نه تکه‌ای جامه، بل آیه‌ای از آتش و آهن؛

نه نشانی گذرا، بل یادگاری از خروشِ کاوه‌ی دادخواه،

که در دلِ ظلمت، آفتاب برافروخت و از توده‌ی مردم، طوفانی از امید برانگیخت.

ریشه‌های این سرزمین، ریشه‌ی سروِ سرفراز است؛

در خاکِ دلیران روییده،

با خونِ شهیدان آمیخته،

و به دستِ خردمندان آراسته.

و هیچ‌کس را، در هیچ موسمِ تاریخ، یارایِ توهین بر این ریشه‌های مقدس نیست؛

چرا که این ریشه‌ها، رگ و پیِ فرهنگ‌اند و کردارِ نیکِ نیاکان؛

آیینه‌ی شرف‌اند و نقشه‌ی جانِ ایران.

توهین بر این میراث، توهین بر آفتاب است؛

و آفتاب را جز ابرهای گذرا نمی‌پوشانند.

درفشِ کاویانی، درفشِ کرامت و پایمردی‌ست؛

هر موجِ آن، پیامِ ایستادگی‌ست؛

و هر چینِ آن، قصه‌ی پیروزی.

پرچمی که اگر هزار باد درآویزندش،

هزار بار افراشته‌تر برمی‌خیزد.

و اگر جهان سراسر تاریکی شود،

این درفش، فانوسِ فروزانِ فردا می‌ماند.

برای آگاهی آنانی که قصدِ تخریب و توهین به تاریخ ایران دارند:

فرزندانِ دلیر ما، هر یک قهرمانانِ این سرزمین‌اند؛

و دیگر فرزندانی چون کاوهٔ آهنگر، برای دادخواهی می‌خروشند.

و مادران و پدرانی استوار، هر یک کاوه‌ای هستند در طلبِ حق.

ما چو سیاوش‌ها از آتش می‌گذریم—

ما انسان‌های آزاده‌ی این سرزمینیم.

#سیاوش_محمودی

#دادخواهی

#سیاوش_اسطوره_تکرارنشدنی

#زن_زندگی_آزادی

#نه_به_اعدام