ما در شهر آمل، یک گور دست‌جمعی متعلق به کشته‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ پیدا کرده‌ایم.
اما به دلیل نظارت و کنترل سپاه پاسداران بر محل، طی دو ماه گذشته نتوانستیم هیچ اقدام عملی برای حفاری و مستندسازی انجام دهیم.

این حقیقت نباید در خاک بماند.
از سازمان‌های حقوق بشری، نهادهای بین‌المللی و رسانه‌های آزاد می‌خواهیم فوراً برای بررسی، حفاظت و مستندسازی این محل اقدام کنند.
این فقط یک گور نیست؛ شاهد یک جنایت علیه بشریت است.
#گور_دست_جمعی #جنایت_علیه_بشریت #خیزش_۱۴۰۱ #ایران_آزاد #JusticeForIran #MassGrave #HumanRights #Amol #IranProtests

In the city of Amol, a mass grave has been discovered — believed to contain the bodies of protesters killed during the 2022 uprising.
For the past two months, IRGC surveillance and control over the site has prevented any excavation or documentation.

This truth must not be buried.
We call on human rights organizations, international bodies, and independent media to urgently investigate, protect, and document this site.
This is not just a grave — it is evidence of a crime against humanity.

دختر دایی نسیم پورآقایی با انتشار تصویری از سنگ مزار او، نوشت:
«دخترعمه زیبای من در ۱۸ دی (۸ ژانویه) در خیابان برای آزادی ایستاد و به دست رژیم اسلامی از ما گرفته شد.

دل‌های ما شکسته است؛ شکسته از ظلم، از جنایت، از بی‌عدالتی. این درد فراموش نمی‌شود، این خون بی‌پاسخ نمی‌ماند. تو را کشتند اما آزادی را نه، صدایت را خاموش کردند اما خشم ما را نه. ما قول می‌دهیم راهت را ادامه دهیم تا پایان این تاریکی، تا نابودی رژیم اسلامی و تولد آزادی. این راه را با دل شکسته اما با اراده‌ای شکست‌ناپذیر ادامه می‌دهیم. زن، زندگی، آزادی.»

دختر دایی دیگر او نیز نوشت:
«دختر دایی زیبای من به دست رژیم اسلامی از ما گرفته شد.
جای تو برای همیشه در قلب ما خالی خواهد ماند؛ هرگز فراموشت نخواهیم کرد.
دل‌هایمان از این بی‌عدالتی دردناک شکسته است.
به تو قول می‌دهم: راهت را ادامه خواهیم داد، برای حقیقت خواهیم ایستاد و هرگز خاموش نخواهیم شد.
به تو افتخار خواهم کرد.»

بر اساس روایت خانواده، پنج‌شنبه شب ۸ ژانویه ۲۰۲۶، پس از پایان اعتراضات در تهران و زمانی که مردم در حال بازگشت به خانه‌هایشان بودند، نسیم پورآقایی از ناحیه گردن هدف گلوله قرار گرفت و در همان لحظه جان باخت. همسر او مجبور شد بیش از یک ساعت پیکر وی را با دستان خود حمل کند، زیرا نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی اجساد جان‌باختگان را ضبط می‌کردند و در صورت تحویل گرفتن، هرگز آن‌ها را به خانواده‌ها بازنمی‌گرداندند.

روز بعد، در کهریزک، به خانواده گفته شد که تنها در همان شب بیش از ۶ هزار نفر فقط در تهران کشته شده‌اند. خانواده‌ها در صف ایستاده بودند و منتظر بودند شماره‌شان خوانده شود تا بتوانند پیکر عزیزان خود را تحویل بگیرند.

به گفته یک منبع غیررسمی، تنها در طول آخر هفته، بیش از ۱۲ هزار معترض در سراسر کشور جان خود را از دست داده‌اند. این در حالی است که اعتراضات همزمان در بیش از ۱۳۰ شهر ایران جریان داشته است و هنوز اطلاعات و اخبار بسیاری از شهرها به خاطر قطع اینترنت ارسال نشده است.

با وجود این ابعاد هولناک، توجه جهانی به این فاجعه همچنان محدود مانده است.

کشته شدن نسیم پورآقایی، مادری که برای آزادی ایستاد، نمادی دیگر از جنایت سازمان‌یافته جمهوری اسلامی علیه شهروندان معترض است؛ جنایتی که نه‌تنها جان انسان‌ها را می‌گیرد، بلکه خانواده‌ها و نسل‌ها را داغدار می‌کند، اما اراده مردم برای آزادی را خاموش نخواهد کرد.

#نسیم_پورآقایی #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #جنایت_علیه_بشریت