https://bit.ly/2MaL9Ub
🔺همزمان با سی و یکمین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷، کتاب «هنوز از اکالیپتوسهای یونسکو خون میچکد» منتشر شد. این کتاب روایتی است از آنچه بر خانوادههای زندانیان سیاسی در خوزستان پیش و پس از کشتار۶۷ رفته است؛ از انزوا، آزار و زخم زبان شنیدن از همسایگان و همشهریان بهدلیل گرایشهای سیاسی عزیزان دربندشان، تا رنج و مصیبت حاصل از اعدامهای دستهجمعی در سال ۶۷، که تا به امروز ادامه یافته است.
🔸عیسی بازیار، نویسنده این کتاب، شبهایی در مرداد ۶۷ را در یاد دارد که در پیش چشمان او، ماموران جمهوری اسلامی اعدامشدگان را در فاز دو پادادشهر اهواز در گوری جمعی رها میکردند. او به عدالت برای ایران میگوید که بازگو کردن این حادثه برای شادی صدر، مدیر سازمان عدالت برای ایران و در پی آن کشف تعدادی از گورهای جمعی در اهواز و همچنین نزدیکی با خانوادههای قربانیان کشتار۶۷، انگیزهای برای به تحریر درآوردن این کتاب شد.
🔺نویسنده علت نامگذاری این کتاب به «هنوز از اکالیپتوسهای یونسکو خون میچکد» را حاصل از صحبت با محمدرضا آشوغ، از معدود جان به دربردگان کشتار زندانیان سیاسیِ سال ۶۷ در زندان یونسکو دزفول و خواندن نوشتههای او میداند:«قبل از مرداد ۶۷ یعنی بین سالهای ۶۵ تا ۶۷، زندانیان سیاسی را که میخواستند اعدام کنند، به حیات خلوت زندان یونسکو که درختهای اکالیپتوس بلندی داشت، میبردند. آنها را به این درختها میبستند و تیربارانشان میکردند... در پی شلیک گلوله به سوی زندانیان، بر این درختان اثراتی از خون و گلوله و حتی تکههایی از بدن زندانیان به جا میمانده است... من طبق همین روایت آقای آشوغ این اسم را برای کتاب انتخاب کردم.»
*
📌بیشتر بخوانید:
عدالت برای ایران ـ «هنوز از اکالیپتوسهای یونسکو خون میچکد» در گفتگو با نویسنده
https://bit.ly/2KxGc4a
*
#هنوز_ازاکالیپتوس_های_یونسکو_خون_میچکد
#زندان_یونسکو
#کشتار۶۷
🔺همزمان با سی و یکمین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷، کتاب «هنوز از اکالیپتوسهای یونسکو خون میچکد» منتشر شد. این کتاب روایتی است از آنچه بر خانوادههای زندانیان سیاسی در خوزستان پیش و پس از کشتار۶۷ رفته است؛ از انزوا، آزار و زخم زبان شنیدن از همسایگان و همشهریان بهدلیل گرایشهای سیاسی عزیزان دربندشان، تا رنج و مصیبت حاصل از اعدامهای دستهجمعی در سال ۶۷، که تا به امروز ادامه یافته است.
🔸عیسی بازیار، نویسنده این کتاب، شبهایی در مرداد ۶۷ را در یاد دارد که در پیش چشمان او، ماموران جمهوری اسلامی اعدامشدگان را در فاز دو پادادشهر اهواز در گوری جمعی رها میکردند. او به عدالت برای ایران میگوید که بازگو کردن این حادثه برای شادی صدر، مدیر سازمان عدالت برای ایران و در پی آن کشف تعدادی از گورهای جمعی در اهواز و همچنین نزدیکی با خانوادههای قربانیان کشتار۶۷، انگیزهای برای به تحریر درآوردن این کتاب شد.
🔺نویسنده علت نامگذاری این کتاب به «هنوز از اکالیپتوسهای یونسکو خون میچکد» را حاصل از صحبت با محمدرضا آشوغ، از معدود جان به دربردگان کشتار زندانیان سیاسیِ سال ۶۷ در زندان یونسکو دزفول و خواندن نوشتههای او میداند:«قبل از مرداد ۶۷ یعنی بین سالهای ۶۵ تا ۶۷، زندانیان سیاسی را که میخواستند اعدام کنند، به حیات خلوت زندان یونسکو که درختهای اکالیپتوس بلندی داشت، میبردند. آنها را به این درختها میبستند و تیربارانشان میکردند... در پی شلیک گلوله به سوی زندانیان، بر این درختان اثراتی از خون و گلوله و حتی تکههایی از بدن زندانیان به جا میمانده است... من طبق همین روایت آقای آشوغ این اسم را برای کتاب انتخاب کردم.»
*
📌بیشتر بخوانید:
عدالت برای ایران ـ «هنوز از اکالیپتوسهای یونسکو خون میچکد» در گفتگو با نویسنده
https://bit.ly/2KxGc4a
*
#هنوز_ازاکالیپتوس_های_یونسکو_خون_میچکد
#زندان_یونسکو
#کشتار۶۷