🔹استفاده تبلیغاتی جمهوری اسلامی از چهره‌های وابسته اقلیت‌ ها در سازمان ملل؛ فاصله عمیق ادعاهای برابری با واقعیت تبعیض در ایران

رصد بلوچستان/ جمهوری اسلامی ایران در نشست سالانه سازمان ملل که روز پنجشنبه ۶ آذرماه ۱۴۰۴ با حضور گزارشگر ویژه حقوق بشر و نمایندگان نهادهای مدنی برگزار شد، با اعزام چهره‌هایی همچون حمیرا ریگی و ناصر درخشان در کنار چند نماینده منصوب از جامعه‌ کُرد و زرتشتی، تلاش کرد تصویری از رعایت حقوق اقلیت‌های قومی و مذهبی در ایران ارائه دهد.

این افراد که سابقه همکاری نزدیک با ساختار قدرت دارند، از سوی حکومت به‌عنوان نمایندگان «بلوچ»، «اهل‌سنت» و «اقلیت‌های دینی» معرفی شدند، در حالی‌ که انتخاب آنان بازتاب‌دهنده واقعیت‌های میدانی و مطالبات این جوامع نیست.

اقدام جمهوری اسلامی برای نمایش برابری و مشارکت اقلیت‌ها، زمانی مورد نقد جدی قرار می‌گیرد که با وضعیت واقعی گروه‌های تحت تبعیض در ایران مقایسه شود. در بلوچستان، با وجود اینکه این استان تنها پنج درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دهد، بیش از سی درصد اعدام‌شدگان در ایران بلوچ هستند؛ آماری که از سال‌ها امنیتی‌سازی، فقر ساختاری، تبعیض قضایی و سیاست‌گذاری‌های مبتنی بر سرکوب روایت می‌کند و در تضاد کامل با ادعای رعایت حقوق اتنیکی است.

در حوزه آزادی مذهبی نیز واقعیت روشن است. اهل‌سنت با وجود جمعیتی چند میلیونی در ایران، در پایتخت کشور حتی یک مسجد رسمی ندارند. این محرومیت آشکار، در کنار محدودیت‌های گسترده در آموزش دینی، ساخت مسجد و فعالیت‌های مذهبی، نشان می‌دهد که ادعای «برابری ادیان» در مجامع بین‌المللی چیزی جز یک چهره‌سازی سیاسی نیست.

سیاست‌های فارس‌محور در ساختار جمهوری اسلامی نیز طی چهار دهه اخیر مانع از آموزش زبان مادری برای ملت‌های بلوچ، کورد، تورک، عرب و دیگر گروه‌های غیرفارس شده است. این ممنوعیت، در کنار محتوای آموزشی یکسان‌ساز، بخشی از الگوی کلان حذف هویت‌های غیرفارس و تحمیل معیارهای فرهنگی مرکز است؛ الگویی که عملاً نابرابری فرهنگی را به یک وضعیت عادی و قابل‌قبول تبدیل کرده است.

در حوزه منابع، توسعه و توزیع امکانات، روند «عادی‌سازی استعمار داخلی» به‌وضوح دیده می‌شود. استان‌هایی چون اصفهان، قم، یزد و کرمان از تمرکز بی‌سابقه صنعت، آب، زیرساخت و فرصت‌های اقتصادی برخوردارند، در حالی‌ که بلوچستان، خوزستان، لرستان و مناطق کُردنشین با وجود دارا بودن منابع حیاتی، از ابتدایی‌ترین امکانات محروم‌اند. انسان غیرفارس و مناطق غیرفارس در این ساختار در حاشیه نگه داشته می‌شوند و فقر، محرومیت و ناامنی برای آنها به‌عنوان یک وضعیت طبیعی تعریف شده است.

سیاست تغییر بافت جمعیتی در بلوچستان نیز یکی از ابزارهای اصلی کنترل و مهندسی اجتماعی است. انتقال جمعیت غیربومی، ایجاد شهرک‌های نظامی و امنیتی، محدودیت در مالکیت زمین و بی‌توجهی به توسعه متوازن، از روش‌هایی است که هویت تاریخی بلوچستان را هدف قرار داده و بخشی از همان پروژه کلان تمرکزگرایی و حذف اراده سیاسی مردم محلی است.

در چنین شرایطی، حضور افراد منصوب و وابسته به ساختار قدرت در نشست‌های جهانی، نه نشانه مشارکت اقلیت‌ها، بلکه تلاشی سازمان‌یافته برای تحریف واقعیت و بی‌اعتبار کردن گزارش‌های مستقل حقوق بشری است. شکاف میان آنچه جمهوری اسلامی در سازمان ملل ادعا می‌کند و آنچه در بلوچستان، کُردستان، خوزستان و دیگر مناطق غیرفارس رخ می‌دهد، شکافی عمیق و بنیادین است؛ شکافی که با تبلیغات پر نمی‌شود و هر روز با آمار اعدام، فقر، تبعیض، سرکوب و بحران‌های انسانی آشکارتر می‌گردد.

تلگرام:
https://t.me/rasadbalochistan

واتساپ:
https://whatsapp.com/channel/0029VaDmhbL9Bb5sKqoQMS0P

در ذوب آهن چه می گذرد؟؟

کارخانه ذوب آهن اصفهان با دارا بودن بیش از ۲۱ هزار کارگر صنعتی، یک مجتمع مادر صنعتی و یک مرکز عمده کارگری بعد از شرکت نفت به شمار می رود. رویدادهای اقتصادی و کارگریش برای جامعه و جنبش کارگری و سندیکایی بسیار مهم و ارزشمند است.
در اواخر آبان ماه ۱۴۰۲ کارگران ذوب آهن با راهپیمایی ۲ روزه جهت اجرای طبقه بندی مشاغل، که سالهاست عقب افتاده، اعتراض خود را که از نامه نگاری ها و گفتگو با مقامات ذوب آهن تا اعتراضات و اعتصاب های پراکنده در بخش های گوناگون ذوب آهن به میدان اعتراض همگانی آوردند. متاسفانه با واکنش بی خردانه مدیریت و مجموعه نیروهای امنیتی با دستگیری ۵ تن از کارگران، برداشته شدن کارت ورود به کارخانه تا پرونده سازی برای بیش از ۵۰ نفر از کارگران انجامید.
واکنش مدیریت به این اعتصاب، اضافه کردن مبلغی بطور موقت به دریافتی های کارگران زیر پوشش طبقه بندی مشاغل و قول انجام طرح طبقه بندی مشاغل و تشکیل ستاد و استخدام های رنگارنگ مدیران طرح طبقه بندی مشاغل، به سرکوب کارگران دست زدند.
اما بعد از دوسال با نپرداختن حقوق تیرماه امسال این کارگران، شعله زیر خاکستر مانده اعتراضات را دوباره دامن زده و کارگران تصمیم گرفتند این بار ۲۸ ابان به استانداری رفته و اعتراض خود را در خیابان‌ به نمایش بگذارند که با بگیر و ببند و تهدید و بازداشت کارگران، این امر را ناکام گذاشتند.
سوال اینجاست:
آیا کارخانه درآمد ندارد؟؟
کارخانه زیان ده و کارگران خوب کار نمی کنند؟؟
آنچه از گزارش های مالی و کاری این کارخانه بر می آید چنین نیست. به این آمارها که در اول آذرماه امسال از سوی کارخانه داده شده توجه کنیم:
۱- رشد ده درصدی صادرات محصولات ذوب آهن در ششماهه نخست سال
۲- با تولید ریل ملی از خروج ۱۵ میلیون دلار ارز جلوگیری شد
۳- ثبت ۳ رکورد تولید در کارگاه های نورد ۶۵۰ و ۳۰۰ با سخت کوشی کارگران،

با توجه به داده های بالا از سوی کارخانه ذوب آهن، معلوم می گردد که نه تنها کارخانه زیان ده نیست بلکه کارخانه درآمد بسیار خوبی دارد و کارگران هم با تمامی تلاش خود کار می کنند.
پس مشکل چیست؟؟
اعتصاب کارگران در سال جاری به دلیل بسته شدن حساب های کارخانه به دلیل ندادن ۶ درصد مالیات به اداره دارایی بوده که مدیریت طی ۳ ماه نتوانست این مشکل را مدیریت کند. یعنی شرکتی که باید وظایف اداری دولتی خود را به خوبی انجام دهد از آن طفره رفته و موجب مسدودی حساب هایش گردیده است. یعنی مدیریتی بی لیاقت که زیاد هم تعجب آور نیست چرا که اکثر مدیران فعلی چنین هستند و مافیای سیستم سرمایه داری نئولیبرال چنین کسانی را می خواهد.
اما هنوز خشم و اعتراض کارگران پایان نیافته است چرا که نه تنها هنوز وعده اجرای طرح طبقه بندی مشاغل انجام نشده است بلکه کمیته ای هم برای خارج کردن بخش بزرگی از کارگران ذوب آهن از لیست مشاغل سخت و زیان آور، آغاز به فعالیت کرده است.

گرانی های هر روزه، مدیران بی لیاقت، دریافتی های حقیرانه که زندگی را هر روز سخت تر می کند، درمان و بیمه تکمیلی بی ارزش، محروم کردن کارگران از طرح طبقه بندی مشاغل و لیست مشاغل سخت و زیان آور، آن آتشی است که همچنان زیر خاکستر سکوت اجباری، شعله ور است.

تحریریه ماهنامه کارگری پیام سندیکا

ارتباط با ادمین
@S_felezkar

کانال رسمی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

Telegram (https://telegram.me/sfelezkar)

#کانال_رسمی_سندیکای_کارگران_فلزکار_مکانیک_ایران

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

 

‏وطن جاییست که مردمانش از آن گریزان نباشند و دوستش بدارند چرا که متعلق به همه‌شان است، جایی که خودِ انسان بودن در آن یک ارزش است، جایی که جان و آزادی و شرافتِ مردمانش بازیچه‌ی حاکمان نباشد.

جایی که همه در آن از حقوق و فرصت‌های برابر برخوردار باشند، که در آن آزادیِ فکر، آزادیِ بیان و آزادیِ پوشش آرزو نباشد، حق باشد، که همه از آزادیِ سبک زندگی و آزادی‌های فردی برخوردار باشند.

وطن جاییست که هیچکس بیرون از دایره‌ی تصمیم‌گیری نیست، همه حق دارند صدای خود را در سرنوشت سیاسی کشورشان داشته باشند: با رأی، با نظر، با نقد، اعتراض و مخالفت؛ قانون تبلور اراده‌ی جمعیِ همه شهروندان است و همه در برابر آن، نه روی کاغذ، که در عمل برابرند، هیچ شخص یا ارگانی بالاتر از قانون نیست.

وطن جاییست که حقوق بشر پایه‌ای‌ترین حقی‌ست که هر فردی صرفاً به‌خاطر انسان بودنش از آن برخوردار است، که عدالت نه فقط یک واژه بلکه تجربه‌ی روزمره‌ی شهروندان است، که آموزش نه امتیاز که حق همه است، که هیچکس از آموزش محروم نماند.
وطن جاییست که کسی احساس نکند دیده نمی‌شود یا بی‌صداست یا سهم‌اش از وطن کمتر است، که نه تبعیض قومی، نه تبعیض جنسیتی و نه سرکوب عقیدتی در این وطن جایی نداشته باشد.
جایی که کسی از ترسِ بی‌پناهی، فقر یا نداشتن تواناییِ درمان شب را با اضطراب به صبح نرساند، که هیچ مادر و پدری نگران سقفی برای شب، نانی برای سفره یا درمان برای فرزندش نباشد، که کرامت انسان با امنیت اجتماعی‌اش گره خورده باشد.
وطن جاییست که کرامت انسان مرز نمی‌شناسد و ساکنان این سرزمین زندگی را زندگی می‌کنند، نه دیوارها ما را جدا می‌کنند، نه تفاوت‌ها دشمنی می‌آورند، آزادی نه سهمِ خواص، که نفس کشیدنِ همه‌ی ماست.

ما این وطن را نه از سر خشم، که از سر مهر و با آگاهی می‌سازیم، نه با نفرت، که با امید، نه برای حذفِ دیگری، که برای شکُفتنِ همه.
#ما_خود_ایرانیم
یادداشتی از توماج

https://t.me/khabargar

مرگ در هوای آلوده، یا مرگ با اعدام؟!

این پست کتایون ریاحی، هنرمند شجاع کشورمان است.
حمایت کتایون ریاحی از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»: دعوت به اهتزاز پرچم عدالت

کتایون ریاحی، بازیگر برجسته و فعال مدنی مخالف رژیم جمهوری اسلامی، با انتشار استوری در اینستاگرام، ضمن بازنشر بیانیه کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، به موج اعدام‌های اخیر در ایران اعتراض کرد.

او در استوری خود نوشت: «۹۲ اعدام در شهریور تا امروز! در کوچه و خیابان پرچم نه به اعدام به اهتزاز درآورید، تیشرت نه به اعدام بپوشید.»

ریاحی با این پیام، از مردم خواست تا با آگاهی‌بخشی و حمایت از حق حیات، در برابر اعدام‌های گسترده در ایران ایستادگی کنند.
بر اساس گزارشات مختلف در طول سال گذشته ۵۹۰۰۰ نفر بر اثر آلودگی هوا جان باخته اند. اگر این رقم را بر تعداد روزهای سال تقسیم کنیم، نتیجه فاجعه بار است. یعنی هر روز ۱۶۱ ایرانی جان خود را از دست داده است.

مرگ و میر در حوادث جاده ای هم هر سال بیش از بیست هزار نفر است. باضافه اینکه در سال گذشته ۱۵۰۰ نفر هم اعدام شده اند.

من که فقط خون دل می خورم و هیچ کاری از دستم نمی آید

در روزهای گذشته مجموعه‌ای از پیام‌ها و کامنت‌هایی که به نام #بهزاد_بهرامی منتشر شده، بازتاب گسترده‌ای داشته است. در این پیام‌ها، او با لحنی تهدیدآمیز درباره مخالفان سیاسی سخن گفته و حتی به‌طور مستقیم ادعا کرده که در «تحویل دادن روح‌الله زم» نقش داشته و می‌تواند افراد دیگری را نیز «تحویل بدهد».
انتشار این کامنت‌ها — که اسکرین‌شات‌های آن‌ها موجود است — موجی از نگرانی عمیق در میان پناهجویان و فعالان سیاسی ایجاد کرده است؛ به‌ویژه کسانی که در ترکیه با خطر بازداشت، دیپورت یا فشارهای امنیتی روبه‌رو هستند. شماری از کاربران گفته‌اند این فرد پیش‌تر نیز پناهجویان را با عباراتی همچون «تحویل دادن به پلیس»، «برگرداندن به ایران» یا «رسیدن پای چوبه‌دار» تهدید کرده است.
اطلاعات جدیدی که طی روزهای اخیر به‌دست کنشگران حقوق بشر ایران رسیده نیز نگرانی‌ها را افزایش داده است. چندین پناهجوی سیاسی — به‌ویژه زنان — گزارش داده‌اند که این فرد آن‌ها را تهدید کرده که می‌تواند آنها را به سازمان اطلاعات ترکیه (میت) تحویل دهد. برخی از پناهجویان تأکید کرده‌اند که از ترس دیپورت یا بازداشت، توان بیان عمومی این تهدیدها را ندارند و جانشان در خطر است. بنا بر گفته‌های متعدد، این فرد در پیام‌های خود مدعی ارتباط نزدیک با مأموران پلیس ترکیه و نهادهای امنیتی شده و خود را دارای «پشتوانه محکم» معرفی کرده است.
بدیهی است که صحت یا نادرستی این ادعاها تنها از طریق مسیرهای حقوقی و نهادهای مستقل قابل بررسی است. اما نفس انتشار چنین تهدیدها و ادعاهایی — آن هم از سوی فردی که خود را دارای قدرت و ارتباطات امنیتی معرفی می‌کند — به ایجاد فضای ناامنی جدی در میان افراد آسیب‌پذیر انجامیده است.
این رخداد بار دیگر نشان می‌دهد که پناهجویان و فعالان سیاسی باید:

توصیه مهم مجموعه کنشگران حقوق بشر ایران به مخالفان رژیم خصوصا پناهجویان مستقر در کشور ترکیه
تمامی پیام‌ها، تهدیدها و مستندات را ثبت و آرشیو کنند،
موضوع را با نهادهای حقوق بشری، وکلای مهاجرت و سازمان‌های مدافع پناهجویان در میان بگذارند،
و در برابر هرگونه تهدید، ارعاب یا سوءاستفاده، از مسیرهای قانونی و مستند اقدام کنند.
انتشار این اسکرین‌شات‌ها و شهادت‌ها گامی مهم در آگاه‌سازی عمومی و جلوگیری از تکرار چنین رفتارهایی است و می‌تواند به حمایت و حفاظت بیشتر از پناهجویان و فعالان سیاسی بینجامد.

#بهزادبهرامی
#پناهجویان_حقوق_بشر
#امنیت_سایبری

🔴 فوری!
جان حشمت اله طبرزدی در خطر است! 

طبرزدی در خطر دریافت حکم اعدام است!                                                
#حشمت_الله_طبرزدی روزنامه نگار و فعال سیاسی ایرانی که حدود ۸ ماه است در شرایط وحشتناک در زندان دستگرد اصفهان زندانی است.                        
ماشین کشتار جمهوری اسلامی سرعت گرفته و خطر صدور حکم اعدام برای حشمت اله طبرزدی وجود دارد.
جان حشمت طبرزدی را نجات دهید.
صدای حشمت اله طبرزدی باشید.
اعدام زندانیان سیاسی در ایران باید متوقف شود.

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#نه_به_اعدام

حشمت اله طبرزدی٬ مردی که می‌توانست بر سفره‌ی رانت و امتیاز بنشیند،
اما راه دشوار مردمش را برگزید.
کسی که سهمش از جمهوری اسلامی می‌توانست بی‌پایان باشد،
اما سهم خودش را «شرافت» تعریف کرد.
جانباز جنگ، برادر دو شهید، روزنامه‌نگار و زندانی سیاسی… نامش یادآور ایستادگی است و نزد ملت ایران
تا ابد #رو‌سفید .
جایش سبز، راهش روشن.
حشمت اله طبرزدی آزاد باید گردد
زندانیان سیاسی عقیدتی را آزاد کنید
نه به خط سفید
نه به سیم‌کارت سفید
نه به اینترنت طبقاتی
نه به اینترنت سفید
نه به اینترنت رانتی
نه به فیلترینگ

Heshmatollah Tabarzadi, a man who could have enjoyed every privilege and benefit offered by the Islamic Republic,
yet chose to stand with his people and walk the harder path.
A man whose share of power and advantage could have been limitless,
but who defined his true share in a single word: integrity.
A war veteran, brother of two martyrs, journalist, and political prisoner—
his name is synonymous with resilience,
and he remains, in the eyes of the Iranian people, forever honorable.

His absence is felt; his path remains bright.
Heshmatollah Tabarzadi must be freed.
Free all political and conscience prisoners.

No to digital segregation.
No to privileged SIM cards.
No to tiered internet.
No to “white lists.”
No to preferential access.
No to censorship and filtering.

🔴 استرالیا رسماً سپاه پاسداران را در لیست تروریستی قرار داد!

لیست گذاری تروریستی سپاه پاسداران گامی در مسیر درست
پنی وانگ، وزیر خارجه استرالیا، روز پنجشنبه ششم آذرماه اعلام کرد که دولت این کشور سپاه پاسداران را در فهرست «حامیان دولتی تروریسم» قرار داده است. این اقدام پس از بررسی‌های امنیتی و اطلاعاتی گسترده اتخاذ شده و نشان‌دهنده تغییر جدی در رویکرد کانبرا نسبت به اقدامات بی‌ثبات‌کننده رژیم ایران در داخل و خارج از کشور است....با اضافه شدن استرالیا ، تاکنون در مجموع ۷ کشور، سپاه پاسداران را در فهرست سازمان‌های تروریستی خود قرار داده‌اند. همچنین نمایندگان دو کشور بریتانیا و سوئد، به‌همراه نمایندگان پارلمان اروپا، خواستار تروریستی اعلام شدن سپاه شده‌اند.

🔴 پیام همکار

«بی‌توجهی و بی‌انصافی کامل مدیریت نسبت به فشار کاری و ضرورت حفظ تمرکز رانندگان، شرایطی ایجاد کرده است که می‌تواند به بروز حوادث جدی برای رانندگان و مسافران منجر شود»

با سلام، بنده یکی از راننده های سامانه یک هستم.جدیدا خطی راه اندازی کردن از پایانه آزادی به پردیس جدید ترمینال شرق با ه‍شت دستگاه اسکانیا. با اینکه مسیر جدید رفت و برگشت حدودا بیست کیلومتر بیشتر از مسیر آزادی تهرانپارس می‌باشد ولی مارو تحت فشار گذاشتن که مثل راننده های آزادی به تهرانپارس هر شیفت کاری شش نیم راه سرویس بریم و باعث عدم تمرکز ما شده که ممکن خطرات بسیاری برای خودمون و مسافرانمون داشته باشه، ولی برای آقایان اصلا مهم نیست.

📌 سپاس از پیامهای همکاران گرامی،

مقابله با زیر پا گذاشتن حقوق کارگران در تمام بخش‌های شرکت نیازمند همگرایی و اتحاد همه‌ی ما است.

چاره کارگران وحدت و تشکیلات است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۵ آذر ۱۴۰۴

htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
‏vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndica

https://shora.org/archive/256691

اطلاعیه مطبوعاتی شورای ملی تصمیم

مراسم سومین سالگرد جان‌باختن عرشیا امامقلی‌زاده علمداری، نوجوان ۱۶ ساله‌ای که در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ جان باخت، روز یکشنبه نهم آذر با حضور جمعی از خانواده‌های دادخواه در تبریز برگزار شد.

خانواده امامقلی‌زاده پیش‌تر اعلام کرده بودند که عرشیا پس از بازداشت در پی ماجرای «عمامه‌پرانی» در آبان ۱۴۰۱، تحت فشارها و تهدیدهای شدید قرار گرفت و چند روز پس از آزادی، در پنجم آذر همان سال، به دلیل آثار روانی ناشی از دوران بازداشت، به زندگی خود پایان داد.

‌
نوشته مطهره گونه ای در شبکه اجتماعی ایکس
و شما وطن‌پرست‌های ۱۲ روزه، «خط سفید» داشتید.........
#مطهره_گونه‌ای فعال سیاسی در شبکه اجتماعی ایکس از روزهای نوشته است که در پی حمله موشکی به زندان اوین از آنجا به خانه امن نهاد امنیتی منتقل شده بود و به بهانه قطع خطوط تلفن به او اجازه تماس با خانواده‌اش را نمی‌دادند. اما همان افراد با اینترنت ویژه بدون فیلتر به همه جا دسترسی داشتند:

«یاد آن دوازده روز لعنتی افتادم که ما را از اوین بردند انفرادی ناکجا آباد خانه امن و به دروغ می‌گفتند تلفن‌ها قطع است و امکانش را نداریم.
همان زمان که خانواده‌ام به دنبال جنازه‌ام در سردخانه‌ها و پزشکی قانونی بودند، شما لعنتی‌ها «خط سفید» داشتید...اعتراض که می‌کردیم، می‌گفتند مگر شماها نمی‌خواستید اسرائیل حمله کند؟!
حالا نگران خانواده‌هایتان شده‌اید؟!
و ما را وطنفروش و پست و هرزه خطاب می‌کردند...
و شما بیشرفها «خط سفید» داشتید...

می‌دانستم و توی انفرادی فریاد می‌زدم شما که تلفن دارید...
و می‌شنیدم می‌خندند و نفسم بند می‌آمد درست مثل حالا...
و شما وطن‌پرست‌های ۱۲ روزه، «خط سفید» داشتید...»

🔵 کار مشترک جدید بنام "برای انقلاب" از شروین و توماج و مهدی یراحی..

#زن_زندگی_آزادی