🔴 ۲۶ سال پیش، در چنین روزی، به مادرش گفت: «بلیت قطار گرفته‌ام، برمی‌گردم.»
اما #فرشته_علیزاده، در ۱۸ تیر ۷۸، میان فجایع کوی دانشگاه ناپدید شد.
او نه به خانه رسید، نه به خوابگاه.
مادرش هم از غصه، دق کرد و مُرد.

#کوی_دانشگاه

🔴 میلیون‌ها دلار برای ترور ترامپ جمع می‌کنند،
‏اما یک لیوان آب برای کودک بلوچ نمی‌فرستند.
‏مرجع تقلیدی که فتوای قتل می‌دهد،
‏برای تشنگی مردم محروم حتی یک آه نمی‌کشد و آنجا لال است.
‏این دین نیست،
‏کارخانه‌ای‌ است برای تولید نفرت، قساوت و حماقت.
‏کارگر بی مزد این کارخانه نباش....

قیمت واقعی نان چقدر خواهد شد؟ این گرانی ها بدلیل سرکوب مردم از سوی حکومت شکل گرفته است. اگر واقعا می خواهند کشور را نجات دهند، به مردم رو کنند! زندانیان سیاسی و بیگناه را آزاد کنند! اجازه بدهند سندیکاهای کارگری و کارمندی و کارفرمایی مستقل و آزاد فعالیت کنند. بگذارند مردم در شهرها و روستاها انجمن های محلی خود را تشکیل دهند، تا خودشان بر امور محله، شهر و روستا و استان و کشور خودشان مدیریت پیدا کنند. تمام امکانات اقتصادی و سرمایه های غارت شده از مردم به تمام ایرانیان بازگردانند. اگر ته مانده ای از این رژیم اشغالگر اسلامی می خواهد که ایرانی باقی بماند پیش از آنکه توسط جنگ و در گیری های خانمانسوز یا تکه تکه یا کاملا نابود نشود، تمام نیروها ‌‌ نهادهای شهروندی و دانشگاهی را در امور اجرایی و نظارتی سهیم کند! تنها راه نجات ایران، بازگشت تمام قدرت به نهادهای مدنی آزاد ‌مستقل و احزاب و سازمانهای سیاسی با تجربه برای مدیریت امور و حل مشکلات کشور و کوتاه کردن دستهای جاسوسان از بالاترین مقام های حکومتی، نظامی،سیاسی و اقتصادی است! زمان نا چیزی برای نجات ایران باقی مانده است! وگرنه با حملات و انفجارهای برنامه ریزی شده روزانه، ریشه های این تمدن ده بیش از ده هزار ساله را خواهند سوزاند! تمامیت رژیم اشغالگر اسلامی نقش و مسئولیت تاریخی در این برهه بیم و امید دارند! #بازگشت_همه_قدرت_به_نهادهای_شهروندی_ومردم_راه_نجات_ایران_است!
#منصوراسانلوکارگرسندیکالیست

نان گران‌تر می‌شود

قیمت‌های جدید نان در نانوایی‌ها به زودی اعلام خواهد شد.

صفحه اینستاگرام «گلرخ ایرایی» زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین خبر داد که زنان زندانی سیاسی در این زندان با برگزاری مراسمی یاد جان‌باختگان، ناپدیدشدگان و زخمی‌شدگان حمله به #کوی_دانشگاه_تهران را گرامی داشتند.
گرامی‌داشت جان‌باختگان و مفقودشدگان «کوی دانشگاه» در زندان قرچک ورامین
زنان زندانی سیاسی در بند قرنطینه زندان قرچک ورامین در سالگرد جنایت‌های «کوی دانشگاه» که منجر به کشته، مفقود و زخمی شدن دانشجویان در ۱۸ تیر ۱۳۷۸ و حبس‌های بلندمدت برای شمار زیادی از آنان شد، مراسمی را برگزار کردند. در این مراسم زنان زندانی به مرور روایت‌ها و حوادث دلخراش آن‌روزها و تحلیل رخدادها پرداخته و از ایستادگی دانشجویان تقدیر و با خانواده‌های دادخواه آن دوران اعلام همراهی کردند. مراسم با خواندن سرود به یاد جان‌باختگان و مفقودشدگان آن جنایت‌ها خاتمه یافت.
#کوی_دانشگاه
#سعید_زینالی
#اکبر_محمدی
#عزت_ابراهیم_نژاد
#هجده_تیر
#۱۸تیر
#دادخواه
#دادخواهی
#زندان_قرچک

تلاش برای اعتراف‌گیری اجباری درباره قتل دو قاضی؛ فشار شدید بر چند زندانی سیاسی

ارغوان فلاحی، زندانی سیاسی بازداشت‌شده در بهمن ۱۴۰۳، تحت فشار شدید روانی برای اعتراف به «دست‌داشتن در قتل قاضی محمد مقیسه و قاضی علی رازینی» قرار گرفته است. او پس از حمله هوایی اسرائیل به زندان اوین، همراه با جمعی از زندانیان زن به مکان نامعلومی منتقل شده و در یک تماس تلفنی کوتاه به خانواده‌اش گفته که در «یک سلول تاریک و بی‌نام‌ونشان» نگهداری می‌شود و نمی‌داند زندان قرچک است یا بند الف زندان تهران بزرگ.

چند زندانی دیگر، از جمله امیرحسین اکبری منفرد، محمد اکبری منفرد و بیژن کاظمی، تحت شکنجه‌های شدید روانی قرار گرفته‌اند تا در پرونده قتل این دو قاضی اعتراف کنند.

🔹مرگ مقیسه و رازینی به آنها کمک کرد تا از محاکمه عادلانه رهایی یابند، اگر دادگاهی برای جنایات آن‌ها برگزار می‌شد بدون شک هر دو آنها به جرم جنایت علیه بشریت محکوم می‌شدند. حالا مرگ آنها هم بهانه‌ای برای دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی است تا فشار را بر زندانیان سیاسی افزایش دهد. تا جایی که دختری ۲۳ ساله را به اتهام ترور دو قاضی تحت فشار قرار دهد! جان ارغوان فلاحی در خطر است.

پیام #رضا_محمدحسینی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزل‌حصار

رضا محمدحسینی در پیامی خطاب به مردم ایران، نکاتی را درباره جنگ ۱۲ روزه اخیر جمهوری اسلامی و اسرائیل نوشت و از حکومت به دلیل قراردادن ایران در معرض چنین جنگی که حتی گروهی از مردم عادی هم قربانی آن شده‌اند و نیز شرایط سختی بر زندانیان سیاسی تحمیل شده است، به شدت انتقاد کرد.

متن این پیام به شرح زیر است:


«ملت شجاع ایران!
در ارتباط با حمله اخیر اسراییل و جنگ دوازده روزه‌ای که اتفاق افتاد، چند نکته مهم و اساسی را نباید فراموش کرد:

عامل اصلی این اتفاقات جمهوری اسلامی و بلندپروازی‌های او و نیز تلاش حکومت در چند دهه برای گسترش تروریسم در منطقه و تولید سلاح هسته‌ای است. حکومتی که از ابتدای پیدایش به دنبال نابودی یکی از کشورهای عضو جامعه بین‌الملل بوده، حتی برای درگیری احتمالی با آن کشور نیز پناهگاهی برای مردم خود نساخته و تمهیداتی نیاندیشیده است. به همین خاطر خون هم‌میهنان بیگناه و غیرنظامی ما بر گردن این حکومت است.

حکومتی که با وجود ادعاهای گزاف و بی‌شمار در مدتی کوتاه شکست خورد و آسمان کشورش در اختیار اسراییل قرارگرفت، باز هم مردم بی‌دفاع را سپر انسانی کرد و در تبلیغات خود بر طبل ملی‌گرایی کوبید! این کار را همان حکومتی کرد که راه پاسارگاد را بر مردم ایران می‌بندد.

از طرفی، با وجود عریان بودن این حقیقت که نفوذ اسراییل در بالاترین رده‌های حکومت جریان دارد، باز هم دستگاه امنیتی به تخصص خود یعنی دستگیری مردم بیگناه و شهروندان از همه جا بی‌خبر مشغول شده و با اعدام و ارعاب می‌خواهد ژست مقابله با فعالیت‌های جاسوسی دشمن بگیرد!

در این شرایط جنگی و خطرناک که حتی زندان اوین هم مورد حمله واقع شده‌است، حکومت به جای مراقبت از جان زندانیان و آزادی آنها، مانند اسرای جنگی با آنها رفتار کرده، به رویشان اسلحه کشیده و آنها را با غل و زنجیر به زندان‌های تهران بزرگ و قرچک برده و در بندهایی بدون امکانات اولیه و در شرایط غیرانسانی نگه‌داشته‌است. بدون شک این نوع برخورد با زندانیان، آن هم در چنین شرایطی، بطلان ادعای مردمی‌بودن و مسئولیت‌پذیری از سوی سران جمهوری اسلامی را نشان می‌دهد و بر ایرانیان روشن می‌سازد که این حکومت نامشروع هیچگاه به جان و زندگی شهروندانش اهمیتی نداده و نمی‌دهد!

رضا محمدحسینی
زندان قزل‌حصار
۲۰ تیر ماه ۱۴۰۴»

#زندانی_ما_کجاست

با ما که #آبان دیده ایم قصه ی عاشورا نگو
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام
#قسم_به_خون_یاران_ایستاده_ایم_تا_پایان
#اصلاح_طلب_اصولگرا_دیگه_تمومه_ماجرا

#irgcterrorists

«شما خودتان هم می‌دانید با آبان تمام شدید،
و آبان ادامه دارد.»
یادداشتی از ''زهرا_عبدی''
***
نقطه‌ی غیرقابل بازگشت جایی‌ست که عبور از آن، فرد یا سیستم را وارد ماجرایی می‌کند که دیگر امکان کنترل ندارد.
وقتی هزار و پانصد نفر از ایرانیان را در عرض سه روز می‌کشی، یعنی از آن نقطه عبور کرده‌ای؛ و ادامه‌ی ماجرا دیگر نه صعود که سقوطی مداوم است.
آن مادر داغدار، این منحنی را خوب فهمیده بود که گفت: «شما خودتان هم می‌دانید با آبان تمام شدید، و آبان ادامه دارد.»

از دیروز همه دارند درباره‌ی کواکبیان حرف می‌زنند. او در تلویزیون گفت کاترین شکدم با ۱۲۰ نفر از سران رابطه داشته. شکدم در کتابش نوشته پوزیشن‌های جنسی را به همین سران آموزش داده.
نوشته‌اند قرآن را خوب می‌خوانده و...
یک‌بار این جمله را با خودتان تکرار کنید: یک زن با ۱۲۰ نفر؟
محال است بتوانی چنین عفونتی را در دنیای داستان طوری بنویسی که باورپذیر باشد.
برای همین ویرجینیا وولف می‌گوید: جهان داستان را متفاوت از جهان بیرون خلق کن، چرا که از آن کثافت، یک نسخه موجود است.
ماجرای کاترین شکدم، در این نیم‌قرن که روایت حکومت‌داری دست مومنان منبرنشین بوده، یکی از گره‌گشایی‌های شخصیت‌های اصلی این حکومت است. نشان می‌دهد بسیاری از سران نظام در استخری از عفونت و خون شنا کرده‌اند.
اگر سران این مملکت به چنان حضیضی رسیده‌اند که توسط شرکت گاز خودشان حذف می‌شوند، اگر بعد از نیم قرن مرگ بر آمریکا، ترامپ را به عنوان «بزرگ خاندان» به میانجی‌گری می‌طلبند، اگر در چنان فلاکتی‌اند که یک روز می‌گویند «پنج اف-۳۵ را زدیم»، و دو هفته بعد می‌گویند «دروغ دشمن بود» نشان از سقوط حتمی است.
ای کسانی که در بدنه‌ی حاکمیت‌اید، اما دستان‌تان به خون آلوده نیست،
از این ساختار ویران جدا شوید. بخشی از آوار نباشید.
در کنار ما مردم بمانید تا دست در دست هم، فردای این سرزمین را بسازیم.
و بدانید، طبق همان ساختار بنیادین روایت که در هر داستان کلاسیک هست — از اسطوره تا سریال‌های معاصر — وقتی شخصیت یا هر سیستمی از نقطه‌ی بی‌بازگشت عبور می‌کند، دیگر امکان بازگشت به تعادل نیست.
این نه تحلیل شخصی، که قاعده‌ای‌ست ریشه‌دار در منطق روایت: قاعده‌ی تغییر غیرقابل بازگشت پس از نقطه‌ی بحرانی. یعنی جایی که مسیر رویدادها، به سمت سقوط می‌شتابد، نه نجات.
و خطاب به آن‌ها که دست‌شان به خون آلوده است:
بدانید آبان تنها یک ماه نبود. آبان یک روایت است، که به خط آخر رسیده.
و سقوط، از آن‌چه تصور می‌کنید، به شما نزدیک‌تر است.
و در تاریخ این سرزمین خواهند نوشت:
آبان ادامه داشت...

احسان (برادر جاویدنام #عرفان_خزایی) و همسرش ندا کارگر (هستی خزایی) بازداشت شدند.


در این یورش، مادر و برادر دیگر عرفان، #یزدان_خزایی، نیز مورد ضرب‌وشتم شدید قرار گرفتند و تلفن‌های همراه همه اعضای خانواده، از جمله پدر و مادر، ضبط شده است.ساعاتی پیش، تعداد زیادی از ماموران امنیتی (بیش از شصت نفر) با هجوم به منزل شخصی خانواده جاویدنام عرفان خزایی، به طرز وحشیانه و همراه با اعمال خشونت، احسان خزایی و همسرش ندا کارگر را بازداشت کردند و به مکانی نامعلوم منتقل کردند.


همچنین گوشی موبایل پدر و مادر دادخواه جاویدنام عرفان خزایی، احسان و یزدان خزایی و ندا کارگر ضبط شدند.

احسان و ندا، والدین سه کودک خردسال هستند که یکی از آن‌ها نوزادی شیرخوار است.

تا این لحظه از علت بازداشت، نهاد بازداشت کننده و محل نگهداری این زوج دادخواه اطلاعی در دست نیست.