بیاد #خواهران_کعبی؛ نسرین و شهلا که هر دو پرستار بودند و به دستور حاکم شرع جنایت کار صادق خلخالی اعدام شدند.

#درسهای_تاریخ

شهلا و نسرین کعبی (ساکن سقز) پس از دستگیری در پاییز ۱۳۵۸ به قزوین تبعید شدند. پس از چند ماه و طی پروسه‌ی مذاکرات نمایندگان دولت با هیئت نمایندگی خلق کرد، جمعیت کثیری از معلمان، پزشکان و پرستاران به کردستان بازگشتند. شهلا و نسرین برای بار دوم در ۲۴ خرداد ۱۳۵۹ بازداشت شدند و به زندان‌های سقز، سنندج، اوین و کرمان منتقل شدند. این دو پرستار به‌همراه گروه دیگری در ۵ شهریور ۱۳۵۹ و در پادگان سنندجْ به صورت شبانه اعدام شدند. آنها در فقدان دادگاه، وکیل و یا حتی حق دفاع از خود با اقرار اتهامات «مداوای نیروهای ضد انقلاب در بیمارستان سقز» از زبان صادق خلخالی، اعدام شدند.

در نزدیکی سحر و در ساعت ۴:۳۰ نیمه شب، حکم اعدام در همان پادگان به اجرا درآمد. در رابطه با صحنۀ اعدام خواهران کعبی، یکی از زندانیان حاضر در محل اعدام چنین نقل کرده است:
«زندانبان نسرین و خواهر بزرگترش شهلا را بدون هیج سؤال و جوابی از بند زندان بیرون می برد. دو خواهر با دستان بسته و در کنار هم پشت به دیوار می ایستند. پاسداری دو تکه پارچه سیاه رنگ را برای بستن چشمان این نفر می آورد. نسرین مخالفت می‌کند و چشم بند نمی‌خواهد. شهلا خواهر بزرگتر چشم‌بند را می پذیرد و در جواب خنده تحقیرآمیز پاسدار که «تو می‌ترسی، ها؟» می‌گوید البته که نه، فقط نمی‌خواهم شاهد مرگ خواهرم باشم. در این جا نسرین هم خواهان چشم‌بند می‌شود.

شهلا در هنگام اعدام ۳۴ و نسرین ۲۷ سال داشت.


#نه_می‌بخشیم_نه_فراموش_می‌کنیم






https://t.me/khabargar