لیندسی گراهام: دونالد ترامپ باید کار جمهوری اسلامی را یک‌سره کند

لیندسی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه آمریکا، در گفت‌وگو با شبکه فاکس‌نیوز، سیاست‌های دونالد ترامپ در قبال ایران را با موضع‌گیری تاریخی رونالد ریگان در برابر اتحاد جماهیر شوروی مقایسه کرد و گفت ترامپ همان کاری را می‌کند که ریگان با دیوار برلین کرد.

او با اشاره به سخن معروف ریگان که گفته بود «این دیوار را خراب کنید»، اظهار داشت:
«دونالد ترامپ مردم را به آیت‌الله ترجیح داده است. او معتقد است بهترین راه برای دوباره بزرگ کردن ایران این است که معترضان پیروز شوند و رژیم سقوط کند.»

گراهام افزود:
«هر اقدامی که انجام می‌دهیم، باید معترضان را جسورتر کند و رژیم را عمیقاً بترساند. اگر جای شما بودم، آقای رئیس‌جمهور، رهبرانی را که مردمشان را می‌کشند، هدف قرار می‌دادم. باید این ماجرا تمام شود.»

این سناتور آمریکایی تأکید کرد در صورت سقوط جمهوری اسلامی، پیامدهای بزرگی در منطقه رقم خواهد خورد:
«اگر این کار به‌درستی انجام شود، صلح برقرار می‌شود، تروریسم دولتی متوقف می‌شود، حزب‌الله و حماس از بین می‌روند، اسرائیل و عربستان به صلح می‌رسند و خاورمیانه وارد یک روز نو خواهد شد.»

او در مقابل هشدار داد که تداوم بقای جمهوری اسلامی به معنای یک شکست بزرگ است:
«اگر آیت‌الله‌ها دوام بیاورند، این یک عقب‌گرد بزرگ در حد سیاست‌های دوران اوباما خواهد بود.»

لیندسی گراهام در پایان با لحنی حمایتی خطاب به دونالد ترامپ گفت:
«من به شما ایمان دارم، آقای رئیس‌جمهور. به شما اعتماد دارم. شما رونالد ریگان پلاسِ زمان ما هستید.»

#انقلاب_۱۴۰۴ #نه_به_جمهورى_اسلامى

دختر دایی نسیم پورآقایی با انتشار تصویری از سنگ مزار او، نوشت:
«دخترعمه زیبای من در ۱۸ دی (۸ ژانویه) در خیابان برای آزادی ایستاد و به دست رژیم اسلامی از ما گرفته شد.

دل‌های ما شکسته است؛ شکسته از ظلم، از جنایت، از بی‌عدالتی. این درد فراموش نمی‌شود، این خون بی‌پاسخ نمی‌ماند. تو را کشتند اما آزادی را نه، صدایت را خاموش کردند اما خشم ما را نه. ما قول می‌دهیم راهت را ادامه دهیم تا پایان این تاریکی، تا نابودی رژیم اسلامی و تولد آزادی. این راه را با دل شکسته اما با اراده‌ای شکست‌ناپذیر ادامه می‌دهیم. زن، زندگی، آزادی.»

دختر دایی دیگر او نیز نوشت:
«دختر دایی زیبای من به دست رژیم اسلامی از ما گرفته شد.
جای تو برای همیشه در قلب ما خالی خواهد ماند؛ هرگز فراموشت نخواهیم کرد.
دل‌هایمان از این بی‌عدالتی دردناک شکسته است.
به تو قول می‌دهم: راهت را ادامه خواهیم داد، برای حقیقت خواهیم ایستاد و هرگز خاموش نخواهیم شد.
به تو افتخار خواهم کرد.»

بر اساس روایت خانواده، پنج‌شنبه شب ۸ ژانویه ۲۰۲۶، پس از پایان اعتراضات در تهران و زمانی که مردم در حال بازگشت به خانه‌هایشان بودند، نسیم پورآقایی از ناحیه گردن هدف گلوله قرار گرفت و در همان لحظه جان باخت. همسر او مجبور شد بیش از یک ساعت پیکر وی را با دستان خود حمل کند، زیرا نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی اجساد جان‌باختگان را ضبط می‌کردند و در صورت تحویل گرفتن، هرگز آن‌ها را به خانواده‌ها بازنمی‌گرداندند.

روز بعد، در کهریزک، به خانواده گفته شد که تنها در همان شب بیش از ۶ هزار نفر فقط در تهران کشته شده‌اند. خانواده‌ها در صف ایستاده بودند و منتظر بودند شماره‌شان خوانده شود تا بتوانند پیکر عزیزان خود را تحویل بگیرند.

به گفته یک منبع غیررسمی، تنها در طول آخر هفته، بیش از ۱۲ هزار معترض در سراسر کشور جان خود را از دست داده‌اند. این در حالی است که اعتراضات همزمان در بیش از ۱۳۰ شهر ایران جریان داشته است و هنوز اطلاعات و اخبار بسیاری از شهرها به خاطر قطع اینترنت ارسال نشده است.

با وجود این ابعاد هولناک، توجه جهانی به این فاجعه همچنان محدود مانده است.

کشته شدن نسیم پورآقایی، مادری که برای آزادی ایستاد، نمادی دیگر از جنایت سازمان‌یافته جمهوری اسلامی علیه شهروندان معترض است؛ جنایتی که نه‌تنها جان انسان‌ها را می‌گیرد، بلکه خانواده‌ها و نسل‌ها را داغدار می‌کند، اما اراده مردم برای آزادی را خاموش نخواهد کرد.

#نسیم_پورآقایی #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #جنایت_علیه_بشریت