درخواست مادر سردار سربدار میهن سردار مجاهد کورکور و بی بی نگار کور کور از مردم ایران ، مردم شما میدونید موهای بریده من سر تراشیده من ملاقات بهم ندادن برای دیدار پسرم ملاقات آخر بهم ندادن پسرمو ببینم و به دار اعدام کشیدنش کمکم کنید جسد پسرمو تحویل بگیرم و ببرم سرزمین پدریش کنار دخترم خاکش کنم خواهشمندم خواهشمندم کمکم کنید و تا وقتی زنده ام یه چادر بزنم پیش مزارشون کمکم کنید .
#سردار_سربدار_مجاهد_کورکور
#بی_بی_نگار_کورکور
#مادر_مجاهد_کورکور
#مردم_ایران

پدر حسین رونقی در کنار مادر آرشام رضایی و خانواده بابک شهبازی در یک ویدیوی مشترک با پیام «نه به اعدام» خواستار آزادی زندانیان سیاسی شدند.
این همبستگی و پیام مشترک در هفتمین روز از اعتصاب غذای حسین رونقی و در شرایطی صورت گرفت که نگرانی های جدی درباره شرایط سلامتی حسین رونقی که از هفت روز پیش در زندان قزلحصار دست به اعتصاب غذا زده است وجود دارد.

#نه_به_اعدام
#حسین_رونقی

در ارامش بخوابین جگرگوشه های ایران💔برامون شهامت و شجاعت طلب کنین💔💚🕊#ایران#وطن#باشرف_زندگی_کنیم

۴۳ روز مقاومت، کارگران اراک بر لبه مرگ!
وقتی کارد بی عدالتی به استخوان کارگران آلومینیوم اراک میرسد؟ اعتصاب تاریخی ۴۰۰۰ کارگر آلومینیوم اراک حالا وارد روز چهل‌وسوم خود شده است؛ اعتصابی که دیگر فقط مطالبه اقتصادی نیست، بلکه نبردی برای کرامت انسانی است.
چهارشنبه ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ کارگران آلومینیوم اراک بعداز اعتصاب طولانی، دست به اعتصاب غذای خشک زده‌اند و تعدادی از آنان دچار ضعف شدید شده و به بیمارستان منتقل شدند.
#اعتصابات_سراسری
#اعتراضات_سراسری

ایستادم تا صدای حق را فریاد بزنم.
جانم را فدای عدالت کردم، اما راه ادامه دارد.
من محمدرسول مؤمنی‌زاده هستم، ۲۴ ساله، از #رشت . همراه برادرم امیر در اعتراضات بودیم تا صدای مردم شنیده شود و عدالت برقرار شود. وقتی دیدم ماموران دارند به یک خانم باتوم می‌زنند، نتوانستم سکوت کنم و جلویشان ایستادم. آنها ش.لیک کردند و با وجود خو.نریزی شدید، با باتوم و مشت و لگد ما را زدند. در آن لحظه درد و رنج را حس کردم اما می‌دانستم ایستادگی لازم است. در ۳۱ شهریور ۱۴۰۱، جانم را برای حق و عدالت فدا کردم، اما باور دارم که راه ما ادامه دارد و صدای ما خاموش نخواهد شد.
یاد همه‌ی کسانی که برای آزادی ایستادند و جان دادند، همیشه زنده است.

#قیام_سراسری #مهسا_امینی_قربانی_گشت_ارشاد #گیلان_رشت #براندازم✌️

«وخامت حال عمومی حسین رونقی در روز هشتم اعتصاب غذا و ادامه حبس غیر قانونی وی برخلاف نظریه پزشکی قانونی استان تهران»

امروز ۱۹ شهریور، در هشتمین روز اعتصاب غذای حسین رونقی، فشار خونش به حدود ۱۰ روی ۶ و قند خونش به ۸۶ رسیده است. وزنی که در روز نخست ۸۴ کیلوگرم بود، اکنون به ۷۸ کیلوگرم رسیده؛ یعنی تنها در هشت روز حدود شش کیلوگرم از وزنش را از دست داده است. این کاهش شدید وزن و افت علائم حیاتی، زنگ خطری جدی درباره وضعیت جسمانی اوست.

«ذره‌ذره جان خود را در زندان و در مقابل دیدگان آنان که ما را به جرم دوست داشتن ایران و مردم عزیزش، غریبانه در سرزمین خودمان به بند و اسارت کشیده‌اند، فدای ایران و مردمانش خواهم کرد.»
#حسین_رونقی
#حسین را تنها نگذارید
#حسین_رونقی_را_آزاد_کنید
#زندانیان_سیاسی_را_آزاد_کنید
#مردم_ایران_بیدار_شید
#زن_زندگی_آزادی

تجمع مدافعان حقوق حیوانات در اعتراض به کشتار بی‌رحمانه سگ های بی پناه پردیس توسط شهرداری

اين شجاعت نيست انسانيت است 🤚🤚🤚ما اين رفتار بي رحمانه غير اخلاقي و غير انساني را محكوم ميكنيم ❌خون سگها پايمال نخواهد شدماصدايشان بوديم و خواهیم بود 👋اما راه انسانيت و با شرافت را انتخاب كرديم 🤚حاميان حيوانات قلبشان از اين بي رحمي بدرد امده 💔كسي كه از مال جان ميگذرد چيزي براي باختن ندارد 🤚#سگها_را_نكشيد_دنيا_خالي_از_وفا_ميشود
#سگ_فرشته_وفادار

پسر بابک شهبازی، محکوم به اعدام:
بابام بی‌گناهه، نذارید بابامو ازم بگیرند

سامی تنها ۱۲ سال دارد؛ پسری کوچک با قلبی پر از عشق برای پدری که کنارش نیست. وقتی بابک شهبازی، پدرش، بازداشت شد، او فقط ۱۰ ساله بود. از آن روزها، شب‌های سامی با دلتنگی گره خورد؛ آرامشش را نه در آغوش پدر، که در بوییدن لباس‌های او می‌جست. پدری که روزی تمام زندگی‌اش را صرف خانواده می‌کرد، حالا قربانی سناریویی امنیتی و حکمی ناعادلانه شده است.

سامی تنها یک نام نیست؛ او نمادی است از صدها کودکی که زندگی‌شان زیر سایه سرکوب و بی‌عدالتی فرو ریخته. فرزندان زندانیان سیاسی در سکوتی تلخ و با قلب‌هایی آکنده از ترس و دلتنگی، هر روز را به امید دیدار دوباره می‌گذرانند.

به دادبان، بابک شهبازی، بازداشت‌شده سال ۱۴۰۲، بر اساس اعترافات در مرحله بازجویی و شهادت یک متهم دیگر، به اعدام محکوم شد. هر دو ادعا می‌کنند که اظهاراتشان تحت فشار بوده است.

اساس پرونده بابک شهبازی بر اعترافات اجباری و تحت فشار افراد دیگر بنا شده است؛ اعترافاتی که بعدها در حضور دیگر زندانیان سیاسی تکذیب شده‌اند.

#بابک_شهبازیان

سمیرم و پهلوانانش رو تنها نگذارید ،
#سمیرم
#مهران_بهرامیان
#به_خیابان_بر_میگردیم

کتایون ریاحی، بازیگر شناخته‌شده و معترض به سیاست‌های جمهوری اسلامی، با انتشار استوری در صفحه شخصی خود، ضمن بازنشر بیانیه کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نوشت:
«۹۲ اعدام تنها در شهریور ماه!
پرچم نه به اعدام را در کوچه و خیابان برافرازید، تیشرت نه به اعدام بپوشید.»

حمایت و همراهی هنرمندان و چهره‌های شناخته‌شده‌ای چون کتایون ریاحی، اهمیتی دوچندان دارد.
• صدای رساتر: آن‌ها تریبونی گسترده در میان مردم دارند و می‌توانند فریاد دادخواهی زندانیان و خانواده‌هایشان را به گوش جامعه جهانی برسانند.
• شکستن سانسور: در شرایطی که رسانه‌های رسمی در ایران اخبار اعدام را سانسور یا کمرنگ جلوه می‌دهند، حضور این چهره‌ها به دیده‌شدن حقیقت کمک می‌کند.
• ایجاد همبستگی: وقتی هنرمندان در کنار مردم می‌ایستند، جنبش‌های مدنی مانند «نه به اعدام» تقویت می‌شوند و حس امید و مقاومت در جامعه افزایش می‌یابد.
• فشار بین‌المللی: صدای این چهره‌ها، به دلیل ارتباط با نهادها و رسانه‌های جهانی، می‌تواند فشارهای بین‌المللی بر حکومت برای توقف اعدام‌ها را بیشتر کند.

#سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام

گفت‌وگو با شکوفه آذر دادخواه | زندانی سیاسی سابق | به مناسبت سالگرد جنبش مهسا

تریبون آزاد تلویزیون زن زندگی آزادی



‏ #مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی #شکوفه_آذر_دادخواه https://youtu.be/hyG_tG7mkKo?si=2WeO_gT0b3fWV8hq
در این گفت‌وگوی ویژه به مناسبت سالگرد جنبش مهسا، با خانم شکوفه آذر دادخواه، زندانی سیاسی سابق، همراه می‌شویم. او از تجربه‌های شخصی خود در زندان، مسیر مبارزه برای آزادی، و اهمیت ایستادگی مردم در برابر سرکوب سخن می‌گوید.

این گفت‌وگو نگاهی صمیمی و در عین حال تاریخی به بخشی از روایت‌های جنبش زن، زندگی، آزادی است؛ جنبشی که صدای عدالت‌خواهی مردم ایران را در سراسر جهان طنین‌انداز کرد.
در این گفت‌وگوی ویژه به مناسبت سالگرد جنبش مهسا، با خانم شکوفه آذر دادخواه، زندانی سیاسی سابق، همراه می‌شویم. او از تجربه‌های شخصی خود در زندان، مسیر مبارزه برای آزادی، و اهمیت ایستادگی مردم در برابر سرکوب سخن می‌گوید.

این گفت‌وگو نگاهی صمیمی و در عین حال تاریخی به بخشی از روایت‌های جنبش زن، زندگی، آزادی است؛ جنبشی که صدای عدالت‌خواهی مردم ایران را در سراسر جهان طنین‌انداز کرد.
https://yt.nimlinks.com/channel/UCxWA...
اگر مایلید صدای این مبارزه بیشتر شنیده شود، لطفاً ویدیو را با دوستانتان به اشتراک بگذارید و نظرتان را برایمان بنویسید.
#مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی #شکوفه_آذر_دادخواه #جنبش_مهسا #ایران

تریبون آزاد تلویزیون زن زندگی آزادی

#اتحاد_رمز_پیروزی
#اعتراضات_سراسری #مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
#نابود_باد_رژیم_اسلامی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

اعدام پیش از محاکمه! خدای دهه شصت، خامنه‌ای با قدرت به میدان آمده

#نجیب_آذرم تنها یکی از قربانیان این سیاست مرگبار است. او همراه چهار زندانی کُرد دیگر در همان سحرگاه اعدام شد؛ بی‌آن‌که حتی اجازه‌ی یک وداع کوتاه با خانواده بیابد. چنین اعدام‌هایی نه‌تنها نقض آشکار حق حیات، بلکه جنایتی علیه انسانیت است. «ماشین مرگ جمهوری اسلامی» با شتابی تازه در حرکت است؛ گویی سایه‌ی دهه‌ی شصت دوباره بر سر ایران گسترده شده است اعدام نجیب آذرم، پیش از برگزاری دادگاه و در حالی که پرونده‌اش هنوز در جریان بود، لکه‌ای سیاه دیگر بر کارنامه‌ی جنایتکارانه‌ی جمهوری اسلامی است. او قرار بود در ۱۲ آبان ۱۴۰۴ در دادگاه حاضر شود، اما پیش از آن‌که فرصتی برای دفاع داشته باشد، سحرگاه ۱۶ شهریور در زندان مرکزی تبریز، مخفیانه و بدون ملاقات آخر با خانواده اعدام شد. این یعنی اعدام پیش از محاکمه؛ بازگشت آشکار به دهه‌ی شصت، زمانی که قتل و سرکوب بدون هیچ پرده‌پوشی اجرا می‌شد.

🔹این اقدام معنای واقعی «قتل حکومتی» را آشکار می‌کند. عدالت و قانون جایی در دستگاه قضایی ندارد، آنچه حاکم است تنها اراده‌ی سرکوبگر خامنه‌ای و نهادهای امنیتی است.

با وجود فضای امنیتی امروز پنجشنبه جمعیت زیادی بر سر مزار مهران بهرامیان که به دست جمهوری اسلامی در زندان به قتل رسید، حاضر شدند و یاد او را گرامی داشتند.

جمهوری اسلامی پس از اعدام مهران بهرامیان جوان شجاع اهل سمیرم از ترس اجازه نداد که او را در شهر خودش به خاک بسپارند و پیکر او را در اصفهان به خاک سپردند. امروز نیز با وجود حضور گسترده ماموران امنیتی و یگان ویژه، جمعیت زیادی در کنار مزار او (قطعه ۹۰ بوستان ۵ شماره ۱ /آرامستان اصفهان) جمع شدند و یادش را گرامی داشتند.

#مهران_بهرامیان

صدور مجدد حکم اعدام برای زندانی سیاسی

#ناصر_بکرزاده، زندانی سیاسی ۲۶ ساله اهل ارومیه، بار دیگر از سوی دادگاه انقلاب به اتهام «#جاسوسی_برای_اسرائیل» به اعدام محکوم شد.

حکم جدید پس از ابلاغ رسمی در زندان مرکزی ارومیه صادر گردیده است.
او پیشتر نیز به اعدام محکوم شده بود اما آن حکم در دیوان عالی نقض شد. بکرزاده نخست در مرداد ۱۴۰۲ بازداشت و پس از آزادی موقت، در دی همان سال دوباره دستگیر و ماه‌ها تحت فشار و اعتراف‌گیری اجباری قرار گرفت. در تمام این مدت از حق وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده است.
کنشگران حقوق بشر ایران این حکم جنایتکارانه را به شدت محکوم میکند.
هشدار می‌دهند که صدور و اجرای چنین احکام غیرعادلانه، نشانه‌ای از روند فزاینده‌ی افزایش اعدام‌ها در ایران است و جامعه جهانی باید واکنشی فوری نشان دهد.
#اعتصابات_سراسری
#اتحاد_رمز_پیروزی
#اعتراضات_سراسری #مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
#نابود_باد_رژیم_اسلامی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#نه_به_اعدام

دستگاه قضایی خامنه‌ای حکم اعدام پژمان توبره‌ریزی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، را به اتهام «عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران» و با اتهام ساختگی «افساد فی‌الارض» به او ابلاغ کرد. این حکم از پیش به‌صورت تایپ‌شده توسط قاضی عموزاد آماده شده بود.

محاکمه پژمان در تاریخ ۱۰ شهریور ۱۴۰۴ در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب قاضی عموزاد برگزار شد. در ۵ مرداد ۱۴۰۴، پژمان با دست‌بند و پابند به دادگاه منتقل شد و قاضی از او خواست اتهامات را بپذیرد و با وزارت اطلاعات همکاری کند تا به‌جای اعدام به سراوان تبعید شود. پژمان این پیشنهاد را قاطعانه رد کرد. همچنین در ۲۵ مرداد ۱۴۰۴، او بدون حضور وکیل بار دیگر به دادگاه فراخوانده شد و قاضی از او خواست حکم اعدام را امضا کند، اما پژمان امتناع کرد.

پژمان توبره‌ریزی، ۳۱ ساله، متولد و ساکن کرمانشاه، در ۹ بهمن ۱۴۰۳ در تهران بازداشت شد و به مدت بیش از دو ماه و نیم در بندهای ۲۰۹ و ۲۴۰ زندان اوین تحت بازجویی و شکنجه مأموران وزارت اطلاعات قرار داشت.
مأموران به منزل پدری پژمان یورش بردند و با رفتار خشونت‌آمیز خود باعث شوک و درگذشت مادرخوانده او، فریبا واحدی، که به بیماری سرطان مبتلا بود، شدند.

شهریور ..................به یاد آنان که بیگناه پر کشیدند اتحاد کلید پیروزی✌️ #اعتصابات_سراسری
#اتحاد_رمز_پیروزی
#اعتراضات_سراسری #مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
#نابود_باد_رژیم_اسلامی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#نه_به_اعدام

تماس تلفنی زینب جلالیان از زندان یزد: نمادی از مقاومت در برابر سرکوب
زینب جلالیان،
زنی که ۱۸ سال‌ است در زندان است،
بدون حتی یک روز مرخصی…

زینب جلالیان، زندانی سیاسی کُرد که طولانی‌ترین دوران حبس ابد را در میان زنان زندانی سیاسی ایران می‌گذراند، در تماسی تلفنی از زندان مرکزی یزد، صدای خود را به گوش مردم رساند.

زینب جلالیان، متولد سال ۱۳۶۱ در روستای دیم قشلاق ماکو در استان آذربایجان غربی، در اسفند ۱۳۸۶ (فوریه ۲۰۰۸) در حالی که با اتوبوسی از کامیاران به کرمانشاه می‌رفت، در ورودی شهر کرمانشاه (قزانچی) توسط مأموران امنیتی بازداشت شد. او بلافاصله به بازداشتگاه اطلاعات کرمانشاه در میدان نفت منتقل و چندین ماه را در سلول انفرادی گذراند.

جلالیان در گفت‌وگو با یکی از هم‌بندانش، از شکنجه‌های دوران بازجویی سخن گفته است: «وقتی کف پاهایم را شلاق زدند، مرا به حال بیهوشی به سلول انتقال دادند. در آنجا هم وادارم می‌کردند با پاهای مجروحم طول راهرو را راه بروم و بعد دوباره می‌زدند.»

قاضی مرادی، رئیس وقت شعبه اول دادگاه انقلاب کرمانشاه، در آذر ۱۳۸۸ بدون حضور وکیل، زینب جلالیان را به اعدام محکوم کرد. شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر کرمانشاه این حکم را تأیید کرد، اما در مهر ۱۳۹۰، با عفو رهبری، حکم به حبس ابد تخفیف یافت.

یکی از وکلای او تأکید کرد که درخواست عفو نه از سوی زینب یا وکلایش، بلکه به پیشنهاد کمیسیون عفو و بخشودگی استان کرمانشاه بود؛ زیرا اداره تروریستی اطلاعات گزارش اولیه مبنی بر مسلح بودن و استفاده او از سلاح را پس گرفت و اعلام کرد که اشتباه کرده است.

جلالیان، که اتهامش عضویت در حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) و اقدام مسلحانه علیه جمهوری اسلامی بود، اکنون در آستانه هجدهمین سال حبس خود در زندان یزد به سر می‌برد. او از سال ۱۳۹۹ به طور ناگهانی و بدون دلیل به این زندان تبعید شد و از حق رسیدگی پزشکی محروم مانده است.

وضعیت جسمی وی وخیم گزارش شده؛ با بیماری‌های چشمی (خطر نابینایی)، کلیوی، گوارشی، آسم، برفک دهان، عفونت دندان و عوارض کرونا مواجه است. اخیراً برای سی‌تی اسکن به بیمارستان فرخی یزد منتقل شد، اما با دست‌بند و پابند مجبور به انجام آزمایش گردید. علاوه بر این، به دستور وزارت اطلاعات، از ملاقات با خانواده محروم است و تنها یک بار در پنج سال گذشته موفق به دیدار شده است.

حسین شنبه‌زاده، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین : «بوی رقیق آزادی ایران به مشامم می‌رسد» همزمان با سی‌وهفتمین سالروز تولدش پیامی صوتی منتشر کرده است. او در این پیام، از رنج‌های زندان، خاطرات تلخ و شیرین با هم‌بندی‌هایش، و همچنین از یاد دوستانی که اعدام شده‌اند سخن گفت.

او با زبان همیشگی طنز خود، با دوست‌داران و آشنایان سخن می‌گوید و در انتها تصنیف «گریه کن» از بنان را به یاد هم‌بندی‌هایش #محسن_لنگرنشین و #محمدامین_مهدوی_شایسته و #روزبه_وادی و سایر زندانیانی که بی‌گناه اعدام شدند، خواند...