام را از مفهوم و کارکرد تهی کند.
نمیتوان با احکام مرگ مواجههای گزینشی داشت و محکومین را دستهبندی کرد و برخی را لایقتر برای نجات از چوبهی دار دانست. برای نفی اعدام باید دیدی وسیع داشت. فراتر از آنچه منجر به صدور حکم مرگ شد. فراتر از اینکه محکوم به مرگ چه نسبت سیاسی، ایدئولوژیکی یا چه مرزبندیهای اخلاقیای با ما دارد. گاه طاقتفرسا میشود. چرا که هر یک از ما نه در هیئت یک وکیل، بلکه به عنوان یک شهروند و به حکم انسانیت و تمایل بر توقفِ چرخهی خشونت با احکام مرگ مخالفت میکنیم. اگر هدف از مخالفت با اعدام مشخص نباشد و با تمایلات شخصی آمیخته باشد، دفاع از برخی مجرمین به ایجاد تضادی درونی در مواجهه با خود منجر میشود. مثلا دفاع از محکوم به مرگی که کودکی را مورد «تجاوز» قرار داده و به «قتل» رسانده است. مخالفت با اعدامِ این فرد گاه اعتراض برانگیز میشود. یا حمایت از محکوم به مرگی که با جریان سیاسی یا تفکرِ او در تضاد یا تقابل قرار داریم. اگر ما مخالف اعدام هستیم پس به این باور رسیدهایم که مخالفت با اعدام باید همهجانبه و در خصوص تمام محکومین به مرگ، به یک شکل و با هدفِ «لغو مجازات اعدام» انجام شود.
در مواجهه با حکم مرگِ #تتلو خوانندهای که به کرات از حکومت اعدامی حمایت کرده بود، چه واکنشی باید داشت؟ کسی که در سالهای اخیر به جانباختگان اعتراضات، خانوادهها و همراهانشان اهانتهای تلخ و گزندهای کرده، روان آسیبدیدگانِ جنایات حکومتی را آگاهانه و شاید با دستورِ از بالا آزرده بود. کسی که در تضادِ سیاسی و ایدئولوژیک با ما قرار دارد، به در هم شکستنِ ارزشهای ما برخاسته بود و مرزهای انسانیِ منطبق بر چارچوبهای ما را در هم شکسته بود و بعد از این نیز بر مدارِ خود خواهد چرخید.
واکنش یکجانبهی ما مخالفانِ اعدام در برابر محکومانی که بر ضد ارزشهای ما عمل کردهاند میتواند ما را به ضدِ خود بدل کند و شعار #نه_به_اعدام را از مفهوم و کارکرد تهی کند.
باید جسارت اعتراض به حکم مرگِ آن کسی که در دورترین نقطه به ما ایستاده است را داشته باشیم تا بتوانیم امیدوار بشویم به برچیده شدنِ چوبههای دار.
اگر شیوهی مخالفت ما با #اعدام، گزینشی و بر مبنای خاستگاهی مشترک با محکوم به مرگ است، طبیعتا انتخابی عمل میکنیم و بسیاری از گردونهی انتخابِ ما جا میمانند.
بسیاری حکم تتلو را پروژهی حکومت برای جهتدهی به افکار عمومی میدانند. بسیاری او را لایق مرگ میدانند و برخی نیز در قبال آن سکوت میکنند.
پروژهسازی و مهندسی افکار عمومی از سوی جمهوری اسلامی به قصدِ انتفاع و پیشبردِ اهداف، غیر قابل انکار است. اما اگر در خصوص محکوم به مرگی، به این اطمینان رسیدهایم که آگاهانه خود را ابژهی چنین پروژهی شومی قرار داده است نیز نباید در مبارزه با اعدام دچارِ استثنا شویم. هر یک از «ما» که مدعیِ مخالفت با اعدام هستیم بیش و کم دیدگاههایی سیاسی، ایدئولوژیک و مرزهایی اخلاقی و انسانیای داریم که هویت فردی و سیاسی ما بر آن بنا شده است. لحظهای تردید در مخالفت با اعدام و سوگیری در برابر احکام مرگ، ما را به نقیضِ خود بدل میکند. مخالفت با قتلهای حکومتی نمیتواند و نباید تحتتاثیر دیدگاههای سیاسی و ایدئولوژیک ما قرار بگیرد. اگر جز این باشیم و جز این عمل کنیم نه تنها به لغو مجازات اعدام کمکی نکردهایم، بلکه قادر به تبدیل شدن به اویی هستیم که به انکارش برخواستهایم و خود را اسیرِ چرخهای بیهوده کردهایم که دستاوردی نخواهد داشت مگر تسهیلِ کار حکومت در کشتار بیشتر.
تعیینِ مرز و حدود برای دفاع از محکومی که _به هر دلیل_ چوبهی دار بر سرش سایه افکنده است، تمام آنچه بنا کردهایم را در هم میریزد.
مخالفت با اعدام به معنای دفاع از دیدگاههای سیاسی و باورهای محکوم به مرگ نیست و ما را در برابر مرزهای انسانیِ دریده شده از سوی محکوم پاسخگو نمیکند. مخالفت با هرگونه سلب حیات، نه حق، بلکه وظیفهمان است. اگر خود را مخالف اعدام میدانیم و خاستگاهمان توقف چرخهی کشتار حکومتی است.
گلرخ ایرایی
اردیبهشت ۱۴۰۴
زندان اوین
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
واکنش جانبدارانه در مخالفت با حکم اعدامِ محکومی که بر ضد ارزشهای ما عمل کردهاست میتواند ما را به ضدِ خود بدل کند و شعار نه به اعدام را از مفهوم و کارکرد تهی کند.
نمیتوان با احکام مرگ مواجههای گزینشی داشت و محکومین را دستهبندی کرد و برخی را لایقتر برای نجات از چوبهی دار دانست. برای نفی اعدام باید دیدی وسیع داشت. فراتر از آنچه منجر به صدور حکم مرگ شد. فراتر از اینکه محکوم به مرگ چه نسبت سیاسی، ایدئولوژیکی یا چه مرزبندیهای اخلاقیای با ما دارد. گاه طاقتفرسا میشود. چرا که هر یک از ما نه در هیئت یک وکیل، بلکه به عنوان یک شهروند و به حکم انسانیت و تمایل بر توقفِ چرخهی خشونت با احکام مرگ مخالفت میکنیم. اگر هدف از مخالفت با اعدام مشخص نباشد و با تمایلات شخصی آمیخته باشد، دفاع از برخی مجرمین به ایجاد تضادی درونی در مواجهه با خود منجر میشود. مثلا دفاع از محکوم به مرگی که کودکی را مورد «تجاوز» قرار داده و به «قتل» رسانده است. مخالفت با اعدامِ این فرد گاه اعتراض برانگیز میشود. یا حمایت از محکوم به مرگی که با جریان سیاسی یا تفکرِ او در تضاد یا تقابل قرار داریم. اگر ما مخالف اعدام هستیم پس به این باور رسیدهایم که مخالفت با اعدام باید همهجانبه و در خصوص تمام محکومین به مرگ، به یک شکل و با هدفِ «لغو مجازات اعدام» انجام شود.
در مواجهه با حکم مرگِ #تتلو خوانندهای که به کرات از حکومت اعدامی حمایت کرده بود، چه واکنشی باید داشت؟ کسی که در سالهای اخیر به جانباختگان اعتراضات، خانوادهها و همراهانشان اهانتهای تلخ و گزندهای کرده، روان آسیبدیدگانِ جنایات حکومتی را آگاهانه و شاید با دستورِ از بالا آزرده بود. کسی که در تضادِ سیاسی و ایدئولوژیک با ما قرار دارد، به در هم شکستنِ ارزشهای ما برخاسته بود و مرزهای انسانیِ منطبق بر چارچوبهای ما را در هم شکسته بود و بعد از این نیز بر مدارِ خود خواهد چرخید.
واکنش یکجانبهی ما مخالفانِ اعدام در برابر محکومانی که بر ضد ارزشهای ما عمل کردهاند میتواند ما را به ضدِ خود بدل کند و شعار #نه_به_اعدام را از مفهوم و کارکرد تهی کند.
باید جسارت اعتراض به حکم مرگِ آن کسی که در دورترین نقطه به ما ایستاده است را داشته باشیم تا بتوانیم امیدوار بشویم به برچیده شدنِ چوبههای دار.
اگر شیوهی مخالفت ما با #اعدام، گزینشی و بر مبنای خاستگاهی مشترک با محکوم به مرگ است، طبیعتا انتخابی عمل میکنیم و بسیاری از گردونهی انتخابِ ما جا میمانند.
بسیاری حکم تتلو را پروژهی حکومت برای جهتدهی به افکار عمومی میدانند. بسیاری او را لایق مرگ میدانند و برخی نیز در قبال آن سکوت میکنند.
پروژهسازی و مهندسی افکار عمومی از سوی جمهوری اسلامی به قصدِ انتفاع و پیشبردِ اهداف، غیر قابل انکار است. اما اگر در خصوص محکوم به مرگی، به این اطمینان رسیدهایم که آگاهانه خود را ابژهی چنین پروژهی شومی قرار داده است نیز نباید در مبارزه با اعدام دچارِ استثنا شویم. هر یک از «ما» که مدعیِ مخالفت با اعدام هستیم بیش و کم دیدگاههایی سیاسی، ایدئولوژیک و مرزهایی اخلاقی و انسانیای داریم که هویت فردی و سیاسی ما بر آن بنا شده است. لحظهای تردید در مخالفت با اعدام و سوگیری در برابر احکام مرگ، ما را به نقیضِ خود بدل میکند. مخالفت با قتلهای حکومتی نمیتواند و نباید تحتتاثیر دیدگاههای سیاسی و ایدئولوژیک ما قرار بگیرد. اگر جز این باشیم و جز این عمل کنیم نه تنها به لغو مجازات اعدام کمکی نکردهایم، بلکه قادر به تبدیل شدن به اویی هستیم که به انکارش برخواستهایم و خود را اسیرِ چرخهای بیهوده کردهایم که دستاوردی نخواهد داشت مگر تسهیلِ کار حکومت در کشتار بیشتر.
تعیینِ مرز و حدود برای دفاع از محکومی که _به هر دلیل_ چوبهی دار بر سرش سایه افکنده است، تمام آنچه بنا کردهایم را در هم میریزد.
مخالفت با اعدام به معنای دفاع از دیدگاههای سیاسی و باورهای محکوم به مرگ نیست و ما را در برابر مرزهای انسانیِ دریده شده از سوی محکوم پاسخگو نمیکند. مخالفت با هرگونه سلب حیات، نه حق، بلکه وظیفهمان است. اگر خود را مخالف اعدام میدانیم و خاستگاهمان توقف چرخهی کشتار حکومتی است.
گلرخ ایرایی
اردیبهشت ۱۴۰۴
زندان اوین
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
مریم ابراهیموند، زندانی سیاسی سابق: «روز جهانی مادر است.
مادر یعنی معنای زندگی…
اما در سرزمین من، در اتاقهای بازجویی، این واژه را از معنا تهی میکنند.
مادر را ابزار شکنجه میکنند…
او را دادخواه خون جوانش میسازند…
یا در خانه، زیر سیطره دین و حجاب، زندانیاش میکنند.
در سال ۱۳۹۶ توسط سازمان اطلاعات سپاه بازداشت شدم.
بعد از دو هفته بازجویی و شکنجههای روحی و روانی، مرا به دادسرای فرهنگ و رسانه بردند.
آنجا بازجوی من برای فشار بیشتر، از بازپرس حاجی محمدی خواست تا حکم بازداشت مادرم را صادر کند.
و حکم صادر شد…
اما مادرم، این زن جسور و تنها، شش ماه را پنهان زندگی کرد تا طعمه این حکومت مستبد نشود.
شش ماه ترس، دلهره، انتظار…
در سرزمین من، “مادر” دیگر فقط “مادر” نیست:
زندانی در خانه
گروگان در بازجویی
دادخواه در خیابان
و گاهی… چشم انتظار اعلام حکم اعدام فرزندش پشت درهای زندان.
امروز روز جهانی مادر است…
اما نه برای جشن، بلکه برای یادآوری این حقیقت تلخ.
برای همه مادرانی که زیر شکنجه، در تبعید، در سکوت و در فراق فرزندانشان هنوز ایستادهاند…
روزتان مبارک مادران سرزمینم؛ شما بزرگترین اسطورههای مقاومتید.»
مادر یعنی معنای زندگی…
اما در سرزمین من، در اتاقهای بازجویی، این واژه را از معنا تهی میکنند.
مادر را ابزار شکنجه میکنند…
او را دادخواه خون جوانش میسازند…
یا در خانه، زیر سیطره دین و حجاب، زندانیاش میکنند.
در سال ۱۳۹۶ توسط سازمان اطلاعات سپاه بازداشت شدم.
بعد از دو هفته بازجویی و شکنجههای روحی و روانی، مرا به دادسرای فرهنگ و رسانه بردند.
آنجا بازجوی من برای فشار بیشتر، از بازپرس حاجی محمدی خواست تا حکم بازداشت مادرم را صادر کند.
و حکم صادر شد…
اما مادرم، این زن جسور و تنها، شش ماه را پنهان زندگی کرد تا طعمه این حکومت مستبد نشود.
شش ماه ترس، دلهره، انتظار…
در سرزمین من، “مادر” دیگر فقط “مادر” نیست:
زندانی در خانه
گروگان در بازجویی
دادخواه در خیابان
و گاهی… چشم انتظار اعلام حکم اعدام فرزندش پشت درهای زندان.
امروز روز جهانی مادر است…
اما نه برای جشن، بلکه برای یادآوری این حقیقت تلخ.
برای همه مادرانی که زیر شکنجه، در تبعید، در سکوت و در فراق فرزندانشان هنوز ایستادهاند…
روزتان مبارک مادران سرزمینم؛ شما بزرگترین اسطورههای مقاومتید.»
❤🔥3❤1💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
طوفان الاقصی به بهترین مدرسه بازیگری تبدیل شده است.
این بازیگر حماس با بازی خوبش تقریباً به هالیوود راه یافت، اما کودک دچار خارش شد و مجبور شد تکان بخورد.
حماس هر طور که دلش بخواهد از کودکان سواستفاده میکند و از هیچ سازمان حقوق بشری اعتراضی شنیده نمیشود!
این بازیگر حماس با بازی خوبش تقریباً به هالیوود راه یافت، اما کودک دچار خارش شد و مجبور شد تکان بخورد.
حماس هر طور که دلش بخواهد از کودکان سواستفاده میکند و از هیچ سازمان حقوق بشری اعتراضی شنیده نمیشود!
🤬4😁2
بازداشت دوباره نگار دباغی و بستری کردن او در بیمارستان روانی
نگار دباغی، دانشآموز و از فعالین انقلاب زن زندگی آزادی در تبریز که پیشتر به دلیل فعالیتهایش بازداشت و دادگاهی شده بود، روز سهشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ در صفحه اینستاگرامی خود از بازداشت خود و رویکرد وحشیانه سرکوبگران حکومت با خود در بازه زمانی دو هفتهای شد. او در این باره گزارش داد:
#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
نگار دباغی، دانشآموز و از فعالین انقلاب زن زندگی آزادی در تبریز که پیشتر به دلیل فعالیتهایش بازداشت و دادگاهی شده بود، روز سهشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ در صفحه اینستاگرامی خود از بازداشت خود و رویکرد وحشیانه سرکوبگران حکومت با خود در بازه زمانی دو هفتهای شد. او در این باره گزارش داد:
«من دو هفته پیش توسط گشت ارشاد دستگیر شدم، با ضرب و شتم سرم را سه بار کوبیدن [کف] آسفالت، با مشت ده بیست بار زدن تو صورتم، با اسپری فلفل تهدیدم کردن، موهام رو کشیدن...
منو به زور انداختن کف ون بردن [پلیس] امنیت اخلاقی، از اونجا شبش منو بردن بازداشتگاه، از اونجا منو بردن دادگاه... من دادستان رو فحش دادم، اونم لج کرد گفت اینو ببرین تیمارستان...
منو بردن بیمارستان رازی بستری کردن، اونجا من به خاطر ضرباتی که مامورا به سرم زدن رفتم ام آر آی، بعد اونجا از یه پرستار سیلی خوردم بعد رئیس بخش با مشت زد تو گردنم.
امروز از [بیمارستان] رازی مرخص شدم، تاکید میکنم: من هیچ مشکل روانی ندارم... خامنهای قاتل! پاسخگو باش، مامورات به چه حقی منو زدن؟؟؟»
#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
🔥2
خبرگر
فرانسه علیه رژیم ایران به دادگاه لاهه شکایت میکند؛ تلاش برای آزادی دو شهروند بازداشتی دولت فرانسه اعلام کرد که روز جمعه ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، به دلیل بازداشت خودسرانه دو شهروند خود، سیسیل کوهلر و ژاک پاریس، از جمهوری اسلامی ایران به دیوان بینالمللی دادگستری…
کریستف لموئن، سخنگوی وزارت خارجه فرانسه، در کنفرانسی خبری تأکید کرد که این شکایت با استناد به نقض کنوانسیون وین در زمینه حقوق کنسولی مطرح میشود و هدف آن اعمال فشار بر تهران برای آزادی این دو نفر است.
کوهلر و پاریس از اردیبهشت ۱۴۰۱ در زندان اوین به سر میبرند و به اتهام «تحریک اعتراضات کارگری» بازداشت شدهاند؛ اتهامی که خانوادههای آنها و دولت فرانسه آن را بیاساس میدانند.
فرانسه بارها ایران را به بازداشت غیرقانونی، نگهداری این افراد در شرایط غیرانسانی و محروم کردن آنها از حقوق کنسولی متهم کرده است.
لموئن با اشاره به این موضوع افزود: «آزادی هموطنان ما اولویت اصلی فرانسه است و تا تحقق آن، فشار بر ایران ادامه خواهد یافت.»
این اقدام فرانسه در حالی صورت میگیرد که تنشهای دیپلماتیک میان پاریس و تهران به دلیل مسائل مختلفی از جمله برنامه هستهای ایران، حمایت این کشور از روسیه در جنگ اوکراین و بازداشت شهروندان خارجی شدت گرفته است.
گروههای حقوق بشری نیز ایران را به استفاده از بازداشت شهروندان خارجی به عنوان اهرم فشار دیپلماتیک متهم میکنند، اتهامی که مقامات ایرانی رد کردهاند.
هرچند رسیدگی به پروندهها در دیوان لاهه ممکن است سالها طول بکشد، فرانسه امیدوار است با درخواست اقدامات اضطراری، وضعیت این دو شهروند در طول روند قضایی بهبود یابد.
کوهلر و پاریس از اردیبهشت ۱۴۰۱ در زندان اوین به سر میبرند و به اتهام «تحریک اعتراضات کارگری» بازداشت شدهاند؛ اتهامی که خانوادههای آنها و دولت فرانسه آن را بیاساس میدانند.
فرانسه بارها ایران را به بازداشت غیرقانونی، نگهداری این افراد در شرایط غیرانسانی و محروم کردن آنها از حقوق کنسولی متهم کرده است.
لموئن با اشاره به این موضوع افزود: «آزادی هموطنان ما اولویت اصلی فرانسه است و تا تحقق آن، فشار بر ایران ادامه خواهد یافت.»
این اقدام فرانسه در حالی صورت میگیرد که تنشهای دیپلماتیک میان پاریس و تهران به دلیل مسائل مختلفی از جمله برنامه هستهای ایران، حمایت این کشور از روسیه در جنگ اوکراین و بازداشت شهروندان خارجی شدت گرفته است.
گروههای حقوق بشری نیز ایران را به استفاده از بازداشت شهروندان خارجی به عنوان اهرم فشار دیپلماتیک متهم میکنند، اتهامی که مقامات ایرانی رد کردهاند.
هرچند رسیدگی به پروندهها در دیوان لاهه ممکن است سالها طول بکشد، فرانسه امیدوار است با درخواست اقدامات اضطراری، وضعیت این دو شهروند در طول روند قضایی بهبود یابد.
اجرای ۷۴ ضربه شلاق بر پیکر رضا رضایی، زندانی سیاسی معلول و مبتلا به صرع / آثار جراحت به حدی بود که از بازگشت او به بند جلوگیری شد
مهدی محمودیان، فعال سیاسی و زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ زندان اوین، از اجرای حکم شلاق بر پیکر رضا رضایی، یکی از زندانیان سیاسی همبند خود، خبر داد.
رضایی از ناحیه هر دو پا دچار معلولیت جسمی است و با بیماری صرع حاد زندگی میکند. محمودیان در اینباره نوشت: «پس از بازگرداندن او به زندان، آثار کبودی و جراحت ناشی از شلاق به قدری شدید بود که مسئولان، بلافاصله او را از سایر زندانیان جدا کرده و به قرنطینه منتقل کردند تا همبندانش نتوانند وضعیت جسمیاش را ببینند.»
مهدی محمودیان، فعال سیاسی و زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ زندان اوین، از اجرای حکم شلاق بر پیکر رضا رضایی، یکی از زندانیان سیاسی همبند خود، خبر داد.
رضایی از ناحیه هر دو پا دچار معلولیت جسمی است و با بیماری صرع حاد زندگی میکند. محمودیان در اینباره نوشت: «پس از بازگرداندن او به زندان، آثار کبودی و جراحت ناشی از شلاق به قدری شدید بود که مسئولان، بلافاصله او را از سایر زندانیان جدا کرده و به قرنطینه منتقل کردند تا همبندانش نتوانند وضعیت جسمیاش را ببینند.»
😢2🔥1
مونا مهرجویی دختر داریوش مهرجویی کارگردان صاحبنام سینمای ایران،: ما اعدام نمیخواهیم
مونا مهرجویی، دختر #داریوش_مهرجویی و #وحیده_محمدی_فر، در واکنش به تأیید حکم زندانیان پرونده پدر و مادرش، در استوری اینستاگرام نوشت:
«با سلام. در رابطه با پرونده قتل مادر و پدرم، حکم قاتلین صادر شده و یک نفر به اعدام محکوم شده؛ من و خانوادهام درخواست اعدام نداریم.»
وکیل خانواده مهرجویی : مدارک موجود در پرونده و ابهامات و نکات لاینحل به قدری زیاد است که از نظر خانواده، قتل داریوش مهرجویی و همسرش در نتیجه انگیزه سرقت یا کینهجویی نبوده و پای آمر یا آمران قتل در میان است. بیش از یک سال از کارزار سهشنبههای نه به اعدام میگذرد. پیش از آن نیز سالها جنبشهای مخالفت با این مجازات غیرانسانی در جریان بود. مایهی خرسندی است که شخصیتهایی مانند خانواده مهرجویی در عرصه عمل مخالفت خود را با اعدام اعلام میکنند.
جمهوری اسلامی به طرق مختلف در سالهای گذشته سعی کرده تلاش جامعه مدنی و کنشگران حقوق بشر را خنثی کند. به دهها فیلم و سریال در شبکههای نمایش خانگی بنگرید و ببینید چه اندازه در عادیسازی مجازات اعدام و قصاص تلاش میکنند.
مونا مهرجویی، دختر #داریوش_مهرجویی و #وحیده_محمدی_فر، در واکنش به تأیید حکم زندانیان پرونده پدر و مادرش، در استوری اینستاگرام نوشت:
«با سلام. در رابطه با پرونده قتل مادر و پدرم، حکم قاتلین صادر شده و یک نفر به اعدام محکوم شده؛ من و خانوادهام درخواست اعدام نداریم.»
وکیل خانواده مهرجویی : مدارک موجود در پرونده و ابهامات و نکات لاینحل به قدری زیاد است که از نظر خانواده، قتل داریوش مهرجویی و همسرش در نتیجه انگیزه سرقت یا کینهجویی نبوده و پای آمر یا آمران قتل در میان است. بیش از یک سال از کارزار سهشنبههای نه به اعدام میگذرد. پیش از آن نیز سالها جنبشهای مخالفت با این مجازات غیرانسانی در جریان بود. مایهی خرسندی است که شخصیتهایی مانند خانواده مهرجویی در عرصه عمل مخالفت خود را با اعدام اعلام میکنند.
جمهوری اسلامی به طرق مختلف در سالهای گذشته سعی کرده تلاش جامعه مدنی و کنشگران حقوق بشر را خنثی کند. به دهها فیلم و سریال در شبکههای نمایش خانگی بنگرید و ببینید چه اندازه در عادیسازی مجازات اعدام و قصاص تلاش میکنند.
🤝2
♦️بازداشت خشونتآمیز حسین رزاق توسط نیروهای امنیتی
♦️به گزارش منابع مطلع، حسین رزاق، فعال سیاسی، در جریان یورشی خشونتآمیز توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصیاش بازداشت شد. شاهدان عینی اعلام کردهاند که دهها مامور امنیتی با حضور در محل سکونت آقای رزاق، قصد ورود به منزل وی را داشته و در صدد شکستن در بودند که او پیش از آن در را گشود.
♦️با این حال، نیروهای امنیتی پس از ورود به منزل، اقدام به ضربوشتم شدید حسین رزاق کردند و وی را با بدنی خونآلود از محل منتقل کردند. تاکنون از محل نگهداری یا وضعیت جسمی وی اطلاع دقیقی در دست نیست.
♦️این بازداشت در حالی صورت میگیرد که همزمان گزارشهایی از تشدید برخورد با فعالان مدنی و سیاسی در سراسر کشور، همزمان با موج جدید اعتصابات سراسری منتشر شده است.
♦️به گزارش منابع مطلع، حسین رزاق، فعال سیاسی، در جریان یورشی خشونتآمیز توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصیاش بازداشت شد. شاهدان عینی اعلام کردهاند که دهها مامور امنیتی با حضور در محل سکونت آقای رزاق، قصد ورود به منزل وی را داشته و در صدد شکستن در بودند که او پیش از آن در را گشود.
♦️با این حال، نیروهای امنیتی پس از ورود به منزل، اقدام به ضربوشتم شدید حسین رزاق کردند و وی را با بدنی خونآلود از محل منتقل کردند. تاکنون از محل نگهداری یا وضعیت جسمی وی اطلاع دقیقی در دست نیست.
♦️این بازداشت در حالی صورت میگیرد که همزمان گزارشهایی از تشدید برخورد با فعالان مدنی و سیاسی در سراسر کشور، همزمان با موج جدید اعتصابات سراسری منتشر شده است.
🔥1
با سلام و احترام
سوال من و پاسخ چت جی بی تی (هوش مصنوعی) به آن.👇👇
GapGPT-Lite
بهترین راههای دستیابی به صلح دائمی و عدالت اجتماعی در شرایط حاضر دنیا چیست؟
دستیابی به صلح دائمی و عدالت اجتماعی در دنیای کنونی، چالشی پیچیده و چندوجهی است که نیازمند رویکردی جامع و هماهنگ در سطوح مختلف فردی، اجتماعی، ملی و بینالمللی است. در اینجا به برخی از مهمترین راهکارها اشاره میکنم:
1. تقویت نهادهای دموکراتیک و حاکمیت قانون :
*دموکراسی* : ایجاد و تقویت نظامهای دموکراتیک که در آن همه افراد جامعه از حقوق برابر برخوردار باشند و بتوانند در تعیین سرنوشت خود مشارکت کنند.
*حاکمیت قانون:* اجرای عادلانه و بدون تبعیض قوانین برای همه افراد و گروهها، و ایجاد سازوکارهای مستقل برای رسیدگی به شکایات و تخلفات.
*مطبوعات آزاد و مستقل:* تضمین آزادی بیان و دسترسی آزاد به اطلاعات، و حمایت از رسانههای مستقل برای نظارت بر عملکرد حکومت و افشای فساد.
2. کاهش فقر و نابرابری:
*
*توسعه اقتصادی عادلانه:* ایجاد فرصتهای شغلی مناسب و برابر برای همه افراد، و توزیع عادلانهتر ثروت و منابع.
*آموزش و پرورش با کیفیت* : فراهم کردن دسترسی همگانی به آموزش و پرورش با کیفیت، برای توانمندسازی افراد و ارتقای سطح آگاهی و مهارتهای آنها.
*تأمین خدمات بهداشتی و درمانی:* ارائه خدمات بهداشتی و درمانی مناسب و مقرون به صرفه برای همه افراد، بهویژه گروههای آسیبپذیر.
*شبکههای تأمین اجتماعی:* ایجاد شبکههای تأمین اجتماعی قوی برای حمایت از افراد در برابر بیکاری، بیماری، سالمندی و سایر آسیبهای اجتماعی.
3. ترویج آموزش و فرهنگ صلح:
*آموزش صلح:* گنجاندن مفاهیم صلح، مدارا، احترام به حقوق بشر و حل مسالمتآمیز اختلافات در برنامههای آموزشی مدارس و دانشگاهها.
*گفتگوی بینفرهنگی* : ترویج گفتگو و تبادل فرهنگی بین اقوام و ملل مختلف، برای شناخت بهتر یکدیگر و کاهش سوءتفاهمها.
*حمایت از هنرمندان و فعالان صلح: حمایت از هنرمندان، نویسندگان* ، فیلمسازان و سایر فعالانی که در زمینه ترویج صلح و عدالت فعالیت میکنند.
4. حل منازعات از طریق دیپلماسی و مذاکره:
*تقویت سازمانهای بینالمللی:* حمایت از سازمان ملل متحد و سایر سازمانهای بینالمللی برای ایفای نقش مؤثرتر در حفظ صلح و امنیت بینالمللی.
*میانجیگری و مذاکره:* استفاده از روشهای دیپلماتیک و مذاکره برای حل منازعات بین کشورها و گروههای مختلف، و جلوگیری از توسل به خشونت.
*تقویت حقوق بینالملل:* تدوین و اجرای قوانین بینالمللی عادلانه و کارآمد برای حل اختلافات و جلوگیری از نقض حقوق بشر.
5. مبارزه با تبعیض و نژادپرستی:
*برابری حقوق:* تضمین برابری حقوق برای همه افراد، صرفنظر از نژاد، جنسیت، مذهب، ملیت، و سایر ویژگیهای فردی.
*مبارزه با تبعیض ساختاری:* شناسایی و رفع تبعیضهای ساختاری که در قوانین، سیاستها و نهادهای اجتماعی وجود دارند.
آموزش و آگاهیبخشی: افزایش آگاهی عمومی درباره تبعیض و نژادپرستی، و ترویج همدلی و احترام به تفاوتها.
6. مقابله با تغییرات آب و هوایی:
*کاهش انتشار گازهای گلخانهای:*
کاهش انتشار گازهای گلخانهای از طریق استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر، بهبود بهرهوری انرژی، و تغییر الگوهای مصرف.
*سازگاری با تغییرات آب و هوایی:*
سازگاری با اثرات تغییرات آب و هوایی، مانند افزایش سطح آب دریاها، خشکسالی، و سیل، از طریق توسعه زیرساختهای مقاوم، مدیریت منابع آب، و تغییر شیوههای کشاورزی.
*همکاری بینالمللی:* همکاری بینالمللی برای مقابله با تغییرات آب و هوایی، از طریق تبادل فناوری، کمک مالی، و تدوین توافقنامههای بینالمللی.
7. تقویت جامعه مدنی:
*حمایت از سازمانهای غیردولتی:*
حمایت از سازمانهای غیردولتی که در زمینه حقوق بشر، محیط زیست، توسعه اجتماعی، و سایر زمینههای مرتبط با صلح و عدالت فعالیت میکنند.
*مشارکت شهروندان: تشویق شهروندان به مشارکت فعال در امور اجتماعی و سیاسی، و ایجاد فضایی برای ابراز نظرات و انتقادات.
*تقویت حس مسئولیتپذیری اجتماعی:* تقویت حس مسئولیتپذیری اجتماعی در بین افراد جامعه، و تشویق آنها به کمک به دیگران و حل مشکلات اجتماعی.
سوال من و پاسخ چت جی بی تی (هوش مصنوعی) به آن.👇👇
GapGPT-Lite
بهترین راههای دستیابی به صلح دائمی و عدالت اجتماعی در شرایط حاضر دنیا چیست؟
دستیابی به صلح دائمی و عدالت اجتماعی در دنیای کنونی، چالشی پیچیده و چندوجهی است که نیازمند رویکردی جامع و هماهنگ در سطوح مختلف فردی، اجتماعی، ملی و بینالمللی است. در اینجا به برخی از مهمترین راهکارها اشاره میکنم:
1. تقویت نهادهای دموکراتیک و حاکمیت قانون :
*دموکراسی* : ایجاد و تقویت نظامهای دموکراتیک که در آن همه افراد جامعه از حقوق برابر برخوردار باشند و بتوانند در تعیین سرنوشت خود مشارکت کنند.
*حاکمیت قانون:* اجرای عادلانه و بدون تبعیض قوانین برای همه افراد و گروهها، و ایجاد سازوکارهای مستقل برای رسیدگی به شکایات و تخلفات.
*مطبوعات آزاد و مستقل:* تضمین آزادی بیان و دسترسی آزاد به اطلاعات، و حمایت از رسانههای مستقل برای نظارت بر عملکرد حکومت و افشای فساد.
2. کاهش فقر و نابرابری:
*
*توسعه اقتصادی عادلانه:* ایجاد فرصتهای شغلی مناسب و برابر برای همه افراد، و توزیع عادلانهتر ثروت و منابع.
*آموزش و پرورش با کیفیت* : فراهم کردن دسترسی همگانی به آموزش و پرورش با کیفیت، برای توانمندسازی افراد و ارتقای سطح آگاهی و مهارتهای آنها.
*تأمین خدمات بهداشتی و درمانی:* ارائه خدمات بهداشتی و درمانی مناسب و مقرون به صرفه برای همه افراد، بهویژه گروههای آسیبپذیر.
*شبکههای تأمین اجتماعی:* ایجاد شبکههای تأمین اجتماعی قوی برای حمایت از افراد در برابر بیکاری، بیماری، سالمندی و سایر آسیبهای اجتماعی.
3. ترویج آموزش و فرهنگ صلح:
*آموزش صلح:* گنجاندن مفاهیم صلح، مدارا، احترام به حقوق بشر و حل مسالمتآمیز اختلافات در برنامههای آموزشی مدارس و دانشگاهها.
*گفتگوی بینفرهنگی* : ترویج گفتگو و تبادل فرهنگی بین اقوام و ملل مختلف، برای شناخت بهتر یکدیگر و کاهش سوءتفاهمها.
*حمایت از هنرمندان و فعالان صلح: حمایت از هنرمندان، نویسندگان* ، فیلمسازان و سایر فعالانی که در زمینه ترویج صلح و عدالت فعالیت میکنند.
4. حل منازعات از طریق دیپلماسی و مذاکره:
*تقویت سازمانهای بینالمللی:* حمایت از سازمان ملل متحد و سایر سازمانهای بینالمللی برای ایفای نقش مؤثرتر در حفظ صلح و امنیت بینالمللی.
*میانجیگری و مذاکره:* استفاده از روشهای دیپلماتیک و مذاکره برای حل منازعات بین کشورها و گروههای مختلف، و جلوگیری از توسل به خشونت.
*تقویت حقوق بینالملل:* تدوین و اجرای قوانین بینالمللی عادلانه و کارآمد برای حل اختلافات و جلوگیری از نقض حقوق بشر.
5. مبارزه با تبعیض و نژادپرستی:
*برابری حقوق:* تضمین برابری حقوق برای همه افراد، صرفنظر از نژاد، جنسیت، مذهب، ملیت، و سایر ویژگیهای فردی.
*مبارزه با تبعیض ساختاری:* شناسایی و رفع تبعیضهای ساختاری که در قوانین، سیاستها و نهادهای اجتماعی وجود دارند.
آموزش و آگاهیبخشی: افزایش آگاهی عمومی درباره تبعیض و نژادپرستی، و ترویج همدلی و احترام به تفاوتها.
6. مقابله با تغییرات آب و هوایی:
*کاهش انتشار گازهای گلخانهای:*
کاهش انتشار گازهای گلخانهای از طریق استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر، بهبود بهرهوری انرژی، و تغییر الگوهای مصرف.
*سازگاری با تغییرات آب و هوایی:*
سازگاری با اثرات تغییرات آب و هوایی، مانند افزایش سطح آب دریاها، خشکسالی، و سیل، از طریق توسعه زیرساختهای مقاوم، مدیریت منابع آب، و تغییر شیوههای کشاورزی.
*همکاری بینالمللی:* همکاری بینالمللی برای مقابله با تغییرات آب و هوایی، از طریق تبادل فناوری، کمک مالی، و تدوین توافقنامههای بینالمللی.
7. تقویت جامعه مدنی:
*حمایت از سازمانهای غیردولتی:*
حمایت از سازمانهای غیردولتی که در زمینه حقوق بشر، محیط زیست، توسعه اجتماعی، و سایر زمینههای مرتبط با صلح و عدالت فعالیت میکنند.
*مشارکت شهروندان: تشویق شهروندان به مشارکت فعال در امور اجتماعی و سیاسی، و ایجاد فضایی برای ابراز نظرات و انتقادات.
*تقویت حس مسئولیتپذیری اجتماعی:* تقویت حس مسئولیتپذیری اجتماعی در بین افراد جامعه، و تشویق آنها به کمک به دیگران و حل مشکلات اجتماعی.
👌1
حمله وحشیانه مزدوران جمهوری اسلامی به شهروندان بلوچی در بندر کلاهی میناب
در دومین روز متوالی از حملات مزدوران خامنهای خائن به بندر کلاهی در شهرستان میناب، روز دوشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، مزدوران با شدت بیشتری به سرکوب شهروندان بلوچ پرداختند.
گزارشها حاکی از آن است که صدها نظامی حکومتی به منازل مردم هجوم برده، زنان معترض را مورد ضرب و شتم قرار دادند و با تیراندازی هوایی و تخریب خانهها و بازار با لودر، فضای رعب و وحشت را در این منطقه حاکم کردند.
این یورش پس از آن شدت گرفت که شهروندان بلوچ با ایجاد راهبندان در ورودی شهر، سعی در جلوگیری از ورود مجدد نظامیان داشتند. تخریب گسترده اموال عمومی و خصوصی، از جمله آتش زدن منازل و بازار، خشم و نگرانی ساکنان را برانگیخته و این اقدام را نمونهای آشکار از سرکوب سیستماتیک علیه شهروندان بلوچ توصیف کردهاند.
در دومین روز متوالی از حملات مزدوران خامنهای خائن به بندر کلاهی در شهرستان میناب، روز دوشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، مزدوران با شدت بیشتری به سرکوب شهروندان بلوچ پرداختند.
گزارشها حاکی از آن است که صدها نظامی حکومتی به منازل مردم هجوم برده، زنان معترض را مورد ضرب و شتم قرار دادند و با تیراندازی هوایی و تخریب خانهها و بازار با لودر، فضای رعب و وحشت را در این منطقه حاکم کردند.
این یورش پس از آن شدت گرفت که شهروندان بلوچ با ایجاد راهبندان در ورودی شهر، سعی در جلوگیری از ورود مجدد نظامیان داشتند. تخریب گسترده اموال عمومی و خصوصی، از جمله آتش زدن منازل و بازار، خشم و نگرانی ساکنان را برانگیخته و این اقدام را نمونهای آشکار از سرکوب سیستماتیک علیه شهروندان بلوچ توصیف کردهاند.
🔥2
محمد نوریزاد، زندانی سیاسی، در نیمه اردیبهشت برای دو عمل جراحی چشم به بیمارستان منتقل شد، اما بدون دریافت مرخصی، پس از هر دو عمل بلافاصله به زندان بازگردانده شد. فاطمه ملکی، همسر او، با انتشار یادداشتی از روند درمان و فشارهای امنیتی حاکم بر این روزها نوشت.
عمل چشم راست نوریزاد روز ۱۴ اردیبهشت و عمل چشم چپ او یک هفته بعد، ۲۱ اردیبهشت انجام شد. او هر بار تنها یک شب در بیمارستان بستری بود و با همراهی چند مأمور امنیتی، به زندان اوین منتقل شد. به گفته پزشکان، نتایج عمل رضایتبخش بوده و مرحله بعدی شامل معاینه نهایی و تجویز عینک است.
فاطمه ملکی نوشته است: سپاسگزار همه عزیزانی هستم که جویای حال آقای نوریزاد بودند و پیامهای دلگرمکنندهشان برای ما قوت قلب بود. سپاسگزار کادر درمان بیمارستان هستم که با تمام وجود پرستار و درمانگر ایشان بودند. و سپاسگزار خدایی هستم که ما را در کنار چنین مردمان قدرشناس، فهیم و نجیب جای داده؛ و از خود او میخواهم که ما را لایق این همه محبت و ابراز ارادت قرار دهد.
عمل چشم راست نوریزاد روز ۱۴ اردیبهشت و عمل چشم چپ او یک هفته بعد، ۲۱ اردیبهشت انجام شد. او هر بار تنها یک شب در بیمارستان بستری بود و با همراهی چند مأمور امنیتی، به زندان اوین منتقل شد. به گفته پزشکان، نتایج عمل رضایتبخش بوده و مرحله بعدی شامل معاینه نهایی و تجویز عینک است.
فاطمه ملکی نوشته است: سپاسگزار همه عزیزانی هستم که جویای حال آقای نوریزاد بودند و پیامهای دلگرمکنندهشان برای ما قوت قلب بود. سپاسگزار کادر درمان بیمارستان هستم که با تمام وجود پرستار و درمانگر ایشان بودند. و سپاسگزار خدایی هستم که ما را در کنار چنین مردمان قدرشناس، فهیم و نجیب جای داده؛ و از خود او میخواهم که ما را لایق این همه محبت و ابراز ارادت قرار دهد.
🤝2